Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Polsart Plus, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wchodzi w liczne istotne interakcje z innymi lekami, które wymagają szczególnej uwagi lekarza przepisującego. Interakcje te mogą prowadzić do zmian skuteczności terapeutycznej lub zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.¹

Interakcje z lekami wpływającymi na równowagę elektrolitową

Lit – jednoczesne stosowanie litu z produktem Polsart Plus nie jest zalecane z powodu możliwego przemijającego zwiększenia stężenia litu w surowicy i zwiększenia jego toksyczności. Jeśli równoczesne stosowanie tych leków jest konieczne, należy bezwzględnie kontrolować stężenie litu w surowicy.²

Produkty lecznicze związane z utratą potasu i hipokaliemią – do tej grupy zaliczamy inne diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycynę, karbenoksolon, sól sodową penicyliny G, kwas salicylowy i jego pochodne. Leki te mogą nasilić działanie hydrochlorotiazydu na stężenie potasu w surowicy. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.³

Produkty lecznicze zwiększające stężenie potasu – w tym inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, sole zawierające potas, cyklosporyna oraz inne produkty takie jak sól sodowa heparyny. Jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy i dlatego nie jest zalecane. Jeżeli istnieje konieczność takiej terapii skojarzonej, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.⁴

Interakcje z lekami wrażliwymi na zaburzenia elektrolitowe

Zaleca się okresowe monitorowanie stężenia potasu w surowicy oraz EKG w czasie stosowania produktu Polsart Plus jednocześnie z produktami leczniczymi, na których działanie wpływają zmiany stężenia potasu. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki mogące wywołać torsades de pointes, dla których hipokaliemia stanowi czynnik predysponujący, w tym:⁵

• Leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)⁶
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid)⁷
• Leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna, trifluperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)⁸
• Inne leki (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna iv., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina iv.)⁹

Interakcje z glikozydami naparstnicy i digoksyną

Glikozydy naparstnicy – wywołana tiazydami hipokaliemia lub hipomagnezemia sprzyja powstawaniu arytmii wywołanej glikozydami naparstnicy.¹⁰

Digoksyna – obserwowano zwiększenie mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%) przy jednoczesnym podawaniu telmisartanu z digoksyną. Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny w celu utrzymania go w zakresie terapeutycznym.¹¹

Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi

Inne środki przeciwnadciśnieniowe – telmisartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych.¹²

Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii.¹³

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Produkty lecznicze przeciwcukrzycowe (produkty doustne i insulina) – może być konieczne dostosowanie dawki przeciwcukrzycowych produktów leczniczych.¹⁴

Metformina – powinna być stosowana ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej spowodowanej potencjalną niewydolnością nerek wywołaną przez hydrochlorotiazyd.¹⁵

Inne istotne interakcje

Kolestyramina i kolestypol (żywice) – wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności żywic wymieniających aniony.¹⁶

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach o działaniu przeciwzapalnym, inhibitory COX-2 i nieselektywne NLPZ mogą zmniejszać działanie diuretyczne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe diuretyków tiazydowych i antagonistów receptora angiotensyny II. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek jednoczesne stosowanie może prowadzić do dalszego zaburzenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Dlatego takie połączenie leków powinno być stosowane z dużą ostrożnością, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, należy również rozważyć konieczność monitorowania czynności nerek po rozpoczęciu terapii towarzyszącej, a później okresowo.¹⁷

W jednym badaniu jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu spowodowało 2,5-krotne zwiększenie AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane.¹⁸

Aminy presyjne (np. noradrenalina) – ich działanie może być osłabione.¹⁹

Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – działanie tych środków może być nasilone przez hydrochlorotiazyd.²⁰

Produkty lecznicze stosowane w dnie moczanowej (np. probenecyd, sulfinpyrazon i allopurynol) – może okazać się konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego z moczem, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększyć stężenie kwasu moczowego w surowicy. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu. Jednoczesne podawanie tiazydu może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.²¹

Sole wapnia – diuretyki tiazydowe mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy w związku z jego zmniejszonym wydalaniem. Jeśli zajdzie potrzeba stosowania suplementów wapnia lub produktów leczniczych oszczędzających wapń (np. leczenie witaminą D), należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę wapnia.²²

Beta-adrenolityki i diazoksyd – tiazydy mogą zwiększyć działanie hiperglikemizujące beta-adrenolityków i diazoksydu.²³

Środki antycholinergiczne (np. atropina, biperyden) – mogą zwiększyć biodostępność diuretyków tiazydowych poprzez zmniejszenie perystaltyki jelit i zmniejszenie współczynnika opróżniania żołądka.²⁴

Amantadyna – tiazydy zwiększają ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych wywoływanych przez amantadynę.²⁵

Środki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – tiazydy mogą zmniejszyć wydalanie nerkowe cytotoksycznych produktów leczniczych i nasilić ich hamujące działanie na czynność szpiku.²⁶

Interakcje z alkoholem

Ze względu na farmakologiczne właściwości, alkohol może nasilać hipotensyjne działanie wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, w tym telmisartanu. Spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Polsart Plus może prowadzić do nasilenia niedociśnienia ortostatycznego.²⁷

Ponadto, alkohol może potęgować efekty odwadniające i hipotensyjne hydrochlorotiazydu, co w konsekwencji może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia hipotonii ortostatycznej. Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania Polsart Plus może zwiększyć ryzyko zawrotów głowy, omdleń i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie u pacjentów odwodnionych lub pacjentów w podeszłym wieku.²⁸

Zaleca się pacjentom przyjmującym Polsart Plus całkowitą abstynencję od alkoholu lub ograniczenie jego spożycia do minimum. W przypadku spożywania alkoholu należy poinformować pacjenta o zwiększonym ryzyku wystąpienia działań niepożądanych, w szczególności niedociśnienia ortostatycznego.

Tabela interakcji