Interakcje leku
Abiraterone Glenmark 500 mg

Abirateron, stosowany w terapii supresji androgenowej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podawanie abirateronu z pokarmem znacząco zwiększa jego wchłanianie, dlatego lek Abiraterone Glenmark nie powinien być podawany łącznie z jedzeniem. Silne induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna i inne) obniżają AUC abirateronu o około 55%, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapii i powinno być unikane. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron jest również inhibitorem CYP2D6 i CYP2C8, co skutkuje zwiększeniem ekspozycji na leki metabolizowane przez te enzymy, np. beta-blokery (metoprolol, propranolol), leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, antyarytmiczne oraz opioidy wymagające aktywacji przez CYP2D6. W przypadku substratów CYP2C8, takich jak pioglitazon, obserwuje się wzrost AUC o 46%, co wymaga monitorowania objawów toksyczności.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Abirateron jest substancją aktywną, która wchodzi w liczne interakcje farmakologiczne z innymi lekami i pokarmami. Zrozumienie tych interakcji jest kluczowe dla zapewnienia skuteczności terapii oraz bezpieczeństwa pacjenta podczas stosowania leku Abiraterone Glenmark.1

Wpływ pokarmu na wchłanianie abirateronu

Badania farmakologiczne wykazały, że przyjmowanie abirateronu jednocześnie z pokarmem prowadzi do znaczącego zwiększenia wchłaniania substancji czynnej. Ze względu na brak odpowiednich badań określających skuteczność i bezpieczeństwo stosowania abirateronu z pokarmem, produkt leczniczy Abiraterone Glenmark nie powinien być podawany łącznie z jakimkolwiek pokarmem.2

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Możliwy wpływ innych produktów leczniczych na ekspozycję na abirateron

Przeprowadzone badania kliniczne dostarczyły istotnych informacji dotyczących interakcji abirateronu z innymi lekami. W badaniu z udziałem zdrowych osób, które otrzymywały ryfampicynę (silny induktor CYP3A4) w dawce 600 mg na dobę przez 6 dni, a następnie pojedynczą dawkę 1000 mg abirateronu octanu, zaobserwowano zmniejszenie średniego AUC∞ abirateronu w osoczu o 55%.3

W trakcie terapii abirateronem należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, takich jak:

  • fenytoina – lek przeciwpadaczkowy
  • karbamazepina – lek przeciwpadaczkowy i stabilizator nastroju
  • ryfampicyna – antybiotyk stosowany m.in. w leczeniu gruźlicy
  • ryfabutyna – antybiotyk stosowany głównie w leczeniu zakażeń prątkami
  • ryfapentyna – antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy
  • fenobarbital – lek przeciwpadaczkowy i sedatywny
  • ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – preparat ziołowy o działaniu przeciwdepresyjnym

Jednoczesne stosowanie powyższych leków można rozważyć wyłącznie w sytuacji, gdy nie ma innej dostępnej metody leczenia.4

W przeciwieństwie do induktorów enzymu CYP3A4, jednoczesne podawanie ketokonazolu (silnego inhibitora CYP3A4) nie wykazało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę abirateronu, co potwierdzono w badaniu klinicznym z udziałem zdrowych ochotników.5

Możliwy wpływ abirateronu na ekspozycję na inne produkty lecznicze

Abirateron jest inhibitorem metabolizmu wątrobowych enzymów CYP2D6 i CYP2C8, co oznacza, że może wpływać na metabolizm innych leków. W badaniu określającym wpływ abirateronu octanu (podawanego w skojarzeniu z prednizonem) na pojedynczą dawkę dekstrometorfanu (substratu CYP2D6), zaobserwowano istotne zwiększenie ogólnoustrojowego narażenia na dekstrometorfan – jego AUC zwiększyło się około 2,9 razy. Jednocześnie AUC24 dekstrorfanu, aktywnego metabolitu dekstrometorfanu, zwiększyło się o około 33%.6

Podczas jednoczesnego stosowania abirateronu z produktami leczniczymi metabolizowanymi przez CYP2D6, szczególnie tymi o wąskim indeksie terapeutycznym, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności. W wielu przypadkach konieczne może być rozważenie zmniejszenia dawki tych leków.7

Do leków metabolizowanych przez CYP2D6, które mogą wchodzić w interakcje z abirateronem, należą:

  • Beta-blokery: metoprolol, propranolol
  • Leki przeciwdepresyjne: dezypramina, wenlafaksyna
  • Leki przeciwpsychotyczne: haloperydol, rysperydon
  • Leki antyarytmiczne: propafenon, flekainid
  • Leki przeciwbólowe: kodeina, oksykodon, tramadol – te trzy substancje wymagają aktywacji przez CYP2D6 do wytworzenia czynnych metabolitów o działaniu przeciwbólowym

8

Abirateron wpływa również na metabolizm substratów CYP2C8. W badaniu interakcji z udziałem zdrowych ochotników wykazano, że po podaniu pojedynczej dawki 1000 mg abirateronu octanu wraz z pioglitazonem (substrat CYP2C8), AUC pioglitazonu zwiększyło się o 46%, a AUC jego czynnych metabolitów M-III i M-IV zmniejszyło się o 10%.9

U pacjentów otrzymujących jednocześnie abirateron i substraty CYP2C8 o wąskim indeksie terapeutycznym, takie jak pioglitazon i repaglinid, należy prowadzić wnikliwą obserwację pod kątem potencjalnych objawów toksyczności.10

Badania in vitro wykazały, że główne metabolity abirateronu – siarczan i N-tlenku abirateronu siarczan – hamują wychwyt wątrobowy nośnikiem OATP1B1. Może to prowadzić do zwiększenia stężeń produktów leczniczych eliminowanych przez ten nośnik. Należy jednak zaznaczyć, że brak jest dostępnych danych klinicznych potwierdzających interakcje z tym nośnikiem.11

Stosowanie z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QT

Terapia supresji androgenowej, w tym leczenie abirateronem, może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Abiraterone Glenmark z następującymi grupami leków:

  • Leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid)
  • Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
  • Metadon
  • Moksyfloksacyna
  • Leki przeciwpsychotyczne

Powyższe produkty lecznicze mają znane działanie wydłużające odstęp QT lub mogą wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, który stanowi zagrożenie dla życia.12

Stosowanie ze spironolaktonem

Spironolakton wykazuje zdolność wiązania się z receptorem androgenowym, co może prowadzić do zwiększenia stężenia swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA). Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania spironolaktonu z produktem leczniczym Abiraterone Glenmark.13

Interakcje abirateronu z alkoholem

Pomimo braku bezpośrednich danych dotyczących interakcji abirateronu z alkoholem, należy zachować ostrożność ze względu na potencjalne obciążenie wątroby. Abirateron jest metabolizowany głównie w wątrobie, podobnie jak alkohol etylowy. Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii abirateronem może teoretycznie zwiększać ryzyko hepatotoksyczności.

Pacjenci stosujący abirateron powinni być poinformowani o konieczności ograniczenia spożywania alkoholu lub całkowitej abstynencji, szczególnie że terapia onkologiczna często wymaga stosowania również innych leków, które mogą wchodzić w interakcje z alkoholem lub obciążać wątrobę.

Tabela interakcji abirateronu z innymi produktami leczniczymi

Lek/Grupa leków Rodzaj interakcji Efekt interakcji Poziom istotności Zalecenia
Pokarm Farmakokinetyczna Znacząco zwiększa wchłanianie abirateronu Wysoki Nie podawać leku z pokarmem
Silne induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna, fenobarbital, ziele dziurawca) Farmakokinetyczna Zmniejszenie AUC abirateronu w osoczu o 55% Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) Farmakokinetyczna Brak istotnego klinicznie wpływu Niski Brak szczególnych zaleceń
Substraty CYP2D6 (metoprolol, propranolol, dezypramina, wenlafaksyna, haloperydol, rysperydon, propafenon, flekainid, kodeina, oksykodon, tramadol) Farmakokinetyczna Zwiększenie ekspozycji na leki metabolizowane przez CYP2D6 Wysoki Zachować ostrożność, rozważyć zmniejszenie dawki
Substraty CYP2C8 (pioglitazon, repaglinid) Farmakokinetyczna Zwiększone AUC pioglitazonu o 46%, zmniejszone AUC metabolitów o 10% Średni Obserwować pod kątem objawów toksyczności
Leki wydłużające odstęp QT (leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne) Farmakodynamiczna Potencjalne ryzyko wydłużenia odstępu QT i częstoskurczu typu torsades de pointes Wysoki Zachować szczególną ostrożność, monitorować EKG
Spironolakton Farmakodynamiczna Zwiększenie stężenia PSA Średni Nie zaleca się stosowania
Leki eliminowane przez nośnik OATP1B1 Farmakokinetyczna Potencjalne zwiększenie stężenia tych leków Nieokreślony Zachować ostrożność (brak danych klinicznych)
Alkohol Farmakodynamiczna Potencjalne zwiększenie ryzyka hepatotoksyczności Średni Ograniczyć lub unikać spożycia alkoholu
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl