infekcja skórna
Infekcja skórna (dermatoza infekcyjna) to schorzenie wywoływane przez drobnoustroje chorobotwórcze, takie jak bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty, które kolonizują skórę i powodują reakcję zapalną. Najczęstsze bakteryjne infekcje skórne to liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, czyrak, róża oraz zanokcica. Infekcje wirusowe obejmują opryszczkę zwykłą, półpasiec, brodawki i mięczaka zakaźnego.
Grzybicze infekcje skóry mogą dotyczyć naskórka, włosów i paznokci, a wywołują je dermatofity, drożdżaki i pleśnie. Najczęstsze jednostki to grzybica stóp, grzybica paznokci, łupież pstry i kandydoza skóry. Czynniki ryzyka infekcji skórnych obejmują zaburzenia odporności, cukrzycę, uszkodzenia skóry, nadmierną wilgotność oraz niewłaściwą higienę.
Diagnostyka infekcji skórnych opiera się na badaniu klinicznym, badaniach mikrobiologicznych (posiewy, preparaty bezpośrednie), badaniach serologicznych oraz, w wybranych przypadkach, na biopsji skóry. Leczenie jest uzależnione od czynnika etiologicznego i obejmuje stosowanie leków przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych, przeciwwirusowych lub przeciwpasożytniczych, w formie preparatów miejscowych lub ogólnoustrojowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Soltopin 20 mg/g
Produkt leczniczy SOLTOPIN w postaci maści zawiera mupirocynę w stężeniu 20 mg/g i charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem systemowym, co znacząco ogranicza ryzyko interakcji lekowych. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z lekami stosowanymi miejscowo ani systemowo, suplementami diety, produktami ziołowymi czy alkoholem etylowym. Zaleca się jednak unikanie jednoczesnego stosowania różnych preparatów miejscowych na tę samą powierzchnię skóry, aby nie zaburzyć penetracji i skuteczności mupirocyny. Ponadto, ze względu na potencjalny wpływ składników kosmetyków na penetrację leku, wskazane jest unikanie ich stosowania na obszary leczone maścią SOLTOPIN do zakończenia terapii.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol etylowy, infekcja skórna, interakcja lekowa, lek doustny, lek parenteralny, lek przeciwbakteryjny, lek stosowany miejscowo, lek stosowany systemowo, mupirocyna, niezgodność farmaceutyczna, odporność organizmu, penetracja leku, politerapia, terapia ogólnoustrojowa, układ odpornościowy, uwalnianie substancji czynnej, wchłanianie systemowe, zakażenie skóry, zmiana fizykochemiczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olfen MAX 20 mg/g
Diklofenak dietyloamoniowy w postaci żelu 20 mg/g (Olfen Max) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym przeznaczonym do stosowania miejscowego, którego użycie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub składniki pomocnicze, a także u osób z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, takich jak astma indukowana NLPZ, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy ostre zapalenie błony śluzowej nosa. Preparatu nie należy stosować na uszkodzoną skórę, stany zapalne, infekcje skórne, egzemę oraz błony śluzowe ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania systemowego i nasilenia działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w trzecim trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko zamknięcia przewodu tętniczego Botalla, zaburzenia rozwoju nerek płodu oraz hamowanie skurczów macicy.
W przypadku aplikacji na rozległe powierzchnie skóry przez dłuższy czas istnieje zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych charakterystycznych dla NLPZ, szczególnie u pacjentów z chorobami układu pokarmowego, nerek lub sercowo-naczyniowego. Zaleca się unikanie stosowania pod opatrunkami okluzyjnymi, które mogą zwiększać wchłanianie diklofenaku. Pacjentów należy poinformować o konieczności unikania ekspozycji leczonej skóry na promieniowanie UV i solaria ze względu na ryzyko reakcji fotouczuleniowych. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest dokładne zebranie wywiadu dotyczącego nadwrażliwości na NLPZ oraz ocena stanu skóry, aby zapobiec powikłaniom i zapewnić bezpieczeństwo terapii.
astma indukowana przez NLPZ, błona śluzowa, diklofenak dietyloamoniowy, egzema, glikol propylenowy, infekcja skórna, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na NLPZ, nadwrażliwość na składniki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, opatrunek okluzyjny, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, otwarta rana, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, reakcja fotouczuleniowa, skurcz macicy, skurcz oskrzeli, stan zapalny skóry, substancja czynna, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie ciągłości skóry, wchłanianie systemowe, zaburzenie rozwoju nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pimafucort (10 mg + 10 mg + 3500 I.U.)/g
Pimafucort w postaci maści zawiera natamycynę (10 mg/g), hydrokortyzon (10 mg/g) oraz neomycynę (3500 I.U./g) i jest przeciwwskazany w przypadku pierwotnych zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych, drożdżakowych oraz pasożytniczych skóry, gdyż kortykosteroid może maskować objawy i pogarszać stan kliniczny. Nie należy stosować go na uszkodzoną skórę, w tym przy chorobach wrzodowych, ranach ostrych i przewlekłych, owrzodzeniach podudzi oraz ranach oparzeniowych, ze względu na ryzyko zaburzenia gojenia i zwiększonego wchłaniania substancji czynnych. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami niepożądanymi na miejscowe kortykosteroidy, takimi jak posteroidowe okołowargowe zapalenie skóry czy rozstępy skórne.
acne vulgaris, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk przeciwgrzybiczy, atrofia, choroba wrzodowa skóry, gentamycyna, hydrokortyzon, ichthyosis, infekcja skórna, kanamycyna, kortykosteroid, kruchość naczyń krwionośnych, młodzieńczy wyprysk stóp, natamycyna, neomycyna, niewydolność tętnicza, niewydolność żylna, owrzodzenie podudzi, polien, posteroidowe okołowargowe zapalenie skóry, rana oparzeniowa, reakcja krzyżowa, rosacea, rozstępy skórne, rybia łuska, streptomycyna, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanik skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mebelin 200 mg
Mebelin to lek zawierający 200 mg mebeweryny chlorowodorku w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, stosowany w terapii zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego. Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, stosowanie Mebelinu może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych, których częstość występowania nie jest precyzyjnie określona na podstawie dostępnych danych klinicznych. Dominującymi działaniami niepożądanymi są reakcje nadwrażliwości, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, które mogą manifestować się objawami ze strony układu immunologicznego, skóry i tkanki podskórnej. Do najczęściej zgłaszanych należą pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy oraz wysypka, które mogą prowadzić do powikłań takich jak niedrożność dróg oddechowych, wtórne infekcje skórne czy zaburzenia widzenia.
bąbel pokrzywkowy, dysfagia, infekcja skórna, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, mebeweryna chlorowodorek, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dernilan –
Stosowanie kremu Dernilan jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne: kamforę racemiczną (1 g/100 g kremu), alantoinę (300 mg/100 g), nikotynamid (250 mg/100 g) oraz kwas salicylowy (100 mg/100 g), jak również na substancje pomocnicze o potencjale alergizującym, takie jak metylu i propylu parahydroksybenzoesan oraz alkohol stearylowy. Preparat nie powinien być aplikowany na rozległe uszkodzenia skóry, rany, otarcia ani błony śluzowe ze względu na ryzyko zwiększonej penetracji i potencjalnych działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek, chorobami skóry przebiegającymi z uszkodzeniem bariery naskórkowej (np. egzema, łuszczyca), a także u osób z aktywnym stanem zapalnym skóry lub infekcjami dermatologicznymi.
absorpcja substancji czynnej, alantoina, alkohol stearylowy, błona śluzowa, egzema, infekcja grzybicza, infekcja skórna, kamfora racemiczna, kwas salicylowy, łuszczyca, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowe podrażnienie, nadwrażliwość na składniki, nikotynamid, objaw podrażnienia, objaw uczulenia, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja fotouczulająca, reakcja nadwrażliwości, uszkodzenie naskórka, uszkodzenie skóry, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pevaryl 10 mg/g
Ekonazol azotan, substancja czynna kremu Pevaryl o stężeniu 10 mg/g, należy do grupy leków przeciwgrzybiczych stosowanych miejscowo (kod ATC: D01AC03). Charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwko dermatofitom, drożdżakom (w tym Candida), pleśniom oraz wybranym bakteriom Gram-dodatnim, co rozszerza jego zastosowanie poza typowe infekcje grzybicze skóry, włosów i paznokci. Dzięki temu Pevaryl jest skutecznym preparatem w leczeniu różnorodnych powierzchniowych zakażeń grzybiczych i bakteryjnych skóry oraz błon śluzowych. Mechanizm działania ekonazolu opiera się na wieloetapowym uszkodzeniu błon komórkowych patogenów, prowadzącym do zaburzenia ich integralności i homeostazy. Substancja zwiększa przepuszczalność błon komórkowych, uszkadza błony wewnątrzkomórkowe oraz oddziałuje na fosfolipidy błonowe poprzez interakcję z rodnikami acylowymi nienasyconych kwasów tłuszczowych. Ta kompleksowa ingerencja skutkuje śmiercią mikroorganizmów, co przekłada się na wysoką skuteczność terapeutyczną Pevarylu w leczeniu powierzchniowych infekcji grzybiczych skóry.
aktywność przeciwgrzybicza, azotan ekonazolu, bakteria Gram-dodatnia, błona komórkowa patogenu, Candida, dermatofit, drożdżak, fosfolipid błonowy, grzybica skóry, homeostaza komórkowa, infekcja grzybicza skóry, infekcja skórna, kwas tłuszczowy, lek przeciwgrzybiczny, patogen grzybiczny, pleśń, przepuszczalność błony komórkowej, zakażenie powierzchniowe - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodu – Przeciwwskazania stosowania
Diklofenak sodu, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany miejscowo w postaci aerozolu DIKY 4% (40 mg/g), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na diklofenak lub składniki pomocnicze, w tym lecytynę sojową (100 mg/g), co jest szczególnie istotne u pacjentów uczulonych na soję i orzeszki ziemne. Ponadto, u pacjentów z historią astmy aspirynowej, pokrzywki lub ostrego zapalenia błony śluzowej nosa po NLPZ, stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Preparat nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 14. roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa oraz u kobiet w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego płodu i powikłań okołoporodowych.
astma aspirynowa, czynność skurczowa macicy, diklofenak sodu, etanol bezwodny, glikol propylenowy, infekcja skórna, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, nadciśnienie płucne noworodka, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, podrażnienie skóry, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, trzeci trymestr ciąży, wchłanianie systemowe, wyprysk - Leksykon substancji czynnych
Parahydroksybenzoesan metylu – Przeciwwskazania stosowania
Parahydroksybenzoesan metylu (metyloparaben) jest składnikiem mieszaniny parabenów stosowanej w produkcie diagnostycznym TRUE Test 36, wykorzystywanym w testach płatkowych do wykrywania alergii kontaktowej. Mieszanina ta zawiera pięć parabenów (metylu, etylu, propylu, butylu i benzylu) w równych proporcjach wagowych, w stężeniu 1000 mikrogramów/cm² (810 mikrogramów/płatek). Testy płatkowe z udziałem tego preparatu są przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim lub uogólnionym aktywnym zapaleniem skóry oraz u osób z potwierdzoną nadwrażliwością na substancje pomocnicze produktu. Aktywne zmiany zapalne skóry, takie jak rumień, obrzęk, złuszczanie, nadżerki, wysięk czy strupy, mogą prowadzić do fałszywie dodatnich lub trudnych do interpretacji wyników testów, dlatego testy należy odłożyć do czasu ustąpienia objawów.
alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, infekcja skórna, łuszczyca, metyloparaben, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nadżerka, obrzęk skóry, parahydroksybenzoesan benzylu, parahydroksybenzoesan butylu, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, reakcja kontaktowa alergiczna, reakcja krzyżowa, rumień, sączenie rany, strup, test płatkowy, wynik fałszywie dodatni, wysięk, zapalenie skóry, złuszczanie naskórka, zmiana zapalna - Leksykon substancji czynnych
Diflukortolon – Dawkowanie i sposób podawania
Diflukortolonu walerianian, stosowany miejscowo w preparacie Travocort w stężeniu 1 mg/g, jest podawany w formie cienkiej warstwy kremu na zmienioną chorobowo skórę dwa razy dziennie. Maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 2 tygodni, a leczenie należy zakończyć po ustąpieniu objawów zapalnych lub wypryskowych. Szczególną ostrożność zaleca się w przypadku zmian w okolicach pachwin i zewnętrznych narządów płciowych, gdzie po zakończeniu terapii glikokortykosteroidem wskazane jest kontynuowanie leczenia preparatem przeciwgrzybiczym bez steroidu. U dzieci powyżej 2 lat dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych, natomiast u dzieci poniżej 2 roku życia stosowanie wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści ze względu na ograniczone dane bezpieczeństwa.
błona śluzowa, diflukortolonu walerianian, działanie niepożądane, eradykacja zakażenia grzybiczego, glikokortykosteroid, infekcja skórna, monoterapia przeciwgrzybicza, pacjent pediatryczny, podanie dermalne, preparat złożony, stan zapalny skóry, substancja przeciwgrzybicza, terapia przeciwgrzybicza, Travocort, wyprysk skórny, wywiad medyczny, zanik skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Methicillin-resistant staphylococcus aureus – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
MRSA (Methicillin-resistant Staphylococcus aureus) to szczep gronkowca złocistego oporny na metycylinę i inne beta-laktamy, stanowiący istotne zagrożenie w środowisku szpitalnym (HA-MRSA) i pozaszpitalnym (CA-MRSA). Rocznie w USA odnotowuje się około 120 000 zakażeń MRSA, z około 20 000 zgonów. Kolonizacja dotyczy 25-30% populacji, z czego mniej niż 2% to szczepy MRSA. Droga transmisji to głównie kontakt bezpośredni i pośredni przez skażone powierzchnie, z rękami personelu medycznego jako głównym wektorem w placówkach ochrony zdrowia. Diagnostyka i opieka pielęgniarska obejmują ocenę zmian skórnych, ran, parametrów życiowych oraz ryzyka zakażenia, zwracając uwagę na czynniki predysponujące, takie jak wcześniejsza hospitalizacja, obecność urządzeń inwazyjnych czy immunosupresja. Kluczowe jest wdrożenie izolacji kontaktowej, stosowanie środków ochrony osobistej, dedykowanego sprzętu oraz rygorystyczna higiena rąk.
antybiotyk beta-laktamowy, badanie przesiewowe, CA-MRSA, choroba współistniejąca, daptomycyna, dekolonizacja MRSA, diagnoza pielęgniarska, drenaż ropnia, gronkowiec złocisty, HA-MRSA, infekcja skórna, izolacja kontaktowa, kąpiel antyseptyczna, klindamycyna, kolonizacja bakterii, kontakt ze skórą, linezolid, MRSA, mupirocyna, ocena pielęgniarska, oczyszczenie chirurgiczne rany, opieka długoterminowa, osłabiony układ odpornościowy, posocznica, powikłanie zakażenia, racjonalna antybiotykoterapia, technika relaksacyjna, trimetoprim-sulfametoksazol, układ krwionośny, wankomycyna, zakażenie MRSA, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie układowe, zapalenie kości i szpiku, zapalenie stawów, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diprobase –
Krem Diprobase, stosowany jako emolient, jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu oraz u osób z wcześniejszymi reakcjami alergicznymi na podobne emolienty. Dodatkowo, nie powinien być stosowany na aktywne infekcje skórne ani na uszkodzoną lub podrażnioną skórę, gdyż może to pogorszyć stan pacjenta. Przed zaleceniem kremu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na preparaty miejscowe. W razie wątpliwości wskazane jest wykonanie próby uczuleniowej na niewielkim obszarze skóry lub testu płatkowego.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clobederm 0,5 mg/g
Propionian klobetazolu w kremie o stężeniu 0,5 mg/g to silnie działający miejscowy glikokortykosteroid, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Preparat Clobederm jest bezwzględnie przeciwwskazany w aktywnych infekcjach skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, półpasiec) i grzybiczych (kandydoza, dermatofitozy), gdyż może maskować objawy i nasilać infekcję. Nie należy go stosować w trądziku zwykłym i różowatym oraz zapaleniu skóry dookoła ust, gdzie może powodować zaostrzenia i rozwój postaci steroidozależnych. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na klobetazol, inne glikokortykosteroidy oraz substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy, chlorokrezol i alkohol cetostearylowy, które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparat nie powinien być aplikowany na okolice anorektalne i genitalne ze względu na zwiększone ryzyko miejscowych i ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak atrofia skóry czy teleangiektazje.
absorpcja systemowa, acne vulgaris, alkohol cetostearylowy, atrofia skóry, brodawka wirusowa, chlorokrezol, dermatitis perioralis, dermatofitoza, emolient, fototerapia, glikol propylenowy, grzybica skóry, infekcja skórna, infekcja wirusowa, inhibitor kalcyneuryny, kandydoza skórna, lek przeciwhistaminowy, miejscowy glikokortykosteroid, odpowiedź immunologiczna, opatrunek okluzyjny, opryszczka, pimekrolimus, półpasiec, proces zapalny, propionian klobetazolu, przewlekła dermatoza, rosacea, rozstęp, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, szczepienie ochronne, takrolimus, teleangiektazja, terapia dermatologiczna, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zaburzenie krążenia obwodowego, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry dookoła ust - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clobex 500 mcg/g
Szampon leczniczy Clobex zawierający propionian klobetazolu (500 µg/g) jest silnym kortykosteroidem miejscowym (grupa IV), którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym etanol (100 mg/g). Preparat nie powinien być stosowany na obszarach skóry z aktywnymi infekcjami bakteryjnymi, wirusowymi (w tym ospa wietrzna, opryszczka pospolita, półpasiec), grzybiczymi oraz pasożytniczymi, a także na wrzodziejących ranach. Ponadto, Clobex jest przeciwwskazany w przypadku gruźlicy skóry i kiłowych zmian skórnych, gdzie może maskować objawy i utrudniać diagnostykę. Aplikacja na okolice oczu, powiek oraz u dzieci poniżej 2. roku życia jest zabroniona ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak jaskra, zaćma oraz zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
atrofia skóry, ciśnienie wewnątrzgałkowe, efekt ogólnoustrojowy, efekt z odbicia, etanol, gruźlica skóry, immunosupresja, infekcja skórna, jaskra, kiłowa zmiana skórna, kortykosteroid miejscowy, łuszczyca, nadwrażliwość, opryszczka pospolita, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, półpasiec, populacja pediatryczna, propionian klobetazolu, reakcja nadwrażliwości, silny kortykosteroid, wchłanianie kortykosteroidów, wrzodziejąca rana, zaburzenie immunologiczne, zaćma, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pasożytnicze, zakażenie wirusowe, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AulinDol 30 mg/g
Podczas kwalifikacji do terapii żelem AulinDol zawierającym nimesulid w stężeniu 30 mg/g, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu pacjenta. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na nimesulid oraz na substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (0,8 mg/g) i propylu parahydroksybenzoesan (0,2 mg/g). Należy również unikać stosowania u pacjentów z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, w tym objawami takimi jak zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka czy skurcz oskrzeli. Preparat nie powinien być aplikowany na uszkodzoną skórę (pęknięcia, otarcia, zakażenia), gdyż może to zwiększyć wchłanianie substancji czynnej i ryzyko działań niepożądanych. Ponadto, stosowanie AulinDol jest przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 roku życia oraz w połączeniu z innymi miejscowymi preparatami, co może prowadzić do nieprzewidywalnych interakcji.
astma oskrzelowa, biodostępność substancji czynnej, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, infekcja skórna, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, nimesulid, otarcie naskórka, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pęknięcie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, zabieg operacyjny, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie skóry, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon substancji czynnych
Kwas borowy – Wskazania do stosowania
Kwas borowy wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, przeciwgrzybiczego, antyseptycznego oraz przeciwzapalnego, co czyni go skutecznym w terapii różnorodnych schorzeń dermatologicznych. Preparaty zawierające kwas borowy dostępne są w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak maści (np. Maść borna Aflofarm 10% kwasu borowego, Gemiderma 5 mg/g, Homeoplasmine 4 g/100 g), roztwory (Borasol 30 mg/g), płyny (Afronis 3 g/100 g) oraz pudry (Antypot 100 mg/g kwasu borowego i 10 mg/g kwasu salicylowego). Wskazania obejmują stany zapalne skóry, wypryski, oparzenia, stłuczenia, obrzęki zapalne tkanek miękkich, powierzchowne uszkodzenia naskórka, podrażnienia, a także stany zapalne zewnętrznych narządów moczopłciowych. Preparaty takie jak Afronis są stosowane pomocniczo w leczeniu trądziku pospolitego, natomiast Antypot jest dedykowany terapii nadmiernej potliwości stóp z nieprzyjemnym zapachem.
działanie antyseptyczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, infekcja skórna, kwas borowy, leczenie oparzeń, maść borna, nadmierna potliwość, nadmierna potliwość stóp, obrzęk zapalny, pęknięcie skóry, podrażnienie skóry, postać farmaceutyczna, stan zapalny skóry, terapia dermatologiczna, trądzik pospolity, uszkodzenie naskórka, właściwości antyseptyczne, właściwości przeciwbakteryjne, właściwości przeciwgrzybicze, zmiana skórna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Chlorchinaldin H (30 mg + 10 mg)/g
Maść Chlorchinaldin H zawiera chlorochinaldol (30 mg/g) oraz hydrokortyzon octan (10 mg/g) i jest wskazana do miejscowego leczenia dermatoz o charakterze zapalnym i infekcyjnym. Preparat łączy działanie przeciwdrobnoustrojowe chlorochinaldolu z przeciwzapalnym efektem hydrokortyzonu, co umożliwia skuteczne leczenie powierzchownych, ropnych schorzeń skóry, wtórnych zakażeń bakteryjnych w przebiegu dermatoz alergicznych oraz zakażeń grzybiczych skóry z nasilonym stanem zapalnym. Chlorochinaldol wykazuje aktywność wobec patogenów bakteryjnych i grzybiczych wrażliwych na ten składnik, natomiast hydrokortyzon redukuje objawy zapalne, takie jak zaczerwienienie, świąd i obrzęk.
- Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z arniki – Przeciwwskazania stosowania
Ekstrakt z arniki (Arnica chamissonis L.) jest składnikiem aktywnym wielu preparatów zewnętrznych, takich jak Maść Arnikowa, wykazującym właściwości lecznicze. Jednakże jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na arnikę lub inne rośliny z rodziny Złożonych (Compositae/Asteraceae), ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, które mogą manifestować się miejscowym zaczerwienieniem, świądem, wysypką lub reakcjami uogólnionymi. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z potwierdzoną alergią na rośliny z tej rodziny, w tym rumianek, nagietek czy chryzantemy, a w większości przypadków stosowanie preparatów z arniką powinno być całkowicie wykluczone. Ponadto, ekstrakt nie powinien być aplikowany na otwarte rany, rany pooperacyjne, owrzodzenia, obszary ze znacznym ubytkiem naskórka oraz miejsca z infekcją skórną, ze względu na potencjalne działanie drażniące i ryzyko opóźnienia gojenia lub zakażenia.
arnica chamissonis, ekstrakt z arniki, infekcja skórna, kwas AHA, maść arnikowa, nadwrażliwość, otwarta rana, owrzodzenie, podrażnienie skóry, próba uczuleniowa, proces gojenia, rana cięta, rana pooperacyjna, reakcja alergiczna skórna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, retinol, rodzina Asteraceae, rośliny z rodziny Złożonych, stężenie alkoholu, substancja drażniąca, ubytek naskórka, uczulenie na rośliny, uszkodzenie skóry, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Flutykazon – Przeciwwskazania stosowania
Flutykazon propionian jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie niezależnie od postaci farmaceutycznej. W preparatach inhalacyjnych i donosowych szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy (zawartość od około 11,95 mg do 17 mg na dawkę w różnych preparatach, np. Asaris, Salmex, AirFluSal Forspiro, Salflumix Easyhaler) oraz chlorku benzalkoniowego w preparatach donosowych, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych pacjentów. W preparatach złożonych, zawierających flutykazon propionian z salmeterolem lub azelastyną, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników aktywnych.
aerozol do nosa, aerozol inhalacyjny, azelastyna, białko mleka krowiego, chlorek benzalkoniowy, flutykazon propionian, infekcja skórna, kortykosteroid, krem dermatologiczny, krople do nosa, laktoza, leczenie dermatologiczne, nadwrażliwość na flutykazon, opryszczka, ospa wietrzna, preparat dermatologiczny, preparat donosowy, preparat inhalacyjny, preparat złożony, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, salmeterol, substancja pomocnicza, trądzik pospolity, trądzik różowaty, wirusowa infekcja skóry, wyprysk pieluszkowaty, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zapalenie skóry okolicy ust - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maść szałwiowa –
Maść szałwiowa zawierająca ekstrakt z liści Salvia officinalis L. nie posiada formalnie określonych przeciwwskazań do stosowania, co wskazuje na jej korzystny profil bezpieczeństwa. Preparat oparty jest na ekstrakcie z liści szałwii, gdzie ekstrahentem jest etanol, a podłożem wazelina biała. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały specyficznych stanów chorobowych ani grup pacjentów, u których stosowanie maści byłoby niewskazane lub niebezpieczne, co umożliwia jej szerokie zastosowanie w dermatologii zgodnie z zaleceniami producenta.
choroby współistniejące, ekstrakt z szałwii lekarskiej, etanol jako ekstrahent, infekcja skórna, interakcje lekowe, maść szałwiowa, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, Salvia officinalis, Salviae officinalis folium, uszkodzenie naskórka, wazelina biała, wskazanie dermatologiczne, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Soltopin 20 mg/g
Soltopin w postaci maści zawiera 20 mg/g mupirocyny, będącej miejscowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Lek jest skuteczny wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym Staphylococcus aureus, także szczepów metycylinoopornych (MRSA), oraz paciorkowców, a także wobec wybranych bakterii Gram-ujemnych, takich jak Escherichia coli i Haemophilus influenzae. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń skóry, takich jak liszajec (impetigo), zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) oraz czyraczność (furunculosis), szczególnie w przypadkach infekcji wywołanych przez patogeny oporne na inne antybiotyki miejscowe.
butylohydroksytoluen, czyraczność, drobnoustrój wrażliwy, Escherichia coli, folliculitis, furunculosis, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, impetigo, infekcja dermatologiczna, infekcja skórna, liszajec, miejscowy produkt przeciwbakteryjny, MRSA, mupirocyna, paciorkowiec, patogen skórny, reakcja nadwrażliwości, spektrum przeciwbakteryjne, szczep metycylinooporny, szczep oporny, zakażenie skóry, zapalenie mieszka włosowego - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kłącza pięciornika – Przeciwwskazania stosowania
Nalewka z kłącza pięciornika (Tormentillae tinctura), stanowiąca 8% składu maści Neo-Tormentil (w połączeniu z 20% tlenku cynku, 2% ichtamolu oraz 1% boraksu), wykazuje korzystne właściwości lecznicze, jednak jej stosowanie wiąże się z istotnymi przeciwwskazaniami. Podstawowym jest nadwrażliwość na nalewkę lub inne składniki preparatu, w tym tlenek cynku, ichtamol, boraks oraz substancje pomocnicze, zwłaszcza lanolinę (34,5 g/100 g maści), która może wywoływać miejscowe reakcje alergiczne. Szczególnie przeciwwskazane jest stosowanie u noworodków i niemowląt z uszkodzoną skórą ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji substancji czynnych i potencjalnych działań niepożądanych. Dodatkowo, preparaty te nie powinny być stosowane przy rozległych uszkodzeniach skóry, współistniejących infekcjach skórnych oraz u pacjentów z historią reakcji alergicznych na preparaty ziołowe.
absorpcja ogólnoustrojowa, boraks, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ichtamol, infekcja skórna, kontaktowe zapalenie skóry, kwas borowy, lanolina, maść Neo-Tormentil, nadwrażliwość, nalewka z kłącza pięciornika, preparat ziołowy, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tlenek cynku, Tormentillae tinctura, uszkodzenie naskórka, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wstrząsu toksycznego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół wstrząsu toksycznego (ZWT) to ostra, potencjalnie śmiertelna choroba wywołana toksynami bakteryjnymi, głównie przez Staphylococcus aureus (TSST-1) lub Streptococcus pyogenes (egzotoksyny pirogenne). Charakteryzuje się nagłym początkiem, wysoką gorączką (>39°C), hipotensją, rozlaną wysypką przypominającą oparzenie słoneczne oraz niewydolnością wielonarządową. Roczna zachorowalność wynosi 1,5-11/100 000, a śmiertelność w nieleczonych przypadkach sięga 30-70%. Czynniki ryzyka to m.in. stosowanie tamponów o wysokiej absorpcji, zabiegi chirurgiczne, zakażenia ran, oparzenia oraz wcześniejsze epizody ZWT. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i badaniach laboratoryjnych, w tym morfologii z leukocytozą neutrofilową, posiewach oraz ocenie funkcji narządów. Kluczowa jest rola personelu pielęgniarskiego w monitorowaniu parametrów życiowych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego, oraz wczesnym rozpoznaniu objawów.
antybiogram, antybiotykoterapia, dysfunkcja narządów, egzotoksyna pirogenna, gorączka wysoka, gronkowiec złocisty, hipotensja, immunoglobulina dożylna, infekcja skórna, klindamycyna, kortykosteroid, lek wazopresyjny, limfocyt T, linezolid, niewydolność wielonarządowa, ostra niewydolność nerek, paciorkowiec ropotwórczy, płynoterapia dożylna, posiew krwi, profilaktyka odleżyn, przepuszczalność naczyń, resuscytacja płynowa, superantygen, toksyna bakteryjna, toksyna TSST-1, trudność w połykaniu, uszkodzenie śródbłonka, uwalnianie cytokin, wstrząs, zachorowalność, zespół wstrząsu toksycznego, złuszczanie naskórka, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gencjana 1% roztwór spirytusowy 10 mg/g
Preparat Gencjana 1% roztwór spirytusowy zawiera metylorozanilinowy chlorek (Methylrosanilini chloridum) w stężeniu 10 mg/g i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego jako środek antyseptyczny. Wskazania do stosowania obejmują odkażanie powierzchownych uszkodzeń naskórka i skóry, leczenie ropnych zakażeń bakteryjnych skóry, a także terapię wybranych zakażeń grzybiczych i drożdżakowych, w tym infekcji wywołanych przez Candida. Preparat wykazuje działanie przeciwdrobnoustrojowe, hamując namnażanie patogenów na uszkodzonych powierzchniach skóry, co zapobiega rozwojowi i rozprzestrzenianiu się infekcji.
Candida, czyrak, drożdżyca, działanie antyseptyczne, gencjana roztwór spirytusowy, grzybica skóry, infekcja bakteryjna skóry, infekcja drożdżakowa, infekcja grzybicza, infekcja skórna, metylorozanilinowy chlorek, ropień, ropne zmiany skórne, środek antyseptyczny, terapia ogólnoustrojowa, uszkodzenie naskórka, zakażenie bakteryjne, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie ropne skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół nerczycowy – Objawy
Zespół nerczycowy (ZN) to kliniczny zespół objawów wynikający z uszkodzenia kłębuszków nerkowych, charakteryzujący się białkomoczem przekraczającym 3,5 g/dobę u dorosłych, hipoalbuminemią (<3,0 g/dl), obrzękami oraz hiperlipidemią. U dzieci najczęstszą przyczyną jest choroba zmian minimalnych (MCD), natomiast u dorosłych dominują ogniskowe segmentalne stwardnienie kłębuszków nerkowych (FSGS) i nefropatia błoniasta. Obrzęki, obecne u około 95% pacjentów, wynikają z obniżenia ciśnienia onkotycznego osocza i retencji płynów, manifestując się u dzieci głównie obrzękiem okołooczodołowym, a u dorosłych obrzękami zależnymi od grawitacji. Hiperlipidemia występuje u około 70% chorych i jest konsekwencją zwiększonej produkcji lipidów w wątrobie oraz ich spowolnionego usuwania. Dodatkowo, pacjenci mogą doświadczać zmęczenia (60%), przyrostu masy ciała (50%), pienistego moczu (40%) oraz nadciśnienia tętniczego (30%).
białkomocz masywny, choroba zmian minimalnych, ciśnienie onkotyczne osocza, dializoterapia, filtracja kłębuszkowa, hiperlipidemia, hipoalbuminemia, hipotonia ortostatyczna, infekcja skórna, leczenie nerkozastępcze, nefropatia błoniasta, obrzęk okołooczodołowy, ogniskowe segmentalne stwardnienie kłębuszków nerkowych, ostra niewydolność nerek, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, steroidooporność, uszkodzenie kłębuszków nerkowych, wodobrzusze, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wysięk opłucnowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie tkanki łącznej, zator płucny, zespół nadkrzepliwości - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Detreomycyna 1% 10 mg/g
Detreomycyna 1%, zawierająca chloramfenikol w stężeniu 10 mg/g, jest przeciwwskazana do stosowania miejscowego u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu oraz niemowlęcia. Nawet miejscowa aplikacja może prowadzić do przenikania chloramfenikolu do mleka matki, co stanowi zagrożenie dla dziecka. W związku z tym lekarz powinien jednoznacznie poinformować pacjentki o konieczności unikania tego preparatu w wymienionych okresach fizjologicznych oraz rozważyć alternatywne, bezpieczne metody leczenia infekcji skórnych u tych grup pacjentek.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sodu wodorowęglan Hasco –
Sodu wodorowęglan Hasco (Natrii hydrogenocarbonas) w postaci proszku do sporządzania roztworu jest stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych błon śluzowych i skóry. Preparat dostępny jest jako biały, krystaliczny proszek, z którego sporządza się roztwory wodne o stężeniach od 1% do 4%, dostosowanych do wskazań klinicznych i miejsca aplikacji. W praktyce klinicznej roztwory o stężeniu 1-2% stosuje się do płukania jamy ustnej, gardła oraz dróg moczowo-płciowych, a także do przemywania spojówek (1%). Wyższe stężenia, od 2% do 4%, są wykorzystywane w formie okładów na skórę w stanach zapalnych o różnym nasileniu, w tym w leczeniu powierzchownych infekcji, świądu, zmian po ukąszeniach owadów oraz niewielkich oparzeń I stopnia.
działanie przeciwzapalne, infekcja skórna, odczyn zapalny, oparzenie, podrażnienie skóry, roztwór wodny, sodu wodorowęglan, świąd skóry, ukąszenie owada, wodorowęglan sodu, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki podskórnej - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Wrzody (furunculosis) to bolesne infekcje skóry, najczęściej wywołane przez bakterie, które rozpoczynają się w mieszkach włosowych lub gruczołach łojowych. Typowo manifestują się jako twarde, czerwone guzki o średnicy około 1,25 cm, które po około 10 dniach pękają, tworząc kieszeń ropy. Lokalizują się głównie na szyi, pachach, ramionach, pośladkach i twarzy. Rokowanie jest generalnie dobre, a większość wrzodów ustępuje w ciągu 2-3 tygodni przy odpowiednim leczeniu, które obejmuje ciepłe okłady, moczenie w ciepłej wodzie oraz antybiotykoterapię, np. kloksacyliną. Czynniki wpływające na rokowanie to lokalizacja zmiany, stan układu odpornościowego, choroby współistniejące (np. cukrzyca), liczba i wielkość wrzodów, a także szybkość i adekwatność interwencji medycznej.
antybiotykoterapia, cellulitis, cukrzyca, czyrak, drenaż, folliculitis, furunkuloza, gronkowiec złocisty, gruczoł łojowy, hidradenitis suppurativa, infekcja skórna, karbunkuł, martwica tkanki, mieszki włosowe, MRSA, nacięcie chirurgiczne, oporność na antybiotyki, powikłanie neurologiczne, sepsa, układ odpornościowy, węzeł chłonny, wrzód, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie opon mózgowych, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Acerin (195 mg + 98 mg)/g
Preparat Acerin w postaci płynu na skórę zawiera kwas salicylowy (195 mg/g) oraz kwas mlekowy (98 mg/g) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do stosowania zewnętrznego; podanie doustne jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Nie zaleca się stosowania u dzieci z uwagi na zwiększone ryzyko wchłaniania i działań niepożądanych. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą i zaburzeniami układu krążenia ze względu na ryzyko uszkodzeń skóry, zaburzeń gojenia oraz nasilonych reakcji miejscowych. Należy unikać aplikacji na uszkodzoną lub chorobowo zmienioną skórę, co może prowadzić do zwiększonego wchłaniania substancji czynnych i pogorszenia zmian skórnych.
cukrzyca, działanie niepożądane, infekcja skórna, kwas mlekowy, kwas salicylowy, miejscowe zaczerwienienie, nadwrażliwość na składniki leku, podanie doustne, podrażnienie błony śluzowej, reakcja nadwrażliwości, stosowanie zewnętrzne, zabieg dermatologiczny, zaburzenie układu krążenia, zmiana chorobowa skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fusacid 20 mg/g
Fusacid w postaci kremu zawiera 20 mg/g kwasu fusydynowego półwodnego, antybiotyku z grupy fusydanów o budowie steroidopodobnej, wykazującego silne, ale wąskospektralne działanie przeciwbakteryjne. Substancja czynna charakteryzuje się zdolnością do rozpuszczania zarówno w środowisku wodnym, jak i tłuszczowym, co umożliwia skuteczną penetrację przez nieuszkodzoną skórę i osiągnięcie terapeutycznego stężenia w miejscu aplikacji. Kwas fusydynowy hamuje wzrost większości szczepów Staphylococcus aureus w stężeniu 0,03-0,12 μg/ml, a także wykazuje aktywność przeciwko Streptococcus spp., Corynebacterium spp., Neisseria spp. oraz niektórym gatunkom Clostridium spp., co czyni go efektywnym w leczeniu wybranych zakażeń skórnych.
antybiotyk do stosowania miejscowego, bakteria beztlenowa, butylohydroksyanizol, Clostridium, corynebacterium, czynnik etiologiczny, działanie przeciwbakteryjne, fusydan, gronkowiec, infekcja skórna, kwas fusydynowy, kwas fusydynowy półwodny, lek dermatologiczny, metylu parahydroksybenzoesan, Neisseria, propylu parahydroksybenzoesan, Staphylococcus aureus, Streptococcus, substancja pomocnicza, właściwości przeciwutleniające, zakażenie skórne, zakażenie skóry i tkanek miękkich - Leksykon substancji czynnych
Protoescygenina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Protoescygenina, będąca aktywnym składnikiem wyciągu z nasienia kasztanowca w preparacie Veinofytil, zawiera 21 mg glikozydów triterpenowych na tabletkę, co determinuje jej działanie farmakologiczne. Tabletki dojelitowe (18 × 8 mm) zapewniają uwolnienie substancji czynnej w jelicie cienkim, chroniąc ją przed degradacją w żołądku. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z chorobami układu krążenia i nadciśnieniem stosujących dietę niskosodową. Podczas terapii należy monitorować objawy takie jak stan zapalny skóry, zakrzepowe zapalenie żył, stwardnienie podskórne, silny ból kończyn dolnych, owrzodzenia, nagły obrzęk kończyn, niewydolność serca i nerek, które wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
choroba żylna, czerwień Allura AC, dieta niskosodowa, działanie farmakologiczne, glikozydy triterpenowe, infekcja skórna, jelito cienkie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych, pończochy uciskowe, protoescygenina, reakcja alergiczna, środowisko żołądka, stwardnienie podskórne, tabletka dojelitowa, wyciąg z nasienia kasztanowca, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclofenac diethylamine Teva 10 mg/g
Diclofenac diethylamine Teva w postaci żelu 10 mg/g jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak dietyloamoniowy lub substancje pomocnicze, w tym glikol propylenowy (50 mg/g) oraz substancje zapachowe zawierające alergeny takie jak alkohol benzylowy, cytral, cytronelol, kumaryna, eugenol, farnezol, geraniol, d-limonen i linalol. Preparat nie powinien być stosowany u osób z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ, w tym astmy indukowanej NLPZ, skurczu oskrzeli, pokrzywki, ostrego zapalenia błony śluzowej nosa czy obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, aplikacja żelu jest przeciwwskazana na otwarte rany, obszary skóry objęte stanami zapalnymi, infekcjami skórnymi, egzemą oraz na błony śluzowe, ze względu na ryzyko nasilenia stanu zapalnego, zakażenia lub zaostrzenia objawów.
alkohol benzylowy, astma indukowana NLPZ, błona śluzowa, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, egzema, glikol propylenowy, infekcja skórna, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, otwarta rana, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, stan zapalny, substancja pomocnicza, trzeci trymestr ciąży, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon chorób i schorzeń
Trądzik noworodkowy – Diagnostyka i diagnoza
Trądzik noworodkowy (neonatal acne) dotyka około 20% zdrowych noworodków w wieku 2-4 tygodni życia i charakteryzuje się obecnością drobnych grudek, krostek oraz zaskórników, głównie na twarzy (policzki, czoło, broda). Diagnoza opiera się na badaniu klinicznym, uwzględniającym wiek dziecka, charakter i lokalizację zmian oraz brak objawów ogólnych. Kluczowe jest różnicowanie trądziku noworodkowego od innych dermatoz, takich jak prosaki, neonatal cephalic pustulosis, atopowe zapalenie skóry, potówki, łojotokowe zapalenie skóry, reakcje alergiczne oraz infekcje bakteryjne lub wirusowe. Trądzik noworodkowy ustępuje zwykle samoistnie w ciągu kilku tygodni do miesięcy, nie pozostawiając blizn, w przeciwieństwie do trądziku niemowlęcego, który pojawia się po 6 tygodniu życia i może trwać do 2-3 lat z ryzykiem bliznowacenia.
atopowe zapalenie skóry, badanie kliniczne, bliznowacenie, dermatolog dziecięcy, endokrynolog dziecięcy, grudka, hirsutyzm, hormony płciowe, infekcja skórna, konsultacja dermatologiczna, łojotokowe zapalenie skóry, Malassezia, posiew bakteriologiczny, potówka, poziom hormonów, prosak, przedwczesne dojrzewanie płciowe, reakcja alergiczna, test diagnostyczny, testosteron, trądzik niemowlęcy, trądzik noworodkowy, wiek kostny, wirylizacja, wyprysk, zaburzenie hormonalne, zaskórnik - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neo-Capsiderm –
Maść Neo-Capsiderm zawiera substancje czynne o działaniu miejscowo drażniącym i rozgrzewającym, takie jak noniwamid (0,05 g/100 g), kamfora (5,3 g/100 g), olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (9,7 g/100 g) oraz olejek eukaliptusowy (2,5 g/100 g) z 1,8-cineolem. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników, zarówno czynnych, jak i pomocniczych (np. lanolina). Neo-Capsiderm jest przeciwwskazany do aplikacji na uszkodzoną skórę, w tym na rany, oparzenia, owrzodzenia, stany zapalne, infekcje skórne oraz zmiany z przerwaniem ciągłości naskórka, ze względu na ryzyko nasilenia podrażnień, zwiększonego wchłaniania substancji i rozwoju stanu zapalnego.
analog kapsaicyny, charakterystyka produktu leczniczego, cineol, dermatitis, dermatoza, działanie niepożądane, infekcja skórna, kamfora, kontaktowe zapalenie skóry, lanolina, nadwrażliwość, noniwamid, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, oparzenie, owrzodzenie skóry, pediatria, pieprzowiec, przepuszczalność skóry, przerwanie ciągłości skóry, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny, substancja czynna, uszkodzenie skóry, wywiad atopowy, zapalenie skóry