Dawkowanie i sposób podawania
Lizynopryl
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz powikłań kardiologicznych. Standardowa dawka początkowa u pacjentów z nadciśnieniem bez leków moczopędnych wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a maksymalna dawka dobowa to 40 mg. U pacjentów przyjmujących diuretyki lub z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym zaleca się niższe dawki początkowe (2,5-5 mg) oraz ścisłą kontrolę ciśnienia tętniczego. W niewydolności serca dawka początkowa to 2,5 mg, z podtrzymującymi dawkami 5-20 mg, a leczenie powinno być rozpoczęte w warunkach szpitalnych. W przypadku zawału serca leczenie rozpoczyna się do 24 godzin od zdarzenia, z dawkami stopniowo zwiększanymi od 2,5-5 mg do 10 mg raz na dobę przez 6 tygodni. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią dawka początkowa wynosi 10 mg, z możliwością zwiększenia do 20 mg w celu kontroli ciśnienia rozkurczowego poniżej 90 mmHg.
- Dawkowanie i sposób podawania lizynoprylu – informacje ogólne
- Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
- Dawkowanie u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym
- Pacjenci przyjmujący leki moczopędne
- Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
- Dawkowanie w niewydolności serca
- Dawkowanie w ostrym zawale mięśnia sercowego
- Dawkowanie w nefropatii cukrzycowej
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
- Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby
- Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży z nadciśnieniem tętniczym
- Dawkowanie preparatów złożonych zawierających lizynopryl
Dawkowanie i sposób podawania lizynoprylu – informacje ogólne
Lizynopryl to inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) powszechnie stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w innych wskazaniach kardiologicznych. Substancja podawana jest doustnie, zazwyczaj raz na dobę, w pojedynczej dawce dobowej. Dla uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego zaleca się przyjmowanie leku codziennie o tej samej porze.1 2
Pokarm nie wpływa istotnie na wchłanianie lizynoprylu z przewodu pokarmowego, dlatego lek można przyjmować niezależnie od posiłków.3 4
Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
Dawkowanie u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy nie otrzymują leków moczopędnych, zalecana dawka początkowa lizynoprylu wynosi 10 mg raz na dobę. Jeśli po upływie 2-4 tygodni nie uzyska się pożądanego działania leczniczego, dawkę można zwiększyć.5
Zazwyczaj skuteczna dawka podtrzymująca mieści się w zakresie 10-20 mg na dobę. Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg, podawana jednorazowo. Ewentualne zwiększenie dawki leku należy ustalać w oparciu o pomiar ciśnienia tętniczego krwi bezpośrednio przed podaniem następnej dawki.6 7
U niektórych pacjentów oczekiwane zmniejszenie ciśnienia tętniczego występuje po 2-4 tygodniach leczenia dawkami podtrzymującymi. Działanie hipotensyjne leku może się zmniejszać w miarę zbliżania się do momentu przyjęcia następnej dawki, niezależnie od jej wielkości, ale jest to najczęściej obserwowane w przypadku dawki 10 mg.8
Pacjenci przyjmujący leki moczopędne
U pacjentów przyjmujących leki moczopędne istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia po rozpoczęciu leczenia lizynoprylem. Jeżeli jest to możliwe, zaleca się odstawienie leku moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia lizynoprylem.9 10
U pacjentów, u których przed rozpoczęciem leczenia lizynoprylem nie można odstawić leku moczopędnego, zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki początkowej wynoszącej 5 mg, pod ścisłą kontrolą lekarską. W takim przypadku należy kontrolować ciśnienie tętnicze krwi do czasu wystąpienia oczekiwanego obniżenia ciśnienia i dodatkowo przez jedną godzinę.11 12
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
U pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, zwłaszcza z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, istnieje zwiększone ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi oraz pogorszenia czynności nerek po podaniu lizynoprylu. W tej grupie pacjentów zaleca się podanie mniejszej dawki początkowej wynoszącej 2,5 mg lub 5 mg. Dawkę dobową można stopniowo zwiększać, dostosowując ją do wartości ciśnienia tętniczego.13 14
Dawkowanie w niewydolności serca
U pacjentów z niewydolnością serca zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę podawana jednorazowo rano. Dobowe dawki podtrzymujące zwykle wynoszą od 5 mg do 20 mg, podawane jednorazowo.15 16
W badaniach klinicznych dawki były zwiększane stopniowo, co 4 tygodnie. Nie należy zwiększać kolejnych dawek lizynoprylu o więcej niż 10 mg. Wielkość dawki należy dostosowywać indywidualnie, oceniając nasilenie objawów niewydolności serca.17 18
Leczenie niewydolności serca lizynoprylem należy rozpoczynać w warunkach szpitalnych pod ścisłą kontrolą lekarską, szczególnie u pacjentów z grup zwiększonego ryzyka: leczonych dużymi dawkami pętlowych leków moczopędnych, pacjentów z hipowolemią, hiponatremią, skurczowym ciśnieniem tętniczym <90 mmHg, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz osób w podeszłym wieku.80 mg furosemidu na dobę) lub kilkoma lekami moczopędnymi jednocześnie, pacjentów z hipowolemią, hiponatremią (stężenie sodu w surowicy <130 mEq/l) lub skurczowym ciśnieniem tętniczym krwi 150 μmol/l) oraz osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat).”>19
Lizynopryl można stosować w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i preparatami naparstnicy.20 21
Dawkowanie w ostrym zawale mięśnia sercowego
U hemodynamicznie stabilnych pacjentów leczenie lizynoprylem należy rozpocząć w ciągu 24 godzin od wystąpienia objawów zawału serca. Schemat dawkowania:22 23
- pierwsza dawka: 5 mg podawane doustnie24
- po 24 godzinach: 5 mg25
- po 48 godzinach: 10 mg26
- następnie: 10 mg raz na dobę przez 6 tygodni27
U pacjentów z niskim ciśnieniem skurczowym krwi (≤120 mmHg) na początku leczenia lub przez 3 pierwsze dni od wystąpienia zawału należy zastosować mniejszą dawkę dobową lizynoprylu, wynoszącą 2,5 mg.28 29
W przypadku wystąpienia niedociśnienia (ciśnienie skurczowe ≤100 mmHg) jednorazową dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć do 5 mg lub 2,5 mg na dobę. Jeśli wystąpi długotrwałe i nasilone niedociśnienie (ciśnienie skurczowe <90 mmHg utrzymujące się dłużej niż 1 godzinę) lek należy odstawić.<sup data-drug="LisiHEXAL 10" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego (utrzymujące się ponad 1 godzinę ciśnienie skurczowe 30 31
Leczenie należy kontynuować przez 6 tygodni. U pacjentów, u których wystąpią objawy niewydolności serca, należy kontynuować leczenie lizynoprylem, stosując dawkowanie jak w niewydolności serca.32
Dawkowanie w nefropatii cukrzycowej
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2 z początkową nefropatią, jednorazowa dobowa dawka początkowa wynosi 10 mg. Dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę, jeżeli jest to konieczne do osiągnięcia ciśnienia rozkurczowego w pozycji siedzącej poniżej 90 mmHg.<sup data-drug="LisiHEXAL 10" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Mikroalbuminuria w przebiegu nefropatii cukrzycowej. Dawka początkowa wynosi 2,5 mg lizynoprylu na dobę. U chorych z prawidłowym ciśnieniem tętniczym krwi i cukrzycą insulinozależną zwykle stosuje się 10 mg na dobę. Dawka dobowa może być zwiększona do 20 mg w celu osiągnięcia ciśnienia rozkurczowego <75 mmHg. U chorych z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą insulinoniezależną zwykle stosuje się 10 mg na dobę. W razie konieczności dawkę dobową można zwiększyć do 20 mg w celu osiągnięcia ciśnienia rozkurczowego 33 34
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Ponieważ lizynopryl jest wydalany przez nerki, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować do wartości klirensu kreatyniny. Poniższa tabela przedstawia zalecane dawki początkowe u pacjentów z różnym stopniem niewydolności nerek:<sup data-drug="LisiHEXAL 10" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Dawki początkowe lizynoprylu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Klirens kreatyniny Crcl[ml/min] – Początkowa dawka dobowa [mg]. 30 < Crcl ≤ 80: 5-10. 10 ≤ Crcl ≤ 30: 2,5-5. 35 36
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Początkowa dawka dobowa (mg) |
|---|---|
| 31-80 | 5-10 |
| 10-30 | 2,5-5 |
| <10 (także pacjenci poddawani dializoterapii) | 2,5 |
Wielkość dawki podtrzymującej i/lub odstępy między dawkami należy dostosować do wartości ciśnienia tętniczego. Maksymalna dobowa dawka podtrzymująca lizynoprylu u pacjentów z niewydolnością nerek wynosi 40 mg.37 38
Lizynopryl jest eliminowany z osocza krwi w czasie hemodializy. Pacjentom poddawanym dializie należy podać odpowiednią dawkę dobową lizynoprylu po zabiegu dializy.39 40
Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby
Nie ustalono jednoznacznych zaleceń dotyczących dawkowania lizynoprylu u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby. Zaleca się ostrożne dostosowywanie dawki, a leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej zalecanej dawki.41 42
Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku powinni być leczeni z zachowaniem ostrożności. Badania kliniczne nie wykazały zmian skuteczności lub profilu bezpieczeństwa stosowania lizynoprylu wynikających z wieku pacjenta. Jednakże, maksymalne stężenie lizynoprylu w surowicy krwi było około dwukrotnie większe u pacjentów w podeszłym wieku niż u pacjentów młodszych. 65 lat). Pacjenci w wieku podeszłym powinni być leczeni z zachowaniem ostrożności. Przeprowadzone badania kliniczne nie wykazały zmian skuteczności lub profilu bezpieczeństwa stosowania amlodypiny lub lizynoprylu wynikających z wieku pacjenta.”>43 44
W przypadku pogorszenia czynności nerek związanego z wiekiem, dawkę należy dostosować indywidualnie na podstawie klirensu kreatyniny i uzyskiwanych wartości ciśnienia tętniczego.45
Dawkowanie u dzieci i młodzieży z nadciśnieniem tętniczym
Lizynopryl może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym. Zalecane dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta:<sup data-drug="LisiHEXAL 10" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nadciśnienie tętnicze u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 16 lat: Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała od 20 do <50 kg i 5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała ≥50 kg. Dawkę należy dostosowywać indywidualnie aż do maksymalnej dawki dobowej, która wynosi 20 mg u pacjentów o masie ciała od 20 do 46 <sup data-drug="Lisinopril Grindeks" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Dzieci i młodzież w wieku 6-16 lat z nadciśnieniem tętniczym. Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała od 20 do < 50 kg oraz 5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała ≥ 50 kg. Dawkę należy dostosować indywidualnie, do dawki maksymalnej wynoszącej 20 mg na dobę u pacjentów o masie ciała od 20 do 47
- Pacjenci o masie ciała od 20 do <50 kg:
- Dawka początkowa: 2,5 mg raz na dobę
- Dawka maksymalna: 20 mg raz na dobę
- Pacjenci o masie ciała ≥50 kg:
- Dawka początkowa: 5 mg raz na dobę
- Dawka maksymalna: 40 mg raz na dobę
U dzieci z zaburzeniami czynności nerek należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej lub wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami.48 49
W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży nie badano stosowania dawek większych niż 0,61 mg/kg m.c. (lub większych niż 40 mg).50 51
Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²).<sup data-drug="LisiHEXAL 10" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR 52 <sup data-drug="Lisinopril Grindeks" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lisinopril Grindeks u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR 53
Dawkowanie preparatów złożonych zawierających lizynopryl
Na rynku dostępne są również preparaty złożone zawierające lizynopryl w połączeniu z innymi substancjami czynnymi, takimi jak amlodypina (np. Dironorm, Lisinopril/Amlodipine Alkaloid), hydrochlorotiazyd (np. Skopryl plus) czy torasemid (np. Toralis). Są one stosowane głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, gdy monoterapia jest niewystarczająca.54 55
Preparaty złożone nie są na ogół odpowiednie do rozpoczynania leczenia. Powinny być stosowane jedynie u pacjentów, u których, w wyniku stopniowego zwiększania dawek poszczególnych składników, ustalono już optymalną dawkę podtrzymującą odpowiadającą zawartości substancji czynnych w danym preparacie złożonym.56 57
Podobnie jak w przypadku lizynoprylu w monoterapii, preparaty złożone podaje się doustnie, zwykle raz na dobę, a pokarm nie wpływa na ich wchłanianie.58 59
Jeżeli konieczne jest dostosowanie dawki, należy rozważyć powrót do stosowania poszczególnych składników produktu leczniczego osobno, z odpowiednim stopniowym zwiększaniem dawek.60 61
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania