Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glatiramer

Octan glatirameru, syntetyczny polipeptyd złożony z aminokwasów L-glutaminowego, L-alaniny, L-tyrozyny i L-lizyny, wykazał w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa. Badania obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję. Zaobserwowano przejściowe odkładanie kompleksów immunologicznych w kłębuszkach nerkowych u szczurów i małp po podaniu przez co najmniej 6 miesięcy, które nie utrzymywało się w badaniu 2-letnim. Reakcje anafilaktyczne występowały u zwierząt uprzednio uczulonych, a miejscowe reakcje toksyczne w miejscu wstrzyknięcia były częstym działaniem niepożądanym. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥ 6 mg/kg/dobę (2,83-krotność maksymalnej dawki u człowieka przeliczonej na mg/m²) powodowały niewielkie, ale istotne statystycznie zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa, bez innych negatywnych efektów rozwojowych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania glatirameru

Octan glatirameru, syntetyczny polipeptyd zawierający cztery naturalne aminokwasy (kwas L-glutaminowy, L-alaninę, L-tyrozynę i L-lizynę), został poddany szczegółowym badaniom przedklinicznym w celu określenia bezpieczeństwa jego stosowania. Dane niekliniczne pochodzące z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości, a także wpływu na reprodukcję, nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka, poza informacjami zawartymi w innych punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.12

Istotnym ograniczeniem w ocenie bezpieczeństwa stosowania octanu glatirameru jest brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych u ludzi, co uniemożliwia dokładne ustalenie stosunku marginesów bezpieczeństwa pomiędzy ekspozycją u ludzi a ekspozycją u zwierząt użytych w badaniach przedklinicznych.34

Wpływ na układ nerkowy

W badaniach przedklinicznych zaobserwowano odkładanie się kompleksów immunologicznych w kłębuszkach nerkowych u niewielkiej liczby szczurów i małp, którym podawano octan glatirameru przez okres co najmniej 6 miesięcy. Zjawisko to miało charakter przejściowy, ponieważ w długoterminowym badaniu trwającym 2 lata, przeprowadzonym na szczurach, nie stwierdzono już obecności złogów kompleksów odpornościowych w kłębuszkach nerkowych.56

Reakcje anafilaktyczne

W trakcie badań przedklinicznych obserwowano występowanie reakcji anafilaktycznych po wstrzyknięciu octanu glatirameru zwierzętom, które zostały wcześniej uczulone na tę substancję. Zjawisko to zaobserwowano zarówno u świnek morskich, jak i u myszy. Znaczenie kliniczne tej obserwacji dla ludzi nie zostało do końca wyjaśnione.78

Miejscowe działania niepożądane

Po wielokrotnym podawaniu octanu glatirameru zwierzętom często obserwowano działanie toksyczne w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje miejscowe stanowiły zatem istotne działanie niepożądane odnotowane w badaniach przedklinicznych.910

Wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa

W badaniach nad wpływem octanu glatirameru na rozrodczość u szczurów wykazano niewielkie, ale statystycznie istotne zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa urodzonego przez matki, którym podawano lek podczas ciąży i laktacji. Efekt ten obserwowano przy dawkach podskórnych wynoszących ≥ 6 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada 2,83-krotności maksymalnej zalecanej dawki dobowej u dorosłego człowieka o masie ciała 60 kg w przeliczeniu na mg/m². Warto podkreślić, że poza tym efektem nie odnotowano żadnych innych istotnych oddziaływań na wzrost oraz rozwój behawioralny potomstwa.11

Podsumowanie danych przedklinicznych

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania octanu glatirameru wykazały generalnie dobry profil bezpieczeństwa tej substancji. Obserwowane efekty niepożądane obejmowały przejściowe odkładanie się kompleksów immunologicznych w kłębuszkach nerkowych, reakcje anafilaktyczne u uczulonych zwierząt oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Ponadto, przy wysokich dawkach stwierdzono nieznaczne zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa u szczurów.

Pomimo tych obserwacji, badania toksykologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Należy jednak podkreślić, że ze względu na brak danych farmakokinetycznych u ludzi, niemożliwe jest precyzyjne określenie marginesów bezpieczeństwa pomiędzy dawkami stosowanymi w badaniach przedklinicznych a dawkami terapeutycznymi u pacjentów.1213

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl