Właściwości farmakokinetyczne leku Enstilar

Lek Enstilar w postaci piany na skórę zawiera dwie substancje czynne: kalcypotriol (50 mikrogramów/g) w postaci kalcypotriolu jednowodnego oraz betametazon (0,5 mg/g) w postaci betametazonu dipropionianu. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych obu substancji po zastosowaniu miejscowym.¹

Metabolizm substancji czynnych

Po ekspozycji ogólnoustrojowej zarówno kalcypotriol, jak i dipropionian betametazonu podlegają szybkiemu i znacznemu metabolizmowi w organizmie. Proces ten ma istotne znaczenie dla biodostępności i działania terapeutycznego obu substancji.²

Drogi wydalania

Badania na modelach zwierzęcych wykazały różnice w drogach eliminacji obu substancji czynnych:

• Kalcypotriol – wydalany jest głównie z kałem, co wykazano w badaniach na szczurach i świnkach morskich
• Dipropionian betametazonu – wydalany jest głównie z moczem, co potwierdzono w badaniach na szczurach i myszach

Te różnice w drogach eliminacji wskazują na odmienne szlaki metaboliczne obu substancji aktywnych, co może mieć znaczenie przy długotrwałym stosowaniu leku.³

Dystrybucja w tkankach

Badania dystrybucji tkankowej przeprowadzone na szczurach z wykorzystaniem znakowanych radioizotopowo substancji czynnych – kalcypotriolu i dipropionianu betametazonu – dostarczyły cennych informacji na temat ich rozmieszczenia w organizmie. Wyniki tych badań wykazały, że najwyższy poziom radioaktywności obserwowano w nerkach i wątrobie. Wskazuje to na znaczącą rolę tych narządów w procesach metabolizmu i eliminacji obu składników leku Enstilar.⁴

Przezskórna absorpcja

Przezskórna absorpcja obu substancji czynnych po aplikacji miejscowej Enstilaru została oceniona w badaniu osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) u pacjentów z rozległą łuszczycą. Badanie przeprowadzono na grupie 35 pacjentów z rozległą łuszczycą zarówno na skórze, jak i owłosionej skórze głowy. Pacjenci byli leczeni produktem Enstilar raz na dobę przez okres 4 tygodni.⁵

Wyniki badania wykazały, że:

• W większości próbek pobranych od pacjentów, stężenia kalcypotriolu i dipropionianu betametazonu były poniżej dolnej granicy oznaczalności
• Kalcypotriol był oznaczalny tylko u 1 pacjenta
• Betametazon był oznaczalny u 5 pacjentów
• Metabolity kalcypotriolu były wykrywalne u 3 pacjentów
• Metabolity betametazonu były oznaczalne u 27 pacjentów

Powyższe dane wskazują na niską absorpcję ogólnoustrojową substancji czynnych, przy czym częściej wykrywano metabolity betametazonu niż samą substancję czynną lub metabolity kalcypotriolu. Może to sugerować, że betametazon w większym stopniu przenika przez skórę i podlega metabolizmowi w porównaniu do kalcypotriolu.⁶

Charakterystyka farmakokinetyczna