podanie doustne
Podanie doustne (per os, p.o.) to najpopularniejsza droga aplikacji leków, polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej do organizmu przez jamę ustną. Metoda ta jest preferowana ze względu na wygodę stosowania, nieinwazyjność oraz możliwość samodzielnego przyjmowania leków przez pacjenta.
Leki doustne występują w różnych postaciach farmaceutycznych: tabletki, kapsułki, drażetki, syropy, zawiesiny, roztwory i proszki. Po podaniu doustnym substancja lecznicza ulega wchłanianiu głównie w jelicie cienkim, a następnie przez układ wrotny trafia do wątroby, gdzie może podlegać efektowi pierwszego przejścia, co wpływa na biodostępność leku.
Podanie doustne ma pewne ograniczenia – nie jest odpowiednie dla pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, wymiotujących oraz w przypadku leków drażniących przewód pokarmowy. Absorpcja leków podawanych doustnie może być modyfikowana przez pokarm, pH soku żołądkowego oraz interakcje z innymi jednocześnie przyjmowanymi substancjami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Erdomed 300 mg
Erdomed w postaci kapsułek zawiera 300 mg erdosteiny jako substancję czynną, wykazującą działanie mukolityczne i sekretolityczne poprzez modyfikację właściwości wydzieliny oskrzelowej. Preparat jest dostępny w formie kapsułek zawierających proszek, który po podaniu doustnym uwalnia erdosteinę w przewodzie pokarmowym. Składniki pomocnicze obejmują powidon, celulozę mikrokrystaliczną, magnezu stearynian, żelatynę oraz barwniki: tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek żółty (E172) i indygotynę (E132). Produkt jest pakowany w blistry z folii PVC/PVdC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających 10, 20 lub 60 kapsułek.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Levothyroxine Accord 150 mcg
Levothyroxine Accord to preparat zawierający lewotyroksynę sodową dostępny w formie niepowlekanych tabletek o 12 różnych mocach, od 12,5 do 200 mikrogramów. Każda tabletka zawiera precyzyjnie odmierzoną dawkę substancji czynnej, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Tabletki mają średnicę około 7 mm i różnią się kolorem oraz oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację. Z wyjątkiem dawki 12,5 mikrogramów, wszystkie tabletki posiadają linię podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie na równe części. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, magnezu tlenek, karboksymetyloskrobię sodową oraz sodu stearylofumaran. W skład poszczególnych dawek wchodzą także różne barwniki (np. E 102, E 110, E 129), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych, co należy uwzględnić przy przepisywaniu leku.
błękit brylantowy, blister oranżowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura, indygokarmin, karboksymetyloskrobia sodowa, karmin, lewotyroksyna sodowa, linia podziału, podanie doustne, reakcja alergiczna, stearylofumaran sodu, tabletka niepowlekana, tartrazyna, tlenek magnezu, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alpragen 0,5 mg
Alprazolam (Alpragen) dostępny jest w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg oraz 1 mg w formie tabletek doustnych. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, z uwzględnieniem nasilenia objawów i odpowiedzi klinicznej, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez okres maksymalnie 2-4 tygodni. U dorosłych zwykle stosuje się 0,25-0,5 mg trzy razy na dobę, z możliwością zwiększania dawki co 3-4 dni do maksymalnie 4 mg/dobę. U osób starszych dawkę początkową ustala się na poziomie 0,25 mg 2-3 razy na dobę, z maksymalną dawką do 1,5 mg/dobę u pacjentów w dobrej kondycji oraz 0,75 mg/dobę u osłabionych. Pacjenci z chorobami wyniszczającymi lub zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek wymagają ostrożnego dawkowania, z maksymalną dawką od 0,75 mg do 1,5 mg/dobę. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dalacin C 75 mg
Dalacin C to lek zawierający 75 mg klindamycyny w formie chlorowodorku, dostępny w postaci twardych kapsułek o charakterystycznym dwuczęściowym, zielono-białym wyglądzie z oznaczeniami „CLIN 75” oraz „Pfizer”. Substancją pomocniczą jest m.in. laktoza jednowodna, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Kapsułka składa się z białego korpusu zawierającego tytanu dwutlenek i żelatynę oraz zielonego wieczka barwionego indygokarminą, żółcieniem chinolinowym i tytanu dwutlenkiem, co zapewnia odpowiednią strukturę i kolorystykę. Lek jest przeznaczony do podania doustnego i pakowany w blistry PVC/Al po 16 lub 20 kapsułek.
Dalacin C, dwutlenek tytanu, indygokarmina, kapsułka twarda, klindamycyna chlorowodorek, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, zgodność farmaceutyczna, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Deflegmin KIDS 15 mg/5 ml
Deflegmin KIDS to syrop zawierający ambroksolu chlorowodorek w stężeniu 15 mg/5 ml, przeznaczony do precyzyjnego dawkowania w terapii pediatrycznej. Syrop zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (2500 mg/5 ml), glikol propylenowy (84,8 mg/5 ml) oraz benzoesan sodu (10 mg/5 ml), które mogą mieć znaczenie kliniczne u niektórych pacjentów. Postać syropu ułatwia doustne podawanie leku dzieciom, a dołączona miarka z polipropylenu umożliwia dokładne odmierzanie dawki. Produkt dostępny jest w butelkach o pojemności 120 ml lub 150 ml, zamkniętych w szklanych butelkach z zabezpieczeniem typu „child-proof”.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zaldiar Effervescent 37,5 mg + 325 mg
Lek Zaldiar Effervescent zawiera 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu w jednej tabletce musującej i jest wskazany do stosowania u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego bólem wymagającym jednoczesnego podania obu substancji czynnych. Początkowa dawka wynosi 2 tabletki (75 mg tramadolu i 650 mg paracetamolu), a maksymalna dobowa dawka to 8 tabletek (300 mg tramadolu i 2600 mg paracetamolu), z minimalnym odstępem między dawkami wynoszącym 6 godzin. Terapia powinna trwać tylko tak długo, jak jest to bezwzględnie konieczne, a w przypadku długotrwałego leczenia zaleca się regularną obserwację pacjenta oraz okresowe przerwy w terapii w celu oceny dalszej potrzeby stosowania leku. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
bezpieczeństwo i skuteczność leku, ból umiarkowany do ciężkiego, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, dawka uśmierzająca ból, eliminacja tramadolu, nasilenie schorzenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, podanie doustne, substancja czynna, tabletka musująca, tramadol, tramadolu chlorowodorek, Zaldiar Effervescent - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe 40 mg
Pantogen 20 mg zawiera 20 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtora wodnego) w formie tabletek dojelitowych, stosowanych głównie w leczeniu objawowej choroby refluksowej przełyku oraz profilaktyce owrzodzeń żołądka i dwunastnicy indukowanych przez NLPZ u pacjentów z grup ryzyka. Standardowa dawka wynosi 20 mg raz na dobę, przy czym złagodzenie objawów refluksu obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach terapii, z możliwością przedłużenia leczenia o kolejne 4 tygodnie w przypadku niewystarczającej poprawy. Po remisji możliwe jest stosowanie terapii „na żądanie” z dawką 20 mg w momencie pojawienia się dolegliwości, a w przypadku nawrotu choroby dawkę należy zwiększyć do 40 mg (Pantogen 40 mg), a następnie po opanowaniu objawów powrócić do dawki 20 mg. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy przekraczać dawki 20 mg na dobę, natomiast u osób z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Pantogen 20 mg nie jest zalecany u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
choroba refluksowa przełyku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, NLPZ, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, podanie doustne, powłoka dojelitowa, refluksowe zapalenie przełyku, remisja objawów, tabletka dojelitowa, upośledzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Senes – Dawkowanie i sposób podawania
Senes (Cassia senna L.) jest źródłem glikozydów hydroksyantracenowych, które wykazują działanie przeczyszczające. Maksymalna dobowa dawka tych glikozydów wynosi 30 mg, co odpowiada różnym ilościom preparatów: saszetka zawiera 16,58-22,43 mg w przeliczeniu na sennozyd B, Normosan 1,4 g produktu zawiera 22,02-29,79 mg antrapochodnych (glukofrangulina A), a Normosan fix jedna saszetka zawiera 22,02-29,79 mg antrapochodnych. Preparaty należy stosować doustnie, raz na dobę, najlepiej wieczorem po posiłku, w dawce minimalnej koniecznej do uzyskania miękkiego stolca. Działanie przeczyszczające pojawia się po 8-12 godzinach od podania. Preparaty są przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 roku życia i nie powinny być stosowane dłużej niż 1 tydzień, z zaleceniem stosowania 2-3 razy w tygodniu. W przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest konsultacja lekarska lub farmaceutyczna.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Doloxib 120 mg
Etorykoksyb (Doloxib) wykazuje zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych zależne od dawki i czasu terapii, dlatego zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy okres. W chorobie zwyrodnieniowej stawów (ChZS) dawka początkowa wynosi 30 mg/dobę, maksymalnie 60 mg/dobę, z koniecznością okresowej oceny efektów leczenia. W reumatoidalnym zapaleniu stawów (RZS) i zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa dawka początkowa to 60 mg/dobę, maksymalnie 90 mg/dobę, z możliwością redukcji do 60 mg po stabilizacji. W ostrym zapaleniu stawów w przebiegu dny moczanowej stosuje się 120 mg/dobę maksymalnie przez 8 dni, a w bólu po zabiegach stomatologicznych 90 mg/dobę do 3 dni. U pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga się modyfikacji dawki, jednak należy zachować ostrożność.
analgezja pooperacyjna, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, etorykoksyb, klirens kreatyniny, ostra dna moczanowa, ostre zapalenie stawów, ostry zespół bólowy, podanie doustne, reumatoidalne zapalenie stawów, skala Childa-Pugha, układ sercowo-naczyniowy, zabieg stomatologiczny chirurgiczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Szałwia – Dawkowanie i sposób podawania
Szałwia (Salvia officinalis L.) jest stosowana w różnych postaciach farmaceutycznych, a dawkowanie zależy od formy preparatu, wieku pacjenta oraz wskazań terapeutycznych. Dla dorosłych napar do płukania jamy ustnej i gardła przygotowuje się z 2 saszetek (2,4 g) liścia szałwii zalanych 100 ml wrzącej wody, naparzać 15 minut i stosować kilka razy na dobę. W zaburzeniach trawiennych zaleca się 1 saszetkę (1,2 g) w 100 ml wody, pić 3 razy dziennie po ½ szklanki. Przy nadmiernym poceniu stosuje się 1-2 saszetki (1,2-2,4 g) w 200 ml wody, pić raz dziennie po 1 szklance. Preparaty złożone, takie jak Dentosept (15% roztwór) i Tymsal-spray (nalewka), mają określone dawkowanie i ograniczenia czasowe stosowania (do 7 dni bez konsultacji). U dzieci i młodzieży stosowanie jest ograniczone ze względu na bezpieczeństwo, np. Szałwia Fix nie jest zalecana poniżej 18 lat, a Tymsal-spray poniżej 12 lat. Całkowite spożycie tujonu nie powinno przekraczać 5,0 mg/dobę.
choroba tarczycy, interakcja lekowa, koncentrat farmaceutyczny, liść szałwii, nadmierne pocenie, nalewka lecznicza, napar leczniczy, płukanie jamy ustnej, podanie doustne, postać farmaceutyczna, preparat złożony, substancja lecznicza, szałwia lekarska, tujon, wskazanie terapeutyczne, wywiad medyczny, zaburzenia trawienne, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Finamef 5 mg
Produkt leczniczy Finamef, stosowany w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, zaleca się podawać w dawce 5 mg (1 tabletka) raz na dobę, niezależnie od posiłków. Terapia powinna trwać co najmniej 6 miesięcy, aby umożliwić pełną ocenę skuteczności leczenia. Tabletki należy przyjmować w całości, bez dzielenia czy kruszenia, co jest istotne dla zachowania integralności farmakokinetycznej leku. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, nawet przy klirensie kreatyniny poniżej 9 ml/min, nie jest wymagana modyfikacja dawkowania. U osób powyżej 70. roku życia, mimo spowolnionej eliminacji finasterydu, również nie zaleca się zmiany dawki. Brak jest natomiast danych dotyczących stosowania Finamefu u pacjentów z niewydolnością wątroby oraz poddawanych hemodializie, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scopolamine butylbromide Kalceks 20 mg/ml
Hioscyna butylobromek (butylobromek skopolaminy) została poddana badaniom przedklinicznym, które wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików. W badaniach tych nie zaobserwowano efektów teratogennych przy dawkach do 200 mg/kg podawanych doustnie u szczurów oraz do 200 mg/kg doustnie i 50 mg/kg podskórnie u królików. Ponadto, w badaniach na szczurach nie stwierdzono zaburzeń płodności przy dawkach do 200 mg/kg podawanych w diecie, co wskazuje na brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne tego gatunku.
badanie przedkliniczne, butylobromek skopolaminy, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, hioscyna butylobromek, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie płodności, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Neorelium 5 mg
Neorelium to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 5 mg diazepamu jako substancji czynnej. Tabletki mają żółty kolor, okrągły kształt i dwustronnie wypukłą powierzchnię. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują m.in. skrobię ziemniaczaną, karboksymetyloskrobię sodową, żelatynę, polisorbat 80, laktozę jednowodną (59,65 mg na tabletkę), talk, magnezu stearynian oraz żółcień chinolinową (E104). Otoczka zawiera hypromelozę i makrogol 6000. Obecność laktozy jest istotna dla pacjentów z jej nietolerancją. Postać powlekana chroni substancję czynną i maskuje smak, co ułatwia podawanie doustne.
blister, dawka terapeutyczna, diazepam, emulgator, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, podanie doustne, polisorbat, rdzeń tabletki, skrobia ziemniaczana, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, tabletka powlekana, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadalafil Bluescience 2,5 mg
Tadalafil Bluescience jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających 2,5 mg tadalafilu jako substancji czynnej. Tabletki mają postać białych lub prawie białych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek o średnicy około 5 mm. Każda tabletka zawiera 38 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład tabletki obejmuje liczne substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 30, poloksamer 188, sodu laurylosiarczan, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę, rozpad i właściwości farmaceutyczne preparatu. Powłoka tabletki zawiera alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3350 oraz talk, co ułatwia połykanie i maskuje smak substancji czynnej.
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, poloksamer, powidon, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tadalafil - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aregalu 14 mg
Produkt leczniczy Aregalu dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 14 mg teriflunomidu jako substancję czynną. Tabletki mają charakterystyczny niebieski kolor, są okrągłe, dwuwypukłe, o średnicy około 7 mm, z nadrukiem „14” na jednej stronie. W składzie pomocniczym istotna jest obecność laktozy jednowodnej w ilości 72,2 mg na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletki zawiera m.in. skrobię kukurydzianą, hydroksypropylocelulozę, celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, magnezu stearynian oraz krzemionkę koloidalną bezwodną. Otoczka składa się z hypromelozy, tytanu dwutlenku (E 171), makrogolu 8000 oraz barwników: indygokarminu i laku glinowego (E 132). Tabletki są przeznaczone do podania doustnego, a powłoka chroni substancję czynną przed czynnikami zewnętrznymi i maskuje smak.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, indygokarmin, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, podanie doustne, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, teriflunomid - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ancotil 10 mg/ml
Flucytozyna, substancja czynna Ancotilu (10 mg/ml, roztwór do infuzji), charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną (>90%) oraz porównywalnymi stężeniami w osoczu po podaniu doustnym i dożylnym. Objętość dystrybucji wynosi około 0,88 ± 0,29 l/kg po podaniu doustnym i 0,78 ± 0,13 l/kg po dożylnym, a lek nie wiąże się z białkami osocza, co sprzyja jego szerokiej dystrybucji, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego i otrzewnowego (około 75% stężenia w surowicy). Kluczowe dla skuteczności terapeutycznej jest utrzymanie stężenia minimalnego w osoczu na poziomie 20-25 μg/ml, przy jednoczesnym unikaniu przekroczenia 100-120 μg/ml ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Flucytozyna jest eliminowana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji nerek i dostosowania dawkowania u pacjentów z ich niewydolnością.
Ancotil, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, działanie niepożądane, flucytozyna, funkcja nerek, infuzja dożylna, lek przeciwgrzybiczny, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, objętość wody w organizmie, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn otrzewnowy, podanie doustne, podanie dożylne, populacja pediatryczna, schemat dawkowania, stężenie leku, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zakres terapeutyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Althyxin 100 mcg
Althyxin to preparat zawierający lewotyroksynę sodową, syntetyczny analog hormonu tarczycy T4, dostępny w ośmiu dawkach: 25, 50, 75, 100, 125, 150, 175 oraz 200 μg. Każda tabletka ma postać białą, okrągłą, z wyraźnym oznaczeniem dawki oraz nacięciem w kształcie znaku plus (+), umożliwiającym precyzyjne dzielenie na równe części. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna w ilości około 62,46–62,63 mg, której zawartość nieznacznie maleje wraz ze wzrostem dawki lewotyroksyny. Pozostałe składniki to skrobia kukurydziana, żelatyna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, które wspomagają stabilność, rozpad i proces produkcji tabletek. Lek jest pakowany w blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających od 30 do 100 tabletek, z zalecanym przechowywaniem w temperaturze do 25°C i okresem ważności 3 lat.
hormon tarczycy T4, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lewotyroksyna sodowa, nietolerancja galaktozy, podanie doustne, postać farmaceutyczna, przewód pokarmowy, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tyroksyna, wrodzony niedobór laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Treosulfan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące treosulfanu obejmują kompleksowe badania toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla myszy wynosiła 3360 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym oraz >2500 mg/kg po dożylnym, natomiast u szczurów LD50 wynosiła 2575 mg/kg doustnie i >2860 mg/kg dootrzewnowo. Badania podostrej toksyczności na małpach wykazały uszkodzenia układu krwiotwórczego przy dawkach 56–111 mg/kg/dobę oraz poważniejsze objawy, takie jak biegunka i spadek masy ciała, przy dawkach 222–445 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach (7 miesięcy) zaobserwowano istotne zaburzenia funkcji rozrodczych, w tym zmniejszenie spermiogenezy u samców oraz zaburzenia cyklu u samic, bez patologii innych narządów, co wskazuje na ukierunkowane działanie toksyczne treosulfanu na układ rozrodczy.
antykoncepcja, białaczka nielimfatyczna, ciałko żółte, cytostatyk alkilujący, dawka śmiertelna, leczenie onkologiczne, opóźniona spermiogeneza, pęcherzyki jajnikowe, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, spermiogeneza, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, treosulfan, układ krwiotwórczy, zaburzenia cyklu miesiączkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Hascovir control MAX 400 mg
Acyklowir, substancja czynna leku Hascovir control MAX, charakteryzuje się niską biodostępnością doustną na poziomie 15-20%, jednak umożliwia osiągnięcie stężeń terapeutycznych w osoczu. Po podaniu doustnym dawki 200 mg co 4 godziny osiągane są stężenia maksymalne około 0,7 μg/ml, a przy dawce 400 mg co 4 godziny – 1,2 μg/ml. W przypadku podania dożylnego u dorosłych stężenia maksymalne po jednogodzinnym wlewie wynoszą od 5,1 μg/ml (2,5 mg/kg) do 20,7 μg/ml (10 mg/kg), z okresem półtrwania około 2,9 godziny. U noworodków i niemowląt do 3 miesiąca życia okres półtrwania jest wydłużony do 3,8 godziny, a stężenia maksymalne osiągają 13,8 μg/ml. Acyklowir jest wydalany głównie przez nerki, w 85-90% w postaci niezmienionej, z klirensem nerkowym przewyższającym klirens kreatyniny, co wskazuje na udział zarówno przesączania kłębuszkowego, jak i wydzielania kanalikowego w eliminacji leku.
acyklowir, biodostępność doustna, biotransformacja leku, dawkowanie leku, hemodializa, interakcja farmakokinetyczna, karboksymetoksymetyloguanina, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie doustne, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła niewydolność nerek, stężenie leku w osoczu, stężenie terapeutyczne, wiązanie z białkami osocza, wlew dożylny, wydzielanie kanalikowe, zakażenie HIV, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zakażenie wirusowe, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg tymiankowy – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg tymiankowy (Thymi extractum) jest składnikiem aktywnym preparatu Tussipect, stosowanego w terapii wykrztuśnej i przeciwkaszlowej. Preparat zawiera 622 mg wyciągu tymiankowego w 5 ml syropu (DER 1:3-5; ekstrahent: mieszanina etanolu 96% (v/v), wody i glicerolu). Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 5 ml syropu 2-3 razy na dobę, z zachowaniem odstępu 6-8 godzin między dawkami, co odpowiada maksymalnej dobowej dawce 15 ml (1866 mg wyciągu tymiankowego). Preparat podaje się doustnie, a precyzyjne dawkowanie zapewnia dołączona miarka lub łyżeczka miarowa. Dzieci poniżej 12 lat nie mają ustalonych zaleceń dawkowania w dostępnej dokumentacji.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Rosuvastatin Medical Valley to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, zawierający rozuwastatynę w formie soli wapniowej. Każda dawka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg czystej substancji czynnej. Tabletki różnią się kolorem, kształtem i wymiarami, co ułatwia identyfikację: dawka 5 mg jest żółta i okrągła (7 mm), dawki 10 mg i 20 mg są różowe i okrągłe (7 mm i 9 mm), a dawka 40 mg jest różowa i owalna (6,8 x 11,4 mm). Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (od 96,79 mg do 193,57 mg w zależności od dawki), celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, krospowidon oraz magnezu stearynian w rdzeniu tabletki, a także hypromelozę, tytanu dwutlenek, triacetynę i barwniki żelaza tlenkowego w otoczce. Laktoza jednowodna jest obecna zarówno w rdzeniu, jak i w otoczce, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
blister OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, nośnik polimerowy, podanie doustne, rozuwastatyna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, triacetyna - Leksykon substancji czynnych
Chlorheksydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorheksydyna, szeroko stosowana substancja antyseptyczna, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z dawką LD50 doustną przekraczającą 2 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz LD50 naskórną wynoszącą około 630-637 mg/kg u myszy i ponad 1 g/kg u szczurów. W badaniach przewlekłej toksyczności, dawka NOEL ustalona została na poziomie 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, przy czym wyższe dawki (40 mg/kg) indukowały zmiany w wątrobie, takie jak włóknienia, martwica ogniskowa, rozrost przewodów żółciowych oraz podwyższenie poziomu ALT. Nie zaobserwowano jednoznacznej korelacji pomiędzy podawaniem chlorheksydyny a zaostrzeniem bronchopneumonii u psów, jednak dane te wymagają dalszej weryfikacji. Badania reprodukcyjne i embriotoksyczność nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach do 450 mg/kg u szczurów i 175 mg/kg u królików, a toksyczność matczyna nie występowała poniżej 10 mg/kg masy ciała u szczurów.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bronchopneumonia, chlorheksydyna, dawka LD50, dekspantenol, działanie przeciwdrobnoustrojowe, embriotoksyczność, hemosyderoza, karcynogenność, NOEL, obszar martwicy, odczyn zapalny, odkażanie błon śluzowych, odkażanie skóry, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie naskórne, podwyższony poziom ALT, rozrost przewodów żółciowych, substancja antyseptyczna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna, włóknienie, zmiany wątrobowe - Leksykon substancji czynnych
Drzewo rosiczkowe – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat Drosetux zawiera substancję aktywną drzewo rosiczkowe (Drosera 3CH) w formie syropu, uzupełnioną o inne składniki homeopatyczne, takie jak Arnica montana 3CH, Belladonna 3CH czy Ferrum phosphoricum 3CH. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: dzieci do 6 lat otrzymują 2,5 ml syropu 3-5 razy na dobę (7,5-12,5 ml/dobę), dzieci i młodzież powyżej 6 lat 5 ml 3-5 razy na dobę (15-25 ml/dobę), a dorośli 15 ml 3-5 razy na dobę (45-75 ml/dobę). Podawanie odbywa się doustnie z wykorzystaniem dołączonej miarki dozującej, co zapewnia precyzyjne dawkowanie, szczególnie istotne w pediatrii.
arnica montana, Belladonna, benzoesan sodu, Cina, Coccus cacti, Corallium rubrum, Cuprum gluconicum, dawka dobowa, dawka jednorazowa, drzewo rosiczkowe, Ferrum phosphoricum, Ipeca, miarka dozująca, pacjent pediatryczny, podanie doustne, sacharoza, Solidago virga aurea, substancja aktywna, syrop Drosetux, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metronidazol Polpharma 250 mg
Przedkliniczne badania nad metronidazolem wykazały działanie mutagenne w testach in vitro, jednakże brak potwierdzenia mutagenności in vivo u ssaków, co sugeruje istnienie mechanizmów detoksykacji w organizmach żywych. Długotrwałe podawanie doustne metronidazolu u myszy i szczurów ujawniło mutagenne efekty, natomiast chomiki nie wykazały takiej reakcji, wskazując na międzygatunkowe różnice. W kontekście kancerogenności, u samców myszy stosujących dawkę 500 mg/kg mc./dobę odnotowano wzrost częstości złośliwych guzów wątroby, a u myszy poddanych terapii przez całe życie zaobserwowano zwiększoną częstość chłoniaków i nowotworów płuc. U samic szczurów długotrwałe doustne podawanie leku wiązało się ze wzrostem zachorowań na raka sutka i wątroby.
badanie in vitro, badanie in vivo, detoksykacja, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kancerogenność, metronidazol, mutagenność, nowotwór płuc, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rak sutka, rak wątroby, toksyczność płodowa, uszkodzenie płodu, złośliwy guz wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ambroksol Hasco Junior 15 mg/5 ml
Ambroksol Hasco Junior w formie syropu o stężeniu 15 mg/5 ml jest wskazany w leczeniu schorzeń dróg oddechowych, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta oraz fazy terapii. Dawkowanie w fazie początkowej (pierwsze 14 dni) wynosi dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat 20 ml 2 razy na dobę (120 mg ambroksolu/dobę), dla dzieci 6-12 lat 10 ml 2-3 razy na dobę (60-90 mg/dobę), dla dzieci 2-6 lat 5 ml 3 razy na dobę (45 mg/dobę), a dla dzieci 1-2 lata 5 ml 2 razy na dobę (30 mg/dobę). Po 14 dniach dawkę można zmniejszyć o połowę w fazie podtrzymującej, co zmniejsza obciążenie organizmu przy kontynuacji leczenia.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Nakom 250 mg + 25 mg
Nakom to lek zawierający 250 mg lewodopy oraz 25 mg karbidopy (w postaci karbidopy jednowodnej) w jednej tabletce, stosowany doustnie. Proporcja substancji czynnych została dobrana w celu optymalizacji skuteczności terapeutycznej. Tabletki mają postać niebieskich, nakrapianych, owalnych i obustronnie wypukłych tabletek z nacięciem umożliwiającym ich podział. Substancje pomocnicze to m.in. skrobia kukurydziana, skrobia żelatynizowana, magnezu stearynian, indygotyna (E 132) oraz celuloza mikrokrystaliczna, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i estetykę produktu. Lek jest pakowany w blistry Aluminium/PVC po 100 tabletek, co zapewnia stabilność i ochronę przed czynnikami zewnętrznymi.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Indix Combi 5 mg + 1,25 mg zawiera peryndopryl (3,4 mg peryndoprylu, odpowiadające 5 mg peryndoprylu tozylanu, przeliczone na peryndopryl sodu) oraz indapamid (1,25 mg). Zalecane dawkowanie to jedna tabletka powlekana raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. Preparat stosuje się w terapii nadciśnienia tętniczego, zwłaszcza gdy ciśnienie nie jest kontrolowane przy niższej dawce (2,5 mg + 0,625 mg). W uzasadnionych przypadkach możliwa jest bezpośrednia zmiana z monoterapii na Indix Combi 5 mg + 1,25 mg. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki i monitorowanie parametrów klinicznych, w tym stężenia kreatyniny i potasu w surowicy. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz ciężką niewydolnością wątroby.
ciśnienie tętnicze, czynność nerek, indapamid, klirens kreatyniny, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry nerkowe, peryndopryl, peryndopryl tozylan, podanie doustne, podeszły wiek, populacja pediatryczna, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, surowica krwi, tabletka powlekana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Curacne 20 mg 20 mg
Izotretynoina w postaci kapsułek miękkich Curacne 20 mg jest wskazana do leczenia ciężkich postaci trądziku i powinna być przepisywana wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w terapii retynoidami ogólnoustrojowymi. Terapia rozpoczyna się od dawki 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, z możliwością dostosowania do zakresu 0,5-1,0 mg/kg mc./dobę w zależności od indywidualnej tolerancji i odpowiedzi pacjenta. Całkowita dawka skumulowana powinna wynosić 120-150 mg/kg mc., co jest kluczowe dla długotrwałej remisji i minimalizacji nawrotów. Standardowy czas trwania terapii wynosi 16-24 tygodnie, a kapsułki należy przyjmować doustnie z posiłkiem, raz lub dwa razy dziennie. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 1 mg/kg mc./dobę lub do najwyższej tolerowanej dawki.
ciężka niewydolność nerek, ciężki trądzik, Curacne, cykl terapii, dawka skumulowana, działanie niepożądane, izotretynoina, kapsułka miękka, nawrót choroby, nietolerancja leku, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, remisja długotrwała, retynoidy systemowe, schemat dawkowania, terapia izotretynoiną, trądzik młodzieńczy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ferrum-Lek 50 mg Fe3+/ml
Ferrum Lek to parenteralny preparat zawierający 100 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem w 2 ml roztworu (50 mg jonów żelaza(III)/ml). Po podaniu domięśniowym żelazo jest magazynowane w organizmie jako ferrytyna, uwodniony tlenek żelaza(III) połączony z resztą fosforanową w micelach, co stanowi fizjologiczny sposób przechowywania nadmiaru żelaza. Transport jonów żelaza odbywa się przez transferynę, beta-globulinę syntetyzowaną w wątrobie, która wiąże dwa atomy żelaza i dostarcza je do komórek uczestniczących w syntezie hemoglobiny, mioglobiny oraz enzymów. Kompleks ten charakteryzuje się dużą wielkością cząsteczki, co uniemożliwia jego wydalanie przez nerki i zapewnia stabilność, zapobiegając samoistnemu uwalnianiu jonów żelaza w warunkach fizjologicznych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Donesyn 5 mg
Donesyn (chlorowodorek donepezylu) stosowany w leczeniu otępienia w chorobie Alzheimera powinien być podawany początkowo w dawce 5 mg raz na dobę przez minimum 1 miesiąc, co umożliwia ocenę skuteczności terapii oraz osiągnięcie stacjonarnego stężenia leku. Po tym okresie dawkę można zwiększyć do maksymalnie 10 mg na dobę, podawanej również jednorazowo. Terapia powinna być prowadzona pod nadzorem specjalisty, a decyzja o kontynuacji leczenia opiera się na regularnej ocenie korzyści klinicznych. W przypadku braku efektów terapeutycznych zaleca się rozważenie zaprzestania podawania leku, pamiętając o stopniowym ustępowaniu korzyści po odstawieniu donepezylu. Lek podaje się doustnie wieczorem, choć u pacjentów z zaburzeniami snu możliwe jest podanie rano.
bezsenność, chlorowodorek donepezylu, ciężka niewydolność wątroby, dawka dobowa, donepezyl, ekspozycja na lek, klirens chlorowodorku donepezylu, koszmar nocny, kryteria ICD 10, nietypowy sen, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ocena kliniczna, otępienie w chorobie Alzheimera, podanie doustne, terapia podtrzymująca, wywiad medyczny, zaburzenie snu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Deslodyna fast 5 mg
Produkt leczniczy Deslodyna fast zawiera desloratadynę w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, przeznaczonych do stosowania doustnego u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Zalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę, niezależnie od posiłku. W przypadku okresowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa leczenie powinno być przerwane po ustąpieniu objawów i wznowione przy ich nawrocie, natomiast w przewlekłym zapaleniu zaleca się kontynuację terapii przez cały okres narażenia na alergen. Stosowanie leku u dzieci poniżej 12 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, a u młodzieży 12-17 lat dane są ograniczone. Maksymalny czas samodzielnego leczenia pokrzywki bez konsultacji lekarskiej wynosi 10 dni.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alkohol benzylowy, aspartam, desloratadyna, glikol propylenowy, mannitol, nietolerancja składników leku, objawy przewlekłe, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, podanie doustne, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skuteczność leku, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Banavin 10 mg
Banavin (wortioksetyna) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Leczenie dużego zaburzenia depresyjnego u dorosłych poniżej 65 roku życia rozpoczyna się od dawki 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji w zakresie 5-20 mg w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. Po ustąpieniu objawów depresji zaleca się kontynuację terapii przez minimum 6 miesięcy. U pacjentów w wieku ≥65 lat dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, a stosowanie dawek powyżej 10 mg wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne. Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Lek podaje się doustnie, tabletki mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez.
bupropion, chinidyna, duże zaburzenie depresyjne, fenytoina, fluoksetyna, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP2D6, inhibitor cytochromu P450, karbamazepina, objawy odstawienia, odpowiedź przeciwdepresyjna, paroksetyna, podanie doustne, ryfampicyna, tabletka powlekana, wortioksetyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lamisil 125 mg
Lamisil jest dostępny w formie tabletek doustnych o dawkach 125 mg i 250 mg terbinafiny w postaci chlorowodorku. Tabletki 125 mg posiadają rowek dzielący, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki u dzieci w zależności od masy ciała. Substancją czynną jest terbinafina, a tabletki 125 mg zawierają dodatkowo 21 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej, podczas gdy tabletki 250 mg zawierają krzemionkę koloidalną bezwodną zamiast laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze, takie jak magnezu stearynian, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa i celuloza mikrokrystaliczna, występują w obu wariantach dawkowania.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie u dzieci, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, produkt leczniczy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka z rowkiem dzielącym, terbinafina - Leksykon substancji czynnych
Morfina – Wskazania do stosowania
Morfina jest kluczowym opioidowym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu bólu o różnym nasileniu, szczególnie w bólach nowotworowych, które są oporne na słabsze analgetyki. Preparaty takie jak Vendal retard (tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 10, 30, 60, 100, 200 mg) oraz Oramorph (roztwór doustny 2 mg/ml i 20 mg/ml) są dedykowane do długotrwałego łagodzenia silnych i bardzo silnych bólów, w tym u dzieci powyżej 1. roku życia. Morfina znajduje zastosowanie także w leczeniu bólów średnio nasilonych i silnych, które nie ustępują po lekach o słabszym działaniu, np. Sevredol (tabletki powlekane 20 mg). W stanach ostrych i rozległych urazach stosuje się preparaty do podania pozajelitowego, takie jak Autostrzykawka Morfina Przeciwko Bólowi (20 mg/2 ml) oraz Morphine Kalceks (10 mg/ml). Podanie zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe (Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal, 1 mg/ml) jest wskazane w bólach o dużym nasileniu, zapewniając długotrwałe działanie bez zaburzeń czucia i ruchu.
analgezja, ból nowotworowy, ból oporny na leczenie, ból pooperacyjny, ból pourazowy, drogi żółciowe, działanie niepożądane, morfina o przedłużonym uwalnianiu, Morphine Kalceks, Morphini Sulfas WZF, opioidowy lek przeciwbólowy, Oramorph, podanie doustne, podanie dożylne, podanie parenteralne, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, populacja pediatryczna, potencjał uzależniający, preparat morfiny, roztwór do wstrzykiwań, roztwór doustny, Sevredol, skurcz mięśni gładkich, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana, Vendal retard - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Reddy 50 mg
Sytagliptyna (Sitagliptin Reddy) jest stosowana w dawce standardowej 100 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku GFR ≥ 60 do < 90 ml/min oraz ≥ 45 do < 60 ml/min nie jest konieczna zmiana dawki. Przy umiarkowanych zaburzeniach nerek (GFR ≥ 30 do < 45 ml/min) zaleca się dawkę 50 mg/dobę, natomiast przy ciężkich zaburzeniach (GFR ≥ 15 do < 30 ml/min) oraz w schyłkowej niewydolności nerek (GFR < 15 ml/min, w tym dializowanych) dawka powinna wynosić 25 mg raz na dobę. Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie leczenia wskazane jest monitorowanie funkcji nerek, aby odpowiednio dostosować dawkowanie. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki, jednak brak danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby wymaga ostrożności. Nie zaleca się stosowania sytagliptyny u dzieci i młodzieży w wieku 10-17 lat ze względu na niewystarczającą skuteczność, a brak danych klinicznych dotyczy dzieci poniżej 10 roku życia.
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, ESRD, farmakokinetyka, funkcja nerek, GFR, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ecugra 90 mg
Ecugra (tikagrelor) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 60 mg i 90 mg, stosowany głównie u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (OZW) oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego. W terapii OZW zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki nasycającej 180 mg (2 tabletki po 90 mg), następnie kontynuację dawką 90 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy, w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg. U pacjentów z zawalem sprzed co najmniej roku i wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę podtrzymującą 60 mg dwa razy na dobę. W przypadku zmiany terapii na Ecugra, pierwszą dawkę należy podać 24 godziny po ostatniej dawce poprzedniego inhibitora receptora ADP. Pominięcie dawki wymaga przyjęcia pojedynczej tabletki zgodnie z harmonogramem, aby uniknąć obniżenia skuteczności leczenia.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, inhibitor receptora ADP, kwas acetylosalicylowy, łagodne zaburzenie czynności wątroby, lek przeciwpłytkowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostry zespół wieńcowy, podanie doustne, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tikagrelor, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olzapin 5 mg
Produkt leczniczy Olzapin dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających substancję czynną olanzapinę (Olanzapinum). Tabletki mają żółty kolor, okrągły kształt oraz gładką, obustronnie wypukłą powierzchnię, przeznaczone są do podania doustnego. W składzie pomocniczym tabletek 5 mg znajduje się 35 mg laktozy jednowodnej oraz 0,0004 mg laku aluminiowego żółcieni pomarańczowej, natomiast tabletki 10 mg zawierają 70 mg laktozy jednowodnej i 0,0008 mg tego samego barwnika. Substancje pomocnicze podzielone są na składniki rdzenia (laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa, stearynian magnezu, laurylosiarczan sodu) oraz otoczki (alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek E171, lecytyna sojowa, talk, guma ksantan, laki aluminiowe E104 i E110, tlenek żelaza żółty E172).
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, olanzapina, otoczka tabletki, podanie doustne, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, sodu laurylosiarczan, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bicalutamide Accord 50 mg
Bicalutamide Accord to preparat w postaci tabletek powlekanych zawierających 50 mg bikalutamidu, stosowany doustnie. Tabletki są białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z oznaczeniem „B 50” na jednej stronie. Substancją pomocniczą jest m.in. laktoza jednowodna (56 mg na tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład tabletki obejmuje także karboksymetyloskrobię sodową, powidon K-30, magnezu stearynian, a otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 400 oraz tytanu dwutlenek (E 171). Tabletki pakowane są w blistry PVC/PVDC/Aluminium, co zapewnia stabilność i ochronę przed czynnikami zewnętrznymi. Dostępne są różne wielkości opakowań, od 14 do 100 tabletek, choć nie wszystkie mogą być dostępne na rynku.
Bicalutamide Accord, bikalutamid, blister PVC, charakterystyka produktu leczniczego, dwutlenek tytanu, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, powidon, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Calcium Sandoz + Vitamin D3 1000 mg + 880 IU
Calcium Sandoz + Vitamin D3 to preparat w formie tabletek do rozgryzania i żucia, zawierający 1000 mg wapnia w postaci węglanu wapnia oraz 22 µg (880 IU) cholekalcyferolu (witamina D3). Zalecane dawkowanie dla dorosłych i osób w podeszłym wieku to 1 tabletka na dobę, co dostarcza wymienione dawki składników aktywnych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Kobiety w ciąży mogą stosować maksymalnie pół tabletki na dobę, co odpowiada 500 mg wapnia i 440 IU witaminy D3, nie przekraczając łącznie 1500 mg wapnia i 600 IU witaminy D3 dziennie.
alkohol benzylowy, aspartam, cholekalcyferol, ciężkie zaburzenie czynności nerek, izomalt, jednostka międzynarodowa, podanie doustne, preparat wapniowo-witaminowy, sacharoza, sorbitol, substancja pomocnicza, tabletka do rozgryzania i żucia, węglan wapnia, witamina D3, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby