Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Venlafaxine Actavis 75 mg

Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w ciąży są ograniczone, dlatego lek powinien być stosowany wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Szczególnie w III trymestrze lub bezpośrednio przed porodem istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków objawów odstawienia, takich jak trudności z oddychaniem, problemy z karmieniem czy konieczność długotrwałej hospitalizacji. Ponadto, stosowanie wenlafaksyny może wiązać się z ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), podobnie jak w przypadku SSRI, ze względu na mechanizm działania hamujący wychwyt zwrotny serotoniny. Objawy u noworodków mogą obejmować drażliwość, drżenie mięśniowe, hipotonię, nieustający płacz oraz trudności z ssaniem i snem, pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie.

Wpływ wenlafaksyny na płodność, ciążę i laktację

Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje, które należy przekazać pacjentkom w zakresie wpływu leku na płodność, ciążę oraz karmienie piersią.

Stosowanie wenlafaksyny w okresie ciąży

Dostępne dane dotyczące stosowania wenlafaksyny u kobiet w ciąży są niewystarczające do pełnej oceny bezpieczeństwa. Należy poinformować pacjentkę, że wenlafaksyna może być stosowana w ciąży wyłącznie wtedy, gdy spodziewane korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka.1

Pacjentka powinna być świadoma, że badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ wenlafaksyny na rozród, choć dokładne zagrożenie dla człowieka nie zostało jednoznacznie określone.2

Ryzyko powikłań noworodkowych

Konieczne jest poinformowanie pacjentki, że stosowanie wenlafaksyny w ciąży, szczególnie w końcowym okresie III trymestru lub krótko przed porodem, może prowadzić do wystąpienia objawów odstawienia u noworodków.3

U noworodków, które były narażone na działanie wenlafaksyny w końcowym okresie ciąży, mogą wystąpić następujące powikłania:

  • Trudności z oddychaniem wymagające wspomagania oddechowego
  • Problemy z karmieniem wymagające karmienia przez zgłębnik
  • Stany kliniczne wymagające długotrwałej hospitalizacji

Należy podkreślić, że takie powikłania mogą pojawić się natychmiast po porodzie.4

Ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka

Istotną informacją, którą należy przekazać pacjentce, jest potencjalne ryzyko wystąpienia zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN – ang. persistent pulmonary hypertension in the newborn). Badania epidemiologiczne wskazują, że stosowanie inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) w trzecim trymestrze ciąży może zwiększać ryzyko występowania tego zaburzenia.5

Chociaż nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących związku PPHN z leczeniem inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI), takimi jak wenlafaksyna, nie można wykluczyć tego ryzyka ze względu na podobny mechanizm działania (hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny).6

Objawy serotoninergiczne u noworodków

Lekarze powinni poinformować pacjentki, że u noworodków, których matki stosowały wenlafaksynę pod koniec ciąży, mogą wystąpić następujące objawy:

  • Drażliwość
  • Drżenie mięśniowe
  • Hipotonia (obniżone napięcie mięśniowe)
  • Nieustający płacz
  • Trudności z ssaniem lub spaniem

Objawy te mogą być wynikiem bezpośredniego działania serotoninergicznego leku lub stanowić objawy ekspozycji na produkt. W większości przypadków powikłania te obserwuje się bezpośrednio po porodzie lub w ciągu pierwszych 24 godzin po narodzinach dziecka.7

Ryzyko krwotoku poporodowego

Dane obserwacyjne wskazują na zwiększone ryzyko (mniej niż dwukrotnie) wystąpienia krwotoku poporodowego po narażeniu na działanie leków z grupy SSRI lub SNRI, w tym wenlafaksyny, w ciągu miesiąca przed porodem. Tę informację należy również uwzględnić w rozmowie z pacjentką planującą przyjmowanie wenlafaksyny w zaawansowanej ciąży.8

Wpływ na karmienie piersią

Pacjentka powinna zostać poinformowana, że wenlafaksyna i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna przenikają do mleka ludzkiego.9

Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano następujące reakcje niepożądane u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące wenlafaksynę:

  • Nadmierny płacz
  • Drażliwość
  • Zaburzenia rytmu snu

Co istotne, po zaprzestaniu karmienia piersią obserwowano również objawy, które odpowiadały objawom odstawienia wenlafaksyny.10

Nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące wenlafaksynę. Dlatego lekarz powinien pomóc pacjentce podjąć świadomą decyzję dotyczącą:

  • Kontynuowania lub przerwania karmienia piersią
  • Jednoczesnego kontynuowania lub przerwania leczenia wenlafaksyną

Decyzja powinna uwzględniać zarówno korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią, jak i korzyści terapeutyczne dla matki związane ze stosowaniem wenlafaksyny.11

Wpływ na płodność

W rozmowie z pacjentkami należy uwzględnić potencjalny wpływ wenlafaksyny na płodność. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmniejszenie płodności po ekspozycji na O-demetylowenlafaksynę, aktywny metabolit wenlafaksyny. Badanie wykazało ten efekt u szczurów obu płci.12

Należy jednak zaznaczyć, że znaczenie tej obserwacji dla stosowania produktu u ludzi nie zostało definitywnie ustalone i wymaga dalszych badań.13

Zalecenia dla lekarzy dotyczące postępowania z pacjentkami

W przypadku stosowania wenlafaksyny u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, lekarz powinien:

  1. Przeprowadzić dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii
  2. Poinformować pacjentkę o wszystkich potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem leku w ciąży, szczególnie w III trymestrze
  3. Monitorować stan noworodka, jeśli matka przyjmowała wenlafaksynę w końcowym okresie ciąży, zwracając uwagę na możliwe objawy odstawienia lub zespołu serotoninowego
  4. Omówić z pacjentką karmiącą piersią potencjalne ryzyko dla dziecka i pomóc w podjęciu decyzji odnośnie kontynuowania terapii lub karmienia piersią
  5. W przypadku planowania ciąży, rozważyć możliwość zmiany leczenia na terapię o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa w ciąży, jeśli jest to klinicznie uzasadnione
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl