dyskineza późna

Dyskineza późna to zespół neurologiczny charakteryzujący się mimowolnymi, powtarzalnymi i nieregularnymi ruchami mięśni, które pojawiają się w wyniku długotrwałego stosowania leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków) lub niektórych innych substancji blokujących receptory dopaminowe. Najczęściej dotyczy mięśni twarzy, ust i języka, powodując charakterystyczne ruchy żująco-mlaskające, choć może również obejmować kończyny i tułów.

Do czynników ryzyka wystąpienia dyskinezy późnej należą: podeszły wiek, płeć żeńska, długi czas stosowania neuroleptyków, wysokie dawki leków, wcześniejsze uszkodzenia OUN oraz współistniejące zaburzenia afektywne. Patofizjologia schorzenia związana jest najprawdopodobniej z nadwrażliwością receptorów dopaminowych D2 w prążkowiu, powstającą jako adaptacja do długotrwałej blokady tych receptorów.

Leczenie dyskinezy późnej stanowi wyzwanie kliniczne. Podstawową strategią jest modyfikacja leczenia przeciwpsychotycznego: redukcja dawki, zmiana na atypowy neuroleptyk o mniejszym ryzyku wywoływania zaburzeń pozapiramidowych lub odstawienie leku, jeśli to możliwe. Objawy mogą się utrzymywać miesiącami lub latami po odstawieniu leku wywołującego, a u około 30% pacjentów dyskineza późna ma charakter nieodwracalny, co podkreśla znaczenie wczesnej profilaktyki i rozpoznania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Questax XR 50 mg

Kwetiapina w preparacie Questax XR wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to senność, ból i zawroty głowy, suchość w ustach, wzrost stężenia trójglicerydów i cholesterolu LDL, spadek HDL, zwiększenie masy ciała, obniżenie hemoglobiny oraz objawy pozapiramidowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne SCAR, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz DRESS, które wymagają natychmiastowego rozpoznania i interwencji. Ponadto, kwetiapina może powodować wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, co jest charakterystyczne dla neuroleptyków. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) obserwuje się częstsze występowanie hiperprolaktynemii, objawów pozapiramidowych, wzrostu ciśnienia tętniczego, wymiotów oraz drażliwości, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężkie skórne działania niepożądane, dysfagia, dyskineza późna, dyzartria, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, komorowe zaburzenia rytmu serca, kwetiapina fumaran, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjny bezdech senny, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, somnambulizm, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół niewłaściwego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół odstawienny noworodków, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Haloperidol WZF 1 mg

Haloperydol, stosowany wyłącznie u dorosłych, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje prowadzące do wydłużenia odstępu QTc, co zwiększa ryzyko torsade de pointes i nagłego zgonu; przeciwwskazane jest łączenie haloperydolu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, niektórymi antybiotykami (np. azytromycyna, klarytromycyna), lekami przeciwdepresyjnymi (np. citalopram, escytalopram) oraz innymi przeciwpsychotykami. Metabolizm haloperydolu odbywa się głównie przez CYP3A4 i CYP2D6; inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol 400 mg/dobę, paroksetyna 20 mg/dobę) mogą zwiększyć stężenie haloperydolu w osoczu o 20-100%, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP3A4 (karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna) obniżają stężenie leku, osłabiając jego skuteczność, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania stanu klinicznego pacjenta.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dyskineza późna, działanie hipotensyjne, encefalopatia, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, kardiotoksyczność, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm haloperydolu, objawy pozapiramidowe, ostry zespół mózgowy, produkt sympatykomimetyczny, receptor adrenergiczny, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etiagen XR

Etiagen XR (kwetiapina w postaci fumaranu) wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa, szczególnie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, u których obserwowano zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak podwyższone stężenie prolaktyny, objawy pozapiramidowe, zapaść czy wzrost ciśnienia krwi. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem lub chorobą Parkinsona stosowanie kwetiapiny wiąże się z istotnym wzrostem ryzyka powikłań, w tym zgonu. Należy monitorować ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza u osób poniżej 25. roku życia oraz z historią samookaleczeń. W trakcie terapii konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów metabolicznych, w tym masy ciała, glikemii oraz profilu lipidowego (triglicerydy, cholesterol LDL i HDL), ze względu na ryzyko hiperglikemii, cukrzycy i dyslipidemii. Występują także objawy pozapiramidowe, w tym akatyzja, które najczęściej pojawiają się w pierwszych tygodniach leczenia.
agranulocytoza, akatyzja, atypowy lek przeciwpsychotyczny, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba Parkinsona, ciężkie skórne działanie niepożądane, duża depresja, dysfagia, dyskineza późna, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, fumaran kwetiapiny, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, induktor enzymów wątrobowych, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, limfadenopatia, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, objaw pozapiramidowy, prolaktyna w surowicy, przerost gruczołu krokowego, remisja, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wąski kąt przesączania, wydłużenie odstępu QT, wysypka z eozynofilią i objawami układowymi, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie lipidowe, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie połykania, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone ciśnienie śródgałkowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kwetaplex 200 mg

Kwetiapina, substancja czynna leku Kwetaplex, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błon śluzowych jamy ustnej, objawy odstawienia oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (≥200 mg/dl), cholesterolu całkowitego (≥240 mg/dl, głównie LDL), obniżenie HDL (<40 mg/dl u mężczyzn, <50 mg/dl u kobiet) oraz przyrost masy ciała powyżej 7% wartości wyjściowej. W zakresie hematologicznym bardzo często obserwuje się zmniejszenie stężenia hemoglobiny (≤13 g/dl u mężczyzn, ≤12 g/dl u kobiet) ze średnim spadkiem o 1,5 g/dl, leukopenię (WBC ≤3x10⁹/L), a rzadziej neutropenię, małopłytkowość i agranulocytozę. Ponadto często występuje hiperprolaktynemia (>20 μg/l u mężczyzn, >30 μg/l u kobiet), a także objawy pozapiramidowe i dyzartria. Wśród działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego należy zwrócić uwagę na tachykardię, palpitacje oraz rzadkie, ale poważne wydłużenie odstępu QT, które może prowadzić do torsade de pointes i nagłego zgonu.
agranulocytoza, arytmia komorowa, cholesterol LDL, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, dysfagia, dyskineza późna, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipotermia, hipotonia ortostatyczna, kardiomiopatia, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, niedrożność jelit, obniżenie HDL, padaczka, parasomnia, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, senność, suchość jamy ustnej, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół metaboliczny, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół niespokojnych nóg, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Questax XR

Kwetiapina, substancja czynna leku Questax XR, jest stosowana w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, jednak jej profil bezpieczeństwa wymaga indywidualnej oceny w zależności od diagnozy i dawki. Nie jest zalecana u pacjentów poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających danych oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak zwiększony apetyt, hiperprolaktynemia, objawy pozapiramidowe, omdlenia czy nadciśnienie tętnicze. U dorosłych obserwuje się ryzyko metaboliczne, w tym hiperglikemię, wzrost masy ciała oraz zaburzenia lipidowe, które wymagają monitorowania parametrów metabolicznych. Kwetiapina może powodować objawy pozapiramidowe, akatyzję, senność, niedociśnienie ortostatyczne oraz zespół bezdechu sennego, szczególnie w początkowej fazie leczenia. Istotne jest także monitorowanie liczby neutrofilów ze względu na ryzyko ciężkiej neutropenii (neutrofile <0,5 × 10⁹/l), a w przypadku spadku poniżej 1,0 × 10⁹/l konieczne jest przerwanie terapii. Lek wykazuje interakcje z induktorami enzymów wątrobowych (np. karbamazepina, fenytoina), które obniżają stężenie kwetiapiny w osoczu.
agranulocytoza, akatyzja, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, duża depresja, dysfagia, dyskineza późna, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra, kardiomiopatia, kwetiapina, myśli samobójcze, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, prolaktyna, triglicerydy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia psychotyczne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem terapii zyprazydonem, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu medycznego oraz oceny stanu zdrowia pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka wydłużenia odstępu QT, które jest dawkozależne i może prowadzić do torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z bradykardią, hipokaliemią lub hipomagnezemią. Zaleca się wyrównanie zaburzeń elektrolitowych oraz wykonanie badania EKG przed i w trakcie leczenia, z przerwaniem terapii przy QTc > 500 ms. Należy również monitorować objawy arytmii, a u pacjentów z chorobą serca zachować szczególną ostrożność. Zyprazydon nie jest zatwierdzony do leczenia schizofrenii u dzieci i młodzieży, a u osób z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie wymaga ostrożności. Ryzyko wystąpienia niepożądanych zdarzeń mózgowo-naczyniowych, w tym udaru, jest zwiększone u pacjentów z otępieniem i czynnikami ryzyka udaru, dlatego lek należy stosować z rozwagą w tej populacji.
badanie EKG, bradykardia, dyskineza późna, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, lek przeciwpsychotyczny, limfadenopatia, mlekotok, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, otępienie, priapizm, prolaktyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zyprazydon
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zypsila 40 mg

Lek Zypsila, zawierający zyprazydon w postaci wodorosiarczanu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały udokumentowane w badaniach klinicznych obejmujących około 6500 dorosłych pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bezsenność, senność, ból głowy oraz pobudzenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na wpływ leku na układ sercowo-naczyniowy, gdzie stwierdzono wydłużenie odstępu QT w EKG, umiarkowane i zależne od dawki, z 12,3% zapisów EKG wykazujących wydłużenie QT o 30-60 ms oraz 1,6% z wydłużeniem powyżej 60 ms. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, torsade de pointes, reakcje anafilaktyczne oraz żylne choroby zakrzepowo-zatorowe. W badaniach długoterminowych obserwowano również przejściowe zwiększenie stężenia prolaktyny, z rzadkimi objawami klinicznymi hiperprolaktynemii, takimi jak ginekomastia czy mlekotok.
akatyzja, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, dyzuria, działanie niepożądane, eozynofilia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipokalcemia, limfopenia, mlekotok, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parkinsonizm, priapizm, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, szczękościsk, tachykardia, torsade de pointes, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie pozapiramidowe, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zyprazydon wodorosiarczan
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Quetiapin NeuroPharma

Kwetiapina, stosowana w leczeniu zaburzeń afektywnych, wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost łaknienia, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia, objawy pozapiramidowe, drażliwość oraz zmiany ciśnienia tętniczego. U młodych dorosłych (<25 lat) z ciężką depresją dwubiegunową odnotowano wzrost ryzyka prób samobójczych (3,0% vs 0% placebo). Leczenie wymaga ścisłego monitorowania stanu psychicznego, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i przy nagłym odstawieniu. Kwetiapina może powodować senność, niedociśnienie ortostatyczne, zespół bezdechu sennego, a także objawy pozapiramidowe, w tym akatyzję i dyskinezy, które mogą nasilać się po zakończeniu leczenia. Występuje ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego oraz ciężkiej neutropenii (neutrofile <0,5 x 10⁹/l), co wymaga monitorowania morfologii krwi i przerwania terapii przy spadku neutrofili poniżej 1,0 x 10⁹/l.
akatyzja, depresja w chorobie dwubiegunowej, dysfagia, dyskineza późna, fenytoina, hiperglikemia, karbamazepina, kardiomiopatia, kwetiapina, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, polidypsja, polifagia, poliuria, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Pląsawica huntingtona – Leczenie

Pląsawica Huntingtona (HD) to postępująca choroba neurodegeneracyjna o podłożu genetycznym, charakteryzująca się pląsawicą, zaburzeniami psychicznymi oraz deficytami poznawczymi. Leczenie objawowe obejmuje przede wszystkim inhibitory VMAT2, takie jak tetrabenazyna, deutetrabenazyna i walbenazyna, które skutecznie redukują mimowolne ruchy pląsawicze, choć mogą wywoływać działania niepożądane, w tym ryzyko depresji. Alternatywnie stosuje się leki przeciwpsychotyczne (typowe i atypowe neuroleptyki), amantadynę, leki przeciwpadaczkowe oraz benzodiazepiny, dostosowując terapię do dominujących objawów ruchowych i psychiatrycznych. W leczeniu zaburzeń nastroju preferowane są SSRI (np. citalopram, escitalopram, fluoksetyna, sertralina), a w przypadku objawów psychotycznych – atypowe leki przeciwpsychotyczne (kwetiapina, klozapina, olanzapina, risperidon). W terapii objawów afektywnych stosuje się stabilizatory nastroju, takie jak kwas walproinowy, karbamazepina i lamotrygina. W ciężkich przypadkach depresji rozważa się elektrowstrząsy (ECT).
agonista dopaminy, amantadyna, arypiprazol, benzodiazepina, bradykinezja, bupropion, choroba neurodegeneracyjna, citalopram, CRISPR/Cas9, diazepam, dyskineza późna, elektrowstrząsy, escitalopram, fizjoterapia, flufenazyna, fluoksetyna, funkcje poznawcze, haloperidol, halucynacja, interferencja RNA, karbamazepina, kaskada dopełniacza, klonazepam, klozapina, komórka macierzysta, kwas walproinowy, kwetiapina, lamotrygina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, lewetyracetam, lewodopa, logopeda, nefazodon, olanzapina, oligonukleotyd antysensowny, parkinsonizm polekowy, pląsawica, pląsawica Huntingtona, poradnictwo genetyczne, problem z połykaniem, psychoterapia, receptor dopaminowy, receptor NMDA, receptor sigma-1, risperidon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, terapia genowa, terapia zajęciowa, tetrabenazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, urojenie, wenlafaksyna, zaburzenia psychiczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kventiax 300 mg tabletki powlekane 300 mg

Kwetiapina (Kventiax) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania przez lekarza prowadzącego. Najczęściej obserwowane (≥10%) to senność, zawroty głowy, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, objawy odstawienia, zaburzenia metaboliczne (wzrost triglicerydów >200 mg/dl u dorosłych, cholesterolu całkowitego ≥240 mg/dl, spadek HDL <40 mg/dl u mężczyzn i <50 mg/dl u kobiet), zwiększenie masy ciała >7%, zmniejszenie hemoglobiny do ≤13 g/dl u mężczyzn i ≤12 g/dl u kobiet oraz objawy pozapiramidowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych (SCAR), takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz DRESS. Ponadto kwetiapina może indukować zaburzenia kardiologiczne, w tym niedociśnienie ortostatyczne, wydłużenie odstępu QT, przedsionkowe zaburzenia rytmu, torsades de pointes oraz zatrzymanie akcji serca.
agranulocytoza, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, dyskineza późna, dyzartria, hemifumaran, hiperprolaktynemia, kserostomia, kwetiapina, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia noworodkowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Haloperidol UNIA

Haloperidol UNIA, stosowany u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu (1,6-1,7-krotnie wyższym niż placebo), głównie z powodu zaburzeń sercowo-naczyniowych i zakażeń. Ryzyko to jest szczególnie wysokie w pierwszych 30 dniach terapii i utrzymuje się do 6 miesięcy. Haloperidol może powodować wydłużenie odstępu QTc oraz komorowe zaburzenia rytmu, zwłaszcza przy dużych dawkach, podaniu dożylnym oraz u pacjentów z chorobami serca, rzadkoskurczem, hipokaliemią, hipomagnezemią lub predyspozycjami genetycznymi (np. wolni metabolizujący CYP2D6). Zaleca się wykonanie EKG przed i w trakcie leczenia oraz monitorowanie elektrolitów. Ponadto, stosowanie haloperydolu zwiększa ryzyko udarów mózgu, złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), dyskinez późnych oraz zespołu pozapiramidowego, w tym akatyzji i ostrej dystonii, które wymagają odpowiedniego postępowania i ewentualnej modyfikacji terapii.
akatyzja, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CYP2D6, cytochrom P450, dyskineza późna, dystonia ostra, ginekomastia, haloperydol, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, inhibitor CYP3A4, komorowe zaburzenia rytmu, kręcz szyi, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, nadczynność tarczycy, nagły zgon, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, otępienie, padaczka, rzadkoskurcz, schizofrenia, szczękościsk, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zastój żółci, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Quetiapine Fair-Med

Quetiapine Fair-Med wykazuje szeroki profil bezpieczeństwa, który powinien być indywidualnie oceniany w zależności od rozpoznania i dawki. Nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak zwiększony apetyt, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia, objawy pozapiramidowe, drażliwość, podwyższone ciśnienie krwi oraz zmiany czynności tarczycy. Długoterminowe skutki stosowania u młodszych pacjentów nie są znane, a w badaniach klinicznych obserwowano zwiększone ryzyko objawów pozapiramidowych i zachowań samobójczych, szczególnie u osób poniżej 25 roku życia (3,0% vs. 0% placebo). Ryzyko samobójstw i samouszkodzeń wymaga ścisłej kontroli klinicznej, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki. Ponadto, kwetiapina może powodować pogorszenie profilu metabolicznego, w tym zmiany masy ciała, glikemii i lipidów, co wymaga regularnego monitorowania parametrów metabolicznych pacjenta.
agranulocytoza, akatyzja, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba otępienna, choroba Parkinsona, ciężkie zaburzenie depresyjne, diwalproeks, dysfagia, dyskineza późna, fenytoina, hiperglikemia, jaskra wąskiego kąta, karbamazepina, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, profil bezpieczeństwa, profil metaboliczny, prolaktyna, receptor muskarynowy, remisja, triglicerydy, wydłużenie odstępu QT, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółcień pomarańczowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolaxa Rapid

Olanzapina wykazuje poprawę stanu klinicznego pacjentów po kilku dniach do tygodni stosowania, jednak wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Nie zaleca się jej stosowania u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem, ze względu na dwukrotnie zwiększoną śmiertelność (3,5% vs. 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższą częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs. 0,4% placebo) w badaniach kontrolowanych placebo u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat). Olanzapina nie jest wskazana w leczeniu psychozy indukowanej agonistami dopaminy u chorych z chorobą Parkinsona, gdyż nasila objawy parkinsonizmu i omamy, nie wykazując przewagi nad placebo. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) z objawami takimi jak wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości i niestabilność autonomiczna, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, olanzapina może indukować hiperglikemię i zaostrzenie cukrzycy, dlatego zaleca się monitorowanie glikemii (przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie) oraz masy ciała (przed leczeniem, w 4., 8., 12. tygodniu i kwartalnie dalej). Występują także zmiany lipidowe wymagające kontroli zgodnie z wytycznymi (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat).
aminotransferazy, choroba Parkinsona, dyskineza późna, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatyninowa, hiperglikemia, incydent naczyniowo-mózgowy, kwasica ketonowa, lipidy, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, niewydolność serca zastoinowa, otępienie, otyłość polekowa, parkinsonizm, przerost mięśnia sercowego, psychoza, psychoza polekowa, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żylna, zapalenie płuc aspiracyjne, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Quetiapin NeuroPharma

Kwetiapina, stosowana w różnych wskazaniach psychiatrycznych, wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, gdzie brak jest danych dotyczących długoterminowego wpływu na rozwój i bezpieczeństwo. U młodszych pacjentów obserwowano częstsze działania niepożądane, takie jak zwiększone łaknienie, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia oraz podwyższone ciśnienie tętnicze. Leczenie wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów pozapiramidowych (EPS), akatyzji oraz niedociśnienia ortostatycznego, szczególnie w początkowym okresie terapii. Istotne jest monitorowanie parametrów metabolicznych (masa ciała, glikemia, lipidogram) ze względu na ryzyko hiperglikemii, cukrzycy oraz dyslipidemii. W badaniach klinicznych u młodych dorosłych (<25 lat) z ciężką depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej odnotowano zwiększone ryzyko prób samobójczych (3,0% vs 0% placebo), co wymaga ścisłej kontroli klinicznej, zwłaszcza we wczesnej fazie leczenia i po zmianie dawki.
agranulocytoza, akatyzja, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka neutropenia, depresja w chorobie dwubiegunowej, dysfagia, dyskineza późna, działanie antycholinergiczne, epizod maniakalny, hiperglikemia, hipertermia, induktor enzymów wątrobowych, kardiomiopatia, napad padaczki, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, psychoza w otępieniu, schizofrenia, senność, triglicerydy, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zaparcie, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienny, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia ruchowe – Etiologia i przyczyny

Zaburzenia ruchowe to heterogenna grupa schorzeń neurologicznych, obejmująca zaburzenia hiperkinetyczne i hipokinetyczne, o złożonej, wieloczynnikowej etiologii. Genetyka odgrywa istotną rolę, czego przykładem są choroby takie jak Huntingtona (mutacja genu na chromosomie 4, dziedziczenie autosomalne dominujące, ryzyko 50% dla potomstwa), Wilsona (dziedziczenie autosomalne recesywne) oraz około 10% przypadków choroby Parkinsona z mutacjami genu GBA. Neurodegeneracja, zwłaszcza degeneracja neuronów dopaminergicznych w istocie czarnej, jest kluczowa w patogenezie choroby Parkinsona, manifestującej się bradykinezją, sztywnością i drżeniem spoczynkowym. Inne neurodegeneracyjne przyczyny to zanik wieloukładowy (MSA) i zanik móżdżkowo-rdzeniowy. Urazy mózgu, udary, hipoksja oraz leki (np. przeciwpsychotyczne, metoklopramid) mogą indukować lub nasilać zaburzenia ruchowe, w tym parkinsonizm polekowy, dystonię i dyskinezy późne. Infekcje (np. zapalenie mózgu, tężec) oraz choroby autoimmunologiczne (np. toczeń, stwardnienie rozsiane) również przyczyniają się do ich rozwoju. Czynniki naczyniowe, takie jak udar mózgu (22% wtórnych zaburzeń ruchowych) i malformacje naczyniowe, oraz ekspozycja na toksyny środowiskowe (mangan, ołów, pestycydy) mają istotne znaczenie patogenetyczne.
alfa-synukleina, ataksja, bradykinezja, choroba Huntingtona, choroba Parkinsona, choroba Wilsona, ciałko Lewy’ego, czynnościowe zaburzenie ruchowe, drżenie samoistne, dyskineza późna, dystonia, istota czarna, jądro podstawne, krwotok podpajęczynówkowy, malformacja naczyniowa mózgu, mutacja genu GBA, parkinsonizm polekowy, pląsawica Sydenhama, proces neurodegeneracyjny, rezonans magnetyczny, spastyczność, tik, udar mózgu, uraz czaszkowo-mózgowy, zaburzenie hiperkinetyczne, zaburzenie hipokinetyczne, zaburzenie ruchowe, zanik wieloukładowy, zapalenie mózgu, zespół kompleksowego bólu regionalnego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapin Krka 20 mg

Olanzapina, dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo udokumentowane w badaniach klinicznych oraz zgłoszeniach spontanicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to senność, zwiększenie masy ciała oraz hiperprolaktynemia, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, ryzyko zespołu metabolicznego oraz zaburzenia endokrynologiczne. Często (≥1/100 do <1/10) występują m.in. eozynofilia, zaburzenia metaboliczne (hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertrójglicerydemia), objawy pozapiramidowe (akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), niedociśnienie ortostatyczne, działanie antycholinergiczne oraz przejściowe podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Rzadziej (≥1/1 000 do <1/100) mogą pojawić się leukopenia, neutropenia, wydłużenie odstępu QTc, złośliwy zespół neuroleptyczny, a bardzo rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) agranulocytoza, zapalenie wątroby, priapizm i żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Niektóre działania niepożądane, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytoza, rabdomioliza czy ciężkie reakcje nadwrażliwości, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na potencjalne zagrożenie życia.
agranulocytoza, akatyzja, bradykardia, cukrzyca typu 2, drgawki, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, Olanzapin Krka, olanzapina, ostra niewydolność nerek, parkinsonizm, podwyższone aminotransferazy, priapizm, rabdomioliza, senność, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół metaboliczny, zespół odstawienia u noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metoclopramidum Polpharma

Metoklopramid, stosowany w preparacie Metoclopramidum Polpharma, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z jego mechanizmem działania dopaminergicznym. Szczególnie narażone są dzieci, młodzież oraz pacjenci przyjmujący wysokie dawki, u których mogą pojawić się objawy pozapiramidowe, zwykle na początku terapii, nawet po jednorazowym podaniu. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz ewentualne leczenie objawowe (benzodiazepiny u dzieci, leki antycholinergiczne u dorosłych). Długotrwałe stosowanie powyżej 3 miesięcy może prowadzić do dyskinez późnych, potencjalnie nieodwracalnych, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, metoklopramid może wywołać złośliwy zespół neuroleptyczny, nasilać objawy choroby Parkinsona oraz powodować methemoglobinemię, wymagającą natychmiastowego odstawienia leku i leczenia, np. błękitem metylenowym.
akatyzja, aldosteron, błękit metylenowy, bradykardia, choroba Parkinsona, dyskineza późna, hipokaliemia, marskość wątroby, methemoglobinemia, niedobór laktazy, niedobór reduktazy NADH cytochromu b5, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nowotwór piersi, objawy pozapiramidowe, powolny bolus, prolaktyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zapaść krążeniowa, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Pinexet 25 mg 25 mg

Kwetiapina, substancja czynna leku Pinexet, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane (≥10%) to senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, objawy odstawienia, wzrost stężenia triglicerydów (>200 mg/dl u dorosłych, ≥150 mg/dl u osób <18 lat), cholesterolu całkowitego (≥240 mg/dl u dorosłych, ≥200 mg/dl u osób <18 lat, zwłaszcza frakcji LDL), zmniejszenie HDL, zwiększenie masy ciała (>7% w stosunku do masy wyjściowej), obniżenie hemoglobiny oraz objawy pozapiramidowe. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania zgodnie z wytycznymi CIOMS III (1995). Istotne są także potencjalne poważne zdarzenia, takie jak wydłużenie odstępu QTc, torsade de pointes, złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężkie reakcje skórne (SCAR, SJS, TEN, DRESS) oraz myśli i zachowania samobójcze. Objawy odstawienia, takie jak bezsenność, nudności, bóle głowy i drażliwość, zwykle ustępują po tygodniu od zaprzestania leczenia.
agranulocytoza, DRESS, dyskineza późna, działanie niepożądane, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotermia, kardiomiopatia, komorowe zaburzenia rytmu, kwetiapina, lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedrożność jelit, noworodkowy zespół odstawienia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, SCAR, somnambulizm, TEN, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pinexet 25 mg

Kwetiapina, stosowana w preparacie Pinexet, wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa w zależności od wskazań i dawki. Nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych klinicznych oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost łaknienia, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia, objawy pozapiramidowe oraz nieznane u dorosłych podwyższenie ciśnienia tętniczego i zaburzenia czynności tarczycy. U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, zwłaszcza poniżej 25 roku życia, obserwuje się zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych (3,0% vs 0% placebo), co wymaga ścisłego monitorowania szczególnie w początkowej fazie terapii i po zmianie dawki. Ponadto, leczenie wiąże się z ryzykiem zaburzeń metabolicznych (przyrost masy ciała, hiperglikemia, zmiany lipidowe), objawów pozapiramidowych, senności, niedociśnienia ortostatycznego oraz potencjalnych powikłań sercowo-naczyniowych, w tym wydłużenia odstępu QT i kardiomiopatii.
agranulocytoza, akatyzja, dysfagia, dyskineza późna, epizod depresyjny ciężki, fenytoina, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem, karbamazepina, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, neutropenia ciężka, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, tarczyca, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapin Krka 10 mg

Olanzapin Krka, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dorosłych to senność, zwiększenie masy ciała (do ≥7% u 22,2% pacjentów w krótkotrwałym leczeniu i 64,4% w długotrwałym), eozynofilia, podwyższone stężenia prolaktyny, cholesterolu (≥6,2 mmol/l), glukozy (≥7 mmol/l) i trójglicerydów (≥2,26 mmol/l), a także objawy pozapiramidowe takie jak akatyzja i parkinsonizm. Istotne są również zmiany metaboliczne, w tym ryzyko rozwoju cukrzycy, czasem z kwasicą ketonową lub śpiączką. Wydłużenie odstępu QTc występuje często, a rzadko mogą pojawić się groźne arytmie, w tym częstoskurcz komorowy i nagła śmierć sercowa. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem zwiększa się ryzyko zgonów i zdarzeń naczyniowo-mózgowych, a u chorych z chorobą Parkinsona obserwuje się nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, astenia, bradykardia, cholestaza wątrobowa, cholesterol całkowity, choroba Parkinsona, cukromocz, drgawki, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, efekt antycholinergiczny, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, fotowrażliwość, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipotensja ortostatyczna, kwas moczowy, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, neutropenia, obrzęk, olanzapina, parkinsonizm, priapizm, profil lipidowy, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, śpiączka cukrzycowa, tachykardia komorowa, trombocytopenia, wydłużenie QTc, wysypka, zaburzenia erekcji, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Doksepina – Działania niepożądane

Doksepina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TCA), charakteryzuje się dobrą tolerancją, z działaniami niepożądanymi głównie o łagodnym nasileniu, występującymi na początku terapii i ustępującymi samoistnie lub po redukcji dawki. Najczęstszym efektem ubocznym jest senność, występująca bardzo często (≥1/10). Inne działania niepożądane o częstości niezbyt częstej (≥1/1000 do <1/100) obejmują bóle i zawroty głowy, bezsenność, koszmary nocne, splątanie, pobudzenie, parestezje i drżenia, z możliwością wystąpienia objawów pozapiramidowych, zwłaszcza przy wysokich dawkach u osób starszych. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się halucynacje, ataksję i drgawki, a bardzo rzadko (<1/10 000) zaburzenia widzenia, tachykardię, zmiany w EKG (poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie odstępu PR), wypadanie włosów oraz objawy ogólne jak zmęczenie i osłabienie. Zgłaszano również myśli i zachowania samobójcze o nieznanej częstości.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, ataksja, bezsenność, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza późna, eozynofilia, ginekomastia, halucynacja, jadłowstręt, koszmar nocny, leukopenia, mlekotok, myśl samobójcza, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nudność, objaw pozapiramidowy, obrzęk twarzy, parestezja, plamica, pokrzywka, poszerzenie zespołu QRS, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu PR, wypadanie włosów, wysypka skórna, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie widzenia, zachowanie samobójcze, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Pinexet 100 mg 100 mg

Pinexet, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, dostępny jest w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg. Stosowanie kwetiapiny wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które występują często (≥10%) i obejmują senność, zawroty głowy, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, objawy odstawienia, wzrost stężenia triglicerydów (>200 mg/dl u dorosłych), cholesterolu całkowitego (≥240 mg/dl u dorosłych, szczególnie LDL), zmniejszenie HDL, zwiększenie masy ciała oraz zmniejszenie hemoglobiny (≤13 g/dl u mężczyzn, ≤12 g/dl u kobiet u 11% pacjentów). Kwetiapina może powodować objawy odstawienia takie jak bezsenność, nudności, bóle głowy i drażliwość, które zwykle ustępują po tygodniu. Istotne są również zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, cukrzyca, hiponatremia, zespół metaboliczny) oraz hematologiczne (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza). Ponadto, lek może wywoływać niedociśnienie ortostatyczne, wydłużenie odstępu QTc i poważne zaburzenia rytmu serca, a także rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS).
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból głowy, cukrzyca, dysfagia, dyskineza późna, dyzartria, fumaran kwetiapiny, hipercholesterolemia, hiperfagia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedrożność jelit, noworodkowy zespół odstawienia, nudności, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, obniżony cholesterol HDL, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolafren 5 mg

Lek Zolafren, zawierający olanzapinę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥1%) to senność, zwiększenie masy ciała, eozynofilia, hiperprolaktynemia, hiperlipidemia (wzrost cholesterolu całkowitego, LDL i triglicerydów), hiperglikemia oraz zaburzenia neurologiczne takie jak akatyzja, parkinsonizm i dyskineza. Zwiększenie masy ciała jest szczególnie istotne klinicznie, występując bardzo często (22,2%) po krótkotrwałym leczeniu (mediana 47 dni) i jeszcze częściej (64,4%) po długotrwałym stosowaniu (≥48 tygodni), z odsetkiem pacjentów doświadczających wzrostu masy ciała ≥7%. W trakcie terapii obserwuje się także istotne zmiany metaboliczne, w tym wzrost stężenia glukozy na czczo, co może predysponować do rozwoju lub zaostrzenia cukrzycy, a także zmiany lipidogramu, szczególnie u pacjentów z prawidłowymi wartościami wyjściowymi. Wśród działań niepożądanych neurologicznych należy zwrócić uwagę na rzadkie, ale poważne ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) oraz objawy odstawienne po nagłym przerwaniu terapii, takie jak pocenie się, bezsenność i drżenie.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, BMI, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, cukrzyca, drgawki, dyskineza późna, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, enzymy wątrobowe, eozynofilia, ginekomastia, glikozuria, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipotensja ortostatyczna, inkontynencja moczu, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, nadmierna potliwość, neutropenia, olanzapina, parkinsonizm, poziom glukozy, priapizm, profil lipidowy, przyrost masy ciała, rabdomioliza, retencja moczu, sedacja polekowa, tachykardia komorowa, wydłużenie QT, zaburzenia psychiczne, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoclopramide hameln 5 mg/ml

Metoklopramid (Metoclopramide hameln 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami układu nerwowego, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne. Najczęściej obserwuje się senność (≥1/10), a także zaburzenia pozapiramidowe, objawy choroby Parkinsona i akatyzję (≥1/100 do <1/10), szczególnie u dzieci, młodzieży i młodych dorosłych oraz przy przekroczeniu dawki. Rzadziej występują dystonia, dyskineza, obniżony poziom świadomości (≥1/1000 do <1/100), drgawki (≥1/10 000 do <1/1000) oraz złośliwy zespół neuroleptyczny i dyskineza późna o nieznanej częstości. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia endokrynologiczne (hiperprolaktynemia, brak miesiączki, mlekotok, ginekomastia), psychiczne (depresja, omamy, dezorientacja, myśli samobójcze) oraz sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia, zatrzymanie akcji serca, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie QT i torsade de pointes. Częstość występowania spadku ciśnienia tętniczego i biegunki wynosi ≥1/100 do <1/10, a astenia również jest często zgłaszana.
akatyzja, astenia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brak miesiączki, choroba Parkinsona, depresja, dezorientacja, drgawki, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, guz chromochłonny, hiperprolaktynemia, methemoglobinemia, metoklopramid, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze ostre, nadwrażliwość, obniżony poziom świadomości, reakcja anafilaktyczna, reduktaza NADH cytochromu b5, senność, splątanie, sulfhemoglobinemia, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olamide

Metoklopramid (Olamide 10 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza objawów pozapiramidowych, które najczęściej pojawiają się u dzieci i młodzieży oraz po podaniu dużych dawek. Objawy te mogą wystąpić nawet po jednorazowej dawce i wymagają natychmiastowego odstawienia leku oraz ewentualnego leczenia objawowego (benzodiazepiny u dzieci, leki przeciwparkinsonowskie o działaniu antycholinergicznym u dorosłych). Długotrwałe stosowanie powyżej 3 miesięcy może prowadzić do dyskinezy późnej, szczególnie u osób starszych, co wymaga przerwania terapii. Zgłaszano również przypadki złośliwego zespołu neuroleptycznego, methemoglobinemii oraz poważnych zaburzeń układu krążenia, takich jak zapaść krążeniowa, ciężka bradykardia, zatrzymanie akcji serca i wydłużenie odstępu QT, zwłaszcza przy podaniu dożylnym.
akatyzja, błękit metylenowy, bolus dożylny, bradykardia, choroba Parkinsona, dyskineza późna, leki wydłużające odstęp QT, methemoglobinemia, metoklopramid, niedobór laktazy, niedobór reduktazy NADH cytochromu b5, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, odstęp między dawkami, przerwanie stosowania leku, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zapaść krążeniowa, zatrzymanie akcji serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metoclopramidum 0,5% Polpharma 5 mg/ml

Metoclopramidum 0,5% Polpharma (5 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metoklopramid lub składniki pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn (E 223). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują krwawienia, niedrożność lub perforację przewodu pokarmowego, rozpoznany lub podejrzewany guz chromochłonny (pheochromocytoma), a także schorzenia neurologiczne takie jak dyskineza późna, padaczka i choroba Parkinsona. Ponadto, jednoczesne stosowanie metoklopramidu z lewodopą lub agonistami receptorów dopaminergicznych jest przeciwwskazane ze względu na antagonistyczny mechanizm działania. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z methemoglobinemią indukowaną metoklopramidem lub niedoborem reduktazy NADH cytochromu b5 oraz u dzieci poniżej 1. roku życia z powodu ryzyka zaburzeń pozapiramidowych.
agonista receptorów dopaminergicznych, bradykardia, choroba Parkinsona, duszność, dyskineza późna, dystonia, guz chromochłonny, hipertermia, hipokaliemia, lek neuroleptyczny, lewodopa, methemoglobinemia, metoklopramid, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedobór reduktazy NADH cytochromu b5, objaw pozapiramidowy, objaw psychotyczny, padaczka, perforacja przewodu pokarmowego, perystaltyka jelitowa, sinica, sodu pirosiarczyn, sztywność mięśniowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Haloperidol WZF 5 mg/ml

Haloperydol (5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie haloperydolu z lekami wydłużającymi odstęp QTc (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre antybiotyki makrolidowe i fluorochinolony, wybrane przeciwdepresyjne i przeciwpsychotyczne), co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Metabolizm haloperydolu odbywa się głównie przez glukuronidację i redukcję grupy ketonowej oraz enzymy CYP3A4 i CYP2D6. Inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol, paroksetyna, fluoksetyna) mogą zwiększać stężenie haloperydolu w osoczu o 20-100%, co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej redukcji dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna, dziurawiec) obniżają stężenie haloperydolu, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej i koniecznością zwiększenia dawki.
choroba Parkinsona, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dyskineza późna, encefalopatia, glukuronidacja, haloperydol, hipotonia ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, leki przeciwarytmiczne, objawy pozapiramidowe, ostry zespół mózgowy, redukcja grupy ketonowej, sedacja, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Wenlafaksyna – Działania niepożądane

Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych oraz innych zaburzeń psychicznych. Profil działań niepożądanych obejmuje bardzo często (≥1/10) nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, senność, drżenie, parestezje i zaburzenia smaku, występują często (≥1/100 do <1/10). Wenlafaksyna może również wywoływać poważne reakcje, w tym złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki, a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak nadciśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes i migotanie komór. Wśród działań niepożądanych znajdują się także zaburzenia psychiczne, w tym bezsenność, nerwowość, mania, hipomania, myśli i zachowania samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawkowania.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipomania, hiponatremia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, łysienie, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, nietypowe sny, objawy odstawienia, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, poty nocne, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sedacja, skurcze miokloniczne, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia równowagi, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Actavis 37,5 mg

Venlafaxine Actavis, dostępna w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które obejmują liczne układy narządowe. Do bardzo często występujących należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym nocne. Istotne są poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia i trombocytopenia, które wymagają natychmiastowej interwencji. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki oraz dystonię. Ponadto, wenlafaksyna może powodować hiponatremię, zaburzenia endokrynologiczne (np. nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hiperprolaktynemię), a także poważne zaburzenia kardiologiczne, takie jak torsade de pointes, migotanie komór, wydłużenie odstępu QT oraz kardiomiopatię takotsubo.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, częstomocz, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, majaczenie, martwicze oddzielanie się naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parasomnia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szumy uszne, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wydłużony czas krwawienia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia orgazmu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopixol-Acuphase 50 mg

Octan zuklopentyksolu w preparacie Clopixol Acuphase 50 mg/ml, stosowany w formie roztworu do wstrzykiwań, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z największą częstością i nasileniem w początkowej fazie terapii. Szczególnie istotne są zaburzenia ruchowe, takie jak akatyzja, hiperkinezja, dystonia czy parkinsonizm, które mogą pojawić się już w pierwszych dniach leczenia i wymagają często modyfikacji dawki lub zastosowania leków przeciwparkinsonowskich, z wykluczeniem profilaktycznego stosowania tych ostatnich. Wśród innych często obserwowanych działań niepożądanych znajdują się senność, zaburzenia psychiczne (bezsenność, depresja, lęk), zaburzenia metaboliczne (zwiększenie łaknienia i masy ciała), a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, kołatanie serca) i układu pokarmowego (suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia). Rzadko mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak agranulocytoza, reakcje anafilaktyczne, wydłużenie odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny czy żylna choroba zatorowo-zakrzepowa.
agranulocytoza, akatyzja, Clopixol Acuphase, częstoskurcz komorowy, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, komorowe zaburzenia rytmu, kręcz karku, lek przeciw parkinsonizmowi, migotanie komór, morfologia krwi, octan zuklopentyksolu, parkinsonizm, pochodna benzodiazepiny, priapizm, propranolol, reakcja anafilaktyczna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ruchowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół metaboliczny, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zatorowo-zakrzepowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kventiax SR

Produkt leczniczy Kventiax SR, zawierający kwetiapinę, wykazuje potwierdzoną długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo w monoterapii u dorosłych, jednak brak jest danych dotyczących długookresowego stosowania w terapii wspomagającej dużej depresji oraz u pacjentów poniżej 18 roku życia. U dzieci i młodzieży obserwowano częstsze działania niepożądane, takie jak zwiększenie łaknienia, stężenia prolaktyny, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia oraz podwyższone ciśnienie tętnicze. Ryzyko samobójstw i zachowań samobójczych jest szczególnie podwyższone u pacjentów poniżej 25 lat, zwłaszcza we wczesnej fazie leczenia, co wymaga ścisłej obserwacji. Monitorowanie parametrów metabolicznych (masa ciała, glukoza, lipidy) jest niezbędne ze względu na ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego. Kwetiapina może powodować objawy pozapiramidowe (EPS), akatyzję, niedociśnienie ortostatyczne, senność oraz zaburzenia połykania, co wymaga ostrożności zwłaszcza u osób starszych i z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
agranulocytoza, akatyzja, choroba Parkinsona, dysfagia, dyskineza późna, działanie przeciwcholinergiczne, hiperglikemia, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, neutropenia ciężka, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, otępienie, parkinsonizm, przerost gruczołu krokowego, rumień wielopostaciowy, samookaleczenie, schizofrenia, sztywność mięśni, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie maniakalne, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przedawkowanie – Chloropernazinum 10 mg

Przedawkowanie prochloroperazyny dimaleinianu, substancji czynnej Chloropernazinum 10 mg, manifestuje się złożonym zespołem objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, termoregulację oraz inne narządy. Klinicznie obserwuje się senność progresującą do depresji OUN, niedociśnienie tętnicze (często ortostatyczne), tachykardię, arytmie komorowe, hipotermię oraz ciężkie dyskinezy. Wczesne objawy neurologiczne to ostra dystonia i akatyzja, natomiast późniejsze – parkinsonizm i dyskinezy późne, szczególnie u osób długotrwale leczonych lub w podeszłym wieku. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia snu, zmiany oczne i skórne (metaliczne przebarwienia), a także żółtaczka o charakterze mechanicznym, związana z reakcją alergiczną. Czynniki ryzyka obejmują wiek podeszły, choroby serca, hipokaliemię oraz jednoczesne stosowanie leków trójpierścieniowych.
akatyzja, arytmia komorowa, arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, częstoskurcz komorowy, dantrolen, depresja oddechowa, dopamina, dyskineza późna, dystonia ostra, eozynofilia, hipokaliemia, hipotermia, lek inotropowo dodatni, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, orfenadryna, parkinsonizm, płukanie żołądka, pochodna fenotiazyny, prochloroperazyna dimaleinian, procyklidyna, tachyarytmia komorowa, węgiel aktywny, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka mechaniczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlectine 37,5 mg

Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Venlectine) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęstsze objawy (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne klinicznie działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, neutropenia, pancytopenia), zaburzenia rytmu serca (migotanie komór, częstoskurcz komorowy, torsade de pointes), zespół serotoninowy, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz rabdomiolizę. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenie i ból głowy, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
agranulocytoza, akatyzja, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, dyzuria, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, krwotok miesiączkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niepokój psychoruchowy, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcze miokloniczne, torsade de pointes, wenlafaksyna, zaburzenia pozapiramidowe, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Velaxin ER 150 mg 150 mg

Velaxin ER 150 mg (wenlafaksyna) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu zawiera 150 mg wenlafaksyny (169,68 mg chlorowodorku wenlafaksyny) oraz 36 mg sodu na kapsułkę, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy i pocenie się, w tym poty nocne. Wśród poważnych działań niepożądanych odnotowano zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia, trombocytopenia) o nieznanej częstości, a także reakcje anafilaktyczne (≥1/100 do <1/10), które stanowią zagrożenie życia. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwowano zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) oraz hiperprolaktynemię, natomiast rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) hiponatremię i zmniejszenie apetytu, co wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u osób starszych ze względu na ryzyko powikłań neurologicznych.
agranulocytoza, akatyzja, ataksja, ból głowy, chlorowodorek wenlafaksyny, drgawki, drżenie, dysgeuzja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hiponatremia, mioklonie, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nudności, omdlenie, pancytopenia, parestezje, reakcja anafilaktyczna, senność, SIADH, SNRI, SSRI, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, wenlafaksyna, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoclopramidum 0,5% Polpharma 5 mg/ml

Metoclopramidum 0,5% Polpharma (5 mg/ml metoklopramidu chlorowodorku, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu nerwowego, wynikającymi z blokady receptorów dopaminergicznych. Najczęściej obserwuje się senność (≥1/10), a także zaburzenia pozapiramidowe, takie jak objawy parkinsonizmu, akatyzja, dystonia i dyskineza, szczególnie u dzieci i młodzieży oraz po przekroczeniu zalecanych dawek. Rzadziej występują drgawki, bóle i zawroty głowy, a także poważne powikłania, takie jak dyskineza późna i złośliwy zespół neuroleptyczny. Metoklopramid może powodować istotne zaburzenia kardiologiczne, w tym spadek ciśnienia tętniczego (często), bradykardię (niezbyt często), a także zatrzymanie akcji serca, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie QT, torsade de pointes i tachykardię (częstość nieznana), zwłaszcza po podaniu dożylnym. Ponadto, obserwuje się zaburzenia endokrynologiczne związane z hiperprolaktynemią, takie jak brak miesiączki, mlekotok, ginekomastia i impotencja.
agranulocytoza, akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Parkinsona, depresja, dezorientacja, drgawka, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, guz chromochłonny, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipotensja, leukopenia, methemoglobinemia, metoklopramid chlorowodorek, mlekotok, neutropenia, nietrzymanie moczu, obrzęk krtani, omam, omdlenie, ostre nadciśnienie tętnicze, porfiria, reakcja anafilaktyczna, receptor dopaminergiczny, reduktaza NADH cytochromu b5, skurcz oskrzeli, sodu pirosiarczyn, sulfhemoglobinemia, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie pozapiramidowe, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoclopramidum Polpharma 10 mg

Metoklopramid w dawce 10 mg, stosowany w formie tabletek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do najczęstszych należą senność (bardzo często), zaburzenia pozapiramidowe takie jak objawy parkinsonizmu, akatyzja i niepokój (często), a także depresja i spadek ciśnienia tętniczego (często). Rzadziej obserwuje się drgawki, zaburzenia widzenia, bradykardię, a także reakcje alergiczne, w tym obrzęk języka lub krtani. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do hiperprolaktynemii z objawami takimi jak brak miesiączki, mlekotok, ginekomastia i impotencja. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, młodzieży oraz osób starszych, ze względu na ryzyko wystąpienia ostrych objawów pozapiramidowych i dyskinezy późnej.
agranulocytoza, akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek metoklopramidu, depresja, dezorientacja, drgawki, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, guz chromochłonny, hepatotoksyczność, hiperprolaktynemia, hipotensja, leukopenia, methemoglobinemia, metoklopramid, mlekotok, nadwrażliwość, neutropenia, niedobór reduktazy NADH cytochromu b5, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk języka, obrzęk krtani, omamy, omdlenie, ostre nadciśnienie, parkinsonizm, pokrzywka, porfiria, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz oskrzeli, sulfhemoglobinemia, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketipinor 300 mg

Leczenie kwetiapiną wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które dotyczą różnych układów narządów. Do bardzo często występujących (≥10%) należą senność, zmniejszenie zawartości hemoglobiny (≤13 g/dl u mężczyzn, ≤12 g/dl u kobiet), zwiększenie stężenia triglicerydów (>200 mg/ml), cholesterolu całkowitego (≥240 mg/ml, głównie LDL) oraz przyrost masy ciała (>7%). Często obserwuje się także leukopenię, zmniejszenie liczby neutrofilów, hiperprolaktynemię (>20 mcg/l u mężczyzn, >30 mcg/l u kobiet), hiperglikemię (glukoza na czczo ≥126 mg/dl lub nie na czczo ≥200 mg/dl), zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, częstoskurcz, kołatanie serca oraz niedociśnienie ortostatyczne. Niezbyt często występują napady drgawkowe, zespół niespokojnych nóg, wydłużenie odstępu QT (QT <450 ms do ≥450 ms ze wzrostem o ≥30 ms), hiponatremia, cukrzyca, a także reakcje alergiczne i zaburzenia połykania. Rzadko notuje się agranulocytozę (neutrofile <0,5 x 10⁹/l), złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), rzadkoskurcze, kardiomiopatię oraz zapalenie mięśnia sercowego.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, częstoskurcz, dyskineza późna, gamma-glutamylotransferaza, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, kardiomiopatia, kwetiapina, leukopenia, małopłytkowość, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, noworodkowy zespół odstawienia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, senność, somnambulizm, suchość jamy ustnej, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, triglicerydy, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Pinexet 300 mg 300 mg

Kwetiapina, substancja czynna leku Pinexet, jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działania, który może powodować liczne działania niepożądane. Do najczęstszych (≥10%) należą senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, objawy odstawienia, wzrost stężenia triglicerydów (>200 mg/dl u dorosłych), cholesterolu całkowitego (szczególnie LDL), zmniejszenie HDL (<40 mg/dl u mężczyzn, <50 mg/dl u kobiet), zwiększenie masy ciała (>7% wzrost), zmniejszenie hemoglobiny (≤13 g/dl u mężczyzn, ≤12 g/dl u kobiet, średni spadek -1,5 g/dl u 11% pacjentów) oraz objawy pozapiramidowe. Występują także zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza), endokrynologiczne (hiperprolaktynemia, zmniejszenie T3, T4, zwiększenie TSH), metaboliczne (hiperglikemia ≥126 mg/dl na czczo), neurologiczne (dziwaczne sny, zachowania samobójcze), kardiologiczne (częstoskurcz, wydłużenie QTc, ryzyko torsade de pointes), a także ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS). Senność i zawroty głowy są zwykle przejściowe, ale mogą prowadzić do upadków, zwłaszcza u osób starszych.
agranulocytoza, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, częstoskurcz, dyskineza późna, dyzartria, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, kardiomiopatia, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedrożność jelit, objawy pozapiramidowe, obniżone HDL, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, somnambulizm, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia hematologiczne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół metaboliczny, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół niespokojnych nóg, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kwetaplex XR 150 mg

Lek Kwetaplex XR (kwetiapina w postaci fumaranu) w dawce 150 mg o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają systematycznego monitorowania podczas terapii. Do bardzo często występujących (≥10%) należą senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienne, zaburzenia lipidowe (wzrost trójglicerydów i cholesterolu LDL, spadek HDL), zwiększenie masy ciała, spadek hemoglobiny oraz objawy pozapiramidowe. Poważne działania niepożądane obejmują agranulocytozę, reakcje anafilaktyczne, żylną chorobę zakrzepowo-zatorową, zapalenie mięśnia sercowego, trzustki i wątroby, a także ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR) takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół DRESS. Kwetiapina może również indukować zaburzenia endokrynologiczne (hiperprolaktynemia, zmniejszenie T₄, T₃, wzrost TSH) oraz metaboliczne (hiperglikemia, zespół metaboliczny, ryzyko rozwoju lub zaostrzenia cukrzycy). W sferze neurologicznej obserwuje się często zawroty głowy, bóle głowy, objawy pozapiramidowe, a rzadziej złośliwy zespół neuroleptyczny i hipotermię. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) profil działań niepożądanych jest nieco odmienny, z częstszym występowaniem hiperprolaktynemii, zwiększonego łaknienia, objawów pozapiramidowych, podwyższonego ciśnienia tętniczego oraz wymiotów.
agranulocytoza, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężkie skórne działania niepożądane, dysfagia, dyskineza późna, dyslipidemia, fumaran kwetiapiny, hiperprolaktynemia, hipotermia, kardiomiopatia, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedrożność jelit, objawy pozapiramidowe, padaczka, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Quetiapine Fair-Med

Quetiapine Fair-Med jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w różnych wskazaniach, jednak jego bezpieczeństwo wymaga indywidualnej oceny w zależności od diagnozy i dawki. Nie jest zalecany u pacjentów poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost apetytu, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia, objawy pozapiramidowe, drażliwość, podwyższone ciśnienie krwi oraz zmiany w funkcji tarczycy. U młodzieży obserwowano także zwiększone ryzyko objawów pozapiramidowych i samobójczych, szczególnie w początkowej fazie leczenia. Ryzyko samobójstw jest podwyższone u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi, zwłaszcza poniżej 25. roku życia, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej, zwłaszcza podczas pierwszych tygodni terapii i po zmianie dawki. Monitorowanie parametrów metabolicznych, takich jak masa ciała, glikemia i profil lipidowy, jest niezbędne ze względu na ryzyko hiperglikemii, cukrzycy i dyslipidemii. W badaniach klinicznych odnotowano wzrost masy ciała oraz zmiany stężenia triglicerydów, cholesterolu LDL i HDL.
agranulocytoza, akatyzja, bezdech senny, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie zaburzenie depresyjne, dysfagia, dyskineza późna, efekt przeciwcholinergiczny, epizod maniakalny, hiperglikemia, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra wąskiego kąta, kwasica ketonowa, myśli samobójcze, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, polidypsja, polifagia, poliuria, remisja, wydłużenie QT, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketilept 25 mg

Ketilept (hemifumaran kwetiapiny) wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa u każdego pacjenta, uwzględniając rozpoznanie i dawkę. Lek nie jest zalecany u osób poniżej 18 lat z powodu odmiennego profilu działań niepożądanych, takich jak zwiększony apetyt, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia, zaburzenia pozapiramidowe, drażliwość oraz wzrost ciśnienia tętniczego. Ryzyko samobójstw i zachowań samobójczych jest podwyższone zwłaszcza u młodych dorosłych (<25 lat) z depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej, co wymaga ścisłego monitorowania. Kwetiapina może powodować pogorszenie profilu metabolicznego (wzrost masy ciała, hiperglikemia, dyslipidemia), objawy pozapiramidowe (EPS, akatyzja), senność, niedociśnienie ortostatyczne oraz zespół bezdechu śródsennego. Występują także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężka neutropenia (neutrofile <1,0 × 10⁹/l), ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS) oraz zapalenie trzustki. Zaleca się regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, metabolicznych i kardiologicznych, a także stopniowe odstawianie leku w celu uniknięcia objawów odstawienia.
agranulocytoza, akatyzja, choroba dwubiegunowa, dysfagia, dyskineza późna, epizod depresji, epizod maniakalny, hemifumaran kwetiapiny, incydent naczyniowo-mózgowy, induktor enzymu wątrobowego, jaskra wąskiego kąta, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, myśli samobójcze, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, norkwetiapina, prolaktyna, remisja, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie psychiczne, zachowanie samobójcze, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu śródsennego, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Promazine Hasco

Promazyna, pochodna fenotiazyny, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami układu pozapiramidowego, chorobami sercowo-naczyniowymi (w tym arytmią i chorobą niedokrwienną serca), niewydolnością wątroby lub nerek, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, padaczką oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na ryzyko nasilenia objawów, obniżenia progu drgawkowego, niedociśnienia ortostatycznego oraz zaburzeń termoregulacji. Przeciwwskazania obejmują jaskrę z wąskim kątem przesączania, niedoczynność tarczycy, myasthenia gravis oraz przerost gruczołu krokowego. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie obrazu krwi obwodowej, czynności wątroby i serca oraz przeprowadzanie badań okulistycznych, ze względu na ryzyko agranulocytozy, wydłużenia odstępu QT oraz dyskinez późnych, zwłaszcza u osób starszych. Zaleca się stopniowe odstawianie leku, aby uniknąć objawów odstawienia, takich jak nudności, wymioty i bezsenność.
agranulocytoza, arytmia serca, astma, choroba niedokrwienna serca, dyskineza, dyskineza późna, hipertermia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza jednowodna, miastenia, miażdżyca tętnic mózgowych, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, padaczka, parkinsonizm polekowy, pochodna fenotiazyny, promazyna, przerost gruczołu krokowego, rozedma płuc, układ pozapiramidowy, układ sercowo-naczyniowy, wydłużony odstęp QT, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Apra-swift 15 mg

Lek Apra-swift (arypiprazol) dostępny jest w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 30 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były akatyzja oraz nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, dyskinezy późne, dystonia, zaburzenia sercowo-naczyniowe (w tym wydłużenie QT, torsade de pointes, nagły zgon sercowy), żylna choroba zakrzepowo-zatorowa oraz ciężkie reakcje skórne, np. zespół Stevensa-Johnsona. Monitorowanie pacjentów powinno obejmować ocenę neurologiczną, metaboliczną (masa ciała, glikemia, profil lipidowy), kardiologiczną (ciśnienie tętnicze, EKG) oraz psychologiczną, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka samobójstwa i objawów NMS.
akatyzja, aminotransferazy, arypiprazol, aspartam, demencja, dysfagia, dyskineza późna, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, hemoglobina glikowana, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, laktoza jednowodna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, przełom jaskrowy, rabdomioliza, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, wysypka polekowa, zaburzenia pozapiramidowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół odstawienny noworodków, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Alventa 75 mg

Alventa, zawierająca wenlafaksynę chlorowodorek w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Inne często występujące objawy obejmują bezsenność, zawroty głowy, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zmniejszenie apetytu, zaparcia oraz zmęczenie. Rzadziej zgłaszane, ale istotne działania niepożądane to m.in. agranulocytoza, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), a także zaburzenia psychiczne, takie jak mania, omamy, myśli i zachowania samobójcze. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (6-17 lat) jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami jak ból brzucha, pobudzenie, wybroczyny i krwawienia z nosa oraz zwiększoną częstością myśli samobójczych i samookaleczeń.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, bruksizm, depersonalizacja, duszność, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipertonia, hipomania, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra z zamkniętym kątem, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z błon śluzowych, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, nudności, obniżone libido, omdlenie, pancytopenia, parestezje, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz miokloniczny, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenie akomodacji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Amipryd 100 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Amipryd, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się hiperprolaktynemię manifestującą się mlekotokiem, zatrzymaniem miesiączki, ginekomastią, bólem piersi i zaburzeniami erekcji, która ustępuje po odstawieniu leku. Często występują objawy pozapiramidowe, takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza, akatyzja, dyskineza oraz ostra dystonia, które zwykle mają umiarkowane nasilenie i częściowo ustępują po podaniu leków przeciwparkinsonowskich. Poważniejsze powikłania neurologiczne to późna dyskineza, oporna na leczenie, oraz złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący zagrożenie życia. Amisulpryd może również powodować zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię i wydłużenie odstępu QT, co predysponuje do torsade de pointes, częstoskurczu komorowego, migotania komór, a nawet nagłego zgonu. Dodatkowo obserwuje się ryzyko niedociśnienia, nadciśnienia, zakrzepicy żylnej, zatorowości płucnej oraz zakrzepicy żył głębokich.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia serca, bezsenność, bradykardia, brak miesiączki, częstoskurcz komorowy, drżenie mięśniowe, dyskineza, dyskineza późna, dystonia ostra, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokineza, hiponatremia, kręcz szyi, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadwrażliwość na światło, nagły zgon, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, prolactinoma, reakcja alergiczna, SIADH, ślinotok, szczękościsk, torsade de pointes, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia orgazmu, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Symfaxin ER 75 mg

Symfaxin ER (chlorowodorek wenlafaksyny) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się szerokim profilem działań niepożądanych, obejmującym układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, psychiczny oraz inne narządy. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są również zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, nerwowość, obniżone libido, a także objawy neurologiczne, np. zawroty głowy i parestezje. Nagłe przerwanie terapii może wywołać zespół odstawienny z objawami takimi jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, bezsenność, nudności czy drgawki, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) obserwuje się podobny profil działań niepożądanych, z dodatkowymi ryzykami zmniejszenia apetytu, masy ciała, podwyższenia ciśnienia tętniczego oraz cholesterolu, a także zwiększoną częstością myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych.
agranulocytoza, akatyzja, aplazja szpiku kostnego, bezsenność, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hipertonia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra zamkniętego kąta, krwotok maciczny, majaczenie, migotanie komór, mioklonie, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, samookaleczanie, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Quetiapin NeuroPharma 200 mg

Kwetiapina, dostępna w dawkach od 25 mg do 300 mg w postaci tabletek powlekanych (Quetiapin NeuroPharma), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, ból głowy, objawy pozapiramidowe), metaboliczne (wzrost triglicerydów, cholesterolu LDL, spadek HDL) oraz inne, takie jak suchość błon śluzowych, zwiększenie masy ciała i zmniejszenie hemoglobiny. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT, komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsades de pointes, oraz ciężkich reakcji skórnych SCAR (SJS, TEN, DRESS). U pacjentów pediatrycznych (10-17 lat) obserwuje się zwiększone stężenie prolaktyny (>20 µg/l u chłopców, >30 µg/l u dziewcząt), wzrost apetytu, objawy pozapiramidowe oraz podwyższone ciśnienie tętnicze.
agranulocytoza, cholesterol, ciężkie skórne działania niepożądane, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz komorowy, dyskineza późna, frakcja HDL, frakcja LDL, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotermia, kardiomiopatia, komorowe zaburzenia rytmu, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, noworodkowy zespół odstawienia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, priapizm, prolaktyna, Quetiapin NeuroPharma, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, suchość błony śluzowej, toksyczna martwica naskórka, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsades de pointes, triglicerydy, wydłużenie odstępu QT, wysypka z eozynofilią, zaburzenia krwi, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia połykania, zapalenie błony śluzowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół odstawienia, zmniejszenie hemoglobiny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Risperidone Grindeks

Rysperydon (Risperidone Grindeks) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, ze względu na zwiększone ryzyko śmiertelności (4,0% vs 3,1% placebo; OR 1,21, 95% CI 0,7-2,1) oraz zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs 1,2% placebo; OR 2,96, 95% CI 1,34-7,50), zwłaszcza u osób z otępieniem typu mieszanego lub naczyniowego. Rysperydon powinien być stosowany wyłącznie w krótkotrwałym leczeniu uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, gdy metody niefarmakologiczne zawiodły. Konieczne jest monitorowanie objawów niedociśnienia, zwłaszcza ortostatycznego, oraz potencjalnych działań niepożądanych hematologicznych, takich jak leukopenia, neutropenia i agranulocytoza, z przerwaniem terapii przy ciężkiej neutropenii (bezwzględna liczba neutrofilów <1×10⁹/L). U pacjentów z chorobami układu krążenia, cukrzycą, ryzykiem udaru czy zaburzeniami elektrolitowymi należy zachować szczególną ostrożność, a także monitorować masę ciała i poziom prolaktyny, ze względu na ryzyko hiperglikemii, hiperprolaktynemii i wydłużenia odstępu QT.
agranulocytoza, atypowe leki przeciwpsychotyczne, choroba Parkinsona, diuretyki tiazydowe, dyskineza późna, furosemid, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, kwasica ketonowa, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, objawy pozapiramidowe, otępienie, otępienie mieszane, otępienie naczyniowe, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie z ciałami Lewy’ego, priapizm, rabdomioliza, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zdarzenia naczyniowo-mózgowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Faxigen XL 37,5 mg 37,5 mg

Wenlafaksyna w postaci Faxigen XL (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej (>1/10) zgłaszane są nudności, suchość w ustach, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. W zakresie układu nerwowego bardzo często występują zawroty głowy i ból głowy, a często sedacja, akatyzja, parestezje i drżenie. Rzadziej obserwuje się poważne stany, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki czy dystonia. Zaburzenia psychiczne obejmują często bezsenność, zmniejszenie libido, nerwowość, a także rzadziej manię, omamy i delirium. Istotne jest ryzyko myśli i zachowań samobójczych, szczególnie podczas leczenia lub po jego przerwaniu. W układzie sercowo-naczyniowym często występują kołatanie serca, tachykardia i nadciśnienie tętnicze, a rzadziej groźne arytmie, takie jak migotanie komór, częstoskurcz komorowy i wydłużenie odstępu QT. W układzie pokarmowym bardzo często pojawiają się nudności i suchość w ustach, a często zaparcia, wymioty i biegunka. Rzadko mogą wystąpić krwawienia z przewodu pokarmowego i zapalenie trzustki.
agranulocytoza, akatyzja, anorgazmia, ból głowy, bruksizm, częstoskurcz komorowy, delirium, depersonalizacja, drgawki, dyskineza późna, dystonia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, kołatanie serca, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nudności, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, sedacja, suchość w ustach, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia akomodacji, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Lewomepromazyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Lewomepromazyna, należąca do fenotiazyn, wymaga szczegółowej oceny klinicznej przed rozpoczęciem terapii ze względu na szeroki profil działań niepożądanych, w tym ryzyko wydłużenia odstępu QT, arytmii typu torsade de pointes, hipotensji ortostatycznej, agranulocytozy oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS). Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego, parametrów biochemicznych wątroby, morfologii krwi z rozmazem, EKG oraz stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia, w podeszłym wieku, z zaburzeniami elektrolitowymi lub ryzykiem zakrzepicy. Przerwanie leczenia jest konieczne w przypadku reakcji nadwrażliwości, objawów NMS lub pojawienia się późnej dyskinezy, która może mieć charakter nieodwracalny. Terapia powinna być stopniowo odstawiana, aby uniknąć objawów odstawiennych i nawrotu objawów psychotycznych.
agranulocytoza, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dyskineza późna, działania pozapiramidowe, działanie hipotensyjne, fenotiazyna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, jaskra z zamkniętym kątem, morfologia krwi, nadwrażliwość, nietolerancja glukozy, nudności, padaczka, parkinsonizm, próg drgawkowy, rozrost gruczołu krokowego, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia zachowania, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krążenia, zaburzenie przewodzenia, zapalenie gardła, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa