aberracja chromosomowa
Aberracja chromosomowa to strukturalna lub liczbowa zmiana w obrębie chromosomów, która występuje spontanicznie lub jest wywołana czynnikami mutagennymi. Zmiany te mogą dotyczyć liczby chromosomów (aberracje liczbowe, np. trisomie, monosomie) lub ich struktury (aberracje strukturalne, np. delecje, duplikacje, translokacje, inwersje).
Aberracje liczbowe powstają najczęściej w wyniku nieprawidłowej segregacji chromosomów podczas podziału komórkowego. Najczęstszymi przykładami są zespół Downa (trisomia chromosomu 21), zespół Edwardsa (trisomia 18), zespół Patau (trisomia 13) oraz zespoły związane z nieprawidłową liczbą chromosomów płciowych, jak zespół Turnera (45,X) czy zespół Klinefeltera (47,XXY).
Aberracje strukturalne obejmują zmiany w budowie chromosomów. Mogą to być delecje (utrata fragmentu chromosomu), duplikacje (powielenie fragmentu), translokacje (przemieszczenie fragmentu między chromosomami) lub inwersje (odwrócenie fragmentu chromosomu). Przykładami są zespół delecji 22q11.2 (zespół DiGeorge’a), zespół kociego krzyku (delecja 5p) czy przewlekła białaczka szpikowa (translokacja Philadelphia).
Diagnostyka aberracji chromosomowych obejmuje klasyczne badania cytogenetyczne (kariotypowanie), fluorescencyjną hybrydyzację in situ (FISH) oraz nowoczesne techniki molekularne, jak porównawcza hybrydyzacja genomowa do mikromacierzy (aCGH) czy sekwencjonowanie nowej generacji (NGS). Wczesne wykrycie aberracji chromosomowych ma istotne znaczenie dla poradnictwa genetycznego i planowania dalszego postępowania medycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholestil Max 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa hymekromonu, substancji czynnej leku Cholestil Max 200 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wielokrotne podawanie hymekromonu zwierzętom laboratoryjnym nie ujawniło klinicznie istotnej toksyczności narządowej. Kompleksowe testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego substancji.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz nowotworowy, hymekromon, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój potomstwa, rozwój zarodka, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Fingolimod – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fingolimodu przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) wykazały istotne efekty toksyczne, zwłaszcza w obrębie układu limfatycznego (limfopenia, zanik tkanki limfoidalnej), płuc (przyrost masy, hipertrofia mięśni gładkich) oraz serca (ujemny efekt chronotropowy, wzrost ciśnienia krwi, zmiany okołonaczyniowe, zwyrodnienie mięśnia sercowego). Szczury wykazały unikalną waskulopatię przy dawkach ≥0,15 mg/kg (około 4-krotność ekspozycji AUC u ludzi przy dawce 0,5 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego u szczurów do dawki 2,5 mg/kg (50-krotność ekspozycji u ludzi), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaków złośliwych przy dawkach ≥0,25 mg/kg (6-krotność ekspozycji u ludzi). Fingolimod nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego, a także nie wpływał na płodność samców i samic szczurów nawet przy dawce 10 mg/kg (150-krotność ekspozycji u ludzi).
aberracja chromosomowa, AUC, chłoniak złośliwy, dawka terapeutyczna, dojrzewanie płciowe, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt chronotropowy, hemocyjanina, hipertrofia mięśni gładkich, limfopenia, mineralna gęstość kości, odpowiedź neurobehawioralna, osłabiona odpowiedź immunologiczna, pokolenie F1, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa fingolimodu, przerost tkanki mięśniowej, przetrwały pień tętniczy, ruchliwość plemników, śmiertelność zarodka, wada przegrody komorowej, wada wrodzona trzewna, waskulopatia, zwyrodnienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxon forte 50 mg
Produkt leczniczy Maxon Forte, zawierający syldenafil w formie cytrynianu, przeszedł szeroką ocenę bezpieczeństwa w warunkach przedklinicznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu. Wielokrotne podawanie syldenafilu zwierzętom laboratoryjnym w różnych dawkach nie ujawniło znaczących objawów toksyczności, co wskazuje na brak zagrożeń związanych z długotrwałą ekspozycją. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie potwierdziły potencjału uszkadzania materiału genetycznego przez syldenafil. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały działania rakotwórczego substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, cytrynian syldenafilu, efekt toksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, test mutacji genowej, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospamox 1000 mg
Amoksycylina, substancja czynna leku Ospamox w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w granicach normy. Ponadto, badania genotoksyczności (test Amesa, test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy) nie wykazały mutagenności amoksycyliny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, racjonalna antybiotykoterapia, ryzyko teratogenne, tabletka powlekana, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortisonum Ziaja 5 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa octanu hydrokortyzonu (Hydrocortisonum Ziaja 5 mg/g) nie wykazały potencjału mutagennego w badaniach genotoksyczności, co potwierdza brak zdolności do indukowania mutacji genowych i aberracji chromosomowych. Jednakże badania na modelach zwierzęcych wskazały na możliwe działania teratogenne glikokortykosteroidów, w tym hydrokortyzonu, takie jak rozszczepienie podniebienia oraz opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, manifestujące się zmniejszoną masą urodzeniową i spowolnionym rozwojem. Ryzyko to jest szczególnie istotne przy stosowaniu dużych dawek, długotrwałej ekspozycji oraz pod opatrunkami okluzyjnymi, które zwiększają wchłanianie substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, mutacja genowa, octan hydrokortyzonu, opatrunek okluzyjny, opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrostu, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, rozszczepienie podniebienia, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amotaks 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa amoksycyliny w leku Amotaks obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian w funkcjach narządów wewnętrznych, parametrach hematologicznych i biochemicznych. Standardowe testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo, nie potwierdziły potencjału mutagennego amoksycyliny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze oraz rozwój potomstwa nie wykazały toksycznego działania na płodność ani rozwój zarodkowo-płodowy i pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, parametr hematologiczny, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salaza 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Salaza, zawierającego mesalazynę w dawce 500 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania w dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a badania toksykologiczne dotyczące funkcji rozrodczych i rozwoju prenatalnego oraz postnatalnego nie wskazały na istotne zagrożenia dla płodności i rozwoju potomstwa.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogenność, mesalazyna, mutacja genowa, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, Salaza, tabletki dojelitowe, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SILDEROS 25 mg
Przedkliniczne badania syldenafilu, substancji czynnej produktu SILDEROS 25 mg, obejmowały szeroki zakres standardowych testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy nie wykazała istotnych zagrożeń bezpieczeństwa. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły negatywnych efektów przy długotrwałej ekspozycji, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Dodatkowo, badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów związane z syldenafilem stosowanym w dawce 25 mg.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, efekt toksyczny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces rozrodczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, syldenafil, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tardysol 20 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Tardysol (20 mg/ml, roztwór doustny) wykazały brak istotnych klinicznie działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po wielokrotnej ekspozycji, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, nie zaobserwowano toksyczności narządowej ani istotnych odchyleń w parametrach biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, funkcja rozrodcza, jon żelaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr histopatologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, rozwój płodu, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, siarczan siedmiowodny, siarczan żelaza, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clofarabine Norameda 1 mg/ml
Przedkliniczne badania klofarabiny na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy) wykazały, że lek wykazuje toksyczność głównie w tkankach szybko proliferujących, zgodnie z jego mechanizmem przeciwnowotworowym. U szczurów stwierdzono kardiomiopatię i objawy niewydolności serca przy ekspozycjach Cmax 7-13 razy (po ≥3 cyklach) lub 16-35 razy (po 1-2 cyklach) wyższych niż kliniczne, wskazując na wartość progową kardiotoksyczności. Dodatkowo, nefropatia kłębuszkowa pojawiła się przy dawkach 3-5-krotnie przekraczających kliniczną AUC po 6 cyklach, mimo braku zmian biochemicznych w surowicy. Wątroba wykazywała zmiany histologiczne bez odchyleń biochemicznych, zarówno u szczurów po długotrwałym leczeniu, jak i u psów po jednorazowej dużej dawce. Klofarabina wykazywała toksyczność zależną od dawki na męskie narządy rozrodcze u wszystkich gatunków, z obustronnym zwyrodnieniem nabłonka kanalików nasiennych u szczurów przy 150 mg/m²/dobę oraz zwyrodnieniem najądrza u psów przy dawkach ≥7,5 mg/m²/dobę. U samic myszy zaobserwowano opóźnioną atrofię jajników i apoptozę błony śluzowej macicy przy dawce 225 mg/m²/dobę.
aberracja chromosomowa, apoptoza błony śluzowej macicy, atrofia jajników, atrofia komórek śródmiąższowych, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakokinetyka osoczowa, hepatotoksyczność, implantacja zarodka, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, kłębuszkowa błona podstawna, nefropatia kłębuszkowa, nefrotoksyczność, niewydolność serca, opóźnione kostnienie, test mikrojąderkowy, wada rozwojowa, zwyrodnienie komórek najądrza, zwyrodnienie nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatinib LEK-AM 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne imatynibu przeprowadzone na szczurach, psach, małpach i królikach wykazały wielonarządową toksyczność, ze szczególnym uwzględnieniem hematologicznych zmian łagodnych do umiarkowanych oraz uszkodzeń wątroby i nerek. U psów obserwowano ciężkie uszkodzenia wątroby po 2-tygodniowej ekspozycji, natomiast u małp stwierdzono nefrotoksyczność z podwyższonymi wartościami BUN i kreatyniny. Długotrwałe podawanie imatynibu wiązało się ze zwiększoną podatnością na zakażenia oportunistyczne. W badaniu 39-tygodniowym u małp ustalono NOAEL na poziomie 15 mg/kg mc., co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (800 mg). Imatynib nie wykazał jednoznacznego działania genotoksycznego in vivo, jednak w testach in vitro zaobserwowano klastogenność w komórkach ssaków oraz mutagenność produktów pośrednich procesu produkcji. Wpływ na płodność u samców szczurów obejmował zmniejszenie masy jąder i najądrzy oraz obniżenie ruchliwości plemników przy dawce 60 mg/kg mc., zbliżonej do maksymalnej dawki klinicznej, natomiast u samic dawki ≥ 60 mg/kg mc. powodowały zwiększoną utratę poimplantacyjną płodów i zmniejszenie liczby żywych potomków.
aberracja chromosomowa, aminotransferaza, azot mocznikowy we krwi, brodawczak gruczołu napletkowego, brodawczak pęcherza moczowego, działanie hepatotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, gruczolak nerki, gruczolak przytarczycy, gruczolakorak jelita cienkiego, kardiomiopatia, martwica komórek wątrobowych, martwica przewodów żółciowych, niewydolność serca, ogniskowa mineralizacja, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, rozrost nabłonka brodawek nerkowych, rozrost przewodów żółciowych, rozstrzeń jam serca, rozszerzenie cewek nerkowych, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, utrata poimplantacyjna płodu, wydzielina z pochwy, zakażenie oportunistyczne, zwyrodnienie cewek nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium Polfarmex 115 mg Ca 2+/5 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa syropu Calcium Polfarmex, zawierającego 115 mg jonów wapnia na 5 ml, obejmowała standardowe badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczne oraz oceny potencjału rakotwórczego i wpływu na reprodukcję. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych wskazujących na toksyczność, a także nie zaobserwowano kumulacji substancji czynnych (wapnia glubionianu i wapnia laktobionianu). Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jon wapnia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wapń glubionowy, wapń laktobionowy, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxium 500 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wapnia dobesylanu, stosowanego w leku DOXIUM 500, wykazały, że substancja ta indukuje zmiany histologiczne w nerkach szczurów jedynie przy dawkach około 13,5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. Zmiany te przypisuje się zwiększonej ekspozycji na jony wapnia. W badaniach toksyczności przewlekłej, teratogenności i fetotoksyczności na modelach zwierzęcych (szczury, króliki, myszy) nie stwierdzono negatywnego wpływu wapnia dobesylanu na rozwój płodu, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną (do 30x u szczurów, do 13,5x u królików). Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, karcynogenność, materiał genetyczny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, struktura nerkowa, tkanka nerkowa, toksyczność przewlekła, wapnia dobesylan, zmiana histologiczna, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mibrex 15 mg/20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu (Mibrex) obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym leku jako inhibitora czynnika Xa. W badaniach immunologicznych u szczurów odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA przy ekspozycji odpowiadającej klinicznym poziomom. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania długoterminowe nie potwierdziły potencjału rakotwórczego rywaroksabanu. Ponadto, badania fototoksyczności nie wskazały na ryzyko nadwrażliwości na światło UV.
aberracja chromosomowa, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, funkcja łożyska, genotoksyczność, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, mutagenność bakteryjna, nadwrażliwość na światło, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, parametr immunologiczny, poronienie, potencjał kancerogenny, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, rozwój pourodzeniowy, rywaroksaban, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bisoprolol, selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego ani funkcji metabolicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na gryzoniach i psach nie wykazały efektów toksycznych innych niż typowe dla beta-adrenolityków. Kompleksowe testy genotoksyczności i mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły potencjału bisoprololu do uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania karcinogenności na gryzoniach przez okres do 2 lat nie wskazały na ryzyko rakotwórczości. Ponadto, bisoprolol nie wpływa negatywnie na płodność samic i samców, a parametry rozrodu pozostają w normie nawet przy wyższych dawkach.
aberracja chromosomowa, amlodypina, antagonista receptorów β1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, karcinogenność, kwas acetylosalicylowy, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, płodność, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, stężenie hormonów, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aristo 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie zaobserwowano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg m.c./dobę, co znacznie przekracza stosowane u ludzi dawki terapeutyczne (20 mg). W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg m.c./dobę nie wywołała efektów toksycznych. Nie stwierdzono również zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Standardowe testy genotoksyczności i kancerogenności wykazały brak mutagennego, klastogennego oraz rakotwórczego potencjału tadalafilu.
aberracja chromosomowa, AUC, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał mutagenny i klastogenny, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność embrionalna i płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenia płodności, zagrożenie kancerogenne, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vardenafil Aristo 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wardenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Vardenafil Aristo w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały znaczących efektów toksycznych, co potwierdza akceptowalne ryzyko stosowania leku w terapii zaburzeń erekcji. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego wardenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chlorowodorek trójwodny, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, karcinogenność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wardenafil, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 300 300 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nad gabapentyną (Neurontin) wykazały, że lek nie posiada istotnego potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdzono w standardowych testach in vitro i in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, podawano dawki do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada do 5-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (3600 mg/dobę, przeliczonej na mg/m²). U samców szczurów zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie przy najwyższej dawce, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Ponadto, badania na szczurach wykazały brak wpływu gabapentyny na płodność i zdolności rozrodcze przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m²).
aberracja chromosomowa, działanie teratogenne, gabapentyna, kostnienie, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, stopień złośliwości nowotworu, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetip 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku obejmowały kompleksową ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. W dawkach terapeutycznych substancja nie wykazywała istotnych klinicznie działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego. Wyniki toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wskazały na ryzyko dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, badania długoterminowe, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, materiał genetyczny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, testy mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast 150 mg
Ranitydyna, substancja czynna leku Ranigast (150 mg tabletki powlekane), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy oraz inne kluczowe układy fizjologiczne. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych objawów toksyczności narządowej ani układowej. Ponadto, testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie potwierdziły potencjału mutagennego, a długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogenność, mutacja genowa, płodność, potencjał genotoksyczny, ranitydyna, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, teratogenność, toksyczność, toksyczność narządowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clofarabine Accord 1 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klofarabiny na myszach, szczurach i psach wykazały, że głównym celem toksyczności są szybko proliferujące tkanki, ze szczególnym wpływem na układ sercowo-naczyniowy, nerkowy oraz wątrobowy. U szczurów obserwowano kardiomiopatię i niewydolność serca przy ekspozycjach 7-13-krotnie wyższych (po ≥3 cyklach) lub 16-35-krotnie wyższych (po 1-2 cyklach) niż kliniczne Cmax. Nefropatia kłębuszkowa pojawiała się przy dawkach 3-5-krotnie przekraczających kliniczną AUC po 6 cyklach, charakteryzując się subklinicznymi zmianami histopatologicznymi bez odchyleń biochemicznych. Długotrwałe podawanie powodowało zmiany czynnościowe wątroby, również bez korelacji z parametrami biochemicznymi. Ponadto, klofarabina indukowała toksyczność na męskie narządy płciowe (np. zwyrodnienie nabłonka kanalików nasiennych przy dawkach 150 mg/m²/d u szczurów oraz >7,5 mg/m²/d u psów) oraz zmiany w żeńskich narządach rozrodczych (atrofia jajników i apoptoza błony śluzowej macicy u myszy przy 225 mg/m²/d), co wskazuje na ryzyko zaburzeń płodności.
aberracja chromosomowa, apoptoza błony śluzowej macicy, atrofia jajników, działanie hepatotoksyczne, działanie kardiotoksyczne, działanie klastogenne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakokinetyka osocza, genotoksyczność, kanaliki nasienne, kardiomiopatia, komórki najądrza, komórki śródmiąższowe, mutacje powrotne, nefropatia kłębuszkowa, profil toksyczny, spermatydy, test mikrojąderkowy, toksyczność klofarabiny, zmiany zwyrodnieniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Bluefish AB 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii 4 testów in vitro oraz 1 badaniu in vivo. W badaniach karcinogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy dawkach powodujących AUC 0-24h 6-11-krotnie wyższe niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki wątrobowo-komórkowe u samców oraz raki wątrobowo-komórkowe u samic. Atorwastatyna nie wpływała na płodność ani nie wykazywała działania teratogennego u szczurów, królików i psów, jednak przy toksycznych dawkach dla samic ciężarnych stwierdzono toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów. Badania potwierdziły przenikanie leku przez łożysko oraz obecność stężeń atorwastatyny w mleku szczurów zbliżonych do osoczowych, co sugeruje potencjalną ekspozycję płodu i noworodków przy stosowaniu leku w ciąży i laktacji.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowo-komórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, opóźnienie rozwoju potomstwa, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, stężenie osoczowe, toksyczność płodowa, wartość AUC - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Fresenius Kabi 25 mg
Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, głównie poprzez wiązanie z białkiem cereblon, kluczowym składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna. Mechanizm ten prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, co skutkuje działaniem cytotoksycznym i immunomodulacyjnym. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonów z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Dodatkowo, lek zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem oraz wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne i przeciwzapalne, m.in. poprzez hamowanie TNF-α i IL-6.
aberracja chromosomowa, ADCC, apoptoza komórek, ASCT, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, białko DDB1, białko regulatorowe kuliny, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, efekt immunomodulacyjny, hamowanie proliferacji, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka Natural Killer, komórka NKT, komórka plazmatyczna, kulina 4, ligaza E3, nowotworowa komórka hematopoetyczna, oporny szpiczak mnogi, parametr hematologiczny, rytuksymab, śródbłonek naczyniowy, szpiczak mnogi, TNF-α, toksyczność ograniczająca dawkę, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu, substancji czynnej produktu Cefuroxim-MIP, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co potwierdza możliwość stosowania leku w terapii długoterminowej. Testy genotoksyczności nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, a brak danych o karcinogenności uzupełnia wieloletnie doświadczenie kliniczne bez dowodów na ryzyko nowotworowe. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały teratogenności ani innych zaburzeń rozwojowych, co wskazuje na względne bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomowa, aktywność genotoksyczna, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefalosporyna, cefuroksym, Cefuroxim-MIP, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, GGTP, mutacja genowa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corr 20 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna preparatu CORR 20/40, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w syntezie cholesterolu. Badania farmakodynamiczne na modelach zwierzęcych wykazały oczekiwane efekty hipolipemizujące bez nieoczekiwanych działań. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach nie ujawniły istotnych zagrożeń toksykologicznych, a profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej został oceniony jako akceptowalny dla zastosowań klinicznych. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego symwastatyny.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie hipolipemizujące, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol Hasco 30 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku ambroksolu potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Substancja charakteryzuje się niską toksycznością ostrą oraz brakiem specyficznej organotoksyczności. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym ustalono poziomy NOAEL dla myszy (150 mg/kg mc./dobę, 4 tygodnie), szczurów (50 mg/kg mc./dobę, 52 i 78 tygodni), królików (40 mg/kg mc./dobę, 26 tygodni) oraz psów (10 mg/kg mc./dobę, 52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający.
aberracja chromosomowa, Ambroksol Hasco, badanie histopatologiczne, chlorowodorek ambroksolu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, NOAEL, organotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Polfarmex 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaptoprylu, substancji czynnej leku Captopril Polfarmex (dostępnego w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 50 mg), wykazały brak efektu teratogennego podczas organogenezy na modelach zwierzęcych. Niemniej jednak, zaobserwowano toksyczność płodową u niektórych gatunków, objawiającą się śmiercią płodu w późnej ciąży, opóźnieniem wzrostu oraz zwiększoną śmiertelnością poporodową. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, a toksyczność przewlekła nie wskazała na szkodliwe efekty długoterminowego stosowania u ludzi.
aberracja chromosomowa, ciąża, efekt teratogenny, genotoksyczność, kaptopryl, mutacja genowa, opóźnienie wzrostu, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rakotwórczość, śmierć płodu, śmierć poporodowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Butapirazol 50 mg/g
Badania przedkliniczne fenylobutazonu, substancji czynnej maści Butapirazol (50 mg/g), wykazały potencjał genotoksyczny w testach in vitro na liniach komórkowych fibroblastów chomika chińskiego, gdzie zaobserwowano indukcję aberracji chromosomowych. Zmiany te wskazują na możliwość niestabilności genetycznej komórek pod wpływem fenylobutazonu, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na modelach zwierzęcych wykazano fetotoksyczność substancji, manifestującą się szkodliwym wpływem na rozwój płodu, jednak bez dowodów na działanie teratogenne, czyli bez wywoływania wad wrodzonych strukturalnych.
aberracja chromosomowa, badanie eksperymentalne, Butapirazol, działanie teratogenne, fenylobutazon, fetotoksyczność, fibroblast chomika chińskiego, genotoksyczność, in vitro, niestabilność genetyczna, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amitriptylinum VP 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amitryptyliny wykazały istotny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, w tym hamowanie kanałów jonowych hERG w górnym mikromolarnym zakresie stężenia terapeutycznego, co może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. Ocena potencjału genotoksycznego jest niejednoznaczna, z częściowo sprzecznymi wynikami in vitro i in vivo, a brak długoterminowych badań rakotwórczości stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. W badaniach rozrodczości na zwierzętach doustne dawki amitryptyliny w zakresie 2-40 mg/kg/dobę (do 13-krotności maksymalnej dawki u ludzi 150 mg/dobę) nie wykazały działania teratogennego, jednak dawki 9-33-krotne wiązały się z ryzykiem wad rozwojowych i opóźnień kostnienia.
aberracja chromosomowa, amitryptylina, arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie teratogenne, efekt teratogenny, kanał hERG, kanał jonowy, opóźnienie kostnienia, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja serca, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wskaźnik ciąż, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Ertapenem – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ertapenemu, stosowanego w dawce 1 g w produktach Ertapenem AptaPharma oraz Ertapenem Eugia, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono znaczących zagrożeń zdrowotnych, choć u szczurów poddanych wysokim dawkom zaobserwowano zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych, które nie zostało uznane za klinicznie istotne. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, ertapenem, granulocyt obojętnochłonny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Ryfamycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ryfamycyna sodowa, substancja czynna preparatu Relafalk, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych na narządy wewnętrzne, parametry biochemiczne i hematologiczne. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego działania ryfamycyny sodowej, co wskazuje na brak ryzyka genotoksycznego dla człowieka.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dane niekliniczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, mutacja genowa, nieprawidłowość kostna, nieprawidłowość trzewna, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, płodność, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny, ryfamycyna sodowa, uszkodzenie DNA, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rigevidon 0,03 mg + 0,15 mg
Produkt leczniczy Rigevidon, zawierający 30 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 150 mikrogramów lewonorgestrelu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne mające na celu ocenę bezpieczeństwa jego długotrwałego stosowania. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały specyficznych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów związanych z preparatem. Profil bezpieczeństwa potwierdza korzystny stosunek korzyści do ryzyka przy stosowaniu Rigevidonu zgodnie z zaleceniami producenta.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hederoin 15 mg
Preparat Hederoin zawierający wyciąg suchy z liścia bluszczu (Hedera helix L.) w dawce 15 mg, o współczynniku ekstraktu leczniczego DER 4-8:1, pozyskiwany przy użyciu 30% etanolu, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa farmakologicznego. Brak jest dostępnych badań oceniających genotoksyczność, w tym mutagenność i aberracje chromosomowe, kancerogenność oraz toksyczność reprodukcyjną, co oznacza brak informacji na temat potencjalnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, płodowy i pourodzeniowy. Pomimo tradycyjnego, długotrwałego stosowania preparatów z liściem bluszczu, formalne badania przedkliniczne dla Hederoin nie zostały przeprowadzone.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, Hedera helix, kancerogenność, medycyna tradycyjna, mutagenność, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z liścia bluszczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazol Towa 40 mg
Ezomeprazol, substancja czynna preparatu Esomeprazol Towa, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo, obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksydynamiczne testy po wielokrotnym podaniu potwierdziły brak istotnego ryzyka toksycznego przy dawkach terapeutycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, błona śluzowa żołądka, działanie rakotwórcze, ezomeprazol, hipergastrynemia, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, kwas solny, mieszanina racemiczna, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, wydzielanie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina SR 1000 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu Avamina SR (dawki 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg) opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla głównych układów organizmu ani mechanizmu działania leku. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu, obejmujące różne dawki i okresy ekspozycji, nie potwierdziły istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym badania mutacji genowych i aberracji chromosomowych, nie wykazały właściwości genotoksycznych metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, karcynogenność, metformina, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucophage 1000 mg 1000 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna Glucophage 1000 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy w dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły efektów toksycznych ani istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych w narządach wewnętrznych. Ponadto, metformina nie wykazała potencjału genotoksycznego w testach mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowych in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałej terapii.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, genotoksyczność, Glucophage, lek przeciwcukrzycowy, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój zarodkowo-płodowy, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xiltess 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksycznych, które potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa leku. Standardowe testy nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym nie ujawniła poważnych objawów niepożądanych, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa, co potwierdziły obserwacje immunologiczne (wzrost stężeń IgG i IgA u szczurów). Rywaroksaban nie wykazał potencjału mutagennego ani kancerogennego, a także nie wywoływał reakcji fototoksycznych. Badania reprodukcyjne wskazały na brak wpływu na płodność, jednak ujawniono toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, manifestujący się poronieniami, zaburzeniami kostnienia, zmianami wątrobowymi, wadami rozwojowymi oraz modyfikacjami łożyska przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym.
aberracja chromosomowa, antykoagulant, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, mechanizm działania farmakologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, potencjał kancerogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, powikłanie krwotocze, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji genowych, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliclazide Medreg 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne gliklazydu, stosowanego w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Gliclazide Medreg), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani morfologii narządów u zwierząt doświadczalnych. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukowania aberracji chromosomowych, co potwierdza brak potencjału uszkodzeń DNA. Wpływ na rozwój płodów był nieistotny pod względem teratogenności, choć zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 25-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na ryzyko zahamowania wzrostu wewnątrzmacicznego przy bardzo wysokiej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, działanie teratogenne, genotoksyczność, Gliclazide Medreg, gliklazyd, indukowanie nowotworów, mutacja genowa, parametry biochemiczne, potencjał rakotwórczy, produkcja gamet, rakotwórczość, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, teratogenność, toksyczność, toksyczność ogólnoustrojowa, układ rozrodczy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acidum folicum Richter 5 mg
Przedkliniczne badania kwasu foliowego, przeprowadzone zgodnie z konwencjonalnymi protokołami, nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania układów nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. W testach farmakologicznych nie stwierdzono niepożądanych interakcji z receptorami, kanałami jonowymi ani enzymami. Wielokrotne podawanie kwasu foliowego nie powodowało patologicznych zmian w narządach docelowych ani istotnych odchyleń w parametrach biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, testy aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowe in vivo, potwierdziły brak działania mutagennego i klastogennego. Długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kanał jonowy, kancerogeneza, kwas foliowy, mutacja genowa, narząd docelowy, nowotwór, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, proces nowotworowy, reakcja nadwrażliwości, receptory, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada cewy nerwowej, zaburzenie chromosomalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escapelle 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lewonorgestrelu, substancji czynnej Escapelle, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych na zwierzętach, w tym ocenę toksyczności po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawki terapeutycznej 1,5 mg. Szczególną uwagę zwraca efekt wirylizacji płodów żeńskich po ekspozycji na wysokie dawki lewonorgestrelu, co jest związane z jego działaniem androgenopodobnym. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego działania lewonorgestrelu, a badania onkogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworowe w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, Escapelle, genotoksyczność, lewonorgestrel, maskulinizacja płodu, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, progestagen syntetyczny, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność dawki wielokrotnej, uszkodzenie DNA, wirylizacja płodu, właściwości androgenne