interakcja farmakodynamiczna

Interakcja farmakodynamiczna to rodzaj interakcji między lekami, w której jeden lek modyfikuje efekt farmakologiczny innego leku bez wpływu na jego stężenie w organizmie. Jest to zjawisko odmienne od interakcji farmakokinetycznej, która dotyczy zmian w stężeniu leku w organizmie.

Mechanizmy interakcji farmakodynamicznych obejmują: działanie na ten sam receptor (synergizm lub antagonizm), modyfikację równowagi fizjologicznej, czy wpływ na te same układy biochemiczne. Mogą one prowadzić do wzmocnienia działania terapeutycznego (np. połączenie beta-blokerów i inhibitorów ACE w leczeniu nadciśnienia), nasilenia działań niepożądanych (np. jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT) lub osłabienia efektu terapeutycznego.

Interakcje farmakodynamiczne występują szczególnie często u pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie, zwłaszcza w populacji geriatrycznej. Wiedza o tych interakcjach jest kluczowa w codziennej praktyce klinicznej, gdyż pozwala na świadome wykorzystanie synergizmu leków lub unikanie niebezpiecznych połączeń.

Przewidywanie interakcji farmakodynamicznych opiera się na znajomości mechanizmów działania leków oraz ich profilu farmakologicznego. W przeciwieństwie do interakcji farmakokinetycznych, które można monitorować przez pomiar stężenia leku, interakcje farmakodynamiczne ocenia się głównie poprzez obserwację efektów klinicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Requip 0,25 mg

Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych stosowany w terapii choroby Parkinsona, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi lekami. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z lewodopą i domperydonem, co pozwala na bezpieczne stosowanie terapii skojarzonej. Jednakże antagonisty dopaminy, takie jak neuroleptyki, sulpiryd czy metoklopramid, znacząco obniżają skuteczność ropinirolu poprzez konkurencyjny antagonizm receptorowy, co wymaga unikania jednoczesnego podawania. W przypadku dużych dawek estrogenów obserwuje się wzrost stężenia ropinirolu w osoczu, co może wymagać dostosowania dawki przy rozpoczynaniu lub odstawianiu hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Ropinirol metabolizowany jest głównie przez CYP1A2; inhibitory tego enzymu, takie jak cyprofloksacyna, zwiększają Cmax o 60% i AUC o 84%, co podnosi ryzyko działań niepożądanych i wymaga korekty dawkowania.
antagonista dopaminy, antagonista witaminy K, choroba Parkinsona, cyprofloksacyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwdopaminergiczne, enoksacyna, fluwoksamina, hipotensja ortostatyczna, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP1A2, lek neuroleptyczny, lewodopa, metoklopramid, palenie tytoniu, receptor dopaminowy, ropinirol, sedacja, substancja czynna, sulpiryd, teofilina, terapia skojarzona, warfaryna, zaburzenie psychomotoryczne, zawroty głowy, znormalizowany czas protrombinowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Atacand 8 mg

Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna Atacandu, wykazuje brak istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z lekami takimi jak hydrochlorotiazyd, warfaryna, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol i lewonorgestrel), glibenklamid, nifedypina oraz enalapryl. Jednakże, z uwagi na potencjalne interakcje farmakodynamiczne, konieczne jest szczególne monitorowanie podczas jednoczesnego stosowania kandesartanu z lekami zwiększającymi stężenie potasu w surowicy (np. diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, heparyna), co wiąże się z wysokim ryzykiem hiperkaliemii. Zaleca się regularne badania poziomu potasu oraz unikanie łączenia tych preparatów, jeśli to możliwe. Ponadto, stosowanie kandesartanu z preparatami litu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko odwracalnego wzrostu stężenia litu i jego toksyczności, a w przypadku konieczności terapii skojarzonej wymagana jest ścisła kontrola stężenia litu w surowicy.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, choroba niedokrwienna serca, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipotensyjne, enalapryl, eplerenon, etynyloestradiol, glibenklamid, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kandesartan cyleksetyl, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek nasercowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lewonorgestrel, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, ortostatyczny spadek ciśnienia, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, podwójna blokada RAAS, preparat litu, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, stężenie potasu w surowicy, substancja czynna, suplement potasu, toksyczność litu, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Risperidone Grindeks 4 mg

Rysperydon, substancja czynna Risperidone Grindeks, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), gdyż zwiększa się ryzyko torsade de pointes. Alkohol oraz leki działające depresyjnie na OUN (opioidy, benzodiazepiny, starszej generacji przeciwhistaminowe) nasilają sedację i zaburzenia funkcji poznawczych. Rysperydon antagonizuje działanie leków dopaminergicznych stosowanych w chorobie Parkinsona (lewodopa, pramipeksol), co wymaga stosowania najmniejszych skutecznych dawek obu leków. Ponadto, współstosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, diuretyki) może prowadzić do niedociśnienia, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawek.
9-hydroksyrysperydon, agonista dopaminergiczny, antagonista receptora angiotensyny, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptorów dopaminowych, antagonista wapnia, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, chinidyna, choroba Parkinsona, CYP2D6, CYP3A4, czynna frakcja przeciwpsychotyczna, depresja oddechowa, diuretyk, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, furosemid, glikoproteina p, hipokaliemia, hipomagnezemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek czteropierścieniowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, lek trójpierścieniowy, leki działające na OUN, lewodopa, metabolizm wątrobowy, metylofenidat, niedociśnienie, objaw pozapiramidowy, objawy pozapiramidowe, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, paliperydon, paroksetyna, ryfampicyna, rysperydon, sedacja, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Efluelda Tetra 60 mcg HA/szczep, 1 dawka (0,7 ml)

Szczepionka Efluelda Tetra, zawierająca inaktywowane, rozszczepione wiriony grypy, może wchodzić w istotne interakcje farmakodynamiczne z innymi lekami oraz wpływać na wyniki badań serologicznych. Jednoczesne podanie z dawką przypominającą szczepionki przeciw COVID-19 zawierającej 100 µg mRNA (elasomeran) jest możliwe, jednak zaleca się podawanie szczepionek w oddzielne kończyny, aby uniknąć nakładania się miejscowych reakcji poszczepiennych i ułatwić ich monitorowanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów stosujących leki immunosupresyjne (np. glikokortykosteroidy w wysokich dawkach, leki cytostatyczne, immunosupresyjne po przeszczepach, leki biologiczne i przeciwciała monoklonalne), u których odpowiedź immunologiczna na szczepionkę może być osłabiona, co wymaga rozważenia optymalnego momentu szczepienia lub modyfikacji terapii. Ponadto, po szczepieniu mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki testów ELISA wykrywających przeciwciała przeciw HIV1, HCV i HTLV1, które należy weryfikować metodą Western Blot, zwłaszcza w kontekście obecności przeciwciał klasy IgM powstałych w odpowiedzi na szczepienie.
choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, czterowalentna szczepionka przeciw grypie, dysfagia, glikokortykosteroid, interakcja farmakodynamiczna, lek biologiczny, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, metoda ELISA, odpowiedź immunologiczna, przeciwciało IgM, przeciwciało monoklonalne, przeszczepienie narządu, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciw COVID-19, takrolimus, technika Western Blot, terapia immunosupresyjna, test serologiczny, wirus HIV1, wirus HTLV1, wirus zapalenia wątroby typu C
Leksykon leków
Interakcje leku – Mel 7,5 mg

Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie meloksykamu z innymi NLPZ, w tym kwasem acetylosalicylowym, ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak krwawienia i owrzodzenia. Połączenie z kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi (w tym heparyną), lekami trombolitycznymi oraz inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) również zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania, zwłaszcza wskaźnika INR przy terapii przeciwzakrzepowej. Meloksykam może osłabiać działanie leków hipotensyjnych, takich jak inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz beta-adrenolityki, co jest szczególnie istotne u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i wymaga monitorowania ciśnienia krwi oraz funkcji nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, cholestyramina, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, działanie przeciwpłytkowe, glikokortykosteroid, hamowanie płytek krwi, heparyna, inhibitor ACE, inhibitor kalcyneuryny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, krążenie wątrobowo-jelitowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lit, meloksykam, metabolizm wątrobowy, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie błony śluzowej, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, warfaryna, wkładka domaciczna, wskaźnik INR
Leksykon leków
Interakcje leku – X-Systo 400 mg

Piwmecylinum, jako antybiotyk z grupy penicylin, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z kilkoma lekami. Probenecyd hamuje nerkową eliminację piwmecylinamu, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w surowicy i może wymagać dostosowania dawki. Metotreksat, podawany jednocześnie, wykazuje obniżoną eliminację, co zwiększa ryzyko toksyczności, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia i ewentualna korekta dawki. Ponadto, stosowanie kwasu walproinowego i jego pochodnych z piwmecylinamem zwiększa ryzyko utraty karnityny, co może prowadzić do zaburzeń energetycznych w mięśniach i sercu. Antybiotyki bakteriostatyczne, takie jak erytromycyna i tetracykliny, mogą hamować bakteriobójcze działanie piwmecylinamu, co zmniejsza skuteczność terapii i wymaga ostrożności lub unikania takiego połączenia.
antybiotyk bakteriostatyczny, działanie bakteriobójcze, erytromycyna, funkcja nerek, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas walproinowy, lek bakteriostatyczny, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm wątrobowy, metotreksat, niedobór karnityny, penicylina, piwmecylinam, probenecyd, tetracyklina, toksyczność metotreksatu, walproinian, wywiad lekarski
Leksykon leków
Interakcje leku – Allopurinol Aurovitas 300 mg

Allopurynol, jako inhibitor oksydazy ksantynowej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest zmniejszenie dawki 6-merkaptopuryny lub azatiopryny do 25% standardowej dawki ze względu na ryzyko toksyczności wynikającej z hamowania ich metabolizmu. Jednoczesne stosowanie allopurynolu z cyklosporyną, widarabiną, dydanozyną (w dawce 300 mg/dobę) oraz pochodnymi kumaryny (np. warfaryną) wymaga ścisłego monitorowania stężeń leków i efektów terapeutycznych, gdyż może dochodzić do zwiększenia stężenia tych leków w osoczu i ryzyka działań niepożądanych. W przypadku dydanozyny obserwuje się podwojenie wartości Cmax i AUC, co wskazuje na konieczność unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki. Ponadto, allopurynol może wydłużać okres półtrwania widarabiny oraz hamować metabolizm teofiliny, co wymaga monitorowania stężenia tych leków.
arabinozyd adeniny, azatiopryna, cyklosporyna, dna moczanowa, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, faza eliminacji, fenytoina, inhibitor ACE, inhibitor oksydazy ksantynowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, kwas moczowy, metaboliczna inaktywacja, metabolizm wątrobowy, morfologia krwi, nadwrażliwość, niewydolność nerek, okres półtrwania, oksydaza ksantynowa, oksypurynol, pochodne kumaryny, salicylany, stężenie moczanu, teofilina, toksyczne stężenie w surowicy, warfaryna, widarabina, wirus HIV, wodorotlenek glinu, wysypka skórna, zaburzenia składu krwi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Symkinet MR 40 mg

Metylofenidat, substancja czynna Symkinet MR, nie jest istotnie metabolizowany przez cytochrom P450, co ogranicza wpływ inhibitorów i induktorów tego układu na jego farmakokinetykę. Jednakże wykazuje on potencjał do hamowania metabolizmu kumarynowych leków przeciwzakrzepowych, leków przeciwdrgawkowych (fenobarbital, fenytoina, prymidon) oraz leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowe i SSRI), co może prowadzić do wzrostu ich stężenia i nasilenia działania. W przypadku terapii skojarzonej zaleca się monitorowanie stężeń leków oraz dostosowanie dawkowania. Metylofenidat może również osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych oraz nasilać działanie leków podwyższających ciśnienie tętnicze, co wymaga ścisłej kontroli ciśnienia krwi i ewentualnej korekty terapii hipotensyjnej.
agonista dopaminy, agonista receptora alfa-2, anestetyk halogenowy, antagonista dopaminy, ciśnienie tętnicze krwi, cytochrom P450, czas krzepnięcia, enancjomery metylofenidatu, fenobarbital, fenytoina, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzymy cytochromu P450, klonidyna, kumarynowe leki przeciwzakrzepowe, lek dopaminergiczny, lek hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwdrgawkowe, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie sercowo-naczyniowe, preparat o natychmiastowym uwalnianiu, prymidon, przełom nadciśnieniowy, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie dopaminy, stężenie w osoczu, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Leksykon leków
Interakcje leku – Agolek 25 mg

Agomelatyna (Agolek 25 mg) jest metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP1A2 (około 90%) oraz CYP2C9/19 (około 10%). Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, są przeciwwskazane w terapii z agomelatyną ze względu na znaczące zwiększenie ekspozycji na lek (fluwoksamina zwiększa stężenie agomelatyny nawet 60-krotnie, w zakresie 12-412 razy). Umiarkowane inhibitory CYP1A2 (estrogeny, propranolol, enoksacyna) powodują kilkukrotne zwiększenie stężenia agomelatyny, co wymaga zachowania ostrożności. Induktory enzymów, takie jak ryfampicyna oraz palenie tytoniu (≥15 papierosów/dobę), obniżają biodostępność agomelatyny, co może wymagać monitorowania skuteczności terapii i ewentualnej korekty dawki.
agomelatyna, biodostępność, cyprofloksacyna, cytochrom P450, działanie sedatywne, ekspozycja na lek, enoksacyna, estrogen, flukonazol, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, izoenzym CYP1A2, lit, metabolizm wątrobowy, palenie tytoniu, paroksetyna, pochodna benzodiazepiny, polipragmazja, propranolol, ryfampicyna, silny inhibitor CYP1A2, teofilina, terapia elektrowstrząsowa, umiarkowany inhibitor CYP1A2, zaburzenie nastroju
Leksykon leków
Interakcje leku – Cyclophosphamide Accord 1000 mg

Cyklofosfamid jest prodlekiem aktywowanym w wątrobie przez izoenzymy cytochromu P450 (głównie CYP2A6, 2B6, 2C9, 2C19, 3A4) do cytotoksycznych metabolitów odpowiedzialnych za jego działanie terapeutyczne. Interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami mogą znacząco wpływać na skuteczność i toksyczność cyklofosfamidu. Substancje takie jak aprepitant, bupropion, busulfan, azolowe leki przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol), inhibitory CYP2B6 i CYP3A4 (newirapina, rytonawir), tiotepa czy ondansetron mogą hamować aktywację cyklofosfamidu, zmniejszając jego efektywność. Z kolei allopurynol, azatiopryna, cymetydyna, disulfiram, induktory enzymów mikrosomalnych (np. ryfampicyna, fenobarbital) oraz inhibitory proteazy mogą nasilać aktywację lub hamować metabolizm aktywnych metabolitów, zwiększając ryzyko działań niepożądanych, takich jak mielosupresja czy hepatotoksyczność. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne nasilenie toksyczności wątroby, płuc, nerek oraz serca przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak antracykliny, amiodaron, G-CSF, amfoterycyna B czy radioterapia okolicy serca.
aktywacja metaboliczna, aktywny metabolit, antagonista receptora H2, antagonista receptora NK1, atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, choroba wenookluzyjna wątroby, czynnik stymulujący tworzenie kolonii, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwnowotworowe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie toksyczne, hepatotoksyczność, induktor enzymu mikrosomalnego, inhibitor ACE, inhibitor izoenzymu, inhibitor odwrotnej transkryptazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, izoenzymy CYP, kardiotoksyczność, lek antyarytmiczny, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwgrzybiczy azolowy, lek przeciwretrowirusowy, mielosupresja, nefrotoksyczność, ostra encefalopatia, ostre zatrucie wodne, pochodna kumaryny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prolek, przeciwciało monoklonalne, stwardnienie rozsiane, terapia skojarzona, toksyczność płucna, zapalenie błon śluzowych, ziarniniak Wegenera, żywa szczepionka
Leksykon leków
Interakcje leku – Aidee 0,03 mg + 2 mg

Stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających dienogest 2 mg i etynyloestradiol 0,03 mg, takich jak Aidee, wiąże się z ryzykiem istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Szczególnie istotne są leki indukujące enzymy mikrosomalne wątroby (np. barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, leki przeciwretrowirusowe, dziurawiec zwyczajny), które zwiększają klirens hormonów płciowych, prowadząc do zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej i ryzyka krwawień międzymiesiączkowych. Indukcja enzymatyczna pojawia się po kilku dniach terapii, osiąga maksimum w ciągu kilku tygodni i może utrzymywać się do 4 tygodni po zakończeniu leczenia. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas terapii i przez 28 dni po jej zakończeniu, a w przypadku długotrwałego stosowania leków indukujących enzymy – rozważenie alternatywnej, niehormonalnej metody antykoncepcji. Ponadto, u pacjentek leczonych inhibitorami proteazy lub nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy w terapii HIV/HCV, możliwe są zmiany stężeń hormonów w osoczu, co wymaga stosowania dodatkowej antykoncepcji mechanicznej oraz konsultacji charakterystyki produktu leczniczego przeciwwirusowego.
aminotransferaza, antykoncepcja progestagenowa, barbiturany, cyklosporyna, cytochrom P450, dazabuwir, dienogest i etynyloestradiol, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzym CYP3A4, enzym mikrosomalny wątroby, etorykoksyb, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, indukcja enzymatyczna, induktor enzymatyczny, inhibitor enzymatyczny, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, ketokonazol, klirens hormonów płciowych, krwawienie międzymiesiączkowe, lamotrygina, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwretrowirusowy, metabolizm wątrobowy, nelfinawir, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, preparat ziołowy, prymidon, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, steroidowy środek antykoncepcyjny, teofilina, topiramat, tyzanidyna, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir
Leksykon leków
Interakcje leku – Skinoren 150 mg/g

Produkt leczniczy Skinoren 150 mg/g żel, zawierający kwas azelainowy, nie wykazuje udokumentowanych klinicznie interakcji z innymi lekami, co wynika z braku przeprowadzonych badań interakcyjnych. Ze względu na miejscowe działanie preparatu, ryzyko interakcji ogólnoustrojowych jest minimalne. Jednakże, jednoczesne stosowanie Skinorenu z innymi preparatami miejscowymi na tę samą okolicę skóry, zwłaszcza zawierającymi substancje złuszczające (AHA, BHA, retinoidy), alkohol, nadtlenek benzoilu czy leki przeciwtrądzikowe o działaniu wysuszającym lub przeciwbakteryjnym, może nasilać podrażnienia i wysuszenie skóry. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania na te same obszary skóry lub stosowanie naprzemienne, a także monitorowanie stanu skóry pod kątem objawów niepożądanych.
adapalen, antybiotyk miejscowy, działanie niepożądane, erytromycyna, fotowrażliwość skóry, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, klindamycyna, kortykosteroid, kwas AHA, kwas azelainowy, lek przeciwtrądzikowy, nadtlenek benzoilu, preparat złuszczający, retinoid, Skinoren, substancja fotouczulająca, tazaroten, terapia skojarzona, tretynoina, zmiana chorobowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Linefor 200 mg

Pregabalina, substancja czynna leku Linefor, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, z wydalaniem głównie w postaci niezmienionej w moczu oraz marginalnym metabolizmem (<2% dawki). Nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna, fenobarbital, tiagabina, topiramat), doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, insuliną, diuretykami, ani doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi noretysteron i/lub etynyloestradiol. Brak jest wpływu na klirens pregabaliny oraz farmakokinetykę tych leków, co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania. Jednakże, ze względu na brak badań u pacjentów geriatrycznych, zaleca się ostrożność w tej grupie, zwłaszcza przy politerapii.
antykoncepcja hormonalna, białko osocza, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, funkcja poznawcza, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens pregabaliny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm, metformina, motoryka duża, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, pacjent w podeszłym wieku, padaczka, pochodna sulfonylomocznika, pregabalina, sedacja, senność, śpiączka, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie psychomotoryczne, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Pregamid 25 mg

Pregabalina, substancja czynna preparatu Pregamid, charakteryzuje się niskim potencjałem interakcji farmakokinetycznych ze względu na eliminację głównie w postaci niezmienionej w moczu, minimalny metabolizm (poniżej 2%) oraz brak wiązania z białkami osocza. Badania in vivo nie wykazały istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna), benzodiazepinami (lorazepam), opioidami (oksykodon), etanolem, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, insuliną, diuretykami, fenobarbitalem, tiagabiną oraz topiramatem. Ponadto, pregabalina nie wpływa na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających noretysteron i/lub etynyloestradiol, co potwierdza brak konieczności modyfikacji terapii antykoncepcyjnej podczas stosowania pregabaliny.
analiza farmakokinetyczna, badanie in vivo, benzodiazepina, białka osocza, depresja oddechowa, diuretyk, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie depresyjne, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, gabapentyna, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klirens leku, kwas walproinowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lorazepam, metabolizm leku, niewydolność oddechowa, noretysteron, oksykodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, polipragmazja, pregabalina, profil farmakokinetyczny, tiagabina, topiramat, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości
Leksykon substancji czynnych
Ziele rumianku – Właściwości farmakodynamiczne

Preparat Urosept zawiera wyciąg suchy z ziela rumianku (Chamomillae herbae extractum siccum) w ilości 8 mg na tabletkę drażowaną, uzyskany metodą ekstrakcji wodnej przy stosunku surowiec:ekstrakt 7-9:1. Wyciąg ten jest jednym z kilku składników aktywnych roślinnych, obok wyciągu gęstego z liści brzozy, korzenia pietruszki i naowocni fasoli (86,2 mg), sproszkowanej naowocni fasoli (78 mg) oraz wyciągu suchego z liści borówki brusznicy (26 mg). Preparat zawiera także substancje mineralne: potasu cytrynian (19 mg) i sodu cytrynian (16 mg). Pomimo obecności wyciągu z rumianku, nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakodynamicznych pozwalających na jednoznaczne określenie mechanizmu działania tego składnika w kontekście całego preparatu.
badanie farmakodynamiczne, cytrynian potasu, cytrynian sodu, ekstrakcja wodna, interakcja farmakodynamiczna, klasyfikacja ATC, korzeń pietruszki, liść brzozy, naowocnia fasoli, naowocnia fasoli sproszkowana, produkt leczniczy, tabletka drażowana, wyciąg gęsty złożony, wyciąg suchy, wyciąg suchy z liści borówki brusznicy, wyciąg suchy z ziela rumianku, ziele rumianku
Leksykon leków
Interakcje leku – Latanoprost Timolol Genoptim (50 mcg + 5 mg) /ml

Produkt Latanoprost + Timolol Genoptim wykazuje potencjalne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości jego składników: latanoprostu (analog prostaglandyn) oraz tymololu (β-adrenolityk). Stosowanie jednocześnie z innymi analogami prostaglandyn jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko paradoksalnego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Tymolol może nasilać działanie leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy, takich jak doustne β-adrenolityki, blokery kanałów wapniowych, leki przeciwarytmiczne (w tym amiodaron), glikozydy naparstnicy, parasympatykomimetyki oraz guanetydyna, co może prowadzić do niedociśnienia tętniczego, bradykardii i zaburzeń przewodnictwa sercowego. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna), które mogą zwiększać stężenie tymololu i nasilać ogólnoustrojową β-blokadę, objawiającą się spowolnieniem akcji serca i zapaścią.
adrenalina, amiodaron, analog prostaglandyny, beta-adrenolityk, beta-blokada ogólnoustrojowa, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, enzym CYP2D6, epinefryna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, hipoglikemia, hipotensja, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, klonidyna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, ośrodkowy układ nerwowy, parasympatykomimetyk, paroksetyna, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie źrenicy, tymolol
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ibuprofen Farmalider 20 mg/ml

Ibuprofen FARMALIDER, należący do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego (kod ATC: M01AE01), wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. W badaniach farmakodynamicznych potwierdzono jego skuteczność w redukcji bólu, obrzęków oraz gorączki. Dodatkowo ibuprofen wywiera przemijające hamowanie agregacji płytek krwi indukowanej przez ADP i kolagen, co ma znaczenie w kontekście interakcji z lekami wpływającymi na krzepnięcie, zwłaszcza z kwasem acetylosalicylowym (ASA).
adenozynodifosforan, agregacja płytek krwi, działanie kardioprotekcyjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzapalne, interakcja farmakodynamiczna, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna kwasu propionowego, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, synteza prostaglandyn, tromboksan, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Asicor 1 mg/ml

Milrinon, substancja czynna preparatu Asicor (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), wykazuje istotne interakcje farmaceutyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii. Nie należy mieszać milrinonu mleczanu z lekami moczopędnymi pętlowymi (furosemid, bumetanid) w tym samym zestawie do infuzji ze względu na ryzyko wytrącenia osadu. Ponadto, milrinonu nie wolno rozcieńczać w roztworze wodorowęglanu sodu, co może zaburzać stabilność leku. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie gospodarki wodno-elektrolitowej, stężenia kreatyniny oraz potasu, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy, ze względu na ryzyko hipokaliemii i zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie diuretyków może wymagać korekty w związku z nasileniem diurezy i zwiększeniem pojemności minutowej serca wywołanym przez milrinon.
bumetanid, diureza, dobutamina, działanie hipotensyjne, efekt inotropowy dodatni, furosemid, glikozyd naparstnicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hipotensja, interakcja farmakodynamiczna, interakcje lekowe, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kreatynina w surowicy, lek inotropowy, lek moczopędny pętlowy, milrinon, mleczan milrinonu, niewydolność serca, niezgodność farmaceutyczna, odpowiedź hemodynamiczna, pojemność minutowa serca, rozszerzenie naczyń, układ sercowo-naczyniowy, wodorowęglan sodu, wytrącenie osadu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Nicorette Icy White Gum 2 mg

Stosowanie Nicorette Icy White Gum, zawierającej 2 mg nikotyny, nie wykazuje jednoznacznie istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami, jednak nikotyna może zwiększać hemodynamiczne działanie adenozyny, prowadząc do wzrostu ciśnienia tętniczego i częstości rytmu serca oraz nasilać ból w klatce piersiowej związany z dławicą piersiową. Spożycie alkoholu podczas terapii może obniżać skuteczność leczenia, zwiększać ryzyko nawrotu palenia oraz nasilać objawy sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia i nadciśnienie. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu w trakcie stosowania NTZ. Nikotyna może również modyfikować działanie leków β-adrenolitycznych, antagonistów wapnia, leków przeciwdepresyjnych (SSRI, SNRI) oraz wpływać na metabolizm leków przez enzymy cytochromu P450, co wymaga monitorowania parametrów klinicznych i ewentualnej korekty dawkowania.
antagonista wapnia, ból w klatce piersiowej, ciśnienie tętnicze krwi, cytochrom P450, częstość rytmu serca, dławica piersiowa, działanie hemodynamiczne adenozyny, enzym wątrobowy, guma do żucia lecznicza, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek SSRI, lek β-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nawrót palenia, Nicorette Icy White Gum, nikotyna z kationitem, nikotynowa terapia zastępcza, objawy układu sercowo-naczyniowego, parametr hemodynamiczny, receptor adrenergiczny, skuteczność leczenia, SNRI, substancja stymulująca, tachykardia
Leksykon substancji czynnych
Tokoferyl – Interakcje

Tokoferyl (witamina E) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Antagonistyczne działanie witaminy E względem witaminy K zwiększa ryzyko krwawień u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe oraz estrogeny, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i dostosowania dawki leków. Preparaty żelaza osłabiają skuteczność witaminy E, dlatego zaleca się zachowanie odstępu 2-3 godzin między ich podawaniem. Witamina E wykazuje synergizm z witaminą A, witaminą C, selenem, ubichinonem oraz aminokwasami siarkowymi, co może wzmacniać efekt antyoksydacyjny i wymagać dostosowania dawek suplementów. Ponadto, tokoferyl może zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę u pacjentów z cukrzycą oraz na glikozydy naparstnicy u pacjentów kardiologicznych, co wymaga odpowiedniego monitorowania i ewentualnej korekty terapii.
antagonizm lekowy, biodostępność, działanie antykoagulacyjne, efekt synergistyczny, glikozyd naparstnicy, hemostaza, hipercholesterolemia, inhibitor lipazy trzustkowej, insulinoterapia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolestyramina, lek przeciwzakrzepowy, olej mineralny, orlistat, parametr krzepnięcia, preparat żelaza, przeciwutleniacz, stres oksydacyjny, tokoferyl, witamina rozpuszczalna w tłuszczach
Leksykon leków
Interakcje leku – Risperon 2 mg

Rysperydon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów stosujących polifarmakoterapię. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wydłużające odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), które mogą zwiększać ryzyko arytmii, co wymaga monitorowania EKG i ewentualnej korekty dawki. Rysperydon może nasilać działanie sedatywne leków ośrodkowych, takich jak benzodiazepiny, opioidy czy alkohol, co zwiększa ryzyko zaburzeń psychomotorycznych i nadmiernej sedacji. Antagonizuje również działanie lewodopy i agonistów dopaminy, co jest istotne w terapii choroby Parkinsona. Wprowadzenie rysperydonu do terapii z lekami hipotensyjnymi może prowadzić do klinicznie istotnego niedociśnienia, a jednoczesne stosowanie z paliperydonem jest niewskazane ze względu na ryzyko nadmiernej ekspozycji na aktywną frakcję przeciwpsychotyczną.
agonista dopaminy, antycholinoesteraza, biodostępność, bradykardia, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze, cytochrom CYP2D6, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, działanie uspokajające, funkcja poznawcza, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hipomagnezemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek beta-adrenolityczny, lek czteropierścieniowy przeciwdepresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek psychostymulujący, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, metabolit aktywny, metabolizm wątrobowy, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, SSRI, wiązanie z białkami, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie równowagi elektrolitowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Lametta 2,5 mg

Letrozol, substancja czynna leku Lametta 2,5 mg, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2A6 i CYP3A4. Interakcje farmakokinetyczne obejmują potencjalne hamowanie metabolizmu przez silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol), co może zwiększać stężenie letrozolu i nasilać działania niepożądane, choć brak jest danych klinicznych potwierdzających ten efekt. Cymetydyna, słaby inhibitor CYP450, nie wpływa istotnie na stężenie letrozolu. Letrozol sam może hamować CYP2A6 (silnie) i CYP2C19 (umiarkowanie), co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez te izoenzymy, takich jak fenytoina i klopidogrel. Alkohol, metabolizowany częściowo przez CYP3A4, może teoretycznie wpływać na metabolizm letrozolu i nasilać działania niepożądane ze strony układu nerwowego i wątroby, dlatego zaleca się ograniczenie jego spożycia podczas terapii.
antagonizm farmakologiczny, cymetydyna, cytochrom P450, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, enzym metabolizujący, farmakokinetyka leku, fenytoina, hamowanie enzymatyczne, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP450, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzymy CYP, ketokonazol, klopidogrel, konwersja androgenów do estrogenów, lek antyestrogenowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, letrozol, preparat estrogenowy, stężenie w osoczu, tamoksyfen, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Ketamina – Interakcje

Ketamina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. Benzodiazepiny, takie jak diazepam, zwiększają stężenie ketaminy w osoczu, zmniejszają jej klirens i wydłużają okres półtrwania, co wymaga dostosowania dawki. Barbiturany i leki narkotyczne wydłużają czas wychodzenia ze znieczulenia, a tiopental jest wyjątkiem, gdyż ketamina może zmniejszać jego nasenne działanie. Wziewne środki anestetyczne (halotan, enfluran) powodują depresję układu sercowo-naczyniowego oraz spowalniają dystrybucję i metabolizm ketaminy, zwiększając ryzyko bradykardii i obniżenia ciśnienia tętniczego. Podtlenek azotu zmniejsza zapotrzebowanie na ketaminę, co należy uwzględnić w dawkowaniu. Interakcje z lekami zwiotczającymi mięśnie (gallamina, pankuronium, atrakurium, tubokuraryna) mogą prowadzić do tachykardii, nadciśnienia, wydłużenia blokady nerwowo-mięśniowej oraz przyspieszenia depresji oddechowej, co wymaga ostrożności i monitorowania funkcji oddechowych.
alkohol etylowy, aminofilina, antagoniści receptora H1, atrakurium, barbiturany, benzodiazepiny, CYP3A4, depresja oddechowa, depresja układu sercowo-naczyniowego, diazepam, działanie sedatywne, enfluran, ergometryna, farmakokinetyka i farmakodynamika, fenotiazyny, gallamina, halotan, hormony tarczycy, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketamina, klirens wątrobowy, leki przeciwnadciśnieniowe, leki zwiotczające mięśnie, nadciśnienie tętnicze, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pankuronium, podtlenek azotu, próg drgawkowy, reakcje hemodynamiczne, środki anestetyczne, środki zwiotczające mięśnie, stężenie w osoczu, sympatykomimetyki, tachykardia, teofilina, tiopental, tubokuraryna, układ sercowo-naczyniowy, wazopresyna, wziewne leki znieczulające
Leksykon leków
Interakcje leku – Nifuroksazyd Polfarmex 200 mg

Nifuroksazyd, jako chemioterapeutyk działający miejscowo w świetle jelita, charakteryzuje się silną zdolnością adsorpcyjną, co może prowadzić do istotnego zmniejszenia wchłaniania innych leków doustnych stosowanych jednocześnie. W praktyce klinicznej oznacza to konieczność unikania jednoczesnego podawania nifuroksazydu z innymi lekami doustnymi, w tym doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) oraz lekami przeciwdrgawkowymi, ze względu na ryzyko obniżenia ich skuteczności terapeutycznej. Zaleca się rozważenie przesunięcia czasu podawania innych leków o minimum 2 godziny przed lub po nifuroksazydzie oraz monitorowanie parametrów klinicznych, takich jak INR w przypadku leków przeciwzakrzepowych. Wskazane jest również przeprowadzenie dokładnego wywiadu lekowego i, jeśli to możliwe, czasowe odstawienie leków niekoniecznych podczas terapii nifuroksazydem.
aldehyd octowy, biodostępność, chemioterapeutyk, doustny środek antykoncepcyjny, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwzakrzepowy, nifuroksazyd, reakcja disulfiramopodobna, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, warfaryna, właściwości adsorpcyjne, zapaść krążeniowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed 6 mg + 0,4 mg

Produkt leczniczy Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed (6 mg + 0,4 mg) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4 i CYP2D6. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę: wzrost Cmax solifenacyny 1,4x, AUC 2,0x; 400 mg/dobę: Cmax 1,5x, AUC 2,8x; tamsulosyny Cmax 2,2x, AUC 2,8x), rytonawir, nelfinawir i itrakonazol, znacząco zwiększają ekspozycję obu substancji czynnych, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu CYP2D6 lub stosujących inhibitory CYP2D6. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (werapamil) podnoszą Cmax i AUC tamsulosyny odpowiednio 2,2- i 1,6-krotnie, co wymaga ostrożności. Słabe inhibitory (cymetydyna) oraz inhibitory CYP2D6 (paroksetyna 20 mg/dobę) powodują umiarkowany wzrost ekspozycji, dopuszczając jednoczesne stosowanie. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) mogą obniżać stężenia leków, jednak brak jest precyzyjnych danych klinicznych. Solifenacyna i tamsulosyna nie wykazują istotnych interakcji z enzymami CYP1A2, 2C9, 2C19, 2E1 oraz nie wpływają na farmakokinetykę warfaryny i digoksyny.
agonista receptora cholinergicznego, antagonista receptora adrenergicznego, atenolol, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, digoksyna, diklofenak, działanie hipotensyjne, działanie przeciwcholinergiczne, enalapryl, farmakokinetyka, furosemid, indukcja enzymatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, metoklopramid, nelfinawir, OUN, paroksetyna, R-warfaryna, ryfampicyna, rytonawir, S-warfaryna, solifenacyna, tamsulosyna, teofilina, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Ciprinol 500 mg

Cyprofloksacyna, substancja czynna leku Ciprinol, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne) ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Wchłanianie cyprofloksacyny jest istotnie obniżane przez preparaty zawierające wielowartościowe kationy (Al, Mg, Ca, Fe), polimery wiążące fosforany, sukralfat oraz leki zobojętniające sok żołądkowy, co wymaga podawania cyprofloksacyny 1-2 godziny przed lub co najmniej 4 godziny po tych lekach. Probenecyd zwiększa stężenie cyprofloksacyny w osoczu poprzez hamowanie jej wydzielania nerkowego, natomiast metoklopramid przyspiesza osiągnięcie maksymalnego stężenia (Cmax) bez wpływu na biodostępność. Omeprazol powoduje nieznaczne zmniejszenie Cmax i AUC cyprofloksacyny, co zwykle nie ma znaczenia klinicznego.
acenokumarol, agomelatyna, antagonista witaminy K, cyklosporyna, cyprofloksacyna, duloksetyna, fenprokumon, fenytoina, fluindion, hepatotoksyczność, inhibitor CYP450 1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kanalik nerkowy, klozapina, kofeina, lek zobojętniający sok żołądkowy, lidokaina, metoklopramid, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, N-demetyloklozapina, omeprazol, pentoksyfilina, pochodna ksantyny, polimer wiążący fosforany, probenecyd, próg drgawkowy, ropinirol, sukralfat, syldenafil, teofilina, tyzanidyna, warfaryna, wielowartościowy kation, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zolpidem
Leksykon leków
Interakcje leku – Ranacand 8 mg

Kandesartan cyleksetyl, jako antagonista receptora angiotensyny II (ARB), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Podwójna blokada układu RAA (stosowanie kandesartanu z inhibitorami ACE, innymi ARB lub aliskirenem) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu kandesartanu z diuretykami oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas oraz heparyną, ze względu na ryzyko hiperkaliemii wymagające systematycznego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, jednoczesne stosowanie kandesartanu z preparatami litu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia litu i jego toksyczności, a jeśli terapia jest konieczna, wymaga regularnego monitorowania poziomu litu.
amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, arytmia, celekoksyb, choroba zakrzepowo-zatorowa, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak, diuretyk oszczędzający potas, dławica piersiowa, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie hipotensyjne, enalapryl, eplerenon, etorykoksyb, glibenklamid, heparyna, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja farmakodynamiczna, kandesartan cyleksetyl, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, naproksen, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, omdlenie ortostatyczne, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, spironolakton, toksyczność litu, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ontipria 18 mcg

Bromek tiotropiowy, substancja czynna produktu Ontipria (18 µg tiotropium w dawce, z czego 10 µg jest uwalniane z inhalatora), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w terapii POChP, szczególnie w kontekście interakcji lekowych. Dane kliniczne wskazują na brak istotnych klinicznie interakcji z sympatykomimetykami rozszerzającymi oskrzela (np. salbutamol, formoterol), metyloksantynami (np. teofilina), steroidami doustnymi (np. prednizon), steroidami wziewnymi (np. budezonid, flutikazon) oraz długo działającymi β-mimetykami (LABA). Stosowanie tych leków łącznie z bromkiem tiotropiowym jest bezpieczne i nie wpływa na ekspozycję organizmu na tiotropium, co umożliwia elastyczne łączenie terapii w leczeniu POChP.
bromek tiotropiowy, budezonid, drogi oddechowe, działanie przeciwcholinergiczne, flutikazon, formoterol, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, lek przeciwcholinergiczny, metyloksantyna, ośrodkowy układ nerwowy, POChP, prednizon, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salbutamol, steroid doustny, steroid wziewny, sympatykomimetyk rozszerzający oskrzela, teofilina, wziewny glikokortykosteroid
Leksykon leków
Interakcje leku – Methadone hydrochloride INN-FARM 1 mg/ml

Metadon wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz bezpieczeństwo terapii. Substrat glikoproteiny P, metadon może mieć zwiększone stężenie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tego białka (np. chinidyna, werapamil), co nasila jego działanie. Induktory enzymu CYP3A4 (m.in. barbiturany, karbamazepina, efawirenz) obniżają stężenie metadonu nawet o 48-57% (AUC), co może prowadzić do objawów abstynencyjnych i wymagać zwiększenia dawki. Z kolei inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, flukonazol, fluwoksamina) podnoszą stężenie metadonu o 40-100%, zwiększając ryzyko przedawkowania. Metadon wchodzi także w interakcje z lekami przeciwretrowirusowymi, antagonistami opioidowymi, lekami depresyjnymi na OUN, lekami serotonergicznymi oraz substancjami zakwaszającymi mocz, co wymaga szczegółowego monitorowania i dostosowania terapii. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie metadonu z inhibitorami MAO, lekami wydłużającymi odstęp QT oraz alkoholem, ze względu na ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, zaburzeń rytmu serca i zgonu.
antagonista opioidowy, bariera krew-mózg, benzodiazepina, ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, depresja oddechowa, dziurawiec zwyczajny, gabapentynoidy, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, niedrożność porażenna jelit, objawy abstynencyjne, opróżnianie żołądka, przewlekłe zapalenie wątroby typu C, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uzależnienie od opioidów, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, zwieracz Oddiego
Leksykon leków
Interakcje leku – Relanium 5 mg/ml

Diazepam, substancja czynna Relanium, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak opioidy, leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, nasenne, przeciwdrgawkowe, przeciwhistaminowe oraz środki do znieczulenia ogólnego. Interakcje te mogą prowadzić do nasilenia sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki i zgonu, zwłaszcza przy dożylnym podawaniu diazepamu i opioidów. W przypadku opioidów zaleca się ograniczenie dawki i czasu leczenia oraz podawanie diazepamu po leku przeciwbólowym. Ponadto, metabolizm diazepamu może być modulowany przez inhibitory enzymów wątrobowych (np. cymetydyna, fluwoksamina, fluoksetyna, omeprazol), które zmniejszają klirens i przedłużają działanie leku, oraz przez induktory enzymów (np. ryfampicyna), które zwiększają klirens i osłabiają efekt terapeutyczny. Szczególną ostrożność wymaga także łączenie z lekami przeciwpadaczkowymi, zwłaszcza pochodnymi hydantoiny i barbituranami, ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności i zmiany stężenia fenytoiny.
barbiturany, cymetydyna, depresja oddechowa, depresja oddechowa i krążeniowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, diazepam, działanie synergistyczne, efekt sedatywny, enzym wątrobowy, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens benzodiazepiny, kwas walproinowy, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, metabolizm leku, omeprazol, opioidowy lek przeciwbólowy, opioidy, pochodna hydantoiny, ryfampicyna, sedacja, śpiączka, zaburzenie psychomotoryczne, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Grindeks 20 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu serotoniny (SSRI), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (wymagana 14-dniowa przerwa po odstawieniu MAO przed rozpoczęciem escytalopramu oraz 7-dniowa przerwa po odstawieniu escytalopramu przed włączeniem MAO), odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz linezolidem ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) z powodu zwiększonego ryzyka arytmii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy (m.in. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inne SSRI, neuroleptyki, bupropion, tramadol), litu, tryptofanu, ziela dziurawca, leków przeciwzakrzepowych i NLPZ oraz leków powodujących hipokaliemię lub hipomagnezemię.
cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, działanie sedatywne, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C19, escytalopram, fenotiazyna, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hipomagnezemia, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor enzymatyczny, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, metabolizm leku, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, rysperydon, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, spowolnienie psychomotoryczne, substrat CYP2D6, sumatryptan, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji poznawczych, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon substancji czynnych
Liofilizat OM-85 – Interakcje

Liofilizat OM-85, będący składnikiem aktywnym Broncho-Vaxom dla dzieci w dawce 3,5 mg, to kompleks bakteryjny zawierający lizaty siedmiu gatunków bakterii odpowiedzialnych za zakażenia dróg oddechowych. Na podstawie dostępnych danych klinicznych nie wykazano istotnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych z innymi lekami stosowanymi w pediatrii, w tym z antybiotykami (β-laktamy, makrolidy, tetracykliny), lekami przeciwgorączkowymi (paracetamol, ibuprofen), przeciwalergicznymi (antyhistaminowe, glikokortykosteroidy) oraz lekami stosowanymi w astmie (β2-mimetyki, glikokortykosteroidy wziewne, antyleukotrieny). Brak jest również negatywnego wpływu na skuteczność szczepień oraz leków immunomodulujących, co umożliwia bezpieczne stosowanie OM-85 w terapii skojarzonej u dzieci z nawracającymi infekcjami dróg oddechowych.
alkohol etylowy, antybiotyk, Broncho-Vaxom, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, Haemophilus influenzae, ibuprofen, immunostymulator, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, Klebsiella pneumoniae, lek antyhistaminowy, lek antyleukotrienowy, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwastmatyczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwgorączkowy, liofilizat OM-85, liofilizowany lizat, makrolid, Moraxella catarrhalis, nawracające zakażenie dróg oddechowych, NLPZ, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź poszczepienna, paracetamol, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, tetracyklina, zakażenie dróg oddechowych, β-laktam, β2-mimetyk
Leksykon leków
Interakcje leku – Atrodil 20 mcg/dawkę inh.

Bromek ipratropiowy, substancja czynna Atrodilu w postaci aerozolu inhalacyjnego, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie ważne są interakcje z beta-adrenolitykami (salbutamol, formoterol, salmeterol) oraz pochodnymi ksantyny (teofilina, aminofilina), które mogą nasilać działanie rozszerzające oskrzela, co wymaga monitorowania pacjenta ze względu na umiarkowany poziom istotności tych interakcji. Z kolei jednoczesne długotrwałe stosowanie bromku ipratropiowego z innymi lekami przeciwcholinergicznymi (np. tiotropium, glikopironium) jest niewskazane ze względu na wysokie ryzyko nasilenia działań niepożądanych typowych dla tej grupy, takich jak suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu czy zaparcia.
aminofilina, Atrodil, beta-adrenolityk, bromek ipratropiowy, choroba układu oddechowego, formoterol, glikopironium, interakcja farmakodynamiczna, lek przeciwcholinergiczny, odruch kaszlowy, pochodna ksantyny, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzanie oskrzeli, salbutamol, salmeterol, suchość jamy ustnej, teofilina, tiotropium, wysuszenie błony śluzowej, zaparcie, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Interakcje leku – Bulgaplin 75 mg

Pregabalina, substancja czynna leku Bulgaplin, charakteryzuje się niskim potencjałem interakcyjnym, głównie wydalana jest w postaci niezmienionej z moczem, a jej metabolizm u ludzi jest marginalny (<2% dawki jako metabolity). Nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna), psychotropowymi (lorazepam), przeciwbólowymi (oksykodon) oraz doustnymi lekami antykoncepcyjnymi zawierającymi noretysteron i/lub etynyloestradiol. Ponadto, doustne leki przeciwcukrzycowe, diuretyki, insulina, fenobarbital, tiagabina i topiramat nie wpływają istotnie na klirens pregabaliny, co wskazuje na dobrą tolerancję terapii skojarzonej.
alkohol etylowy, białko osocza, depresja oddechowa, depresja OUN, diuretyk, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie sedatywne, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, funkcja psychomotoryczna, gabapentyna, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klirens pregabaliny, kwas walproinowy, lamotrygina, lek przeciwbólowy, lek przeciwpadaczkowy, lek psychotropowy, lorazepam, metabolizm ludzki, niewydolność oddechowa, noretysteron, oksykodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, śpiączka, terapia skojarzona, tiagabina, topiramat, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koordynacji ruchowej
Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki – Interakcje

Korzeń goryczki (Gentiana lutea L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Melisana Klosterfrau Original (714 mg korzenia goryczki, 66,8% V/V etanolu), Sinupret w formie kropli i tabletek drażowanych (19% V/V etanolu) oraz Sinupret extract (160 mg wyciągu suchego, 51% m/m etanolu w ekstrakcie, niewielka ilość etanolu w gotowym preparacie). Preparaty te wykazują zróżnicowany profil interakcji farmakologicznych. Melisana Klosterfrau Original może nasilać działanie leków uspokajających oraz wpływać na działanie innych leków przy wyższych dawkach, dlatego zaleca się zachowanie dwugodzinnego odstępu między podawaniem tych leków. Sinupret w formie kropli i tabletek nie wykazuje znanych interakcji, natomiast Sinupret extract nie był badany pod kątem interakcji, co wymaga ostrożności, zwłaszcza przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym.
choroba wątroby, działanie depresyjne na OUN, działanie uspokajające, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, korzeń goryczki, metabolizm wątrobowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, praktyka kliniczna, preparat leczniczy, rozpuszczalnik etanolowy, sedacja, stężenie leku we krwi, uzależnienie od alkoholu, wąski indeks terapeutyczny, wąski zakres terapeutyczny, wyciąg suchy, związek goryczowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g

Diprogenta, maść zawierająca betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz gentamycynę siarczan (1 mg/g), nie była przedmiotem dedykowanych badań klinicznych dotyczących interakcji lekowych. Niemniej jednak, ze względu na farmakologiczne właściwości kortykosteroidu i aminoglikozydu, istnieje potencjał interakcji, zwłaszcza przy stosowaniu na dużych powierzchniach skóry, pod opatrunkami okluzyjnymi lub długotrwale, co może prowadzić do zwiększonego wchłaniania systemowego. Betametazon może wchodzić w interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna) zwiększającymi jego stężenie, induktorami enzymatycznymi (np. ryfampicyna) obniżającymi stężenie oraz NLPZ i lekami przeciwzakrzepowymi, które mogą nasilać działania niepożądane. Gentamycyna natomiast może wykazywać addytywne toksyczne działanie na narząd słuchu i nerki przy jednoczesnym stosowaniu z lekami ototoksycznymi (np. furosemid) i nefrotoksycznymi (np. amfoterycyna B), a także nasilać blokadę nerwowo-mięśniową w połączeniu z lekami zwiotczającymi mięśnie (np. sukcynylocholina).
amfoterycyna B, antybiotyk aminoglikozydowy, barbiturany, betametazonu dipropionian, blokada nerwowo-mięśniowa, cefalosporyny, cisplatyna, działanie niepożądane, fenytoina, induktory enzymatyczne, inhibitory CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klarytromycyna, kortykosteroid, kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas salicylowy, leki nefrotoksyczne, leki ototoksyczne, leki przeciwzakrzepowe, leki zwiotczające mięśnie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, opatrunek okluzyjny, parametry krzepnięcia, ryfampicyna, rytonawir, siarczan gentamycyny, stężenie osoczowe, sukcynylocholina, wankomycyna, wchłanianie systemowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Biostymina –

Biostymina, zawierająca wyciąg płynny ze świeżych liści aloesu drzewiastego (Aloe arborescens folii recentis extractum), nie wykazuje udokumentowanych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych z innymi lekami. Pomimo braku klinicznie istotnych interakcji, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami immunosupresyjnymi, przeciwcukrzycowymi oraz przeczyszczającymi ze względu na potencjalne, choć niepotwierdzone, właściwości immunomodulujące aloesu oraz możliwy wpływ na glikemię. Poziom ważności tych interakcji oceniono jako niski lub bardzo niski, a standardowe zalecenia obejmują rutynowe monitorowanie pacjenta bez konieczności modyfikacji dawkowania. Nie stwierdzono specyficznych interakcji z alkoholem, lekami hepatotoksycznymi, suplementami diety, ziołami ani badaniami diagnostycznymi.
Aloe arborescens, aloes drzewiasty, aloes zwyczajny, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje lekowe, lek hepatotoksyczny, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeczyszczający, metabolizm wątrobowy, monitorowanie glikemii, odpowiedź immunologiczna, poziom glukozy, preparat roślinny, układ odpornościowy, właściwość immunomodulująca, wyciąg z aloesu drzewiastego
Leksykon substancji czynnych
Prylokaina – Interakcje

Prylokaina, jako miejscowy anestetyk, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza w kontekście indukcji methemoglobinemii. Leki takie jak sulfonamidy, nitrofurantoina, fenytoina oraz fenobarbital mogą nasilać wzrost stężenia methemoglobiny, co jest szczególnie niebezpieczne przy stosowaniu dużych dawek prylokainy. Ponadto, jednoczesne podawanie prylokainy z innymi anestetykami miejscowymi (lidokainą, bupiwakainą, mepiwakainą) zwiększa ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej poprzez sumowanie efektów toksycznych. W przypadku leków przeciwarytmicznych klasy III, takich jak amiodaron, brak jest dedykowanych badań, jednak zaleca się ostrożność ze względu na potencjalne addytywne działania kardiologiczne. Dodatkowo, inhibitory enzymatyczne jak cymetydyna oraz beta-adrenolityki (propranolol, metoprolol) mogą zmniejszać klirens lidokainy, prowadząc do podwyższenia jej stężenia w osoczu, co jest klinicznie istotne przy długotrwałym i wysokodawkowym stosowaniu.
amiodaron, anestetyk, anestetyk miejscowy, bupiwakaina, cymetydyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, fenobarbital, fenytoina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, mepiwakaina, methemoglobina, methemoglobinemia, niedobór G6PD, nitrofurantoina, prylokaina, przepływ krwi w tkankach, środek znieczulający miejscowo, stężenie lidokainy w osoczu, sulfonamidy, toksyczność ogólnoustrojowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Clotidal 10 mg/g

Klotrymazol, stosowany dopochwowo w kremie Clotidal (10 mg/g), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami immunosupresyjnymi, takrolimusem i syrolimusem, prowadząc do podwyższenia ich stężenia w osoczu. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie poziomów tych leków oraz objawów ich przedawkowania podczas jednoczesnej terapii. Ponadto klotrymazol wykazuje antagonizm farmakodynamiczny wobec polienowych leków przeciwgrzybiczych, takich jak amfoterycyna B, nystatyna i natamycyna, co skutkuje zmniejszeniem ich skuteczności i wskazuje na konieczność unikania ich równoczesnego stosowania. Miejscowe kortykosteroidy o silnym działaniu mogą osłabiać efekt przeciwgrzybiczy klotrymazolu, dlatego również zaleca się unikanie ich jednoczesnego podawania.
amfoterycyna B, antybiotyk polienowy, działanie antagonistyczne, farmakodynamika, farmakokinetyka, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klotrymazol, kortykosteroid, krem dopochwowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, mikrobiom pochwy, natamycyna, nystatyna, osocze krwi, politerapia, preparat steroidowy, stężenie takrolimusu, syrolimus, takrolimus, terapia przeciwgrzybicza
Leksykon leków
Interakcje leku – Dagrafors 5 mg

Dapagliflozyna, substancja czynna leku Dagrafors, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi lekami. Szczególnie ważne jest nasilenie działania diuretycznego przy jednoczesnym stosowaniu z tiazydami i diuretykami pętlowymi, co zwiększa ryzyko odwodnienia i hipotensji, wymagając monitorowania ciśnienia tętniczego i stanu nawodnienia. Współpodawanie z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika zwiększa ryzyko hipoglikemii, co może wymagać redukcji dawek tych leków. Dapagliflozyna metabolizowana jest głównie przez UGT1A9, nie wpływa na izoenzymy CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy. Ryfampicyna zmniejsza ekspozycję dapagliflozyny o 22%, a kwas mefenamowy zwiększa ją o 55%, jednak bez konieczności modyfikacji dawkowania. W przypadku litu dapagliflozyna zwiększa jego wydalanie nerkowe, co wymaga częstego monitorowania stężenia litu w surowicy, zwłaszcza po rozpoczęciu terapii lub zmianie dawki.
5-anhydroglucitol, cukrzyca typu 2, dapagliflozyna, diuretyk pętlowy, działanie diuretyczne, działanie moczopędne, działanie przeciwzakrzepowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, gospodarka węglowodanowa, hipoglikemia, hipotensja, induktor enzymu, inhibitor SGLT2, inhibitor UGT1A9, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, klirens metaboliczny, kontrola glikemii, kwas glukuronowy, kwas mefenamowy, lek moczopędny, metabolizm dapagliflozyny, metabolizm glukozy, obciążenie wątroby, odwodnienie, pochodna sulfonylomocznika, ryfampicyna, stężenie litu, substancja zwiększająca wydzielanie insuliny, UDP-glukuronosyltransferaza 1A9, wydalanie glukozy, wydalanie litu
Leksykon leków
Interakcje leku – Duodopa 20 mg/ml + 5 mg/ml

Produkt leczniczy Duodopa, zawierający 20 mg/ml lewodopy i 5 mg/ml karbidopy w postaci żelu dojelitowego, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, które mogą prowadzić do objawowego niedociśnienia ortostatycznego, oraz z inhibitorami COMT (tolkapon, entakapon), które zwiększają biodostępność lewodopy, wymagając dostosowania dawki. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą wywoływać nadciśnienie tętnicze i dyskinezy, a leki przeciwcholinergiczne nasilają ruchy mimowolne i zmniejszają wchłanianie lewodopy. Antagoniści receptorów dopaminy, w tym niektóre leki przeciwpsychotyczne i przeciwwymiotne, osłabiają efekt terapeutyczny lewodopy, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Ponadto, selektywne inhibitory MAO typu B (np. selegilina) mogą zwiększać działanie lewodopy, ale jednoczesne stosowanie wiąże się z ryzykiem ciężkiego niedociśnienia ortostatycznego.
amantadyna, antagonista receptorów dopaminowych, biodostępność lewodopy, Duodopa, dyskineza, działanie niepożądane sercowo-naczyniowe, inhibitor COMT, inhibitor MAO typu B, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, katecholo-O-metylotransferaza, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa z karbidopą, niedociśnienie ortostatyczne, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzodiazepiny, pochodna fenotiazyny, preparat żelaza, ruch mimowolny, selegilina, środek zobojętniający sok żołądkowy, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie kontroli impulsów
Leksykon substancji czynnych
Fotemustyna – Interakcje

Fotemustyna, substancja czynna Mustophoran (208 mg), wykazuje liczne potencjalne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii onkologicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z żywą szczepionką przeciw żółtej gorączce ze względu na ryzyko ciężkiej choroby poszczepiennej z możliwością zgonu. Zaleca się unikanie fenytoiny i fosfenytoiny, gdyż interakcje mogą prowadzić do napadów drgawkowych poprzez zmniejszoną absorpcję fenytoiny lub zwiększony metabolizm fotemustyny. Ponadto, stosowanie żywych atenuowanych szczepionek (poza żółtą gorączką) jest niezalecane, a preferowane są szczepionki nieaktywne, szczególnie u pacjentów z immunosupresją. W przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych konieczne jest częstsze monitorowanie INR z uwagi na zmienność ryzyka krwawień i skuteczności terapii.
alkohol etylowy, ARDS, choroba poszczepienna, dakarbazyna, doustne leki przeciwzakrzepowe, działanie niepożądane, działanie sedatywne, fenytoina, fosfenytoina, fotemustyna, hepatotoksyczność, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, limfoproliferacja, metabolizm wątrobowy, Mustophoran, napad drgawkowy, szczepionka przeciw żółtej gorączce, toksyczne działanie na płuca, żywa atenuowana szczepionka
Leksykon leków
Interakcje leku – Parafina ciekła – Avena

Parafina ciekła (Paraffinum liquidum) wykazuje różne profile interakcji farmakologicznych w zależności od drogi podania. Przy aplikacji zewnętrznej nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami ani substancjami, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania miejscowego. Natomiast podanie doustne parafiny wiąże się z farmakokinetycznym zmniejszeniem absorpcji witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K), co może prowadzić do niedoborów i powikłań, takich jak zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej czy ryzyko zaburzeń krzepnięcia. Zaleca się monitorowanie poziomów tych witamin oraz parametrów krzepnięcia, szczególnie przy długotrwałej terapii. Ponadto, parafina doustna może obniżać biodostępność innych leków, co wymaga zachowania odstępu czasowego 2-4 godzin między jej podaniem a innymi preparatami doustnymi, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak doustne antykoagulanty, gdzie konieczne jest ścisłe monitorowanie INR.
absorpcja jelitowa, antykoagulant doustny, biodostępność, błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie antyoksydacyjne, efekt przeczyszczający, gospodarka wapniowo-fosforanowa, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, krzepnięcie krwi, parafina ciekła, skuteczność terapeutyczna, wąski indeks terapeutyczny, witamina A, witamina D, witamina E, witamina K, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, wskaźnik INR
Leksykon leków
Interakcje leku – Nicorette Cool Berry 1 mg/dawkę

Produkt leczniczy Nicorette Cool Berry (1 mg nikotyny/dawkę, aerozol do stosowania w jamie ustnej) cechuje się niskim potencjałem interakcji farmakologicznych. Najistotniejszą interakcją jest farmakodynamiczne wzmocnienie działania hemodynamicznego adenozyny, co może skutkować wzrostem ciśnienia tętniczego, tachykardią oraz nasileniem bólu dławicowego. Ponadto, zaprzestanie palenia, niezależnie od stosowania NTZ, może zmieniać metabolizm leków metabolizowanych przez CYP1A2 (np. teofilina, klozapina, olanzapina), co wymaga monitorowania stężeń i ewentualnej korekty dawek. Nikotyna może także osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych oraz wpływać na metabolizm glukozy, co wymaga kontroli ciśnienia tętniczego i poziomu glikemii u pacjentów stosujących insulinę.
adenozyna, butylohydroksytoluen, ciśnienie tętnicze krwi, dławica piersiowa, działanie presyjne, etanol, glikol propylenowy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, leki przeciwnadciśnieniowe, metabolizm CYP1A2, metabolizm glukozy, metabolizm leków, nikotynowa terapia zastępcza, objawy układu sercowo-naczyniowego, parametry hemodynamiczne, percepcja bólu, teofilina, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Egidon 30 mg

Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Wśród najważniejszych interakcji farmakodynamicznych należy zwrócić uwagę na zwiększenie INR o około 13% u pacjentów przyjmujących warfarynę (dawka etorykoksybu 120 mg/dobę), co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. Ponadto, interakcje z cyklosporyną i takrolimusem mogą nasilać nefrotoksyczność, a NLPZ zmniejszają wydalanie litu, co wymaga monitorowania stężenia litu w osoczu.
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze krwi, cyklosporyna, CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, incydent zakrzepowy, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit, metotreksat, mikonazol, minoksydyl, nadciśnienie tętnicze, niesprzężony estrogen, niewydolność nerek, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol doustny, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, upośledzenie czynności nerek, uszkodzenie błony śluzowej, warfaryna, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Fexofast 120 mg 120 mg

Feksofenadyna, będąca lekiem przeciwhistaminowym II generacji, nie ulega biotransformacji wątrobowej, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakometabolicznych z innymi lekami metabolizowanymi w wątrobie. Jednoczesne podanie feksofenadyny z erytromycyną lub ketokonazolem prowadzi do 2-3-krotnego wzrostu stężenia leku w osoczu, jednak bez wpływu na wydłużenie odcinka QT czy zwiększenie działań niepożądanych. Mechanizm tej interakcji wiąże się ze zwiększonym wchłanianiem feksofenadyny oraz zmniejszonym wydalaniem z żółcią lub obniżonym wydzielaniem żołądkowo-jelitowym. W przypadku leków zobojętniających kwas solny zawierających wodorotlenek glinu i magnezu, podanie ich na 15 minut przed feksofenadyną znacząco obniża biodostępność leku, co wymaga zachowania co najmniej 2-godzinnej przerwy między podaniami. Omeprazol nie wykazuje istotnych interakcji z feksofenadyną, co pozwala na ich bezpieczne jednoczesne stosowanie.
biotransformacja wątrobowa, działanie sedatywne, erytromycyna, feksofenadyna, feksofenadyna chlorowodorek, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek zobojętniający, odcinek QT, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, wodorotlenek glinu i magnezu, zapis elektrokardiograficzny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nosox Junior

Nosox Junior (0,025%, aerozol do nosa) zawiera oksymetazolinę chlorowodorek i wymaga ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia (np. choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze), zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym (jaskra z wąskim kątem przesączania), rozrostem gruczołu krokowego, guzem chromochłonnym oraz chorobami metabolicznymi (cukrzyca, nadczynność tarczycy). Konieczne jest także uwzględnienie interakcji z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) i lekami podwyższającymi ciśnienie tętnicze. Produkt zawiera chlorek benzalkoniowy (2,3 μg/dawka, 45 μL), który może powodować podrażnienia i obrzęk błony śluzowej nosa, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
chlorek benzalkoniowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, guz chromochłonny, inhibitory monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, jaskra z wąskim kątem przesączania, katecholaminy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, obrzęk błony śluzowej nosa, oksymetazolina chlorowodorek, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, przerost gruczołu krokowego, przerost prostaty, rhinitis medicamentosa, rhinitis sicca, suche zapalenie błony śluzowej nosa, tachyfilaksja, zanik błony śluzowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Vitaminum B1 Richter 25 mg

Stosowanie preparatu Vitaminum B1 Richter (25 mg tiamina, tabletki) wymaga uwzględnienia istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, które mogą wpływać na biodostępność i skuteczność terapii. Leki zobojętniające sok żołądkowy (np. wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu) zmieniają pH żołądka, co prowadzi do zmniejszonego wchłaniania tiaminy; zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między ich podaniem a przyjęciem witaminy B1. Spożycie alkoholu etylowego znacząco obniża wchłanianie tiaminy i jednocześnie zwiększa jej zapotrzebowanie metaboliczne, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobą alkoholową, u których należy rozważyć podawanie wyższych dawek tiaminy oraz zdecydowanie zalecać abstynencję. Ponadto, taniny zawarte w czarnej herbacie mogą tworzyć kompleksy z tiaminą, ograniczając jej absorpcję; rekomendowany jest co najmniej 2-godzinny odstęp czasowy między spożyciem herbaty a przyjęciem preparatu.
alkohol etylowy, alkoholowa choroba wątroby, dysfagia, encefalopatia Wernickego, indukcja enzymów wątrobowych, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, leki zobojętniające sok żołądkowy, niedobór tiaminy, taniny, tiamina chlorowodorek, transketolaza, wchłanianie tiaminy, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zespół Korsakowa
Leksykon substancji czynnych
Nefopam – Interakcje

Nefopam, jako inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nefopamu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko ciężkiej nadstymulacji ośrodkowego układu nerwowego (OUN), manifestującej się drgawkami, halucynacjami, hipertermią, nadciśnieniem złośliwym, tachykardią i zaburzeniami rytmu serca. Podobne ryzyko, choć na nieco niższym poziomie, występuje przy kojarzeniu nefopamu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (TLPD), które również obniżają próg drgawkowy. Nefopam może nasilać działania niepożądane leków o działaniu depresyjnym na OUN, takich jak neuroleptyki, barbiturany, benzodiazepiny, anksjolityki, leki nasenne oraz uspokajające leki przeciwhistaminowe H1, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem sedacji i obniżenia czujności. Ponadto, nefopam w dawce 24 mg/kg/24h stosowany z paracetamolem może zwiększać ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza przy wysokich dawkach paracetamolu, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji wątroby.
anksjolityk, badanie toksykologiczne, baklofen, barbituran, benzodiazepina, biotransformacja, cytochrom P450, dekstropropoksyfen, depresja OUN, działanie niepożądane, halucynacja, hepatotoksyczność, hipertermia, induktor CYP, inhibitor CYP, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, leczenie substytucyjne, lek antycholinergiczny, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, meprobamat, nadciśnienie złośliwe, neuroleptyk, paracetamol, pentazocyna, pochodna morfiny, próg drgawkowy, rezerpina, stymulacja ośrodkowego układu nerwowego, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Vizilatan 50 mcg/ml

Latanoprost w dawce 50 mikrogramów/ml, stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu (preparat Vizilatan), wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami systemowymi. Najistotniejszym klinicznie aspektem jest unikanie jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej analogów prostaglandyn ze względu na ryzyko paradoksalnego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP). Interakcje farmakodynamiczne mogą wystąpić przy łączeniu latanoprostu z innymi lekami przeciwjaskrowymi (beta-blokerami, inhibitorami anhydrazy węglanowej, agonistami receptorów alfa-adrenergicznych), które wykazują addytywne działanie obniżające IOP, co jest często korzystne w terapii skojarzonej. Zaleca się zachowanie co najmniej 5-minutowego odstępu między aplikacją różnych kropli do oczu, aby uniknąć wypłukania lub interakcji miejscowych. Brak jest danych dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży, co wymaga ostrożności w tej grupie pacjentów.
agonista receptora alfa-adrenergicznego, analog prostaglandyny, beta-bloker, bimatoprost, brymonidyna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dorzolamid, inhibitor anhydrazy węglanowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, jaskra, krople oczne, latanoprost, lek przeciwjaskrowy, mydriatyk, mydriaza, prostaglandyna F2α, terapia skojarzona, trawoprost, tymolol, Vizilatan