brak łaknienia
Brak łaknienia, medycznie określany jako anoreksja, jest stanem, w którym osoba doświadcza znaczącego zmniejszenia lub całkowitej utraty apetytu. To objaw, a nie choroba sama w sobie, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno somatycznym, jak i psychicznym. Brak łaknienia często prowadzi do zmniejszonego spożycia pokarmów, co w konsekwencji może skutkować utratą masy ciała i niedożywieniem.
W praktyce klinicznej brak łaknienia jest często obserwowany w przebiegu chorób nowotworowych, infekcji, zaburzeń endokrynologicznych, chorób przewodu pokarmowego oraz w stanach emocjonalnych takich jak depresja czy silny stres. Może być również skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków, w tym chemioterapeutyków, antybiotyków czy leków psychotropowych.
Diagnostyka braku łaknienia wymaga dokładnego wywiadu lekarskiego oraz badań laboratoryjnych i obrazowych w celu ustalenia przyczyny. Leczenie skupia się przede wszystkim na terapii choroby podstawowej oraz stosowaniu środków zwiększających apetyt, a w przypadkach zaawansowanych – na wsparciu żywieniowym poprzez suplementację doustną, żywienie dojelitowe lub pozajelitowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nalewka miętowa – Wskazania do stosowania
Nalewka miętowa (Menthae piperitae tinctura) jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym, stosowanym głównie w terapii łagodnych dolegliwości przewodu pokarmowego, takich jak niestrawność, wzdęcia oraz stany skurczowe jelit. Preparaty zawierające nalewkę miętową, np. Krople miętowe (1 g nalewki w 1 g produktu, DER 1:19,7-21, etanol 80-86% v/v) oraz Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae, 24,9 g nalewki w 100 g produktu, etanol 67-74% v/v), wykazują działanie rozkurczowe i wiatropędne dzięki zawartości olejku miętowego (≥5,0%). Nalewka skutecznie łagodzi objawy dyspepsji, takie jak uczucie pełności, odbijanie i dyskomfort w nadbrzuszu, a także redukuje napięcie mięśniówki gładkiej jelit, co przekłada się na zmniejszenie wzdęć i bólu skurczowego.
ból skurczowy brzucha, brak łaknienia, chlorowodorek papaweryny, dolegliwość przewodu pokarmowego, dolegliwość trawienna, dyskomfort nadbrzuszny, dyspepsja, ekstrahent, etanol, liść mięty pieprzowej, Menthae piperitae tinctura, nalewka miętowa, niestrawność, odbijanie, olejek miętowy, rozdęcie brzucha, skurcz jelita, stan skurczowy jelit, uczucie pełności, właściwość spazmolityczna, właściwość wiatropędna, wzdęcie, zaburzenie czynnościowe jelit - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z dziurawca – Dawkowanie i sposób podawania
Nalewka z dziurawca (Hyperici tinctura) jest kluczowym składnikiem preparatu leczniczego Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae), w którym występuje w stężeniu 24,9 g na 100 g produktu. Preparat zawiera 67-74% objętościowo etanolu, co przekłada się na 1460 mg etanolu w dawce 2,5 ml (1/2 łyżeczki). Dawkowanie dla dorosłych różni się w zależności od wskazania: w przypadku niestrawności stosuje się jednorazowo 2,5 ml doraźnie, natomiast przy braku łaknienia zaleca się 2,5 ml 3-4 razy na dobę, 30 minut przed posiłkiem, rozpuszczone w 1/4 szklanki wody lub aplikowane na cukier. Preparat podaje się wyłącznie doustnie, a czas terapii nie powinien przekraczać 14 dni bez konsultacji lekarskiej.
alkoholizm, brak łaknienia, choroba OUN, choroba wątroby, droga doustna, dyspepsja, działanie niepożądane, ekstrakcja etanolem, interakcja lekowa, krople żołądkowe z papaweryną, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, niestrawność, padaczka, papaweryny chlorowodorek, preparat ziołowy, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Kwas foliowy – Działania niepożądane
Kwas foliowy (witamina B9) jest kluczowym koenzymem w biosyntezie nukleotydów, niezbędnym dla syntezy DNA i RNA, procesów krwiotwórczych oraz rozwoju płodu. Stosowany jest w profilaktyce i leczeniu niedoborów folianów, zwłaszcza w okresach zwiększonego zapotrzebowania, takich jak ciąża i laktacja. Dawkowanie w suplementacji wynosi zazwyczaj 0,4 mg, natomiast w terapii chorobowej stosuje się dawki od 5 do 15 mg. Kwas foliowy cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, a działania niepożądane występują rzadko i obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, gorzki smak w ustach) z częstością rzadką (≥1/10 000 do <1/1000). Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, zaczerwienienie i świąd skóry, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), a ciężkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli są bardzo rzadkie (<1/10 000). Zaburzenia psychiczne, w tym brak łaknienia, bezsenność, senność, nadmierna pobudliwość nerwowa i depresja, również zdarzają się rzadko (≥1/10 000 do <1/1000).
biosynteza nukleotydów, brak łaknienia, depresja, działanie niepożądane, działanie niepożądane produktu leczniczego, hiperkalciuria, klasyfikacja MedDRA, kwas foliowy, nadwrażliwość na kwas foliowy, niedobór folianów, obrzęk naczynioruchowy, proces krwiotwórczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stosunek korzyści do ryzyka, synteza DNA i RNA, witamina B9, witamina grupy B, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie psychiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Magnezu siarczan – Działania niepożądane
Siarczan magnezu, stosowany jako elektrolit w preparatach do żywienia pozajelitowego (Kabiven, SmofKabiven i inne), pełni kluczową rolę w uzupełnianiu niedoborów magnezu i wspieraniu homeostazy elektrolitowej. Jednakże jego kumulacja, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, może prowadzić do przedawkowania objawiającego się m.in. niedociśnieniem tętniczym, tachykardią, zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz depresją ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmują zaburzenia naczyniowe (niedociśnienie, nadciśnienie), objawy ogólne (gorączka, dreszcze, zmęczenie), a także dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha). Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne, wysypka, pokrzywka), zaburzenia hematologiczne (hemoliza, retikulocytoza) oraz objawy neurologiczne (bóle i zawroty głowy). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu przedawkowania tłuszczu, objawiającego się hiperlipidemią, powiększeniem wątroby i śledziony, zaburzeniami hematologicznymi oraz nieprawidłowymi próbami wątrobowymi, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.
anemia, ból brzucha, ból głowy, brak łaknienia, choroba wątroby, cukrzyca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, duszność, enzym wątrobowy, hemoliza, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudności, pokrzywka, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retikulocytoza, siarczan magnezu, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stan przedcukrzycowy, tachykardia, tachypnoe, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zawroty głowy, zespół przedawkowania tłuszczu, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Wskazania do stosowania
Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) jest roślinnym składnikiem o udokumentowanym działaniu uspokajającym i nasennym, stosowanym głównie w łagodzeniu zaburzeń snu oraz stanów napięcia nerwowego. Preparaty zawierające wyciąg z korzenia kozłka, takie jak Baldivian Noc (441,35 mg), Kalms Noc (385 mg), Persen Noc (445 mg) czy Valdispert (125-200 mg), są wskazane u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat w leczeniu trudności z zasypianiem, płytkiego snu oraz łagodnych stanów lękowych. Preparaty złożone łączą kozłek z innymi roślinnymi ekstraktami, np. melisą, chmielem czy męczennicą, co wzmacnia efekt uspokajający i wspomagający sen (np. Persen forte: 87,5 mg kozłka, 17,5 mg melisy i mięty). Kozłek lekarski jest również stosowany w dolegliwościach trawiennych, takich jak niestrawność, wzdęcia czy brak apetytu, zwłaszcza w preparatach płynnych zawierających nalewkę z korzenia (np. Cholitol, Krople żołądkowe T i forte).
bezsenność, brak łaknienia, dolegliwości trawienne, działanie sedatywne, działanie uspokajające, intrakt z korzenia kozłka lekarskiego, kozłek lekarski, lek nasenny, lek uspokajający, nadwrażliwość, nalewka z korzenia kozłka lekarskiego, niestrawność, objawy psychosomatyczne, stan napięcia nerwowego, trudności z zasypianiem, uczucie niepokoju, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego, wyciąg z liści melisy, wyciąg z szyszek chmielu, wyciąg z ziela męczennicy, zaburzenia snu - Leksykon substancji czynnych
Goryczka – Wskazania do stosowania
Goryczka (Gentianae) jest substancją czynną wykorzystywaną w produktach leczniczych dostępnych na polskim rynku, głównie w leczeniu zaburzeń trawiennych, takich jak niestrawność, uczucie pełności w żołądku, wzdęcia oraz brak łaknienia. Preparaty zawierające wyciąg z goryczki, np. Krople żołądkowe i Krople żołądkowe T, zawierają nalewkę gorzką (Amara tinctura) w proporcji 60 części, która stymuluje wydzielanie soków trawiennych, poprawiając trawienie i pobudzając apetyt. Produkt Kalms, zawierający 22,50 mg suchego ekstraktu z goryczki (Gentianae extractum siccum, 4:1, ekstrahent etanol 50% V/V) w formie tabletek drażowanych, jest wskazany w łagodnych objawach napięcia nerwowego oraz jako środek wspomagający sen, dzięki synergistycznemu działaniu z ekstraktem z kozłka lekarskiego i proszkiem z szyszek chmielu.
brak łaknienia, dyskomfort poposiłkowy, goryczka, intrakt z dziurawca, kozłek lekarski, lek roślinny, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, napięcie nerwowe, niestrawność, soki trawienne, substancja goryczkowa, szyszki chmielu, trudności w zasypianiu, uczucie pełności, wzdęcia, zaburzenia trawienne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scorbolamid EXTRA Hot 300 mg + 300 mg + 50 mg + 5 mg
Scorbolamid EXTRA Hot to preparat w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, zawierający 300 mg salicylamidu, 300 mg kwasu askorbinowego, 50 mg rutozydu oraz 5 mg glukonianu cynku w każdej saszetce. Działania niepożądane produktu wynikają głównie z poszczególnych składników aktywnych. Salicylamid, szczególnie w dawkach powyżej 600 mg, może wywoływać objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, skurcze brzucha, uczucie palenia za mostkiem, biegunka, podrażnienie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, suchość w jamie ustnej). Ponadto, mogą wystąpić reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie twarzy, wysypka i nadmierna potliwość. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i anafilaktycznych. Kwas askorbinowy może obniżać pH moczu, sprzyjając wytrącaniu się moczanów, cystyny lub szczawianów, a także fałszować wyniki testów oksydoredukcyjnych (glukoza, kreatynina, krew utajona w kale). Cynk może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz bóle głowy.
biegunka, ból głowy, brak łaknienia, cystyna, działanie niepożądane, glukonian cynku, glukoza, kreatynina, krew utajona, kwas askorbowy, moczany, nadmierna potliwość, nadżerka żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie żołądka, rumień twarzy, rutozyd, salicylamid, skurcz jamy brzusznej, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, szczawiany, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Alfakalcydol – Przedawkowanie
Przedawkowanie alfakalcydolu, syntetycznego analogiu witaminy D stosowanego w dawkach 0,25 μg oraz 1 μg (preparat Alfadiol), prowadzi do hiperkalcemii manifestującej się początkowo niespecyficznymi objawami takimi jak brak łaknienia, osłabienie, nudności, wymioty, biegunka, poliuria, nadmierne pocenie, wzmożone pragnienie oraz bóle i zawroty głowy. W cięższych przypadkach obserwuje się bóle kostne, zwapnienia ektopowe, białkomocz, nadciśnienie tętnicze oraz zaburzenia rytmu serca. Przewlekłe przedawkowanie skutkuje uogólnionymi zwapnieniami naczyń i nerek oraz szybkim pogorszeniem funkcji nerek, co może prowadzić do trwałych uszkodzeń wielonarządowych i zwiększonego ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu.
analog witaminy D, białkomocz, bisfosfonian, brak łaknienia, diuretyk pętlowy, glikokortykosteroid, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hemodializa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, intensywne nawodnienie, kalcytonina, nadciśnienie tętnicze, objawy toksyczne, poliuria, ryzyko sercowo-naczyniowe, udar mózgu, wydolność nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zwapnienie ektopowe, zwapnienie naczyń krwionośnych, zwapnienie naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Itopryd – Wskazania do stosowania
Itopryd, dostępny w postaci chlorowodorku itoprydu w dawce 50 mg (tabletki powlekane), jest prokinetykiem stosowanym głównie w leczeniu czynnościowej niestrawności żołądkowo-jelitowej niezwiązanej z chorobą wrzodową. Wskazania obejmują objawy takie jak wzdęcia, uczucie pełności, ból i dyskomfort w nadbrzuszu, brak łaknienia, zgaga, nudności oraz wymioty. Preparaty zawierające itopryd (Itokin, Predox, Prokit, Zirid) są przeznaczone wyłącznie dla pacjentów dorosłych. Szczególną rolę odgrywa Prokit, który dodatkowo wskazany jest w leczeniu objawowym choroby refluksowej przełyku, zarówno w monoterapii, jak i jako terapia wspomagająca inhibitory pompy protonowej (PPI), zwłaszcza u pacjentów z niepełną odpowiedzią na leczenie standardowe.
ból nadbrzusza, brak łaknienia, chlorowodorek itoprydu, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, czynnościowa niestrawność, dolny zwieracz przełyku, dyspepsja, działanie prokinetyczne, inhibitor pompy protonowej, nowotwór przewodu pokarmowego, nudności, opróżnianie żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, wymioty, wzdęcie brzucha, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zespół dyspeptyczny, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bonapiryna 300 mg
Bonapiryna, zawierająca kwas acetylosalicylowy w dawce 300 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania. W zakresie układu krwiotwórczego obserwuje się małopłytkowość, leukopenię, agranulocytozę oraz eozynopenię, co zwiększa ryzyko krwawień i infekcji. Występują również różne formy niedokrwistości, w tym anemia mikrokrwotoczna oraz hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Kwas acetylosalicylowy wpływa na parametry hemostazy, powodując wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co jest istotne klinicznie. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Objawy ze strony układu nerwowego, takie jak szumy uszne, zaburzenia słuchu i zawroty głowy, mogą wskazywać na przedawkowanie leku i wymagają pilnej interwencji.
agranulocytoza, aminotransferazy, białkomocz, brak łaknienia, choroba wrzodowa, czas krwawienia, czas protrombinowy, eozynopenia, fosfataza alkaliczna, gorączka reumatyczna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, parametry krzepnięcia, perforacja, pokrzywka, powiększenie wątroby, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie bilirubiny, szumy uszne, układowy toczeń rumieniowaty, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie słuchu, zawroty głowy, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Tokoferyl octan – Przedawkowanie
Przedawkowanie tokoferyl octanu, aktywnego składnika Vitaminum E Medana (200 mg), może prowadzić do wieloukładowych objawów niepożądanych, obejmujących układ pokarmowy, nerwowy, endokrynologiczny oraz skórny. W zakresie układu pokarmowego obserwuje się brak łaknienia, nudności, wymioty, biegunkę oraz bóle brzucha. Neurologicznie mogą wystąpić uczucie zmęczenia, osłabienie, bóle głowy, nieostre widzenie oraz rzadko wzrost ciśnienia śródczaszkowego, co stanowi poważne zagrożenie. Endokrynologicznie stwierdza się zaburzenia czynności gruczołów płciowych oraz obniżenie stężeń hormonów tarczycy (T3, T4) w osoczu. Dodatkowo mogą pojawić się reakcje alergiczne i wysypka skórna, a także nadpobudliwość psychoruchowa.
all-rac-α-tokoferylu octan, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak łaknienia, leczenie objawowe, leczenie przeciwbiegunkowe, leczenie przeciwwymiotne, nadpobudliwość, nieostre widzenie, objaw neurologiczny, octan tokoferylu, przedawkowanie witaminy E, reakcja alergiczna, tokoferyl octan, Vitaminum E Medana, wymioty, wysypka skórna, wzrost ciśnienia śródczaszkowego, zaburzenie czynności gruczołów płciowych, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie hormonalne, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie widzenia, zmęczenie, zmniejszenie stężenia hormonów tarczycy - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy gorzkiej – Dawkowanie i sposób podawania
Owocnia pomarańczy gorzkiej jest składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura), stanowiącej 25% składu preparatów takich jak Krople Żołądkowe i Krople żołądkowe Amara, gdzie ekstraktem jest etanol 70% (V/V). Preparaty te stosuje się doustnie, rozcieńczając 15-40 kropli w 1/4 szklanki wody. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 30-40 kropli doraźnie lub 30 minut przed posiłkiem w przypadku braku łaknienia. Krople żołądkowe Amara zaleca się dla dorosłych, w tym osób powyżej 65 lat, w dawce 15 kropli 3-6 razy na dobę przed jedzeniem. Preparaty nie są wskazane dla dzieci poniżej 12 lat (Krople Żołądkowe) oraz poniżej 18 lat (Krople żołądkowe Amara).
Amara tinctura, brak łaknienia, Citrus aurantium, częstotliwość podawania, dawka jednorazowa, dolegliwość żołądkowa, dziecko i młodzież, ekstrahent etanolowy, interakcja lekowa, krople żołądkowe, Krople żołądkowe Amara, maksymalna dawka dobowa, modyfikacja dawki, nalewka etanolowa, nalewka gorzka, ograniczenie wiekowe, okres stosowania, osoba w podeszłym wieku, owocnia pomarańczy gorzkiej, podanie doustne, sposób podawania - Leksykon substancji czynnych
Liście bobrka – Dawkowanie i sposób podawania
Liście bobrka (Menyanthes trifoliata L.) wykorzystywane są w preparatach leczniczych, takich jak Krople żołądkowe Amara, ze względu na zawartość substancji goryczowych stymulujących wydzielanie soków trawiennych i poprawiających trawienie. U dorosłych (18-65 lat) oraz osób powyżej 65 roku życia zaleca się dawkowanie 15 kropli rozcieńczonych w ¼ szklanki wody, przyjmowanych 3-6 razy na dobę na 30 minut przed posiłkiem w przypadku braku łaknienia, lub do 6 razy na dobę doraźnie w dolegliwościach żołądkowych. Preparaty te nie są zalecane dla pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej wynosi 14 dni, po którym konieczna jest ocena kliniczna w celu wykluczenia poważniejszych schorzeń.
błona śluzowa, brak łaknienia, choroba wrzodowa, czynność przewodu pokarmowego, dolegliwość żołądkowa, działanie niepożądane, krople żołądkowe, liść bobrka, nalewka amara, nalewka gorzka, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, roślina lecznicza, sok trawienny, substancja goryczowa, trawienie - Leksykon substancji czynnych
Papaweryna – Działania niepożądane
Papaweryna chlorowodorek (Papaverinum Hydrochloricum WZF) wykazuje działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie, jednak jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi o różnym nasileniu i częstości. Do najczęstszych objawów należą bóle i zawroty głowy, senność, rumień twarzy oraz nadmierna potliwość. Istotnym efektem jest niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do zaburzeń perfuzji narządowej, szczególnie u pacjentów z istniejącą hipotensją lub przyjmujących leki hipotensyjne. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują dyskomfort w jamie brzusznej, zaparcia, biegunkę, nudności, wymioty oraz brak łaknienia, co może skutkować zaburzeniami odżywienia. Lokalnie może wystąpić ból w miejscu wstrzyknięcia (20 mg/ml roztwór do iniekcji). Zaburzenia oddychania, choć niezbyt częste, mogą manifestować się jako duszność lub depresja oddechowa, wymagając monitorowania funkcji oddechowych.
biegunka, bilirubina, ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, brak łaknienia, depresja oddechowa, dyskomfort w jamie brzusznej, eozynofilia, hepatotoksyczność, lek hipotensyjny, lek spazmolityczny, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, papaweryna, podwyższone enzymy wątrobowe, przewód pokarmowy, reakcja ogólnoustrojowa, rumień twarzy, senność, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia oddychania, zaburzenia perfuzji narządowej, zaparcia, zawroty głowy, złe samopoczucie, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Bobrek trójlistkowy – Wskazania do stosowania
Bobrek trójlistkowy (Menyanthes trifoliata L., folium) jest składnikiem tradycyjnych preparatów roślinnych, przede wszystkim nalewki gorzkiej (Amara tinctura), stosowanych w leczeniu zaburzeń trawiennych, takich jak dyspepsja funkcjonalna, wzdęcia, uczucie pełności oraz brak łaknienia. Preparaty zawierające bobrek, w typowych proporcjach 60:60:50 (korzeń goryczki, liść bobrka, owocnia pomarańczy gorzkiej) w nalewce o stężeniu etanolu 70% (v/v), wykazują działanie pobudzające wydzielanie soków trawiennych i poprawiające motorykę przewodu pokarmowego. Synergistyczne połączenie z nalewką kozłkową, miętową i z dziurawca dodatkowo wspomaga rozkurcz mięśni gładkich, łagodzi dolegliwości dyspeptyczne oraz działa przeciwzapalnie, co czyni te preparaty użytecznymi w zespołach jelita drażliwego z przewagą wzdęć i zaparć oraz w stanach rekonwalescencji z obniżonym apetytem.
Amara tinctura, bobrek trójlistkowy, brak łaknienia, Citrus aurantium, dolegliwość gastryczna, dyskomfort trawienny, dyskomfort w nadbrzuszu, dyspepsja funkcjonalna, działanie prokinetyczne, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, Gentiana lutea, Hyperici tinctura, korzeń goryczki, Menthae piperitae tinctura, Menyanthes trifoliata, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, obniżone łaknienie, owocnia pomarańczy gorzkiej, perystaltyka przewodu pokarmowego, uczucie pełności poposiłkowej, Valerianae tinctura, wzdęcie, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie trawienne, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Pyrantel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności pyrantelu, substancji czynnej preparatu PYRANTELUM OWIX, wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz przewlekłej. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, dawki LD50 przy podaniu doustnym wynosiły powyżej 4000 mg/kg m.c. dla szczurów, powyżej 5000 mg/kg m.c. dla myszy oraz powyżej 2000 mg/kg m.c. dla psów, co wskazuje na znaczną różnicę w toksyczności w porównaniu z podaniem dootrzewnowym (LD50 182-236 mg/kg m.c.). Podawanie doustne, będące drogą stosowaną klinicznie, charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, dawka 600 mg/kg m.c./dobę przez 13 tygodni spowodowała jedynie nieznaczne zahamowanie wzrostu i brak łaknienia, bez istotnych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych.
brak łaknienia, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, efekt uboczny, margines bezpieczeństwa, objaw toksyczności, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, przyrost masy ciała, pyrantel, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, zmiana patologiczna - Leksykon substancji czynnych
Dziurawiec – Wskazania do stosowania
Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum L.) jest składnikiem preparatów roślinnych stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń trawiennych, takich jak niestrawność, niedostateczne wydzielanie żółci oraz brak łaknienia. Preparaty te, np. Hepatosan fix (0,2 g ziela dziurawca w saszetce 2,0 g) oraz Krople żołądkowe (25 g intraktu dziurawca DER 1:1 w 100 g produktu), wykazują działanie choleretyczne i wspomagają funkcje przewodu pokarmowego. Dziurawiec działa synergistycznie z innymi składnikami roślinnymi, takimi jak mniszek lekarski, karczoch, mięta pieprzowa czy krwawnik, co pozwala na kompleksowe wsparcie terapii dolegliwości trawiennych i poprawę apetytu u pacjentów z osłabionym łaknieniem.
brak łaknienia, drogi żółciowe, działanie choleretyczne, działanie goryczowe, działanie synergistyczne, dziurawiec zwyczajny, Hypericum perforatum, intrakt, korzeń goryczki, korzeń mniszka lekarskiego, liść bobrka, liść mięty pieprzowej, nalewka z kozłka lekarskiego, nalewka z mięty pieprzowej, niedostateczne wydzielanie żółci, niestrawność, owocnia pomarańczy gorzkiej, produkt leczniczy roślinny, soki trawienne, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia trawienne, ziele dziurawca, ziele karczocha, ziele krwawnika - Leksykon substancji czynnych
Boraks – Działania niepożądane
Boraks (czteroboran sodu), obecny w preparatach takich jak Aphtin, Aphtin Aflofarm, Gargarin, Neo-Tormentil, Tormentiol i Tormexal forte, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, których częstość występowania pozostaje nieznana. Szczególnie istotne jest ryzyko systemowego wchłaniania boraksu u dzieci poniżej 3. roku życia, niemowląt, małych dzieci oraz przy długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie błon śluzowych lub uszkodzonej skóry. Działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne (stany splątania, drgawki), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka), brak łaknienia, zaburzenia menstruacji, niedokrwistość oraz osłabienie. Miejscowo mogą wystąpić podrażnienia błon śluzowych (np. po Gargarinie) oraz reakcje skórne takie jak wysypka, zaczerwienienie i pieczenie (szczególnie po Aphtin Aflofarm i Tormentiol). Ze względu na potencjalną toksyczność, konieczne jest monitorowanie parametrów hematologicznych oraz stanu neurologicznego pacjentów podczas terapii.
absorpcja boraksu, absorpcja systemowa, boraks, brak łaknienia, drgawki, działania ogólnoustrojowe, erytrocyty, funkcje poznawcze, infekcja wtórna, monitorowanie działań niepożądanych, morfologia krwi, niedokrwistość, odwodnienie, osłabienie, parametry hematologiczne, podrażnienie błony śluzowej, reakcja skórna, stan splątania, stężenie hemoglobiny, układ nerwowy, wymioty i biegunka, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vitaminum E Medana 200 mg
Przedawkowanie all-rac-α-tokoferylu octanu (witaminy E) może wywołać wieloukładowe objawy toksyczne, obejmujące układ pokarmowy, nerwowy, hormonalny oraz skórę. Do najczęstszych symptomów ze strony przewodu pokarmowego należą nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha oraz brak łaknienia. W układzie nerwowym obserwuje się bóle głowy, uczucie zmęczenia, osłabienie, nieostre widzenie, a w rzadkich przypadkach wzrost ciśnienia śródczaszkowego i nadpobudliwość. Przedawkowanie wpływa również na funkcje hormonalne, powodując zaburzenia czynności gruczołów płciowych oraz obniżenie stężenia hormonów tarczycy w osoczu. Dodatkowo mogą wystąpić reakcje alergiczne i zmiany skórne, takie jak wysypka.
all-rac-α-tokoferylu octan, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak łaknienia, ciśnienie śródczaszkowe, hormony tarczycy, leczenie objawowe, nadpobudliwość, nieostre widzenie, nudności, płyn mózgowo-rdzeniowy, reakcja alergiczna, układ hormonalny, układ nerwowy, układ pokarmowy, Vitaminum E Medana, witamina E, wymioty, wysypka, zaburzenia gruczołów płciowych, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Liście mięty pieprzowej – Dawkowanie i sposób podawania
Nalewka z liści mięty pieprzowej (Menthae piperitae folium) w preparacie Krople żołądkowe Amara jest stosowana doustnie w dawce 15 kropli rozcieńczonych w ¼ szklanki wody. U dorosłych (18-65 lat) oraz osób powyżej 65 roku życia dawkowanie wynosi 3-6 razy na dobę w przypadku braku łaknienia (przyjmowane 30 minut przed posiłkiem) lub do 6 razy na dobę doraźnie w dolegliwościach żołądkowych. Produkt nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18 roku życia. Maksymalny czas stosowania wynosi 14 dni, po którym w przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest konsultacja lekarska. Preparat zawiera etanol w stężeniu 65-72% V/V, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu oraz u osób prowadzących pojazdy mechaniczne.
brak łaknienia, choroba wątroby, częstotliwość dawkowania, dawka jednorazowa, dolegliwość żołądkowa, krople doustne, Krople żołądkowe Amara, liść mięty pieprzowej, Menthae piperitae folium, nalewka z liści mięty pieprzowej, podanie doustne, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, sposób podania, suplement diety, uzależnienie od alkoholu, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicebrol 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności winpocetyny, substancji czynnej leku Vicebrol, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na myszach, szczurach i psach. Doustna dawka LD50 u psów nie została ustalona ze względu na nietolerancję dawek powyżej 400 mg/kg m.c., objawiającą się wymiotami. W badaniach podostrych, dożylne podawanie winpocetyny w dawkach do 8 mg/kg u szczurów i do 5 mg/kg u psów przez 14-28 dni nie wywołało toksyczności, natomiast wyższe dawki indukowały objawy takie jak ślinienie, tachykardia i przyspieszony oddech. Doustne podawanie szczurzym dawkom do 25 mg/kg przez 28 dni nie powodowało objawów toksycznych. W badaniach przewlekłych, przy dawkach do 100 mg/kg doustnie przez 6 miesięcy u szczurów oraz do 45 mg/kg u psów, nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych, choć u psów pojawiły się objawy niepożądane, takie jak obniżony apetyt i wymioty. Dożylne podawanie powyżej 5 mg/kg przez 90 dni u psów wiązało się z objawami neurologicznymi i kardiopulmonalnymi, bez potwierdzenia zmian laboratoryjnych i histologicznych.
brak łaknienia, dawka LD50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne układowe, krwawienie łożyskowe, płodność, podanie dożylne, poronienie, ślinotok, tachykardia, tachypnoe, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, winpocetyna, wymioty, zaburzenia krążenia - Leksykon substancji czynnych
Pomarańcza gorzka – Wskazania do stosowania
Pomarańcza gorzka (Citrus aurantium L.), szczególnie jej naowocnia (pericarpium) i owocnia (epicarpium et mesocarpium), jest kluczowym składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura), stosowanej w leczeniu zaburzeń trawiennych oraz braku łaknienia. Preparaty zawierające tę substancję, dostępne na polskim rynku farmaceutycznym, takie jak Krople żołądkowe, Krople żołądkowe forte, Krople żołądkowe T oraz Nalewka gorzka, zawierają 25% nalewki gorzkiej, w której pomarańcza gorzka stanowi istotny komponent. Standardowy stosunek składników nalewki to korzeń goryczki : liść bobrka : naowocnia pomarańczy gorzkiej w proporcji 60:60:50 części. Wskazania do stosowania obejmują objawy niestrawności, takie jak wzdęcia, uczucie pełności w jamie brzusznej oraz dyskomfort po posiłkach, a także brak łaknienia, zwłaszcza w okresie rekonwalescencji lub przy tymczasowym spadku apetytu.
brak apetytu, brak łaknienia, Citrus aurantium, czynnościowe dolegliwości trawienne, dolegliwości dyspeptyczne, dyskomfort poposiłkowy, epicarpium et mesocarpium, gazy jelitowe, korzeń goryczki, krople doustne, liść bobrka, nalewka gorzka, niestrawność, objawy niestrawności, pericarpium, płyn doustny, pomarańcza gorzka, rekonwalescencja, spadek apetytu, uczucie pełności w jamie brzusznej, wzdęcia, zaburzenie procesu trawienia, zaburzenie trawienne - Leksykon substancji czynnych
Liść bobrka trójlistnego – Dawkowanie i sposób podawania
Liść bobrka trójlistnego (Menyanthes trifoliata L.) jest składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura), stosowanej w dolegliwościach żołądkowych. Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia wynosi 30-40 kropli preparatu rozcieńczonego w 1/4 szklanki wody, podawane doustnie. Preparat można stosować doraźnie w przypadku dolegliwości żołądkowych lub profilaktycznie, 30 minut przed posiłkiem przy braku łaknienia. Preparaty zawierające liść bobrka trójlistnego nie są wskazane u dzieci poniżej 12 lat (bezwzględne przeciwwskazanie). W skład preparatu Krople Żołądkowe wchodzi 25% nalewki gorzkiej, a pozostałe składniki to wyciąg ze świeżego ziela dziurawca, nalewka z liści mięty pieprzowej oraz nalewka z korzeni kozłka lekarskiego. Zawartość etanolu w preparacie wynosi 67-72% (V/V), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką lub schorzeniami neurologicznymi.
alkoholizm, Amara tinctura, brak łaknienia, choroba neurologiczna, choroba wątroby, dolegliwość żołądkowa, efekt terapeutyczny, Hyperici intractum, krople żołądkowe, liść bobrka trójlistnego, Menthae piperitae tinctura, Menyanthes trifoliata, nalewka gorzka, nalewka z kozłka lekarskiego, nalewka z mięty pieprzowej, padaczka, Valerianae tinctura, wyciąg z ziela dziurawca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawartość alkoholu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gargarin –
Przedawkowanie preparatu Gargarin, zawierającego boraks, sodu wodorowęglan, sodu chlorek, sodu benzoesan oraz lewomentol, manifestuje się szerokim spektrum objawów ogólnoustrojowych i dermatologicznych. Do najczęstszych symptomów należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka lub zaparcia), brak łaknienia, ogólne osłabienie, bóle głowy o różnym nasileniu oraz zmiany skórne, takie jak zaczerwienienie i intensywne złuszczanie naskórka, szczególnie w obrębie dłoni, stóp i pośladków. W zaawansowanych przypadkach obserwuje się również zajęcie błon śluzowych gardła i błony bębenkowej, co może prowadzić do zaburzeń słuchu. Ciężkie przedawkowanie może skutkować drgawkami, w tym napadami toniczno-klonicznymi, oraz zapaleniem skóry o różnym charakterze i nasileniu.
biegunka, błona bębenkowa, ból głowy, brak łaknienia, drgawka, leczenie objawowe, lek Gargarin, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, nudności i wymioty, płukanie gardła, proszek do sporządzania roztworu, stan zapalny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie słuchu, zaczerwienienie skóry, zapalenie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Liść mięty pieprzowej – Dawkowanie i sposób podawania
Liść mięty pieprzowej (Menthae piperitae folium) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych głównie w dolegliwościach układu pokarmowego oraz stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Dawkowanie zależy od postaci farmaceutycznej i wskazań terapeutycznych. Preparat Iberogast Balance zawiera 0,10 mL wyciągu płynnego (1:2,5-3,5) na 1 mL produktu i jest stosowany u dorosłych w dawce 20 kropli (1 mL) 3 razy na dobę doustnie, przed lub w trakcie posiłków. Preparat Digestonic zawiera 2,84 części wyciągu na 1 mL i jest podawany w dawce 5 mL rozcieńczonej w ¼ szklanki wody, 3 razy dziennie. Krople Żołądkowe zawierają 25 g nalewki (1:18-20) na 100 g produktu, stosowane u osób powyżej 12 lat w dawce 30-40 kropli rozcieńczonych w ¼ szklanki wody, doraźnie lub 30 minut przed posiłkiem. Preparat Septosan fix zawiera 0,5 g liścia mięty pieprzowej na saszetkę, stosowany do płukania jamy ustnej i gardła (nie do połykania) 1-5 razy dziennie, nie dłużej niż 1 tydzień.
błona śluzowa jamy ustnej, brak łaknienia, dolegliwość układu pokarmowego, dolegliwość żołądkowa, etanol, krople doustne, liść mięty pieprzowej, nalewka z mięty, olejek miętowy, płukanie gardła, płukanie jamy ustnej, płyn doustny, postać farmaceutyczna, preparat do stosowania miejscowego, preparat doustny, produkt leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, śluzówka jamy ustnej, stan zapalny błony śluzowej, układ pokarmowy, wskazanie terapeutyczne, wyciąg płynny, wyciąg z mięty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Klonidyna – Działania niepożądane
Klonidyna w dawce 75 mikrogramów (preparat Iporel) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas indywidualizacji terapii nadciśnienia tętniczego. Do najczęstszych objawów należą senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, a także zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie, nerwowość, bezsenność i złe samopoczucie (częstość ≥1/100, <1/10). Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne, kołatanie serca, tachykardię i bradykardię, natomiast poważniejsze powikłania, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa czy niewydolność serca, występują z nieznaną częstością i wymagają pilnej interwencji. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty i zaparcia, a także rzadziej pseudo-niedrożność jelita grubego. Klonidyna może również indukować przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych oraz uszkodzenie wątroby, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji wątrobowych podczas terapii.
astenia, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bóle mięśniowo-stawowe, bradykardia, bradykardia zatokowa, brak łaknienia, depresja, dysuria, ginekomastia, halucynacje, hepatotoksyczność, hiperglikemia, impotencja, Iporel, klonidyna, kołatanie serca, koszmary senne, kurcze mięśni, lęk, lek moczopędny, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój nocny, niewydolność serca, nudności, objaw Raynauda, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, przyrost masy ciała, pseudo-niedrożność jelita, retencja płynów, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uropatia zaporowa, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie ślinianki przyusznej, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon substancji czynnych
Liść mięty pieprzowej – Wskazania do stosowania
Liść mięty pieprzowej (Menthae piperitae folium) jest aktywnym składnikiem wielu preparatów leczniczych stosowanych głównie w zaburzeniach funkcji przewodu pokarmowego, takich jak dyspepsja czynnościowa, niestrawność, wzdęcia oraz brak łaknienia. W preparacie Iberogast Balance, zawierającym 0,10 mL wyciągu płynnego z liścia mięty pieprzowej na 1 mL, liść mięty działa synergistycznie z innymi roślinnymi ekstraktami, łagodząc objawy dyspeptyczne, takie jak ból i pieczenie w nadbrzuszu, uczucie pełności po posiłku, wczesne uczucie sytości, zgaga oraz nadmierne odbijanie. Preparaty takie jak Digestonic (2,84 części liścia mięty na 1 ml płynu) i Krople Żołądkowe (25,0 g nalewki na 100 g produktu, zawierające 67-72% etanolu) są tradycyjnie stosowane w niestrawności, wzdęciach i braku łaknienia, z uwzględnieniem ograniczeń u pacjentów z chorobami wątroby ze względu na zawartość etanolu.
ból nadbrzusza, brak łaknienia, choroba wątroby, dolegliwości gastryczne, dolegliwości żołądkowe, dyspepsja czynnościowa, działanie synergistyczne, górny odcinek przewodu pokarmowego, liść mięty pieprzowej, nalewka z mięty pieprzowej, niestrawność, odbijanie, olejek miętowy, problemy trawienne, produkt leczniczy, przewlekła choroba przewodu pokarmowego, środek odkażający, uczucie pełności poposiłkowe, wczesne uczucie sytości, wyciąg płynny, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zapalenie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gefitinib Krka 250 mg
Gefitinib Krka w dawce 250 mg, stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych III fazy (ISEL, INTEREST, IPASS) obejmujących 2462 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥20%) są biegunka oraz objawy skórne, takie jak wysypka, trądzik, suchość skóry i świąd, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu (1. lub 2. stopień CTC). Ciężkie działania niepożądane (3. lub 4. stopień CTC) wystąpiły u około 8% pacjentów, a u 3% konieczne było przerwanie terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na śródmiąższową chorobę płuc (ILD), która pojawiła się u 1,3% pacjentów, często o ciężkim przebiegu (3.-4. stopień CTC) i z udokumentowanymi przypadkami zgonów. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według standardowych kategorii: bardzo częste (≥10%), częste (≥1% do <10%), niezbyt częste (≥0,1% do <1%), rzadkie (≥0,01% do <0,1%), bardzo rzadkie (<0,01%) oraz częstość nieznana.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, białkomocz, biegunka, brak łaknienia, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadżerka rogówki, niedrobnokomórkowy rak płuca, niewydolność wątroby, nudności, objawy skórne, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość oka, Wspólna Skala Toksyczności, wymioty, wysypka krostkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Korzeń kozłka – Dawkowanie i sposób podawania
Korzeń kozłka (Valeriana officinalis L.) jest stosowany w leczeniu zaburzeń nerwowych oraz problemów z zasypianiem, a dawkowanie zależy od postaci farmaceutycznej i preparatu. W preparacie Krople żołądkowe Amara (nalewka DER 1:4, 24,5 ml/100 ml) stosuje się 15 kropli rozcieńczonych w ¼ szklanki wody, 3-6 razy na dobę przed posiłkiem lub do 6 razy dziennie doraźnie, maksymalnie 90 kropli na dobę, z czasem stosowania do 14 dni. Syrop Neospasmina (wyciąg płynny 1:1 z owocu głogu i korzenia kozłka, 18 g/100 g) w zaburzeniach nerwowych podaje się 10 ml (12,6 g) 2-3 razy na dobę, a w trudnościach z zasypianiem 15 ml (18,9 g) jednorazowo przed snem, maksymalna dawka dobowa to 40 ml. Preparat Nervomix Forte zawiera 210 mg korzenia kozłka na kapsułkę, dawkowany 2-4 kapsułki 3 razy na dobę lub 2-4 kapsułki przed snem, maksymalnie 12 kapsułek na dobę, z zaleceniem stosowania nie dłużej niż 3 tygodnie. Kapsułki należy popić co najmniej ½ szklanki płynu, nie rozgryzać.
brak łaknienia, dawka jednorazowa, dolegliwości żołądkowe, korzeń kozłka, Krople żołądkowe Amara, leczenie objawowe, maksymalna dawka dobowa, nalewka z korzenia kozłka, nasilenie objawów, Nervomix Forte, owoc głogu, podanie doustne, postać farmaceutyczna, problemy z zasypianiem, stan napięcia, trudności z zasypianiem, uczucie niepokoju, Valerianae radix, Valerianae tinctura, wyciąg płynny złożony, zaburzenia nerwowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) –
Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) to doustny preparat zawierający nalewki roślinne (kozłkową, miętową, gorzką, z dziurawca) oraz chlorowodorek papaweryny, rozpuszczony w 67-74% obj. etanolu. Standardowa dawka jednorazowa wynosi około 2,5 ml (1/2 łyżeczki), co odpowiada 1460 mg etanolu. Preparat stosuje się doraźnie w niestrawności lub 3-4 razy na dobę przed posiłkami w przypadku braku łaknienia, rozpuszczając go w 1/4 szklanki wody lub podając na cukier w celu złagodzenia gorzkiego smaku. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Krople żołądkowe Aflofarm –
Krople żołądkowe Aflofarm to preparat roślinny w postaci doustnych kropli o charakterystycznym ziołowo-miętowym zapachu i gorzkim smaku, zawierający nalewki i intrakty z kozłka lekarskiego, mięty pieprzowej, dziurawca oraz nalewkę gorzką. Preparat jest wskazany w leczeniu zaburzeń trawienia, niestrawności oraz braku łaknienia, dzięki synergicznemu działaniu składników aktywnych. Nalewka z kozłka lekarskiego (25 g, etanol 70%, DER 1:4,0-4,5) łagodzi napięcie układu pokarmowego, nalewka z mięty pieprzowej (25 g, etanol 90%, DER 1:18-20) wykazuje działanie rozkurczowe i przeciwwzdęciowe, intrakt z dziurawca (25 g, etanol 96%, DER 1:1) wspomaga funkcje trawienne, a nalewka gorzka (25 g, etanol 70%, DER 1:3,8-4,5) stymuluje wydzielanie soków trawiennych i poprawia apetyt.
brak łaknienia, choroba wątroby, działanie przeciwwzdęciowe, działanie rozkurczowe, intrakt z dziurawca, krople doustne, nalewka gorzka, nalewka z kozłka lekarskiego, nalewka z mięty pieprzowej, niestrawność, objawy niestrawności, olejek miętowy, rozkurcz mięśni gładkich przewodu pokarmowego, substancja goryczowa, uczucie pełności, utrata apetytu, uzależnienie od alkoholu, wydzielanie soków trawiennych, wzdęcia, zaburzenie trawienia, zawartość etanolu - Leksykon substancji czynnych
Melisa – Wskazania do stosowania
Melissa officinalis L. wykazuje szerokie spektrum działania terapeutycznego, szczególnie w łagodzeniu stanów napięcia nerwowego oraz zaburzeń snu, zwłaszcza u pacjentów powyżej 12 roku życia. Preparaty zawierające wyciągi z melisy, takie jak Intractum Melissae Phytopharm (etanolowy wyciąg ze świeżego ziela) czy Melis-Tonic, stosowane są w monoterapii lub w połączeniu z innymi roślinnymi składnikami (kozłek, lawenda, chmiel), co potęguje efekt uspokajający i ułatwia zasypianie. Melisa jest również wykorzystywana w leczeniu łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych (wzdęcia, nadmierne gromadzenie gazów) oraz zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, np. dyspepsji czynnościowej i zespołu jelita nadwrażliwego, gdzie preparaty takie jak Iberogast zawierają melisę w kompleksowej kompozycji roślinnej.
ból brzucha, brak łaknienia, dolegliwość sercowo-naczyniowa, dolegliwość skurczowa, dolegliwość trawienna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyspepsja czynnościowa, melisa lekarska, Melissa officinalis, menopauza, nudność, problem z zasypianiem, stan napięcia nerwowego, substancja czynna, układ pokarmowy, wyciąg etanolowy, wzdęcie, zaburzenie apetytu, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie nerwowe, zaburzenie pracy serca, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół jelita nadwrażliwego, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nivalin 2,5 mg/ml
Bromowodorek galantaminy, zawarty w preparacie Nivalin (roztwór do wstrzykiwań 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml), wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinergicznym i nikotynowym. W układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy, stenokardię, kołatanie serca oraz zmiany ciśnienia tętniczego (hipotensja i nadciśnienie). W zakresie ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić zawroty głowy, bóle głowy i bezsenność. Działania cholinergiczne dotyczą także narządu wzroku (mioza, nadmierne łzawienie) oraz układu oddechowego (tachypnoe, skurcz oskrzeli, nadmierne wydzielanie śluzu), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami płuc. Najczęstsze objawy ze strony przewodu pokarmowego to nudności, wymioty, biegunka, ślinotok, nasilona perystaltyka i bóle brzucha, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, zwłaszcza u osób starszych.
anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, brak łaknienia, działanie parasympatykomimetyczne, galantamina, hipotensja, kołatanie serca, łzawienie, mioza, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nieżyt nosa, nudności, odwodnienie, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, ślinotok, stenokardia, świąd, tachypnoe, utrata masy ciała, utrata świadomości, wymioty, wysypka skórna, wzmożona perystaltyka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kardiologiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imipenem + Cilastatin AptaPharma 500 mg + 500 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin AptaPharma wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego dla człowieka. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz ocena potencjału genotoksycznego nie wykazały szczególnych zagrożeń. Nefrotoksyczność imipenemu, obserwowana w badaniach na zwierzętach, jest skutecznie hamowana przez cylastatynę podawaną w stosunku 1:1, co potwierdzają badania na królikach i małpach. Mechanizm ochronny cylastatyny polega na blokowaniu wnikania imipenemu do komórek kanalików nerkowych, co stanowi podstawę do łącznego stosowania obu substancji w jednym preparacie leczniczym.
badanie teratologiczne, biegunka, brak łaknienia, cylastatyna z imipenemem, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, infuzja dożylna, kanaliki nerkowe, makak jawajski, nefrotoksyczność imipenemu, poronienie, potencjał genotoksyczny, ryzyko karcynogenne, toksyczność, toksyczność imipenemu, wstrzyknięcie dożylne, wymioty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Krople żołądkowe –
Krople żołądkowe to preparat leczniczy o złożonym składzie roślinnym, stosowany głównie w leczeniu zaburzeń trawienia, takich jak niestrawność, wzdęcia oraz anoreksja niespecyficzna. Preparat zawiera nalewki: Valerianae tinctura (25,0 g/100 g) o działaniu uspokajającym i rozluźniającym mięśniówkę przewodu pokarmowego, Menthae piperitae tinctura cum menthae piperitae aetheroleo (25,0 g/100 g) wykazującą działanie spazmolityczne i karminacyjne, Hyperici intractum (25,0 g/100 g) o właściwościach przeciwzapalnych oraz Amara tinctura (25,0 g/100 g), która stymuluje wydzielanie soków trawiennych i poprawia łaknienie. Preparat jest wskazany u pacjentów z dyspepsją, wzdęciami, osłabionym apetytem oraz zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego, szczególnie w stanach po obfitych posiłkach, przewlekłych zaburzeniach trawienia i rekonwalescencji.
brak łaknienia, działanie karminacyjne, działanie przeciwzapalne, działanie spazmolityczne, dziurawiec, korzeń goryczki, korzeń kozłka lekarskiego, liść bobrka, mięta pieprzowa, niestrawność, objawy dyspeptyczne, owocnia pomarańczy gorzkiej, perystaltyka jelit, proces trawienny, sok trawienny, wzdęcia, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie trawienia, zaburzenie trawienne - Leksykon substancji czynnych
Trimetoprim – Przedawkowanie
Trimetoprim, stosowany zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z sulfametoksazolem (kotrimoksazol), może wywołać poważne objawy toksyczne przy dawkach ≥1 g. Ostre zatrucie manifestuje się nudnościami, wymiotami, zawrotami głowy, bólami głowy, depresją oraz zaburzeniami świadomości. Szczególnie niebezpieczne jest zahamowanie czynności szpiku kostnego prowadzące do małopłytkowości, leukopenii i niedokrwistości megaloblastycznej. W przypadku kotrimoksazolu dodatkowo obserwuje się brak łaknienia, bóle kolkowe, gorączkę, krwiomocz i krystalurię. Przewlekłe przedawkowanie charakteryzuje się głównie hematologicznymi zaburzeniami wynikającymi z niedoboru kwasu foliowego, a w późniejszym okresie może pojawić się żółtaczka.
alkalizacja moczu, anemia megaloblastyczna, bezmocz, ból głowy, brak łaknienia, depresja, dezorientacja, dializa otrzewnowa, folinian wapnia, gorączka, hematopoeza, hematuria, hemodializa, kolka brzuszna, kotrimoksazol, krwiomocz, krystaluria, kwas folinowy, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, sulfametoksazol, trimetoprim, trombocytopenia, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia składu krwi, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakwaszenie moczu, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sodu glicerofosforan – Działania niepożądane
Sodu glicerofosforan, stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven Peripheral, Multimel, Olimel czy SmofKabiven, jest źródłem fosforanów i sodu niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jednak jego podawanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości (np. nadmierne pocenie, gorączka, duszność, skurcz oskrzeli), zaburzeń układu krążenia (tachykardia, nadciśnienie, niedociśnienie), zaburzeń żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, biegunka), a także zaburzeń czynności wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, cholestaza, żółtaczka). Częstość występowania tachykardii, podwyższenia temperatury ciała, dreszczy i wzrostu enzymów wątrobowych wynosi ≥1/100 do <1/10, natomiast duszność, nadwrażliwość, nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół przedawkowania tłuszczu, który może prowadzić do hiperlipidemii, powiększenia wątroby i śledziony, anemii, leukopenii, trombocytopenii, zaburzeń krzepnięcia, hemolizy oraz śpiączki, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
anemia, azotemia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak łaknienia, cholestaza, drżenie, duszność, enzym wątrobowy, gorączka, hemoliza, hiperlipidemia, leukopenia, małopłytkowość, martwica, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, priapizm, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, sinica, sodu glicerofosforan, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żyły, zawrót głowy, zespół przedawkowania tłuszczu, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Liście mięty pieprzowej – Wskazania do stosowania
Liście mięty pieprzowej (Menthae piperitae folium) stanowią aktywny składnik nalewki w preparacie Krople żołądkowe Amara, zawierającym 26,5 ml nalewki na 100 ml produktu, przygotowywanej w stosunku surowiec:produkt końcowy (DER) 1:20 z użyciem 90% etanolu jako ekstrahenta. Preparat charakteryzuje się zawartością etanolu na poziomie 65-72% (V/V) oraz zielonobrunatną barwą, aromatyczno-miętowym zapachem i gorzkim, miętowym smakiem. Liście mięty pieprzowej wykazują działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, co łagodzi skurcze i bóle spastyczne, oraz właściwości wiatropędne dzięki obecności mentolu, redukując wzdęcia i uczucie pełności. Ponadto, stymulują wydzielanie soków trawiennych, co sprzyja poprawie trawienia i zwiększeniu apetytu, co jest szczególnie istotne u pacjentów z brakiem łaknienia.
ból spastyczny, brak łaknienia, dolegliwość trawienna, dolegliwość układu pokarmowego, dolegliwość żołądkowa, działanie rozkurczowe, działanie spazmolityczne, działanie synergistyczne, etanol, górny odcinek przewodu pokarmowego, korzeń goryczki, korzeń kozłka, krople doustne, liść bobrka, liść mięty pieprzowej, Menthae piperitae folium, mentol, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, nalewka gorzka, nalewka z mięty pieprzowej, olejek miętowy, owocnia pomarańczy gorzkiej, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, preparat złożony, produkt leczniczy roślinny, redukcja wzdęć, układ pokarmowy, właściwość organoleptyczna, właściwość wiatropędna, wydzielanie soków trawiennych, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek papaweryny – Dawkowanie i sposób podawania
Chlorowodorek papaweryny, będący składnikiem aktywnym preparatu Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae), stosowany jest doustnie w leczeniu niestrawności oraz braku łaknienia u dorosłych. W przypadku niestrawności zaleca się jednorazową dawkę 2,5 ml (1/2 łyżeczki), rozpuszczoną w 1/4 szklanki wody lub na cukier, podawaną doraźnie w momencie wystąpienia dolegliwości. Natomiast przy braku łaknienia dawka 2,5 ml podawana jest 3-4 razy na dobę, 30 minut przed posiłkiem. Preparat zawiera 0,4 g chlorowodorku papaweryny na 100 g oraz istotną ilość etanolu – 1460 mg w dawce 2,5 ml (67-74% obj.), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, kobiet w ciąży, karmiących oraz osób z ryzykiem interakcji alkoholowych.
brak łaknienia, chlorowodorek papaweryny, choroba wątroby, ciąża, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, karmienie piersią, krople żołądkowe z papaweryną, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, niestrawność, podanie doustne, poprawa apetytu, uzależnienie od alkoholu, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Ziele krwawnika – Dawkowanie i sposób podawania
Ziele krwawnika (Achillea millefolium L., herba) jest stosowane w różnych postaciach farmaceutycznych, zarówno doustnie, jak i miejscowo, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań terapeutycznych oraz wieku pacjenta. W leczeniu przejściowego braku apetytu i łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych zaleca się napar z 2-4 g ziela (1-2 łyżki stołowe) przygotowany w 250 ml wrzącej wody, podawany 3-4 razy dziennie między posiłkami. W dolegliwościach menstruacyjnych stosuje się 1-2 g ziela (0,5-1 łyżki stołowej) w 250 ml wody, 2-3 razy dziennie. Miejscowo na powierzchniowe uszkodzenia skóry stosuje się okłady z 3,5 g ziela (1½-2 łyżki stołowe) zaparzane przez 10 minut, aplikowane 2-3 razy dziennie. Preparat Krwawnik Fix (1,8 g/saszetkę) stosuje się odpowiednio 2 saszetki (4 g) na dolegliwości żołądkowo-jelitowe i powierzchniowe uszkodzenia skóry oraz 1 saszetkę (1,8 g) w dolegliwościach menstruacyjnych, z zaparzaniem w 250 ml wrzącej wody przez 30 minut. Preparaty złożone, takie jak Gastrobonisol, Gastrovit TraviComplex, Salviasept i Hemorol, mają specyficzne dawkowanie i drogi podania, np. Gastrobonisol w dawce 2,5 ml 1-3 razy dziennie u dorosłych, a Hemorol w postaci czopków doodbytniczych 2 razy dziennie.
brak łaknienia, czas stosowania, dolegliwości menstruacyjne, dolegliwości układu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, droga podania, Gastrobonisol, Gastrovit TraviComplex, Hemorol, Krwawnik Fix, płukanie jamy ustnej, Salviasept, sok z ziela krwawnika, substancja czynna, wyciąg gęsty złożony, wzdęcia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, ziele krwawnika - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ziele Krwawnika
Ziele krwawnika (Achillea millefolium L., herba) w postaci ziół do zaparzania (1 g/g) jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym, stosowanym w terapii zaburzeń apetytu, dyspepsji czynnościowej, zespołu jelita drażliwego z dominującym wzdęciem i nadmiernym oddawaniem gazów oraz bolesnego miesiączkowania o charakterze skurczowym. Preparat wykazuje właściwości stymulujące wydzielanie soków trawiennych, rozkurczowe i wiatropędne, co przekłada się na łagodzenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych oraz poprawę komfortu pacjentów z dyspepsją i zespołem jelita drażliwego. Ponadto, ziele krwawnika może być stosowane miejscowo w leczeniu drobnych urazów skóry, takich jak zadrapania i otarcia, dzięki działaniu przeciwzapalnemu i przyspieszającemu gojenie.
achillea millefolium, brak łaknienia, dolegliwości menstruacyjne, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dysmenorrhea, dyspepsja czynnościowa, produkt leczniczy roślinny, uszkodzenia skóry, właściwości przeciwzapalne, właściwości rozkurczowe, wzdęcia, zaburzenie apetytu, zespół jelita drażliwego, ziele krwawnika - Leksykon substancji czynnych
Goryczka – Dawkowanie i sposób podawania
Preparaty zawierające substancję czynną goryczka (Gentiana) dostępne są w różnych formach farmaceutycznych i stężeniach, co determinuje ich dawkowanie i wskazania terapeutyczne. Preparat Kalms, zawierający 22,50 mg suchego ekstraktu z goryczki (ekstrakt 4:1, etanol 50% V/V) wraz z wyciągami z chmielu i kozłka lekarskiego, jest wskazany u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat na łagodne objawy napięcia nerwowego (3 tabletki do 3-4 razy dziennie) oraz jako środek wspomagający sen (3 tabletki na 30 minut przed snem). Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat jest przeciwwskazane. Krople żołądkowe (Amara tinctura 1:4-5, etanol 70%) zawierają korzeń goryczki w ilości 60 części i są stosowane u pacjentów powyżej 12 lat w dawce 15-40 kropli (0,6-2 ml) 3-4 razy dziennie, rozcieńczone w pół szklanki wody, głównie w zaburzeniach trawienia. Krople żołądkowe T (Amara tinctura 1:5, etanol 70%) o podobnym składzie stosuje się doraźnie w niestrawności (50 kropli, 2,5 ml) lub w braku łaknienia 3-4 razy dziennie, rozcieńczone w 1/4 szklanki wody. Preparaty te są przeznaczone do podania doustnego, z koniecznością rozcieńczenia kropli przed podaniem.
- Leksykon substancji czynnych
Wapnia cukrzan – Przedawkowanie
Wapnia cukrzan, obecny w preparacie Calsiosol w stężeniu 3 mg/ml (0,01 mmol jonów wapnia/ml), stanowi substancję pomocniczą obok wapnia glukonianu. Przedawkowanie tego związku prowadzi do hiperkalcemii, której objawy obejmują m.in. nudności, wymioty, zaparcia, bóle brzucha, wielomocz, polidypsję, osłabienie mięśni, bóle kości, zwapnienie nerek, zaburzenia świadomości, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, a w skrajnych przypadkach zatrzymanie akcji serca i śpiączkę. Szczególnie niebezpieczne jest zbyt szybkie dożylne podanie preparatu, które może wywołać natychmiastowe objawy hiperkalcemii, takie jak kredowy smak w ustach, uderzenia gorąca i niedociśnienie. Całkowita zawartość wapnia w preparacie wynosi 0,22 mmol/ml, co podkreśla ryzyko poważnych konsekwencji zdrowotnych przy przedawkowaniu.
ból brzucha, ból kości, brak łaknienia, dializa otrzewnowa, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, furosemid, hemodializa, hiperkalcemia, kalcytonina, leczenie ukierunkowane, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, nudności i wymioty, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, polidypsja, śpiączka, splątanie, wapń cukrzan, wielomocz, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia rytmu serca, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zwapnienie nerek - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy gorzkiej – Wskazania do stosowania
Owocnia pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L. subspecies aurantium) jest składnikiem aktywnym tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, głównie w postaci nalewki gorzkiej (Amara tinctura), stosowanej w terapii wspomagającej funkcje układu pokarmowego. Wskazania do jej stosowania obejmują brak łaknienia, niestrawność (dyspepsję) oraz wzdęcia. Mechanizm działania opiera się na stymulacji receptorów smaku gorzkiego, co prowadzi do zwiększenia wydzielania soków trawiennych, śliny oraz enzymów trawiennych, a także efektów karminacyjnych i wiatropędnych. Preparaty zawierające owocnię pomarańczy gorzkiej, takie jak Krople Żołądkowe i Krople żołądkowe Amara, zawierają 25 g/100 g lub 25 ml/100 ml produktu nalewki o ekstrakcji w 70% etanolu (V/V), co należy uwzględnić ze względu na przeciwwskazania u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, kobiet w ciąży i karmiących oraz dzieci.
anoreksja, brak łaknienia, dolegliwość dyspeptyczna, dolegliwość żołądkowa, dyspepsja, działanie rozkurczowe, działanie uspokajające, interakcja lekowa, jadłowstręt, korzeń goryczki, korzeń kozłka, liść mięty pieprzowej, nalewka gorzka, niestrawność, owocnia pomarańczy gorzkiej, proces trawienny, receptor smaku gorzkiego, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwość organoleptyczna, zaburzenie trawienia, zespół jelita drażliwego, ziele dziurawca