lek przeciwarytmiczny klasy Ia

Leki przeciwarytmiczne klasy Ia należą do grupy leków antyarytmicznych według klasyfikacji Vaughana-Williamsa, która kategoryzuje te substancje w zależności od mechanizmu działania. Grupa Ia działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w komórkach mięśnia sercowego, co prowadzi do spowolnienia przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu i wydłużenia okresu refrakcji.

Do klasy Ia zaliczamy takie substancje jak chinidyna, prokainamid i dizopyramid. Leki te mają umiarkowany wpływ na fazę 0 potencjału czynnościowego oraz wydłużają czas trwania potencjału czynnościowego i okres refrakcji. W zapisie EKG widoczne jest wydłużenie odstępu QT oraz poszerzenie zespołu QRS.

Wskazania do stosowania leków klasy Ia obejmują głównie nadkomorowe i komorowe zaburzenia rytmu serca. Jednak ze względu na ich potencjalne działania proarytmiczne i istotne działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT mogące prowadzić do groźnych arytmii typu torsade de pointes, ich zastosowanie kliniczne zostało znacznie ograniczone na rzecz nowszych, bezpieczniejszych leków przeciwarytmicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solian 400 mg

Amisulpryd w postaci tabletek powlekanych Solian 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z nowotworami zależnymi od stężenia prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko przyspieszenia wzrostu guza. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) oraz u dzieci przed okresem pokwitania, gdzie bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych.
amiodaron, amisulpryd, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, beta-adrenolityk, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, dizopyramid, dławica piersiowa, dopamina, erytromycyna, fenotiazyna, fluorochinolon, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwmalaryczny, lewodopa, metadon, nadwrażliwość na amisulpryd, nowotwór zależny od prolaktyny, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, opioid, pentamidyna, pheochromocytoma, prokinetyk, prolactinoma, prolaktyna, rak piersi, receptor dopaminowy, Solian, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tachyarytmia, tiorydazyna, torsade de pointes, układ dopaminergiczny, winkamina
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Masultab 100 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (obecna w dawkach od 25 mg do 200 mg w zależności od mocy tabletki). Nie należy stosować go u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko wzrostu guza spowodowanego podwyższeniem stężenia prolaktyny. Guz chromochłonny nadnerczy stanowi bezwzględne przeciwwskazanie z powodu ryzyka przełomu nadciśnieniowego. Lek jest również przeciwwskazany u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
amisulpryd, arytmia komorowa, bradykardia, choroba Parkinsona, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, hipomagnezemia, interakcja farmakodynamiczna, laktoza, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewodopa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, organiczna choroba serca, pheochromocytoma, prolaktyna, prolaktynoma przysadki, przełom nadciśnieniowy, rak piersi, rak piersi hormonozależny, substancja pomocnicza, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Paliperidone Teva 100 mg

Paliperydon, substancja czynna produktu Paliperidone Teva, wykazuje ograniczone interakcje farmakokinetyczne, nieistotne klinicznie z enzymami CYP450, w tym CYP2D6 i CYP3A4. Istotne są jednak interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Paliperydon antagonizuje działanie leków dopaminergicznych (np. lewodopy), co wymaga stosowania najmniejszych skutecznych dawek w chorobie Parkinsona. Może nasilać niedociśnienie ortostatyczne przy jednoczesnym stosowaniu z lekami hipotensyjnymi oraz zwiększać ryzyko drgawek w połączeniu z lekami obniżającymi próg drgawkowy (fenotiazyny, SSRI, tramadol). Karbamazepina w dawce 200 mg dwa razy dziennie obniża Cmax i AUC paliperydonu o około 37% poprzez indukcję P-gp, co wymaga korekty dawki paliperydonu. Divalproinian sodu zwiększa o około 50% Cmax i AUC paliperydonu podawanego doustnie, jednak nie wpływa na formę domięśniową.
agonista dopaminergiczny, amiodaron, butyrofenon, chinidyna, choroba Parkinsona, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P-450, diwalproinian sodu, dyzopyramid, działanie sedatywne, fenotiazyna, glikoproteina p, inhibitor CYP2D6, interakcje farmakodynamiczne, karbamazepina, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, leki dopaminergiczne, lit, meflochina, metylofenidat, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, próg drgawkowy, rysperydon, sedacja, sotalol, SSRI, torsades de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie kardiologiczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Symamis 400 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Symamis, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza związanych z wydłużeniem odstępu QT i ryzykiem torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) i III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak bepridyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny występuje przy łączeniu amisulprydu z lewodopą oraz agonistami dopaminergicznymi (bromokryptyna, ropinirol), co stanowi przeciwwskazanie do ich jednoczesnego stosowania. Należy również unikać kojarzenia amisulprydu z lekami wywołującymi bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, klonidyna, guanfacyna, digoksyna) oraz lekami zaburzającymi równowagę elektrolitową (diuretyki hipokaliemiczne, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy), przy czym hipokaliemia musi być wyrównana przed rozpoczęciem terapii amisulprydem.
agonista dopaminergiczny, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista wapnia, barbiturat, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, digoksyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dyzopiramid, glikokortykosteroid, guanfacyna, haloperydol, hepatotoksyczność, hipokaliemia, klonidyna, klozapina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, lit, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, pochodna imipraminy, ropinirol, równowaga elektrolitowa, sotalol, tetrakozaktyd, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Masultab 200 mg

Lek Masultab zawierający amisulpryd jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (zawartość od 25 mg w dawce 50 mg do 200 mg w dawce 400 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują obecność nowotworów zależnych od prolaktyny, takich jak prolaktynoma przysadki i hormonozależny rak piersi, a także guzy chromochłonne nadnerczy z uwagi na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Lek jest niewskazany u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Ponadto, Masultab nie powinien być stosowany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, sotalol) oraz innymi proarytmicznymi substancjami, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Antagonistyczne działanie amisulprydu wobec receptorów dopaminowych wyklucza jednoczesne stosowanie z lewodopą u chorych na chorobę Parkinsona.
amisulpryd, bradykardia, choroba Parkinsona, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie proarytmiczne, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia ortostatyczna, laktoza jednowodna, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, nabyte wydłużenie odstępu QT, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór zależny od prolaktyny, padaczka, pheochromocytoma, poziom prolaktyny, próg drgawkowy, prolaktynoma przysadki, przełom nadciśnieniowy, rak piersi, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, strukturalna choroba serca, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Lorista HD 100 mg + 25 mg

Produkt leczniczy Lorista HD, zawierający losartan potasowy 100 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Ryfampicyna, flukonazol oraz sok grejpfrutowy mogą obniżać stężenie aktywnego metabolitu losartanu, potencjalnie osłabiając jego działanie przeciwnadciśnieniowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu oraz zamienników soli zawierających potas. Interakcje z litem wymagają ścisłego monitorowania stężenia litu w surowicy z uwagi na zmniejszenie jego klirensu nerkowego. Jednoczesne podawanie losartanu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) może prowadzić do osłabienia efektu hipotensyjnego, pogorszenia czynności nerek oraz zwiększenia ryzyka hiperkaliemii, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów z zaburzeniami nerkowymi. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie losartanu z inhibitorami ACE, innymi antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek.
amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, dna moczanowa, działanie mielosupresyjne, enzymy CYP450, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, klirens nerkowy litu, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek urykozuryczny, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, losartan potasowy, metabolit losartanu, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, sok grejpfrutowy, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Sandoz 250 mg

Octan abirateronu wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podawanie leku na czczo jest zalecane ze względu na znaczne zwiększenie wchłaniania przy jednoczesnym spożyciu pokarmu. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni zmniejsza AUC∞ abirateronu o 55%), fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz ziele dziurawca, znacząco obniżają stężenie abirateronu i są przeciwwskazane w terapii, chyba że brak jest alternatyw. Inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Lek wykazuje również działanie inhibitoryjne na CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez te enzymy, np. beta-blokerów (metoprolol, propranolol), leków przeciwdepresyjnych (dezypramina, wenlafaksyna), przeciwpsychotycznych (haloperydol, rysperydon), antyarytmicznych (propafenon, flekainid) oraz opioidów (kodeina, oksykodon, tramadol). W badaniu klinicznym octan abirateronu zwiększył AUC dekstrometorfanu (substratu CYP2D6) około 2,9-krotnie, a AUC pioglitazonu (substratu CYP2C8) o 46%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
amiodaron, antagonista aldosteronu, antygen gruczołu krokowego, beta-bloker, chinidyna, dekstrometorfan, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fenytoina, fluorochinolon, haloperydol, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek antyarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, octan abirateronu, opioid, pioglitazon, propafenon, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, spironolakton, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, terapia supresji androgenowej, torsades de pointes, transporter OATP1B1, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Aricept 10 mg

Donepezyl chlorowodorek, stosowany w terapii choroby Alzheimera, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy cytochromu P450 3A4 i 2D6. Inhibitory tych enzymów, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna (CYP3A4) oraz chinidyna i fluoksetyna (CYP2D6), mogą zwiększać stężenie donepezylu w osoczu nawet o około 30%, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i wymaga monitorowania oraz ewentualnej redukcji dawki. Z kolei induktory enzymów, takie jak ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina oraz alkohol, obniżają stężenie donepezylu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną. Warto podkreślić, że nie obserwuje się istotnych interakcji z teofiliną, warfaryną, cymetydyną i digoksyną, co ułatwia stosowanie wielolekowe bez konieczności modyfikacji dawkowania.
agonista cholinergiczny, amiodaron, amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, chinidyna, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, citalopram, cymetydyna, cytochrom P450, digoksyna, donepezyl chlorowodorek, działanie antycholinergiczne, erytromycyna, escitalopram, fenytoina, fluoksetyna, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym 2D6, izoenzym 3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, pochodna fenotiazyny, POChP, ryfampicyna, sertindol, sotalol, stabilizator nastroju, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, układ cholinergiczny, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zyprazydon
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Titlodine

Tolterodyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Titlodine) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z istotną przeszkodą podpęcherzową, chorobami przewodu pokarmowego (np. zwężenie odźwiernika), niewydolnością nerek i wątroby, neuropatią autonomiczną oraz przepukliną rozworu przełykowego. Lek może nasilać zatrzymanie moczu, zaburzenia perystaltyki oraz objawy refluksu. Dawkowanie powinno być dostosowane u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby. Ponadto, tolterodyna może wydłużać odstęp QTc, szczególnie przy dawkach 4 mg i 8 mg, co wymaga ostrożności u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokalemia, hipomagnezemia, hipokalcemia), bradykardią (<60 uderzeń/min), chorobami serca (kardiomiopatia, niedokrwienie, niemiarowość, niewydolność serca) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QT (np. chinidyna, amiodaron).
bradykardia, brak laktazy, choroba wątroby, hipokalcemia, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, motoryka przewodu pokarmowego, neuropatia autonomiczna, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność przewodu pokarmowego, niemiarowość rytmu serca, nietolerancja galaktozy, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, odcinek QT, przepuklina rozworu przełykowego, przeszkoda podpęcherzowa, refluks żołądkowo-przełykowy, tolterodyna, wydłużenie odcinka QT, wydłużenie odstępu QT, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie odźwiernika
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symamis 100 mg

Lek Symamis (amisulpryd) dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg i 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę (zawartość laktozy jednowodnej: 25 mg w tabletce 50 mg, 50 mg w 100 mg, 100 mg w 200 mg oraz 200 mg w 400 mg). Nie należy go stosować u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny (np. prolactinoma, rak piersi), guzami chromochłonnymi nadnerczy, wrodzonym wydłużeniem odstępu QT oraz u dzieci przed okresem dojrzewania płciowego. Amisulpryd przenika do mleka matki, dlatego jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią. Ponadto, ze względu na ryzyko proarytmiczne, nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, a także innymi lekami o potencjale indukowania torsade de pointes (np. cyzapryd, metadon, dożylna erytromycyna). Jednoczesne stosowanie z lewodopą jest przeciwwskazane z powodu antagonistycznego działania na receptory dopaminergiczne, co może osłabiać efekt terapeutyczny u chorych na chorobę Parkinsona.
arytmia komorowa, bradykardia, choroba Parkinsona, depresja ośrodkowego układu nerwowego, guz chromochłonny nadnerczy, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kanał potasowy, kanał sodowy, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, nadwrażliwość na amisulpryd, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwór zależny od prolaktyny, padaczka, pheochromocytoma, potencjał czynnościowy, próg drgawkowy, prolactinoma, przełom nadciśnieniowy, rak piersi, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja komórek, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Cazacombi 5 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Cazacombi, zawierający 5 mg cylazaprylu (w postaci cylazaprylu jednowodnego) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne ze względu na składniki aktywne. Szczególnie istotne są interakcje z litem, który w połączeniu z inhibitorami ACE może powodować odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i toksyczność – jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu oraz substytuty soli zawierające potas mogą powodować znaczne zwiększenie stężenia potasu w surowicy, co wymaga ostrożności i monitorowania. Ponadto, stosowanie cylazaprylu z cyklosporyną, heparyną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) oraz trimetoprimem lub kotrimoksazolem wiąże się z ryzykiem hiperkaliemii i wymaga regularnej kontroli elektrolitów.
amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, cylazapryl jednowodny, digoksyna, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, doustny lek hipoglikemizujący, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, hipowolemie, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, lek cytotoksyczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek moczopędny pętlowy, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, mielosupresja, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, stężenie litu w surowicy, suplement potasu, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, tiojabłczan sodowy złota, toksyczność litu, torsades de pointes, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wildagliptyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Glenmark 500 mg

Abirateron, stosowany w terapii supresji androgenowej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podawanie abirateronu z pokarmem znacząco zwiększa jego wchłanianie, dlatego lek Abiraterone Glenmark nie powinien być podawany łącznie z jedzeniem. Silne induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna i inne) obniżają AUC abirateronu o około 55%, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapii i powinno być unikane. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron jest również inhibitorem CYP2D6 i CYP2C8, co skutkuje zwiększeniem ekspozycji na leki metabolizowane przez te enzymy, np. beta-blokery (metoprolol, propranolol), leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, antyarytmiczne oraz opioidy wymagające aktywacji przez CYP2D6. W przypadku substratów CYP2C8, takich jak pioglitazon, obserwuje się wzrost AUC o 46%, co wymaga monitorowania objawów toksyczności.
abirateron, beta-bloker, dekstrometorfan, dziurawiec zwyczajny, farmakokinetyka abirateronu, fenobarbital, fenytoina, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu wątrobowego, interakcja farmakologiczna, karbamazepina, ketokonazol, lek antyarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, metabolit dekstrometorfanu, metabolizm CYP2C8, metabolizm CYP2D6, nośnik OATP1B1, octan abirateronu, pioglitazon, receptor androgenowy, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, siarczan abirateronu, spironolakton, substancja aktywna, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, wąski indeks terapeutyczny, wchłanianie substancji czynnej, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Telmidon 80 mg + 25 mg

Produkt leczniczy Telmidon, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii indukowanej przez hydrochlorotiazyd, nasilanej przez diuretyki kaliuretyczne, kortykosteroidy czy środki przeczyszczające, co wymaga monitorowania stężenia potasu w osoczu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, diuretyków oszczędzających potas lub suplementów potasu może prowadzić do hiperkaliemii, dlatego takie połączenia są przeciwwskazane lub wymagają ścisłej kontroli elektrolitów. Ponadto, hipokaliemia zwiększa ryzyko arytmii typu „torsades de pointes” przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz niektórych leków przeciwpsychotycznych, co wymaga monitorowania EKG i poziomu potasu. W przypadku glikozydów naparstnicy, zwłaszcza digoksyny, obserwuje się wzrost stężenia leku (maksymalnie o 49%), co wymaga dostosowania dawki i monitorowania stężenia digoksyny.
amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, cyklofosfamid, digoksyna, diuretyk kaliuretyczny, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, działanie diuretyczne, działanie hiperglikemizujące, działanie natriuretyczne, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kolestyramina i kolestypol, kwas moczowy w surowicy, kwas salicylowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwbólowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, metotreksat, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, sól sodowa heparyny, sól wapnia, środek cytotoksyczny, środek przeciwcholinergiczny, stężenie litu w surowicy, suplement potasu, telmisartan i hydrochlorotiazyd, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ricordo 5 mg

Donepezil, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne istotne klinicznie. Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna) oraz CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna) mogą zwiększać stężenie donepezilu w osoczu nawet o około 30%, co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Z kolei induktory enzymów (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) oraz alkohol obniżają stężenie leku, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną. Donepezil wykazuje antagonizm farmakodynamiczny z lekami antycholinergicznymi (atropina, skopolamina), co osłabia jego działanie, natomiast synergistyczne działanie obserwuje się z agonistami cholinergicznymi, beta-adrenolitykami oraz lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, co może nasilać działania niepożądane, w tym bradykardię i blokadę nerwowo-mięśniową.
agonista cholinergiczny, amiodaron, amitryptylina, badanie EKG, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, citalopram, cymetydyna, digoksyna, erytromycyna, escitalopram, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymu, induktor enzymu metabolizującego, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antycholinergiczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lewofloksacyna, metabolizm donepezylu, moksyfloksacyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, Ricordo, ryfampicyna, sertindol, sotalol, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Masultab 400 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) i III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak beprydyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny z lekami dopaminergicznymi (lewodopa, bromokryptyna, ropinirol) wyklucza ich jednoczesne stosowanie. Współistniejące stosowanie amisulprydu z lekami powodującymi bradykardię (beta-adrenolityki, werapamil, digoksyna) oraz lekami zaburzającymi równowagę elektrolitową (diuretyki obniżające potas, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy) zwiększa ryzyko arytmii i wymaga ostrożności. Warto podkreślić, że spożywanie alkoholu podczas terapii amisulprydem jest niewskazane ze względu na nasilenie działania sedatywnego, ryzyko hipotensji ortostatycznej oraz potencjalne uszkodzenie wątroby.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista wapnia, antagonizm farmakodynamiczny, benzodiazepina, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dysfunkcja wątroby, działanie sedatywne, erytromycyna dożylna, glikokortykosteroid, hipotensja ortostatyczna, imipramina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, klozapina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, niedociśnienie ortostatyczne, ośrodkowy układ nerwowy, receptor dopaminowy D2/D3, repolaryzacja mięśnia sercowego, stężenie leku w osoczu, torsade de pointes, układ dopaminergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Masultab 100 mg

Amisulpryd (Masultab) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak beprydyl, cyzapryd, tiorydazyna czy dożylna erytromycyna. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny z lewodopą i agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol) prowadzi do osłabienia efektu terapeutycznego w chorobie Parkinsona, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Alkohol nasila depresję OUN wywołaną przez amisulpryd, zwiększając ryzyko sedacji, zaburzeń koordynacji i działań niepożądanych, dlatego jego spożycie jest niewskazane podczas terapii.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista wapnia, barbiturat, benzodiazepina, beprydyl, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, digoksyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dyzopiramid, erytromycyna dożylna, glikokortykosteroid, guanfacyna, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, klonidyna, klozapina, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, lit, metadon, niedociśnienie ortostatyczne, pentamidyna, pimozyd, pochodna imipraminy, polipragmazja, ropinirol, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma 16 mg + 5 mg + 12,5 mg

Produkt Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości poszczególnych składników. Nasilenie działania hipotensyjnego może wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu z baklofenem, amifostyną, neuroleptykami, lekami przeciwdepresyjnymi oraz inhibitorami CYP3A4 (np. makrolidy, azolowe leki przeciwgrzybicze, werapamil, diltiazem), co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Współstosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub heparyną może prowadzić do hiperkaliemii, dlatego zalecane jest monitorowanie stężenia potasu. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Stosowanie litu z produktem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksyczności litu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemii, szczególnie u osób starszych.
amfoterycyna, antagonista receptora angiotensyny II, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biodostępność, blokada układu RAA, cyklosporyna, czynnościowa niewydolność nerek, dna moczanowa, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hiperurykemia, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, kandesartan cyleksetyl, kortykosteroid, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lit, mielosupresja, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, symwastatyna, takrolimus, tiazydowy lek moczopędny, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Interakcje leku – Aricept 5 mg

Donepezyl, stosowany w leczeniu zaburzeń poznawczych, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy cytochromu P450 3A4 oraz w mniejszym stopniu 2D6, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna) zwiększają stężenie donepezylu w osoczu o około 30%, natomiast induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) obniżają jego poziom, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapeutyczną. Donepezyl nie wpływa na metabolizm teofiliny, warfaryny, cymetydyny czy digoksyny, a te ostatnie nie zmieniają jego farmakokinetyki. Alkohol etylowy, jako induktor CYP3A4, również obniża stężenie donepezylu, co może prowadzić do zmniejszenia efektu terapeutycznego oraz nasilenia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego.
badanie EKG, chinidyna, choroba wątroby, cytochrom P450 2D6, cytochrom P450 3A4, demencja, działanie depresyjne, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antycholinergiczny, lek beta-adrenolityczny, lek cholinergiczny, lek hamujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek wydłużający odstęp QTc, metabolizm donepezylu, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, terapia donepezylem, torsade de pointes, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi
Leksykon leków
Interakcje leku – Orizon 0,5 mg

Rysperydon, substancja czynna leku Orizon, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Rysperydon może nasilać działanie sedatywne leków działających ośrodkowo, takich jak alkohol, benzodiazepiny, opioidy i leki przeciwhistaminowe, co skutkuje zwiększonym ryzykiem zaburzeń psychomotorycznych i upadków. Antagonizm receptorów dopaminowych przez rysperydon obniża skuteczność lewodopy i agonistów dopaminy, co jest istotne u pacjentów z chorobą Parkinsona. Ponadto, rysperydon może nasilać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych oraz zwiększać ryzyko objawów pozapiramidowych przy jednoczesnym stosowaniu psychostymulantów, np. metylofenidatu.
9-hydroksyrysperydon, biodostępność rysperydonu, bradykardia, choroba Parkinsona, CYP2D6, CYP3A4, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, czynna frakcja przeciwpsychotyczna, digoksyna, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, furosemid, glikoproteina p, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, hipomagnezemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, lek wiążący się z białkami, metabolizm wątrobowy, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, P-gp, paliperydon, paroksetyna, ryfampicyna, rysperydon, sertralina, substancja działająca ośrodkowo, topiramat, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Donecept 5 mg

Chlorowodorek donepezylu, substancja czynna preparatu Donecept, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy cytochromu P450 CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2D6. Inhibitory tych enzymów, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna (CYP3A4) oraz chinidyna i fluoksetyna (CYP2D6), mogą zwiększać stężenie donepezylu nawet o około 30%, co wymaga monitorowania działań niepożądanych i ewentualnej korekty dawki. Z kolei induktory enzymów, takie jak ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina oraz alkohol, mogą obniżać stężenie donepezylu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną. Donepezyl nie wpływa istotnie na metabolizm teofiliny, warfaryny, cymetydyny i digoksyny, a metabolizm donepezylu nie jest zaburzany przez te leki. Ponadto, interakcje farmakodynamiczne z lekami o działaniu antycholinergicznym mogą osłabiać efekt terapeutyczny donepezylu, natomiast synergizm działania obserwuje się z sukcynylocholiną, agonistami układu cholinergicznego oraz beta-adrenolitykami wpływającymi na układ przewodzący serca.
agonista cholinergiczny, amiodaron, amitryptylina, beta-adrenolityk, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, citalopram, cymetydyna, CYP3A4, digoksyna, erytromycyna, escitalopram, fenotiazyna, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymu, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antycholinergiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewofloksacyna, metabolizm donepezylu, moksyfloksacyna, otępienie, pimozyd, ryfampicyna, sertyndol, sotalol, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie przewodzenia, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotahexal 80 80 mg

Sotalol, będący beta-adrenolitykiem o złożonym mechanizmie działania, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania sotalolu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (chinidyna, dyzopiramid, prokainamid), amiodaronem, beprydylem oraz flekainidem ze względu na wysokie ryzyko wydłużenia okresu refrakcji i proarytmii. Ponadto, kojarzenie sotalolu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak pochodne fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, terfenadyna, astemizol, erytromycyna i.v., halofantryna, pentamidyna oraz chinolony, wymaga szczególnej ostrożności z uwagi na zwiększone ryzyko torsade de pointes. Interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem) mogą prowadzić do niedociśnienia tętniczego, bradykardii, zaburzeń przewodzenia i niewydolności serca, co wyklucza ich jednoczesne stosowanie.
alfa-metylodopa, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, chinolon, doustny lek przeciwcukrzycowy, dysfagia, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwarytmiczne, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipokaliemia, katecholamina, lek moczopędny usuwający potas, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeczyszczający, lek zwiotczający, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, okres refrakcji, receptor beta-2 adrenergiczny, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Bicalutamide Accord 150 mg

Bikalutamid, substancja czynna leku Bicalutamide Accord 150 mg, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez hamowanie izoenzymu CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu CYP2C9, 2C19 i 2D6. W badaniach klinicznych wykazano, że jednoczesne podawanie bikalutamidu zwiększa AUC midazolamu o około 80%, co wskazuje na potencjalne ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, zwłaszcza o wąskim indeksie terapeutycznym. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie bikalutamidu z terfenadyną, astemizolem i cyzaprydem ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Konieczna jest ostrożność i monitorowanie stężeń cyklosporyny oraz blokerów kanałów wapniowych, a także dostosowanie ich dawek w trakcie terapii bikalutamidem. Ponadto, bikalutamid może wypierać warfarynę i pochodne kumaryny z połączeń z białkami osocza, co wymaga częstszego monitorowania INR i ewentualnej korekty dawki leków przeciwzakrzepowych.
amiodaron, antagonista receptorów H2, antagonista witaminy K, astemizol, bikalutamid, bloker kanału wapniowego, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, dofetylid, dyzopiramid, enzym wątrobowy, fluorochinolon, hepatotoksyczność, ibutylid, immunosupresant, INR, izoenzymy CYP, ketokonazol, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, metadon, moksyfloksacyna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, odstęp QT, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, sotalol, terfenadyna, torsade de pointes, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Floxitrat 400 mg

Moksyfloksacyna, składnik leku Floxitrat 400 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze dotyczą addycyjnego wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, wybranymi antybiotykami (np. erytromycyna i.v.), lekami przeciwmalarycznymi oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi i innymi (np. cyzapryd, winkamina i.v.). Dodatkowo, należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki obniżające stężenie potasu (diuretyki pętlowe i tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) oraz leki wywołujące bradykardię, ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu. W przypadku preparatów zawierających dwu- i trójwartościowe kationy (magnez, glin, żelazo, cynk) zalecana jest 6-godzinna przerwa między podaniem a moksyfloksacyną, aby uniknąć zmniejszenia jej wchłaniania. Węgiel aktywowany obniża biodostępność moksyfloksacyny o ponad 80%, dlatego nie powinien być stosowany jednocześnie poza sytuacjami przedawkowania.
amfoterycyna B, amiodaron, astemizol, beprydyl, bradykardia, cefalosporyna, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom P450, cyzapryd, difemanil, digoksyna, diuretyk pętlowy i tiazydowy, dofetylid, dydanozyna, dyzopiramid, erytromycyna, fluorochinolon, glibenklamid, halofantryna, haloperydol, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, itrakonazol, kompleks chelatowy, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, makrolid, mizolastyna, moksyfloksacyna, pentamidyna, pimozyd, probenecyd, ranitydyna, sakwinawir, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, teofilina, terfenadyna, tetracyklina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wartość INR, węgiel aktywowany, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzine Orion 25 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak chinidyna, amiodaron, sotalol, haloperydol, czy erytromycyna, co znacząco zwiększa ryzyko torsade de pointes i jest bezwzględnym przeciwwskazaniem. Ponadto, hydroksyzyna działa antagonistycznie wobec betahistyny oraz inhibitorów cholinoesterazy, a także niezalecane jest jej łączenie z inhibitorami MAO ze względu na nasilenie działań niepożądanych. Hydroksyzyna jest inhibitorem CYP2D6 (Ki: 3,9 µM), co może prowadzić do zwiększenia stężenia substratów tego enzymu, takich jak metoprolol, paroksetyna czy tramadol, wymagając monitorowania i ewentualnej korekty dawek. Metabolizm hydroksyzyny odbywa się głównie przez dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5, a silne inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol, klarytromycyna, disulfiram) mogą podnosić jej stężenie w osoczu, co wymaga ostrożności i rozważenia zmniejszenia dawki.
antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, CYP3A4/5, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, depresja oddechowa, hipokaliemia, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, SSRI, test prowokacji oskrzelowej, tiazydowy lek moczopędny, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone G.L. Pharma 500 mg

Abiraterone G.L. Pharma, zawierający abirateronu octan, wykazuje liczne istotne klinicznie interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Spożywanie pokarmów znacząco zwiększa biodostępność abirateronu, dlatego lek nie powinien być podawany z jedzeniem. Silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna 600 mg/dobę) obniżają AUC abirateronu o 55%, co wymaga unikania ich stosowania podczas terapii. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu klinicznego. Abirateron hamuje enzymy CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do wzrostu ekspozycji na substraty tych enzymów – np. 2,9-krotny wzrost AUC dekstrometorfanu (CYP2D6) oraz 46% wzrost AUC pioglitazonu (CYP2C8). Zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów przyjmujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowane przez CYP2D6 i CYP2C8, z możliwością redukcji dawki tych leków.
abirateron octan, biodostępność abirateronu, dziurawiec zwyczajny, farmakokinetyka abirateronu, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, metabolizm wątrobowy, nośnik OATP1B1, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Abirateron Zentiva 500 mg

Abirateron Zentiva, stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa leczenia. Podawanie leku z pokarmem znacząco zwiększa wchłanianie abirateronu octanu, co jest niezalecane ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo takiego postępowania. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), obniżają AUC abirateronu o 55%, co wymaga unikania ich stosowania podczas terapii. Natomiast silne inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron jest inhibitorem enzymów CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te szlaki, np. dekstrometorfan (2,9-krotny wzrost AUC) oraz pioglitazon (wzrost AUC o 46%), co wymaga ostrożności i monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym.
abirateron octan, amiodaron, chinidyna, cytochrom P450, dekstrometorfan, dekstrorfan, dezypramina, dofetylid, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C8, enzym CYP2D6, fenobarbital, fenytoina, flekainid, haloperydol, ibutylid, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, oksykodon, pioglitazon, propafenon, propranolol, rak gruczołu krokowego, receptor androgenowy, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rysperydon, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, sotalol, spironolakton, supresja androgenowa, swoisty antygen sterczowy, torsade de pointes, tramadol, transporter OATP1B1, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie sercowo-naczyniowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vardenafil Aristo

Przed rozpoczęciem terapii wardenafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz badania fizykalnego w celu prawidłowej diagnostyki zaburzeń erekcji i identyfikacji przyczyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu sercowo-naczyniowego, gdyż wardenafil, jako inhibitor fosfodiesterazy typu 5 o działaniu wazodylatacyjnym, może powodować łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego. U pacjentów z anatomicznymi zniekształceniami prącia (np. choroba Peyroniego) oraz schorzeniami predysponującymi do priapizmu (np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi, białaczka) konieczna jest szczególna ostrożność. U osób powyżej 65. roku życia tolerancja na maksymalną dawkę 20 mg może być zmniejszona, co wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania. Wardenafil nie powinien być stosowany jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol) ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia leku w osoczu, a także z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne wymaga ostrożności i odpowiedniego odstępu czasowego między podaniami, aby uniknąć objawowego spadku ciśnienia tętniczego.
amiodaron, białaczka, chinidyna, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa żołądka, dławica piersiowa, działanie przeciwagregacyjne, erytromycyna, gatyfloksacyna, hipokaliemia, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, krwotok mózgowy, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptory α-adrenergiczne, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, prokainamid, przemijający napad niedokrwienny, przerostowe podzastawkowe zwężenie aorty, skrzywienie prącia, sotalol, szpiczak mnogi, tachyarytmia komorowa, tartrazyna, wardenafil, właściwość wazodylatacyjna, wrodzony zespół wydłużonego QT, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zwężenie aorty, zwłóknienie ciał jamistych
Leksykon leków
Interakcje leku – Polsart Plus 80 mg + 25 mg

Produkt leczniczy Polsart Plus, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii i hiperkaliemii, które mogą być nasilone przez jednoczesne stosowanie diuretyków kaliuretycznych, inhibitorów ACE, diuretyków oszczędzających potas oraz suplementów potasu. Monitorowanie stężenia potasu w surowicy oraz EKG jest wskazane, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki predysponujące do torsades de pointes, takie jak leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne. Ponadto, jednoczesne stosowanie litu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększenia jego toksyczności, a terapia digoksyną wymaga monitorowania stężenia digoksyny z powodu istotnego wzrostu jej poziomu w osoczu (maksymalnie o 49%).
allopurynol, amantadyna, amfoterycyna, amina presyjna, atropina, beta-adrenolityk, biperyden, cyklofosfamid, cyklosporyna, diazoksyd, digoksyna, diuretyk kaliuretyczny, diuretyk oszczędzający potas, dna moczanowa, działanie hiperglikemizujące, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kolestypol, kolestyramina, kortykosteroid, kwas moczowy w surowicy, kwas salicylowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, metformina, metotreksat, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, probenecyd, równowaga elektrolitowa, sól sodowa heparyny, środek antycholinergiczny, środek cytotoksyczny, stężenie litu w surowicy, sulfinpyrazon, telmisartan i hydrochlorotiazyd, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Interakcje leku – Vabinxo 160 mg + 1,5 mg

Produkt leczniczy Vabinxo, zawierający walsartan 160 mg oraz indapamid 1,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie ARB, ACEI lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Walsartan może zwiększać stężenie litu w surowicy, co wymaga monitorowania ze względu na ryzyko toksyczności, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu indapamidu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2 i kwas acetylosalicylowy w dawkach >3 g/dobę, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko pogorszenia funkcji nerek i hiperkaliemii. Walsartan jest substratem nośników OATP1B1/OATP1B3 i MRP2, co powoduje potencjalne interakcje z inhibitorami tych transporterów (np. ryfampicyna, cyklosporyna, rytonawir), wymagające monitorowania podczas rozpoczynania i zakończenia terapii.
amfoterycyna B, antagonista receptora angiotensyny II, białko transportujące, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, środek kontrastujący, toksyczność litu, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Hasco 10 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście działania na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz metabolizm leków. Współstosowanie hydroksyzyny z lekami depresyjnymi na OUN oraz przeciwcholinergicznymi wymaga indywidualnej redukcji dawki ze względu na nasilenie efektów sedatywnych i przeciwcholinergicznych. Szczególnie niezalecane jest łączenie hydroksyzyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) z powodu ryzyka nasilenia działań niepożądanych. Hydroksyzyna antagonizuje działanie betahistyny i inhibitorów cholinoesterazy, co może obniżać ich skuteczność. Ponadto, hydroksyzyna zmniejsza przeciwdrgawkowe działanie fenytoiny, co wymaga monitorowania u pacjentów z padaczką. Interakcje z lekami adrenergicznymi oraz tymi wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre antybiotyki, przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko arytmii, w tym torsade de pointes, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania.
antagonista receptora, betahistyna, bradykardia, cetyryzyna, ciśnienie krwi, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP2D6, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, mikrosom wątrobowy, osocze krwi, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wydłużony odstęp QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Losartan Hydrochlorotiazyd Krka zawiera losartan potasowy (100 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Leki zwiększające stężenie potasu (np. spironolakton, triamteren, amiloryd, suplementy potasu) mogą prowadzić do hiperkaliemii i są przeciwwskazane w skojarzeniu z losartanem. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie losartanu z inhibitorami ACE, innymi antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, dlatego takie połączenia nie są zalecane. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2 i kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe losartanu oraz zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii, szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami nerek. W przypadku jednoczesnego stosowania zaleca się odpowiednie nawodnienie i monitorowanie funkcji nerek. Ponadto, hydrochlorotiazyd może wpływać na tolerancję glukozy, co wymaga dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych, zwłaszcza metforminy ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej przy niewydolności nerek.
adrenalina, amfoterycyna B, amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czynność szpiku kostnego, dna moczanowa, enzym CYP450, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, karbamazepina, klirens nerkowy, kolestypol, kolestyramina, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek cytotoksyczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeczyszczający, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, losartan potasowy, metabolizm losartanu, metformina, metylodopa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, ryfampicyna i flukonazol, salicylan, selektywny inhibitor COX-2, środek kontrastujący zawierający jod, torsades de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tubokuraryna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wielokształtny częstoskurcz komorowy, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Amiokordin 50 mg/ml

Amiodaron, charakteryzujący się długim okresem półtrwania, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie izoenzymów cytochromu P450 (CYP1A1, CYP1A2, CYP3A4, CYP2C9, CYP2D6) oraz glikoproteiny P. Interakcje te mogą utrzymywać się nawet przez kilka miesięcy po zakończeniu terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT, które mogą prowadzić do zagrażających życiu arytmii typu torsade de pointes. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie amiodaronu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA, sotalolem, niektórymi antybiotykami dożylnymi (np. erytromycyna), lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, niektórymi lekami przeciwhistaminowymi oraz lekami przeciwmalarycznymi. Monitorowanie EKG pod kątem wydłużenia odstępu QT jest obligatoryjne przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, a także należy unikać fluorochinolonów u pacjentów leczonych amiodaronem.
amfoterycyna B, antagonista wapnia, antybiotyk dożylny, atorwastatyna, bradykardia, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, dabigatran, deetyloamiodaron, digoksyna, dihydroergotamina, ergotamina, fentanyl, fenytoina, flekainid, fluorochinolon, glikoproteina p, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hipomagnezemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kolchicyna, kortykosteroid, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lidokaina, lowastatyna, midazolam, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, okres półtrwania, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rabdomioliza, statyna, syldenafil, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, torsade de pointes, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności węzła zatokowego, zaburzenie przewodzenia, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Symphar 20 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego; konieczna 14-dniowa przerwa po IMAO przed rozpoczęciem escytalopramu oraz 7-dniowa przerwa po escytalopramie przed IMAO), odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid). Ponadto, escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) ze względu na ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca. Współpodawanie z opioidami (w tym tramadolem), tryptanami, lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego, napadów drgawkowych lub nasilenia działań niepożądanych. Escytalopram może także wpływać na krzepliwość krwi, zwłaszcza w połączeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia.
bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metabolizm escytalopramu, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny inhibitor MAO, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwe zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum PPH 10 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Hydroxizine Genoptim, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol), niektóre leki przeciwpsychotyczne (haloperydol), antydepresanty (cytalopram, escytalopram), antybiotyki (erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), leki przeciwmalaryczne (meflochina), przeciwgrzybicze (pentamidyna), przeciwnowotworowe (toremifen, wandetanib) oraz metadon. Takie połączenia są przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Ponadto, konieczna jest ostrożność i monitorowanie EKG przy stosowaniu hydroksyzyny z lekami wywołującymi bradykardię (beta-blokery, digoksyna, diltiazem, werapamil) oraz lekami powodującymi hipokaliemię (diuretyki, laksativa, glikokortykosteroidy), które mogą nasilać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
arytmia typu torsade de pointes, bradykardia, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, enzym CYP2D6, hipokaliemia, hydroksyzyna chlorowodorek, inhibitor enzymatyczny, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpsychotyczny, poziom elektrolitów, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Doneprion 10 mg

Donepezyl, będący inhibitorem acetylocholinesterazy i metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 oraz CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QTc i torsade de pointes przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna), klasy III (amiodaron, sotalol), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi (cytalopram, escytalopram, amitryptylina), przeciwpsychotycznymi (pochodne fenotiazyny, sertindol) oraz antybiotykami (klarytromycyna, erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna). Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna) i CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna) mogą zwiększać stężenie donepezylu w osoczu, np. ketokonazol podnosi je o około 30%, natomiast induktory enzymów (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, alkohol) obniżają stężenie leku, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną.
badanie EKG, choroba Alzheimera, CYP2D6, CYP3A4, częstoskurcz komorowy, depresja ośrodkowego układu nerwowego, donepezyl, induktor enzymu, inhibicja acetylocholinesterazy, inhibitor cholinesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P-450, lek antycholinergiczny, lek cholinergiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, ośrodkowy układ nerwowy, środek blokujący połączenie nerwowo-mięśniowe, stężenie acetylocholiny, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zwiotczenie mięśni
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Bluefish 25 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest bezwzględne unikanie łączenia hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, haloperydol, citalopram, erytromycyna) ze względu na ryzyko torsade de pointes. Ponadto, hydroksyzyna antagonizuje działanie betahistyny i inhibitorów cholinoesterazy, co może osłabiać ich efektywność, a także nie jest zalecane łączenie jej z inhibitorami MAO z powodu ryzyka nasilenia działań niepożądanych. W przypadku testów alergicznych lub prowokacji oskrzeli z metacholiną, terapię hydroksyzyną należy przerwać na co najmniej 5 dni przed badaniem. Współstosowanie z lekami wywołującymi bradykardię, hipokaliemię, lekami hamującymi OUN oraz substancjami o działaniu przeciwcholinergicznym wymaga ostrożności i indywidualnego dostosowania dawki.
beta-adrenolityk, bradykardia, dehydrogenaza alkoholowa, depresja OUN, działanie przeciwcholinergiczne, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP3A4/5, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP2D6, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, metacholina, sedacja, SSRI, test prowokacji oskrzeli, tiazydowy lek moczopędny, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Rulid 50 mg

Roksytromycyna, zawarta w preparacie Rulid 50 mg, jest słabym inhibitorem izoenzymu CYP3A4, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z alkaloidami sporyszu zwężającymi naczynia krwionośne oraz lekami metabolizowanymi przez CYP3A, takimi jak astemizol, cyzapryd, pimozyd i terfenadyna, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Roksytromycyna może zwiększać stężenia cyklosporyny (o 50%), bromokryptyny, ryfabutyny oraz glikozydów nasercowych (np. digoksyny), co wymaga monitorowania stężenia leków i EKG. Ponadto, stosowanie roksytromycyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III oraz innymi substancjami wydłużającymi odstęp QT (np. citalopram, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, metadon) wymaga ostrożności i kontroli kardiologicznej.
alkaloid sporyszu, antagonista witaminy K, antybiotyk makrolidowy, astemizol, bromokryptyna, cyklosporyna, cytalopram, czas protrombinowy, dyzopiramid, fenotiazyna, flukonazol, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, metadon, midazolam, pentamidyna, pochodna kumarolu, rabdomioliza, roksytromycyna, telaprewir, teofilina, terfenadyna, toksyczność glikozydów nasercowych, torsade de pointes, triazolam, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wskaźnik INR, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodzenia sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Karbicombi 32 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Karbicombi, zawierający kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, charakteryzuje się złożonym profilem interakcji farmakologicznych wynikających z działania obu składników. Hydrochlorotiazyd może indukować hipokaliemię, nasilającą się przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających wydalanie potasu (np. inne diuretyki kaliuretyczne, amfoterycyna B, glikokortykosteroidy), co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy. Z kolei stosowanie Karbicombi z lekami oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, amiloryd, triamteren), suplementami potasu lub zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas może prowadzić do hiperkaliemii. Hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają ryzyko kardiotoksyczności glikozydów naparstnicy i leków przeciwarytmicznych, zwłaszcza tych wywołujących torsades de pointes (klasy Ia i III, niektóre neuroleptyki), co wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów. Ponadto, jednoczesne stosowanie litu z Karbicombi może powodować odwracalne zwiększenie stężenia litu i nasilenie jego toksyczności, dlatego jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłej kontroli.
amfoterycyna B, amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, blokada układu RAA, cholestyramina, dna moczanowa, działanie hiperglikemizujące, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, jodowy środek kontrastowy, kaliuretyczny lek moczopędny, karbenoksolon, kotrimoksazol, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, mielosupresja, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, tiazydowy lek moczopędny, torsades de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 25 mg

Telmisartan w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem (Telmisartan HCT EGIS) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia i hiperkaliemia, które mogą być nasilone przez jednoczesne stosowanie diuretyków kaliuretycznych, inhibitorów ACE, diuretyków oszczędzających potas oraz suplementów potasu. Monitorowanie stężenia potasu w surowicy oraz EKG jest wskazane zwłaszcza przy stosowaniu glikozydów naparstnicy i leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III, ze względu na zwiększone ryzyko arytmii, w tym torsades de pointes. Jednoczesne podawanie litu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększenia jego toksyczności, a w przypadku konieczności stosowania wymaga ścisłego monitorowania stężenia litu. Ponadto, telmisartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych, a podwójna blokada układu RAA zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.
allopurynol, amantadyna, amina presyjna, arytmia, barbiturat, beta-adrenolityk, cyklofosfamid, diazoksyd, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipowolemia, homeostaza wapnia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kolestypol, kolestyramina, kortykosteroid, kwas salicylowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lit, metformina, metotreksat, mielosupresja, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, NLPZ, odwodnienie, opioidowy lek przeciwbólowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, probenecyd, reakcja nadwrażliwości, środek antycholinergiczny, środek cytotoksyczny, sulfinpirazon, torsades de pointes
Leksykon substancji czynnych
Donepezyl – Interakcje

Donepezyl, inhibitor cholinesterazy stosowany w terapii choroby Alzheimera, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6. Inhibitory tych enzymów, takie jak ketokonazol (CYP3A4) i chinidyna (CYP2D6), mogą zwiększać stężenie donepezylu w surowicy o około 30%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Z kolei induktory enzymów, w tym ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina oraz alkohol, mogą obniżać stężenie donepezylu, potencjalnie osłabiając jego skuteczność. Donepezyl nie wpływa na metabolizm teofiliny, warfaryny, cymetydyny i digoksyny, a jednoczesne stosowanie tych leków nie zmienia metabolizmu donepezylu. Należy jednak zachować ostrożność przy łączeniu donepezylu z lekami o działaniu cholinolitycznym, blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, agonistami cholinergicznymi oraz beta-adrenolitykami, ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności lub nasilenia działań niepożądanych.
agonista cholinergiczny, amiodaron, amitryptylina, atropina, bradykardia, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, citalopram, cymetydyna, CYP 2D6, CYP 3A4, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, digoksyna, działanie cholinolityczne, erytromycyna, escitalopram, fenytoina, fluoksetyna, hioscyna, induktor enzymatyczny, inhibitor cholinesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakologiczna, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek beta-adrenolityczny, lek cholinolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, paroksetyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, prokainamid, ryfampicyna, sertindol, sotalol, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, sukcynylocholina, teofilina, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie psychomotoryczne, zawrót głowy, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Lutrate Depot 22,5 mg

Leuprorelina octan, substancja czynna Lutrate Depot 22,5 mg, nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami, co wynika z jej metabolizmu przez peptydazy, a nie enzymy cytochromu P-450, oraz umiarkowanego (46%) wiązania z białkami osocza. Jednakże, terapia deprywacją androgenów może prowadzić do wydłużenia odstępu QT w EKG, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o podobnym działaniu, takich jak leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, dyzopiramid) i III (np. amiodaron, sotalol), metadon, moksyfloksacyna oraz leki przeciwpsychotyczne. Ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, jest wysokie lub umiarkowane w zależności od leku, co wymaga monitorowania EKG i oceny bilansu korzyści i ryzyka.
amiodaron, arytmia serca, charakterystyka produktu leczniczego, chinidyna, cytochrom P-450, deprywacja androgenów, dofetylid, dyzopiramid, elektrokardiogram, fluorochinolon, ibutylid, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, leuprorelina octan, Lutrate Depot, metadon, moksyfloksacyna, monitorowanie elektrokardiograficzne, peptydaza, sotalol, stężenie elektrolitów, torsade de pointes, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ranozek 500 mg

Ranolazyna (Ranozek) w dawkach 375 mg, 500 mg i 750 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu posiada istotne przeciwwskazania, które muszą być bezwzględnie przestrzegane. Podstawowymi przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na ranolazynę lub substancje pomocnicze, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby, które mogą prowadzić do kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Ponadto, ranolazyna jest przeciwwskazana w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon) ze względu na ryzyko istotnego wzrostu stężenia leku i potencjalnych poważnych interakcji farmakokinetycznych.
antybiotyk makrolidowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, ciężkie zaburzenie czynności nerek, działanie niepożądane, działanie proarytmiczne, farmakokinetyka leku, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwgrzybiczny azolowy, metabolizm wątrobowy, nadwrażliwość na substancję czynną, ranolazyna, reakcja alergiczna, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Telmix Plus 80 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Telmix Plus, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z litem ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia litu i jego toksyczności. Hydrochlorotiazyd może indukować hipokaliemię, co wymaga monitorowania stężenia potasu w osoczu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków powodujących utratę potasu lub ryzyko hiperkaliemii (np. inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas). Współstosowanie z digoksyną może prowadzić do wzrostu jej stężenia w osoczu o 20-49%, co wymaga ścisłego monitorowania. Ponadto, Telmix Plus może nasilać ryzyko torsades de pointes przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz niektórych leków przeciwpsychotycznych, co uzasadnia konieczność regularnego badania EKG i kontroli potasem.
allopurynol, amantadyna, amfoterycyna, amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, arytmia, benzylopenicylina sodowa, beta-adrenolityk, biodostępność, cyklofosfamid, cyklosporyna, diazoksyd, diuretyk kaliuretyczny, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie diuretyczne, działanie hiperglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie mielosupresyjne, działanie natriuretyczne, glikozyd naparstnicy, heparyna sodowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid, kwas salicylowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, metotreksat, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, sól wapnia, środek cytotoksyczny, stężenie digoksyny, stężenie kwasu moczowego, stężenie litu w surowicy, stężenie potasu w osoczu, szpik kostny, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, witamina D, zaburzenie czynności nerek, żywica jonowymienna
Leksykon substancji czynnych
Tenofowir dizoproksyl – Przeciwwskazania stosowania

Tenofowir dizoproksyl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatu. Szczególnie preparaty złożone zawierające efawirenz i emtrycytabinę (np. Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas, Emtenef, Padviram) nie powinny być stosowane u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg skali Child-Pugh-Turcotte) ze względu na nieprzewidywalną farmakokinetykę efawirenzu. Preparaty te są także przeciwwskazane w profilaktyce przedekspozycyjnej (PrEP) u osób z nieznanym lub dodatnim statusem HIV-1, aby zapobiec rozwojowi oporności wirusa. Ponadto, ze względu na obecność efawirenzu, preparaty te wykazują liczne interakcje lekowe, w tym z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia rytmu serca czy depresja oddechowa.
antybiotyk makrolidowy, bradykardia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cytochrom P450, działanie niepożądane, działanie proarytmiczne, fluorochinolon, frakcja wyrzutowa lewej komory, gęstość mineralna kości, hipokaliemia, hipomagnezemia, lek nefrotoksyczny, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, nadwrażliwość, osteoporoza, preparat jednoskładnikowy, preparat ziołowy, profilaktyka przedekspozycyjna, tenofowir dizoproksyl, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zakażenie HBV, zakażenie HIV, zaostrzenie zapalenia wątroby, zastoinowa niewydolność serca, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol Aurovitas 5 mg

Bisoprolol Aurovitas w dawkach 5 mg i 10 mg, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie bisoprololu z antagonistami kanału wapniowego typu werapamil i diltiazem, co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Również leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą wywołać bradykardię i zmniejszenie pojemności minutowej serca, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Fingolimod w połączeniu z bisoprololem powoduje dodatkowe zmniejszenie częstości akcji serca o około 15%, co wymaga unikania takiej terapii. Wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klas I i III, antagonistów kanału wapniowego typu dihydropirydyny, insuliny, leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz leków znieczulających ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz niedociśnienia tętniczego.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, fingolimod, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, iwabradyna, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, omdlenie, pilokarpina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, pojemność minutowa serca, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, zawrót głowy
Leksykon substancji czynnych
Haloperydol – Interakcje

Haloperydol wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u dorosłych pacjentów. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie haloperydolu z lekami wydłużającymi odstęp QTc (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre antybiotyki i przeciwdepresyjne), ze względu na ryzyko arytmii komorowych. Metabolizm haloperydolu odbywa się głównie przez CYP3A4 i CYP2D6; inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol, paroksetyna) mogą zwiększać stężenie haloperydolu w osoczu o 20-40%, a nawet do 100%, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP3A4 (karbamazepina, fenobarbital) obniżają stężenie leku, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej i koniecznością zwiększenia dawki. Walproinian sodu, mimo hamowania glukuronidacji, nie wpływa na stężenie haloperydolu.
arytmia komorowa, choroba Parkinsona, cytochrom P450, depresja OUN, dyskineza późna, haloperydol, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, objaw pozapiramidowy, ostry zespół mózgowy, pochodna fenotiazyny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Candepres HCT 12,5 mg + 8 mg

Produkt Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetyl oraz hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na równowagę elektrolitową, funkcję nerek oraz ryzyko kardiotoksyczności. Hydrochlorotiazyd może nasilać hipokaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami moczopędnymi nieoszczędzającymi potasu, lekami przeczyszczającymi, amfoterycyną, steroidami czy ACTH, natomiast stosowanie z lekami oszczędzającymi potas lub suplementami potasu zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Hipokaliemia i hipomagnezemia mogą zwiększać ryzyko arytmii typu torsade de pointes przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz glikozydów naparstnicy. Ponadto, stosowanie litu z kandesartanem lub hydrochlorotiazydem może prowadzić do odwracalnego wzrostu stężenia litu i toksyczności, co wymaga ścisłej kontroli. Interakcje z NLPZ, w tym inhibitorami COX-2 i kwasem acetylosalicylowym (>3 g/dobę), mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek.
amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, dna moczanowa, działanie hiperglikemizujące, działanie mielosupresyjne, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, jodowy środek kontrastujący, kandesartan cyleksetyl, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek cytotoksyczny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Donepezil Bluefish 5 mg

Donepezyl jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu przez CYP2D6, co implikuje potencjalne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami (np. ketokonazol, erytromycyna, chinidyna, fluoksetyna) oraz induktorami (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, alkohol) tych enzymów. Inhibitory CYP3A4 mogą zwiększać stężenie donepezylu w osoczu o około 30%, co wymaga monitorowania działań niepożądanych i ewentualnej redukcji dawki. Induktory enzymów mogą obniżać stężenie leku, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność, dlatego konieczne jest monitorowanie efektów terapeutycznych. Donepezyl nie wpływa na metabolizm teofiliny, warfaryny, cymetydyny czy digoksyny, a jednoczesne stosowanie tych leków nie modyfikuje metabolizmu donepezylu, co wskazuje na relatywnie bezpieczny profil interakcji w tych połączeniach.
amiodaron, amitryptylina, atropina, badanie EKG, beta-bloker, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, cymetydyna, cytalopram, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, digoksyna, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, fluoksetyna, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym 2D6, izoenzym cytochromu P450-3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antycholinergiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewofloksacyna, metoprolol, moksyfloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, pochodna fenotiazyny, propranolol, ryfampicyna, sertindol, skopolamina, sotalol, sukcynylocholina, teofilina, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie poznawcze, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Richter 500 mg

Abirateron (Abiraterone Richter) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Podawanie leku na czczo jest zalecane ze względu na znaczne zwiększenie biodostępności przy jednoczesnym spożyciu pokarmu, co może prowadzić do nieprzewidywalnych efektów terapeutycznych. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ryfabutyna, ryfapentyna oraz ziele dziurawca, mogą obniżać stężenie abirateronu w osoczu nawet o 55% (AUC), co wymaga unikania ich stosowania podczas terapii. Abirateron hamuje enzymy CYP2D6 i CYP2C8, co skutkuje zwiększonym narażeniem na leki metabolizowane przez te szlaki, np. dekstrometorfan (AUC wzrasta 2,9-krotnie), pioglitazon (AUC wzrasta o 46%) oraz inne leki o wąskim indeksie terapeutycznym, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawek.
abirateron, amiodaron, antagonista aldosteronu, beta-adrenolityk, biodostępność, biotransformacja, dekstrometorfan, diuretyk oszczędzający potas, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C8, enzym CYP2D6, farmakokinetyka abirateronu, fenobarbital, fenytoina, fluorochinolon, hepatotoksyczność, ibutylid, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek antyarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm wątrobowy, metadon, moksyfloksacyna, nośnik OATP1B1, pioglitazon, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, siarczan abirateronu, sotalol, spironolakton, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Telmisartan + HCT Genoptim 40 mg + 12,5 mg

Produkt Telmisartan + HCT Genoptim, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne są interakcje z litem (zwiększenie stężenia i toksyczności), lekami wpływającymi na gospodarkę potasową (ryzyko hipokaliemii lub hiperkaliemii, wymagające monitorowania stężenia potasu), glikozydami naparstnicy (zwiększone ryzyko arytmii w wyniku zaburzeń elektrolitowych), digoksyną (wzrost stężenia digoksyny w osoczu o 20-49%), oraz innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II i aliskirenem, gdzie podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek. Hydrochlorotiazyd może także osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych, zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej przy stosowaniu metforminy oraz zmniejszać skuteczność wchłaniania w obecności żywic jonowymiennych (kolestyramina, kolestypol).
amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk tiazydowy, działanie diuretyczne, działanie hiperglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie moczopędne, działanie natriuretyczne, działanie urykozuryczne, farmakokinetyka leku, glikozyd naparstnicy, gospodarka elektrolitowa, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja lekowa, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdnawy, lek przeciwpsychotyczny, mielosupresja, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, środek cytotoksyczny, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, stężenie digoksyny, stężenie kwasu moczowego, stężenie litu, stężenie potasu, stężenie wapnia, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe