zwężenie tętnicy nerkowej
Zwężenie tętnicy nerkowej (ZTN) to patologiczne zmniejszenie światła naczynia doprowadzającego krew do nerki. Najczęstszą przyczyną ZTN (ok. 90% przypadków) jest miażdżyca, szczególnie u pacjentów powyżej 50. roku życia, z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Drugą istotną przyczyną jest dysplazja włóknisto-mięśniowa, występująca głównie u młodszych kobiet.
Klinicznie ZTN może manifestować się jako nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie, pogorszenie funkcji nerek po włączeniu inhibitorów ACE lub sartanów, niewydolność nerek o niejasnej etiologii lub nawracający obrzęk płuc. Charakterystyczne jest nagłe wystąpienie nadciśnienia u osób przed 30. lub po 55. roku życia oraz obecność szmeru naczyniowego nad jamą brzuszną.
Diagnostyka ZTN obejmuje badania obrazowe: ultrasonografię dopplerowską, angiografię tomografii komputerowej, angiografię rezonansu magnetycznego oraz klasyczną angiografię, która pozostaje złotym standardem. W leczeniu stosuje się rewaskularyzację (angioplastykę z implantacją stentu) oraz farmakoterapię nadciśnienia i chorób współistniejących.
Leczenie interwencyjne ZTN jest zalecane w przypadku nadciśnienia opornego, nawracającego obrzęku płuc, postępującej niewydolności nerek oraz u pacjentów z jednostronnym zwężeniem i zachowaną funkcją nerek. Decyzja o rewaskularyzacji powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem korzyści i ryzyka procedury.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polpril
Lek Polpril zawierający 10 mg ramiprylu, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i pogorszenia funkcji nerek. Przeciwwskazaniem jest ciąża, a w przypadku jej rozpoznania leczenie należy natychmiast przerwać. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkim nadciśnieniem, niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby oraz tych poddawanych dużym zabiegom operacyjnym. Przed terapią konieczne jest skorygowanie hipowolemii i niedoboru sodu, a funkcja nerek powinna być monitorowana regularnie, zwłaszcza w początkowych tygodniach leczenia. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek dawkowanie wymaga indywidualizacji. Zaleca się odstawienie ramiprylu na co najmniej 36 godzin przed planowanym zabiegiem operacyjnym.
agranulocytoza, ciśnienie tętnicze, diuretyk oszczędzający potas, hiperkaliemia, hipotonia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, racekadotryl, ramipryl, stenoza zastawki aortalnej, supresja szpiku kostnego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, upośledzenie hemodynamiczne, wildagliptyna, wodobrzusze, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hyzaar
Hyzaar, zawierający losartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym, zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min), niewydolnością serca oraz zaburzeniami czynności wątroby. Monitorowanie stężenia potasu i funkcji nerek jest kluczowe, zwłaszcza u osób z cukrzycą i chorobami nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby oraz pierwotnym hiperaldosteronizmem. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz innymi substancjami zwiększającymi jego stężenie, aby zapobiec hiperkaliemii. Hyzaar nie jest zalecany w ciąży i u pacjentek planujących ciążę, a podwójne blokowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
choroba naczyniowo-mózgowa, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny oszczędzający potas, losartan, nadczynność przytarczyc, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, objętość krwi krążącej, obrzęk naczynioruchowy, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gopten 2,0
Trandolapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami takimi jak zwężenie tętnicy głównej lub drogi odpływu, niewydolność wątroby, czy jednostronne lub obustronne zwężenie tętnicy nerkowej. Ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia jest zwiększone u pacjentów z hipowolemią, niedoborem sodu, dializoterapią, biegunką lub wymiotami, dlatego przed terapią należy uzupełnić niedobory płynów i elektrolitów oraz odstawić leki moczopędne. Należy monitorować funkcję nerek i stężenie potasu, zwłaszcza u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min, niewydolnością nerek, zastoinową niewydolnością serca oraz po przeszczepie nerki. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek, dlatego podwójna blokada układu RAA jest przeciwwskazana lub wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego.
afereza lipoprotein LDL, agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, białkomocz, ból brzucha, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hipolemia, hiponatremia, incydent mózgowo-naczyniowy, inhibitor ACE, kolagenoza, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prolek, reakcja rzekomoanafilaktyczna, suchy kaszel, toczeń rumieniowaty, twardzina układowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Walsartan Krka
Walsartan Krka wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, diuretyków oszczędzających potas, zamienników soli zawierających potas oraz leków podnoszących stężenie potasu (np. heparyny). Zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, szczególnie przy klirensie kreatyniny <10 ml/min oraz u dializowanych, stosowanie walsartanu wymaga ostrożności i ścisłej kontroli czynności nerek. U dorosłych z klirensem >10 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u dzieci i młodzieży z klirensem <30 ml/min lub dializowanych lek nie jest zalecany. Walsartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, żółciową marskością i cholestazą, a u dzieci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby dawka nie powinna przekraczać 80 mg.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azotemia, cholestaza, dializoterapia, diuretyki oszczędzające potas, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, marskość wątroby żółciowa, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivipril 10 mg
Lek Ivipril (ramipryl), będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ramipryl lub inne składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną (zawartość od 96,47 mg do 193,2 mg w zależności od dawki: 2,5 mg, 5 mg, 10 mg). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (dziedzicznym, idiopatycznym lub indukowanym przez inhibitory ACE/AIIRA), gdyż istnieje ryzyko zagrażającego życiu nawrotu obrzęku dróg oddechowych. Nie należy stosować Iviprilu u pacjentów poddawanych hemodializie z użyciem błon dializacyjnych o ujemnym ładunku elektrycznym, hemofiltracji oraz LDL-aferezie z siarczanem dekstranu ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych, w tym wstrząsu anafilaktycznego.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, hipotensja płodowa, hipotonia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, LDL-afereza, niedobór laktazy, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność nerek płodu, obrzęk naczynioruchowy, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs anafilaktyczny, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie perfuzji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgon wewnątrzmaciczny, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie tętnicy nerkowej – Epidemiologia
Zwężenie tętnicy nerkowej (ZTN) jest istotnym czynnikiem etiologicznym wtórnego nadciśnienia tętniczego, z częstością występowania w populacji ogólnej szacowaną na około 7% u osób powyżej 65. roku życia. Częstość ta wzrasta znacząco u pacjentów z ciężkim, opornym lub złośliwym nadciśnieniem tętniczym, sięgając 10-40%. Miażdżycowe ZTN stanowi około 90% przypadków, a dysplazja włóknisto-mięśniowa (FMD) około 10%. Występowanie ZTN jest silnie skorelowane z obecnością miażdżycy w innych łożyskach naczyniowych, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową (11-23%) oraz chorobą tętnic obwodowych (14-35%). Diagnostyka opiera się na ultrasonografii dopplerowskiej, angiografii rezonansu magnetycznego (MRA) oraz tomografii komputerowej (CTA), przy czym angiografia cewnikowa pozostaje złotym standardem potwierdzenia rozpoznania. Progresja zwężenia tętnicy nerkowej obserwowana jest u 30-53% pacjentów w ciągu 2-5 lat, a ZTN wiąże się z pogorszeniem funkcji nerek i zwiększoną śmiertelnością sercowo-naczyniową.
angiografia cewnikowa, angiografia rezonansu magnetycznego, angiografia tomografii komputerowej, bloker receptora angiotensyny, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, dysplazja włóknisto-mięśniowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, miażdżycowe zwężenie tętnicy nerkowej, nefropatia niedokrwienna, oporne nadciśnienie tętnicze, ostra zdekompensowana niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, ostry obrzęk płuc, przewlekła choroba nerek, przezskórna interwencja wieńcowa, schyłkowa niewydolność nerek, stentowanie tętnicy nerkowej, tętniak aorty brzusznej, ultrasonografia dopplerowska, wtórne nadciśnienie tętnicze, zespół destabilizacji serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Co-Valsacor
Co-Valsacor 160 mg + 12,5 mg, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów, zwłaszcza potasu, sodu, magnezu i wapnia, ze względu na ryzyko hipokaliemii, hiponatremii, hipomagnezemii oraz hiperkalcemii. U pacjentów z niedoborem sodu lub odwodnieniem istnieje ryzyko niedociśnienia tętniczego, dlatego przed terapią należy wyrównać te zaburzenia. Walsartan jest przeciwwskazany u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej oraz u osób z pierwotnym hiperaldosteronizmem. U chorych z niewydolnością serca lub po zawale mięśnia sercowego konieczna jest ocena czynności nerek, gdyż leczenie może prowadzić do skąpomoczu, azotemii, a nawet ostrej niewydolności nerek. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji przy klirensie kreatyniny ≥ 30 ml/min, jednak zaleca się regularne badania laboratoryjne. Hydrochlorotiazyd może powodować zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperglikemia, hiperlipidemia i hiperurykemia, a także reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje fotouczulające.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cholestaza, diuretyk tiazydowy, duszność, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, lek hipoglikemizujący, nadczynność przytarczyc, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Prestarium Initio 7 mg + 5 mg
Co-Prestarium Initio, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (peryndopryl, amlodypinę), inhibitory ACE, pochodne dihydropirydyny oraz składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (31,62 mg w tabletce 3,5 mg + 2,5 mg i 63,23 mg w tabletce 7 mg + 5 mg). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, obrzękiem naczynioruchowym (w tym dziedzicznym i idiopatycznym), ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Ponadto, stosowanie jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności, w tym hipoplazji kości czaszki i zaburzeń rozwoju nerek płodu.
aliskiren, brak laktazy, ciężkie niedociśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dieta z ograniczeniem soli, drugi i trzeci trymestr ciąży, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipotensja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, niestabilna niewydolność serca, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, peryndopryl z argininą i amlodypiną, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl i walsartan, wstrząs kardiogenny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Co-Olimestra
Preparat Co-Olimestra, zawierający olmesartan medoksomil oraz hydrochlorotiazyd, wymaga szczegółowego monitorowania pacjentów z grup ryzyka, zwłaszcza tych z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min jest przeciwwskazaniem), chorobami wątroby oraz chorobami serca. U pacjentów z hipowolemią lub hiponatremią istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, szczególnie po pierwszej dawce, dlatego przed terapią należy wyrównać te zaburzenia. Tiazydowy hydrochlorotiazyd może powodować hipokaliemię, hiponatremię, zasadowicę hipochloremiczną, hipomagnezemię oraz przemijające zwiększenie stężenia wapnia w surowicy, co wymaga regularnej kontroli elektrolitów. Olmesartan może indukować hiperkaliemię, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, niewydolnością serca lub cukrzycą, dlatego konieczne jest monitorowanie potasu i unikanie jednoczesnego stosowania leków podnoszących jego stężenie.
antagonista receptora angiotensyny II, atrofia kosmków jelitowych, cholestaza, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dna moczanowa, enteropatia, gospodarka wapniowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, leki moczopędne, nadczynność przytarczyc, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęk płuc, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, receptor angiotensyny II, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia elektrolitów, zaburzenia ukrwienia mózgu, zasadowica hipochloremiczna, zastawka dwudzielna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Candepres
Stosowanie kandesartanu cyleksetylu (Candepres) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jego mechanizm działania polegający na blokadzie układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i zaburzeniami czynności nerek konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy, zwłaszcza przy klirensie kreatyniny poniżej 15 ml/min. U osób z niewydolnością serca, szczególnie powyżej 75. roku życia, zaleca się kontrolę funkcji nerek i elektrolitów podczas zwiększania dawki. Podwójna blokada układu RAA (np. kandesartan z inhibitorem ACE lub aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek, dlatego jest przeciwwskazana lub wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego. Nie zaleca się również potrójnej terapii obejmującej inhibitor ACE, antagonisty receptora mineralokortykosteroidów i kandesartan.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, brak laktazy, choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze krwi, hemodializa, hiperkaliemia, hipowolemla, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, klirens kreatyniny, kotrimoksazol, kreatynina, lek moczopędny oszczędzający potas, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, receptor AT1, schyłkowa niewydolność nerek, skąpomocz, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zabieg hemodializy, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods wymaga starannego monitorowania ze względu na potencjalne zaburzenia równowagi elektrolitowej, funkcji nerek i wątroby oraz ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza ortostatycznego, które wystąpiło u 1,7% pacjentów przy maksymalnej dawce 10 mg + 320 mg + 25 mg. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niedoborem sodu, odwodnieniem oraz chorobami współistniejącymi, a leczenie powinno być rozpoczęte dopiero po wyrównaniu tych zaburzeń. Monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, sodu i magnezu, jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stosujących inne leki wpływające na elektrolity lub z historią zaburzeń elektrolitowych. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), anurią oraz u osób poddawanych dializie. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania produktu ze względu na ograniczenia dotyczące dawkowania walsartanu i wydłużony okres półtrwania amlodypiny.
antagonista wapnia, azotemia, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamykającego się kąta, lek moczopędny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nefropatia z utratą soli, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór sodu, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, przeszczepienie nerki, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, stenoza mitralna, tiazydowy lek moczopędny, toczeń rumieniowaty, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa, zawierający peryndopryl (5 mg) i indapamid (1,25 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na inhibitory ACE oraz pochodne sulfonamidów. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują historię obrzęku naczynioruchowego (w tym obrzęk Quinckego) związanego z inhibitorami ACE, wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, drugi i trzeci trymestr ciąży, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) i wątroby, encefalopatię wątrobową oraz znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych. Ponadto, stosowanie CoArprenessy jest przeciwwskazane u pacjentów dializowanych oraz z nieleczoną, niewyrównaną niewydolnością serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) oraz wątroby, gdzie korzyści z terapii muszą przewyższać potencjalne ryzyko.
Interakcje lekowe stanowią istotne ograniczenie w stosowaniu CoArprenessy. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotonii i pogorszenia funkcji nerek. Również łączenie z preparatami zawierającymi sakubitryl i walsartan zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Ze względu na mechanizm działania peryndoprylu jako inhibitora ACE oraz diuretyczne działanie indapamidu, należy unikać stosowania u pacjentów z hipokaliemią oraz monitorować elektrolity i funkcję nerek podczas terapii. Kobiety w ciąży, zwłaszcza w II i III trymestrze, nie powinny stosować tego leku z powodu teratogennego działania inhibitorów ACE. Wskazane jest indywidualne rozważenie ryzyka i korzyści przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z chorobami współistniejącymi i stosujących leki mogące wchodzić w interakcje z CoArprenessą.
aliskiren, CoArprenessa, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, działanie teratogenne, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, sakubitryl, śpiączka wątrobowa, sulfonamid, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ApoRami 2,5 mg
Lek ApoRami (ramipryl), jako inhibitor ACE, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, obecność obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego, idiopatycznego oraz wywołanego inhibitorami ACE lub AIIRA), a także jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem (konieczny odstęp 36 godzin) oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR < 60 ml/min/1,73 m². Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych hemodializie z określonymi błonami dializacyjnymi, hemofiltracji oraz aferezie LDL, a także u osób z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki. Ramipryl jest także przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu, takich jak hipotensja, niewydolność nerek, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki i małowodzie.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja płodowa, hipotonia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor C1-esterazy, inhibitor DPP-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, laktaza, małowodzie, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek płodu, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, procedura pozaustrojowa, ramipryl, sakubitryl walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Combi 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn), co determinuje złożony profil przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik, w tym inne inhibitory ACE i pochodne dihydropirydyny. U pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² nie należy łączyć Ramizek Combi z aliskirenem ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza nefrotoksyczności. Konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu po stosowaniu sakubitrylu z walsartanem, aby uniknąć obrzęku naczynioruchowego. Lek jest przeciwwskazany u osób z historią obrzęku naczynioruchowego, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a także u pacjentów z niedociśnieniem lub niestabilnością hemodynamiczną.
antagonista wapnia, cukrzyca, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, stenoza zastawki aortalnej, wstrząs kardiogenny, zabieg pozaustrojowy, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DIOVAN
Produkt leczniczy Diovan, zawierający walsartan, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby. Hiperkaliemia jest istotnym zagrożeniem, dlatego nie zaleca się łączenia Diovanu z suplementami potasu, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas czy heparyną, a stężenie potasu w surowicy powinno być regularnie monitorowane. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min oraz u osób dializowanych stosowanie leku jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności, podobnie jak u dzieci z klirensem poniżej 30 ml/min. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 80 mg. Należy także zwrócić uwagę na ryzyko niedociśnienia tętniczego u pacjentów z niedoborem sodu i/lub odwodnieniem, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cholestaza, dializoterapia, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, marskość wątroby żółciowa, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, parahydroksybenzoesan metylu, przeszczep nerki, układ renina-angiotensyna, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Axtil
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca, istotnymi hemodynamicznymi zaburzeniami serca, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, niedoborem płynów lub soli, marskością wątroby oraz podczas zabiegów chirurgicznych. Przed terapią należy skorygować odwodnienie i hipowolemię, a u pacjentów z niewydolnością serca rozważyć ryzyko hiperwolemii. Konieczna jest regularna kontrola czynności nerek, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia, szczególnie u osób z zaburzeniami nerek, po przeszczepie nerki oraz z niewydolnością serca. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i powinien być odstawiony natychmiast po jej potwierdzeniu. Zaleca się przerwanie terapii na 1 dzień przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. Należy unikać jednoczesnego stosowania z antagonistami receptora angiotensyny II i aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, bloker receptora angiotensyny, brak laktazy, ewerolimus, hiperkaliemia, hiperwolemia, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kolagenoza naczyń, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedobór soli, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie serca, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, syrolimus, temsyrolimus, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Telmidon
Telmidon, zawierający telmisartan (40-80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), wymaga szczególnej ostrożności w leczeniu pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), wątroby, a także u osób z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Leczenie jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i wymaga natychmiastowego przerwania po jej stwierdzeniu. Monitorowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy jest wskazane u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia objawowego, zwłaszcza u pacjentów z niedoborem sodu lub zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, oraz na potencjalne interakcje z innymi lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), które mogą zwiększać ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i niewydolności nerek.
astma oskrzelowa, azotemia, hiperazotemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, marskość wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie objawowe, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zasadowica hipochloremiczna, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egiramlon 5 mg + 5 mg
Egiramlon to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn). Przeciwwskazania do stosowania wynikają z właściwości obu substancji. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, niedociśnieniem oraz niestabilnością hemodynamiczną. Ponadto, nie należy łączyć ramiprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek, ani z sakubitrylem+walsartanem z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego (konieczny odstęp 36 godzin). Amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory (np. ciężkie zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azorubina, czerwień Allura, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, reakcja alergiczna, sakubitryl walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cozaar
Podczas terapii losartanem (COZAAR) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, objawowego niedociśnienia oraz zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hiperkaliemii, która występuje częściej u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu w osoczu oraz klirensu kreatyniny, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca i klirensem 30-50 ml/min. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się stosowanie mniejszych dawek losartanu, a u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby lek jest przeciwwskazany. Należy unikać jednoczesnego stosowania losartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz substytutami soli zawierającymi potas. U dzieci z GFR < 30 ml/min/1,73 m² stosowanie losartanu nie jest zalecane.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, dieta z ograniczeniem soli, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny oszczędzający potas, losartan potasowy, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedobór sodu, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęk naczynioruchowy, pierwotny hiperaldosteronizm, przesączanie kłębuszkowe, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Prestozek Combi, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań. Lek jest niewskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, zwłaszcza po inhibitorach ACE. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty dużego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem, z zachowaniem co najmniej 36-godzinnego odstępu między lekami ze względu na ryzyko ciężkiego obrzęku naczynioruchowego.
amlodypina, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipotonia, hipowolemia, inhibitor ACE, lek moczopędny, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perfuzja tkankowa, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl z walsartanem, teratogenność, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Co-Prenessa
Produkt leczniczy Co-Prenessa zawiera peryndopryl z tert-butyloaminą (8 mg) oraz indapamid (2,5 mg) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. U pacjentów leczonych peryndoprylem obserwowano ryzyko neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości i niedokrwistości, zwłaszcza u osób z kolagenozami, leczonych immunosupresyjnie, przyjmujących allopurynol lub prokainamid oraz z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się okresowe monitorowanie liczby leukocytów i edukację pacjentów w zakresie zgłaszania objawów infekcji. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia i niewydolności nerek, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych. Obrzęk naczynioruchowy, w tym krtani, choć rzadki, stanowi poważne zagrożenie życia i wymaga natychmiastowego przerwania leczenia oraz interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny (0,3–0,5 ml roztworu 1:1000).
afereza lipoprotein, agranulocytoza, allopurynol, angioedema, błony wysokoprzepływowe, duszność, encefalopatia wątrobowa, ewerolimus, gliptyna, hemodializoterapia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, kolagenoza, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, lek przeciwhistaminowy, lek tiazydopodobny, linagliptyna, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, odczulanie na jad owadów, peryndopryl, pierwotny hiperaldosteronizm, promieniowanie UVA, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl z walsartanem, siarczan dekstranu, sitagliptyna, śpiączka wątrobowa, syrolimus, temsyrolimus, wildagliptyna, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmisartan Viatris 40 mg
Telmisartan, jako selektywny antagonista receptora angiotensyny II (AT1), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania, które należy uwzględnić w celu zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii. Nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Stosowanie telmisartanu jest bezwzględnie przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak hipoplazja czaszki, zaburzenia rozwoju nerek oraz niedociśnienie tętnicze. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami odpływu żółci (np. cholestaza, niedrożność dróg żółciowych) oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby, gdzie upośledzona eliminacja może prowadzić do toksycznej kumulacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania telmisartanu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz u chorych z GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i powikłań sercowo-naczyniowych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoplazja czaszki, hipotonia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, powikłanie sercowo-naczyniowe, przesączanie kłębuszkowe, reakcja anafilaktyczna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie odpływu żółci, zaburzenie rozwoju nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon chorób i schorzeń
Neurofibromatoza typu 1 – Leczenie
Neurofibromatoza typu 1 (NF1) nie posiada obecnie skutecznego leczenia przyczynowego, a terapia koncentruje się na łagodzeniu objawów i zapobieganiu powikłaniom poprzez podejście multidyscyplinarne. Zalecane jest coroczne monitorowanie pacjentów, obejmujące badania okulistyczne, ocenę zmian skórnych, kontrolę ciśnienia tętniczego oraz ocenę rozwoju neuropsychologicznego, szczególnie u dzieci. W terapii farmakologicznej przełomem są inhibitory MEK, takie jak selumetinib (zatwierdzony dla dzieci od 2-3 roku życia) i mirdametinib (zatwierdzony dla dorosłych i dzieci od 2. roku życia), które wykazują redukcję objętości nerwiakowłókniaków splotowatych o 20-60% u ponad 70% pacjentów oraz poprawę kontroli bólu. Inne leki, w tym inhibitory mTOR, kinazy tyrozynowej oraz chemioterapia (karboplatyna i winkrystyna w glejakach nerwu wzrokowego), stanowią uzupełnienie terapii. Leczenie chirurgiczne i radioterapia są stosowane w wybranych przypadkach, jednak ze względu na ryzyko powikłań i nawrotów wymagają starannej oceny korzyści i ryzyka.
badanie kliniczne, badanie okulistyczne, biomarker, ciśnienie tętnicze, ewerolimus, gabapentyna, glejak nerwu wzrokowego, gorset ortopedyczny, guzki Lischa, inhibitor CDK4/6, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MEK, inhibitor mTOR, komórki CAR-T, lek przeciwdrgawkowy, mikrobiota guza, mirdametinib, N-acetylocysteina, napad padaczkowy, nerwiakowłókniak, nerwiakowłókniak splotowaty, neurofibromatoza typu 1, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór osłonek nerwów obwodowych, opioid, resekcja guza, rozwój neuropsychologiczny, selumetinib, skolioza, szlak sygnałowy, terapia genowa, terapia psychologiczna, transformacja nowotworowa, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atacand
Podczas stosowania kandesartanu cyleksetylu (Atacand) istnieje ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, AIIRA lub aliskirenu. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) jest przeciwwskazana u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Zaleca się ścisły nadzór specjalisty, regularne monitorowanie czynności nerek (stężenie kreatyniny i potasu w surowicy) oraz kontrolę ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym i zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny <15 ml/min dawkę należy ustalać ostrożnie, a u dzieci z GFR <30 ml/min/1,73 m² stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności. W badaniach klinicznych dotyczących niewydolności serca nie uwzględniono pacjentów ze stężeniem kreatyniny >265 μmol/l (>3 mg/dl).
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azotemia, choroba niedokrwienna serca, dysfunkcja nerek, dziedziczna nietolerancja galaktozy, farmakoterapia, hiperaldosteronizm pierwotny, hipowolemnia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek rozszerzający naczynia, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, potas w surowicy, receptor AT1, schyłkowa niewydolność nerek, skąpomocz, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril Actavis 10 mg
Ramipril Actavis, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest inhibitorem ACE, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl, inne inhibitory ACE, czy składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (96 mg w tabletce 5 mg, 193 mg w 10 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują także przebyte epizody obrzęku naczynioruchowego, obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy do jedynej czynnej nerki, hipotonię, niestabilność hemodynamiczną oraz drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych hemodializie lub hemofiltracji z błonami o wysokiej przepuszczalności oraz aferezie lipoprotein o małej gęstości, ze względu na kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemodializa, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na ramipryl, niedobór laktazy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, procedura pozaustrojowa, przeciwwskazania w ciąży, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Osaver HCT
Stosowanie Osaver HCT, zawierającego olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych i hemodynamicznych. Niedobór objętości płynów, hipowolemia i hiponatremia zwiększają ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza po pierwszej dawce. Hydrochlorotiazyd może powodować hipokaliemię, hiponatremię, zasadowicę hipochloremiczną oraz hipomagnezemię, natomiast olmesartan może indukować hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą i niewydolnością serca. Zalecane jest regularne monitorowanie stężenia elektrolitów, kreatyniny i kwasu moczowego, zwłaszcza u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, gdzie maksymalna dawka olmesartanu wynosi 20 mg/dobę. Produkt jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny <30 ml/min oraz w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby. Należy unikać podwójnej blokady układu RAA, a w razie konieczności stosować pod ścisłym nadzorem specjalisty.
antagonista receptora angiotensyny II, atrofia kosmków, azotemia, cholestaza, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, enteropatia typu celiakii, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hiponatremia rozcieńczeniowa, hipowolemla, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra wtórna z zamkniętym kątem, kardiomiopatia przerostowa, marskość wątroby, miażdżyca, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja galaktozy, olmesartan medoksomil, pierwotny aldosteronizm, przeszczep nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysięk między naczyniówką a twardówką, zasadowica hipochloremiczna, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl i amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, pochodne dihydropirydyny, inhibitory ACE lub substancje pomocnicze. Szczególnie istotne jest wykluczenie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, niezależnie od etiologii, gdyż stanowi on bezwzględne przeciwwskazanie. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. istotne zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Ponadto, przeciwwskazaniem jest znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki, a także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m². Zaburzenia czynności wątroby oraz ciąża w II i III trymestrze również wykluczają stosowanie leku.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ciężkie, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Acurenal
Chinapryl, inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, niewydolnością nerek (zwłaszcza przy klirensie kreatyniny <60 ml/min), chorobami wątroby oraz u osób z ryzykiem hiponatremii i hiperkaliemii. Objawy niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (plamica, martwicze zapalenie naczyń, obrzęk płuc, reakcje anafilaktyczne), obrzęk naczynioruchowy (w tym potencjalnie zagrażający życiu obrzęk krtani), kaszel, agranulocytozę oraz zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hiperkaliemię. U pacjentów z niewydolnością nerek i ciężką niewydolnością serca istnieje ryzyko skąpomoczu, postępującej azotemii i ostrej niewydolności nerek. Monitorowanie czynności nerek, stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu i sodu) oraz ciśnienia tętniczego jest kluczowe, szczególnie w pierwszych tygodniach terapii i po zmianie dawki. Dawkowanie chinaprylu powinno być dostosowane do stopnia niewydolności nerek, a u pacjentów dializowanych z błonami o dużej przepuszczalności (np. AN69) stosowanie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych.
azotemia, chinaprylat, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność serca, dializoterapia, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hipoglikemia, hiponatremia, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyń, LDL-afereza, marskość poalkoholowa, martwica wątroby, martwicze zapalenie naczyń, nadciśnienie reninozależne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, plamica, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, SIADH, skąpomocz, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy, żółtaczka zastoinowa, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Casaro
Lek Casaro (kandesartan cyleksetylu) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na wpływ na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS). Jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Podwójna blokada RAAS jest przeciwwskazana, a jeśli konieczna, wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego z regularnym monitorowaniem czynności nerek, stężenia elektrolitów i ciśnienia tętniczego. U pacjentów z nefropatią cukrzycową stosowanie leku Casaro z inhibitorami ACE jest przeciwwskazane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 15 mL/min), niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym oraz u osób dializowanych, gdzie dawkę należy dobierać ostrożnie, monitorując ciśnienie tętnicze i parametry biochemiczne, w tym potas i kreatyninę.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykosteroidowego, azotemia, choroba niedokrwienna serca, hemodializa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, hipowolemie, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kardiomiopatia przerostowa obturacyjna, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAAS, przeszczep nerki, skąpomocz, stężenie kreatyniny, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Ipres long 1,5 1,5 mg
Indapamid, składnik preparatu Ipres long 1,5, wykazuje liczne interakcje lekowe o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają ścisłego monitorowania i dostosowania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii, nasilanej przez leki takie jak amfoterycyna B, gliko- i mineralokortykosteroidy, tetrakozaktyd oraz drażniące leki przeczyszczające, co może zwiększać toksyczność glikozydów naparstnicy i ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Współistniejące stosowanie indapamidu z litem wymaga kontroli stężenia litu w surowicy ze względu na ryzyko jego toksyczności. Ponadto, NLPZ, inhibitory COX-2 oraz duże dawki kwasu acetylosalicylowego (≥ 3 g/dobę) mogą obniżać skuteczność przeciwnadciśnieniową indapamidu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych. Zalecane jest monitorowanie elektrolitów, funkcji nerek oraz EKG podczas terapii skojarzonej.
allopurynol, amfoterycyna B, arytmia komorowa, cyklosporyna, działanie hipotensyjne, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja lekowa, jodowy środek kontrastujący, kortykosteroid, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeczyszczający, metformina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie leku, przesączanie kłębuszkowe, takrolimus, tetrakozaktyd, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Reverantza
Produkt leczniczy Reverantza, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min), wątroby oraz u osób z ciężką zastoinową niewydolnością serca i zwężeniem tętnic nerkowych. U tych grup istnieje ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego, azotemii, skąpomoczu, a w rzadkich przypadkach ostrej niewydolności nerek. Zaleca się okresową kontrolę stężenia potasu i kreatyniny w surowicy, szczególnie u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, np. przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu lub heparyny. Nie zaleca się stosowania podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka olmesartanu nie powinna przekraczać 20 mg, a amlodypinę należy stosować od najmniejszej dawki, z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atrofia kosmków jelitowych, azotemia, choroba niedokrwienna serca, enteropatia typu celiakii, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, lek moczopędny, nefropatia cukrzycowa, niewydolność serca, obrzęk płuc, oliguria, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, podwójna blokada układu RAA, przewlekła biegunka, skąpomocz, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon substancji czynnych
Trandolapryl – Przeciwwskazania stosowania
Trandolapryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na trandolapryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego po inhibitorach ACE, dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy oraz stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu. Ponadto, jednoczesne stosowanie trandolaprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia, pogorszenia funkcji nerek i obrzęku naczynioruchowego. Preparaty zawierają laktozę jednowodną w dawkach od 54,5 mg do 109 mg oraz niewielkie ilości sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
agranulocytoza, aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny oszczędzający potas, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odczulanie, pierwotny hiperaldosteronizm, przesączanie kłębuszkowe, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, spironolakton, toczeń rumieniowaty układowy, trandolapryl, triamteren, trymestr ciąży, twardzina, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Telmisartan HCT EGIS
Produkt Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak ostra niewydolność oddechowa (ARDS) pojawiająca się w ciągu kilku minut do godzin po podaniu, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszym ARDS po hydrochlorotiazydzie. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych, ciężką niewydolnością wątroby oraz u kobiet w ciąży. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek. Konieczne jest monitorowanie elektrolitów, kreatyniny i kwasu moczowego, zwłaszcza u osób z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek, ze względu na ryzyko azotemii i zaburzeń wodno-elektrolitowych, takich jak hipokaliemia, hiponatremia i alkaloza hipochloremiczna.
alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, astenia, azotemia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, cukrzyca utajona, diuretyk tiazydowy, diureza, dna moczanowa, duszność, hiperaldosteronizm, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, kardiopatia niedokrwienna, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, letarg, marskość wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, oliguria, ostra niewydolność nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skurcz mięśniowy, śpiączka wątrobowa, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastój żółci, zawał serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej