zwężenie tętnicy nerkowej
Zwężenie tętnicy nerkowej (ZTN) to patologiczne zmniejszenie światła naczynia doprowadzającego krew do nerki. Najczęstszą przyczyną ZTN (ok. 90% przypadków) jest miażdżyca, szczególnie u pacjentów powyżej 50. roku życia, z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Drugą istotną przyczyną jest dysplazja włóknisto-mięśniowa, występująca głównie u młodszych kobiet.
Klinicznie ZTN może manifestować się jako nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie, pogorszenie funkcji nerek po włączeniu inhibitorów ACE lub sartanów, niewydolność nerek o niejasnej etiologii lub nawracający obrzęk płuc. Charakterystyczne jest nagłe wystąpienie nadciśnienia u osób przed 30. lub po 55. roku życia oraz obecność szmeru naczyniowego nad jamą brzuszną.
Diagnostyka ZTN obejmuje badania obrazowe: ultrasonografię dopplerowską, angiografię tomografii komputerowej, angiografię rezonansu magnetycznego oraz klasyczną angiografię, która pozostaje złotym standardem. W leczeniu stosuje się rewaskularyzację (angioplastykę z implantacją stentu) oraz farmakoterapię nadciśnienia i chorób współistniejących.
Leczenie interwencyjne ZTN jest zalecane w przypadku nadciśnienia opornego, nawracającego obrzęku płuc, postępującej niewydolności nerek oraz u pacjentów z jednostronnym zwężeniem i zachowaną funkcją nerek. Decyzja o rewaskularyzacji powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem korzyści i ryzyka procedury.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zofenil Plus 30 mg + 12,5 mg
Lek Zofenil Plus, zawierający 30 mg zofenoprylu wapniowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, jest preparatem hipotensyjnym o licznych przeciwwskazaniach klinicznych. Bezwzględnie nie powinien być stosowany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności inhibitorów ACE oraz zagrożenie dla płodu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na zofenopryl, inne inhibitory ACE, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidu oraz substancje pomocnicze, w tym 56,20 mg laktozy jednowodnej w tabletce. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych oraz jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej przy jedynej czynnej nerce. Ponadto, nie zaleca się łączenia Zofenilu Plus z sakubitrylem z walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m².
aliskiren, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, działanie teratogenne, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, łagodna niewydolność wątroby, laktoza jednowodna, nadwrażliwość krzyżowa, niewydolność narządowa, obrzęk naczynioruchowy, pochodna sulfonamidu, preparat hipotensyjny, reakcja alergiczna, sakubitryl z walsartanem, terapia hipotensyjna, trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność nerek, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, współczynnik filtracji kłębuszkowej, Zofenil Plus, zofenopryl wapniowy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramladio 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramladio, łączący ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Ramipryl jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, niestabilnością hemodynamiczną oraz przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu u chorych z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m². Ponadto, konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu po terapii sakubitrylem z walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu tętniczym, wstrząsie (w tym kardiogennym), istotnym zwężeniu drogi odpływu z lewej komory (np. zwężeniu zastawki aorty) oraz w niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po ostrym zawale.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, działanie wazodylatacyjne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Zofenopryl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Zofenopryl, jako inhibitor ACE, może powodować istotne obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza po pierwszej dawce, z ryzykiem objawowej hipotensji u pacjentów odwodnionych, z niedoborem elektrolitów, dializowanych, z biegunką, wymiotami lub ciężkim nadciśnieniem renino-zależnym. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych z niewydolnością serca, niewydolnością nerek oraz u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, gdzie ryzyko ciężkiej hipotonii i niewydolności nerek jest podwyższone. Leczenie powinno być rozpoczynane w warunkach szpitalnych, od małych dawek, z monitorowaniem czynności nerek i elektrolitów. W przypadku niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta na plecach i rozważenie dożylnego wlewu 0,9% NaCl. U pacjentów dializowanych z zastosowaniem błon AN 69 istnieje ryzyko reakcji anafilaktoidalnych, co wymaga stosowania alternatywnych dializatorów lub leków przeciwnadciśnieniowych.
agranulocytoza, aldosteron, allopurynol, azotemia, białkomocz, choroba tkanki łącznej naczyń, ciężka hipotonia, dializoterapia, diuretyk pętlowy, dna moczanowa, dusznica bolesna, glikokortykosteroid, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotonia, hormon adrenokortykotropowy, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, łuszczyca, marskość wątroby, martwica wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie renino-zależne, nadczynność przytarczyc, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, prokainamid, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, skąpomocz, sklerodermia, śpiączka wątrobowa, stężenie kreatyniny, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenie tolerancji glukozy, zasadowica hipochloremiczna, zawał serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zofenopryl, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olmita
Produkt leczniczy Olmita, zawierający olmesartan medoksomil (20-40 mg) oraz amlodypinę (5-10 mg), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z hipowolemią, niedoborem sodu, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz wątroby. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych lub po przeszczepie nerki stosowanie Olmity może prowadzić do ostrego niedociśnienia, azotemii, skąpomoczu i niewydolności nerek. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takich jak inhibitory ACE czy aliskiren, ze względu na ryzyko hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka olmesartanu nie powinna przekraczać 20 mg, a amlodypinę należy stosować ostrożnie, rozpoczynając od najmniejszej dawki. Produkt jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atrofia kosmków, azotemia, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niewydolność serca, obrzęk płuc, oliguria, olmesartan medoksomil, pierwotny hiperaldosteronizm, przewlekła biegunka, skąpomocz, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enalapril Vitabalans 10 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii enalaprylem, kluczowe jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na enalapryl lub inne inhibitory ACE, a także historia obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego i idiopatycznego). Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu między zakończeniem terapii sakubitrylem z walsartanem a rozpoczęciem leczenia enalaprylem, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych. Ponadto, jednoczesne stosowanie enalaprylu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko powikłań nerkowych i sercowo-naczyniowych. Enalapril jest również bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka ciężkich uszkodzeń płodu, takich jak hipotensja, niewydolność nerek, hiperkaliemia i hipoplazja czaszki.
aliskiren, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca, działanie hipotensyjne, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapryl, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, hipowolemja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, sakubitryl z walsartanem, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów ze względu na ryzyko hiperkaliemii (walsartan) oraz hipokaliemii, hiponatremii, zasadowicy hipochloremicznej, hipomagnezemii i hiperkalcemii (hydrochlorotiazyd). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min bez konieczności dostosowania dawki, ale z regularnym kontrolowaniem potasu, kreatyniny i kwasu moczowego), ciężką zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych, pierwotnym hiperaldosteronizmem oraz chorobami wątroby. U pacjentów z niedoborem sodu i/lub odwodnieniem istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, dlatego przed terapią należy wyrównać te zaburzenia. Walsartan może wywołać obrzęk naczynioruchowy, a hydrochlorotiazyd może nasilać układowy toczeń rumieniowaty, wpływać na tolerancję glukozy, lipidogram oraz stężenie kwasu moczowego, a także powodować nadwrażliwość na światło i zwiększać ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry (BCC, SCC).
alergia na sulfonamidy, azotemia, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek hipoglikemiczny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra jaskra zamkniętego kąta, pierwotny hiperaldosteronizm, przeszczep nerki, przewlekła niewydolność serca, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, stężenie kwasu moczowego, stężenie potasu we krwi, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zasadowica hipochloremiczna, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie dróg oddechowych, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Lek Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (amlodypinę, ramipryl, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidowe) oraz u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezależnie od etiologii. Nie należy stosować go w stanach takich jak wstrząs, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych, oporną na leczenie hipokaliemię, hiponatremię, hiperkalcemię oraz objawową hiperurykemię. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom leczniczym z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, tiazydowy lek moczopędny, trymestr ciąży, wstrząs sercopochodny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tritace 2,5 2,5 mg
Lek Tritace zawierający ramipryl, inhibitor ACE, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego, idiopatycznego lub indukowanego inhibitorami ACE/AIIRA) ze względu na ryzyko zagrażającego życiu obrzęku krtani, języka lub głośni. Nie należy łączyć ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem ani z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i hipotonii. Przeciwwskazane jest także stosowanie u pacjentów poddawanych dializie lub hemofiltracji z użyciem błon o ujemnym ładunku elektrycznym (np. poliakrylonitrylowych) oraz u osób z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, gdzie może dojść do ostrej niewydolności nerek. Ramipryl nie powinien być stosowany u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym lub niestabilnością hemodynamiczną ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego, szczególnie po pierwszej dawce.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, cukrzyca, dializa, filtracja kłębuszkowa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, kotrimoksazol, lek moczopędny oszczędzający potas, niedociśnienie tętnicze, niedorozwój nerek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ramipryl, reakcja anafilaktoidna, sakubitryl z walsartanem, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symibace 5 mg
Cylazapryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne inhibitory ACE, a także u osób z dziedzicznym, idiopatycznym lub przebytym obrzękiem naczynioruchowym, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji obrzękowych zagrażających życiu. Lek zawiera laktozę jednowodną (117,824 mg w tabletce 5 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie cylazaprylu w II i III trymestrze ciąży, gdyż może prowadzić do poważnych uszkodzeń płodu, takich jak niedociśnienie tętnicze, hipoplazja czaszki, niewydolność nerek, małowodzie oraz zgon płodu. W I trymestrze stosowanie wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka.
aliskiren, błony wysokoprzepływowe, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cylazapryl, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, małowodzie, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niestabilna niewydolność serca, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, przeszczepienie nerki, reakcja krzyżowa, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Osaver HCT
Produkt leczniczy Osaver HCT, zawierający olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, zwłaszcza hipowolemią i hiponatremią, które należy wyrównać przed rozpoczęciem terapii. Monitorowanie elektrolitów, w tym potasu, jest kluczowe ze względu na ryzyko hipokaliemii (szczególnie u pacjentów z marskością wątroby, nasilonymi diurezą, niedostatecznym przyjmowaniem elektrolitów lub stosujących glikokortykosteroidy) oraz hiperkaliemii (u pacjentów z niewydolnością nerek, serca i cukrzycą). Tiazydowe leki moczopędne mogą powodować hiponatremię, hipomagnezemię, hiperkalcemię oraz zaburzenia metaboliczne, a podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek, dlatego jest przeciwwskazana bez ścisłego nadzoru specjalistycznego. Osaver HCT jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min oraz w określonych stadiach zaburzeń czynności wątroby, a dawkowanie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami nerek i wątroby wymaga ostrożności i regularnej kontroli parametrów biochemicznych.
antagoniści receptora angiotensyny II, atrofia kosmków, azotemia, cholestaza, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dna moczanowa, enteropatia typu celiakii, glikokortykosteroidy, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitory konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, leczenie moczopędne, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, nasilona diureza, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność serca, obustronne zwężenie tętnicy nerkowej, oliguria, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, ostra toksyczność układu oddechowego, pierwotny aldosteronizm, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia elektrolitowe, zasadowica hipochloremiczna, zastawka dwudzielna, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Benalapril 20
Lek Benalapril, zawierający enalapryl maleinian, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 80 ml/min), chorobą niedokrwienną serca czy chorobą naczyniową mózgu. Ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego wzrasta w stanach zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej (np. stosowanie diuretyków, dieta niskosodowa, dializy, biegunka, wymioty) oraz u pacjentów z nasilonymi objawami niewydolności serca, hiponatremią i zaburzeniami nerek. W takich przypadkach konieczne jest rozpoczęcie terapii pod ścisłą kontrolą lekarską oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego i parametrów biochemicznych, w tym stężenia potasu i kreatyniny.
choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, dializa, diuretyk pętlowy, enalapryl maleinian, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, roztwór fizjologiczny soli, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ampril HL 2,5 mg + 12,5 mg
Lek Ampril HL, zawierający 2,5 mg ramiprylu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl, inne inhibitory ACE, hydrochlorotiazyd, diuretyki tiazydowe, sulfonamidy oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (61,28 mg/tabletkę). Należy unikać stosowania u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (dziedzicznego, idiopatycznego lub indukowanego inhibitorami ACE/AIIRAs), a także u pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa, hemofiltracja). Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy istotnym hemodynamicznie zwężeniu tętnic nerkowych (obustronnym lub tętnicy jedynej czynnej nerki), gdyż może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek. Nie zaleca się stosowania w II i III trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko toksyczności płodowej i noworodkowej.
Ampril HL jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min u niedializowanych) oraz u osób z istotnymi zaburzeniami elektrolitowymi (hiponatremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiperkalcemia), które mogą ulec pogłębieniu podczas terapii. Nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i encefalopatią wątrobową z uwagi na ryzyko pogorszenia funkcji wątroby i nasilenia encefalopatii. Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem (przerwa co najmniej 36 godzin), ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz obrzęku naczynioruchowego. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla minimalizacji ryzyka poważnych działań niepożądanych i zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, dializa, diuretyk tiazydowy, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipoplazja płuc, hydrochlorotiazyd, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, małowodzie, niedobór laktazy, niedorozwój kości czaszki, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, powikłanie sercowo-naczyniowe, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Candepres
Produkt leczniczy Candepres, zawierający kandesartan cyleksetylu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza przy klirensie kreatyniny poniżej 15 ml/min. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy, szczególnie u osób poddawanych hemodializie oraz u pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza powyżej 75. roku życia. W badaniach klinicznych nie uwzględniono pacjentów z kreatyniną >265 μmol/l (>3 mg/dl). Istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. W wyjątkowych przypadkach podwójna blokada powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty z częstym monitorowaniem parametrów biochemicznych i ciśnienia tętniczego.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykosteroidów, azotemia, brak laktazy, choroba niedokrwienna mózgu, GFR, hemodializa, hiperkaliemia, hipovolemia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kardiomiopatia, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, klirens kreatyniny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek presyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, ostre niedociśnienie tętnicze, pierwotny hiperaldosteronizm, przeszczepienie nerki, receptor AT1, schyłkowa niewydolność nerek, skąpomocz, spironolakton, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valtap HCT
Valtap HCT to preparat zawierający walsartan (160 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), którego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów ze względu na ryzyko hiperkaliemii (walsartan) oraz hipokaliemii, hiponatremii, zasadowicy hipochloremicznej, hipomagnezemii i hiperkalcemii (hydrochlorotiazyd). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niedoborem sodu, odwodnieniem, ciężką przewlekłą niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, hiperaldosteronizmem pierwotnym oraz zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 30 ml/min nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak zaleca się regularne monitorowanie potasu, kreatyniny i kwasu moczowego. Preparat jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie po lekach z grupy AIIRA.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cholestaza, doustne leki przeciwcukrzycowe, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, leki moczopędne oszczędzające potas, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry, niedociśnienie tętnicze objawowe, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra jaskra zamkniętego kąta, ostra niewydolność nerek, przeszczepienie nerki, przewlekła niewydolność serca, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, tiazydowe leki moczopędne, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan z hydrochlorotiazydem, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zasadowica hipochloremiczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Vilpin Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (pochodna dihydropirydyny), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z właściwości obu substancji czynnych. Peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie lub dziedzicznym/idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, stosowanie Vilpin Combi jest przeciwwskazane u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, co wiąże się z ryzykiem pogorszenia funkcji nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), które zwiększają ryzyko hiperkaliemii, hipotensji i pogorszenia funkcji nerek, oraz na konieczność zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu przy przejściu z sakubitrylu i walsartanu ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
aliskiren, amlodypina, dializoterapia, GFR, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perfuzja narządowa, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Co-Valsacor
Co-Valsacor to preparat złożony zawierający 80 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, stosowany w formie tabletek powlekanych. Terapia tym lekiem wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia potasu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii (walsartan) oraz hipokaliemii, hiponatremii, hipomagnezemii i hiperkalcemii (hydrochlorotiazyd). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min) nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak zaleca się regularne badania stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki oraz pierwotnym hiperaldosteronizmem. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami serca (zwężenie zastawki aorty, zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa), zaburzeniami czynności wątroby oraz po przeszczepie nerki.
antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca, dna moczanowa, doustny lek hipoglikemizujący, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zasadowica hipochloremiczna, zastawka dwudzielna, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apoauronarami
Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, upośledzenie czynności nerek oraz hiperkaliemia. Szczególnie narażeni są pacjenci z ciężkim nadciśnieniem, niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby czy poddawani zabiegom operacyjnym. Przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać odwodnienie i niedobory sodu, a czynność nerek oraz stężenia elektrolitów monitorować regularnie, zwłaszcza w początkowych tygodniach leczenia. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i u pacjentek planujących ciążę, a w przypadku jej stwierdzenia leczenie należy natychmiast przerwać. Podwójne blokowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) inhibitorami ACE i antagonistami receptorów angiotensyny II jest niewskazane ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek, a jeśli jest konieczne, wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego.
agranulocytoza, antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny II, blokada układu RAA, ciężkie nadciśnienie tętnicze, czynność nerek, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, ko-trimoksazol, kolagenoza, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niekontrolowana cukrzyca, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, przeszczep nerki, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, stenoza zastawki, stężenie potasu, supresja szpiku kostnego, syrolimus, toczeń rumieniowaty, trimetoprym, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdekompensowana zastoinowa niewydolność serca, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lercaprel
Lercaprel, zawierający 10 mg enalaprylu maleinianu i 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z hipowolemią, niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca oraz zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Objawowe niedociśnienie, choć rzadkie, może wystąpić zwłaszcza u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca i hiponatremią, a leczenie powinno być monitorowane pod kątem dostosowania dawki enalaprylu i diuretyków. U pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego bez rozrusznika oraz z zaburzeniami czynności lewej komory serca zaleca się ostrożność, podobnie jak u osób z chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny jest niezbędne u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego stopnia zaburzeniem czynności nerek, a leczenie u osób z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem, z małymi dawkami początkowymi i regularną kontrolą funkcji nerek.
afereza LDL, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dializa otrzewnowa, diuretyk pętlowy, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipowolemia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kolagenoza naczyniowa, leczenie odczulające, małopłytkowość, martwica wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie otrzewnej, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Enarenal
Enarenal (enalaprylu maleinian) w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia, zwłaszcza przy niedoborze płynów, niewydolności serca (w tym nasilonej), hiponatremii oraz zaburzeniach czynności nerek. Leczenie powinno rozpoczynać się pod ścisłym nadzorem medycznym, z kontrolą ciśnienia tętniczego i ewentualnym czasowym odstawieniem leków moczopędnych. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobami naczyń mózgowych nadmierne obniżenie ciśnienia może prowadzić do zawału mięśnia sercowego lub udaru. W przypadku niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami oraz dożylne podanie soli fizjologicznej, a leczenie można kontynuować po stabilizacji ciśnienia.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, diuretyk pętlowy, enalaprylu maleinian, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kreatynina w osoczu, lek moczopędny, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedobór płynów, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, przeszczepienie nerki, stężenie potasu, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Telmizek HCT
Telmizek HCT, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (zwłaszcza zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych i ciężką niewydolnością wątroby), nerek (przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny <30 ml/min, wymaga monitorowania potasu, kreatyniny i kwasu moczowego przy łagodnej/umiarkowanej niewydolności), a także u kobiet w ciąży, u których leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać. Lek może powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemię i hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z marskością wątroby, niewydolnością nerek, cukrzycą oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi lekami blokującymi układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek.
alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca utajona, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, hiperazotemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor ACE, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia niedokrwienna, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, marskość wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność wątroby, oliguria, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zastój żółci, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Benalapril 10 10 mg
Benalapril, zawierający enalapryl maleinian w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne inhibitory ACE, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie lub z dziedzicznym/idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 171 mg (5 mg), 166 mg (10 mg) i 156 mg (20 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie Benalaprilu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniem czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka poważnych uszkodzeń płodu, w tym hipoplazji kości czaszki i niewydolności nerek.
afereza LDL, agranulocytoza, aliskiren, choroba tkanki łącznej, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapryl maleinian, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, nadwrażliwość, neutropenia, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zabieg odczulania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dipperam HCT
Produkt leczniczy Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje złożony wpływ na gospodarkę elektrolitową i funkcję nerek, co wymaga szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. U pacjentów z niedoborem sodu i/lub hipowolemią, zwłaszcza przyjmujących duże dawki leków moczopędnych, może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze, obserwowane u 1,7% pacjentów przy maksymalnej dawce 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Konieczne jest wyrównanie niedoborów sodu i objętości wewnątrznaczyniowej przed rozpoczęciem terapii oraz regularne monitorowanie stężenia elektrolitów (potasu, sodu, magnezu), szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub stosujących inne leki wpływające na równowagę elektrolitową. Leczenie jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), anurią, dializowanych oraz u kobiet w ciąży. Ponadto, stosowanie walsartanu wymaga unikania jednoczesnego podawania suplementów potasu i leków oszczędzających potas ze względu na ryzyko hiperkaliemii.
azotemia, dna moczanowa, hiperurykemia, hipokaliemia, hipowolemie, jaskra zamkniętego kąta, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oliguria, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, płyn między naczyniówką a twardówką, przełom nadciśnieniowy, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, roztwór chlorku sodu, stenoza aortalna, tiazydowe leki moczopędne, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, zaburzenia elektrolitowe, zasadowica hipochloremiczna, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Candepres HCT
Produkt leczniczy Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków blokujących układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takich jak inhibitory ACE czy aliskiren. Nie zaleca się podwójnej blokady układu RAA, a w przypadku konieczności jej zastosowania, wskazany jest ścisły nadzór specjalistyczny z regularnym monitorowaniem czynności nerek, stężenia elektrolitów i ciśnienia tętniczego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nefropatią cukrzycową, po przeszczepie nerki, z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, hipowolemią, zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób z hemodynamicznie istotnymi zwężeniami zastawek serca lub kardiomiopatią przerostową. Hydrochlorotiazyd może powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemię, hipomagnezemię oraz przemijające zwiększenie stężenia wapnia w surowicy, co wymaga regularnego monitorowania elektrolitów.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dna moczanowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, kandesartan cyleksetylu, kardiomiopatia przerostowa, kotrimoksazol, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nasilona diureza, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, przeszczepienie nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, tolerancja glukozy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carzap 32 mg
Kandesartan cyleksetylu, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. W badaniach klinicznych odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem były zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje dróg oddechowych (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadkie, ale istotne klinicznie działania obejmują leukopenię, neutropenię, agranulocytozę, hiperkaliemię, hiponatremię, zaburzenia czynności wątroby oraz obrzęk naczynioruchowy. U pacjentów z niewydolnością serca, szczególnie powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS), częściej występują hiperkaliemia, niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu i kreatyniny w surowicy.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, arytmia zatokowa, cukrzyca, dysfunkcja nerek, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hemoglobina, hiperkaliemia, infekcja układu oddechowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kreatynina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, spironolakton, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Indix Combi
Produkt leczniczy Indix Combi zawiera peryndopryl tozylan (5 mg) oraz indapamid (1,25 mg) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z solami litu, lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Podwójne blokowanie układu RAA (np. łącząc peryndopryl z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu) zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek, elektrolitów i ciśnienia tętniczego. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie inhibitorów ACE i ARB u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
afereza LDL, agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, esteraza C1, gliptyna, hiperkaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, kolagenoza naczyń, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl tozylan, reakcja rzekomoanafilaktyczna, siarczan dekstranu, sól litu, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rimal 5 mg + 5 mg
Lek Rimal, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Działania niepożądane mogą wynikać z obu substancji czynnych i obejmują szeroki zakres objawów według klasyfikacji MedDRA, z częstością występowania od bardzo rzadkich (<1/10 000) do często występujących (≥1/100 do <1/10). Do najważniejszych działań niepożądanych należą leukopenia, trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemia, zaburzenia nastroju, zawroty głowy, tachykardia, niedociśnienie, kaszel suchy charakterystyczny dla ramiprylu, a także obrzęk naczynioruchowy. Monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym stężenia potasu, kreatyniny, enzymów wątrobowych oraz glukozy u pacjentów z cukrzycą, jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
agranulocytoza, białkomocz, bloker kanałów wapniowych, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, hormon antydiuretyczny, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, poziom kreatyniny, poziom potasu we krwi, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stenoza zastawki aortalnej, stenoza zastawki mitralnej, suchy kaszel, zaburzenie nastroju, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty błędnikowe, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramidilan HCT
Produkt leczniczy Ramidilan HCT zawiera ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (antagonista wapnia) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny). Stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz u osób z ryzykiem hipokaliemii i hiponatremii. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, elektrolitów (potas, sód, magnez), kreatyniny i kwasu moczowego, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii. Hiperkaliemia może wystąpić u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, trimetoprym, antagonistów aldosteronu lub AIIRA. Tiazydowe leki moczopędne mogą powodować hipokaliemię (stężenie potasu <3,5 mmol/l) i hiponatremię, co wymaga regularnej kontroli elektrolitów, szczególnie u osób w podeszłym wieku, niedożywionych, z marskością wątroby lub niewydolnością serca.
agranulocytoza, antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, azotemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, tiazydowy lek moczopędny, torsade de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wodobrzusze, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulsaren 20
Przed zastosowaniem Pulsaren 20 (chinaprylu) należy bezwzględnie wykluczyć zwężenie aorty lub drogi odpływu z serca, które stanowią przeciwwskazanie do terapii. U pacjentów z obniżoną objętością wewnątrznaczyniową, spowodowaną m.in. stosowaniem leków moczopędnych, dietą niskosodową, dializoterapią, biegunką lub wymiotami, istnieje zwiększone ryzyko objawowego niedociśnienia. W takich przypadkach zaleca się ułożenie pacjenta na plecach oraz ewentualne podanie soli fizjologicznej dożylnie. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych z zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca lub chorobą naczyń mózgowych, rozpoczynając terapię od zalecanej dawki i monitorując pacjentów zwłaszcza w pierwszych dwóch tygodniach leczenia. U pacjentów z niewydolnością nerek, zwłaszcza z klirensem kreatyniny <60 ml/min, konieczne jest dostosowanie dawki i regularne monitorowanie czynności nerek, gdyż chinaprylat wykazuje wydłużony okres półtrwania w tej grupie. Stosowanie Pulsaren 20 u pacjentów z klirensem kreatyniny <10 ml/min jest niewskazane ze względu na brak wystarczających danych klinicznych.
agranulocytoza, azotemia, badanie ultrasonograficzne, błona poliakrylonitrylowa, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, hemodializoterapia, incydent naczyniowo-mózgowy, klirens kreatyniny, kolagenoza, lek moczopędny, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, okres półtrwania, ostra niewydolność nerek, skąpomocz, świst krtaniowy, tomografia komputerowa jamy brzusznej, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wlew dożylny soli fizjologicznej, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie aorty, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polpril
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek oraz reakcje hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywowanym układem RAA, niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, zaburzeniami elektrolitowymi, marskością wątroby, a także u osób poddawanych dużym zabiegom operacyjnym. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wyrównanie odwodnienia i niedoborów elektrolitów. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i wymaga natychmiastowego odstawienia po jej potwierdzeniu. Zaleca się unikanie podwójnej blokady układu RAA (np. z AIIRA lub aliskirenem) ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek, a w przypadku konieczności takiego leczenia – ścisły nadzór specjalistyczny z monitorowaniem czynności nerek, elektrolitów i ciśnienia tętniczego.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, brak laktazy, ciężkie nadciśnienie tętnicze, dziedziczna nietolerancja galaktozy, ewerolimus, funkcja nerek, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kolagenoza, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apoauronarami 10 mg
Produkt leczniczy Apoauronarami (ramipryl) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych zagrażających życiu. Nie należy stosować ramiprylu jednocześnie z sakubitrylem z walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu, aby uniknąć zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR < 60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Ponadto, ramipryl jest przeciwwskazany podczas procedur pozaustrojowych z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa z błoną poliakrylonitrylową) oraz u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy do jedynej czynnej nerki, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek.
afereza lipoprotein, allopurynol, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, błona poliakrylonitrylowa, choroba tkanki łącznej, choroba wątroby, górne drogi oddechowe, hemodializa, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek immunosupresyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk dziedziczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perfuzja narządowa, procedura pozaustrojowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja krzyżowa, sakubitryl z walsartanem, toksyczność dla płodu, trymestr ciąży, upośledzenie funkcji nerek, wada rozwojowa, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Lizynopryl – Dawkowanie i sposób podawania
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz powikłań kardiologicznych. Standardowa dawka początkowa u pacjentów z nadciśnieniem bez leków moczopędnych wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a maksymalna dawka dobowa to 40 mg. U pacjentów przyjmujących diuretyki lub z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym zaleca się niższe dawki początkowe (2,5-5 mg) oraz ścisłą kontrolę ciśnienia tętniczego. W niewydolności serca dawka początkowa to 2,5 mg, z podtrzymującymi dawkami 5-20 mg, a leczenie powinno być rozpoczęte w warunkach szpitalnych. W przypadku zawału serca leczenie rozpoczyna się do 24 godzin od zdarzenia, z dawkami stopniowo zwiększanymi od 2,5-5 mg do 10 mg raz na dobę przez 6 tygodni. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią dawka początkowa wynosi 10 mg, z możliwością zwiększenia do 20 mg w celu kontroli ciśnienia rozkurczowego poniżej 90 mmHg.
amlodypina, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, dializoterapia, działanie hipotensyjne, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lizynopryl, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, naparstnica, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pętlowy lek moczopędny, stężenie lizynoprylu, torasemid, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inhibace Plus
Produkt Inhibace Plus, zawierający cylazapryl 5 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, zwłaszcza u pacjentów z pobudzonym układem renina-angiotensyna-aldosteron, nadciśnieniem nerkowo-naczyniowym, hipoperfuzją nerek, niedoborem sodu lub objętości wewnątrznaczyniowej, ciężką niewydolnością serca oraz wcześniejszym leczeniem lekami naczyniorozszerzającymi. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w ciąży oraz u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min/1,73 m². Konieczne jest monitorowanie czynności nerek, stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz ciśnienia tętniczego. Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Hydrochlorotiazyd może powodować rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak ARDS oraz zwiększa ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry (BCC, SCC), co wymaga edukacji pacjentów i regularnej kontroli dermatologicznej.
afereza lipoprotein o małej gęstości, agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba mózgowo-naczyniowa, cylazapryl i hydrochlorotiazyd, dusznica bolesna, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatriemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, leczenie odczulające, małopłytkowość, marskość wątroby, nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość autoimmunohemolityczna, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra dna, ostra jaskra zamkniętego kąta, ostra niewydolność nerek, porfiria, racekadotryl, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Karbicombi
Produkt leczniczy Karbicombi, zawierający kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu pacjentów, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (ARB) lub aliskirenu, ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Podwójne blokowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) jest przeciwwskazane u pacjentów z nefropatią cukrzycową i powinno być prowadzone wyłącznie pod ścisłą kontrolą specjalisty, z regularnym monitorowaniem czynności nerek, elektrolitów (w tym potasu) oraz ciśnienia tętniczego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów po przeszczepie nerki, ze zwężeniem tętnicy nerkowej, zaburzeniami czynności wątroby, hemodynamicznie istotnymi zwężeniami zastawek serca oraz u osób z hiperaldosteronizmem pierwotnym, u których lek może być nieskuteczny. Hydrochlorotiazyd może powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, takie jak hipokaliemia, hiperkalcemia, hiponatremia, hipomagnezemia oraz zasadowicę hipochloremiczną, a także zaburzenia metaboliczne, w tym zmniejszenie tolerancji glukozy i wzrost stężenia kwasu moczowego.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca utajona, dna moczanowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hormon adrenokortykotropowy, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra zamkniętego kąta, kandesartan cyleksetylu, kardiomiopatia przerostowa, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze objawowe, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja idiosynkratyczna, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, stężenie mocznika, tiazydowy lek moczopędny, toczeń rumieniowaty, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vanatex
Vanatex (walsartan) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, leków oszczędzających potas lub heparyny, z koniecznością monitorowania stężenia potasu w surowicy. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min oraz dializowanych stosowanie jest ograniczone ze względu na brak danych, natomiast u osób z klirensem powyżej 10 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawki. Przeciwwskazane jest łączenie walsartanu z aliskirenem u pacjentów z GFR <60 ml/min/1,73 m². Walsartan należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, niedoborem sodu, odwodnieniem oraz ze zwężeniem tętnicy nerkowej, z regularnym monitorowaniem funkcji nerek i elektrolitów. U pacjentów po przeszczepie nerki oraz z pierwotnym hiperaldosteronizmem stosowanie jest niewskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Ponadto, walsartan jest przeciwwskazany w ciąży i u dzieci z ciężkimi zaburzeniami wątroby lub klirensem kreatyniny <30 ml/min.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azot mocznikowy, azotemia, cholestaza, ciśnienie krwi, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek moczopędny, marskość wątroby żółciowa, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, receptor β-adrenergiczny, suplement potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie czynności wątroby, zastawka dwudzielna, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Telmisartan HCT EGIS
Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz u kobiet w ciąży. Hydrochlorotiazyd może wywołać rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), który rozwija się szybko po podaniu leku i objawia się dusznością, gorączką, niedociśnieniem tętniczym oraz osłabioną czynnością płuc. Telmisartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby, ze względu na zmniejszony klirens wątrobowy. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych istnieje ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek. Leczenie antagonistami receptora angiotensyny II nie powinno być rozpoczynane u kobiet w ciąży, a po jej stwierdzeniu należy je natychmiast przerwać. Monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, kreatyniny i kwasu moczowego, jest niezbędne podczas terapii, ze względu na ryzyko hipokaliemii, hiperkaliemii oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej wywołanych przez hydrochlorotiazyd i telmisartan.
alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, hiperazotemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, nadwrażliwość na światło, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność wątroby, oliguria, pierwotny hiperaldosteronizm, podwójna blokada układu RAA, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, telmisartan, toksyczność układu oddechowego, tolerancja glukozy, zastój żółci, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valsartan Reddy
Valsartan Reddy wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza hiperkaliemią, oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, gdzie klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min lub dializa stanowią przeciwwskazanie do stosowania. Monitorowanie stężenia potasu jest kluczowe, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu czy heparyny. U pacjentów z niewydolnością serca, zwężeniem zastawki aorty, kardiomiopatią przerostową czy chorobami wątroby (łagodnymi do umiarkowanych bez cholestazy) zaleca się ostrożność i regularną kontrolę czynności nerek oraz parametrów hemodynamicznych. Walsartan może powodować objawowe niedociśnienie tętnicze u pacjentów z niedoborem sodu i/lub odwodnieniem, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać te stany. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem oraz w ciąży, a w przypadku jej stwierdzenia leczenie należy natychmiast przerwać.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, brak laktazy, cholestaza, dializoterapia, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nefropatia cukrzycowa, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółciowa marskość wątroby, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki
Produkt leczniczy Co-Prenessa zawiera peryndopryl (2 mg) i indapamid (0,625 mg) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Terapia skojarzona nie zmniejsza istotnie częstości działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii, z wyjątkiem hipokaliemii. Należy monitorować ryzyko neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości i niedokrwistości, zwłaszcza u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych immunosupresyjnie lub z zaburzeniami nerek. Inhibitory ACE, w tym peryndopryl, są przeciwwskazane u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych oraz w ciąży. Istnieje ryzyko obrzęku naczynioruchowego, który może zagrażać życiu, szczególnie u pacjentów rasy czarnej oraz z historią obrzęku, wymagając natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
afereza lipoprotein LDL, allopurynol, encefalopatia wątrobowa, gliptyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, immunoterapia jadem owadów, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, kolagenoza naczyń, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwhistaminowy, lek tiazydopodobny, morfologia krwi, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, peryndopryl, pierwotny aldosteronizm, pierwotny hiperaldosteronizm, prokainamid, sakubitryl z walsartanem, śpiączka wątrobowa, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Lek Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę i indapamid, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników, w tym inhibitory ACE, sulfonamidy oraz dihydropirydyny, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym, zwłaszcza po wcześniejszym stosowaniu inhibitorów ACE lub z dziedzicznym/idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Przeciwwskazania obejmują również stany hemodynamicznej niestabilności, takie jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. ciężka stenoza aortalna) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz hipokaliemią, ze względu na ryzyko nasilenia objawów neurologicznych i arytmii serca. Stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest zabronione z powodu ryzyka uszkodzenia płodu.
aliskiren, amlodypina, arytmia serca, dihydropirydyna, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, hiperkalemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, stenoza aortalna, sulfonamid, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnicy nerkowej