alkoholizm
Alkoholizm, zwany także zespołem zależności alkoholowej, to przewlekła, postępująca choroba charakteryzująca się utratą kontroli nad spożywaniem alkoholu, rozwojem tolerancji i występowaniem objawów abstynencyjnych. Jest klasyfikowany jako zaburzenie psychiczne i zaburzenie zachowania w ICD-10 (F10.2) oraz jako zaburzenie używania alkoholu w DSM-5.
Patogeneza alkoholizmu ma charakter wieloczynnikowy, obejmujący predyspozycje genetyczne, czynniki środowiskowe, psychologiczne i społeczno-kulturowe. W aspekcie neurobiologicznym dochodzi do zaburzenia układu nagrody poprzez wpływ na neuroprzekaźniki, w tym dopaminę, serotoninę, GABA i glutaminian, co prowadzi do rozwoju zależności fizycznej i psychicznej.
Obraz kliniczny obejmuje kompulsywne spożywanie alkoholu, utratę kontroli nad piciem, wzrost tolerancji, występowanie zespołu abstynencyjnego oraz kontynuowanie picia mimo świadomości szkód zdrowotnych i społecznych. Przewlekłe nadużywanie alkoholu prowadzi do wielu powikłań somatycznych, w tym marskości wątroby, kardiomiopatii alkoholowej, zaburzeń neurologicznych (encefalopatia Wernickego, zespół Korsakowa), zaburzeń metabolicznych oraz zwiększonego ryzyka nowotworów.
Leczenie alkoholizmu wymaga podejścia kompleksowego, obejmującego detoksykację, farmakoterapię (disulfiram, naltrekson, akamprozat), psychoterapię (behawioralno-poznawczą, motywacyjną), programy samopomocy (np. Anonimowi Alkoholicy) oraz terapię rodzinną. Skuteczność terapii zależy od wczesnej diagnozy, motywacji pacjenta oraz dostępności zintegrowanego wsparcia medycznego i psychospołecznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kłącze omanu – Przeciwwskazania stosowania
Kłącze omanu (Inula helenium L.) jest składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau Original, zawierającego 714 mg kłącza omanu na 100 ml oraz 66,8% (V/V) etanolu jako rozpuszczalnika. Przed zastosowaniem preparatu doustnego należy uwzględnić przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na substancje czynne i pomocnicze, owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, a także choroby układu pokarmowego ze względu na potencjalne drażniące działanie olejków eterycznych. Preparat nie jest wskazany u kobiet w ciąży, karmiących, dzieci oraz pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką i schorzeniami OUN ze względu na obecność etanolu. W preparatach złożonych należy rozważyć możliwe interakcje farmakologiczne z innymi lekami przewlekłymi.
alergia, alkoholizm, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba skóry, choroba wątroby, ciąża, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, egzema, farmakoterapia, interakcja farmakologiczna, kłącze omanu, nadwrażliwość, olejek eteryczny, owrzodzenie żołądka, padaczka, płyn doustny, preparat ziołowy, przewód pokarmowy, surowiec zielarski, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Opipramol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Opipramol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wymaga starannej kwalifikacji pacjentów ze względu na liczne przeciwwskazania i potencjalne działania niepożądane. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego bez zalegania moczu, chorobami wątroby i nerek, skłonnością do drgawek, niewydolnością naczyń mózgowych oraz zaburzeniami przewodzenia serca, zwłaszcza blokiem przedsionkowo-komorowym wyższego stopnia. W przypadku bloku I stopnia konieczne jest częste monitorowanie EKG. Rzadko mogą wystąpić zmiany hematologiczne, takie jak neutropenia czy agranulocytoza, co wymaga kontroli morfologii krwi, zwłaszcza przy objawach infekcyjnych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadczynnością tarczycy lub przyjmujących leki na tarczycę. Stosowanie u osób poniżej 18 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz potencjalne ryzyko nasilenia objawów depresyjnych i zachowań samobójczych.
agranulocytoza, alergiczna reakcja skórna, alkoholizm, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, brak laktazy, choroba nerek, choroba wątroby, czynność wątroby, drgawki, epizod dużej depresji, lek przeciwdepresyjny SSRI, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność naczyń mózgowych, obraz krwi, opipramol, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, remisja choroby, rozrost gruczołu krokowego, samouszkodzenie, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie serca, zaburzenie depresyjne, zaburzenie przewodzenia, zachowanie samobójcze, zaleganie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Koszyczek rumianku – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Koszyczek rumianku (Matricaria recutita L., flos) jest kluczowym składnikiem wyciągu płynnego w preparacie Salviasept, koncentracie do sporządzania roztworu do płukania gardła, gdzie stanowi 93,5 g na 100 g produktu. Stosowanie u pacjentów poniżej 18 roku życia nie jest zalecane z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Należy monitorować występowanie podrażnień śluzówki jamy ustnej i gardła, a w przypadku ich pojawienia się terapię należy przerwać. W razie nasilenia objawów wskazana jest konsultacja lekarska, co może sugerować konieczność zmiany leczenia. Preparat zawiera 58% (V/V) ± 10% etanolu, co jest istotne u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, chorobami mózgu oraz u osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny.
alkoholizm, choroba mózgu, choroba wątroby, cineol, działanie drażniące, etanol, interakcja farmakodynamiczna, koszyczek rumianku, liść szałwii, Matricaria recutita, mentol, nadwrażliwość, objawy chorobowe, olejek eteryczny, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, owoc kopru, padaczka, podrażnienie śluzówki, roztwór do płukania gardła, wyciąg płynny złożony, ziele krwawnika, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clemastinum WZF 1 mg/ml
Lek Clemastinum WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml klemastyny (klemastyny fumaranu) posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną oraz substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (90 mg/2 ml), etanol 96% (140 mg/2 ml) i glikol propylenowy (600 mg/2 ml). Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji krzyżowych z innymi lekami przeciwhistaminowymi pierwszej generacji (np. chlorfeniraminą, difenhydraminą). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, w tym efektów antycholinergicznych oraz poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego. Preparat powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel po wykluczeniu przeciwwskazań.
Względne przeciwwskazania dotyczą pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy (ze względu na zawartość sorbitolu), chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (z uwagi na obecność etanolu i glikolu propylenowego) oraz kobiet w ciąży. W takich przypadkach konieczne jest rozważenie alternatywnych preparatów przeciwhistaminowych o odmiennej strukturze chemicznej lub form podania. Przed zastosowaniem leku wskazany jest szczegółowy wywiad alergologiczny, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji. Clemastinum WZF jest lekiem o działaniu ogólnoustrojowym, a jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących przeciwwskazań w celu minimalizacji ryzyka poważnych działań niepożądanych.
alkoholizm, chlorfeniramina, choroba wątroby, Clemastinum WZF, difenhydramina, działanie antycholinergiczne, działanie depresyjne na OUN, dziedziczna nietolerancja fruktozy, etanol, glikol propylenowy, inhibitor monoaminooksydazy, klemastyna fumaran, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, sorbitol, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Lawenda – Dawkowanie i sposób podawania
Preparaty zawierające wyciąg z kwiatu lawendy (Lavandula angustifolia Mill.) stosowane są doustnie w celu łagodzenia objawów lękowych i zaburzeń snu, głównie u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Dawkowanie zależy od konkretnego preparatu i postaci farmaceutycznej, np. Nervosol w formie płynu doustnego podaje się w dawce 5 ml 3 razy na dobę, z możliwością zwiększenia dawki do 15-25 ml na dobę, natomiast Nervosol K w dawce 2-5 ml 1-3 razy dziennie, maksymalnie do 15 ml na dobę. Preparaty te są przeznaczone do krótkotrwałego stosowania, nie dłużej niż 7 dni bez konsultacji lekarskiej. U dzieci poniżej 12 lat stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. W przypadku trudności z zasypianiem zaleca się podanie dodatkowej dawki na 30-60 minut przed snem.
alkoholizm, bezsenność, choroba wątroby, choroby współistniejące, działanie uspokajające, interakcje lekowe, lawenda lekarska, lawenda wąskolistna, nasilenie objawów, płyn doustny, preparaty z lawendą, przeciwwskazania, środki ostrożności, wyciąg z lawendy, wyciąg złożony, wywiad medyczny, zaburzenia snu - Leksykon substancji czynnych
Czerwiec kaktusowy – Przeciwwskazania stosowania
Czerwiec kaktusowy (Dactylopius coccus) w potencji D6 jest składnikiem homeopatycznym stosowanym w terapii kaszlu, m.in. w syropie MALIA Kaszel, gdzie stanowi 0,5 g na 100 g preparatu. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na tę substancję czynną oraz na pozostałe składniki homeopatyczne obecne w preparacie, takie jak Euspongia officinalis, Cephaelis ipecacuanha, Drosera, Bryonia, Atropa bella-donna i Kalium stibyltartaricum. Należy również uwzględnić potencjalne reakcje alergiczne na substancje pomocnicze, w tym sorbitol i etanol, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii.
alkoholizm, atropa bella-donna, Bryonia, Cephaelis ipecacuanha, choroba wątroby, ciąża, czerwiec kaktusowy, Drosera, Euspongia officinalis, Kalium stibyltartaricum, karmienie piersią, kaszel, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nietolerancja fruktozy, padaczka, potencja homeopatyczna, preparat homeopatyczny złożony, produkt homeopatyczny, reakcja alergiczna, substancje pomocnicze, syrop homeopatyczny, uraz mózgu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Guajazyl 125 mg/5 ml
Guajazyl w postaci syropu o stężeniu 125 mg/5 ml zawiera gwajafenezynę, substancję czynną o działaniu mukolitycznym i wykrztuśnym, stosowaną w leczeniu kaszlu mokrego z utrudnionym odkrztuszaniem gęstej wydzieliny oskrzelowej. Preparat zwiększa objętość wydzieliny i zmniejsza jej lepkość, co ułatwia jej usuwanie z dróg oddechowych. Wskazania do stosowania obejmują kaszel towarzyszący przeziębieniom, stanom grypopodobnym, ostrym i przewlekłym zapaleniom dróg oddechowych oraz kaszel palacza. Syrop jest odpowiedni dla dorosłych i dzieci, z uwzględnieniem odpowiednich dawek dla poszczególnych grup wiekowych.
alkoholizm, choroba wątroby, czerwień koszenilowa, działanie wykrztuśne, gwajafenezyna, kaszel, kaszel mokry, kaszel produktywny, lek mukolityczny, lek wykrztuśny, nietolerancja cukrów, odkrztuszanie wydzieliny, parahydroksybenzoesan etylu, przewlekły stan zapalny dróg oddechowych, przeziębienie, reakcja alergiczna, sacharoza, układ oddechowy, wydzielina oskrzelowa - Leksykon substancji czynnych
Mięta – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat Pectobonisol zawiera nalewkę z liści mięty pieprzowej (Mentha piperitae folii tinctura) w stężeniu 10%, gdzie nalewka jest przygotowana w proporcji 1:20 z użyciem etanolu 90% (V/V). Zalecane dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia wynosi 2,5 ml (około 1 mała łyżeczka) podawane doustnie 2-4 razy dziennie, rozpuszczone w kieliszku wody, po uprzednim wstrząśnięciu butelki. U dzieci w wieku 7-11 lat dawka wynosi 1,5 ml, również 2-4 razy dziennie, z koniecznością konsultacji lekarskiej lub farmaceutycznej przed zastosowaniem. Nie ma dostępnych danych dotyczących dawkowania u dzieci poniżej 7 lat. W pojedynczej dawce dorosły pacjent otrzymuje około 0,25 ml nalewki z liści mięty, a dziecko 0,15 ml, co odpowiada odpowiednio 10% zawartości nalewki w preparacie.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Iberogast Balance –
Iberogast Balance to roślinny preparat doustny stosowany w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, zawierający wyciągi z ziela ubiorka gorzkiego, kwiatu rumianku, owocu kminku, liścia melisy, liścia mięty pieprzowej oraz korzenia lukrecji. Zalecana dawka dla dorosłych (>18 lat) wynosi 20 kropli (1 mL) trzy razy dziennie, co daje dawkę dobową 60 kropli (3 mL). Lek należy przyjmować rozpuszczony w niewielkiej ilości płynu, najlepiej przed lub w trakcie posiłku, a butelkę przed użyciem należy wstrząsnąć, aby zapewnić homogenność preparatu. Butelkę z kroplomierzem należy trzymać pod kątem 45° dla prawidłowego dozowania. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Preparat zawiera około 31% etanolu (v/v), co jest istotne u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką lub schorzeniami OUN.
alkoholizm, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, efekt terapeutyczny, etanol, homogenność preparatu, korzeń lukrecji, krople doustne, kwiat rumianku, liść melisy, liść mięty pieprzowej, nadzór lekarski, owoc kminku, padaczka, podanie doustne, terapia, wyciąg roślinny, wyciąg ziołowy, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, ziele ubiorka gorzkiego - Leksykon substancji czynnych
Nasiona kozieradki – Przeciwwskazania stosowania
Substancja aktywna pochodząca z nasion kozieradki (Trigonella foenum-graecum L.) jest składnikiem preparatów stosowanych w schorzeniach układu moczowego, takich jak Fitolizyna, zawierająca wyciąg z nasion kozieradki w ilości 15,0 części w składzie wyciągu złożonego (1:1,3-1,6). Stosowanie tych preparatów jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym parahydroksybenzoesan etylu (E 214), skrobię pszenną (istotną u chorych z celiakią lub alergią na gluten) oraz etanol w stężeniu do 4% (V/V), co może stanowić przeciwwskazanie u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem lub padaczką. Należy również unikać stosowania u pacjentów z ciężkimi chorobami serca i nerek, gdzie konieczne jest ograniczenie podaży płynów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na rośliny z rodzin Asteraceae, Apiaceae oraz na pyłek brzozy, gdyż preparat zawiera także wyciągi z liści brzozy i innych roślin (m.in. kłącza perzu, łuski cebuli, korzenia pietruszki, ziela nawłoci, skrzypu, korzenia lubczyku i rdestu ptasiego).
alergia na pyłek brzozy, alkoholizm, celiakia, choroba wątroby, ciężka choroba nerek, ciężka choroba serca, Fitolizyna, interakcja lekowa, kłącze perzu, korzeń lubczyku, korzeń pietruszki, liść brzozy, łuska cebuli, nadwrażliwość na substancję czynną, nasiona kozieradki, padaczka, parahydroksybenzoesan etylu, reakcja alergiczna, rodzina astrowatych, rodzina baldaszkowatych, schorzenia układu moczowego, skłonność do reakcji alergicznych, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, ziele nawłoci, ziele rdestu ptasiego, ziele skrzypu - Leksykon substancji czynnych
Psychotria ipecacuanha – Wskazania do stosowania
Psychotria ipecacuanha, stosowana w homeopatii w rozcieńczeniu D4 (czwarte rozcieńczenie dziesiętne), jest składnikiem preparatu Vomitusheel, który zawiera 10 g substancji na 100 g roztworu. Preparat ten, będący roztworem doustnym o zawartości 35% (v/v) etanolu, jest wykorzystywany jako lek wspomagający w leczeniu nudności o różnej etiologii, zwłaszcza gdy konwencjonalne leki przeciwwymiotne są przeciwwskazane lub niewystarczająco skuteczne. Psychotria ipecacuanha w połączeniu z innymi homeopatycznymi składnikami (m.in. Aethusa cynapium D4, Strychnos nux-vomica D4) ma na celu przywrócenie równowagi organizmu i złagodzenie dolegliwości nudnościowych zgodnie z zasadami homeopatii.
Aethusa cynapium, alkoholizm, Apomorphinum hydrochloricum, choroba układu nerwowego, choroba wątroby, ciąża, Colchicum autumnale, ipekakuana, karmienie piersią, lek przeciwwymiotny, nudności, nudności o różnej etiologii, padaczka, preparat farmaceutyczny, Psychotria ipecacuanha, Strychnos ignatii, Strychnos nux vomica, terapia przeciwwymiotna, uszkodzenie mózgu, Vomitusheel - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diazepam Genoptim
Diazepam Genoptim, będący pochodną benzodiazepiny, wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia oraz licznych działań niepożądanych, w tym amnezji następczej i reakcji paradoksalnych (np. pobudzenie, agresja, psychozy). Terapia powinna być krótkotrwała (8-12 tygodni) z uwzględnieniem stopniowego zmniejszania dawki, a stosowanie u dzieci poniżej 6. miesiąca życia wymaga szczególnej ostrożności. Diazepam jest przeciwwskazany jako lek pierwszego wyboru w chorobach psychotycznych oraz w monoterapii depresji z powodu ryzyka nasilenia tendencji samobójczych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z miastenią, niewydolnością oddechową, nerkową, wątrobową, padaczką, a także osoby w podeszłym wieku, gdzie konieczne jest dostosowanie dawki.
alkoholizm, amnezja, benzodiazepina, ból głowy, choroba psychotyczna, depersonalizacja, depresja, depresja oddechowa, depresja OUN, depresja układu krążenia, diazepam, drażliwość, drgawki padaczkowe, koszmary senne, miastenia, morfologia krwi, nadwrażliwość słuchowa, niedobór laktazy, niepamięć następowa, niepokój ruchowy, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, odrealnienie, omamy, padaczka, parestezje, psychoza, sedacja, śpiączka, stan padaczkowy, tendencje samobójcze, tolerancja farmakologiczna, urojenia, uzależnienie, uzależnienie psychiczne i fizyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe, zaburzenie osobowości, zespół odstawienny, zespół z odbicia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Supremin MAX 1,5 mg/ml
Preparat Supremin MAX, zawierający 1,5 mg/ml cytrynianu butamiratu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak sorbitol (450 mg/ml), benzoesan sodu (1 mg/ml), sód (0,209 mg/ml), etanol (1,4 mg/ml) oraz glicerol. Lek nie powinien być stosowany w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne oraz u pacjentów z ciężkim zahamowaniem czynności ośrodka oddechowego, gdyż może nasilać depresję oddechową. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami funkcji ośrodka oddechowego, gdyż hamowanie odruchu kaszlowego może utrudniać oczyszczanie dróg oddechowych i pogarszać stan kliniczny.
alkoholizm, astma oskrzelowa, benzoesan sodu, choroba wątroby, cytrynian butamiratu, depresja oddechowa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, hamowanie odruchu kaszlowego, kaszel produktywny, nadwrażliwość na benzoesan sodu, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja sorbitolu, niewydolność oddechowa, odruch kaszlowy, padaczka, pierwszy trymestr ciąży, rozstrzenia oskrzeli, sorbitol ciekły, trudności w odkrztuszaniu, zaburzenia ośrodka oddechowego, zahamowanie ośrodka oddechowego, zapalenie oskrzeli - Leksykon substancji czynnych
Owoc kopru włoskiego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Owoc kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Miller sp. vulgare var. vulgare, fructus) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, w tym monopreparatu w saszetkach do zaparzania oraz złożonego płynu doustnego Digestonic. Stosowanie tych preparatów podlega istotnym ograniczeniom wiekowym: monopreparatu nie zaleca się u dzieci poniżej 4 roku życia, natomiast Digestonic, zawierający dodatkowo korzeń rzewienia z antranoidami, jest przeciwwskazany u dzieci do 12 roku życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na wysoką zawartość etanolu w Digestonic, wynoszącą 60,0-68,0% (V/V), co przekłada się na 2,7 g alkoholu w dawce 5 ml, równoważne spożyciu 68 ml piwa lub 28 ml wina. Z tego powodu preparaty te są przeciwwskazane u osób z alkoholizmem, gdyż mogą negatywnie wpływać na przebieg choroby i utrudniać abstynencję.
- Leksykon substancji czynnych
Melisa – Przedawkowanie
Melisa lekarska (Melissa officinalis L.) wykazuje relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa, a przypadki przedawkowania samej melisy są rzadkie i niecharakterystyczne. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach oraz danych klinicznych nie odnotowano specyficznych objawów toksyczności po podaniu melisy, także w preparacie Iberogast zawierającym wyciąg z liści melisy. Objawy przedawkowania obserwowane w praktyce klinicznej dotyczą głównie preparatów płynnych, w których rozpuszczalnikiem jest etanol, oraz preparatów złożonych zawierających korzeń kozłka (Valeriana officinalis). Dawki korzenia kozłka powyżej 20 g mogą wywoływać łagodne objawy takie jak zmęczenie, skurcze brzucha, zawroty głowy, drżenie rąk, rozszerzenie źrenic czy uczucie ucisku w klatce piersiowej, które ustępują zwykle w ciągu 24 godzin.
alkoholizm, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, choroba umysłowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drżenie rąk, działanie uspokajające, korzeń kozłka, leczenie podtrzymujące, melisa lekarska, mydriasis, nadwrażliwość na promieniowanie UV, nasilenie padaczki, padaczka, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, reakcja uczuleniowa na światło, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozszerzenie źrenic, skurcz brzucha, ucisk w klatce piersiowej, upośledzenie zdolności psychofizycznych, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie wątroby, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z melisy, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z dziurawca – Dawkowanie i sposób podawania
Nalewka z dziurawca (Hyperici tinctura) jest kluczowym składnikiem preparatu leczniczego Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae), w którym występuje w stężeniu 24,9 g na 100 g produktu. Preparat zawiera 67-74% objętościowo etanolu, co przekłada się na 1460 mg etanolu w dawce 2,5 ml (1/2 łyżeczki). Dawkowanie dla dorosłych różni się w zależności od wskazania: w przypadku niestrawności stosuje się jednorazowo 2,5 ml doraźnie, natomiast przy braku łaknienia zaleca się 2,5 ml 3-4 razy na dobę, 30 minut przed posiłkiem, rozpuszczone w 1/4 szklanki wody lub aplikowane na cukier. Preparat podaje się wyłącznie doustnie, a czas terapii nie powinien przekraczać 14 dni bez konsultacji lekarskiej.
alkoholizm, brak łaknienia, choroba OUN, choroba wątroby, droga doustna, dyspepsja, działanie niepożądane, ekstrakcja etanolem, interakcja lekowa, krople żołądkowe z papaweryną, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, niestrawność, padaczka, papaweryny chlorowodorek, preparat ziołowy, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metformax SR Combi 100 mg + 1000 mg
Metformax SR Combi to preparat zawierający sytagliptynę oraz metforminę chlorowodorek w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu (dawki 50 mg + 500 mg, 50 mg + 1000 mg lub 100 mg + 1000 mg). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, ostrą kwasicą metaboliczną (w tym kwasicą mleczanową i cukrzycową kwasicą ketonową), cukrzycowym stanem przedśpiączkowym, ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min), a także w ostrych stanach mogących pogorszyć funkcję nerek, takich jak odwodnienie, ciężkie zakażenia, wstrząs czy donaczyniowe podanie środków kontrastowych zawierających jod. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, niewydolnością układu oddechowego, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, wstrząsem oraz zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko niedotlenienia tkanek i zwiększonego ryzyka kwasicy mleczanowej.
alkoholizm, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenie, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowy stan przedśpiączkowy, efekt hipoglikemizujący, filtracja kłębuszkowa, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, nadwrażliwość na substancję czynną, niedotlenienie tkanek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, ostre zatrucie alkoholowe, środek kontrastowy z jodem, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, wstrząs, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z ziela męczennicy cielistej – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg płynny z ziela męczennicy cielistej (Passiflora incarnata L.) wykazuje właściwości uspokajające i jest stosowany terapeutycznie, jednak jego użycie wymaga uwzględnienia przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, takie jak maltitol (E 965), benzoesan sodu (E 211) oraz glukoza. W preparacie Passminum MED LUNIS, syrop o stężeniu 183 mg wyciągu na 5 ml (366 mg surowca), 10 ml zawiera 7,3 g maltitolu oraz 0,05 mg benzoesanu sodu, co może wywoływać reakcje alergiczne lub działania niepożądane u osób predysponowanych, zwłaszcza z nietolerancją polioli, alergią na konserwanty lub zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
alkoholizm, benzoesan sodu, choroba wątroby, działanie przeczyszczające, maltitol, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja maltitolu, objawy żołądkowo-jelitowe, padaczka, Passiflora incarnata, reakcja alergiczna, reakcja typu natychmiastowego, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja pomocnicza, syrop leczniczy, uszkodzenie mózgu, właściwości uspokajające, wyciąg z ziela męczennicy cielistej, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Krople złożone Solidaginis –
Produkt leczniczy Krople złożone Solidaginis to nalewka złożona z ziela nawłoci pospolitej, kwiatu nagietka, ziela drapacza lekarskiego, owocu jarzębiny oraz liścia pokrzywy w proporcjach 4/2/1/1/1. Preparat ma postać klarownego płynu o zielonobrunatnej barwie i zawiera wysoką zawartość etanolu na poziomie 66-72% (V/V), co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa farmakoterapii. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tego leku, a dokumentacja nie opisuje specyficznych objawów toksyczności ani dawki wywołującej przedawkowanie.
- Leksykon chorób i schorzeń
Aktynomikoza – Etiologia i przyczyny
Aktynomykoza to przewlekła, polimikrobialna infekcja bakteryjna wywołana głównie przez Actinomyces israelii (odpowiedzialny za około 70% przypadków) oraz inne gatunki Actinomyces, które są Gram-dodatnimi, beztlenowymi lub mikroaerofilnymi bakteriami nitkowatymi. Bakterie te są naturalną florą komensalną jamy ustnej, przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego, a choroba rozwija się po naruszeniu ciągłości bariery śluzówkowej, np. w wyniku urazów, zabiegów chirurgicznych, stanów zapalnych czy obecności ciał obcych (np. wewnątrzmacicznej wkładki antykoncepcyjnej stosowanej powyżej 5 lat). Infekcja charakteryzuje się tworzeniem ropni z ziarnami siarkowymi, przetok, nacieków zapalnych o twardej konsystencji oraz zmian ziarniniakowych z martwicą, a jej przebieg jest przewlekły i pełzający, z możliwością szerzenia się przez ciągłość tkanek, często ignorując naturalne bariery anatomiczne.
Actinomyces, Actinomyces israelii, Aggregatibacter actinomycetemcomitans, aktynomykoza brzuszna, aktynomykoza miednicy, aktynomykoza OUN, aktynomykoza płucna, aktynomykoza szyjno-twarzowa, alkoholizm, Bacteroides, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, biofilm, chemioterapia, choroba wrzodowa, cukrzyca, ekstrakcja zęba, Enterobacterales, flora komensalna, Fusobacterium, infekcja polimikrobialna, leczenie kanałowe, naciek zapalny, odpowiedź zapalna, Peptostreptococcus, Prevotella, próchnica, przetoka, przewlekłe zapalenie migdałków, przewlekłe zapalenie oskrzeli, radioterapia, ropień zębowy, rozedma płuc, rozsiew krwiopochodny, rozstrzenie oskrzeli, Staphylococcus, steroidoterapia, Streptococcus, terapia immunosupresyjna, wkładka wewnątrzmaciczna, zakażenie HIV, zapalenie przyzębia, zapalenie uchyłków, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie ziarniniakowe, ziarno siarkowe, zmiana ziarniniakowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Canephron N
Lek Canephron N, zawierający wyciąg z ziela tysiącznika, korzenia lubczyku oraz liścia rozmarynu w równych proporcjach 1:1:1, jest stosowany doustnie w formie kropli lub płynu. Pomimo naturalnego składu, u pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, z których najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka, klasyfikowane jako często występujące (≥1/100 do <1/10). Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, objawiające się wysypką, świądem, dusznością czy obrzękiem, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Objawy żołądkowo-jelitowe zazwyczaj ustępują samoistnie lub po redukcji dawki.
alkoholizm, biegunka, Canephron N, choroba wątroby, duszność, działanie niepożądane, etanol, klasyfikacja MedDRA, korzeń lubczyku, liść rozmarynu, nudności, objawy skórne, obrzęk, padaczka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wysypka, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele tysiącznika - Leksykon substancji czynnych
Ziele nawłoci – Przedawkowanie
Ziele nawłoci (Solidago virgaurea L.) jest składnikiem preparatów Fitolizyna, Nefrol oraz Urofort, stosowanych głównie w schorzeniach układu moczowego ze względu na działanie moczopędne. Analiza dostępnych danych klinicznych i charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że przedawkowanie samego ziela nawłoci jest rzadkie i nie odnotowano takich przypadków dla Fitolizyny. W przypadku Nefrolu i Urofortu potencjalne objawy przedawkowania, takie jak osłabienie zdolności psychofizycznych, nudności, wymioty oraz objawy intoksykacji alkoholowej (zaburzenia równowagi, mowy, koordynacji ruchowej, depresja OUN), są głównie związane z wysoką zawartością etanolu w tych preparatach (Nefrol 61-69% v/v, Urofort 40-50% v/v). Nie określono precyzyjnych dawek powodujących przedawkowanie, a brak jest szczegółowych badań dotyczących toksyczności samego ziela nawłoci.
alkoholizm, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie moczopędne, intoksykacja alkoholowa, intoksykacja etanolem, leczenie objawowe, liść mącznicy, nudności i wymioty, objaw toksyczny, osłabienie zdolności psychofizycznych, parametry życiowe, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, przewód pokarmowy, schorzenie układu moczowego, Solidago virgaurea, węgiel aktywowany, wyciąg płynny, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie równowagi, ziele nawłoci, ziele pokrzywy - Leksykon substancji czynnych
Ephedra vulgaris – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat Santaherba zawiera substancję aktywną Ephedra vulgaris w rozcieńczeniu homeopatycznym D4, stanowiącą 3,33 ml na 100 ml roztworu. Dawkowanie jest zróżnicowane wiekowo: dorośli przyjmują 30 kropli 3 razy dziennie między posiłkami, młodzież (12-18 lat) 15 kropli 3 razy dziennie, dzieci 6-11 lat 10 kropli 3 razy dziennie po konsultacji lekarskiej, natomiast u dzieci 2-5 lat dawkowanie ustala lekarz, nie częściej niż co 4 godziny. Preparatu nie stosuje się u dzieci poniżej 2 lat. Krople należy rozpuścić w niewielkiej ilości przegotowanej, chłodnej wody i przyjmować między posiłkami (min. 30 minut przed lub 60 minut po posiłku), przetrzymując roztwór chwilę pod językiem dla lepszego wchłaniania. Maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej to 5 dni, a przedłużenie terapii wymaga oceny klinicznej.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lipanthyl NT 145
Przed rozpoczęciem terapii fenofibratem w dawce 145 mg (Lipanthyl NT 145) konieczne jest wykluczenie i leczenie wtórnych przyczyn hipercholesterolemii, takich jak niekontrolowana cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z zastojem żółci oraz alkoholizm. Należy również uwzględnić wpływ leków mogących indukować hiperlipidemie, w tym diuretyków tiazydowych i pętlowych, beta-adrenolityków, estrogenów, progestagenów, złożonej antykoncepcji doustnej, leków immunosupresyjnych oraz inhibitorów proteazy. Monitorowanie aktywności aminotransferaz jest zalecane co 3 miesiące przez pierwszy rok terapii, a następnie okresowo; leczenie należy przerwać, jeśli AspAT i AlAT przekroczą trzykrotność górnej granicy normy lub pojawią się objawy zapalenia wątroby. Ryzyko zapalenia trzustki, potencjalnie związane z ciężką hipertrójglicerydemią lub działaniem leku, wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
alkoholizm, aminotransferaza, beta-adrenolityk, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca typu 2, diuretyk pętlowy, dyslipidemia mieszana, dysproteinemia, dziedziczna choroba mięśni, fenofibrat, fenofibrat nanocząsteczkowy, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia wtórna, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamienie żółciowe, kinaza kreatynowa, kreatynina, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, przewód żółciowy wspólny, rabdomioliza, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyna, tiazyd, umiarkowana niewydolność nerek, uszkodzenie nerek, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cachexan 40 mg/ml
Octan megestrolu, substancja czynna preparatu Cachexan (40 mg/ml, zawiesina doustna), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (50 mg/ml), benzoesan sodu (2 mg/ml) oraz etanol (1,467 mg/ml). Lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i przenikanie do mleka matki. U pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą zakrzepowo-zatorową, w tym z udokumentowaną trombofilią, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowych związanych z octanem megestrolu.
alkoholizm, benzoesan sodu, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa, czynniki ryzyka zakrzepowo-zatorowe, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, octan megestrolu, padaczka, trombofilia, zakrzepica, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka noworodkowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Warfin 3 mg
Warfin, zawierający warfarynę sodową w dawkach 3 mg i 5 mg, jest lekiem przeciwzakrzepowym o licznych bezwzględnych przeciwwskazaniach, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie warfaryny jest przeciwwskazane w pierwszym trymestrze ciąży oraz w ostatnich czterech tygodniach ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i krwawień okołoporodowych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobą von Willebranda, hemofilią, małopłytkowością, zaburzeniami czynności płytek, ciężką niewydolnością lub marskością wątroby, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, infekcyjnym zapaleniem wsierdzia, wysiękiem osierdziowym, a także u osób z ostatnio przebytym krwawieniem wewnątrzczaszkowym, tętniakami mózgowymi, po zabiegach neurochirurgicznych lub okulistycznych oraz u pacjentów z tendencją do upadków. Warfin jest także przeciwwskazany u pacjentów z historią krwawień z przewodu pokarmowego lub dróg moczowych, chorobami nowotworowymi tych układów, a także u osób z zaburzeniami psychicznymi (otępienie, psychozy), alkoholizmem oraz nadwrażliwością na warfarynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (85,1 mg w tabletce 3 mg i 84,6 mg w tabletce 5 mg).
alkoholizm, choroba Parkinsona, choroba von Willebranda, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, hemofilia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, interakcja farmakokinetyczna, krwawienie wewnątrzczaszkowe, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, marskość wątroby, monitorowanie INR, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, pierwszy trymestr ciąży, powikłanie krwotoczne, psychoza, tętniak tętnicy mózgowej, warfaryna sodowa, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności płytek krwi, zapalenie uchyłka - Leksykon substancji czynnych
Warfaryna – Przeciwwskazania stosowania
Warfaryna sodowa, aktywny składnik preparatu Warfin, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, które należy uwzględnić w celu minimalizacji ryzyka powikłań krwotocznych. Bezwzględnie nie stosuje się jej w pierwszym trymestrze ciąży oraz w ostatnich 4 tygodniach przed porodem, a także u pacjentów z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia (np. choroba von Willebranda, hemofilie, małopłytkowość), po niedawnym krwawieniu wewnątrzczaszkowym, przy tętniakach mózgowych, ciężkiej niewydolności lub marskości wątroby, niekontrolowanym nadciśnieniu tętniczym, infekcyjnym zapaleniu wsierdzia oraz wysięku osierdziowym. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na warfarynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (85,1 mg w tabletce 3 mg i 84,6 mg w tabletce 5 mg). Ponadto, nie zaleca się stosowania warfaryny u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, otępieniem, alkoholizmem oraz u osób, które nie są w stanie przestrzegać zaleceń terapeutycznych. Równoczesne stosowanie z dziurawcem zwyczajnym (Hypericum perforatum) jest przeciwwskazane ze względu na obniżenie stężenia warfaryny w osoczu i zmniejszenie jej skuteczności.
alkoholizm, bezpośredni doustny antykoagulant, choroba von Willebranda, ciężka niewydolność wątroby, dziurawiec zwyczajny, hemofilia, heparyna drobnocząsteczkowa, infekcyjne zapalenie wsierdzia, krwawienie wewnątrzczaszkowe, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, marskość wątroby, niedokrwistość, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, otępienie, parametr krzepnięcia, pierwszy trymestr ciąży, powikłanie krwotoczne, przewlekła choroba nerek, psychoza, terapia przeciwzakrzepowa, tętniak tętnicy mózgowej, udar mózgu, warfaryna sodowa, wartość INR, wysięk osierdziowy, zabieg endoskopowy, zaburzenie czynności płytek krwi - Leksykon substancji czynnych
Fluorodeoksytymidyna – Przeciwwskazania stosowania
Fluorodeoksytymidyna (¹⁸F), substancja czynna produktu FLT (¹⁸F) Synektik o aktywności 1000 MBq/ml na dzień i godzinę kalibracji, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość sodu (≤3,35 mg/ml) oraz etanolu (≤790 mg w 10 ml roztworu), które mogą stanowić ryzyko u pacjentów z dietą niskosodową, chorobami wątroby, alkoholizmem lub padaczką. Preparat jest roztworem do wstrzykiwań o pH 4,5–8,5, bez widocznych cząstek stałych, co ma znaczenie dla bezpieczeństwa podania.
alergolog, alkoholizm, choroba wątroby, ciężka reakcja alergiczna, dieta niskosodowa, fluorodeoksytymidyna, korzyść diagnostyczna, nadciśnienie, nadwrażliwość, niewydolność serca, okres półtrwania, padaczka, premedykacja przeciwalergiczna, radiofarmaceutyk diagnostyczny, radiofarmaceutyk znakowany izotopem, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g
Dihydroergotaminum Filofarm to roztwór doustny o stężeniu 2 mg/g, zawierający dihydroergotaminę mezylan jako substancję czynną, stosowany głównie w terapii migreny oraz innych naczyniowych bólów głowy. Preparat dostępny jest w butelce o pojemności 15 g wraz z pipetą strzykawkową umożliwiającą precyzyjne dawkowanie (zwykle 0,5-1,5 ml, co odpowiada 1-3 mg dihydroergotaminy). W skład leku wchodzą również substancje pomocnicze takie jak kwas octowy, tiomocznik, gliceryna (80-240 mg/dawkę), etanol 96% (42,5% v/v, co odpowiada 212,5-637,5 mg etanolu na dawkę), kwas metanosulfonowy oraz woda oczyszczona. Zawartość etanolu wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
alkoholizm, choroba wątroby, dihydroergotamina mezylan, etanol, glicerol, gliceryna, interakcja międzylekowa, kwas octowy, migrena, naczyniowy ból głowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, padaczka, podanie doustne, postać farmaceutyczna, roztwór doustny, substancja czynna, woda oczyszczona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydroxyzinum Polfarmex
Hydroxyzinum Polfarmex w formie syropu (2 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do drgawek, dzieci oraz osób w podeszłym wieku. U dzieci obserwuje się wyższe ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN, w tym drgawek. U pacjentów z jaskrą, zaburzeniami odpływu moczu, osłabioną perystaltyką, nużliwością mięśni oraz otępieniem hydroksyzyna może nasilać objawy chorób ze względu na swoje działanie przeciwcholinergiczne. W przypadku niewydolności wątroby i nerek konieczne jest zmniejszenie dawki ze względu na ryzyko kumulacji leku. U osób starszych zaleca się rozpoczęcie terapii od połowy dawki, a stosowanie hydroksyzyny w tej grupie jest generalnie niezalecane ze względu na wydłużoną eliminację i zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Syrop zawiera sacharozę (770 mg/ml), co jest istotne u pacjentów z cukrzycą oraz przy długotrwałym stosowaniu ze względu na ryzyko próchnicy.
alkoholizm, benzoesan sodu, cukrzyca, działanie przeciwcholinergiczne, farmakokinetyka, hydroksyzyna, jaskra, kołatanie serca, leki depresyjne OUN, leki przeciwcholinergiczne, miastenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, padaczka, reakcja alergiczna, retencja moczu, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia perystaltyki, zaburzenia rytmu serca