Dawkowanie i sposób podawania
Micafungin Viatris 100 mg
Leczenie inwazyjnej kandydozy produktem Micafungin Viatris powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w terapii zakażeń grzybiczych, poprzedzone pobraniem próbek do badań mikologicznych i histopatologicznych w celu identyfikacji patogenów. Dawkowanie mykafunginy zależy od wskazania klinicznego oraz masy ciała pacjenta: dla inwazyjnej kandydozy u osób >40 kg zaleca się 100 mg/dobę (możliwość zwiększenia do 200 mg/dobę przy braku poprawy), a u pacjentów ≤40 kg 2 mg/kg mc./dobę (z możliwością zwiększenia do 4 mg/kg mc./dobę). W leczeniu kandydozy przełyku dawka wynosi odpowiednio 150 mg/dobę lub 3 mg/kg mc./dobę, a w profilaktyce zakażeń Candida 50 mg/dobę lub 1 mg/kg mc./dobę. U dzieci poniżej 4 miesięcy dawka 4 mg/kg mc. odpowiada ekspozycji dorosłych po 100 mg/dobę, jednak w przypadku podejrzenia zakażenia OUN zaleca się dawkę do 10 mg/kg mc., z uwagi na zależne od dawki przenikanie leku do OUN. Leczenie inwazyjnej kandydozy powinno trwać minimum 14 dni, a terapię kontynuuje się co najmniej tydzień po uzyskaniu dwóch ujemnych posiewów krwi i ustąpieniu objawów klinicznych.
Dawkowanie i sposób podawania leku Micafungin Viatris
Leczenie produktem Micafungin Viatris powinno być rozpoczęte przez lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu zakażeń grzybiczych. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się pobranie próbek do badań mikologicznych oraz innych badań laboratoryjnych, w tym histopatologicznych, w celu izolacji i identyfikacji czynników chorobotwórczych. Leczenie można rozpocząć przed uzyskaniem wyników badań, jednak po ich otrzymaniu należy odpowiednio dostosować schemat terapii przeciwgrzybiczej.1
Dawkowanie u dorosłych, młodzieży ≥ 16 lat i pacjentów w podeszłym wieku
Dawkowanie mykafunginy uzależnione jest od wskazania oraz masy ciała pacjenta. Szczegółowe informacje przedstawiono w poniższej tabeli.2
| Wskazanie | Masa ciała > 40 kg | Masa ciała ≤ 40 kg |
|---|---|---|
| Leczenie inwazyjnej kandydozy | 100 mg/dobę* | 2 mg/kg mc./dobę* |
| Leczenie kandydozy przełyku | 150 mg/dobę | 3 mg/kg mc./dobę |
| Profilaktyka zakażeń wywołanych Candida | 50 mg/dobę | 1 mg/kg mc./dobę |
* W przypadku niezadowalającej odpowiedzi terapeutycznej, np. utrzymywania się dodatnich wyników posiewów lub braku poprawy klinicznej, dawkę można zwiększyć do 200 mg/dobę u pacjentów o masie ciała > 40 kg lub do 4 mg/kg mc./dobę u pacjentów o masie ciała ≤ 40 kg.Dawkowanie u dzieci w wieku ≥ 4 miesięcy i młodzieży < 16 lat
* W przypadku niezadowalającej odpowiedzi na leczenie, np. utrzymywania się dodatnich wyników posiewów lub braku poprawy klinicznej, dawkę można zwiększyć do 200 mg/dobę u pacjentów o masie ciała > 40 kg lub do 4 mg/kg mc./dobę u pacjentów o masie ciała ≤ 40 kg.Dawkowanie u dzieci w wieku < 4 miesięcy (w tym u noworodków)
* Po podaniu 4 mg/kg mc. mykafunginy dzieciom poniżej 4 miesięcy osiąga się podobną ekspozycję jak u dorosłych po podaniu 100 mg/dobę w leczeniu inwazyjnej kandydozy. W przypadku podejrzenia zakażenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN), należy zastosować większą dawkę (np. 10 mg/kg mc.), ze względu na zależne od dawki przenikanie mykafunginy do OUN.5 Należy zauważyć, że doświadczenie dotyczące stosowania produktu Micafungin Viatris u pacjentów poniżej 2 lat jest ograniczone. Ponadto nie ustalono w wystarczającym stopniu bezpieczeństwa i skuteczności stosowania mykafunginy w dawkach 4 mg/kg mc. i 10 mg/kg mc. w leczeniu inwazyjnej kandydozy z zakażeniem OUN u dzieci poniżej 4 miesięcy życia (w tym u noworodków).6 Inwazyjna kandydoza: leczenie powinno trwać co najmniej 14 dni. Terapię przeciwgrzybiczą należy kontynuować przez minimum tydzień po uzyskaniu dwóch kolejnych ujemnych wyników posiewów krwi oraz po ustąpieniu przedmiotowych i podmiotowych objawów zakażenia.7 Kandydoza przełyku: mykafunginę należy podawać co najmniej przez tydzień po ustąpieniu przedmiotowych i podmiotowych objawów zakażenia.8 Profilaktyka zakażeń wywołanych Candida: mykafunginę należy podawać co najmniej przez tydzień po stwierdzeniu normalizacji liczby neutrofilów.9 U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki. Natomiast ze względu na brak wystarczających danych dotyczących stosowania mykafunginy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nie zaleca się stosowania leku w tej grupie pacjentów.10 U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki.11 Micafungin Viatris podaje się dożylnie. Po rekonstytucji i rozcieńczeniu roztwór należy podawać w powolnym wlewie dożylnym trwającym około 1 godziny. Należy zwrócić szczególną uwagę na czas podania, ponieważ szybsze wlewy mogą spowodować częstsze występowanie reakcji, których mediatorem jest histamina.12 Dokładne informacje dotyczące sposobu przygotowania produktu do podania dożylnego znajdują się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.13 Micafungin Viatris dostępny jest w postaci liofilizowanego, białego lub prawie białego proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dwóch stężeniach:14
Wskazanie
Masa ciała > 40 kg
Masa ciała ≤ 40 kg
Leczenie inwazyjnej kandydozy
100 mg/dobę*
2 mg/kg mc./dobę*
Profilaktyka zakażeń wywołanych Candida
50 mg/dobę
1 mg/kg mc./dobę
Wskazanie
Dawkowanie
Leczenie inwazyjnej kandydozy
4 do 10 mg/kg mc./dobę*
Profilaktyka zakażeń wywołanych Candida
2 mg/kg mc./dobę
Czas trwania leczenia
Szczególne grupy pacjentów
Zaburzenia czynności wątroby
Zaburzenia czynności nerek
Sposób podawania
Przygotowanie produktu Micafungin Viatris
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania