właściwość farmakokinetyczna
Właściwość farmakokinetyczna to cecha opisująca zachowanie substancji leczniczej w organizmie człowieka. Obejmuje ona procesy, którym podlega lek od momentu podania do wydalenia z ustroju, czyli wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację.
Parametry farmakokinetyczne obejmują biodostępność, objętość dystrybucji, wiązanie z białkami osocza, okres półtrwania oraz klirens. Umożliwiają one przewidywanie stężenia leku w organizmie oraz określenie optymalnego schematu dawkowania. Właściwości te są kluczowe dla zapewnienia skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych.
Znajomość właściwości farmakokinetycznych ma szczególne znaczenie w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz w populacjach szczególnych (dzieci, osoby starsze, kobiety w ciąży). Pozwala na indywidualizację terapii i dostosowanie dawkowania do potrzeb konkretnego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spamilan 5 mg
Buspirolnu chlorowodorek, substancja czynna leku Spamilan, został poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym, które spełniają obowiązujące standardy. Wyniki tych badań, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję, zostały w pełni uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL). Nie ma dodatkowych danych przedklinicznych, które wymagałyby odrębnego omówienia lub mogłyby wpłynąć na decyzje kliniczne lekarza przepisującego lek.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kwiat Lawendy –
Produkt leczniczy Kwiat lawendy (Lavandula angustifolia Mill., L. officinalis Chaix, flos) w formie ziół do zaparzania zawiera 1 g kwiatu lawendy na 1 g preparatu. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi oraz artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC, nie jest wymagane określanie właściwości farmakokinetycznych tego produktu. Wynika to z faktu, że produkt ten jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym, dla którego nie przeprowadza się badań dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu czy wydalania substancji czynnych.
- Leksykon substancji czynnych
Gramicydyna – Właściwości farmakokinetyczne
Gramicydyna jest jednym z trzech składników aktywnych preparatu Dicortineff, dostępnego w formie kropli do oczu i uszu, o stężeniu 25 j.m./ml w zawiesinie zawierającej również 2 500 j.m. neomycyny oraz 1 mg fludrokortyzonu na mililitr. Aktualna dokumentacja produktu nie dostarcza szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki gramicydyny, w tym jej wchłaniania przez barierę spojówkową lub nabłonek ucha, metabolizmu, eliminacji, biodostępności, czasu półtrwania, objętości dystrybucji ani klirensu po podaniu miejscowym. W przeciwieństwie do neomycyny i fludrokortyzonu, które mogą być wchłaniane w niewielkich ilościach do krążenia ogólnego, brak jest potwierdzonych informacji o absorpcji gramicydyny z miejsca aplikacji.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Balsolan 100 mg/g
Balsolan to maść zawierająca 100 mg/g balsamu peruwiańskiego (Balsamum peruvianum) jako substancję czynną. Preparat ma postać jasnobrązowej maści o charakterystycznym aromatycznym zapachu wanilii. W odniesieniu do Balsolan 100 mg/g maści nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych, co oznacza brak szczegółowych danych dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnej po miejscowej aplikacji. Ta informacja jest istotna dla lekarzy, gdyż wskazuje na ograniczenia w wiedzy o losie farmakokinetycznym balsamu peruwiańskiego po podaniu miejscowym. Ze względu na miejscowe zastosowanie maści można przypuszczać, że wchłanianie ogólnoustrojowe substancji czynnej jest ograniczone, jednak brak specyficznych badań farmakokinetycznych uniemożliwia przedstawienie szczegółowych parametrów farmakokinetycznych. W praktyce klinicznej oznacza to konieczność ostrożności przy przepisywaniu Balsolan, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami skóry lub w przypadku stosowania na duże powierzchnie ciała, gdzie potencjalne wchłanianie systemowe mogłoby być większe.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betaloc ZOK 100 95 mg
Dokumentacja przedkliniczna metoprololu bursztynianu, substancji czynnej Betaloc ZOK w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg oraz 95 mg, nie wykazała istotnych klinicznie zagrożeń związanych z jego stosowaniem. Brak szczegółowych danych przedklinicznych sugeruje, że w trakcie badań nie zidentyfikowano specyficznych ryzyk wymagających dodatkowej uwagi klinicznej. Metoprolol, jako selektywny beta-adrenolityk, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa, potwierdzony wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Niemniej jednak, brak istotnych informacji przedklinicznych nie zwalnia z konieczności monitorowania pacjentów pod kątem znanych działań niepożądanych wynikających z mechanizmu działania beta-adrenolityków.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – TRUE Test 36 –
Produkt leczniczy TRUE Test 36 jest plastrem do prób prowokacyjnych stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej, zawierającym 36 płatków, z czego 35 zawiera różne alergeny kontaktowe, a jeden jest pusty. Ze względu na miejscowe zastosowanie i niskie stężenia substancji czynnych (od 0,81 µg/płatek budezonidu do 972 µg/płatek kalafonii), nie przedstawiono danych dotyczących farmakokinetyki, takich jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm czy wydalanie, gdyż nie mają one zastosowania w kontekście tego preparatu. Produkt nie jest przeznaczony do terapii ogólnoustrojowej, a jedynie do wywołania reakcji miejscowej w celu identyfikacji alergii kontaktowej.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, aplikacja na skórę, budezonid, cel terapeutyczny, działanie ogólnoustrojowe, farmakokinetyka, kalafonia, narzędzie diagnostyczne, próba prowokacyjna, reakcja miejscowa, substancja czynna, substancja testująca, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Liść Pokrzywy
Produkt leczniczy Liść Pokrzywy (Urtica dioica L., Urtica urens L. lub ich mieszanina, folium) w formie ziół do zaparzania nie wymaga przeprowadzania badań farmakokinetycznych zgodnie z europejskimi regulacjami prawnymi. Podstawą jest artykuł 16c (1) (a) (iii) dyrektywy 2001/83/WE z późniejszymi zmianami, który odnosi się do tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych. W przypadku takich preparatów, długotrwałe stosowanie i doświadczenie kliniczne stanowią wystarczające kryteria oceny bezpieczeństwa i skuteczności, eliminując konieczność szczegółowych badań farmakokinetycznych określających losy substancji czynnych w organizmie.
badanie farmakokinetyczne, dokumentacja rejestracyjna, doświadczenie kliniczne, flawonoid, kwas organiczny, liść pokrzywy, produkt ziołowy, substancja czynna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, Urtica dioica, Urtica urens, właściwość farmakokinetyczna, zioła do zaparzania, związek biologicznie czynny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Copaxone 40 mg/ml
Octan glatirameru, substancja czynna leku Copaxone 40 mg/ml, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania. Badania obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozrodczość. Nie wykazano istotnych zagrożeń dla człowieka, choć brak pełnych danych farmakokinetycznych u ludzi uniemożliwia precyzyjne określenie marginesu bezpieczeństwa w porównaniu do zwierząt. W badaniach na szczurach i małpach obserwowano złogi kompleksów odpornościowych w kłębuszkach nerkowych po 6 miesiącach podawania, jednak w długoterminowym badaniu 2-letnim u szczurów nie potwierdzono tego efektu, co sugeruje jego przejściowy charakter. Ponadto, u zwierząt uczulonych odnotowano reakcje anafilaktyczne, a wielokrotne podawanie powodowało toksyczność miejscową w miejscu wstrzyknięcia, co ma znaczenie kliniczne dla potencjalnych reakcji u pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Copaxone, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, kłębuszek nerkowy, nefrotoksyczność, octan glatirameru, potencjał rakotwórczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, test genotoksyczności, toksyczny wpływ na rozrodczość, właściwość farmakokinetyczna, złogi kompleksów odpornościowych - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z korzenia goryczki – Właściwości farmakokinetyczne
Olejek eteryczny z korzenia goryczki (Gentiana lutea L.) stanowi 13,96% mieszanki ziołowej w produkcie leczniczym Melisana Klosterfrau, gdzie w 100 ml preparatu znajduje się 62 mg olejków lotnych rozpuszczonych w 66,8% (V/V) etanolu. Produkt występuje w formie płynu doustnego lub do stosowania na skórę, co determinuje drogę podania i może wpływać na farmakokinetykę substancji czynnych. Brak dedykowanych badań farmakokinetycznych dla olejku z korzenia goryczki oraz całego preparatu jest typowy dla produktów o długiej tradycji stosowania, a ocena właściwości farmakokinetycznych opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym zastosowaniu. Wysoka zawartość etanolu (66,3%-67,3% V/V) może wpływać na rozpuszczalność, wchłanianie i biodostępność olejku, a obecność innych olejków lotnych z różnych surowców roślinnych w produkcie może powodować interakcje farmakokinetyczne, które nie zostały jednak szczegółowo zbadane.
badanie farmakokinetyczne, badanie kliniczne, biodostępność, destylacja z alkoholem, dokumentacja rejestracyjna, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka ADME, Gentiana lutea, interakcja międzylekowa, kłącze imbiru, kłącze omanu, korzeń arcydzięgla, liść melisy, Melisana Klosterfrau, mieszanka ziołowa, olejek eteryczny z korzenia goryczki, olejek lotny, płyn doustny, płyn na skórę, produkt leczniczy tradycyjny, standaryzacja zawartości, substancja czynna, surowiec leczniczy, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Macrogol Aurovitas 10 g
Produkt leczniczy Macrogol Aurovitas zawiera 10 g makrogolu 4000 w saszetce i charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym, co stanowi kluczowy czynnik bezpieczeństwa jego stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Dostępne dane, obejmujące mniej niż 300 udokumentowanych przypadków ciąż, nie wskazują na toksyczność reprodukcyjną ani negatywny wpływ na rozwój płodu, co potwierdzają również badania na modelach zwierzęcych. W okresie laktacji brak jest danych o wydalaniu makrogolu 4000 do mleka matki, jednak z uwagi na znikome wchłanianie substancji czynnej, ekspozycja noworodków i niemowląt jest minimalna, co pozwala na bezpieczne stosowanie leku w tym czasie. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o obecności substancji pomocniczej – sorbitolu (3,1-4,6 mg na saszetkę) – oraz o konieczności indywidualnej oceny korzyści i ryzyka terapii.
aromat pomarańczowo-grejpfrutowy, bezpieczeństwo stosowania leku, ciąża, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka substancji, karmienie piersią, laktacja, makrogol 4000, płodność, przewód pokarmowy, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie makrogolu, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwość farmakokinetyczna, wskazanie kliniczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Axyven 75 mg
Lek Axyven, zawierający wenlafaksynę w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Przede wszystkim przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na wenlafaksynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (3 mg w tabletce 37,5 mg, 3,4 mg w 75 mg oraz 5,7 mg w 150 mg), co jest istotne u osób z ciężką nietolerancją laktozy, galaktozemią lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ponadto, bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie Axyvenu z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią.
drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, galaktozemia, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, okres karencji, pobudzenie psychoruchowe, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wenlafaksyna, właściwość farmakokinetyczna, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Glatiramer – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan glatirameru, syntetyczny polipeptyd złożony z aminokwasów L-glutaminowego, L-alaniny, L-tyrozyny i L-lizyny, wykazał w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa. Badania obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję. Zaobserwowano przejściowe odkładanie kompleksów immunologicznych w kłębuszkach nerkowych u szczurów i małp po podaniu przez co najmniej 6 miesięcy, które nie utrzymywało się w badaniu 2-letnim. Reakcje anafilaktyczne występowały u zwierząt uprzednio uczulonych, a miejscowe reakcje toksyczne w miejscu wstrzyknięcia były częstym działaniem niepożądanym. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥ 6 mg/kg/dobę (2,83-krotność maksymalnej dawki u człowieka przeliczonej na mg/m²) powodowały niewielkie, ale istotne statystycznie zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa, bez innych negatywnych efektów rozwojowych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakokinetyczne, dawka podskórna, działanie niepożądane, genotoksyczność, kłębuszek nerkowy, kompleks immunologiczny, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, laktacja, margines bezpieczeństwa, octan glatirameru, polipeptyd syntetyczny, rakotwórczość, reakcja anafilaktyczna, reprodukcja, rozrodczość, rozwój behawioralny, toksyczność, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zilibra 150 mg
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje selektywne nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje błony neuronów i przeciwdziała nadmiernej pobudliwości. W badaniach przedklinicznych skuteczny w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych, a także opóźnia kindling, co może zapobiegać epileptogenezie. W monoterapii u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, dawkowanie 200-600 mg/dobę lakozamidu wykazało nie gorszą skuteczność niż karbamazepina CR (400-1200 mg/dobę), z 6-miesięczną częstością uwolnienia od napadów 89,8% vs 91,1% (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). U pacjentów ≥65 lat dawka podtrzymująca wynosiła najczęściej 200 mg/dobę, z podobną skutecznością jak w populacji ogólnej.
aminokwas funkcjonalizowany, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, epileptogeneza, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina CR, kindling, lakozamid, leczenie skojarzone, lek przeciwpadaczkowy, mechanizm przeciwpadaczkowy, monoterapia, monoterapia lakozamidem, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, podwójna ślepa próba, stabilizacja błony komórkowej, stężenie terapeutyczne, terapia wspomagająca, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon substancji czynnych
Glikol propylenowy – Właściwości farmakokinetyczne
Glikol propylenowy, będący substancją aktywną kremu Oviderm w stężeniu 250 mg/g, nie posiada szczegółowo opisanych właściwości farmakokinetycznych w dokumentacji produktu leczniczego. W charakterystyce produktu w sekcji dotyczącej farmakokinetyki znajduje się jedynie adnotacja „Nie dotyczy”, co wskazuje na brak przeprowadzonych lub istotnych badań farmakokinetycznych dla tej substancji w formie kremu stosowanego miejscowo. Ograniczona absorpcja ogólnoustrojowa i lokalne działanie na skórę tłumaczą brak szczegółowych danych, co jest typowe dla dermatologicznych preparatów zewnętrznych.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol cetostearylowy, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja produktu leczniczego, glikol propylenowy, krem Oviderm, penetracja składnika aktywnego, produkt dermatologiczny, stosowanie miejscowe, substancja aktywna, właściwość farmakokinetyczna, właściwość fizykochemiczna, właściwość nawilżająca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Legalon 140 140 mg
Legalon 140 to preparat zawierający wyciąg suchy z owoców ostropestu plamistego, standaryzowany na 173,0-186,7 mg wyciągu (36-44:1), co odpowiada 58,0-62,5% sylimaryny, głównie sylibininy. Sylibinina jest głównym składnikiem czynnym, który ulega wchłanianiu w przewodzie pokarmowym i jest eliminowany przede wszystkim z żółcią (ponad 80% wchłoniętej substancji). Wątroba jest głównym miejscem działania sylibininy, co wynika z jej specyficznej dystrybucji i mechanizmu działania. Metabolizm sylibininy prowadzi do powstania glukuronidów i siarczanów, które są następnie wydalane z żółcią, natomiast wydalanie nerkowe jest marginalne.
glikozyd kwasu glukuronowego, glukuronid, krążenie wątrobowo-jelitowe, okres półtrwania eliminacji, ostropest plamisty, parametr farmakokinetyczny, proces farmakokinetyczny, przewód pokarmowy, siarczany, steady state, stężenie w żółci, sylibinina, sylimaryna, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie nerkowe, wydalanie żółciowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Simvacard 20 20 mg
Symwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, jest podawana w formie nieaktywnego laktonu, który ulega in vivo konwersji do aktywnego beta-hydroksykwasu. Po podaniu doustnym charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak jej biodostępność systemowa jest niska (<5% dawki). Maksymalne stężenie aktywnego metabolitu osiągane jest w ciągu 1-2 godzin. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (>95%) oraz jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Eliminacja symwastatyny odbywa się zarówno przez nerki (13% dawki w moczu), jak i przewód pokarmowy (60% dawki w kale), a okres półtrwania aktywnego metabolitu wynosi około 1,9 godziny. Wchłanianie leku nie jest istotnie modyfikowane przez posiłek, a farmakokinetyka po jednorazowym i wielokrotnym podaniu pozostaje stabilna, co umożliwia przewidywalność efektów terapeutycznych.
BCRP, beta-hydroksykwas, białko oporności raka piersi, biodostępność systemowa, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, hydroliza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, konwersja in vivo, lakton nieaktywny, OATP1B1, okres półtrwania, polimorfizm genu SLCO1B1, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pro-lek, profil farmakokinetyczny, rabdomioliza, stężenie inhibitora, symwastatyna, transporter błonowy, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, wychwyt wątrobowy, wydalanie nerkowe - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek cynchokainy – Właściwości farmakokinetyczne
Chlorowodorek cynchokainy jest składnikiem mieszaniny kain w produkcie TRUE Test 36, stosowanym do testów płatkowych w diagnostyce alergii kontaktowej na miejscowe środki znieczulające z grupy estrów kwasu para-aminobenzoesowego. W panelu nr 1 (pozycja 5) chlorowodorek cynchokainy występuje w proporcji 1 części na 7 części mieszaniny (5 części benzokainy, 1 część chlorowodorku tetrakainy, 1 część chlorowodorku cynchokainy), co odpowiada około 72,9 μg chlorowodorku cynchokainy na płatek (510 μg/płatek całkowitej mieszaniny kain) lub 630 μg/cm². Produkt jest aplikowany miejscowo na nieuszkodzoną skórę w małych stężeniach, co minimalizuje ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego i działań niepożądanych systemowych.
alergia kontaktowa, benzokainy, chlorowodorek cynchokainy, chlorowodorek tetrakainy, diagnostyka alergii kontaktowej, ester kwasu para-aminobenzoesowego, miejscowy środek znieczulający, mieszanina kain, nadwrażliwość, parametr farmakokinetyczny, plaster do testów prowokacyjnych, reakcja alergiczna, test płatkowy, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon substancji czynnych
Arum triphyllum – Właściwości farmakokinetyczne
Arum triphyllum jest substancją czynną stosowaną w preparatach homeopatycznych Homeogene 9 oraz Homeovox, występującą w rozcieńczeniu 3CH, odpowiednio w dawkach 0,667 mg i 0,091 mg na tabletkę. Preparaty te są przeznaczone do łagodzenia objawów chorób gardła i krtani, a Arum triphyllum współwystępuje z innymi składnikami homeopatycznymi, takimi jak Mercurius solubilis Hahnemanni, Pulsatilla, Spongia tosta, Belladonna i inne, w różnych rozcieńczeniach 3CH lub 6CH. Warto podkreślić, że rozcieńczenie 3CH oznacza trzykrotne rozcieńczenie 1:100, co implikuje bardzo niskie stężenia substancji czynnej w preparacie.
aconitum napellus, arnica montana, Arum triphyllum, badanie farmakokinetyczne, Belladonna, Bromum, Bryonia, calendula officinalis, charakterystyka produktu leczniczego, farmakokinetyka, Ferrum phosphoricum, Hepar sulfuris calcareum, Homeogene 9, Homeovox, Kalium bichromicum, mechanizm farmakodynamiczny, mercurius solubilis hahnemanni, Phytolacca decandra, Populus candicans, preparat homeopatyczny, Pulsatilla, rozcieńczenie 3CH, Spongia tosta, tabletka drażowana, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon substancji czynnych
Owoc anyżu – Właściwości farmakokinetyczne
Preparaty zawierające owoc anyżu (Pimpinella anisum L., fructus) dostępne jako zioła do zaparzania (1 g/g) oraz w saszetkach (2,0 g/saszetkę) nie wymagają przedstawiania szczegółowych danych farmakokinetycznych zgodnie z artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC z późniejszymi zmianami. Regulacje te dotyczą tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych o ugruntowanym zastosowaniu, do których zalicza się preparaty z owocem anyżu. Niezależnie od formy farmaceutycznej, obowiązuje uproszczona procedura rejestracyjna, która zwalnia z konieczności dostarczania szczegółowych informacji dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnych zawartych w owocu anyżu.
charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakokinetyczne, olejek anyżowy, owoc anyżu, pimpinella anisum, postać farmaceutyczna, proces farmakokinetyczny, procesy farmakokinetyczne, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tradycyjne stosowanie, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, trans-anetol, właściwość farmakokinetyczna, wskazania i przeciwwskazania, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zibor 2500 j.m. anty Xa/0,2 ml
Bemiparyna sodowa, substancja czynna leku Zibor, wykazuje liniową kinetykę pierwszego rzędu z wysoką biodostępnością (96%) po podaniu podskórnym. Maksymalna aktywność hamująca czynnik Xa osiągana jest po 2-3 godzinach dla dawek profilaktycznych (2500 j.m. – 0,34 ± 0,08 j.m./ml; 3500 j.m. – 0,45 ± 0,07 j.m./ml) oraz po 3-4 godzinach dla dawek terapeutycznych (5000 j.m. – 0,54 ± 0,06 j.m./ml; 7500 j.m. – 1,22 ± 0,27 j.m./ml; 10000 j.m. – 1,42 ± 0,19 j.m./ml; 12500 j.m. – 2,03 ± 0,25 j.m./ml). Przy dawkach terapeutycznych obserwuje się również niewielką aktywność anty-IIa (0,01 j.m./ml). Okres półtrwania wynosi 5-6 godzin niezależnie od dawki, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. Brak jest danych dotyczących wiązania z białkami osocza, metabolizmu i dróg wydalania u ludzi.
aktywność anty-IIa, aktywność anty-Xa, aktywność hamująca czynnik Xa, bemiparyna sodowa, białko osocza, biodostępność, biotransformacja, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka profilaktyczna, dawka terapeutyczna, hamowanie czynnika Xa, kinetyka liniowa pierwszego rzędu, klirens kreatyniny, maksymalna aktywność anty-Xa, metoda amidolityczna, okres półtrwania, pole pod krzywą AUC, symulacja farmakokinetyczna, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Slow-Mag 64 mg Mg 2+
Slow-Mag to preparat zawierający 64 mg jonów magnezu w postaci chlorku magnezu sześciowodnego w tabletce dojelitowej. Po podaniu doustnym magnez jest wchłaniany głównie w jelicie cienkim z biodostępnością wynoszącą 30-50%. Wchłanianie rozpoczyna się około 1,5 godziny po podaniu, z równomiernym wzrostem stężenia po 2-3 godzinach. Maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest po 4 godzinach i utrzymuje do 6 godzin, a śladowe ilości magnezu mogą być wykrywane nawet do 36 godzin po podaniu. Chlorek magnezu cechuje się wysoką rozpuszczalnością, co przekłada się na lepsze parametry farmakokinetyczne w porównaniu z innymi formami magnezu, skutkując wyższymi stężeniami w surowicy i tkance kostnej.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amoxil 500 mg/5 ml
Amoksycylina, dostępna w preparacie Amoxil w dawkach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, może być stosowana u kobiet w ciąży i karmiących piersią, jednak z zachowaniem szczególnej ostrożności. Dane kliniczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wrodzonych wad rozwojowych ani negatywnego wpływu na reprodukcję, co potwierdzają również badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Terapia powinna być wdrażana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a decyzja o leczeniu musi uwzględniać charakter infekcji, dostępność alternatyw oraz możliwe konsekwencje nieleczonego zakażenia dla matki i płodu. W trakcie ciąży konieczne jest indywidualne dostosowanie dawkowania oraz monitorowanie stanu pacjentki.
alkohol benzylowy, amoksycylina, antybiotykoterapia, aspartam, badanie przedkliniczne, benzoesan sodu, działanie niepożądane, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, infekcja bakteryjna, mleko kobiece, płodność, reakcja alergiczna, równowaga mikrobiologiczna, teratogenność, wiek rozrodczy, właściwość farmakokinetyczna, wrodzona wada rozwojowa, zakażenie grzybicze błon śluzowych - Leksykon substancji czynnych
Szałwia – Właściwości farmakokinetyczne
Aktualne dane dotyczące farmakokinetyki preparatów zawierających liść szałwii (Salvia officinalis L.) są ograniczone, a badania w tym zakresie nie są wymagane w dokumentacji rejestracyjnej produktów takich jak Szałwia Fix, Tymsal-spray (z nalewką z ziela szałwii 1:5 ekstrahowaną etanolem 70% V/V) czy Dentosept (z wyciągiem płynnym z liścia szałwii i innych roślin). Złożony skład chemiczny szałwii, tradycyjne zastosowanie oraz miejscowe stosowanie w jamie ustnej, gdzie działanie ma charakter lokalny, ograniczają potrzebę szczegółowych badań farmakokinetycznych. Główne składniki aktywne to olejki eteryczne (tujon, cyneol, kamfora), związki fenolowe (kwas rozmarynowy i pochodne), diterpeny (karnosol, kwas karnozowy) oraz flawonoidy, których biodostępność i absorpcja mogą być różne, a profil ekstrakcji zależy od zastosowanego ekstrahentu – w analizowanych preparatach jest to etanol 70% (V/V), umożliwiający ekstrakcję związków hydro- i lipofilowych.
absorpcja ogólnoustrojowa, biodostępność, błona śluzowa jamy ustnej, diterpen, działanie antyoksydacyjne, ekstrahent, etanol, flawonoid, kwas rozmarynowy, liść szałwii, nalewka z ziela szałwii, olejek eteryczny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, składnik aktywny szałwii, stan zapalny jamy ustnej, tujon, właściwość farmakokinetyczna, wyciąg płynny, związek fenolowy, związek hydrofilowy, związek lipofilny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
Produkt leczniczy Maxiseptic, zawierający 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, może być stosowany w okresie ciąży jedynie w sytuacjach klinicznej konieczności, gdyż dostępne dane kliniczne z około 300-1000 przypadków nie wykazują teratogennego ani toksycznego wpływu na płód czy noworodka. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają brak negatywnego wpływu na reprodukcję. W okresie laktacji stosowanie Maxiseptic jest przeciwwskazane w okolicy piersi ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko przenikania substancji czynnych do mleka matki, choć farmakokinetyka wskazuje na minimalne wchłanianie oktenidyny przez skórę oraz szybkie wydalanie fenoksyetanolu, co sugeruje niskie prawdopodobieństwo obecności tych substancji w mleku.
- Leksykon substancji czynnych
Etomidat – Przeciwwskazania stosowania
Etomidat, stosowany do indukcji znieczulenia ogólnego, dostępny jest w dwóch formach: emulsji Etomidate-Lipuro (2 mg/ml, 20 mg w 10 ml, zawierającej 1,0 g oleju sojowego na ampułkę) oraz roztworu Hypnomidate (2 mg/ml, 20 mg w ampułce, zawierającego 3,5 ml glikolu propylenowego). Podstawowymi przeciwwskazaniami do stosowania obu preparatów są nadwrażliwość na etomidat oraz na substancje pomocnicze. W przypadku Etomidate-Lipuro szczególną uwagę należy zwrócić na alergię na olej sojowy, natomiast Hypnomidate może wywołać reakcje alergiczne związane z glikolem propylenowym. Ponadto, Etomidate-Lipuro jest bezwzględnie przeciwwskazany u noworodków i niemowląt poniżej 6 miesiąca życia.
alergia na soję, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, etomidat, Etomidate-Lipuro, glikol propylenowy, Hypnomidate, indukcja znieczulenia ogólnego, interakcja lekowa, lek anestetyczny, nadwrażliwość na olej sojowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niemowlę, noworodek, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, właściwość farmakodynamiczna, właściwość farmakokinetyczna, wywiad alergiczny