nudności
Nudności to subiektywne, nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, często poprzedzające wymioty. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno z zakresu gastroenterologii, jak i innych specjalności medycznych.
Etiologia nudności jest bardzo zróżnicowana i obejmuje choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne (cukrzycowa kwasica ketonowa, mocznica), choroby neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także stany fizjologiczne (ciąża, choroba lokomocyjna). Nudności mogą być również działaniem niepożądanym wielu leków, w tym chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka nudności powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale często wymaga również podawania leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora 5-HT3, antagonistów receptora NK1, leków przeciwhistaminowych, fenotiazyn czy metoklopramidu).
U pacjentów z przewlekłymi nudnościami istotna jest ocena stanu odżywienia i nawodnienia, gdyż długotrwałe występowanie tego objawu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i wyniszczenia organizmu. W przypadku nudności opornych na standardowe leczenie należy rozważyć konsultację wielospecjalistyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Thioctic acid Zentiva 600 mg
Przedawkowanie kwasu tioktynowego, szczególnie w dawkach przekraczających 10 tabletek po 600 mg (≥6000 mg) u dorosłych lub 50 mg/kg masy ciała u dzieci, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne i może prowadzić do objawów od łagodnych (nudności, wymioty, bóle głowy) do ciężkich, zagrażających życiu (niepokój psychoruchowy, zaburzenia świadomości, uogólnione napady drgawek, kwasica mleczanowa). Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne spożycie z alkoholem, które zwiększa ryzyko ciężkich powikłań, takich jak hipoglikemia, wstrząs, rabdomioliza, hemoliza, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz niewydolność wielonarządowa.
drgawki uogólnione, hemodializa, hemoliza, hemoperfuzja, hipoglikemia, kwas alfa-liponowy, kwas tioktynowy, kwasica mleczanowa, mimowolny skurcz mięśni, niepokój psychoruchowy, niewydolność wielonarządowa, nudności, obniżenie pH krwi, perfuzja narządów, rabdomioliza, rozpad krwinek czerwonych, splątanie, szpitalny oddział ratunkowy, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, wstrząs, wymioty, zaburzenie świadomości, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zespół DIC - Leksykon substancji czynnych
Pirybedyl – Działania niepożądane
Terapia pirybedylem wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości, klasyfikowanych zgodnie z międzynarodowymi standardami. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, wzdęcia), które mogą ustąpić po indywidualnym dostosowaniu dawki, zalecane jest stopniowe zwiększanie dawki o 50 mg co 2 tygodnie. Często występują również zaburzenia psychiczne, takie jak splątanie, pobudzenie oraz omamy (wzrokowe, słuchowe lub mieszane), które ustępują po zaprzestaniu leczenia. Zawroty głowy i senność są również częstymi objawami neurologicznymi, przy czym bardzo rzadko notuje się nadmierną senność dzienną i nagłe napady snu, co stanowi istotne ryzyko dla pacjentów prowadzących pojazdy. Niezbyt często pojawiają się zaburzenia układu krążenia, takie jak niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne z omdleniami oraz niestabilne ciśnienie tętnicze, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów geriatrycznych i kardiologicznych.
agonista dopaminergiczny, agresja, czerwień koszenilowa, dyskinezy, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy, majaczenie, nadmierna senność, nagłe napady snu, napadowe objadanie się, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilne ciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, pirybedyl, pobudzenie, Pronoran, prowadzenie pojazdu mechanicznego, senność, splątanie, urojenia, uzależnienie od hazardu, wymioty, wzdęcia, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zwiększone libido - Leksykon substancji czynnych
Nifuroksazyd – Przedawkowanie
Nifuroksazyd, będący chemioterapeutykiem o działaniu przeciwbakteryjnym, stosowany głównie w leczeniu zakażeń przewodu pokarmowego, charakteryzuje się ograniczonymi danymi dotyczącymi przedawkowania. W literaturze medycznej opisano jedynie pojedynczy przypadek kliniczny dotyczący 2-letniego dziecka, które spożyło nieustaloną ilość zawiesiny doustnej nifuroksazydu. Objawy przedawkowania obejmowały senność oraz biegunkę, które ustąpiły samoistnie, co sugeruje, że w tym przypadku nie doszło do poważnych, nieodwracalnych skutków zdrowotnych. Potencjalne objawy przedawkowania mogą również obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty czy ból brzucha, jednak brak jest szczegółowych danych dotyczących dawek wywołujących te symptomy.
absorpcja leku, biegunka, ból brzucha, chemioterapeutyk przeciwbakteryjny, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, nadzór farmaceutyczny, nifuroksazyd, nudności, obniżony poziom świadomości, przedawkowanie nifuroksazydu, przewód pokarmowy, senność, tabletka powlekana, wymioty, wywołanie wymiotów, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie przewodu pokarmowego, zawiesina doustna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadilecto 20 mg
Analiza bezpieczeństwa leku Tadilecto (tadalafil 20 mg) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z grupy placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z nasileniem zależnym od dawki. W układzie nerwowym dominują bóle głowy (często w pierwszych 10-30 dniach terapii), zawroty głowy oraz rzadziej poważne incydenty neurologiczne, takie jak udar czy przemijające napady niedokrwienne (TIA). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano tachykardię, kołatanie serca, a także rzadkie, ale poważne zdarzenia, w tym zawał mięśnia sercowego i niestabilną dławicę piersiową. W układzie pokarmowym dominują niestrawność i ból brzucha, a u pacjentów powyżej 65 lat częściej występuje biegunka. Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu oddechowego, wzroku (np. NAION, okluzja naczyń siatkówki), słuchu (szum w uszach, nagła głuchota), skóry (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowego oraz układu moczowo-płciowego (priapizm, krwiomocz). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko priapizmu oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą zagrażać życiu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oczu, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, nagłe zaczerwienienie twarzy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tachykardia, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – DEXApico (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml
Produkt leczniczy DEXApico w formie syropu zawiera dekstrometorfanu bromowodorek (6,5 mg/5 ml) oraz wyciąg wodny z kwiatu lipy (1625 mg/5 ml). W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane sklasyfikowane według MedDRA, z różną częstością ich występowania. Do najważniejszych należą zaburzenia psychiczne, takie jak pobudzenie i splątanie (częstość nieznana), oraz objawy ze strony układu nerwowego, w tym rzadko senność (≥1/10 000 do <1/1000) i nieznana częstość zawrotów głowy oraz drgawek, które wymagają pilnej interwencji. Ponadto, obserwowano depresję oddechową o nieznanej częstości, stanowiącą potencjalne zagrożenie życia. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują wymioty, nudności i biegunkę (częstość nieznana), a także wysypkę skórną, mogącą wskazywać na reakcję nadwrażliwości.
biegunka, dekstrometorfanu bromowodorek, depresja oddechowa, drgawki, działanie niepożądane, interakcje lekowe, monitoring bezpieczeństwa farmakoterapii, napad padaczkowy, nietolerancja substancji, nudności, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, terminologia MedDRA, układ nerwowy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wyciąg z kwiatu lipy, wymioty, wysypka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Agapurin 100 mg
Przedawkowanie pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Agapurin (tabletki drażowane po 100 mg), może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Wczesne symptomy obejmują nudności, zawroty głowy, tachykardię (>100 uderzeń/min) oraz hipotensję, natomiast w późniejszym stadium mogą wystąpić gorączka, pobudzenie psychoruchowe, uderzenia gorąca, utrata świadomości, zanik odruchów neurologicznych, drgawki toniczno-kloniczne oraz fusowate wymioty wskazujące na krwawienie z przewodu pokarmowego. Nasilenie objawów zależy od dawki, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz współistniejących schorzeń i farmakoterapii.
Agapurin, drgawki toniczno-kloniczne, hipotensja, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, monitorowanie funkcji, napad drgawkowy, nudności, objawy kliniczne, odtrutka swoista, ostre przedawkowanie, pentoksyfilina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, tabletka drażowana, tachykardia, uderzenia gorąca, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wymioty fusowate, zaburzenia świadomości, zanik odruchów, zawroty głowy, zawroty układowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neospasmina Extra –
Neospasmina Extra zawiera wyciągi z korzenia kozłka, liścia melisy, tlenek magnezu oraz witaminę B6. Badania przedkliniczne poszczególnych składników wykazały niską toksyczność ostrą korzenia kozłka (LD50 = 4600 mg/kg u myszy) oraz brak zaburzeń rozwojowych przy podawaniu walepotriatów w dawkach 6-24 mg/kg u ciężarnych szczurów. Mimo wykazania mutagenności dihydrowaltratu i izowaltratu in vitro, ich szybki metabolizm w wątrobie człowieka prowadzi do form nieaktywujących mutagennie. Liść melisy nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa, a witamina B6 w dawkach 20-80 mg/kg u szczurów nie powoduje toksyczności ani zaburzeń rozwojowych. Jednak u psów dawka 300 mg/kg/dzień przez 9 dni indukowała neuropatię obwodową.
badania przedkliniczne, biegunka, bradykardia, chlorowodorek pirydoksyny, dawka LD50, dawka terapeutyczna, degeneracja włókien nerwowych, działanie mutagenne, korzeń kozłka, kwas glukuronowy, liść melisy, miąższ wątrobowy, nerw obwodowy, neuropatia, nudności, osłabienie odruchów nerwowych, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stężenie magnezu w osoczu, test Amesa, test in vitro, tlenek magnezu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, walepotriaty, witamina B6, wymioty, zaburzenia EEG, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie ośrodka oddechowego, zapaść krążeniowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Aurobindo 50 mg
Tramadol Aurobindo w dawce 50 mg w kapsułkach twardych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane efekty to nudności i zawroty głowy (≥ 10% pacjentów), a także ból głowy i senność (często). Rzadziej występują zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, dezorientacja, zaburzenia snu, lęk, koszmary senne oraz ryzyko uzależnienia. W obrębie układu nerwowego mogą pojawić się parestezje, drżenia, depresja oddechowa, napady rzekomopadaczkowe i zespół serotoninowy. Zaburzenia sercowo-naczyniowe obejmują kołatanie serca, częstoskurcz, niedociśnienie ortostatyczne i rzadkoskurcz. Układ oddechowy może reagować dusznością i rzadko zaostrzeniem astmy. W układzie pokarmowym dominują nudności, wymioty, zaparcia i suchość w jamie ustnej. Rzadko obserwuje się wzrost enzymów wątrobowych, reakcje skórne, osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia mikcji oraz reakcje alergiczne, w tym anafilaksję.
anafilaksja, bezsenność, ból głowy, częstoskurcz, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, dezorientacja, diazepam, drgawki, drżenie, duszność, enzymy wątrobowe, hemodializa, hemofiltracja, hiperkineza, hipoglikemia, kołatanie serca, leki przeciwbólowe, mioza, mydriaza, nalokson, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, nudności, omamy, osłabienie mięśniowe, paranoja, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, reakcje skórne, rzadkoskurcz, senność, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tramadol chlorowodorek, urojenia, uzależnienie, węgiel aktywny, wymioty, wzmożona potliwość, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia mikcji, zaburzenia przytomności, zaburzenia snu, zaostrzenie astmy, zaparcia, zapaść krążeniowa, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sildenafil Sandoz 100 mg
Sildenafil Sandoz, zawierający 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony na podstawie 74 badań klinicznych z udziałem 9570 pacjentów oraz danych z ponad 10 lat stosowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, zaczerwienienie, niestrawność, przekrwienie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę zwraca występowanie poważnych zdarzeń neurologicznych (udar mózgu, napady drgawek), sercowo-naczyniowych (zawał mięśnia sercowego, nagły zgon sercowy) oraz ciężkich reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), które choć rzadkie, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
ból głowy, cytrynian syldenafilu, głuchota, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, podwójnie ślepa próba, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skórna reakcja niepożądana, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie na niebiesko, wysypka, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pelavo Med 20 mg/4 ml
Lek Pelavo Med (20 mg/4 ml, roztwór doustny), zawierający suchy wyciąg z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się bardzo rzadkim występowaniem działań niepożądanych (<1/10 000). Do najczęściej obserwowanych należą łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty oraz dysfagia. Ponadto, odnotowano sporadyczne przypadki łagodnych krwawień z dziąseł i nosa (epistaxis) oraz bardzo rzadkie reakcje alergiczne obejmujące wysypkę, świąd, pokrzywkę i obrzęk. Szczególną uwagę zwraca potencjalna hepatotoksyczność, manifestująca się podwyższonymi enzymami wątrobowymi, żółtaczką lub innymi objawami dysfunkcji wątroby, której częstość występowania pozostaje nieznana.
biegunka, ból nadbrzusza, dysfagia, dysfunkcja wątroby, epistaxis, hepatotoksyczność, krwawienie dziąseł, nadwrażliwość, nudności, obrzęk, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, roztwór doustny, świąd, uszkodzenie wątroby, wyciąg z korzenia pelargonii, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kwiatostanu głogu – Działania niepożądane
Nalewka z kwiatostanu głogu jest substancją czynną w preparatach leczniczych, takich jak TINCTURA CRATAEGI Herbapol w Krakowie SA (jako jedyny składnik aktywny) oraz Venoforton (10 g nalewki na 100 g produktu, w składzie 5 substancji czynnych). W przypadku TINCTURA CRATAEGI nie odnotowano dotychczas działań niepożądanych, natomiast w Venofortonie zgłaszano bardzo rzadkie przypadki podrażnienia błony śluzowej żołądka i jelit oraz sporadyczne nudności. Objawy te mogą wynikać z drażniącego działania na przewód pokarmowy lub interakcji między składnikami preparatu. Zaleca się ostrożność u pacjentów z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi oraz natychmiastowy kontakt z lekarzem w przypadku wystąpienia niepożądanych reakcji.
działania niepożądane przewodu pokarmowego, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie niepożądanych działań, nalewka z kwiatostanu głogu, nudności, odruch wymiotny, podmiot odpowiedzialny, podrażnienie błony śluzowej, preparat leczniczy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, stosunek korzyści do ryzyka, substancja aktywna, substancja czynna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apra 10 mg
Apra, zawierająca arypiprazol w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 30 mg, wykazuje profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych są akatyzja oraz nudności, występujące z częstością ≥3%. Akatyzja objawia się subiektywnym niepokojem ruchowym i niemożnością spokojnego siedzenia lub stania, co może znacząco obniżać jakość życia pacjenta i prowadzić do przerwania terapii. Nudności, również często występujące, mogą powodować dyskomfort żołądkowy, zaburzenia odżywiania i odwodnienie, szczególnie w początkowej fazie leczenia. Działania niepożądane klasyfikowane są zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi, a częstość ich występowania określono w kategoriach od bardzo często (≥1/10) do nieznanej (spontaniczne zgłoszenia po wprowadzeniu leku do obrotu).
akatyzja, alkohol benzylowy, apra, arypiprazol, aspartam, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, monitorowanie bezpieczeństwa, niepokój ruchowy, nietolerancja laktozy, nudności, odwodnienie, profil bezpieczeństwa, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie odżywiania, zaburzenie psychiczne, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lernidum 10 mg
Lerkanidypina, substancja czynna leku Lernidum, wykazuje profil działań niepożądanych u około 1,8% pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy, występujące u mniej niż 1% pacjentów, to ból głowy, zawroty głowy, obrzęki obwodowe, tachykardia, kołatanie serca oraz nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza w obrębie twarzy i szyi. Działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z systematyką MedDRA i częstością występowania, obejmującą kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000). Istotne jest, że lerkanidypina nie wpływa negatywnie na stężenie glukozy ani lipidów, co jest korzystne w długotrwałej terapii nadciśnienia tętniczego. Wśród działań niepożądanych szczególną uwagę zwraca możliwość wystąpienia dławicy piersiowej, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą chorobą wieńcową, gdzie rzadko mogą pojawić się napady o większym nasileniu, a nawet zawał mięśnia sercowego.
ból głowy, dihydropirydyna, dławica piersiowa, działanie niepożądane leku, klasyfikacja układów i narządów, kołatanie serca, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, świąd, tachykardia, wielomocz, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie nerek, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie skóry, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furaginum Adamed 50 mg
Furazydyna, pochodna nitrofuranu stosowana w dawce 50 mg (Furaginum Adamed), jest wydalana głównie przez nerki, co czyni pacjentów z zaburzeniami czynności nerek szczególnie narażonymi na kumulację leku i ryzyko przedawkowania. Objawy toksyczności obejmują bóle i zawroty głowy, reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), nudności oraz niedokrwistość wynikającą z potencjalnego uszkodzenia szpiku kostnego lub hemolizy. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów z upośledzoną filtracją nerkową, u których utrzymujące się wysokie stężenia furazydyny mogą nasilać neurotoksyczne i hematologiczne działania niepożądane.
filtracja nerkowa, furazydyna, hemodializa, hemoglobina, hemoliza, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pochodna nitrofuranu, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, upośledzona funkcja nerek, uszkodzenie szpiku kostnego, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betahistyna Bluefish 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, stosowana w terapii, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi kontrolowanymi placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10) oraz zaburzenia żołądka i jelit, takie jak nudności i dyskomfort trawienny (często, ≥1/100 do <1/10). Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, gazy) o częstości nieznanej. Reakcje skórne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd, również klasyfikowane są jako działania o nieznanej częstości występowania.
anafilaksja, badanie kliniczne kontrolowane placebo, betahistyna, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka, działanie niepożądane, farmakonadzór, leczenie przeciwalergiczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie skóry, zaburzenie trawienia, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-asparaginowy kwas – Przedawkowanie
Kwas L-asparaginowy jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Vamin 18 Electrolyte-Free (3,4 g/1000 ml) oraz Vaminolact (4,1 g/1000 ml). Przedawkowanie tej substancji może wystąpić przy podawaniu z szybkością przekraczającą zalecenia producenta, prowadząc do objawów takich jak nudności, wymioty, pocenie, a w przypadku Vamin 18 Electrolyte-Free także zakrzepowe zapalenie żył przy podawaniu do żył obwodowych. W przypadku Vaminolact charakterystyczne są uderzenia gorąca. Objawy te mają istotne znaczenie kliniczne i mogą negatywnie wpływać na przebieg terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Atarax 2 mg/ml
Hydroksyzyna, substancja czynna leku Atarax w postaci syropu (2 mg/ml), wykazuje działania niepożądane głównie związane z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo (735 pacjentów na hydroksyzynie 50 mg/dobę vs. 630 na placebo) najczęściej obserwowano senność (13,74% vs. 2,7%, bardzo często), ból głowy (1,63% vs. 1,9%, często), suchość w jamie ustnej (1,22% vs. 0,63%, często) oraz zmęczenie (1,36% vs. 0,63%, często). Hydroksyzyna metabolizuje się do cetyryzyny, która może wywoływać dodatkowe działania niepożądane, takie jak trombocytopenia, agresywność, depresja, tiki, parestezje, biegunka, trudności w oddawaniu moczu, astenia, obrzęki i wzrost masy ciała.
cetyryzyna, chlorowodorek hydroksyzyny, drgawki, dyskineza, działanie przeciwcholinergiczne, komorowe zaburzenia rytmu serca, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mimowolne oddawanie moczu, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sedacja, skurcz oskrzeli, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Norprolac 75 mcg
Lek Norprolac (chinagolid) dostępny jest w tabletkach o dawkach 25, 50 oraz 75 mikrogramów, a prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych związanych z mechanizmem dopaminergicznym. Terapia rozpoczyna się od dawki 25 mikrogramów raz na dobę wieczorem z niewielką ilością pokarmu, stopniowo zwiększając dawkę co 3 dni do 75 mikrogramów. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi terapeutycznej dawkę można zwiększać o 75 mikrogramów co tydzień, przy czym dawka podtrzymująca zwykle wynosi 75-150 mikrogramów na dobę. U mniej niż 1/3 pacjentów konieczne jest stosowanie dawek do 300 mikrogramów na dobę lub więcej, z odstępami między zwiększeniami dawki nie krótszymi niż 4 tygodnie, aż do uzyskania efektu terapeutycznego lub pojawienia się nietolerancji.
- Leksykon substancji czynnych
Felodypina – Działania niepożądane
Felodypina, antagonista kanału wapniowego stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego (dostępna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu 5 mg i 10 mg), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych zależnych od dawki, które najczęściej pojawiają się na początku terapii lub po zwiększeniu dawki. Najczęstszym działaniem niepożądanym są obrzęki obwodowe (bardzo często, ≥1/10), szczególnie w okolicach kostek, wynikające z rozszerzenia tętniczek przedwłośniczkowych, co odróżnia je od obrzęków związanych z zatrzymaniem płynów. Inne często występujące działania to ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10) oraz zaczerwienienie twarzy (często). Niezbyt często obserwuje się zawroty głowy, parestezje, nudności, ból brzucha, niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz i kołatanie serca, które wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Bardzo rzadkie, ale istotne powikłania obejmują przerost i zapalenie dziąseł, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), leukocytoklastyczne zapalenie naczyń oraz zaburzenia seksualne.
antagonista kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, częstomocz, częstoskurcz, dysfunkcja seksualna, felodypina, fotowrażliwość, impotencja, kołatanie serca, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parestezja, Plendil, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przerost dziąseł, tętniczka przedwłośniczkowa, wazodylatacja, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Gorzknik kanadyjski – Działania niepożądane
Gorzknik kanadyjski (Hydrastis canadensis), składnik preparatu Limfodrenaż-Pascoe Basic, wykazuje potencjał do wywoływania działań niepożądanych, głównie o charakterze alergicznym, takich jak świąd skóry i pokrzywka, które występują często. Rzadziej obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności i bóle brzucha. Charakterystycznym zjawiskiem dla tego homeopatycznego produktu jest pogorszenie pierwotne, czyli przejściowe nasilenie objawów chorobowych na początku terapii, co wymaga przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej. Preparat zawiera 39% V/V alkoholu etylowego, co odpowiada 79 mg etanolu na 10 kropli, co jest istotne klinicznie u pacjentów z chorobami wątroby, neurologicznymi, u kobiet w ciąży, karmiących oraz dzieci, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i interakcji lekowych.
alkohol etylowy, ból brzucha, choroba neurologiczna, choroba wątroby, choroba wrzodowa, ciąża, dolegliwości układu pokarmowego, działanie niepożądane produktu leczniczego, gorzknik kanadyjski, karmienie piersią, lek homeopatyczny, Limfodrenaż-Pascoe Basic, nasilenie objawów chorobowych, nasilona reakcja alergiczna, nudności, padaczka, pogorszenie pierwotne, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd skóry, urticaria, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apenal 80 mg
Przedawkowanie paracetamolu w formie czopków Apenal (50 mg lub 80 mg) prowadzi do rozwoju objawów klinicznych w ciągu pierwszych kilkunastu godzin, początkowo niespecyficznych, takich jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie. Istotnym klinicznie momentem jest pozorne ustąpienie objawów około 24 godziny po przyjęciu toksycznej dawki, które może maskować postępujące uszkodzenie wątroby. W fazie uszkodzenia wątroby (24-72 godziny) pojawiają się objawy takie jak rozpieranie w nadbrzuszu, powrót nudności oraz żółtaczka, wskazujące na ciężkie uszkodzenie wątroby wymagające natychmiastowej interwencji. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu we krwi, które w korelacji z czasem od przyjęcia leku pozwala ocenić rokowanie i konieczność leczenia odtrutkami.
acetylocysteina, funkcja wątroby, hepatologia, hepatotoksyczność, metionina, nadmierna potliwość, nudności, oddział intensywnej terapii, ogólne osłabienie, przedawkowanie paracetamolu, rozpieranie nadbrzusza, rozpoznanie przedawkowania, stężenie paracetamolu we krwi, swoista odtrutka, toksyczna dawka leku, toksykologia, uszkodzenie wątroby, wymioty, zatrucie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ikatybant Ranbaxy 30 mg
Ikatybant Ranbaxy w dawce 30 mg podawany podskórnie jest stosowany w leczeniu napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE) i charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak podrażnienie skóry, obrzęk, ból, świąd, rumień oraz uczucie pieczenia, które mają zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie i ustępują samoistnie. Inne często występujące działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, nudności, wysypkę, rumień, świąd, gorączkę oraz podwyższenie stężenia transaminaz. W badaniach klinicznych uczestniczyło 999 napadów HAE leczonych ikatybantem, 129 zdrowych ochotników oraz 236 pacjentów z HAE, a także 32 pacjentów pediatrycznych (w wieku 2-17 lat), u których profil działań niepożądanych był podobny do obserwowanego u dorosłych, z wyjątkiem dwóch ciężkich, ale przemijających reakcji miejscowych u dzieci.
ból głowy, działanie niepożądane, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enzymy wątrobowe, gorączka, immunogenność, nadwrażliwość, niedoczulica, nudności, obrzęk, pacjent pediatryczny, pieczenie skóry, podanie podskórne, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień, świąd, transaminazy, wysypka, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Berodual (0,5 mg + 0,25 mg)/ml
Berodual, zawierający fenoterol (bromowodorek) i ipratropium (bromek), wykazuje działania niepożądane wynikające z mechanizmów przeciwcholinergicznych i beta-adrenergicznych. Najczęściej obserwowane objawy to kaszel, suchość w ustach, ból głowy, drżenie mięśni, zapalenie gardła, nudności, zawroty głowy, dysfonia, tachykardia, kołatanie serca, wymioty, wzrost ciśnienia skurczowego krwi oraz nerwowość. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia sercowo-naczyniowe (arytmie, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego) oraz hipokaliemię, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
arytmia, biegunka, ból głowy, ciśnienie skurczowe, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, dysfagia, dysfonia, działanie beta-adrenergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, fenoterol, hipokaliemia, ipratropium, jaskra, kaszel, kołatanie serca, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, osłabienie mięśni, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, przekrwienie spojówek, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia akomodacji, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie języka, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) to nowotwór hematologiczny charakteryzujący się nadprodukcją granulocytów, związany z obecnością chromosomu Philadelphia i genem fuzyjnym BCR-ABL. Choroba przebiega w trzech fazach: przewlekłej (ponad 90% pacjentów, <5% mieloblastów), akceleracji (10-30% mieloblastów) oraz blastycznej (>30% mieloblastów). Kluczowym elementem terapii są inhibitory kinazy tyrozynowej (TKI), które umożliwiają kontrolę choroby i poprawę jakości życia. Opieka pielęgniarska obejmuje monitorowanie morfologii krwi, poziomu transkryptu BCR-ABL (PCR), ocenę ryzyka infekcji, krwawień oraz wsparcie psychospołeczne. Pielęgniarki odgrywają istotną rolę w edukacji pacjentów, zarządzaniu skutkami ubocznymi TKI (np. nudności, wypadanie włosów, ryzyko krwawień) oraz koordynacji multidyscyplinarnej opieki.
anemia, biegunka, chromosom Philadelphia, diagnoza pielęgniarska, faza akceleracji, faza blastyczna, faza przewlekła, gen fuzyjny BCR-ABL, głęboka odpowiedź molekularna, infekcja, inhibitor kinazy tyrozynowej, komórka blastyczna, krwawienie, małopłytkowość, marker molekularny, neutropenia, nudności, opieka paliatywna, przewlekła białaczka szpikowa, reakcja łańcuchowa polimerazy, remisja bez leczenia, rozmaz krwi, skutek uboczny, supresja szpiku kostnego, telemedycyna, translokacja chromosomowa, wybroczyny, wypadanie włosów, wysypka skórna, zdalne monitorowanie - Leksykon chorób i schorzeń
Bolesne miesiączkowanie – Epidemiologia
Bolesne miesiączkowanie (dysmenorrhoea) jest najczęstszym objawem ginekologicznym u kobiet w wieku reprodukcyjnym, z częstością występowania wahającą się od 16% do 91%, a silny ból zgłaszany jest przez 2-29% pacjentek. Epidemiologia wskazuje na najwyższe nasilenie objawów w okresie późnego nastoletniego wieku i wczesnej dorosłości, z czynnikami ryzyka takimi jak młodszy wiek, mniejsza liczba porodów, wcześniejszy wiek menarche, palenie tytoniu, wysoki poziom stresu oraz historia rodzinna (iloraz szans 3,8-20,7). Dysmenorrhoea znacząco obniża jakość życia, powodując ograniczenia w codziennych aktywnościach, zaburzenia snu, trudności w koncentracji oraz absencję w szkole i pracy, sięgającą do 50% pacjentek. Endometrioza, dotykająca około 10% kobiet w wieku reprodukcyjnym, jest najczęstszą przyczyną wtórnego bolesnego miesiączkowania, a jej rozpoznanie często opóźnia się o kilka lat, co dodatkowo komplikuje leczenie i pogarsza rokowanie.
absencja, ból menstruacyjny, ból miednicy, bolesne miesiączkowanie, cykl bezowulacyjny, cykl menstruacyjny, cykl owulacyjny, depresja, dysmenorrhoea, endometrioza, jaskra, krwawienie miesiączkowe, laparoskopia diagnostyczna, lęk, miesiączkowanie, nadwaga, niedowaga, niepłodność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nudności, owulacja, przewlekły ból miednicy, skurcz, terapia hormonalna, wtórne bolesne miesiączkowanie, wzdęcie brzucha - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nonpres Duo 25 mg + 40 mg
Eplexemid, zawierający eplerenon (25 mg lub 50 mg) oraz furosemid (40 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący liczne działania niepożądane związane z mechanizmem działania obu substancji czynnych. W badaniach klinicznych EPHESUS i EMPHASIS-HF częstość działań niepożądanych eplerenonu była porównywalna z placebo, choć u pacjentów ≥75 lat odnotowano nieistotny statystycznie wzrost przypadków udaru mózgu. Furosemid najczęściej powoduje zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipokaliemia), hipowolemię i odwodnienie, szczególnie u osób starszych, co może prowadzić do zapaści krążeniowej i zwiększonego ryzyka zakrzepicy. Wśród działań niepożądanych eplerenonu dominują hiperkaliemia i zaburzenia metaboliczne, a także lewokomorowa niewydolność serca i migotanie przedsionków. Furosemid natomiast często wywołuje obniżenie ciśnienia tętniczego z objawami ortostatycznymi oraz przemijające wzrosty stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy. Rzadkie, ale poważne działania obejmują śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zatrzymanie moczu, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza i niedokrwistość aplastyczna.
agranulocytoza, badanie kliniczne, biegunka, cholestaza wewnątrzwątrobowa, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, eplerenon, furosemid, ginekomastia, głuchota, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hipowolemia, kurcz mięśni, leukopenia, lewokomorowa niewydolność serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie trzustki, ostre zatrzymanie moczu, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy wysiękowy, śpiączka hiperosmolarna, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, szumy uszne, tachykardia, triglicerydy we krwi, udar mózgu, utrata przytomności, wymioty, wzdęcie, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepica tętnic, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zaparcie, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Synthon
Sunitynib, lek przeciwnowotworowy, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym interakcji farmakokinetycznych z inhibitorami i induktorami CYP3A4, które mogą wpływać na stężenia leku w osoczu. Należy zwracać uwagę na objawy dermatologiczne, takie jak odbarwienia skóry, pęcherze czy wysypki, a w przypadku ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, EM) natychmiast przerwać terapię. Zgłaszano również ryzyko krwotoków z różnych lokalizacji, w tym z nosa (około 50% pacjentów z guzami litymi), przewodu pokarmowego i płuc, co może prowadzić do zgonu. Zalecane jest regularne badanie morfologii krwi, czynników krzepnięcia oraz kontrola nadciśnienia tętniczego, które może osiągać wartości skurczowe >200 mmHg lub rozkurczowe 110 mmHg. W przypadku niekontrolowanego nadciśnienia należy rozważyć czasowe przerwanie leczenia. Monitorowanie hematologiczne jest kluczowe ze względu na ryzyko neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości, które mogą prowadzić do powikłań krwotocznych i zakażeń.
amylaza, białkomocz, biegunka, ból brzucha, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor VEGF, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok z guza nowotworowego, krwotok z nosa, lipaza, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neutrofilia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, sunitynib, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM, zawierający indapamid i amlodypinę, wykazuje mały lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co wynika z działania obu substancji czynnych. Indapamid zasadniczo nie wpływa na czujność, jednak obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych, może powodować indywidualne reakcje. Amlodypina może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie i nudności, które mogą zaburzać równowagę, koncentrację oraz zdolność szybkiego reagowania, co istotnie wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ryzyko tych zaburzeń jest największe w początkowym okresie leczenia, przy zmianie dawki oraz podczas stosowania innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy.
amlodypina, ból głowy, działanie niepożądane, indapamid, indapamid i amlodypina, lek przeciwnadciśnieniowy, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, ośrodkowy układ nerwowy, środek przeciwnadciśnieniowy, stan psychofizyczny, Tertens-AM, zaburzenie psychomotoryczne, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crosuvo 5 mg
Rozuwastatyna charakteryzuje się przeważnie łagodnym i przemijającym profilem działań niepożądanych, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu niepożądanych efektów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, szczególnie przy dawce 40 mg, gdzie obserwuje się zwiększone ryzyko rabdomiolizy oraz ciężkich zaburzeń nerek i wątroby, w tym istotnego wzrostu aktywności aminotransferaz. Działania niepożądane mięśniowo-szkieletowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza z ostrą niewydolnością nerek, są najczęstsze, zwłaszcza przy dawkach powyżej 20 mg. Aktywność kinazy kreatynowej może wzrastać, a jej poziom przekraczający 5 × GGN stanowi wskazanie do przerwania leczenia. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u około 3% przy dawce 40 mg, jednak zwykle ustępuje podczas terapii i nie poprzedza ostrej choroby nerek.
aminotransferaza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cukrzyca, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, wysypka, zaburzenie snu, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Glenmark 250 mg/5 ml
Profil bezpieczeństwa fulwestrantu Glenmark w dawce 250 mg/5 ml, stosowanego w monoterapii, opiera się na danych z badań klinicznych (CONFIRM, FINDER 1 i 2, NEWEST, FALCON) oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Mediana czasu leczenia dawką 500 mg wyniosła 6,5 miesiąca. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były reakcje w miejscu podania (ból, zaczerwienienie, obrzęk, stan zapalny), astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród działań często występujących wymieniono także wymioty, biegunkę, hiperbilirubinemię, bóle głowy, uderzenia gorąca, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz wysypkę.
alkohol benzylowy, astenia, benzylu benzoesan, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, enzymy wątrobowe, etanol, fulwestrant, hiperbilirubinemia, krwiak w miejscu podania, nudności, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, reakcje miejscowe, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia wątrobowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pranosin 50 mg/ml
Pranosin w formie syropu (50 mg/ml) zawiera inozynę pranobeksu, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Podczas terapii obserwuje się liczne działania niepożądane, z których najczęściej występującym jest bardzo częste (≥1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu, które ustępuje w ciągu kilku dni po odstawieniu leku. Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, świąd, wysypka, bóle stawów, zmęczenie, złe samopoczucie oraz podwyższone stężenie mocznika i aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej we krwi. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszane są nerwowość, senność, bezsenność, biegunka, zaparcia oraz wielomocz. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują ból w nadbrzuszu, rumień, obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywkę i reakcje anafilaktyczne.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, aminotransferaza, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, mocznik, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wielomocz, wymioty, wysypka, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – OxyContin 5 mg
OxyContin, zawierający oksykodon, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych typowych dla opioidów, w tym bardzo często występujące nudności, zaparcia, senność, sedację, zawroty głowy oraz bóle głowy. Depresja oddechowa, choć występuje niezbyt często, stanowi najpoważniejsze ryzyko, szczególnie u osób starszych i osłabionych, wymagając ostrożności w doborze dawki. Inne istotne działania obejmują zaburzenia psychiczne (lęk, splątanie, bezsenność), zaburzenia neurologiczne (drgawki, hiperalgezja), oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niedrożność jelit i smoliste stolce. Profil bezpieczeństwa u młodzieży (12-18 lat) jest zbliżony do dorosłych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się dostosowanie dawki, leczenie objawowe lub przerwanie terapii, zwłaszcza przy ciężkich reakcjach.
cholestaza, depresja oddechowa, drżenie mięśniowe, dysfunkcja zwieracza Oddiego, dysuria, enzymy wątrobowe, hiperalgezja, hipogonadyzm, hipotonia ortostatyczna, kolka żółciowa, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedrożność jelit, niestrawność, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, oksykodon, ośrodkowy bezdech senny, reakcja anafilaktyczna, sedacja, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, stan splątania, suchość jamy ustnej, uzależnienie od leku, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z kwiatów cynamonowca – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek eteryczny z kwiatów cynamonowca (Cinnamomum verum J.Presl) stanowi 0,7% mieszanki roślinnej preparatu Melisana Klosterfrau, co odpowiada 36 częściom na 5114 części całkowitej kompozycji. Preparat zawiera również 66,3-67,3% etanolu, co wymaga ostrożności przy podawaniu doustnym, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby lub skłonnościami do alkoholizmu. Ze względu na obecność furokumaryn pochodzących głównie z korzenia arcydzięgla (Angelica archangelica L.), istnieje ryzyko fotosensybilizacji skóry, co wymaga unikania ekspozycji na promieniowanie UV podczas terapii. Doustne stosowanie preparatu nie powinno odbywać się na czczo, gdyż może wywoływać dolegliwości gastryczne, takie jak zgaga, ból żołądka, nudności i odruchy wymiotne.
alkoholizm, Angelica archangelica, ból żołądka, choroba wątroby, Cinnamomum verum, dolegliwości gastryczne, działanie drażniące, fotosensybilizacja, furokumaryny, korzeń arcydzięgla, nudności, odruchy wymiotne, pęcherze skórne, promieniowanie UV, rumień skóry, suchość skóry, świąd, test uczuleniowy, zapalenie skóry, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Trimebutyna – Wskazania do stosowania
Trimebutyna jest lekiem o działaniu spazmolitycznym i regulującym motorykę przewodu pokarmowego, stosowanym głównie w leczeniu zespołu jelita drażliwego (IBS) oraz innych zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, takich jak dyspepsja czynnościowa, bóle brzucha o charakterze skurczowym, zaburzenia rytmu wypróżnień (biegunki i zaparcia) oraz stany skurczowe jelit. Mechanizm działania trimebutyny polega na normalizacji perystaltyki jelit, niezależnie od jej początkowego stanu, co pozwala na łagodzenie objawów zarówno przy nadmiernej, jak i obniżonej aktywności skurczowej. Preparaty zawierające trimebutynę, takie jak Debretin (100 mg), Debretin Forte (200 mg), Debridat (100 mg), Ircolon (100 mg), Ircolon Forte (200 mg), Tribux (100 mg), Tribux Bio (100 mg, stosowanie do 3 dni), Tribux Forte (200 mg), Trikolon (100 mg) oraz Trikolon Forte (200 mg), są wskazane do leczenia objawowego zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego oraz dróg żółciowych.
biegunka, ból brzucha, drogi żółciowe, dyspepsja czynnościowa, działanie przeciwbólowe, działanie spazmolityczne, kolka jelitowa, leczenie objawowe, motoryka jelit, nudności, perystaltyka, stan skurczowy jelit, trimebutyna, uczucie pełności, wzdęcie, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaparcie, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atmina
Atmina w formie systemu transdermalnego zawiera rywastygminę i jest przeznaczona do wielodniowego stosowania. Kluczowe jest unikanie naklejania więcej niż jednego plastra jednocześnie oraz usuwanie poprzedniego plastra przed aplikacją nowego, aby zapobiec ciężkim działaniom niepożądanym, które mogą wymagać hospitalizacji, a w rzadkich przypadkach prowadzić do zgonu. Dawka początkowa po przerwie dłuższej niż 3 dni powinna wynosić 4,6 mg/24 h, niezależnie od wcześniejszej dawki. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), które są dawkozależne i częstsze u kobiet. Należy monitorować pacjentów pod kątem odwodnienia, zwłaszcza przy długotrwałych wymiotach lub biegunce, co może wymagać dożylnego uzupełnienia płynów, zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia. Rywastygmina może nasilać wydzielanie soku żołądkowego, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma, badanie EKG, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz typu torsade de pointes, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, niewydolność serca, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, rywastygmina, system transdermalny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ceclor MR 500 mg
Przedawkowanie cefakloru, antybiotyku z grupy cefalosporyn II generacji, stosowanego w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu (Ceclor MR), manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz biegunka. Objawy te mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, w tym osób starszych oraz z chorobami współistniejącymi. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest wdrożenie leczenia podtrzymującego, ukierunkowanego na utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej oraz monitorowanie funkcji życiowych pacjenta.
analiza moczu, badanie biochemiczne, biegunka, ból brzucha, Ceclor MR, cefaklor, cefalosporyna, dializa otrzewnowa, elektrolit, funkcja wątroby, hemodializa, hemoperfuzja, kreatynina, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwwymiotny, mocznik, morfologia krwi, nawodnienie dożylne, nudności, odwodnienie, parametr nerkowy, parametr życiowy, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, upośledzona funkcja nerek, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny złożony z owocu głogu – Działania niepożądane
Wyciąg płynny złożony z owocu głogu (Crataegus monogyna Jacq. i Crataegus laevigata) stosowany w preparatach leczniczych, takich jak syrop Neospasmina, może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwowanymi objawami są nudności oraz skurcze brzucha, jednak ich częstość występowania pozostaje nieznana. W preparacie Neospasmina 10 ml zawiera 6,7 g sacharozy, 25 mg sodu benzoesanu (E 211) oraz 800 mg etanolu (do 10% V/V), które mogą dodatkowo wpływać na profil bezpieczeństwa. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje i działania niepożądane w przypadku łącznego stosowania z korzeniem kozłka (Valeriana officinalis L.).
benzoesan sodu, Crataegus laevigata, Crataegus monogyna, dolegliwości przewodu pokarmowego, etanol, korzeń kozłka, modyfikacja dawkowania, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, profil bezpieczeństwa, sacharoza, skurcz brzucha, skurcz mięśni, stosunek korzyści do ryzyka, substancje pomocnicze, wyciąg z owocu głogu, wymioty, zaburzenia żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Accordeon 5 mg
Oksykodon, będący czystym agonistą receptorów opioidowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych wynikających z jego wpływu na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy. Najczęściej obserwowane objawy to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, wymioty) oraz neuropsychiatryczne (senność, zawroty głowy, ból głowy). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji i uzależnienia, nawet przy dawkach terapeutycznych. Szczególnie niebezpieczne są poważne reakcje alergiczne, depresja ośrodka oddechowego oraz ośrodkowy bezdech senny, które wymagają natychmiastowej interwencji. U noworodków matek stosujących oksykodon w ciąży może wystąpić zespół odstawienia, objawiający się m.in. drgawkami i zaburzeniami snu. Warto podkreślić, że działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka podczas terapii.
amenorrhea, ból głowy, cholestaza, częstoskurcz nadkomorowy, depresja oddechowa, dysfagia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, euforia, hiperalgezja, hipogonadyzm, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nudności, odwodnienie, oksykodon, omamy, ośrodkowy bezdech senny, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor opioidowy, sedacja, senność, skurcz moczowodów, skurcz oskrzeli, stan splątania, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne i psychiczne, uzależnienie lekowe, wymioty, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodków, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Nostrzyk – Przedawkowanie
Nostrzyk (Melilotus officinalis) jest składnikiem aktywnym preparatu Tabletki tonizujące Labofarm, gdzie jedna tabletka zawiera 40 mg ziela nostrzyka, 150 mg kwiatostanu głogu, 30 mg owocu głogu oraz 100 mg ziela serdecznika. Nostrzyk zawiera kumaryny w ilości 0,02-0,5 mg na tabletkę oraz co najmniej 1,25 mg flawonoidów przeliczonych na hiperozyd. Przedawkowanie tego preparatu może wywołać objawy takie jak nudności, wymioty oraz bóle głowy, jednakże dokładne dawki progowe dla tych objawów nie zostały określone w dokumentacji produktu. Ze względu na obecność kumaryn, które w nadmiernych ilościach mogą powodować działania niepożądane, konieczna jest ostrożność w stosowaniu preparatu.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmine Mylan
Rivastigmine Mylan, stosowany w formie systemu transdermalnego, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych wraz ze wzrostem dawki, zwłaszcza przy zmianie dawkowania. W przypadku przerwania terapii na ponad 3 dni zaleca się wznowienie leczenia od dawki 4,6 mg/24 h. Należy unikać błędów w aplikacji plastrów, takich jak nakładanie nowego plastra bez usunięcia poprzedniego lub stosowanie wielu plastrów jednocześnie, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, włącznie z hospitalizacją i zgonem. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), szczególnie u kobiet, które mogą prowadzić do odwodnienia wymagającego interwencji dożylnej. Zaleca się monitorowanie masy ciała pacjentów z chorobą Alzheimera, gdyż rywastygmina może powodować jej utratę.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, częstoskurcz torsade de pointes, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, rumień, rywastygmina, system transdermalny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Desmopressin Aristo 240 mcg
Desmopressin Aristo, dostępny w tabletkach podjęzykowych o dawkach 60, 120 i 240 µg, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z hiponatremią jako najpoważniejszym powikłaniem, szczególnie u pacjentów ≥65 lat oraz osób z niskim wyjściowym stężeniem sodu w surowicy. W populacji dorosłych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (12%), hiponatremia (6%), zawroty głowy (3%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności (4%) i ból brzucha (3%). U dzieci częstość bólu głowy wynosi 1%, a zaburzenia psychiczne, w tym chwiejność emocjonalna i agresywność, występują rzadziej (<0,1%). Hiponatremia manifestuje się objawami neurologicznymi i żołądkowo-jelitowymi, a jej wystąpienie jest najczęstsze w pierwszych dniach terapii lub przy zwiększaniu dawki. Monitorowanie elektrolitów i przestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania płynów są kluczowe dla minimalizacji ryzyka.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, chwiejność emocjonalna, drgawki, duszność, hiponatremia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nokturia, nudności, obrzęk obwodowy, octan desmopresyny, osłabienie, parestezja, pierwotne izolowane moczenie nocne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz mięśni, śpiączka, stan dezorientacji, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroxol Rivopharm 30 mg/5ml
Ambroxol Rivopharm, zawierający chlorowodorek ambroksolu w stężeniu 6 mg/ml (30 mg/5 ml roztwór doustny), wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, które klinicysta powinien monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku (1-10%), niedoczulicę gardła oraz nudności, co może wpływać na komfort pacjenta i przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości (≥1/10 000 do <1/1 000), a także ciężkie reakcje immunologiczne, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i świąd, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. W obrębie układu pokarmowego odnotowuje się również wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha oraz suchość błon śluzowych, które mogą komplikować terapię.
biegunka, ból brzucha, chlorowodorek ambroksolu, ciężka reakcja skórna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość gardła, suchość jamy ustnej, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teriflunomide Zentiva 14 mg
Teriflunomid, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS), wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie badań klinicznych z udziałem 2267 pacjentów, z medianą ekspozycji 672 dni. Najczęstsze działania niepożądane przy dawce 14 mg to ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), nudności (10,7%), łysienie (13,5%) oraz zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (15%). Łysienie miało charakter łagodny do umiarkowanego, najczęściej rozlany, ustępujący u 87,1% pacjentów, jednak u dzieci i młodzieży częstość tego działania wzrasta do 22%. Zwiększenie aktywności AlAT (≤3-krotna wartość GGN) występowało u 8,0% pacjentów, głównie w pierwszych 6 miesiącach terapii, z możliwym powrotem do normy po odstawieniu leku. Teriflunomid może także podnosić ciśnienie tętnicze, z częstością skurczowego ciśnienia >140 mmHg u 19,9% pacjentów (vs 15,5% placebo) oraz nadciśnienia tętniczego jako częstego działania niepożądanego.
aktywność AlAT, aminotransferaza alaninowa, astenia, białe krwinki, biegunka, ból głowy, ciężka reakcja skórna, ciężkie zakażenie, ciśnienie tętnicze krwi, dyslipidemia, enzymy wątrobowe, kinaza kreatynowa, leflunomid, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, łysienie, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, mononeuropatia, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór złośliwy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie wątroby, parestezje, polekowe uszkodzenie wątroby, polineuropatia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reumatoidalne zapalenie stawów, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane rzutowe, torbiel trzustki, zakażenie oportunistyczne, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego – Przedawkowanie
Przedawkowanie wyciągu gęstego z Hedera helix L., folium, stosowanego m.in. w preparacie Hedelix (syrop 40 mg/5 ml, zawierający 0,8 g wyciągu gęstego na 100 ml), może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego. Do najczęstszych symptomów należą nudności, wymioty, biegunka oraz pobudzenie psychoruchowe, w tym agresja, szczególnie u dzieci. W literaturze opisano przypadek 4-letniego dziecka, które po spożyciu około 1,8 g substancji roślinnej (ekwiwalent 88 ml syropu Hedelix) doświadczyło biegunki i nasilonej agresji. Warto podkreślić, że preparat jest ekstraktem otrzymywanym z użyciem etanolu 96%, glikolu propylenowego i wody w proporcjach 45:2:53 m/m/m, co może mieć znaczenie przy ocenie toksyczności.
agresja, aktywność psychoruchowa, antidotum, biegunka, częste wypróżnienia, dyskomfort w nadbrzuszu, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, nudności, objawy kliniczne, odruch wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przewód pokarmowy, treść żołądkowa, wyciąg z bluszczu pospolitego, wyciąg z liści bluszczu pospolitego, wymioty, zaburzenia zachowania, zachowania agresywne