alkoholizm

Alkoholizm, zwany także zespołem zależności alkoholowej, to przewlekła, postępująca choroba charakteryzująca się utratą kontroli nad spożywaniem alkoholu, rozwojem tolerancji i występowaniem objawów abstynencyjnych. Jest klasyfikowany jako zaburzenie psychiczne i zaburzenie zachowania w ICD-10 (F10.2) oraz jako zaburzenie używania alkoholu w DSM-5.

Patogeneza alkoholizmu ma charakter wieloczynnikowy, obejmujący predyspozycje genetyczne, czynniki środowiskowe, psychologiczne i społeczno-kulturowe. W aspekcie neurobiologicznym dochodzi do zaburzenia układu nagrody poprzez wpływ na neuroprzekaźniki, w tym dopaminę, serotoninę, GABA i glutaminian, co prowadzi do rozwoju zależności fizycznej i psychicznej.

Obraz kliniczny obejmuje kompulsywne spożywanie alkoholu, utratę kontroli nad piciem, wzrost tolerancji, występowanie zespołu abstynencyjnego oraz kontynuowanie picia mimo świadomości szkód zdrowotnych i społecznych. Przewlekłe nadużywanie alkoholu prowadzi do wielu powikłań somatycznych, w tym marskości wątroby, kardiomiopatii alkoholowej, zaburzeń neurologicznych (encefalopatia Wernickego, zespół Korsakowa), zaburzeń metabolicznych oraz zwiększonego ryzyka nowotworów.

Leczenie alkoholizmu wymaga podejścia kompleksowego, obejmującego detoksykację, farmakoterapię (disulfiram, naltrekson, akamprozat), psychoterapię (behawioralno-poznawczą, motywacyjną), programy samopomocy (np. Anonimowi Alkoholicy) oraz terapię rodzinną. Skuteczność terapii zależy od wczesnej diagnozy, motywacji pacjenta oraz dostępności zintegrowanego wsparcia medycznego i psychospołecznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl