kandydoza przełyku
Kandydoza przełyku to grzybicze zakażenie przełyku wywołane najczęściej przez drożdżaki z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Schorzenie to występuje przede wszystkim u osób z obniżoną odpornością, w tym u pacjentów z AIDS, poddawanych chemioterapii, leczonych glikokortykosteroidami lub antybiotykami o szerokim spektrum działania.
Objawy kandydozy przełyku obejmują dysfagię (trudności w połykaniu), odynofagię (ból podczas przełykania), ból zamostkowy, nudności oraz krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Diagnostyka opiera się na badaniu endoskopowym z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego i mikologicznego, co pozwala na identyfikację drobnoustroju i określenie jego lekowrażliwości.
Leczenie kandydozy przełyku polega na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych, takich jak flukonazol, itrakonazol czy echinokandyny. W przypadkach opornych na standardową terapię stosuje się amfoterycynę B. Czas trwania leczenia zazwyczaj wynosi 14-21 dni. U pacjentów z nawracającymi infekcjami lub trwałymi zaburzeniami odporności może być konieczne stosowanie profilaktyki przeciwgrzybiczej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Micafungin Teva 50 mg
Micafungin Teva, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg (koncentracja po odtworzeniu odpowiednio 10 mg/ml i 20 mg/ml), jest lekiem przeciwgrzybiczym wskazanym do leczenia inwazyjnej kandydozy oraz kandydozy przełyku (u dorosłych i młodzieży ≥16 lat) oraz do profilaktyki zakażeń Candida u pacjentów po allogenicznym przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych lub z przewidywaną neutropenią (<500 neutrofili/μl) trwającą ≥10 dni. U dzieci i młodzieży <16 lat wskazania obejmują leczenie inwazyjnej kandydozy i profilaktykę, jednak bez leczenia kandydozy przełyku. Ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i potencjalnego rozwoju nowotworów wątroby, Micafungin Teva powinien być stosowany wyłącznie, gdy inne leki przeciwgrzybicze są niewskazane, zgodnie z aktualnymi wytycznymi.
funkcja wątroby, głęboka neutropenia, hepatotoksyczność, inwazyjna kandydoza, kandydoza przełyku, koncentrat roztworu do infuzji, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczny, liczba neutrofilów, mykafungina, mykafungina sól sodowa, neutropenia, noworodek, nowotwór wątroby, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, status immunologiczny, zakażenie Candida, zakażenie grzybicze - Leksykon substancji czynnych
Flukonazol – Dawkowanie i sposób podawania
Flukonazol wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego oraz stanu pacjenta, w tym czynności nerek i wątroby. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg (lub 800 mg w ciężkich przypadkach) w pierwszej dobie, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni. W profilaktyce nawrotów dawka wynosi 200 mg/dobę przez czas nieograniczony. W kandydozie jamy ustnej i przełyku dawka nasycająca wynosi 200-400 mg, a dawka podtrzymująca 100-200 mg/dobę przez 7-30 dni. W zakażeniach u pacjentów z HIV oraz w innych wskazaniach dawkowanie jest odpowiednio modyfikowane, z uwzględnieniem długotrwałego stosowania i ryzyka nawrotów. Dawkowanie u dzieci i noworodków jest wyrażone w mg/kg masy ciała, z maksymalną dawką dobową 400 mg u dzieci i odpowiednim wydłużeniem odstępów podawania u noworodków (np. co 48-72 godziny). Flukonazol podaje się doustnie lub dożylnie, bez konieczności zmiany dawki przy zmianie drogi podania.
aktywne zakażenie, czynne zakażenie, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, hemodializa, kandydemia, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, łupież pstry, neutrofil, neutropenia, niewydolność nerek, odpowiedź mikologiczna, onychomikoza, ostra drożdżyca pochwy, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluconazolum Aflofarm 5 mg/ml
Fluconazolum Aflofarm w stężeniu 5 mg/ml w formie syropu wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego oraz stanu pacjenta. U dorosłych dawki wahają się od 50 mg/dobę w przewlekłej zanikowej kandydozie do dawek nasycających 800 mg w pierwszej dobie w inwazyjnych kandydozach, z dalszym podtrzymaniem 100-400 mg/dobę. Czas leczenia jest zróżnicowany, np. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych wymaga terapii trwającej zwykle 6-8 tygodni, a kokcydioidomikoza nawet 11-24 miesięcy. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawki należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny, zmniejszając je do 50% przy klirensie ≤50 ml/min, z pełną dawką podawaną po dializie. U dzieci dawki wyrażone są w mg/kg masy ciała (3-12 mg/kg/dobę), z maksymalną dawką dobową 400 mg i odpowiednim wydłużeniem odstępów podawania u noworodków (co 48-72 godziny). Flukonazol podaje się doustnie lub dożylnie bez konieczności zmiany dawkowania przy zmianie drogi podania.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, łupież pstry, neutropenia, onychomikoza, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon substancji czynnych
Kaspofungina – Właściwości farmakokinetyczne
Kaspofungina, stosowana w terapii inwazyjnych zakażeń grzybiczych, charakteryzuje się wysokim wiązaniem z albuminami osocza (frakcja wolna 3,5–7,6%) oraz znaczną dystrybucją do tkanek (około 92% dawki po 1,5–2 dniach). Jej eliminacja jest powolna, z klirensem 10–12 ml/min i wielofazowym spadkiem stężenia, obejmującym fazę alfa, beta (okres półtrwania 9–11 h) oraz gamma (okres półtrwania 45 h). Kaspofungina ulega samoistnemu rozpadowi i dalszemu metabolizmowi (hydroliza peptydu, N-acetylacja), nie wykazując istotnej interakcji z izoenzymami CYP450 ani glikoproteiną P. Wydalanie jest powolne, z około 41% dawki wydalanej w moczu i 34% w kale w ciągu 27 dni, przy czym tylko 1,4% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej w moczu. Farmakokinetyka wykazuje umiarkowaną nieliniowość, a masa ciała pacjenta wpływa na ekspozycję – u osób ważących 80 kg AUC jest o około 23% niższe niż u osób ważących 60 kg.
albuminy osocza, biotransformacja, eliminacja kaspofunginy, farmakokinetyka kaspofunginy, farmakokinetyka pediatryczna, farmakokinetyka populacyjna, glikoproteina p, infuzja dożylna, interakcja lekowa, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, inwazyjne zakażenie grzybicze, izoenzymy cytochromu P450, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, leczenie empiryczne, minimalne stężenie, pole pod krzywą stężenia, stężenie kaspofunginy, substancja przeciwgrzybicza, szczytowe stężenie, terapia przeciwgrzybicza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Micafungin Viatris 100 mg
Leczenie inwazyjnej kandydozy produktem Micafungin Viatris powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w terapii zakażeń grzybiczych, poprzedzone pobraniem próbek do badań mikologicznych i histopatologicznych w celu identyfikacji patogenów. Dawkowanie mykafunginy zależy od wskazania klinicznego oraz masy ciała pacjenta: dla inwazyjnej kandydozy u osób >40 kg zaleca się 100 mg/dobę (możliwość zwiększenia do 200 mg/dobę przy braku poprawy), a u pacjentów ≤40 kg 2 mg/kg mc./dobę (z możliwością zwiększenia do 4 mg/kg mc./dobę). W leczeniu kandydozy przełyku dawka wynosi odpowiednio 150 mg/dobę lub 3 mg/kg mc./dobę, a w profilaktyce zakażeń Candida 50 mg/dobę lub 1 mg/kg mc./dobę. U dzieci poniżej 4 miesięcy dawka 4 mg/kg mc. odpowiada ekspozycji dorosłych po 100 mg/dobę, jednak w przypadku podejrzenia zakażenia OUN zaleca się dawkę do 10 mg/kg mc., z uwagi na zależne od dawki przenikanie leku do OUN. Leczenie inwazyjnej kandydozy powinno trwać minimum 14 dni, a terapię kontynuuje się co najmniej tydzień po uzyskaniu dwóch ujemnych posiewów krwi i ustąpieniu objawów klinicznych.
badanie histopatologiczne, badanie mikologiczne, inwazyjna kandydoza, kandydoza przełyku, koncentrat do infuzji, liofilizowany proszek, mykafungina, mykafungina sodowa, ośrodkowy układ nerwowy, posiew krwi, przenikanie do OUN, reakcja histaminowa, terapia przeciwgrzybicza, wlew dożylny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie Candida, zakażenie grzybicze, zakażenie OUN - Leksykon leków
Działania niepożądane – ASARIS pMDI (50 mcg + 25 mcg)/ dawkę inh.
ASARIS pMDI, zawierający salmeterol (agonista receptorów β2) oraz flutykazon propionian (kortykosteroid wziewny), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia efektów ubocznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (≥1/10), zapalenie części nosowej gardła (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/100 do <1/10), zapalenie płuc i oskrzeli (≥1/100 do <1/10), hipokaliemia (często), a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca i tachykardia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, a także paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego odstawienia leku i zastosowania szybkodziałających leków rozszerzających oskrzela. Wśród działań niepożądanych flutykazonu istotne są kandydoza jamy ustnej i gardła oraz rzadko kandydoza przełyku, co można ograniczyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji.
agonista receptorów beta-2, ból mięśniowy, ból stawowy, choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśniowy, leczenie przeciwgrzybicze, migotanie przedsionków, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, salmeterol i flutykazonu propionian, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Salflumix Easyhaler to lek złożony zawierający salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, którego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane typowe dla obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (często), zapalenie oskrzeli (często) oraz rzadko kandydozę przełyku. Reakcje nadwrażliwości, takie jak skórne reakcje (niezbyt często), obrzęk naczynioruchowy (rzadko) oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (rzadko), wymagają szczególnej uwagi. Długotrwałe stosowanie flutykazonu może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów kortykosteroidowych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości (rzadko). Hipokaliemia występuje często, a hiperglikemia niezbyt często, co jest związane z działaniem salmeterolu i flutykazonu odpowiednio.
beta2-mimetyk, ból głowy, chrypka, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, drżenie, dusznica bolesna, dysfagia, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niepokój, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Caspofungin Viatris 70 mg
Kaspofungina charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką z wielofazową dystrybucją i eliminacją, z silnym wiązaniem do albumin osocza (frakcja wolna 3,5–7,6%). Maksymalna dystrybucja do tkanek następuje po 1,5–2 dniach, przy czym 92% dawki przenika do tkanek, a eliminacja zachodzi bez równowagi dystrybucji. Lek ulega samoistnemu rozpadowi do formy z otwartym pierścieniem, hydrolizie peptydu i N-acetylacji, z minimalnym wpływem na izoenzymy CYP450 i brak interakcji z glikoproteiną P. Klirens osoczowy wynosi 10–12 mL/min, a eliminacja przebiega w trzech fazach: alfa (krótka), beta (t½ 9–11 h) i gamma (t½ 45 h). Około 75% dawki jest wydalane w ciągu 27 dni (41% moczem, 34% kałem), z niewielkim wydalaniem niezmienionej substancji (1,4% w moczu). Farmakokinetyka jest umiarkowanie nieliniowa, z kumulacją zależną od dawki, a masa ciała istotnie wpływa na ekspozycję (AUC u pacjenta 80 kg jest o 23% niższa niż u pacjenta 60 kg). U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby AUC wzrasta odpowiednio o 20% i 75%, co wymaga dostosowania dawki u umiarkowanych niewydolności wątroby (zalecane 35 mg/dobę). W niewydolności nerek, nawet zaawansowanej, nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, a kaspofungina nie jest usuwana przez dializę.
biotransformacja, dystrybucja leku, farmakokinetyka populacyjna, farmakokinetyka zależna od płci, frakcja niezwiązana, glikoproteina p, hemodializa, hydroliza peptydu, infuzja dożylna, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, izoenzym cytochromu P450, kandydoza przełyku, kaspofungina, klirens, klirens kreatyniny, lek przeciwgrzybiczny, N-acetylacja, nieliniowa farmakokinetyka, podanie wielokrotne, pole pod krzywą, powinowactwo do albumin, stężenie kaspofunginy, substancja macierzysta, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Kandydoza jamy ustnej – Etiologia i przyczyny
Kandydoza jamy ustnej to infekcja grzybicza wywołana głównie przez Candida albicans, odpowiedzialną za około 80% przypadków. Grzyby Candida są naturalnym składnikiem flory jamy ustnej, jednak do rozwoju infekcji dochodzi przy zaburzeniu równowagi mikrobiologicznej lub osłabieniu układu odpornościowego. Czynniki predysponujące obejmują długotrwałą antybiotykoterapię, zaburzenia pH, kserostomię, nieprawidłową dietę, a także stany immunosupresyjne takie jak HIV/AIDS, choroby nowotworowe, leczenie immunosupresyjne, chemioterapia i radioterapia. Dodatkowo, leki takie jak kortykosteroidy wziewne, cytostatyki, doustne środki antykoncepcyjne oraz schorzenia systemowe (np. cukrzyca, niedobory żywieniowe, zespół Sjögrena) zwiększają ryzyko rozwoju kandydozy.
antybiotykoterapia, białaczka, biofilm, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, Candida tropicalis, chemioterapia i radioterapia, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, cukrzyca, cytostatyk, infekcja inwazyjna, infekcja oportunistyczna, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, kandydoza przełyku, kandydoza układowa, kortykosteroid, kserostomia, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, niedobór żywieniowy, niedoczynność tarczycy, nowotwór hematologiczny, suchość jamy ustnej, wstrząs septyczny, zaburzenie odporności, zakażenie grzybicze błony śluzowej, zakażenie HIV/AIDS, zespół Sjögrena - Leksykon chorób i schorzeń
Wirus hiv i aids – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka zakażenia HIV opiera się na trzech głównych typach testów: testach przeciwciał (wykrywających przeciwciała po 23-90 dniach od ekspozycji), testach antygenowo-przeciwciałowych czwartej generacji (wykrywających antygen p24 i przeciwciała już po 18-45 dniach) oraz testach kwasu nukleinowego (NAT), które wykrywają RNA wirusa już po 10-33 dniach od zakażenia. Okres serologiczny (okno serologiczne) i okres zaćmienia (średnio 11,5 dnia) wpływają na możliwość uzyskania fałszywie ujemnych wyników. Algorytm diagnostyczny CDC i APHL zaleca wstępne badanie testem antygenowo-przeciwciałowym, następnie test różnicujący HIV-1/HIV-2, a w przypadku niejednoznacznych wyników – test NAT. Po rozpoznaniu zakażenia monitoruje się liczbę limfocytów CD4+ (AIDS rozpoznaje się przy <200 komórek/µl) oraz wiremię, a także wykonuje badania lekooporności i koinfekcji. Testy powinny być wykonywane rutynowo u osób w wieku 13-64 lat, częściej u grup ryzyka oraz u kobiet w ciąży.
AIDS, algorytm diagnostyczny, antygen p24, chłoniak, choroba definiująca AIDS, kandydoza przełyku, koinfekcja, leczenie antyretrowirusowe, limfocyt CD4+, mięsak Kaposiego, niewykrywalny poziom wirusa, okno serologiczne, ostre zakażenie HIV, pneumocystoza, przeciwciało przeciwko HIV, RNA HIV, test antygenowo-przeciwciałowy, test kwasu nukleinowego, wiremia, wirus HIV, wirusowe zapalenie wątroby, zakażenie oportunistyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seretide Dysk 500 (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Seretide Dysk to preparat wziewny zawierający salmeterol (w dawkach 100/50 μg, 250/50 μg, 500/50 μg) oraz flutykazon propionian, stosowany w terapii astmy i POChP. Profil działań niepożądanych obejmuje typowe reakcje związane z beta2-mimetykami i kortykosteroidami wziewnymi. Najczęściej obserwowane działania to bóle głowy (≥1/10), zapalenie części nosowej gardła (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła oraz hipokaliemia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i zastosowania leków rozszerzających oskrzela. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy i chrypki.
arytmia serca, beta-2-mimetyk, bezsenność, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawu, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśniowe, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skłonność do siniaków, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flucorta 200 mg
Flukonazol wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg pierwszej doby, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w ciężkich przypadkach. W kandydozach inwazyjnych dawka nasycająca wynosi 800 mg pierwszej doby, a następnie 400 mg/dobę, z leczeniem trwającym co najmniej 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego wyniku posiewu. W kandydozach błon śluzowych dawki wahają się od 50 mg do 400 mg/dobę, a czas leczenia od 7 dni do kilku miesięcy, zależnie od lokalizacji i stanu immunologicznego pacjenta. U pacjentów z przedłużającą się neutropenią zaleca się dawki 200-400 mg/dobę, rozpoczynając kilka dni przed neutropenią i kontynuując do 7 dni po jej ustąpieniu. Dawkowanie u osób z zaburzeniami czynności nerek wymaga redukcji dawki do 50% przy klirensie kreatyniny ≤50 ml/min, z pełną dawką podawaną po każdej dializie u pacjentów dializowanych.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydemia, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens flukonazolu, klirens kreatyniny, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, łupież pstry, neutropenia, onychomikoza, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Micafungin Day Zero 50 mg
Micafungin Day Zero to lek przeciwgrzybiczy z grupy echinokandyn, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji w dawkach 50 mg i 100 mg, zawierający sól sodową mykafunginy. Po rekonstytucji roztwór zawiera 10 mg/ml lub 20 mg/ml substancji czynnej. Preparat jest wskazany do leczenia inwazyjnej kandydozy oraz kandydozy przełyku u dorosłych, młodzieży ≥ 16 lat i osób starszych, a także do profilaktyki zakażeń Candida u pacjentów poddawanych przeszczepom alogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych oraz u osób z przewidywaną neutropenią (< 500 neutrofili/μl) trwającą ≥ 10 dni. U dzieci i młodzieży < 16 lat Micafungin Day Zero stosuje się w leczeniu inwazyjnej kandydozy oraz profilaktyce w tych samych grupach ryzyka.
chemioterapia indukcyjna, drożdżaki Candida, echinokandyna, hepatotoksyczność, inwazyjna kandydoza, kandydemia, kandydoza przełyku, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina, neutrofile, neutropenia, nowotwór wątroby, profilaktyka przeciwgrzybicza, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przeszczepienie szpiku kostnego, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie ogólnoustrojowe - Leksykon substancji czynnych
Mykafungina – Wskazania do stosowania
Mykafungina, lek z grupy echinokandyn, dostępna w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji o dawkach 50 mg (10 mg/ml) i 100 mg (20 mg/ml), jest wskazana do leczenia inwazyjnej kandydozy u wszystkich grup wiekowych, w tym u dorosłych, młodzieży (≥16 lat), osób starszych oraz dzieci i noworodków (<16 lat). U dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat stosuje się ją także w leczeniu kandydozy przełyku, gdy wskazane jest leczenie dożylne, np. w ciężkim przebiegu choroby, przy nietolerancji leków doustnych lub niepowodzeniu wcześniejszej terapii. Mykafungina jest również stosowana w profilaktyce zakażeń Candida u pacjentów poddawanych przeszczepom alogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych oraz u pacjentów z przewidywaną neutropenią (bezwzględna liczba neutrofilów < 500 komórek/µl) utrzymującą się przez ≥10 dni, co dotyczy zarówno dorosłych, jak i dzieci.
amfoterycyna B, doustny lek przeciwgrzybiczny, dysfagia, echinokandyna, flukonazol, intensywna chemioterapia, interakcja lekowa, inwazyjna kandydoza, kandydemia, kandydoza przełyku, liczba neutrofilów, neutropenia, nowotwór hematologiczny, nowotwór wątroby, profilaktyka zakażeń Candida, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, wrażliwość patogenów, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie narządowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluconazole Polfarmex 150 mg
Flukonazol wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg pierwszej doby, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w ciężkich przypadkach. W kandydozach inwazyjnych dawka nasycająca wynosi 800 mg pierwszej doby, a następnie 400 mg/dobę, z leczeniem trwającym co najmniej 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego posiewu. W kandydozach błon śluzowych dawki wahają się od 50 mg do 400 mg/dobę, a czas leczenia od 7 do 30 dni, z możliwością wydłużenia u pacjentów z immunosupresją. Dawkowanie u dzieci jest oparte na masie ciała (3-12 mg/kg mc./dobę), z maksymalną dawką dobową 400 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy modyfikować w zależności od klirensu kreatyniny: 100% dawki przy klirensie >50 mL/min, 50% przy ≤50 mL/min, a u dializowanych podawać pełną dawkę po każdej dializie.
dawka nasycająca, dawkowanie flukonazolu, drożdżaki w moczu, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydemia, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens flukonazolu, klirens kreatyniny, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, łupież pstry, neutropenia, onychomikoza, osłabienie układu immunologicznego, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, terapia przeciwgrzybicza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seretide Dysk 100 (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Seretide Dysk, zawierający salmeterol i flutykazonu propionian, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia efektów niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc u pacjentów z POChP, zapalenie oskrzeli oraz hipokaliemię (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, a także zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca, tachykardia i zaburzenia rytmu serca, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i wymagają szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami serca.
beta2-mimetyk, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, duszność, flutykazonu propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol i flutykazonu propionian, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon chorób i schorzeń
Kandydoza jamy ustnej – Objawy
Kandydoza jamy ustnej to infekcja grzybicza wywołana przez Candida albicans, manifestująca się kremowo-białymi nalotami na błonie śluzowej jamy ustnej, najczęściej na języku i policzkach. Naloty te są łatwo zdzieralne, pozostawiając zaczerwienioną, często krwawiącą powierzchnię. Objawy subiektywne obejmują pieczenie, ból, suchość, zaburzenia smaku oraz metaliczny posmak. U pacjentów z obniżoną odpornością, np. z HIV/AIDS lub po chemioterapii, infekcja może rozprzestrzeniać się do przełyku, powodując dysfagię, ból zamostkowy i gorączkę. W takich przypadkach konieczne jest intensywne leczenie przeciwgrzybicze. Kandydoza może współistnieć z zapaleniem kątów ust i zapaleniem protetycznym u osób noszących protezy. U niemowląt objawy obejmują biały nalot, trudności w karmieniu i nadmierne ślinienie. W grupach ryzyka, takich jak pacjenci stosujący inhalatory steroidowe, infekcja może mieć cięższy przebieg i wymagać szczególnej uwagi.
afty, błona śluzowa jamy ustnej, Candida albicans, dysfagia, grzybica jamy ustnej, halitosis, infekcja grzybicza, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kandydoza układowa, lek przeciwgrzybiczny, leukoplakia, liszaj płaski, obniżona odporność, pleśniawki, układ odpornościowy, zapalenie kątów ust, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Micafungin Viatris 50 mg
Mykafungina, należąca do grupy echinokandyn, działa poprzez niekompetycyjne hamowanie syntezy 1,3-β-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co zapewnia selektywność wobec patogenów grzybiczych. Wykazuje silne działanie grzybobójcze wobec Candida spp. oraz hamuje wzrost Aspergillus spp. W badaniach in vivo wykazano, że skuteczność leku koreluje z wartością AUC/MIC, z wymaganymi wartościami około 2400 dla C. albicans i 1300 dla C. glabrata. Stężenia graniczne MIC dla wrażliwości wynoszą m.in. 0,016 mg/l dla C. albicans i 0,03 mg/l dla C. glabrata. Opisano przypadki oporności związane z mutacjami w genach FKS1 i FKS2, co może wiązać się z opornością krzyżową na inne echinokandyny.
3-β-D-glukanu, Aspergillus, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, działanie grzybobójcze, echinokandyna, flukonazol, gen Fks1, inwazyjne zakażenie grzybicze, kandydemia, kandydoza, kandydoza przełyku, lek przeciwgrzybiczny, liposomalna amfoterycyna B, mykafungina, neutropenia, oporność krzyżowa, profilaktyka zakażeń grzybiczych, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, ściana komórkowa grzybów, stężenie graniczne MIC, synteza 1, układowe zakażenie grzybicze, zakażenie Fusarium, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flurhinal 250 mcg/dawkę inh.
Flurhinal (flutykazonu propionian) w postaci aerozolu inhalacyjnego dostępny jest w dawkach 125 µg/dawkę i 250 µg/dawkę. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest kandydoza jamy ustnej i gardła, występująca bardzo często, której ryzyko można zmniejszyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji. Często występują także zapalenie płuc u pacjentów z POChP oraz chrypka i stłuczenia. Rzadko obserwuje się kandydozę przełyku, skórne reakcje nadwrażliwości, a bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hiperglikemię, zaburzenia psychiczne (lęk, zaburzenia snu, zmiany zachowania) oraz paradoksalny skurcz oskrzeli.
aerozol inhalacyjny, bezgłos, cechy cushingoidalne, chrypka, duszność, dysfagia, dyspepsja, działanie niepożądane, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, inhalacja, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pleśniawki, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, zaburzenie oddechowe, zaburzenie psychiczne, zaćma, zahamowanie kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluxazol 150 mg
Flukonazol jest lekiem przeciwgrzybiczym, którego dawkowanie należy indywidualizować w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200-400 mg raz na dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia dawki do 800 mg w ciężkich przypadkach. W profilaktyce nawrotów u pacjentów z podwyższonym ryzykiem zaleca się 200 mg raz na dobę przez czas nieograniczony. W kandydozach inwazyjnych dawka nasycająca wynosi 800 mg, a dawka podtrzymująca 400 mg raz na dobę, z czasem leczenia minimum 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego wyniku posiewu krwi. Dawkowanie w kandydozie jamy ustnej i przełyku wynosi odpowiednio 200-400 mg w pierwszej dobie, a następnie 100-200 mg raz na dobę przez 7-21 dni lub 14-30 dni. U pacjentów z HIV stosuje się profilaktycznie dawki 100-200 mg raz na dobę lub 200 mg 3 razy w tygodniu, a w przypadku kandydozy narządów płciowych pojedynczą dawkę 150 mg lub schemat podtrzymujący w nawrotach.
drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, kandydemia, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, łupież pstry, neutrofil, neutropenia, onychomikoza, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Caspofungin Adamed 70 mg
Kaspofungina, będąca echinokandyną, działa przeciwgrzybiczo poprzez hamowanie syntezy beta-(1,3)-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co zapewnia selektywność wobec patogenów takich jak Candida i Aspergillus. W badaniach in vitro wykazano skuteczność kaspofunginy wobec licznych gatunków Candida (m.in. C. albicans, C. glabrata, C. krusei) oraz Aspergillus (m.in. A. fumigatus, A. terreus), w tym szczepów opornych na flukonazol, amfoterycynę B i 5-flucytozynę. Oporność na kaspofunginę, związana z mutacjami w genach FKS1/FKS2, występuje rzadko, ale wiąże się z gorszymi wynikami klinicznymi. Standardowe metody CLSI i EUCAST służą do oceny wrażliwości, choć wartości graniczne EUCAST dla kaspofunginy nie zostały jeszcze ustalone ze względu na zmienność wyników MIC.
3)-D-glukan, 5-flucytozyna, amfoterycyna B, Aspergillus flavus, Aspergillus fumigatus, beta-(1, Candida albicans, Candida glabrata, chemioterapia, deoksycholan amfoterycyny B, drożdżaki, flukonazol, gorączka i neutropenia, grzyby strzępkowe, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kandydemia, kandydoza przełyku, kaspofungina, komórki macierzyste, leczenie empiryczne, lek przeciwgrzybiczny, liposomalna amfoterycyna B, minimalne stężenie hamujące, mutacje genów, nowotwór złośliwy układu krwiotwórczego, ośrodkowy układ nerwowy, przeszczep allogeniczny szpiku kostnego, przeszczep narządu, ściana komórkowa, terapia ratunkowa, zakażenie grzybicze, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Micafungin Accord 50 mg
Micafungin Accord, zawierający mykafunginę sodową, jest lekiem przeciwgrzybiczym dostępnym w dawkach 50 mg i 100 mg (10 mg/ml lub 20 mg/ml po rozpuszczeniu), wskazanym do leczenia inwazyjnej kandydozy oraz kandydozy przełyku u dorosłych, młodzieży ≥16 lat i osób starszych. Ponadto stosowany jest w profilaktyce zakażeń Candida u pacjentów wysokiego ryzyka, takich jak osoby po alogenicznym przeszczepie krwiotwórczych komórek macierzystych oraz pacjenci z przewidywaną neutropenią (<500 komórek/µl) trwającą ≥10 dni. W populacji pediatrycznej, w tym noworodków i dzieci poniżej 16 lat, lek jest wskazany zarówno do leczenia inwazyjnej kandydozy, jak i profilaktyki zakażeń u pacjentów z grup wysokiego ryzyka. Decyzja o zastosowaniu powinna uwzględniać potwierdzone lub wysoce prawdopodobne zakażenie Candida spp., ciężkość zakażenia, status immunologiczny, dostępność alternatywnych terapii oraz funkcję wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności.
Candida, Candida spp., hepatotoksyczność, inwazyjna kandydoza, inwazyjne zakażenie grzybicze, kandydoza przełyku, lek przeciwgrzybiczny, liczba neutrofilów, mykafungina, neutropenia, nowotwór wątroby, oporność na leki, profilaktyka zakażeń Candida, profilaktyka zakażeń grzybiczych, roztwór do infuzji, zaburzenie czynności nerek, zakażenie grzybicze, zakażenie systemowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flukonazol Actavis 150 mg
Flukonazol Actavis wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego oraz odpowiedzi klinicznej i mikologicznej pacjenta. Dawkowanie u dorosłych obejmuje dawki nasycające i podtrzymujące, np. w kryptokokowym zapaleniu opon mózgowych dawka nasycająca wynosi 400 mg pierwszego dnia, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 800 mg w ciężkich przypadkach. W kandydozach inwazyjnych stosuje się dawkę nasycającą 800 mg, a następnie 400 mg/dobę przez co najmniej 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego posiewu. W leczeniu kandydozy jamy ustnej i przełyku dawki wahają się od 100 do 400 mg/dobę, a czas terapii wynosi od 7 do 30 dni. Dawkowanie u dzieci jest wyrażone w mg/kg masy ciała, z dawką początkową 6 mg/kg i dawką podtrzymującą 3 mg/kg/dobę, nie przekraczając 400 mg/dobę. U noworodków dawkowanie jest rzadsze (co 48-72 godziny) ze względu na wolniejsze wydalanie leku. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki, np. przy klirensie kreatyniny ≤ 50 ml/min dawka jest zmniejszana do 50%, a u hemodializowanych podaje się 100% dawki po każdej dializie.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, flukonazol, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, hemodializa, kandydemia, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, łupież pstry, nawrót infekcji, neutropenia, onychomykoza, osłabienie układu immunologicznego, przewlekła kandydoza zanikowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Micafungin Day Zero 100 mg
Mykafungina, substancja czynna produktu Micafungin Day Zero, jest echinokandyną stosowaną w leczeniu inwazyjnej kandydozy oraz kandydozy przełyku (u pacjentów ≥16 lat) oraz w profilaktyce zakażeń Candida u pacjentów wysokiego ryzyka, takich jak osoby po alogenicznym przeszczepie krwiotwórczych komórek macierzystych oraz pacjenci z przewidywaną neutropenią (bezwzględna liczba neutrofilów < 500 komórek/μl) utrzymującą się przez ≥10 dni. Preparat dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji w dawkach 50 mg (10 mg/ml po rekonstytucji) oraz 100 mg (20 mg/ml po rekonstytucji). W populacji pediatrycznej (noworodki i dzieci <16 lat) wskazania obejmują leczenie inwazyjnej kandydozy oraz profilaktykę zakażeń Candida, z wyłączeniem kandydozy przełyku.
bezwzględna liczba neutrofilów, Candida, choroba wątroby, echinokandyna, inwazyjna kandydoza, kandydoza przełyku, mykafungina, neutropenia, nowotwór wątroby, obniżona odporność, oporność patogenów grzybiczych, populacja pediatryczna, profilaktyka zakażeń, przeszczep komórek macierzystych, przewlekła neutropenia, roztwór do infuzji, sól sodowa mykafunginy, zakażenie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voriconazole Fresenius Kabi 200 mg
Profil bezpieczeństwa worykonazolu opiera się na analizie danych od ponad 2000 pacjentów, w tym 1603 dorosłych z badań klinicznych oraz 270 z badań profilaktycznych, obejmujących różnorodne populacje, m.in. pacjentów z nowotworami hematologicznymi, zakażonych HIV, z opornymi zakażeniami grzybiczymi oraz zdrowych ochotników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, zmiana percepcji kolorów, fotofobia), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), bóle głowy, wysypka, obrzęki obwodowe oraz nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby. Działania te mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany charakter, jednak w rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zapalenie nerwu wzrokowego, niewydolność wątroby, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardów: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, aspergiloza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, drgawka, dyspepsja, encefalopatia, fotofobia, gorączka, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kandydemia, kandydoza przełyku, krzepnięcie krwi, martwica kanalików nerkowych, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nowotwór złośliwy układu krwiotwórczego, nudność, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, odstęp QT, ostra niewydolność oddechowa, pancytopenia, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, śpiączka, test czynnościowy wątroby, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, utrata wzroku, worykonazol, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie siatkówki, zaburzenie widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastój żółci, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zaburzeń oddechowych, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Caspofungin Fresenius Kabi 50 mg
Kaspofungina charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką, obejmującą wielofazową eliminację z osocza oraz umiarkowanie nieliniowy profil. Lek wykazuje wysokie wiązanie z albuminami osocza (frakcja wolna 3,5-7,6%), a dystrybucja do tkanek jest intensywna, z 92% dawki przenikającej do tkanek w ciągu 1,5-2 dni. Metabolizm kaspofunginy przebiega przez samoistny rozpad, hydrolizę peptydu i N-acetylację, z tworzeniem nieodwracalnych kompleksów białkowych. Kaspofungina nie wpływa na izoenzymy CYP450 ani nie jest ich substratem, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Eliminacja jest powolna, z klirensem 10-12 ml/min i wielofazowym spadkiem stężenia: faza beta z t½ 9-11 h oraz faza gamma z t½ 45 h. Wydalanie zachodzi głównie przez mocz (41%) i kał (34%), przy czym tylko 1,4% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. Farmakokinetyka wykazuje umiarkowaną nieliniowość i kumulację przy wyższych dawkach.
AUC0-24h, dane farmakokinetyczne, dystrybucja kaspofunginy, eliminacja kaspofunginy, hemodializa, hydroliza peptydu, inhibitor izoenzymów cytochromu P450, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kandydoza, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, nieliniowa farmakokinetyka, okres półtrwania, pole pod krzywą, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wiązanie z albuminami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Comboterol (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.
Comboterol, zawierający salmeterol i flutykazon propionian, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez pojawienia się nowych, nieobserwowanych przy monoterapii. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej zgłaszane objawy to bóle głowy (bardzo często), kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc u pacjentów z POChP, zapalenie oskrzeli, hipokaliemia, zapalenie części nosowej gardła, podrażnienie gardła, chrypka, łatwiejsze siniaczenie, kurcze mięśni, złamania pourazowe, bóle stawów i mięśni (często). Typowe dla β2-agonistów drżenia mięśni, kołatanie serca i bóle głowy mają charakter przejściowy i ulegają zmniejszeniu przy regularnym stosowaniu.
choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, flutykazonu propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kryzys nadnerczowy, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, monoterapia, nadmiar kortyzolu, nadpobudliwość psychoruchowa, niedobór hormonów kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol i flutykazonu propionian, skurcz oskrzeli, supresja układu odpornościowego, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neuair Airmaster (50 mcg + 100 mcg)/dawkę
Neuair Airmaster, zawierający salmeterol (w formie salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z działaniami niepożądanymi charakterystycznymi dla obu składników. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Do najczęstszych objawów należą drżenia mięśni, kołatanie serca oraz bóle głowy, które zwykle ustępują przy kontynuacji terapii. Istotnym powikłaniem jest paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Ze względu na obecność flutykazonu propionianu, częstość występowania kandydozy jamy ustnej i gardła jest znaczna, a rzadziej obserwuje się kandydozę przełyku; profilaktycznie zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji.
beta2-mimetyk, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba niedokrwienna serca, chrypka, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, duszność, flutykazon, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rysy cushingoidalne, salmeterol, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie kory nadnerczy, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości kości - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Micafungin Zentiva 50 mg
Terapia mykafunginą (Micafungin Zentiva) powinna być prowadzona przez specjalistów z doświadczeniem w leczeniu zakażeń grzybiczych, poprzedzona badaniami mykologicznymi i histopatologicznymi w celu identyfikacji patogenu. Dawkowanie zależy od masy ciała, wieku oraz wskazania klinicznego: w leczeniu inwazyjnej kandydozy u pacjentów >40 kg stosuje się 100 mg/dobę (możliwe zwiększenie do 200 mg/dobę przy braku poprawy), u pacjentów ≤40 kg 2 mg/kg mc./dobę (do 4 mg/kg mc./dobę). W kandydozie przełyku dawka wynosi odpowiednio 150 mg/dobę lub 3 mg/kg mc./dobę, a w profilaktyce zakażeń Candida 50 mg/dobę lub 1 mg/kg mc./dobę. U dzieci poniżej 4 miesięcy dawka 4 mg/kg mc. odpowiada ekspozycji dorosłych na 100 mg/dobę, a w przypadku zajęcia OUN zaleca się dawki do 10 mg/kg mc. Terapia inwazyjnej kandydozy powinna trwać minimum 14 dni, a leczenie kontynuować co najmniej tydzień po uzyskaniu dwóch ujemnych posiewów i ustąpieniu objawów klinicznych.
badanie histopatologiczne, badanie mykologiczne, inwazyjna kandydoza, kandydoza przełyku, kandydoza z zajęciem OUN, koncentrat do infuzji, leczenie przeciwgrzybicze, mykafungina, neutrofile, ośrodkowy układ nerwowy, patogen grzybiczny, podanie dożylne, posiew krwi, reakcja histaminowa, sól sodowa mykafunginy, terapia przeciwgrzybicza, wlew dożylny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluxazol 100 mg
Fluxazol (flukonazol) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego. W kryptokokowym zapaleniu opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg pierwszego dnia, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w ciężkich przypadkach. W leczeniu inwazyjnej kandydozy dawka nasycająca wynosi 800 mg pierwszego dnia, a następnie 400 mg/dobę, zwykle przez 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego posiewu krwi. Kandydoza jamy ustnej i przełyku wymaga dawki nasycającej 200-400 mg pierwszego dnia, a następnie 100-200 mg/dobę przez 7-21 dni lub 14-30 dni odpowiednio, z możliwością wydłużenia terapii u pacjentów z immunosupresją. Dawkowanie w innych wskazaniach, takich jak drożdżyca pochwy, grzybica skóry czy onychomikoza, jest zróżnicowane i obejmuje zarówno jednorazowe dawki 150 mg, jak i dawki podtrzymujące do kilku miesięcy. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawki, np. redukcja do 50% przy klirensie kreatyniny ≤50 ml/min, a u dializowanych podawanie pełnej dawki po każdej dializie. Flukonazol jest wydalany głównie z moczem w postaci niezmienionej, co uzasadnia konieczność dostosowania dawkowania w niewydolności nerek.
drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydemia, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie podtrzymujące, łupież pstry, nawracająca drożdżyca pochwy, neutropenia, onychomikoza, osłabienie czynności układu immunologicznego, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie drożdżakowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zalanzo 15 mg
Stosowanie lanzoprazolu (substancja czynna preparatu Zalanzo) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do istotnych klinicznie należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, eozynofilia, leukopenia (częstość niezbyt częsta: >1/1000 do <1/100), niedokrwistość (rzadko: >1/10 000 do <1/1000), a w bardzo rzadkich przypadkach agranulocytoza i pancytopenia (<1/10 000), które wymagają natychmiastowej interwencji. Często obserwuje się bóle i zawroty głowy (>1/100 do <1/10), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia, suchość w jamie ustnej oraz łagodne polipy dna żołądka. Rzadko występują poważniejsze powikłania, w tym zapalenie wątroby i żółtaczka, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczno-rozpływna martwica naskórka. Z nieznaną częstością mogą pojawić się hipomagnezemia, hiponatremia, ginekomastia, mlekotok oraz cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek z ryzykiem niewydolności.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drżenie mięśniowe, enzymy wątrobowe, eozynofilia, ginekomastia, gorączka, hipercholesterolemia, hipomagnezemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kandydoza przełyku, lanzoprazol, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica naskórka, mlekotok, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omamy wzrokowe, osutka, pancytopenia, parestezje, plamica, pokrzywka, polip żołądka, rumień wielopostaciowy, splątanie, świąd, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Micafungin Sandoz 100 mg
Mykafungina, substancja czynna Micafungin Sandoz (kod ATC: J02AX05), jest echinokandyną działającą poprzez niekompetycyjne hamowanie syntezy 1,3-β-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co zapewnia selektywność wobec patogenów grzybiczych. W badaniach przedklinicznych wykazano korelację ekspozycji (AUC/MIC) z efektywnością przeciwko Candida albicans (ok. 2400) i Candida glabrata (ok. 1300), wartości osiągalne w zalecanych dawkach terapeutycznych. EUCAST definiuje stężenia graniczne MIC dla Candida spp., np. 0,016 mg/l dla C. albicans i 0,03 mg/l dla C. glabrata, z możliwością oporności związanej z mutacjami w genach Fks1 i Fks2. Mykafungina wykazuje skuteczność przeciwko większości gatunków Candida oraz Aspergillus, choć dla niektórych gatunków (np. C. krusei, C. guilliermondii) dane kliniczne są ograniczone.
3-β-D-glukan, Aspergillus, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida guilliermondii, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, echinokandyna, Fusarium, gen Fks1, hamowanie syntezy, inwazyjna kandydoza, kandydemia, kandydoza przełyku, lek przeciwgrzybiczy, liposomalna amfoterycyna B, mykafungina, neutropenia, profilaktyka zakażeń grzybiczych, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, ściana komórkowa grzyba, stężenie graniczne, zakażenie grzybicze układowe, Zygomycetes - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symflusal (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Symflusal, zawierający salmeterol ksynafonian oraz flutykazon propionian, wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych, bez dodatkowych synergistycznych efektów toksycznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują ból głowy (≥1/10), zapalenie nosogardzieli (≥1/10), kandydozę jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, zespół Cushinga, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca oraz zahamowanie wzrostu u dzieci. Objawy takie jak drżenia, kołatanie serca i ból głowy mają zwykle charakter przemijający i ustępują przy kontynuacji terapii. W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie alternatywnej terapii.
beta2-mimetyk, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dysfonia, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zapalenie nosogardzieli, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flukonazol Actavis 50 mg
Flukonazol Actavis dostępny jest w kapsułkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, a dawkowanie powinno być dostosowane do rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego oraz funkcji nerek pacjenta. U dorosłych dawki nasycające wahają się od 200 mg do 800 mg w pierwszej dobie, a następnie podaje się dawki podtrzymujące od 50 mg do 400 mg raz na dobę, w zależności od wskazania, np. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych (400 mg nasycająco, potem 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni), kandydozy inwazyjne (800 mg nasycająco, potem 400 mg/dobę), czy kandydoza jamy ustnej (200-400 mg nasycająco, potem 100-200 mg/dobę przez 7-21 dni). U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny: przy klirensie ≤ 50 ml/min zaleca się 50% dawki, a u pacjentów dializowanych podaje się 100% dawki po każdej hemodializie. U dzieci i młodzieży dawki wyrażone są w mg/kg masy ciała (3-12 mg/kg/dobę), z maksymalną dawką dobową 400 mg, a u noworodków dawkowanie jest rzadsze (co 48-72 godziny) ze względu na wolniejsze wydalanie leku.
dawka nasycająca, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, hemodializa, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens flukonazolu, klirens kreatyniny, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, neutropenia, niewydolność nerek, odpowiedź mikologiczna, przewlekła kandydoza zanikowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pabi-Dexamethason 8 mg
Preparat PABI-DEXAMETHASON zawierający deksametazon w dawkach 4 mg i 8 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu trwania terapii oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Krótkotrwałe stosowanie (dni/tygodnie) może powodować przyrost masy ciała, zaburzenia psychiczne, nietolerancję glukozy oraz przejściową niedoczynność kory nadnerczy, natomiast długotrwała terapia (miesiące/lata) wiąże się z ryzykiem otyłości brzusznej, atrofii mięśni, osteoporozy, zahamowania wzrostu u dzieci oraz trwałej niewydolności nadnerczy. Deksametazon może maskować objawy infekcji, zwiększać ryzyko perforacji jelita grubego, zaostrzać niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze, a także powodować poważne zaburzenia psychiczne, takie jak euforia, depresja, psychozy i tendencje samobójcze, które pojawiają się zwykle w ciągu kilku dni lub tygodni od rozpoczęcia leczenia.
alkaloza hipokaliemiczna, atrofia skóry, centralna retinopatia surowicza, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, depresja, eozynopenia, euforia, glikokortykosteroid, guz rzekomy mózgu, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hipokaliemia, hirsutyzm, infekcja oportunistyczna, jałowa martwica głowy kości udowej, jaskra, kandydoza przełyku, leukocytoza, limfopenia, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nadkrwistość, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, osteoporoza, ostre zapalenie trzustki, otyłość brzuszna, pęknięcie ściany serca, perforacja jelita grubego, podrażnienie otrzewnej, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychotyczna, teleangiektazja, tendencja samobójcza, trądzik steroidowy, twarz księżycowata, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia psychiczne, zaćma podtorebkowa tylna, zahamowanie wzrostu, zamykanie nasad kości, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie uchyłków, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide Dysk 100 mcg/dawkę inh.
Flutykazon propionian w postaci proszku do inhalacji (Flixotide Dysk) jest związany z licznymi działaniami niepożądanymi, które obejmują zarówno lokalne, jak i ogólnoustrojowe efekty. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10) oraz chrypkę i bezgłos (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują kandydoza przełyku (≥1/10 000 do <1/1000), reakcje nadwrażliwości skórne (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, duszność, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne (<1/10 000). Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, spowolnienia wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości oraz powikłań okulistycznych, takich jak zaćma i jaskra (<1/10 000). Ponadto, mogą pojawić się zaburzenia psychiczne, w tym lęk, zaburzenia snu, nadpobudliwość i depresja, zwłaszcza u dzieci.
ból stawów, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cushingoidalne rysy twarzy, duszność, działanie immunosupresyjne, flutykazonu propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, siniaczenie, skurcz oskrzeli, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Neuair Airmaster zawiera salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, a jego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane charakterystyczne dla obu składników, bez dodatkowych efektów wynikających z ich jednoczesnego stosowania. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (bardzo często, ≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (często, ≥1/100 do <1/10), podrażnienie gardła, chrypka, kurcze mięśni, bóle stawów i mięśni (często). Rzadziej występują reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca, jaskra oraz zmiany psychiczne, w tym lęk i zaburzenia snu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela.
beta2-mimetyk, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, flutykazon, hiperglikemia, hiperkortyzolemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voriconazole hameln 200 mg
Bezpieczeństwo stosowania worykonazolu zostało ocenione na podstawie danych z ponad 2000 dorosłych pacjentów, w tym 1603 z badań klinicznych i 270 z badań profilaktycznych, obejmujących pacjentów z nowotworami hematologicznymi, zakażonych HIV, z opornymi zakażeniami grzybiczymi, kandydemią i aspergilozą. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia widzenia, gorączka, wysypka, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, obrzęki obwodowe, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, zespół zaburzeń oddechowych oraz ból brzucha, z reguły o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z dokumentacją produktu leczniczego Voriconazole hameln, gdzie bardzo często oznacza ≥1/10 pacjentów, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, a bardzo rzadko <1/10 000 pacjentów.
aspergiloza, choroba Bowena, Clostridium difficile, fotofobia, hepatotoksyczność, kandydemia, kandydoza przełyku, neutropenia, niewydolność wątroby, nowotwór hematologiczny, rak kolczystokomórkowy skóry, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, tachykardia, test czynności wątroby, Voriconazole, worykonazol, zaburzenie widzenia, zakażenie grzybicze, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide Dysk 500 mcg/dawkę inh.
Flutykazon propionian w dawce 500 µg/dawkę inhalacyjną, stosowany w preparacie Flixotide Dysk, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10 pacjentów), zapalenie płuc u chorych z POChP (≥1/100 do <1/10), chrypkę i bezgłos (≥1/100 do <1/10) oraz łatwiejsze siniaczenie (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują kandydoza przełyku, reakcje alergiczne skórne, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra, hiperglikemia, bóle stawów, zaburzenia psychiczne oraz paradoksalny skurcz oskrzeli. Działania te wynikają zarówno z miejscowego, jak i ogólnoustrojowego działania kortykosteroidu.
bezgłos, ból stawów, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, flutykazonu propionian, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, otyłość centralna, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, POChP, proszek do inhalacji, przełom nadnerczowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, siniaczenie, skurcz oskrzeli, twarz księżycowata, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Micafungin Accord 100 mg
Mykafungina, klasyfikowana jako lek przeciwgrzybiczy z grupy echinokandyn (kod ATC: J02AX05), działa poprzez niekompetycyjne hamowanie syntezy 1,3-β-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co zapewnia jej selektywność i bezpieczeństwo stosowania. Wykazuje efekt grzybobójczy wobec większości gatunków Candida oraz silne hamowanie wzrostu Aspergillus. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że skuteczność mykafunginy koreluje z wartością AUC/MIC, osiągając progi około 2400 dla C. albicans i 1300 dla C. glabrata. Progi wrażliwości według EUCAST (wersja 10.0) dla Candida albicans i glabrata wynoszą MIC ≤0,016 mg/L i ≤0,03 mg/L odpowiednio, natomiast dla C. parapsilosis próg wynosi 2 mg/L. Opisano przypadki oporności związane z mutacjami w genach Fks1 i Fks2, co może wiązać się z opornością krzyżową na inne echinokandyny.
3-β-D-glukan, Aspergillus, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida guilliermondii, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, echinokandyna, flukonazol, Fusarium, gen Fks1, gen Fks2, inwazyjna kandydoza, inwazyjne zakażenie grzybicze, kandydemia, kandydoza, kandydoza przełyku, lek przeciwgrzybiczny, liposomalna amfoterycyna B, minimalne stężenie hamujące, mykafungina, neutropenia, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, ściana komórkowa grzyba, syntaza glikanu, układowe zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze, Zygomycetes - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seretide 50 (50 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
Seretide to lek złożony zawierający salmeterol (β2-mimetyk) oraz flutykazon propionian (glikokortykosteroid), którego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane typowe dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (bardzo często >1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc i oskrzeli (często 1/100 do 1/10), hipokaliemia (często), a także objawy ze strony układu oddechowego, takie jak podrażnienie gardła i chrypka. Charakterystyczne dla salmeterolu są drżenia mięśni, kołatanie serca i bóle głowy, które zwykle ustępują przy kontynuacji terapii. Paradoksalny skurcz oskrzeli, choć rzadki, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji, w tym przerwania podawania leku i zastosowania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela.
beta2-mimetyk, choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, fachowy personel medyczny, flutykazon propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, salmeterol ksynafonian, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluconazole Aurobindo 100 mg
Flukonazol jest szeroko stosowany w leczeniu różnych zakażeń grzybiczych, a dawkowanie powinno być precyzyjnie dostosowane do rodzaju i ciężkości infekcji. W terapii kryptokokozy stosuje się dawkę nasycającą 400 mg pierwszej doby, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w ciężkich przypadkach. W kandydozach inwazyjnych dawka nasycająca wynosi 800 mg pierwszej doby, a następnie 400 mg/dobę przez co najmniej 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego wyniku posiewu. Dla kandydozy jamy ustnej i przełyku stosuje się dawki początkowe 200-400 mg, a następnie 100-200 mg/dobę przez 7-21 dni i 14-30 dni odpowiednio. W profilaktyce u pacjentów z neutropenią zalecane dawki to 200-400 mg/dobę, rozpoczynając kilka dni przed spodziewanym początkiem neutropenii i kontynuując do 7 dni po jej ustąpieniu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, np. przy klirensie kreatyniny ≤50 ml/min dawka powinna być zmniejszona do 50% standardowej, a u pacjentów hemodializowanych podaje się 100% dawki po każdej dializie.
drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżyca pochwy, grzybica paznokci, grzybica stóp, kandydemia, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, łupież pstry, nawrót infekcji, neutropenia, onychomikoza, osłabienie układu immunologicznego, pacjent hemodializowany, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Micafungin Teva 100 mg
Micafungin Teva jest wskazany do leczenia inwazyjnej kandydozy, kandydozy przełyku oraz profilaktyki zakażeń wywołanych Candida, a dawkowanie jest ściśle uzależnione od masy ciała pacjenta oraz wskazania klinicznego. U pacjentów o masie ciała >40 kg dawki wynoszą odpowiednio 100 mg/dobę (inwazyjna kandydoza), 150 mg/dobę (kandydoza przełyku) oraz 50 mg/dobę (profilaktyka), z możliwością zwiększenia dawki do 200 mg/dobę w przypadku braku poprawy klinicznej. U pacjentów ≤40 kg stosuje się dawkowanie w mg/kg/dobę: 2 mg/kg (inwazyjna kandydoza), 3 mg/kg (kandydoza przełyku) oraz 1 mg/kg (profilaktyka), z możliwością zwiększenia do 4 mg/kg/dobę. U dzieci od 4 miesięcy do 16 lat schemat dawkowania jest analogiczny, natomiast u niemowląt poniżej 4 miesięcy stosuje się dawki 4–10 mg/kg/dobę w leczeniu inwazyjnej kandydozy oraz 2 mg/kg/dobę w profilaktyce, z uwzględnieniem zwiększonej dawki (np. 10 mg/kg/dobę) przy podejrzeniu zajęcia OUN. Leczenie inwazyjnej kandydozy powinno trwać minimum 14 dni, a kandydozy przełyku i profilaktyka co najmniej 7 dni po ustąpieniu objawów lub normalizacji neutrofilów.
badanie histopatologiczne, badanie mikologiczne, ekspozycja na lek, inwazyjna kandydoza, kandydoza przełyku, leczenie przeciwgrzybicze, mikafungina, mykafungina, neutrofil, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, posiew krwi, reakcja histaminowa, wlew dożylny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie Candida, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flucofast 50 mg
Flukonazol wymaga precyzyjnego dostosowania dawki do rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego, z dawkami nasycającymi i podtrzymującymi zależnymi od wskazań klinicznych. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg pierwszej doby, następnie 200-400 mg/dobę, a w ciężkich przypadkach do 800 mg/dobę przez 6-8 tygodni. W kandydozach inwazyjnych dawka nasycająca wynosi 800 mg pierwszej doby, potem 400 mg/dobę, a czas terapii zależy od ustąpienia objawów i wyników mikrobiologicznych. Dawkowanie w kandydozach błon śluzowych i skóry jest zróżnicowane, np. w kandydozie jamy ustnej stosuje się dawkę nasycającą 200-400 mg, następnie 100 mg/dobę przez 7-21 dni, a w grzybicy paznokci 150 mg raz w tygodniu przez 3-12 miesięcy. Profilaktyka u pacjentów z neutropenią wymaga 200-400 mg/dobę od kilku dni przed neutropenią do 7 dni po jej ustąpieniu.
biodostępność leku, dawka nasycająca, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydemia, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens flukonazolu, klirens kreatyniny, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, neutropenia, onychomikoza, osłabienie odporności, profilaktyka zakażeń drożdżakowych, przewlekła zanikowa kandydoza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide 0,5 mg/2 ml
Flutykazon propionian w postaci zawiesiny do nebulizacji (Flixotide) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla wziewnych glikokortykosteroidów, z często występującymi działaniami niepożądanymi takimi jak kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10), chrypka i bezgłos (≥1/100 do <1/10) oraz łatwiejsze siniaczenie (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się kandydozę przełyku (≥1/10 000 do <1/1000), reakcje nadwrażliwości skórnej (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę, jaskrę, hiperglikemię, niestrawność, bóle stawów oraz zaburzenia psychiczne, w tym lęk i nadpobudliwość. Nieostre widzenie i krwawienie z nosa mają częstość nieznaną. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy i chrypki oraz stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas terapii.
bezgłos, ból stawu, chrypka, cukrzyca, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, dyspepsja, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwgrzybiczny, lek steroidowy, nadpobudliwość psychoruchowa, nebulizacja, nieostre widzenie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, siniaczenie, skurcz oskrzeli, układ krzepnięcia, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga