Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Vabinxo, zawierający walsartan 160 mg i indapamid 1,5 mg, może wchodzić w interakcje z wieloma grupami leków, ze względu na działanie obu substancji czynnych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych interakcji z innymi produktami leczniczymi, które należy uwzględnić podczas terapii.¹

Interakcje związane z walsartanem

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (ARB), inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACEI) lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek).²

Lit: Podczas jednoczesnego stosowania walsartanu z litem obserwowano przypadki odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu we krwi. Ryzyko toksyczności litu może się dodatkowo zwiększyć u pacjentów przyjmujących również leki moczopędne, takie jak indapamid.³

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas lub inne substancje mogące zwiększać stężenie potasu we krwi wymagają szczególnej uwagi. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania takich produktów z walsartanem zalecana jest regularna kontrola stężenia potasu w osoczu.⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach (>3 g/dobę) oraz nieselektywne NLPZ, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe walsartanu. Ponadto, jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny II i NLPZ może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek oraz podwyższenia stężenia potasu w surowicy. Z tego powodu, na początku leczenia skojarzonego zaleca się monitorowanie czynności nerek oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.⁵

Białka transportujące: Wyniki badań in vitro wskazują, że walsartan jest substratem wątrobowego nośnika wychwytu OATP1B1/OATP1B3 i wątrobowego nośnika wypływu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów nośnika wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub nośnika wypływu (np. rytonawiru) może zwiększać wpływ walsartanu na organizm. Zaleca się odpowiednią opiekę medyczną podczas rozpoczynania i kończenia jednoczesnego leczenia takimi lekami.⁶

Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji walsartanu z następującymi lekami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina, glibenklamid.⁷

Interakcje związane z indapamidem

Lit: Podczas jednoczesnego stosowania indapamidu z litem następuje zwiększenie stężenia litu w osoczu z objawami przedawkowania, podobnie jak w przypadku diety ubogosodowej (zmniejszone wydalanie litu z moczem). Jeśli konieczne jest zastosowanie leków moczopędnych, należy uważnie kontrolować stężenie litu w osoczu i w razie potrzeby odpowiednio dostosować dawkę.⁸

Leki wywołujące torsades de pointes: Jednoczesne stosowanie indapamidu z lekami mogącymi powodować torsades de pointes zwiększa ryzyko arytmii komorowych, szczególnie w przypadku współistniejącej hipokaliemii. Do tej grupy należą:⁹

• leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dizopyramid)
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• niektóre leki przeciwpsychotyczne:
  • fenotiazyny (np. chlorpromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna, trifluperazyna)
  • benzamidy (np. amisulpryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd)
  • butyrofenony (np. droperydol, haloperydol)
• inne leki: beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna (podawana dożylnie), halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, moksyfloksacyna, winkamina (podawana dożylnie)

W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania powyższych leków, należy zapobiegać hipokaliemii lub ją korygować przed zastosowaniem tych leków. Zaleca się regularne kontrolowanie stężenia elektrolitów w osoczu oraz wykonywanie badania EKG. W przypadku hipokaliemii należy stosować leki, które nie powodują torsades de pointes.¹⁰

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) stosowane ogólnoustrojowo, w tym selektywne inhibitory COX-2 oraz duże dawki kwasu salicylowego (≥ 3 g na dobę), mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu. Ponadto, istnieje ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek u pacjentów odwodnionych ze względu na zmniejszone przesączanie kłębuszkowe. Od początku leczenia należy monitorować czynność nerek oraz dbać o odpowiednie nawodnienie pacjenta.¹¹

Inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE): Rozpoczynanie leczenia inhibitorami ACE u pacjentów przyjmujących indapamid może prowadzić do nagłego niedociśnienia tętniczego i/lub ostrej niewydolności nerek, szczególnie w przypadku utrzymującego się niedoboru sodu. W przypadku nadciśnienia tętniczego, gdy wcześniejsze stosowanie leków moczopędnych mogło spowodować hiponatremię, należy:¹²

• odstawić lek moczopędny na 3 dni przed rozpoczęciem stosowania inhibitora ACE, a następnie, jeżeli to konieczne, powrócić do leczenia lekiem moczopędnym nieoszczędzającym potasu, lub
• stosować małe początkowe dawki inhibitora ACE i stopniowo zwiększać dawkę

U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca leczenie należy rozpocząć bardzo małą dawką inhibitora ACE, w miarę możliwości po zmniejszeniu dawki leku moczopędnego nieoszczędzającego potasu. We wszystkich przypadkach należy kontrolować czynność nerek (stężenie kreatyniny w osoczu) przez pierwsze tygodnie leczenia inhibitorem ACE.¹³

Inne leki powodujące hipokaliemię: Jednoczesne stosowanie indapamidu z następującymi lekami zwiększa ryzyko hipokaliemii na zasadzie działania addycyjnego:¹⁴

• amfoterycyna B (podawana dożylnie)
• gliko- i mineralokortykosteroidy (podawane ogólnoustrojowo)
• tetrakozaktyd
• środki przeczyszczające o działaniu pobudzającym perystaltykę

Należy regularnie kontrolować stężenie potasu w osoczu i w razie konieczności korygować je. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących jednocześnie glikozydy naparstnicy. Zaleca się stosowanie środków przeczyszczających niepobudzających perystaltyki.¹⁵

Baklofen: Może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu. Pacjent powinien być odpowiednio nawodniony, a czynność nerek powinna być monitorowana na początku leczenia.¹⁶

Glikozydy naparstnicy: Hipokaliemia i/lub hipomagnezemia spowodowana stosowaniem indapamidu może nasilać toksyczne działanie glikozydów naparstnicy. Zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu i magnezu w osoczu oraz wykonywanie zapisu EKG. W razie konieczności należy zmodyfikować sposób leczenia.¹⁷

Allopurynol: Jednoczesne leczenie indapamidem może zwiększyć częstość reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁸

Leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren): Chociaż takie połączenie może być korzystne u niektórych pacjentów, nadal istnieje ryzyko hipokaliemii lub hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub cukrzycą. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu oraz wykonywanie EKG, a w razie konieczności należy ponownie rozważyć sposób leczenia.¹⁹

Metformina: Zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej w wyniku czynnościowej niewydolności nerek związanej ze stosowaniem leków moczopędnych, a zwłaszcza diuretyków pętlowych. Nie należy stosować metforminy u mężczyzn ze stężeniem kreatyniny większym niż 15 mg/l (135 μmol/l) i u kobiet ze stężeniem kreatyniny większym niż 12 mg/l (110 μmol/l).²⁰

Środki kontrastujące zawierające jod: U pacjentów odwodnionych w wyniku przyjmowania leków moczopędnych, w tym indapamidu, ryzyko ciężkiej niewydolności nerek jest zwiększone, szczególnie gdy stosowane są duże dawki środków kontrastujących zawierających jod. Przed podaniem środka zawierającego jod, pacjenta należy odpowiednio nawodnić.²¹

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i neuroleptyki: Mogą zwiększać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu i zwiększać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego (działanie addycyjne).²²

Wapń (sole wapnia): Istnieje ryzyko hiperkalcemii spowodowane zmniejszonym wydalaniem wapnia z moczem pod wpływem indapamidu.²³

Cyklosporyna, takrolimus: Istnieje ryzyko zwiększonego stężenia kreatyniny w osoczu bez zmian stężenia cyklosporyny we krwi nawet, jeśli nie występuje niedobór wody i/lub sodu.²⁴

Kortykosteroidy, tetrakozaktyd (podawane ogólnoustrojowo): Mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu poprzez zatrzymanie wody i sodu w organizmie.²⁵

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas stosowania produktu Vabinxo (walsartan + indapamid) może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego, co zwiększa ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego. Alkohol może potęgować efekt moczopędny indapamidu, co z kolei może nasilać odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe (szczególnie hipokaliemię). Ponadto, alkohol może osłabiać skuteczność terapeutyczną leku przeciwnadciśnieniowego.

Ze względu na możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych, w tym zawrotów głowy, omdleń oraz zaburzeń świadomości wynikających z niedociśnienia, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia produktem Vabinxo.

Tabela interakcji produktu Vabinxo