krwotok poporodowy

Krwotok poporodowy to stan nagłego, nadmiernego krwawienia z dróg rodnych po porodzie, definiowany jako utrata krwi przekraczająca 500 ml po porodzie drogami natury lub 1000 ml po cięciu cesarskim. Jest to jedno z najpoważniejszych powikłań położniczych, stanowiące istotną przyczynę zgonów matek na całym świecie.

Wyróżnia się krwotok wczesny (do 24 godzin po porodzie) oraz późny (24 godziny do 12 tygodni po porodzie). Główne przyczyny to atonia macicy (70-80% przypadków), urazy dróg rodnych, zatrzymanie tkanki łożyska lub błon płodowych oraz zaburzenia krzepnięcia. Czynniki ryzyka obejmują: przebyte krwotoki poporodowe, ciążę mnogą, przedłużający się poród, makrosomię płodu, indukcję porodu oraz zaawansowany wiek matki.

Postępowanie w krwotoku poporodowym wymaga szybkiej, wielokierunkowej interwencji. Obejmuje ona resuscytację płynową, tlenoterapię, farmakoterapię (oksytocyna, metylergometryna, prostaglandyny), masaż macicy, kontrolę ręczną jamy macicy oraz w przypadkach opornych – interwencje chirurgiczne (podwiązanie tętnic macicznych, histerektomia) lub embolizację radiologiczną. Kluczowe znaczenie ma szybka diagnoza i wdrożenie protokołów postępowania w krwotoku.

Profilaktyka krwotoku poporodowego obejmuje aktywne prowadzenie trzeciego okresu porodu (podanie oksytocyny, kontrolowane pociąganie za pępowinę i masaż macicy), identyfikację pacjentek z grupy ryzyka oraz odpowiednie przygotowanie do porodu. Współczesne wytyczne zalecają stosowanie kwasu traneksamowego w przypadku krwotoku poporodowego nieodpowiadającego na leczenie uterotoniczne.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escitalopram LEK-AM

Escitalopram LEK-AM, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. W początkowym okresie terapii u pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Lek należy odstawić w przypadku wystąpienia drgawek lub ich nasilenia, szczególnie u pacjentów z padaczką. U chorych z manią lub hipomanią w wywiadzie istnieje ryzyko wywołania fazy maniakalnej, co wymaga przerwania terapii. Leczenie escytalopramem może zaburzać kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą, co może wymagać dostosowania dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u pacjentów poniżej 25 roku życia, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianie dawki, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie wewnątrzgałkowe, doustny lek przeciwcukrzycowy, drgawki kloniczne mięśni, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, faza maniakalna, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, kontrola glikemii, krwawienie w obrębie skóry, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, lek przeciwzakrzepowy, mania i hipomania, marskość wątroby, myśl samobójcza, napad drgawkowy, niewydolność serca, objaw odstawienia, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, splątanie, torsade de pointes, wybroczynami i plamicą, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czuciowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Adrenalina Aguettant 1 mg/10 ml

Adrenalina (Adrenalina Aguettant, 1 mg/10 ml) stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. W okresie ciąży lek może wykazywać działanie teratogenne, a jego podanie wiąże się z ryzykiem niedotlenienia płodu. Adrenalina hamuje skurcze macicy i antagonizuje oksytocynę, co może prowadzić do wydłużenia drugiej fazy porodu oraz atonii macicy z krwotokiem poporodowym, dlatego jest przeciwwskazana do stosowania pozajelitowego w tym okresie. Decyzja o podaniu leku powinna być oparta na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem potencjalnych powikłań zarówno dla matki, jak i płodu.
adrenalina, adrenalina Aguettant, ampułko-strzykawka, atonia macicy, dysfagia, działanie teratogenne, indukcja skurczów, krwotok poporodowy, niedotlenienie płodu, oksytocyna, płodność, przenikanie do mleka matki, roztwór do wstrzykiwań, skurcze macicy, stosunek korzyści do ryzyka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nexpram

Escytalopram, jako przedstawiciel SSRI, nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości w tej grupie. Leczenie wymaga ścisłej obserwacji, zwłaszcza w początkowych tygodniach terapii, gdyż ryzyko myśli i prób samobójczych może wzrastać. U pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, w tym depresją i zespołem lęku napadowego, konieczne jest monitorowanie nasilenia objawów, a w przypadku wystąpienia napadów drgawkowych lub ich nasilenia leczenie należy przerwać. Escytalopram może wpływać na kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, wymaga ostrożności u pacjentów z maniakalnymi epizodami, a także może powodować akatyzję, hiponatremię (szczególnie u osób starszych i z marskością wątroby) oraz zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych i przeciwpłytkowych.
akatyzja, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, depresja, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, mania, mydriaza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, padaczka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, zaburzenie czynności seksualnych, zespół lęku napadowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elicea Q-Tab

Escytalopram, jako przedstawiciel SSRI, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości. W początkowej fazie terapii u pacjentów z zaburzeniami lęku panicznego może wystąpić nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Leczenie należy przerwać w przypadku napadów drgawkowych, a u pacjentów z padaczką wymagana jest ścisła obserwacja. U osób z historią manii lub hipomanii konieczna jest ostrożność, a w przypadku wystąpienia fazy maniakalnej leczenie powinno zostać przerwane. U pacjentów z cukrzycą może być konieczna modyfikacja dawkowania leków hipoglikemizujących. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25 roku życia, co wymaga intensywnego monitorowania zwłaszcza na początku terapii i po zmianach dawkowania.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, bradykardia, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, depresja, doustny lek przeciwzakrzepowy, drgawki kloniczne, duże zaburzenie depresyjne, hipertermia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, lek hipoglikemizujący, mania, marskość wątroby, napad drgawkowy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie lęku panicznego, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg

Wenlafaksyna (Velaxin ER) w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących, wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane dotyczące bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję u zwierząt. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku, w tym o możliwości wystąpienia objawów odstawienia u noworodków po ekspozycji na wenlafaksynę w trzecim trymestrze lub tuż przed porodem, takich jak drażliwość, drżenia, hipotonia, trudności w karmieniu i zaburzenia snu. Noworodki narażone na lek mogą wymagać wspomagania oddychania, karmienia przez zgłębnik oraz długotrwałej hospitalizacji. Istnieje także podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego (mniej niż dwukrotnie) oraz możliwy związek z przetrwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (PPHN), co wymaga ścisłej obserwacji medycznej po porodzie.
drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, karmienie przez zgłębnik, krwotok poporodowy, nieustający płacz, O-demetylowenlafaksyna, objaw odstawienia, opieka neonatologiczna, płaczliwość, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, SNRI, SSRI, trudność ze ssaniem, trzeci trymestr ciąży, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenie snu
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – NO-SPA forte 80 mg

W opiece nad kobietami w ciąży lub karmiącymi piersią stosowanie chlorowodorku drotaweryny (80 mg w preparacie NO-SPA Forte) wymaga szczegółowej analizy stosunku korzyści do ryzyka. Brak jest wystarczających danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży, a substancja czynna przenika przez łożysko, co może wpływać na płód. Lekarz powinien przepisać NO-SPA Forte ciężarnej wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie drotaweryny w trakcie porodu ze względu na zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego, co wymaga przerwania terapii i poinformowania personelu medycznego o wcześniejszym stosowaniu leku.
chlorowodorek drotaweryny, ciąża, dawka drotaweryny, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, karmienie piersią, krwotok poporodowy, laktacja, laktoza jednowodna, NO-SPA Forte, poród, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez łożysko, stosunek korzyści do ryzyka
Leksykon chorób i schorzeń
Makrosomia płodu – Objawy

Makrosomia płodu definiowana jest jako masa urodzeniowa noworodka przekraczająca 4000 g lub 4500 g, bądź powyżej 90. percentyla dla wieku ciążowego, z częstością występowania około 9%. Diagnostyka prenatalna opiera się na pomiarze wysokości dna macicy, ocenie wielowodzia (płyn owodniowy ≥60. percentyla) oraz ultrasonografii, która jednak cechuje się ograniczoną dokładnością (błąd do 20%, czułość 33-44% dla masy >4500 g). Makrosomia wiąże się z istotnym ryzykiem powikłań okołoporodowych, takich jak dystocja barkowa, urazy porodowe (złamania obojczyka, uszkodzenia splotu ramiennego), hipoglikemia, policytemia, hiperbilirubinemia oraz zespół zaburzeń oddychania. U matek obserwuje się zwiększone ryzyko urazów kanału rodnego, krwotoków poporodowych, pęknięcia macicy oraz przedłużonego porodu, szczególnie w fazie parcia.
atonia macicy, badanie ultrasonograficzne, cięcie cesarskie, cukrzyca ciążowa, dystocja barkowa, hiperbilirubinemia, hipoglikemia, insulinooporność, krwotok poporodowy, makrosomia płodu, masa urodzeniowa, nadciśnienie tętnicze, otyłość dziecięca, pęknięcie macicy, płyn owodniowy, policytemia, skala Apgar, uraz porodowy, uszkodzenie splotu ramiennego, wiek ciążowy, wielowodzie, wysokość dna macicy, zespół metaboliczny, zespół zaburzeń oddychania, złamanie obojczyka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Lafactin 37,5 mg

Lafactin, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do bardzo często występujących (≥1/10) należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, co umożliwia precyzyjną ocenę ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu objawy, takie jak zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym Torsade de pointes), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz myśli i zachowania samobójcze.
anorgazmia, arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, działanie niepożądane, halucynacje, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kardiomiopatia stresowa, klasyfikacja układów i narządów, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, SNRI, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, torsade de pointes, wenlafaksyna, wydłużenie QT, wymioty, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia orgazmu, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escitalopram Bluefish

Escitalopram, jako przedstawiciel selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, w tym u osób poniżej 18. roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. W początkowym okresie terapii może wystąpić nasilenie objawów lękowych, dlatego zaleca się rozpoczynanie leczenia od niskich dawek. U pacjentów z padaczką leczenie należy prowadzić pod ścisłą kontrolą, a w przypadku wystąpienia drgawek terapię należy przerwać. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie oraz na osoby z cukrzycą, u których escytalopram może powodować wahania stężenia glukozy, wymagając modyfikacji leczenia hipoglikemizującego. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25. roku życia, co wymaga intensywnego monitorowania stanu klinicznego, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, buprenorfina, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, doustny lek hipoglikemizujący, doustny lek przeciwzakrzepowy, drgawki kloniczne, duże zaburzenie depresyjne, dziurawiec zwyczajny, faza maniakalna, hipertermia, hipoglikemia i hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwawienie w obrębie skóry, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, mania i hipomania, marskość wątroby, napad drgawkowy, niestabilna padaczka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parestezja, reakcja paradoksalna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, torsade de pointes, wybroczyna i plamica, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności seksualnych, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zachowanie samobójcze, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Genoptim 10 mg

Escitalopram Genoptim, zawierający escytalopram w dawkach 10 mg i 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu zaburzeń psychicznych. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii i obejmują bardzo często bóle głowy (>1/10), nudności (>1/10), a także często bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie, niepokój, zmniejszenie popędu płciowego oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej). Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT w EKG, komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca. W trakcie terapii należy monitorować ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, drgawka, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, krwawienie z nosa, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, łysienie, mania, mlekotok, myśl samobójcza, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram LEK-AM 5 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w terapii kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Dane kliniczne dotyczące stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Szczególnie w trzecim trymestrze stosowanie escytalopramu wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodka objawów odstawiennych i serotoninergicznych, takich jak zaburzenia oddechowe, napady drgawek, wahania temperatury, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i trudności w zasypianiu. Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w ciąży zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej.
bezdech, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, oligospermia, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, trymestr ciąży, zaburzenia karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny, zespół odstawienny u noworodka
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Venlafaxine Actavis 75 mg

Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w ciąży są ograniczone, dlatego lek powinien być stosowany wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Szczególnie w III trymestrze lub bezpośrednio przed porodem istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków objawów odstawienia, takich jak trudności z oddychaniem, problemy z karmieniem czy konieczność długotrwałej hospitalizacji. Ponadto, stosowanie wenlafaksyny może wiązać się z ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), podobnie jak w przypadku SSRI, ze względu na mechanizm działania hamujący wychwyt zwrotny serotoniny. Objawy u noworodków mogą obejmować drażliwość, drżenie mięśniowe, hipotonię, nieustający płacz oraz trudności z ssaniem i snem, pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie.
drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, ekspozycja na lek, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, O-demetylowenlafaksyna, wenlafaksyna, wspomaganie oddechowe, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia oddychania, zaburzenia snu, zespół odstawienny, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Oksytocyna jest stosowana głównie w położnictwie do indukcji i nasilania akcji porodowej, podawana wyłącznie w formie infuzji dożylnej w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem wykwalifikowanego personelu. Podawanie bolusów dożylnych jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ostrego niedociśnienia tętniczego, tachykardii i uderzeń gorąca. Indukcja porodu powinna być prowadzona tylko przy ściśle określonych wskazaniach, z ciągłym monitorowaniem czynności skurczowej macicy, częstości akcji serca płodu i matki oraz ciśnienia tętniczego. Oksytocyna jest przeciwwskazana m.in. w porodzie przedwczesnym, granicznej dysproporcji główkowo-miedniczej, po wcześniejszych dużych zabiegach chirurgicznych macicy, wielorództwie oraz inwazyjnym raku szyjki macicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z chorobami sercowo-naczyniowymi, zespołem wydłużonego QT, po cięciu cesarskim oraz u kobiet powyżej 35 roku życia.
bradykardia płodu, choroba niedokrwienna serca, choroba zastawek serca, cięcie cesarskie, cukrzyca ciążowa, dysproporcja główkowo-miedniczna, hipertonia macicy, hiponatremia, indukcja porodu, infuzja dożylna, inwazyjny rak szyjki macicy, kardiomiopatia przerostowa, kardiotokografia, krwotok podpajęczynówkowy, krwotok poporodowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, obrzęk płuc, pęknięcie macicy, poród przedwczesny, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz tętnic wieńcowych, skurcz tężcowy, tachykardia odruchowa, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dożylne, zator płynem owodniowym, zatrucie wodne, zespół wydłużonego odstępu QT
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escipram

Escipram (escytalopram), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. W początkowym okresie leczenia może wystąpić paradoksalne nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około dwóch tygodniach. U pacjentów z padaczką konieczne jest monitorowanie napadów, a u osób z manią lub hipomanią w wywiadzie – natychmiastowe odstawienie leku w przypadku zaostrzenia. Leczenie u diabetyków może wymagać dostosowania dawki leków hipoglikemizujących. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25. roku życia oraz u pacjentów z historią myśli samobójczych, co wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego. Ponadto, Escipram może wywoływać akatyzję, hiponatremię (zwłaszcza u osób starszych, z marskością wątroby lub przyjmujących leki obniżające poziom sodu), a także zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chwiejność emocjonalna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dziurawiec zwyczajny, elektrowstrząsy, escytalopram, faza maniakalna, glikemia, hipertermia, hipoglikemia i hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, lęk napadowy, lek przeciwzakrzepowy, mania i hipomania, napad drgawkowy, niewydolność serca, objawy odstawienia, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, splątanie, tendencje samobójcze, torsade de pointes, wybroczyny i plamica, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenie czuciowe, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Duloksetyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Badania przedkliniczne wskazują, że duloksetyna nie wpływa negatywnie na płodność samców, natomiast u samic obserwowano zaburzenia płodności jedynie przy dawkach toksycznych dla matek. W modelach zwierzęcych toksyczne efekty reprodukcyjne pojawiały się przy poziomie narażenia układowego (AUC) niższym niż maksymalna ekspozycja kliniczna u ludzi. Dane kliniczne z dużych badań obserwacyjnych (USA: 2500 kobiet, UE: 1500 kobiet) nie wykazały zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych, w tym wad serca, po ekspozycji na duloksetynę w I trymestrze ciąży. Jednak stosowanie duloksetyny po 20. tygodniu ciąży wiązało się z mniej niż dwukrotnym wzrostem ryzyka porodu przedwczesnego (około 6 dodatkowych porodów na 100 kobiet), głównie między 35. a 36. tygodniem. Ponadto, w USA odnotowano zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego przy stosowaniu leku w miesiącu poprzedzającym poród.
AUC, drgawki, drżączka, drżenie, duloksetyna, hipotonia, krwotok poporodowy, laktacja, mechanizm działania leku, mleko kobiece, nadciśnienie płucne noworodków, narażenie układowe, niewydolność oddechowa, pierwszy trymestr ciąży, płodność męska, poród przedwczesny, receptory serotoninowe, SNRI, SSRI, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wady serca, wady wrodzone, zaawansowana ciąża, zaburzenia karmienia, zespół odstawienny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Grindeks 5 mg

Stosowanie escytalopramu w okresie rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, dlatego Escitalopram Grindeks powinien być stosowany w ciąży jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Szczególnie w trzecim trymestrze stosowanie SSRI wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN), którego częstość wzrasta z 1-2 do około 5 przypadków na 1000 ciąż. Ponadto, ekspozycja na escytalopram w późnej ciąży może powodować u noworodków objawy odstawienia lub działania serotoninergicznego, takie jak zaburzenia oddechowe (sinica, bezdech), neurologiczne (napady drgawek, drżenia, hiperrefleksja), metaboliczne (hipoglikemia, wymioty), zaburzenia napięcia mięśniowego oraz zachowania (drażliwość, letarg, trudności w zasypianiu). Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie i wymagają ścisłej obserwacji noworodka.
cytalopram, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, przenikanie leków do mleka matki, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zaburzenie termoregulacji, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Urokinase medac

Urokinaza jest enzymem fibrynolitycznym, który działa przeciwzakrzepowo poprzez aktywację plazminy. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia, takich jak osoby z niedawnym ciężkim krwawieniem z przewodu pokarmowego, świeżymi ranami po zabiegach chirurgicznych (poza klatką piersiową i neurochirurgią), niedawnym porodem, zaburzeniami krzepliwości (np. w przebiegu ciężkich chorób wątroby lub nerek), jamistymi chorobami płuc, chorobami układu moczowo-płciowego, wysokim ryzykiem skrzeplin w lewej części serca, septyczną chorobą zakrzepową, ciężkimi chorobami naczyń mózgowych oraz u pacjentów powyżej 75 roku życia. Jednoczesne stosowanie urokinazy z innymi lekami fibrynolitycznymi, przeciwzakrzepowymi lub przeciwpłytkowymi zwiększa ryzyko poważnych krwawień i wymaga szczególnej ostrożności.
choroba naczyń mózgowych, działanie przeciwzakrzepowe, enzym fibrynolityczny, jamista choroba płuc, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, krwotok śródmózgowy, kwas epsilon-aminokapronowy, lek antyfibrynolityczny, lek fibrynolityczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zwiększający objętość osocza, migotanie przedsionków, nakłucie naczyń, nakłucie tętnicy, nakłucie żylne, opatrunek uciskowy, plazmina, podanie ogólnoustrojowe, septyczna choroba zakrzepowa, tętnica barkowa, tętnica promieniowa, tętnica udowa, urokinaza, wstrzyknięcie domięśniowe, zabieg neurochirurgiczny, zaburzenie krzepliwości, zwężenie zastawki mitralnej
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elicea 10 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Dane kliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a odstawianie powinno odbywać się stopniowo, szczególnie w trzecim trymestrze, aby uniknąć objawów odstawiennych u matki i noworodka. Noworodki narażone na escytalopram w późnej ciąży wymagają monitorowania pod kątem zaburzeń oddechowych, neurologicznych, metabolicznych, termoregulacyjnych, behawioralnych i pokarmowych, które mogą pojawić się w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Epidemiologicznie, stosowanie SSRI w ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej, oraz nieznacznie podnosi ryzyko krwotoku poporodowego.
bezdech, cytalopram, drżączka, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, leki SSRI i SNRI, letarg, napad drgawkowy, objawy odstawienne, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność escytalopramu, zaburzenia oddechowe, zaburzenia termoregulacji, zespół odstawienny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Actavis 15 mg

Escitalopram powinien być stosowany u kobiet w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, ze względu na ograniczone dane kliniczne i toksyczne działanie wykazane w badaniach na zwierzętach. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze ciąży, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy niepożądane takie jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, metaboliczne, mięśniowe, behawioralne oraz trawienne, pojawiające się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Istnieje także zwiększone ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) – około 5 przypadków na 1000 ciąż przy stosowaniu SSRI, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej – oraz podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego (mniej niż dwukrotnie) u pacjentek eksponowanych na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem. Nagłe odstawienie leku w ciąży jest niewskazane ze względu na ryzyko zespołu odstawiennego u matki i dziecka, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
Escitalopram przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii; w przypadku konieczności leczenia w okresie laktacji należy rozważyć przerwanie karmienia lub alternatywne metody żywienia. W odniesieniu do płodności męskiej, badania na zwierzętach wskazują na potencjalny wpływ cytalopramu (prekursora escytalopramu) na jakość spermy, jednak dane kliniczne u ludzi sugerują, że efekt ten jest prawdopodobnie odwracalny, a bezpośredni wpływ escytalopramu na płodność nie został potwierdzony. Lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, poinformować pacjentkę o ograniczeniach danych i możliwych powikłaniach, zapewnić odpowiednią opiekę neonatologiczną oraz rozważyć konsultacje specjalistyczne (perinatolog, neonatolog, psychiatra perinatalny) w celu optymalizacji terapii.
bezdech, cytalopram, drgawki, escytalopram, hipoglikemia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, neonatolog, perinatolog, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, trzeci trymestr ciąży, wymioty, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia behawioralne, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia mięśniowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia trawienne, zespół odstawienny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Servenon 10 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu przy dalszym stosowaniu. Do najczęstszych objawów należą bóle głowy (≥ 1/10), nudności (≥ 1/10), zmiany apetytu (często), zaburzenia snu, takie jak bezsenność i senność, a także zaburzenia psychiczne, w tym lęk, niepokój ruchowy oraz zmniejszony popęd płciowy. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe, w tym torsade de pointes, oraz myśli i zachowania samobójcze, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub po zmianie dawki. Wśród działań niepożądanych odnotowano również małopłytkowość, hiponatremię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia endokrynologiczne, a także zaburzenia układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko złamań kości u pacjentów powyżej 50. roku życia oraz na możliwość wystąpienia krwotoków, w tym krwotoku poporodowego u kobiet stosujących SSRI.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, jadłowstręt, komorowe zaburzenie rytmu, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie ADH, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czucia, zaburzenie wytrysku, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluoksetyna EGIS

Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u dzieci i młodzieży (8-18 lat) leczonych na umiarkowaną do ciężką dużą depresję. Należy monitorować ryzyko zachowań samobójczych, manii/hipomanii oraz rozwój fizyczny (wzrost, masa ciała, dojrzewanie płciowe wg Tannera), gdyż w badaniach klinicznych obserwowano zmniejszenie przyrostu wzrostu i masy ciała oraz potencjalne opóźnienie dojrzewania. U dorosłych i młodszych pacjentów poniżej 25 roku życia ryzyko zachowań samobójczych jest zwiększone, szczególnie na początku leczenia i przy zmianie dawki, co wymaga ścisłego monitorowania. Fluoksetyna może powodować wydłużenie odstępu QT i arytmie, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub rodzinnym zespołem wydłużonego QT, hipokalemią, hipomagnezemią, niewydolnością serca lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT. Zaleca się wykonanie EKG przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z chorobami serca oraz przerwanie leczenia w przypadku arytmii.
Interakcje lekowe fluoksetyny obejmują przeciwwskazanie do stosowania z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego lub złośliwego zespołu neuroleptycznego, objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, klonicznymi skurczami, zaburzeniami wegetatywnymi i zmianami stanu psychicznego. Fluoksetyna jest silnym inhibitorem CYP2D6 i może obniżać stężenie aktywnych metabolitów tamoksyfenu, co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania. Należy także zwracać uwagę na ryzyko krwawień (np. wybroczyny, krwawienia z przewodu pokarmowego) zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe lub inne wpływające na czynność płytek krwi. U pacjentów z padaczką lub drgawkami leczenie należy prowadzić ostrożnie, a w przypadku wystąpienia drgawek przerwać terapię. Objawy odstawienia fluoksetyny, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, nudności czy drżenia, występują u około 60% pacjentów i zaleca się stopniowe odstawianie leku przez co najmniej 2 tygodnie. Ponadto, fluoksetyna może powodować akatyzję, zaburzenia czynności seksualnych oraz wpływać na kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę. Produkt zawiera 56,8 mg laktozy jednowodnej na kapsułkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy.
akatyzja, ciśnienie śródgałkowe, doustny lek przeciwzakrzepowy, duża depresja, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra wąskiego kąta, krwotok poporodowy, lek serotoninergiczny, mania, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, parestezja, plamica, reakcja anafilaktoidalna, rozwój poznawczy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Pabal 100 mcg/ml

Przedawkowanie karbetocyny, zawartej w produkcie leczniczym Pabal (100 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań), prowadzi do nadmiernej aktywności skurczowej macicy, manifestującej się silnymi skurczami hipertonicznymi lub przedłużonymi skurczami tężcowymi. Takie stany mogą skutkować poważnymi powikłaniami położniczymi, w tym pęknięciem macicy oraz krwotokiem poporodowym, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia pacjentki. Dodatkowo, w ciężkich przypadkach może wystąpić hiponatremia (stężenie sodu <135 mmol/l) oraz zatrucie wodne, szczególnie przy jednoczesnym podawaniu dużych ilości płynów dożylnych, co może prowadzić do obrzęku mózgu, drgawek i innych zaburzeń neurologicznych.
analog oksytocyny, charakterystyka produktu leczniczego, diureza, drgawki, hiponatremia, karbetocyna, koagulopatia ze zużycia, krwotok poporodowy, mikrogram, nadaktywność macicy, nadwrażliwość, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, Pabal, pęknięcie macicy, roztwór do wstrzykiwań, skurcz hipertoniczny, skurcz tężcowy, tlenoterapia, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie wodne
Leksykon chorób i schorzeń
Przyklejenie łożyska – Objawy

Placenta accreta to poważne powikłanie położnicze charakteryzujące się nieprawidłowym, głębokim przyrośnięciem łożyska do ściany macicy, co uniemożliwia jego prawidłowe oddzielenie po porodzie. Wyróżnia się trzy stopnie nasilenia: placenta accreta (75-80% przypadków) – przyrośnięcie do błony mięśniowej macicy, placenta increta (około 17%) – wrastanie w mięśniówkę macicy oraz placenta percreta (około 5%) – przenikanie przez całą ścianę macicy z możliwą inwazją na sąsiednie narządy, np. pęcherz moczowy. Objawy kliniczne są często niecharakterystyczne, jednak krwawienie z pochwy w III trymestrze (28.-40. tydzień) stanowi najczęstszy symptom, a rzadziej występują ból miednicy czy krwiomocz w przypadku placenta percreta. Diagnostyka opiera się na badaniu ultrasonograficznym oraz rezonansie magnetycznym (MRI) jako badaniu uzupełniającym, a w podejrzeniu inwazji do pęcherza – cystoskopii. Czynniki ryzyka to m.in. wcześniejsze cięcie cesarskie, placenta praevia oraz zabiegi chirurgiczne w obrębie macicy.
ARDS, atonia macicy, badanie ultrasonograficzne, cięcie cesarskie, cystoskopia, hipotensja, histerektomia, krwawienie z pochwy, krwiomocz, krwotok poporodowy, łożysko przodujące, niedotlenienie płodu, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, odklejenie łożyska, pęcherz moczowy, placenta accreta, placenta increta, placenta percreta, poród przedwczesny, przetoczenie krwi, przyklejenie łożyska, rezonans magnetyczny, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, wcześniactwo
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Setaloft 100 mg 100 mg

Sertalina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jednoznacznych dowodów na teratogenność, jednak badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalny wpływ na płodność i toksyczność farmakodynamiczną. Stosowanie sertraliny w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu odstawienia u noworodków, zwłaszcza przy kontynuacji leczenia w trzecim trymestrze, objawiającego się m.in. zaburzeniami oddechowymi, neurologicznymi, metabolicznymi i behawioralnymi, pojawiającymi się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Epidemiologicznie, stosowanie sertraliny w III trymestrze zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do około 5/1000 ciąż (w populacji ogólnej 1-2/1000). Ponadto, istnieje nieznacznie podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
bezdech, działanie farmakodynamiczne, działanie serotonergiczne, działanie teratogenne, hipoglikemia, krwotok poporodowy, leczenie sertraliną, N-desmetylosertralina, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, sinica, skurcz mięśniowy, SNRI, trymestr ciąży, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia przyjmowania pokarmu, zespół odstawienia
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nexpram 20 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży bez bezwzględnych wskazań, a decyzja o leczeniu powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka. Stosowanie escytalopramu w trzecim trymestrze wiąże się z ryzykiem powikłań u noworodka, takich jak zaburzenia oddechowe, napady drgawek, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy neuropsychiatryczne, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w tym okresie zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego (PPHN) u noworodków do 5 przypadków na 1000 ciąż (w porównaniu do 1-2/1000 w populacji ogólnej) oraz nieznacznie podnosi ryzyko krwotoku poporodowego u matek.
bezdech, cytalopram, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, karmienie piersią, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, napad drgawkowy, objawy odstawienne, opieka neonatologiczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Venlectine 150 mg

Wenlafaksyna (Venlectine) w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wymaga ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko dla rozrodu. Lek może być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Należy poinformować pacjentki o możliwych powikłaniach u noworodków, takich jak zespół odstawienny objawiający się drażliwością, drżeniem, hipotonią, trudnościami ze ssaniem i zaburzeniami snu, które pojawiają się najczęściej w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Istnieje także potencjalne ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) oraz zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego u matek stosujących SNRI lub SSRI w miesiącu przed porodem.
chlorowodorek wenlafaksyny, drżenie, działanie serotoninergiczne, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, hipotonia, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, krwotok poporodowy, O-demetylowenlafaksyna, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, wspomaganie oddychania, zaburzenia snu, zespół odstawienny, zespół odstawienny wenlafaksyny, zgłębnik
Leksykon chorób i schorzeń
Przyklejenie łożyska – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Placenta accreta to poważne powikłanie ciąży charakteryzujące się nieprawidłowym, głębokim wrastaniem łożyska w ścianę macicy, co może prowadzić do masywnego krwotoku poporodowego i poważnych powikłań, takich jak koagulopatie czy niewydolność wielonarządowa. Częstość występowania wzrosła z 0,8 do 3 na 1000 porodów, głównie z powodu rosnącej liczby cięć cesarskich. Spektrum przyklejenia łożyska obejmuje trzy stadia: placenta accreta (75% przypadków), placenta increta oraz placenta percreta. Główne czynniki ryzyka to wcześniejsze cięcia cesarskie i łożysko przodujące, a wczesne rozpoznanie za pomocą USG (czułość 75-100%, swoistość 65-100%) i MRI umożliwia planowanie porodu w ośrodkach III/IV poziomu z multidyscyplinarnym zespołem, co znacząco poprawia rokowanie. Zalecane jest planowe cięcie cesarskie z histerektomią między 34. a 35. tygodniem ciąży, pozostawiając łożysko in situ, aby uniknąć ryzyka masywnego krwotoku.
Amerykańskie Kolegium Położników i Ginekologów, badanie ultrasonograficzne, cięcie cesarskie, embolizacja tętnic macicznych, koagulopatia, krwotok poporodowy, kwas traneksamowy, łożysko przodujące, masywny krwotok, medycyna matczyno-płodowa, metotreksat, niedokrwistość, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność wielonarządowa, placenta accreta, placenta increta, placenta percreta, przyklejenie łożyska, rezonans magnetyczny, rozszerzenie i łyżeczkowanie, spektrum przyklejenia łożyska, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół stresu pourazowego, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Dulsevia 30 mg

Duloksetyna, będąca inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i ustępujące z czasem. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród nich wyróżniono m.in. zaburzenia psychiczne (bezsenność, lęk, samobójcze myśli), neurologiczne (drgawki, zespół serotoninowy), kardiologiczne (tachykardia, migotanie przedsionków), metaboliczne (hiperglikemia, hiponatremia, SIADH) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, krwawienia). Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do objawów odstawiennych, takich jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i nudności, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, bezsenność, bruksizm, duże zaburzenie depresyjne, dyskineza, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra, krwotok poporodowy, migotanie przedsionków, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parestezja, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, senność, śródmiąższowa choroba płuc, stan maniakalny, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, tolerancja na lek, zaburzenie lękowe uogólnione, zapalenie naczyń skóry, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie libido
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rexetin 20 mg

Paroksetyna (Rexetin 20 mg) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. Stosowanie w ciąży, zwłaszcza w I trymestrze, wiąże się z podwyższonym ryzykiem wrodzonych wad sercowo-naczyniowych, takich jak ubytki w przegrodzie międzykomorowej i międzyprzedsionkowej, z ryzykiem poniżej 2% (w populacji ogólnej około 1%). Lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia i unikać nagłego odstawienia ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu. W okresie okołoporodowym istnieje nieco zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego (mniej niż dwukrotnie) po ekspozycji na SSRI/SNRI w ciągu miesiąca przed porodem. Noworodki narażone na paroksetynę w III trymestrze wymagają obserwacji pod kątem objawów takich jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, metaboliczne, żołądkowo-jelitowe i behawioralne, które mogą pojawić się w ciągu 24 godzin po porodzie i mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub zespołu odstawienia.
badanie epidemiologiczne, bezdech, drgawka, drżenie, działanie serotoninergiczne, hiperrefleksja, hipertonia, hipoglikemia, hipotonia, krwotok poporodowy, paroksetyna, pierwszy trymestr ciąży, PPHN, przegroda międzyprzedsionkowa, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, sinica, SNRI, SSRI, toksyczność, ubytek przegrody międzykomorowej, układ sercowo-naczyniowy, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie karmienia, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pralex 20 mg

Stosowanie escytalopramu (Pralex) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności i dokładnego omówienia ryzyka oraz korzyści terapeutycznych. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko dla reprodukcji. Lekarz powinien poinformować pacjentkę, że lek należy stosować w ciąży tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, unikając nagłego odstawienia, które może wywołać objawy odstawienne u matki i noworodka. W przypadku kontynuacji terapii w trzecim trymestrze konieczna jest obserwacja noworodka pod kątem objawów takich jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i trudności w zasypianiu, które mogą pojawić się w ciągu 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej, oraz może nieznacznie podnosić ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na lek w miesiącu przed porodem.
bezdech, ciąża, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, objawy odstawienne, opieka okołoporodowa, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, reakcja odstawienna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność serotoninergiczna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie napięcia mięśniowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertraline Medreg 50 mg

Sertralina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowana w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, lęku napadowego, PTSD oraz zespołu lęku społecznego. Profil działań niepożądanych jest zbliżony we wszystkich wskazaniach, z najczęstszym objawem w postaci nudności. U mężczyzn z zespołem lęku społecznego zaburzenia seksualne, zwłaszcza niezdolność do ejakulacji, występowały u 14% pacjentów (0% w grupie placebo). Działania niepożądane są często zależne od dawki i mają charakter przemijający. W badaniach klinicznych (n=2542 dla sertraliny, n=2145 placebo) oraz po wprowadzeniu do obrotu odnotowano szeroki zakres działań niepożądanych, od bardzo częstych (nudności, ból głowy, bezsenność u dzieci) po rzadkie, w tym ciężkie reakcje skórne (SCAR), zaburzenia sercowo-naczyniowe (np. torsade de pointes, wydłużenie QTc), zaburzenia wątroby oraz zespół serotoninowy lub złośliwy zespół neuroleptyczny. U osób starszych obserwuje się ryzyko hiponatremii, a u dzieci profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z częstością bólu głowy (22%), bezsenności (21%), biegunki (11%) i nudności (15%).
bezsenność, bradykardia, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dysfagia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, leukopenia, makulopatia, małopłytkowość, martwica naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, myśl samobójcza, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, nudności, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, powiększenie węzłów chłonnych, priapizm, reakcja anafilaktoidalna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie konwersyjne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie seksualne, zaburzenie układu nerwowego, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie gardła, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zespół lęku społecznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Seroxat 20 mg

Paroksetyna (Seroxat), jako SSRI, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie leku w pierwszym trymestrze ciąży wiąże się z podwyższonym ryzykiem wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego, ze wskaźnikiem poniżej 2/100 w porównaniu do 1/100 w populacji ogólnej. Nagłe odstawienie paroksetyny w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu. W ostatnim miesiącu ciąży obserwuje się zwiększone, choć mniej niż dwukrotne, ryzyko krwotoku poporodowego. Noworodki eksponowane na paroksetynę w trzecim trymestrze mogą wykazywać objawy takie jak zaburzenia oddechowe (sinica, bezdech), neurologiczne (drgawki, hipertonia, hipotonia), metaboliczne (hipoglikemia), żołądkowo-jelitowe (wymioty, trudności w karmieniu) oraz behawioralne (drażliwość, letarg, trudności ze snem), które mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub zespołu odstawienia i pojawiają się zwykle do 24 godzin po porodzie.
bezdech, drgawki, drżenie, działanie serotoninergiczne, hiperrefleksja, hipertonia, hipoglikemia, hipotonia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, objawy odstawienne, paroksetyna, pierwszy trymestr ciąży, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, układ sercowo-naczyniowy, wada układu sercowo-naczyniowego, wrodzone wady rozwojowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienia, zespół zaburzeń oddechowych
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alventa 150 mg

Alventa, zawierająca wenlafaksynę w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Stosowanie wenlafaksyny u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko dla płodu, w tym zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego (mniej niż dwukrotnie) oraz wystąpienia zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN). Ekspozycja na lek w III trymestrze lub tuż przed porodem może prowadzić do objawów odstawienia u noworodków, takich jak drażliwość, drżenie, hipotonia, nieustający płacz, trudności z ssaniem i zaburzenia snu, które zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Konieczne jest poinformowanie pacjentki o tych zagrożeniach oraz ścisłe monitorowanie stanu zdrowia matki i dziecka w okresie okołoporodowym.
chlorowodorek wenlafaksyny, drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, karmienie przez zgłębnik, krwotok poporodowy, nieustający płacz, O-demetylowenlafaksyna, objawy odstawienne, SSRI, trudności z ssaniem, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenie rytmu snu, zaburzenie snu, zespół odstawienia u noworodków, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka, zmniejszenie płodności
Leksykon leków
Działania niepożądane – Symescital 10 mg

Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy leków, z nasileniem objawów najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii, które następnie ulegają zmniejszeniu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują ból głowy (bardzo często), nudności (bardzo często), zaburzenia snu takie jak bezsenność i senność (często), zawroty głowy, parestezje, drżenia, zmiany apetytu i masy ciała (często), a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym tachykardię i rzadziej bradykardię oraz potencjalne wydłużenie odstępu QT i arytmie komorowe, w tym torsade de pointes. Występują również rzadkie, ale poważne reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (np. niepokój, myśli samobójcze), oraz zaburzenia endokrynologiczne i hematologiczne, takie jak trombocytopenia i nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego oraz objawów odstawienia, które mogą obejmować zawroty głowy, zaburzenia czuciowe, pobudzenie, nudności, drżenia i inne, co podkreśla konieczność stopniowego odstawiania leku.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dysfagia, dyskineza, epistaxis, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, impotencja, jadłowstręt, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, mydriaza, napad lęku, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, stan splątania, szum uszny, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Citabax 40 40 mg

Cytalopram, lek z grupy SSRI, wykazuje przede wszystkim łagodne i przemijające działania niepożądane, z największym nasileniem w pierwszych 1-2 tygodniach terapii. Objawy takie jak nasilone pocenie się, suchość w ustach, bezsenność, senność, biegunka, nudności oraz zmęczenie wykazują zależność od dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiologiczne, w tym wydłużenie odstępu QT oraz niemiarowości komorowe, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi zaburzeniami rytmu serca. Przerwanie leczenia, zwłaszcza nagłe, może prowadzić do objawów odstawienia takich jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia, kołatanie serca i zaburzenia widzenia, które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, ale mogą utrzymywać się dłużej u niektórych pacjentów. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w celu minimalizacji tych efektów.
akatyzja, biegunka, ból głowy, bradykardia, cytalopram, depersonalizacja, drżenie, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, kołatanie serca, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, napad grand mal, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, nudności, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czucia, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sertraline Zentiva

Sertralina, składnik preparatu Sertraline Zentiva, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego (SS) oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS), zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych, inhibitorów MAO, opioidów czy leków przeciwpsychotycznych. Objawy SS obejmują zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i żołądkowo-jelitowe. Zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem tych zespołów i rozważenie zmniejszenia dawki lub odstawienia leku w przypadku ich wystąpienia. Sertralina może wydłużać odstęp QTc, co potwierdzono w badaniach klinicznych, a ryzyko torsade de pointes wzrasta u pacjentów z chorobami serca, hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QTc. U pacjentów z historią manii, schizofrenii, padaczki czy zaburzeń krwawienia konieczna jest ścisła kontrola kliniczna, a w przypadku wystąpienia napadów padaczkowych lub fazy maniakalnej sertralina powinna być odstawiona.
akatyzja, dysfunkcja seksualna, hipomania, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, krwotok poporodowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, napad padaczkowy, nieprawidłowe krwawienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, pobudzenie psychoruchowe, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia koncentracji, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Banavin 5 mg

W trakcie stosowania wortioksetyny (Banavin) u kobiet w wieku rozrodczym, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lekarz powinien indywidualnie ocenić korzyści terapeutyczne wobec potencjalnego ryzyka dla płodu, zwłaszcza biorąc pod uwagę nasilenie objawów depresji. Stosowanie wortioksetyny w późnym okresie ciąży wiąże się z ryzykiem zespołu odstawienia lub nadmiernej aktywności serotoninergicznej u noworodka, manifestującego się zaburzeniami oddechowymi, neurologicznymi, metabolicznymi, pokarmowymi oraz behawioralnymi, zwykle pojawiającymi się w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Ponadto, ze względu na serotoninergiczny mechanizm działania, istnieje potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) oraz zwiększonego ryzyka krwotoku poporodowego, zwłaszcza przy ekspozycji na lek w ostatnim miesiącu ciąży.
aktywność serotoninergiczna, bezdech, depresja, drgawki, hiperrefleksja, hipertonia, hipoglikemia, hipotonia, krwotok poporodowy, lek serotoninergiczny, niewydolność oddechowa, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, sinica, SNRI, SSRI, wortioksetyna, zaburzenia behawioralne, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia pokarmowe, zespół odstawienia
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Spastyna Max 80 mg

Podczas konsultacji z kobietami w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży lub karmiącymi piersią, należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu drotaweryny chlorowodorku (Spastyna Max). Lek zawiera 80 mg drotaweryny w jednej tabletce, z możliwością podziału na dawki po 40 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Substancja czynna przenika przez barierę łożyskową, co wymaga dokładnej analizy bilansu korzyści i ryzyka przed zastosowaniem u kobiet ciężarnych. Stosowanie drotaweryny w okresie porodu jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego. Produkt zawiera także 182,5 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentek z nietolerancją laktozy.
bariera łożyskowa, bilans korzyści i ryzyka, ciąża, drotaweryna, drotaweryny chlorowodorek, karmienie piersią, krążenie płodowe, krwotok poporodowy, laktacja, laktoza jednowodna, mleko kobiece, nietolerancja laktozy, poród, substancja czynna, wiek rozrodczy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Actavis 10 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, szczególnie w ciąży i podczas karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu odstawiennego u noworodków, objawiającego się zaburzeniami oddechowymi, neurologicznymi, metabolicznymi, żołądkowo-jelitowymi oraz behawioralnymi, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Ponadto, stosowanie SSRI w trzecim trymestrze ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) – 5 przypadków na 1000 ciąż w porównaniu do 1-2/1000 w populacji ogólnej – oraz podwyższonym ryzykiem krwotoku poporodowego.
bezdech, cytalopram, drgawki, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, napięcie mięśniowe, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, trymestr ciąży, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół odstawienny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oriven 150 mg

Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Oriven) dostępna jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg i 225 mg i stanowi inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Stosowanie wenlafaksyny u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, gdyż dane dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały potencjalne działanie teratogenne. Szczególną ostrożność należy zachować w III trymestrze ciąży, gdyż ekspozycja płodu na lek może skutkować objawami odstawiennymi u noworodka, takimi jak zaburzenia oddechowe, problemy z karmieniem oraz przedłużona hospitalizacja. Ponadto, stosowanie wenlafaksyny w ostatnim miesiącu ciąży wiąże się z nieco ponad dwukrotnie zwiększonym ryzykiem krwotoku poporodowego oraz potencjalnym ryzykiem przewlekłego nadciśnienia płucnego u noworodków (PPHN), analogicznie do leków z grupy SSRI.
działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, krwotok poporodowy, lek SSRI, metabolit aktywny, nadciśnienie płucne noworodków, O-demetylowenlafaksyna, O-desmetylowenlafaksyna, objaw odstawienny, obniżone napięcie mięśniowe, trzeci trymestr ciąży, wenlafaksyna w ciąży, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Citabax 20

Podczas stosowania cytalopramu (Citabax) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25. roku życia oraz u osób z historią myśli samobójczych lub nasilonych objawów depresji. Monitorowanie pacjentów jest kluczowe zwłaszcza w początkowym okresie terapii i po zmianie dawki. Cytalopram jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest dostosowanie dawkowania. W trakcie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane takie jak hiponatremia, akatyzja, ryzyko wystąpienia fazy maniakalnej u chorych z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, a także napady drgawkowe, które wymagają przerwania terapii. U pacjentów z cukrzycą może być konieczna korekta dawek leków przeciwcukrzycowych. Cytalopram może powodować rozszerzenie źrenicy i zwiększać ryzyko jaskry z zamkniętym kątem przesączania.
akatyzja, bromowodorek cytalopramu, cukrzyca, cytalopram, dziurawiec zwyczajny, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, napad drgawkowy, psychoza, SNRI, SSRI, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności seksualnej, zachowanie samobójcze, zespół lęku napadowego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elicea 20 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Elicea, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na reprodukcję. Stosowanie w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Epidemiologicznie, stosowanie SSRI w późnym okresie ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) – około 5 przypadków na 1000 ciąż w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej. Ponadto, ekspozycja na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem zwiększa ryzyko krwotoku poporodowego, co należy uwzględnić przy decyzji o kontynuacji terapii w trzecim trymestrze.
drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, PPHN, przenikanie leków do mleka, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, trudności w karmieniu, wahania ciepłoty ciała, zaburzenia emocjonalne, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia oddechowe, zaburzenia snu, zespół odstawienia
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nexpram

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u określonych grup pacjentów. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. U pacjentów z zespołem lęku napadowego może wystąpić początkowe nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Należy monitorować pacjentów z padaczką, gdyż escytalopram może indukować napady drgawkowe lub nasilać ich częstość. U osób z historią manii lub hipomanii konieczne jest zachowanie ostrożności, a w przypadku wystąpienia fazy maniakalnej lek należy odstawić. Leczenie SSRI może wpływać na kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą, co wymaga dostosowania dawek insuliny lub leków hipoglikemizujących. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u pacjentów poniżej 25 roku życia, dlatego konieczna jest wnikliwa obserwacja, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i przy zmianach dawkowania.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, depresja, dysfunkcja seksualna, dziurawiec zwyczajny, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwotok poporodowy, lek hipoglikemizujący, lek przeciwzakrzepowy, mania, marskość wątroby, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, terapia elektrowstrząsowa, torsade de pointes, zawał mięśnia sercowego, zespół lęku napadowego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Elicea 5 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu wraz z kontynuacją leczenia. Do bardzo często występujących działań należą ból głowy oraz nudności (≥1/10). Często obserwuje się również bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje i drżenie (≥1/100 do <1/10). Rzadkie, ale istotne powikłania to zespół serotoninowy, tachykardia, bradykardia, wydłużenie odstępu QT oraz arytmie komorowe, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka. W sferze psychicznej często występują lęk, niepokój, nietypowe sny i zmniejszenie popędu płciowego, a rzadziej agresja, depersonalizacja i omamy. Nieznana jest częstość występowania manii oraz myśli i zachowań samobójczych, które wymagają natychmiastowej interwencji.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, lęk, małopłytkowość, mania, mlekotok, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie ADH, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, stan splątania, suchość w jamie ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram LEK-AM 15 mg

Escitalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu w trakcie dalszego stosowania. Do najczęstszych objawów należą nudności (bardzo często), bóle głowy (bardzo często), zaburzenia snu, zmęczenie oraz zmiany w sferze seksualnej. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe (w tym torsade de pointes), a także myśli i zachowania samobójcze, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ryzyko wydłużenia QT jest szczególnie istotne u kobiet, pacjentów z hipokaliemią oraz z istniejącymi chorobami serca. Ponadto, nagłe odstawienie escytalopramu może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie i niepokój, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwotok miesięczkowy, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja odstawienia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, złamanie kości
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Symphar 20 mg

Podczas prowadzenia terapii escytalopramem u pacjentek w wieku rozrodczym należy szczególnie uwzględnić ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały negatywny wpływ na reprodukcję, dlatego Escitalopram Symphar jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Nagłe odstawienie leku w ciąży jest niewskazane; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. W trzecim trymestrze istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków objawów takich jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg, ciągły płacz oraz zaburzenia snu, które mogą pojawić się w ciągu 24 godzin po porodzie i są związane z działaniem serotoninergicznym leku lub jego odstawieniem.
bezdech, cytalopram, drżenie, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, obniżone napięcie mięśniowe, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, szczawian, wahanie temperatury ciała, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie oddechowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ParoGen 20 mg

Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne wskazują na potencjalny, odwracalny wpływ paroksetyny na parametry nasienia, co może sugerować zaburzenia płodności męskiej, jednak dane kliniczne nie potwierdzają jednoznacznie negatywnego wpływu na płodność u ludzi. W ciąży stosowanie paroksetyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego, takich jak ubytki przegrody międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, z ryzykiem poniżej 2% (w populacji ogólnej około 1%). Ponadto, stosowanie SSRI w późnym okresie ciąży zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do około 5/1000 ciąż (w populacji 1-2/1000) oraz nieznacznie podnosi ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na lek w ostatnim miesiącu ciąży.
bezdech, chlorowodorek paroksetyny, drgawki, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipoglikemia, hyperrefleksja, krwotok poporodowy, laktacja, objaw odstawienny, paroksetyna, pierwszy trymestr ciąży, PPHN, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, trudność ze ssaniem, trzeci trymestr, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wada układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie behawioralne, zaburzenie ciśnienia, zaburzenie oddychania, zaburzenie snu, zaburzenie świadomości, zespół odstawienia leku, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escipram 5 mg

Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na toksyczne działanie na zarodek i płód, choć bez zwiększonej częstości wad wrodzonych. Stosowanie leku w ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodków objawów takich jak zaburzenia oddechowe (sinica, bezdech), napady drgawek, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy behawioralne i żołądkowo-jelitowe, które mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub zespołu odstawiennego. Epidemiologicznie, stosowanie SSRI w późnej ciąży zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do 5 przypadków na 1000 ciąż (w populacji ogólnej 1-2/1000). Ponadto, istnieje podwyższone, choć mniej niż dwukrotne, ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
bezdech, cytalopram, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hipotonia mięśniowa, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, objawy odstawienne, parametry nasienia, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, toksyczność zarodkowo-płodowa, trymestr ciąży, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny
Leksykon substancji czynnych
Wenlafaksyna – Działania niepożądane

Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych oraz innych zaburzeń psychicznych. Profil działań niepożądanych obejmuje bardzo często (≥1/10) nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, senność, drżenie, parestezje i zaburzenia smaku, występują często (≥1/100 do <1/10). Wenlafaksyna może również wywoływać poważne reakcje, w tym złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki, a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak nadciśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes i migotanie komór. Wśród działań niepożądanych znajdują się także zaburzenia psychiczne, w tym bezsenność, nerwowość, mania, hipomania, myśli i zachowania samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawkowania.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipomania, hiponatremia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, łysienie, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, nietypowe sny, objawy odstawienia, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, poty nocne, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sedacja, skurcze miokloniczne, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia równowagi, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Actavis 37,5 mg

Venlafaxine Actavis, dostępna w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które obejmują liczne układy narządowe. Do bardzo często występujących należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym nocne. Istotne są poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia i trombocytopenia, które wymagają natychmiastowej interwencji. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki oraz dystonię. Ponadto, wenlafaksyna może powodować hiponatremię, zaburzenia endokrynologiczne (np. nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hiperprolaktynemię), a także poważne zaburzenia kardiologiczne, takie jak torsade de pointes, migotanie komór, wydłużenie odstępu QT oraz kardiomiopatię takotsubo.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, częstomocz, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, majaczenie, martwicze oddzielanie się naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parasomnia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szumy uszne, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wydłużony czas krwawienia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia orgazmu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny