Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Losartan Hydrochlorotiazyd Krka zawiera dwie substancje czynne: losartan potasowy (100 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg), które mogą wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami oraz żywnością. Interakcje te mogą prowadzić do zwiększenia bądź zmniejszenia działania terapeutycznego, zmiany profilu bezpieczeństwa lub zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.¹

Interakcje związane z losartanem

Leki wpływające na metabolizm losartanu obejmują ryfampicynę i flukonazol, które mogą powodować zmniejszenie stężenia czynnego metabolitu losartanu we krwi. Znaczenie kliniczne tych interakcji nie zostało jednoznacznie ustalone.²

Leki zwiększające stężenie potasu w surowicy, takie jak leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas oraz inne produkty mogące zwiększać stężenie potasu (np. preparaty zawierające trimetoprim), nie powinny być stosowane jednocześnie z losartanem. Takie skojarzenie może prowadzić do niebezpiecznej hiperkaliemii.³

Preparaty litu wymagają szczególnej uwagi podczas jednoczesnego stosowania z losartanem. Podobnie jak inne leki wpływające na wydalanie sodu, losartan może zmniejszać wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w surowicy i ryzyka toksyczności. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu.⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych oraz nieselektywne NLPZ, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe losartanu. Ponadto, jednoczesne stosowanie losartanu i NLPZ może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek, oraz hiperkaliemii. Dotyczy to szczególnie pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek oraz osób w podeszłym wieku. Podczas takiego leczenia skojarzonego należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz regularne monitorowanie funkcji nerek.⁵

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się ze zwiększoną częstością występowania takich działań niepożądanych jak: niedociśnienie, hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu do monoterapii. Dlatego też nie zaleca się takiego skojarzonego leczenia.⁶

Substancje powodujące niedociśnienie, takie jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen czy amifostyna, mogą nasilać działanie hipotensyjne losartanu.⁷

Sok grejpfrutowy zawiera składniki hamujące enzymy CYP450, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia aktywnego metabolitu losartanu i osłabienia jego działania terapeutycznego. Z tego powodu zaleca się unikanie spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia produktem zawierającym losartan i hydrochlorotiazyd.⁸

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Alkohol, barbiturany, opioidy i leki przeciwdepresyjne mogą nasilać niedociśnienie ortostatyczne wywoływane przez hydrochlorotiazyd.⁹

Leki przeciwcukrzycowe, zarówno doustne jak i insulina, mogą wymagać dostosowania dawki ze względu na wpływ hydrochlorotiazydu na tolerancję glukozy. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu metforminy ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w przypadku wystąpienia czynnościowej niewydolności nerek spowodowanej hydrochlorotiazydem.¹⁰

Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą wykazywać działanie addytywne w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem, co należy uwzględnić w planowaniu terapii.¹¹

Żywice jonowymienne takie jak kolestyramina i kolestypol mogą wiązać hydrochlorotiazyd w przewodzie pokarmowym, zmniejszając jego wchłanianie nawet o 85% (kolestyramina) i 43% (kolestypol).¹²

Kortykosteroidy i ACTH mogą nasilać niedobory elektrolitów, szczególnie hipokaliemię, podczas jednoczesnego stosowania z hydrochlorotiazydem.¹³

Aminy presyjne (np. adrenalina) mogą mieć osłabione działanie podczas jednoczesnego stosowania z hydrochlorotiazydem, jednak zazwyczaj nie w stopniu wykluczającym ich zastosowanie kliniczne.¹⁴

Leki zwiotczające mięśnie szkieletowe niedepolaryzujące (np. tubokuraryna) mogą wykazywać nasilone działanie przy jednoczesnym stosowaniu z hydrochlorotiazydem.¹⁵

Lit – tiazydowe leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu, co znacznie zwiększa ryzyko działań toksycznych tego leku. Jednoczesne stosowanie tych substancji nie jest zalecane.¹⁶

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) mogą wymagać dostosowania dawkowania przy jednoczesnym stosowaniu z hydrochlorotiazydem, ponieważ ten może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy. W przypadku probenecydu lub sulfinpirazonu może być konieczne zwiększenie ich dawki. Jednoczesne stosowanie allopurynolu z hydrochlorotiazydem może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać dostępność biologiczną hydrochlorotiazydu poprzez zmniejszenie motoryki przewodu pokarmowego i tempa opróżniania żołądka.¹⁸

Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – tiazydy mogą zmniejszać wydalanie tych leków przez nerki, co może nasilać ich działanie hamujące czynność szpiku kostnego.¹⁹

Salicylany – przy dużych dawkach salicylanów hydrochlorotiazyd może zwiększać ich toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy.²⁰

Metylodopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej występującej podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu i metylodopy.²¹

Cyklosporyna – jednoczesne stosowanie z hydrochlorotiazydem może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia dny moczanowej.²²

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia i hipomagnezemia wywołane przez hydrochlorotiazyd mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca związanych ze stosowaniem glikozydów naparstnicy.²³

Karbamazepina – jednoczesne stosowanie z hydrochlorotiazydem wiąże się z ryzykiem objawowej hiponatremii, dlatego konieczny jest nadzór kliniczny i monitorowanie stężenia sodu w surowicy.²⁴

Środki kontrastujące zawierające jod – stosowanie hydrochlorotiazydu może prowadzić do odwodnienia, co zwiększa ryzyko ciężkiej niewydolności nerek po podaniu jodowych środków kontrastowych, szczególnie w dużych dawkach. Przed podaniem takiego środka pacjenta należy odpowiednio nawodnić.²⁵

Amfoterycyna B, kortykosteroidy, ACTH i leki przeczyszczające pobudzające perystaltykę jelit – jednoczesne stosowanie z hydrochlorotiazydem może nasilać zaburzenia elektrolitowe, szczególnie hipokaliemię.²⁶

Leki, na które wpływają zaburzenia stężenia potasu

Podczas stosowania losartanu/hydrochlorotiazydu z lekami, na działanie których wpływają zaburzenia stężenia potasu w surowicy, zaleca się okresowe monitorowanie stężenia potasu oraz wykonywanie badania EKG. Dotyczy to szczególnie:²⁷

• glikozydów naparstnicy
• leków przeciwarytmicznych
• leków mogących powodować częstoskurcz typu torsades de pointes (wielokształtny częstoskurcz komorowy), w tym:
  • leków przeciwarytmicznych klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
  • leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
  • niektórych leków przeciwpsychotycznych (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)
  • innych leków (np. beprydyl, cyzapryd, difemanyl, erytromycyna iv., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, terfenadyna, winkamina iv.)

²⁸

Suplementy wapnia i hydrochlorotiazyd

Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy poprzez zmniejszenie jego wydalania. Jeśli konieczne jest stosowanie suplementów wapnia, należy monitorować jego stężenie w surowicy i odpowiednio dostosowywać dawkowanie.²⁹

Interakcje wpływające na badania diagnostyczne

Hydrochlorotiazyd może wpływać na wyniki badań czynności przytarczyc ze względu na oddziaływanie na metabolizm wapnia.³⁰

Interakcje produktu Losartan Hydrochlorotiazyd Krka z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii produktem leczniczym Losartan Hydrochlorotiazyd Krka może prowadzić do istotnych interakcji farmakodynamicznych i potencjalnie niebezpiecznych działań niepożądanych.³¹

Nasilenie działania hipotensyjnego – alkohol etylowy wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co w połączeniu z działaniem przeciwnadciśnieniowym losartanu i hydrochlorotiazydu może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwłaszcza niedociśnienia ortostatycznego. Może to skutkować zawrotami głowy, omdleniami i zwiększonym ryzykiem upadków oraz urazów.³²

Zaburzenia równowagi elektrolitowej – spożywanie alkoholu może nasilać działanie moczopędne hydrochlorotiazydu, co zwiększa ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii. Hipokaliemia może z kolei zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy.³³

Wpływ na czynność wątroby – zarówno hydrochlorotiazyd, jak i losartan są metabolizowane w wątrobie. Jednoczesne spożywanie alkoholu może wpływać na metabolizm tych substancji, potencjalnie zmieniając ich stężenie w surowicy i zwiększając ryzyko działań niepożądanych.

Zalecenia dotyczące spożywania alkoholu:

• Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii produktem Losartan Hydrochlorotiazyd Krka.
• Jeśli pacjent spożywa alkohol, powinien być poinformowany o zwiększonym ryzyku wystąpienia niedociśnienia i związanych z nim objawów.
• Pacjenci powinni być szczególnie ostrożni w sytuacjach wymagających pełnej sprawności psychofizycznej, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn.
• W przypadku wystąpienia objawów niedociśnienia po spożyciu alkoholu, pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Tabela interakcji produktu Losartan Hydrochlorotiazyd Krka

Powyższa tabela przedstawia najważniejsze interakcje produktu Losartan Hydrochlorotiazyd Krka z innymi lekami. W przypadku stosowania skojarzenia losartanu i hydrochlorotiazydu z jakimkolwiek innym produktem leczniczym zaleca się zachowanie ostrożności i monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie na początku leczenia skojarzonego.³⁴