właściwość farmakokinetyczna
Właściwość farmakokinetyczna to cecha opisująca zachowanie substancji leczniczej w organizmie człowieka. Obejmuje ona procesy, którym podlega lek od momentu podania do wydalenia z ustroju, czyli wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację.
Parametry farmakokinetyczne obejmują biodostępność, objętość dystrybucji, wiązanie z białkami osocza, okres półtrwania oraz klirens. Umożliwiają one przewidywanie stężenia leku w organizmie oraz określenie optymalnego schematu dawkowania. Właściwości te są kluczowe dla zapewnienia skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych.
Znajomość właściwości farmakokinetycznych ma szczególne znaczenie w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz w populacjach szczególnych (dzieci, osoby starsze, kobiety w ciąży). Pozwala na indywidualizację terapii i dostosowanie dawkowania do potrzeb konkretnego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pirfenidon – Właściwości farmakokinetyczne
Pirfenidon, stosowany w terapii idiopatycznego włóknienia płuc (IPF), wykazuje istotne zmiany farmakokinetyczne pod wpływem spożycia pokarmu. Podanie leku z posiłkiem zmniejsza maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) o około 40-50%, przy jednoczesnym mniejszym wpływie na pole pod krzywą (AUC), które wynosi około 80-85% wartości po podaniu na czczo. Tabletka 801 mg jest biorównoważna z trzema kapsułkami po 267 mg podawanymi na czczo, natomiast po posiłku Cmax tabletek nieznacznie przekracza górną granicę standardowego limitu biorównoważności (90% CI: 108,26%-125,60%). Z klinicznego punktu widzenia, podawanie pirfenidonu podczas posiłku zmniejsza częstość działań niepożądanych, takich jak nudności i zawroty głowy, co uzasadnia rekomendację stosowania leku z jedzeniem. Pirfenidon wiąże się z białkami osocza (50-58%) i ma pozorną objętość dystrybucji około 70 L, wskazującą na ograniczoną dystrybucję tkankową. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP1A2 (70-80%), a główny metabolit 5-karboksy-pirfenidon wykazuje aktywność farmakologiczną, szczególnie istotną u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, u których ekspozycja na ten metabolit jest zwiększona.
5-karboksy-pirfenidon, badanie biorównoważności, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, CYP1A2, dializoterapia, dostępność biologiczna, działanie niepożądane, farmakokinetyka populacyjna, idiopatyczne włóknienie płuc, inhibitor CYP1A2, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens pirfenidonu, krańcowa niewydolność nerek, krańcowa niewydolność wątroby, maksymalne stężenie w osoczu, nudności, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Macmiror complex 500 500 mg + 200 000 j.m.
Macmiror Complex 500 to globulki dopochwowe zawierające 500 mg nifuratelu oraz 200 000 j.m. nystatyny, stosowane miejscowo w leczeniu zakażeń pochwy. Zarówno badania farmakokinetyczne na zwierzętach (króliki, psy) z dawkami 30-krotnie wyższymi niż u ludzi, jak i obserwacje kliniczne u pacjentek wykazały brak wchłaniania do krążenia ogólnego substancji czynnych oraz substancji pomocniczych. W badaniach klinicznych lek podawano raz na dobę przez 5 dni, co potwierdziło lokalny charakter działania bez ryzyka efektów ogólnoustrojowych.
badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwpierwotniakowe, globulka dopochwowa, interakcja lekowa, nifuratel, nystatyna, parametr farmakokinetyczny, podanie dopochwowe, schemat dawkowania, substancja czynna, substancja pomocnicza, wchłanianie do krążenia systemowego, właściwość farmakokinetyczna, zakażenie pochwy - Leksykon substancji czynnych
Liście bobrka – Właściwości farmakokinetyczne
Liście bobrka (Menyanthes trifoliata L.) są składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura) w produkcie leczniczym Krople żołądkowe Amara, gdzie nalewka stanowi 25 ml w 100 ml roztworu. Nalewka zawiera wyciągi z korzeni goryczki, liści bobrka oraz owocni pomarańczy gorzkiej w proporcji DER 1:3,5, ekstraktowane w 70% etanolu (V/V). Produkt ma formę kropli doustnych o zielonobrunatnej barwie, aromatyczno-miętowym zapachu i gorzkim, miętowym smaku. Wysokie stężenie etanolu (65-72% V/V) w produkcie może wpływać na rozpuszczalność i wchłanianie substancji czynnych zawartych w liściach bobrka, jednak brak jest szczegółowych badań farmakokinetycznych dotyczących tych składników oraz całego preparatu.
badanie farmakokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, etanol 70%, forma farmaceutyczna, interakcja lekowa, korzeń goryczki, krople doustne, Krople żołądkowe Amara, liść bobrka, nalewka alkoholowa, nalewka gorzka, owocnia pomarańczy gorzkiej, parametry farmakokinetyczne, przewód pokarmowy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kornam 5 mg
Przedawkowanie terazosyny, stosowanej w postaci produktu leczniczego Kornam, prowadzi do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem hipowolemicznym oraz zaburzeniami perfuzji narządów, w tym ośrodkowego układu nerwowego i nerek. Główne objawy kliniczne to znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardia, zaburzenia świadomości, omdlenia, osłabienie i zawroty głowy. Wartości ciśnienia tętniczego wymagają monitorowania w krótkich odstępach czasu, a także kontrolowania akcji serca, stanu neurologicznego oraz parametrów nerkowych, takich jak diureza, poziom kreatyniny i mocznika. Ze względu na silne wiązanie terazosyny z białkami osocza, dializa jest nieskuteczna, co podkreśla konieczność leczenia objawowego i podtrzymującego funkcje życiowe.
białko osocza, bradykardia, diureza, działanie niepożądane, funkcja nerek, hipoperfuzja mózgu, Kornam, lek chronotropowy dodatni, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie OUN, omdlenie, płynoterapia, równowaga wodno-elektrolitowa, terazosyna, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakokinetyczna, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie świadomości, zawroty głowy, zwiększenie objętości osocza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vitaminum B1 Richter 25 mg
Przedawkowanie tiaminy chlorowodorku (witamina B1) w dawkach przekraczających zalecane, stosowane doustnie w postaci tabletek Vitaminum B1 Richter (25 mg), nie stanowi istotnego zagrożenia dla zdrowia. Wynika to z fizjologicznie ograniczonego wchłaniania tiaminy w przewodzie pokarmowym, które jest regulowane przez nasycany mechanizm transportu aktywnego w jelicie. Po przekroczeniu progu nasycenia transporterów dalsze wchłanianie tiaminy jest blokowane, co zapobiega toksyczności nawet przy znacznych dawkach. W praktyce klinicznej nie obserwuje się objawów niepożądanych ani toksycznych efektów związanych z przedawkowaniem tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Silcontrol FC 100 mg
Przedawkowanie cytrynianu sildenafilu (Silcontrol FC 100 mg) prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych, takich jak bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa oraz zaburzenia widzenia. Objawy te pojawiają się już przy dawce 200 mg i nasilają się wraz ze wzrostem dawki, sięgającej nawet do 800 mg, co potwierdzają badania kliniczne u zdrowych ochotników. Dawki powyżej 200 mg nie zwiększają skuteczności terapeutycznej, natomiast znacząco podnoszą częstość i intensywność działań niepożądanych, w tym ryzyko zaburzeń rozróżniania kolorów i przemijającej utraty wzroku.
ból głowy, cytrynian sildenafilu, dializoterapia, dolegliwość dyspeptyczna, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, eliminacja leku, forsowanie diurezy, klirens, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca utrata wzroku, rozszerzenie naczyń, spadek ciśnienia tętniczego, syldenafil, uderzenie gorąca, wazodylatacja, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie z moczem, zaburzenie rozróżniania kolorów, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ziele Skrzypu 1 g/1 g
Produkt leczniczy ZIELE SKRZYPU zawiera 1 g Equisetum arvense L. herba w 1 g produktu i jest stosowany w formie ziół do zaparzania. Ze względu na tradycyjny charakter oraz złożony skład surowca roślinnego, nie są wymagane szczegółowe badania farmakokinetyczne, co jest zgodne z obowiązującymi wytycznymi dla produktów roślinnych. Standardowe parametry farmakokinetyczne, takie jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie, nie są określane dla każdego składnika osobno, co wynika z natury i formy podania produktu.
- Leksykon substancji czynnych
Kłącze imbiru – Właściwości farmakokinetyczne
Kłącze imbiru (Zingiber officinale Roscoe) jest składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau Original, występującym w ilości 714 mg na 100 ml produktu, który zawiera także 65 mg olejków lotnych w 66,8% (V/V) etanolu. Pomimo obecności imbiru w tej kompozycji, brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących jego wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania w kontekście tego preparatu. Produkt zawiera również liczne inne ekstrakty roślinne, co może wpływać na farmakokinetykę imbiru i potencjalnie modyfikować jego działanie. Brak tych danych wymaga ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, u osób starszych, dzieci oraz kobiet w ciąży, a także uwzględnienia formy podania (płyn doustny lub na skórę), która może wpływać na biodostępność substancji czynnych.
Nieobecność informacji o podstawowych parametrach farmakokinetycznych, takich jak biodostępność, czas półtrwania, objętość dystrybucji, wiązanie z białkami osocza, metabolizm i drogi eliminacji kłącza imbiru w preparacie Melisana Klosterfrau Original, wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie. Ponadto, obecność etanolu w wysokim stężeniu (66,8% V/V) oraz licznych składników roślinnych zwiększa ryzyko interakcji lekowych, co powinno być uwzględniane podczas przepisywania i monitorowania terapii. W praktyce klinicznej zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności oraz indywidualizację dawkowania, biorąc pod uwagę brak pełnej dokumentacji farmakokinetycznej i potencjalne ryzyko działań niepożądanych.
biodostępność, czas półtrwania, eliminacja substancji czynnej, farmakokinetyka, interakcja lekowa, kłącze imbiru, Melisana Klosterfrau, objętość dystrybucji, olejek lotny, płyn doustny, płyn na skórę, praktyka kliniczna, schemat dawkowania, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, Zingiber officinale - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Neurapas 60 mg + 32 mg + 28 mg
Produkt leczniczy Neurapas w postaci tabletek powlekanych zawiera kombinację wyciągów roślinnych: 60 mg ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.) o pierwotnym DER 4,6-6,5:1, 32 mg ziela męczennicy (Passiflora incarnata L.) o DER 6-7:1 oraz 28 mg korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) o DER 3,8-5,6:1. Każdy wyciąg uzyskano z użyciem odpowiednio 45%, 68% i 47% etanolu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego. Ze względu na złożony skład preparatu, zawierający liczne bioaktywne związki o różnorodnych strukturach chemicznych, nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakokinetycznych, a parametry takie jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie nie zostały określone.
ADME, badanie farmakokinetyczne, działanie farmakologiczne, etanol 45%, etanol 47, etanol 68%, glukoza suszona rozpyłowo, korzeń kozłka lekarskiego, laktoza jednowodna, płyn biologiczny, produkt pochodzenia roślinnego, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, składnik bioaktywny, tabletka powlekana, właściwość farmakokinetyczna, współczynnik DER, wyciąg suchy, wyciąg z dziurawca, wyciąg z kozłka lekarskiego, wyciąg z męczennicy, ziele dziurawca, ziele męczennicy, związek biologicznie aktywny - Leksykon leków
Interakcje leku – Cetigran 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Cetigran 10 mg, wykazuje korzystny profil interakcji lekowych, bez istotnych klinicznie interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych z innymi lekami, w tym z pseudoefedryną oraz teofiliną (dawka do 400 mg/dobę). Pokarm nie wpływa na całkowitą biodostępność cetyryzyny, choć może opóźniać jej wchłanianie, co może nieznacznie przesunąć początek działania leku. W przeciwieństwie do leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji, cetyryzyna nie nasila działania alkoholu przy stężeniu 0,5 g/l we krwi, jednak u pacjentów wrażliwych może powodować dodatkowe obniżenie zdolności reagowania i koncentracji.
biodostępność substancji czynnej, cetyryzyna dichlorowodorek, efekt sedacyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pseudoefedryna, substancja czynna, teofilina, właściwość farmakokinetyczna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Posterisan –
Produkt leczniczy Posterisan zawiera 387,1 mg standaryzowanej zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli, w tym 660 mln zabitych bakterii konserwowanych 6,6 mg płynnego fenolu. Ze względu na specyfikę składu i miejscową drogę podania w postaci czopków, standardowe badania farmakokinetyczne, takie jak ocena wchłaniania, stężenia we krwi czy wydalania substancji czynnej, nie są możliwe do przeprowadzenia. Analizy immunohistologiczne na błonie śluzowej odbytnicy zwierząt doświadczalnych (szczury, miniaturowe świnie) wykazały jednak zdolność składników immunogennych do penetracji tkanek, co potwierdza miejscowe działanie preparatu.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Megace 40 mg/ml
Preparat Megace zawierający megestrolu octan w stężeniu 40 mg/ml w formie zawiesiny doustnej nie posiada jednoznacznych danych klinicznych dotyczących wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów mechanicznych i obsługę maszyn. Zawiera on również śladową ilość etanolu (0,49 mg/ml), która prawdopodobnie nie wywiera istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne. Wobec braku szczegółowych badań, lekarz powinien zachować ostrożność, informując pacjenta o potencjalnych zagrożeniach oraz zalecając obserwację indywidualnych reakcji organizmu, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Należy także uwzględnić możliwe interakcje z innymi lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy.
- Leksykon substancji czynnych
N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina – Właściwości farmakokinetyczne
N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina jest jednym ze składników mieszaniny czarnej gumy (black rubber mix) stosowanej w produkcie diagnostycznym TRUE Test 36 do wykrywania alergii kontaktowej. Mieszanina ta zawiera N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiaminę w proporcji 2 części na 12 części całkowitej mieszaniny (2:5:5), co odpowiada stężeniu około 12,5 mikrogramów/cm² lub 10,2 mikrogramów/płatek w produkcie. Produkt jest aplikowany miejscowo na skórę w formie plastra, który zawiera 36 płatków, z czego 35 pokrytych jest substancjami testującymi, a jeden stanowi płatek kontrolny.
Z uwagi na diagnostyczne zastosowanie i niskie dawki substancji, nie przeprowadzono klasycznych badań farmakokinetycznych obejmujących wchłanianie, dystrybucję, metabolizm i eliminację N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiaminy. Standardowe parametry farmakokinetyczne nie mają zastosowania klinicznego w tym kontekście, gdyż substancja jest stosowana wyłącznie miejscowo i w celach diagnostycznych, a nie terapeutycznych. W związku z tym, ocena bezpieczeństwa i skuteczności opiera się na minimalnej ekspozycji i specyficznej funkcji testu alergicznego.
alergia kontaktowa, badanie farmakokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, mieszanina czarnej gumy, N, N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N’-difenylo-parafenylenodiamina, plaster do prób prowokacyjnych, płatek kontrolny, reakcja alergiczna, test prowokacyjny, TRUE Test, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dicloreum 50 mg
Diklofenak sodowy, substancja czynna Dicloreum 50 mg tabletek dojelitowych, charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem podczas pasażu jelitowego, z opóźnionym początkiem działania terapeutycznego wynikającym z obecności otoczki dojelitowej. Wchłanianie nie jest zależne od przyjęcia pokarmu, choć posiłek wydłuża czas pasażu żołądkowego i opóźnia efekt kliniczny. U dzieci stosujących dawkę dostosowaną do masy ciała (mg/kg) stężenia w osoczu są porównywalne do dorosłych. Diklofenak wykazuje bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (99,7%, głównie albuminy 99,4%) oraz ograniczoną objętość dystrybucji (0,12-0,17 l/kg). Maksymalne stężenie w płynie maziowym osiągane jest 2-4 godziny po maksymalnym stężeniu w osoczu, z okresem półtrwania w płynie maziowym wynoszącym 3-6 godzin. Stężenie diklofenaku w płynie maziowym przewyższa stężenie w osoczu już po 2 godzinach i utrzymuje się na wyższym poziomie przez 12 godzin, co jest kluczowe dla działania przeciwzapalnego w schorzeniach stawów.
albumina, biotransformacja, diklofenak sodowy, dystrybucja tkankowa, eliminacja leku, glukuronid, glukuronizacja, hydroksy-diklofenak, hydroksylacja, kwas żołądkowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, otoczka dojelitowa, płyn maziowy, pochodna fenolowa, stężenie w osoczu, tabletka dojelitowa, wchłanianie jelitowe, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ursopol 300 mg
Przedawkowanie kwasu ursodeoksycholowego (UDCA), substancji czynnej Ursopolu (dostępnego w kapsułkach 150 mg i 300 mg), jest rzadkie ze względu na mechanizm farmakokinetyczny, w którym wzrost dawki prowadzi do obniżenia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego i zwiększonego wydalania z kałem. Dominującym objawem przedawkowania jest biegunka, wynikająca z obecności niewchłoniętej substancji w jelitach, co zaburza motorykę przewodu pokarmowego. W przypadku przedawkowania nie jest konieczne specyficzne leczenie, a postępowanie koncentruje się na terapii objawowej, głównie uzupełnianiu płynów i elektrolitów w związku z ryzykiem zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej.
biegunka, eliminacja z kałem, kwas ursodeoksycholowy, mechanizm farmakokinetyczny, mechanizm samoograniczający, niedobór elektrolitów, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, Ursopol, uzupełnienie elektrolitów, wchłanianie jelitowe, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gaviscon o smaku mięty (500 mg + 267 mg + 160 mg)/10 ml
Preparat leczniczy Gaviscon o smaku mięty, zawierający alginian sodu (500 mg/10 ml), wodorowęglan sodu (267 mg/10 ml) oraz węglan wapnia (160 mg/10 ml) w postaci zawiesiny doustnej, charakteryzuje się unikalną farmakokinetyką. Jego działanie terapeutyczne jest miejscowe i nie wymaga wchłaniania substancji czynnych do krążenia układowego. Składniki aktywne współdziałają na zasadzie reakcji fizykochemicznych w przewodzie pokarmowym, co eliminuje klasyczne procesy farmakokinetyczne takie jak absorpcja, dystrybucja, metabolizm czy wydalanie.
absorpcja układowa, alginian sodu, działanie terapeutyczne, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka leku, krążenie układowe, mechanizm działania leku, proces farmakokinetyczny, profil bezpieczeństwa leku, przewód pokarmowy, wchłanianie do krwiobiegu, węglan wapnia, właściwość farmakokinetyczna, wodorowęglan sodu, zawiesina doustna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ligosan 140 mg/g
Produkt leczniczy Ligosan w formie żelu okołozębowego zawiera doksycyklinę w stężeniu 140 mg/g i wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny po poddziąsłowej aplikacji. U 20 pacjentów stężenie maksymalne doksycykliny w płynie dziąsłowym (GCF) osiągnięto już po 15 minutach, wynosząc 19,97 ± 5,85 mg/ml, a po 3 dniach utrzymywało się na poziomie 577,41 ± 127,34 µg/ml. Co istotne, terapeutyczne stężenie powyżej 16 µg/ml utrzymywało się w GCF przez co najmniej 12 dni, co zapewnia długotrwałą ekspozycję miejscową. W ślinie stężenie maksymalne wyniosło 17,83 ± 2,84 mg/ml, jednak po 3 dniach spadło do 28,90 ± 19,44 µg/ml, co stanowi około 5% stężenia w GCF. W surowicy krwi stężenie doksycykliny pozostawało poniżej poziomu wykrywalności 50 ng/ml, wskazując na minimalną absorpcję ogólnoustrojową i zmniejszone ryzyko działań niepożądanych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Maalox 400 mg + 400 mg
Produkt leczniczy Maalox zawiera 400 mg wodorotlenku glinu oraz 400 mg wodorotlenku magnezu, które wykazują niskie wchłanianie z przewodu pokarmowego, co umożliwia ich miejscowe działanie zobojętniające kwas solny w żołądku. Wodorotlenek glinu ulega powolnej transformacji do chlorku glinu w środowisku kwaśnym żołądka, co wpływa na stopniowe działanie leku. Biodostępność systemowa glinu jest minimalna ze względu na ograniczoną absorpcję rozpuszczalnych soli glinu, natomiast wchłanianie magnezu wynosi około 10%, co również ogranicza jego efekt ogólnoustrojowy.
absorpcja w przewodzie pokarmowym, biodostępność systemowa, chlorek glinu, efekt ogólnoustrojowy, krwiobieg, kwaśne środowisko żołądka, mocz, nadkwaśność żołądka, nerki, profil farmakokinetyczny, przewód pokarmowy, właściwość farmakokinetyczna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wydalanie z organizmu, związek zobojętniający kwas solny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kwiat Wiązówki –
Produkt leczniczy Kwiat wiązówki (Filipendula ulmaria (L.) Maxim., syn. Spiraea ulmaria L.), flos, zawierający 1 g kwiatu wiązówki w 1 g produktu, nie wymaga przeprowadzania badań farmakokinetycznych zgodnie z obowiązującymi przepisami Unii Europejskiej. Zgodnie z artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC oraz jej późniejszymi zmianami, tradycyjne produkty lecznicze roślinne, takie jak ten, mogą być rejestrowane bez konieczności szczegółowej charakterystyki farmakokinetycznej, jeśli wykazano ich wieloletnie, bezpieczne stosowanie w medycynie tradycyjnej.