LEKsykon substancji czynnych

Liść melisy

Melisa lekarska (Melissa officinalis L.) jest stosowana w łagodzeniu dolegliwości układu pokarmowego takich jak wzdęcia oraz w stanach napięcia nerwowego i stresu. Substancja ta wykazuje działanie uspokajające, ułatwiające zasypianie oraz łagodzące objawy nadpobudliwości nerwowej. Stosuje się ją również w celu wspomagania leczenia dyspepsji czynnościowej oraz poprawy samopoczucia psychosomatycznego. Melisa jest dostępna w formie ziół do zaparzania, wyciągów oraz preparatów złożonych.

Liść mięty

Substancje czynne zawarte w preparacie to ekstrakty roślinne, które wspomagają proces trawienia poprzez stymulację wydzielania soków żołądkowych i żółci. Stosuje się je pomocniczo w zaburzeniach trawiennych, szczególnie gdy występuje niedostateczne wydzielanie soków trawiennych. Pomagają łagodzić objawy niestrawności, takie jak uczucie ciężkości i pełności w żołądku. Preparat jest używany objawowo przy dolegliwościach trawiennych.

Liść mięty pieprzowej

Substancja czynna stosowana jest w leczeniu dyspepsji czynnościowej, czyli dolegliwości związanych z nieprawidłowym trawieniem, takich jak ból i pieczenie w nadbrzuszu, uczucie pełności po posiłku oraz wczesne uczucie sytości. Pomaga również przy utracie apetytu, nadmiernym odbijaniu oraz zgadze. Często wykorzystywana jest także w łagodzeniu objawów niestrawności i wzdęć. Stosuje się ją u dorosłych osób z problemami żołądkowo-jelitowymi o charakterze czynnościowym.

Liść ortosyfonu

Orthosiphon to roślinna substancja czynna stosowana głównie dla zwiększenia diurezy w przypadku lekkich stanów zapalnych dróg moczowych. Działa moczopędnie, co pomaga w oczyszczaniu układu moczowego. Preparaty zawierające tę substancję używane są tradycyjnie w celu wspomagania leczenia zapalenia pęcherza i innych niepowikłanych infekcji układu moczowego. Ze względu na swoje działanie, jest też stosowana jako środek wspomagający funkcje nerek.

Liść orzecha włoskiego

Liść orzecha włoskiego jest substancją czynną stosowaną tradycyjnie na skórę w postaci okładów i obmywań. Wykorzystuje się go w leczeniu lekkich, powierzchniowych stanów zapalnych skóry oraz w przypadku nadmiernego pocenia się dłoni i stóp. Jego działanie opiera się na właściwościach przeciwzapalnych i ściągających. Zazwyczaj stosuje się go zewnętrznie w formie naparów lub wyciągów roślinnych.

Liść podbiału

Syrop zawiera wyciąg z liści podbiału, kwiatów bzu czarnego, kwiatów lipy oraz kory wierzby, które są tradycyjnie stosowane w łagodzeniu stanów podgorączkowych i zapalnych, zwłaszcza dotyczących górnych dróg oddechowych. Substancje te działają wspomagająco podczas infekcji, pomagając złagodzić objawy przeziębienia i stymulować naturalne mechanizmy obronne organizmu. Preparat znajduje zastosowanie jako środek pomocniczy w leczeniu stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Jego skuteczność opiera się na wieloletnim doświadczeniu i tradycyjnym zastosowaniu.

Liść pokrzywy

Liść pokrzywy jest tradycyjnie stosowany jako środek moczopędny oraz łagodzący niektóre dolegliwości dróg moczowych. Pomaga zwiększyć ilość wydalanego moczu, wspierając normalny przepływ w układzie moczowym. Substancja ta może być także wykorzystywana w łagodnych stanach zapalnych. Działa również przeciwbólowo przy bólach stawowych o niewielkim nasileniu.

Liść porzeczki czarnej

Liść porzeczki czarnej jest tradycyjnym składnikiem stosowanym w łagodnych dolegliwościach reumatycznych. Substancja ta działa wspomagająco w przypadku stanów zapalnych stawów oraz bólu reumatycznego. Preparaty z liści porzeczki czarnej używane są głównie jako środki pomocnicze w terapii reumatyzmu. Zioło to jest wykorzystywane w postaci naparów do codziennego stosowania.

Liść rozmarynu

Substancja czynna zawiera wyciąg z ziół, takich jak tysiącznik, korzeń lubczyku oraz liść rozmarynu. Stosuje się ją wspomagająco w leczeniu łagodnych stanów zapalnych dolnych dróg moczowych oraz profilaktycznie u osób z kamicą nerkową lub skłonnością do odkładania się piasku nerkowego. Preparat opiera swoje działanie na tradycyjnym, długotrwałym stosowaniu w medycynie roślinnej. Wskazane jest stosowanie jej również jako uzupełnienie terapii tych schorzeń.

Liść senesu

Senna to roślinna substancja czynna zawierająca glikozydy hydroksyantracenowe, które działają przeczyszczająco. Stosuje się ją krótkotrwale w leczeniu doraźnym zaparć. Jej działanie polega na stymulacji perystaltyki jelit i ułatwieniu wypróżnień. Preparaty z tą substancją są dostępne jako zioła do zaparzania w saszetkach.

Liść szałwii

Szałwia lekarska (Salvia officinalis) jest rośliną o właściwościach przeciwzapalnych i przeciwbakteryjnych, stosowaną tradycyjnie w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła. Pomaga łagodzić objawy zapalenia dziąseł oraz działa odkażająco w ostrych i przewlekłych stanach błony śluzowej tych okolic. Używa się jej także do przemywania zewnętrznych żeńskich narządów płciowych w łagodnych stanach zapalnych. Ponadto szałwia bywa stosowana doustnie w objawowym leczeniu łagodnych dolegliwości trawiennych i nadmiernego pocenia.

Liście bobrka

Substancja czynna zawiera wyciągi roślinne o właściwościach wspomagających trawienie i apetyt. Stosuje się ją tradycyjnie w przypadku braku łaknienia oraz dolegliwości żołądkowych, takich jak niestrawność i wzdęcia. Jej skład obejmuje ekstrakty z dziurawca, mięty pieprzowej, kozłka oraz korzeni goryczki i innych roślin gorzkich. Działa aromatycznie i gorzko, co wspomaga funkcje układu pokarmowego.

Liście brzozy

Substancja czynna jest złożonym wyciągiem roślinnym stosowanym pomocniczo w leczeniu zakażeń i stanów zapalnych dróg moczowych oraz w kamicy dróg moczowych, szczególnie przy obecności drobnych złogów, zwanych piaskiem nerkowym. Preparat ten jest także wykorzystywany profilaktycznie w zapobieganiu kamicy nerkowej. Jego działanie opiera się na wieloskładnikowym naturalnym kompleksie roślinnym. Stosuje się go w sytuacjach, gdy pomocne jest wspomaganie układu moczowego oraz ochrona przed powstawaniem złogów w nerkach.

Liście mięty pieprzowej

Substancja czynna zawarta w preparacie to wyciągi roślinne, w tym z dziurawca, mięty pieprzowej, kozłka lekarskiego oraz gorzkich roślin takich jak goryczka czy pomarańcza gorzka. Stosuje się je tradycyjnie w celu wspomagania trawienia, zwłaszcza przy braku apetytu oraz dolegliwościach żołądkowych takich jak niestrawność i wzdęcia. Składniki te działają aromatycznie i gorzko, co pomaga pobudzić wydzielanie soków trawiennych. Preparat jest dostępny w formie kropli doustnych o charakterystycznym aromatyczno-miętowym zapachu.

Liście orzecha włoskiego

Substancja czynna zawiera wyciągi roślinne tradycyjnie stosowane przy pierwszych oznakach oraz w trakcie trwania przeziębienia. Działa wspomagająco na układ odpornościowy oraz łagodzi objawy infekcji górnych dróg oddechowych. Preparat opiera się na długim okresie stosowania jako tradycyjny środek leczniczy roślinny. Jest stosowany w celu wsparcia organizmu podczas przeziębienia.

Lisdeksamfetamina

Lisdeksamfetamina jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci powyżej 6 lat oraz dorosłych z potwierdzonymi objawami ADHD od dzieciństwa. Preparat jest zalecany, gdy wcześniejsze leczenie metylfenidatem nie przyniosło oczekiwanych efektów. Leczenie powinno być prowadzone przez specjalistę oraz obejmować kompleksowy program terapeutyczny, łączący farmakoterapię z metodami psychologicznymi, edukacyjnymi i psychospołecznymi. Substancja ta pomaga opanować objawy takie jak rozproszenie uwagi, impulsywność, nadpobudliwość oraz chwiejność emocjonalną.

Lit

Węglan litu jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu epizodów maniakalnych oraz w profilaktyce zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Pomaga zapobiegać nawrotom zarówno manii, jak i depresji u osób z tymi schorzeniami. Jest używany w celu stabilizacji nastroju i zmniejszenia częstości występowania epizodów chorobowych. Dzięki temu wspiera utrzymanie równowagi emocjonalnej u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi.

Lizat bakterii

Lizaty bakterii są stosowane głównie w profilaktyce nawracających zakażeń dróg oddechowych zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Substancje te zawierają szczepy bakterii takich jak Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Klebsiella pneumoniae oraz Haemophilus influenzae, które pomagają stymulować układ odpornościowy. Preparaty zawierające lizaty bakterii przyczyniają się do zwiększenia odporności organizmu na infekcje układu oddechowego. Są one stosowane, gdy istnieje ryzyko częstych zakażeń tych dróg, co pomaga zmniejszyć ich częstość i nasilenie.

Lizyna

Substancje czynne to złożone mieszaniny aminokwasów, glukozy oraz emulsji tłuszczowych, stosowane jako elementy żywienia pozajelitowego u pacjentów, u których odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparaty te dostarczają niezbędne aminokwasy, energię w postaci glukozy i tłuszczów oraz elektrolity niezbędne do prawidłowych funkcji organizmu. Są stosowane u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat oraz u noworodków i wcześniaków w zależności od produktu. Ich zastosowanie jest szczególnie wskazane w stanach katabolizmu, niewydolności narządów, niedożywieniu oraz podczas dializ otrzewnowych lub hemodializ.

Lizyna bezwodna

Substancja czynna to specjalna emulsja zawierająca mieszaninę glukozy, aminokwasów oraz oleju sojowego, stosowana do żywienia pozajelitowego. Preparat jest przeznaczony dla pacjentów dorosłych oraz dzieci powyżej 2 lat, u których nie można stosować żywienia doustnego lub dojelitowego, lub jest ono niewystarczające. Zapewnia dostarczenie niezbędnych składników odżywczych takich jak białka, tłuszcze, węglowodany oraz elektrolity. Wskazany jest w przypadkach wymagających wsparcia żywieniowego poprzez infuzję dożylna.

Lizynopryl

Lizynopryl jest inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego oraz różnych postaci niewydolności serca. Pomaga również w zapobieganiu dysfunkcji lewej komory po zawale serca oraz w leczeniu powikłań nerkowych u pacjentów z cukrzycą. Substancja ta może być stosowana samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi. Zwykle jest przepisywana pacjentom dorosłym, młodzieży i dzieciom od 6 roku życia, wymagając ścisłej kontroli lekarskiej zwłaszcza przy ciężkich schorzeniach.

Lobelia inflata

Substancja czynna zawarta w produkcie jest stosowana wspomagająco w leczeniu kataru siennego. Działa łagodząco na objawy związane z alergicznym nieżytem nosa. Preparat jest dostępny w formie kropli doustnych i pomaga łagodzić dolegliwości związane z alergią. Produkt znajduje zastosowanie w terapii objawowej kataru siennego.

Loperamid

Loperamid chlorowodorek jest substancją czynną stosowaną w objawowym leczeniu ostrej oraz przewlekłej biegunki u dorosłych i dzieci powyżej 6 lub 12 lat, w zależności od preparatu. Wykorzystywany jest również w celu zmniejszenia liczby i objętości stolców oraz poprawy ich konsystencji u pacjentów z przetoką jelita krętego lub ileostomią. Ponadto może być stosowany w leczeniu ostrej biegunki związanej z zespołem jelita drażliwego, zwłaszcza gdy występuje dyskomfort przewodu pokarmowego. Loperamid działa poprzez spowolnienie perystaltyki jelit, co pomaga zatrzymać biegunkę i złagodzić jej objawy.

łopian

Korzeń łopianu jest stosowany tradycyjnie jako naturalny środek wzmacniający włosy oraz wspomagający leczenie łojotokowych zmian skórnych. Preparaty z tym składnikiem często wykorzystywane są do płukania owłosionej skóry głowy. Substancja działa wspierająco na kondycję skóry i włosów, poprawiając ich zdrowy wygląd. Jest to naturalny surowiec roślinny stosowany przede wszystkim zewnętrznie.

Lopinawir

Lopinawir jest inhibitorem proteazy wykorzystywanym w leczeniu zakażeń wirusem HIV-1, stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. W terapii podaje się go u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2 lat, celem hamowania replikacji wirusa. Substancja działa poprzez blokowanie enzymu proteazy wirusa HIV, co uniemożliwia dojrzewanie nowych cząstek wirusa. Lopinawir jest zawsze podawany z rytonawirem, który wzmacnia jego skuteczność poprzez wpływ na metabolizm farmakokinetyczny.

Loratadyna

Loratadyna jest lekiem przeciwhistaminowym stosowanym głównie w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Pomaga łagodzić objawy takie jak kichanie, swędzenie, katar i wysypka, które pojawiają się w reakcjach alergicznych. Preparat można stosować zarówno w formie tabletek, syropów, jak i kapsułek. Lek ten jest szczególnie użyteczny w przypadku sezonowych oraz całorocznych alergii.

Lorazepam

Lorazepam jest lekiem stosowanym w krótkotrwałym leczeniu objawowym zaburzeń lękowych oraz bezsenności związanej ze stanami wzmożonego lęku. Wykorzystuje się go również przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi jako środek uspokajający (premedykację). Ponadto jest wskazany w leczeniu ostrych stanów lękowych, pobudzenia, a także w kontroli napadów padaczkowych u pacjentów w różnym wieku, w tym niemowląt od 1 miesiąca życia. Nie jest przeznaczony do długotrwałego stosowania i powinien być używany tylko wtedy, gdy objawy są poważne i utrudniają codzienne funkcjonowanie.

Lormetazepam

Lormetazepam jest substancją czynną o działaniu uspokajającym i nasennym, stosowaną głównie w krótkotrwałym leczeniu zaburzeń snu takich jak trudności w zasypianiu czy częste przebudzenia. Wykorzystywany jest także w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi oraz badaniami diagnostycznymi w celu uspokojenia pacjenta. Lek ten pomaga skrócić czas zasypiania i poprawia jakość snu, zmniejszając liczbę przebudzeń nocnych. Ze względu na ryzyko uzależnienia stosuje się go doraźnie i przez krótki okres.

Losartan

Losartan potasowy jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Ponadto, używany jest w terapii chorób nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, gdy towarzyszy im białkomocz, a także w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, zwłaszcza gdy nie można stosować inhibitorów ACE na skutek działań niepożądanych. Lek ten pomaga także zmniejszyć ryzyko udaru mózgu u osób z nadciśnieniem i przerostem lewej komory serca. Stosuje się go również u pacjentów, u których monoterapia losartanem lub hydrochlorotiazydem nie daje wystarczającej kontroli nadciśnienia.

Loteprednol etabonian

Loteprednol etabonian jest syntetycznym kortykosteroidem stosowanym głównie w okulistyce do leczenia stanów zapalnych oczu. Substancję tę wykorzystuje się w leczeniu zapaleń pooperacyjnych oraz innych stanów zapalnych po zabiegach chirurgicznych w obrębie oka. Działa przeciwzapalnie, zmniejszając obrzęk, zaczerwienienie i podrażnienie. Dzięki temu przyczynia się do szybszego gojenia i poprawy komfortu pacjenta po operacjach okulistycznych.

Lowastatyna

Lowastatyna jest lekiem stosowanym w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i LDL u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią oraz miażdżycą tętnic wieńcowych. Preparat jest wykorzystywany, gdy dieta i inne metody leczenia nie przynoszą wystarczających rezultatów. Substancja ta pomaga zmniejszyć ilość istniejących blaszek miażdżycowych i zapobiega powstawaniu nowych. Lowastatyna jest stosowana wyłącznie w połączeniu z odpowiednią dietą.

Lubczyk

Substancja czynna zawiera wyciągi roślinne pochodzące z korzenia lubczyka, ziela centurii oraz liścia rozmarynu. Stosuje się ją wspomagająco w leczeniu łagodnych stanów zapalnych dróg moczowych oraz profilaktycznie w celu zapobiegania tworzeniu się piasku nerkowego. Preparat wykorzystywany jest głównie w terapii uzupełniającej, opierającej się na tradycyjnym zastosowaniu roślin. Działanie substancji opiera się na naturalnych właściwościach roślin leczniczych.

Ludzki czynnik krzepnięcia VIII

Ludzki czynnik VIII jest białkiem biorącym udział w procesie krzepnięcia krwi, stosowanym w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią A oraz u osób z nabytym niedoborem tego czynnika. Używa się go również u chorych na hemofilię, którzy mają przeciwciała przeciwko czynnikowi VIII. Preparat pochodzi z ludzkiego osocza i jest podawany dożylnie w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Nie jest przeznaczony do leczenia choroby von Willebranda, mimo że zawiera niewielką ilość czynnika von Willebranda.

Ludzki czynnik von Willebranda

Ludzki czynnik VIII krzepnięcia krwi jest stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią A, wynikającą z wrodzonego lub nabytego niedoboru tego czynnika. Pomaga także w terapii chorych, u których wystąpiły przeciwciała hamujące czynnik VIII. Substancja ta jest szczególnie ważna w zapobieganiu groźnym dla życia krwawieniom oraz w kontroli objawów u osób z zaburzeniami krzepnięcia. Nie jest natomiast zalecana do leczenia choroby von Willebranda, której nie leczy się samym czynnikiem VIII.

Luffa

Substancje czynne zawarte w preparacie są stosowane w leczeniu nieżytu nosa, działając wspomagająco w łagodzeniu objawów. Preparat ma postać aerozolu do nosa i wykorzystuje homeopatyczne składniki, które pomagają zmniejszyć stan zapalny i poprawić komfort oddychania. Stosuje się go głównie przy katarze i innych dolegliwościach związanych z nieżytem nosa. Dzięki temu preparat jest użyteczny w terapii wspomagającej przewlekłych i ostrych stanów zapalnych błony śluzowej nosa.

Lukrecja

Korzeń lukrecji (Glycyrrhiza glabra) jest roślinnym składnikiem o właściwościach przeciwzapalnych i wykrztuśnych, stosowanym w łagodzeniu dolegliwości trawiennych takich jak niestrawność oraz w leczeniu kaszlu związanego z przeziębieniem. Substancja ta wykazuje działanie osłaniające na błonę śluzową przewodu pokarmowego i dróg oddechowych, a także wspomaga rozrzedzanie wydzieliny. Ze względu na właściwości przeciwzapalne, jest stosowana także w stanach zapalnych układu oddechowego oraz przewodu pokarmowego. Preparaty zawierające korzeń lukrecji wykorzystuje się w tradycyjnych metodach leczenia dolegliwości takich jak kaszel, ból brzucha, wzdęcia czy zgaga.

Lulek czarny

Substancje czynne to wyciągi roślinne stosowane w celu łagodzenia stanów niepokoju oraz wspomagania zasypiania. Preparat stosuje się u dzieci powyżej 1. roku życia oraz młodzieży, którzy mają trudności z zasypianiem lub zaburzenia snu. Działa uspokajająco i pomaga poprawić jakość snu. Lek znajduje zastosowanie jako środek wspomagający w stanach napięcia nerwowego i bezsenności.

łupina nasienna babki jajowatej

Substancja czynna zawarta w preparacie to łupina nasienna babki jajowatej (Plantago ovata Forssk.), wykorzystywana głównie jako środek zwiększający ilość błonnika w diecie. Stosuje się ją w leczeniu nawykowych zaparć oraz w sytuacjach, gdy konieczne jest ułatwienie opróżniania jelit z miękkim stolcem, na przykład po operacjach odbytu lub w chorobach hemoroidalnych. Ponadto znajduje zastosowanie wspomagająco przy zespole jelita drażliwego i u pacjentów z hipercholesterolemią. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia.

łuska cebuli

Substancja czynna jest wyciągiem roślinnym, stosowanym tradycyjnie jako środek wspomagający leczenie zakażeń i stanów zapalnych dróg moczowych. Wykorzystuje się ją także w profilaktyce oraz w terapii kamicy układu moczowego, zwłaszcza w przypadku drobnych złogów. Jej działanie opiera się na właściwościach przeciwzapalnych i wspomagających usuwanie piasku nerkowego. Stosuje się ją doustnie jako preparat wspierający prawidłowe funkcjonowanie dróg moczowych.

Lutet

Lutet 177Lu jest radioizotopem stosowanym przede wszystkim jako prekursor w produkcji radiofarmaceutyków, które są wykorzystywane do celów diagnostycznych oraz terapeutycznych. Emituje promieniowanie beta i gamma, co czyni go przydatnym w znakowaniu leków do celów medycyny nuklearnej. Nie jest stosowany bezpośrednio u pacjentów, lecz do znakowania innych produktów leczniczych. Ze względu na swoje właściwości, wykorzystywany jest w terapii celowanej, głównie w leczeniu nowotworów.

Lycopodium clavatum

Strychnos nux vomica jest stosowany głównie w leczeniu łagodnych dolegliwości trawiennych, takich jak wzdęcia, odbijania oraz zaparcia związane ze zmianą diety lub miejscem pobytu. Substancja ta działa wspomagająco, pomagając w poprawie funkcjonowania układu pokarmowego. Wykorzystywana jest w postaci homeopatycznej, najczęściej jako krople lub syrop. Zaleca się jej stosowanie przy przewlekłych, lecz łagodnych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych.

Macerat z korzenia prawoślazu

Korzeń prawoślazu jest stosowany głównie w celu łagodzenia podrażnień błony śluzowej górnych dróg oddechowych oraz w objawach związanych z suchym kaszlem. Substancja ta działa powlekająco, co pomaga zmniejszyć dyskomfort w obrębie jamy ustnej i gardła. Jest używana także w przypadku nieżytów górnych dróg oddechowych z zalegającą wydzieliną oraz utrudnionym odkrztuszaniem. Dzięki swoim właściwościom zwiększa komfort oddychania i ułatwia oczyszczanie dróg oddechowych.

Maczugowiec rzekomej błonicy

Substancja czynna zawiera inaktywowane szczepy bakterii, które są stosowane w formie szczepionki bakteryjnej. Jest wykorzystywana głównie do profilaktyki nawrotowych zakażeń górnych dróg oddechowych. Produkowana jest w postaci kropli do nosa, które ułatwiają miejscowe stosowanie i narażają drogi oddechowe na modulowanie odporności. Preparat jest zalecany dla dzieci od 6 miesiąca życia, młodzieży oraz dorosłych.

Maczugowiec rzekomobłoniczy

Substancja czynna w postaci inaktywowanych bakterii jest stosowana w celu wzmocnienia odporności organizmu. Preparat wykorzystywany jest głównie do profilaktyki nawracających zakażeń dróg oddechowych u dzieci w wieku od 2 do 14 lat oraz u dorosłych. Działa poprzez stymulację nieswoistej odpowiedzi immunologicznej przeciwko różnym gatunkom bakterii. Jest podawany w formie zawiesiny do wstrzykiwań.

Magnesia carbonica

Substancje czynne wchodzące w skład kropli do oczu wykazują właściwości łagodzące podrażnienia i zmęczenie oczu. Preparat stosuje się w przypadku podrażnienia spojówek i dyskomfortu spowodowanych przez długotrwałe korzystanie z ekranów telewizyjnych i komputerowych, oraz ekspozycję na zadymione pomieszczenia czy suche powietrze. Pomaga także w łagodzeniu objawów po kąpieli w basenie lub morzu oraz przy nadmiernym oświetleniu. Dzięki temu znajduje zastosowanie w codziennej pielęgnacji oczu narażonych na różnorodne czynniki drażniące.

Magnez

Magnez jest pierwiastkiem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i mięśniowego oraz odgrywa istotną rolę w metabolizmie energetycznym organizmu. Stosuje się go w profilaktyce i leczeniu niedoborów magnezu, które mogą objawiać się m.in. skurczami mięśni, zaburzeniami rytmu serca, drażliwością i zmęczeniem. Preparaty magnezu znajdują zastosowanie w stanach zwiększonego zapotrzebowania, takich jak rekonwalescencja po zabiegach chirurgicznych, przewlekłe zmęczenie lub stosowanie leków moczopędnych. Ponadto magnez może być stosowany uzupełniająco w chorobach serca oraz w celu zapobiegania i leczenia niedoborów związanych z niedostateczną podażą diety lub zwiększoną utratą pierwiastka.

Magnez siarczan

Magnez siarczan jest stosowany w leczeniu oraz zapobieganiu niedoboru magnezu, zwłaszcza u pacjentów z hipomagnezemią wynikającą z różnych przyczyn, takich jak choroby przewodu pokarmowego, alkoholizm czy żywienie pozajelitowe. Substancja ta znajduje zastosowanie również w kontroli i zapobieganiu napadom drgawkowym w stanach przedrzucawkowych oraz rzucawce. Ponadto magnez siarczan jest wykorzystywany w leczeniu torsade de pointes, specyficznego rodzaju zaburzeń rytmu serca. Preparat może być stosowany u dorosłych, młodzieży oraz dzieci.

Magnez węglan

Substancja czynna to połączenie związków glinu i magnezu, które działa neutralizująco na kwas solny w żołądku. Stosuje się je przede wszystkim w leczeniu objawowym zgagi oraz nadkwaśności żołądka, takich jak niestrawność czy dolegliwości związane z zapaleniem błony śluzowej żołądka. Lek pomaga także w łagodzeniu objawów choroby wrzodowej, refluksu żołądkowo-przełykowego oraz przepukliny rozworu przełykowego. Dzięki właściwościom zobojętniającym kwas żołądkowy poprawia komfort trawienia i zmniejsza dolegliwości bólowe.

Magnez węglan ciężki

Substancja czynna zawiera wapń węglan, magnez węglan oraz kwas alginowy, które łącznie działają przeciwobjawowo na dolegliwości żołądkowe. Stosuje się ją w leczeniu symptomów refluksu żołądkowo-przełykowego i nadkwaśności, takich jak zgaga czy regurgitacja. Wapń i magnez neutralizują nadmierną kwasowość soku żołądkowego, natomiast kwas alginowy tworzy ochronną barierę na powierzchni treści żołądkowej. Preparat jest dostępny w postaci tabletek do żucia lub rozgryzania, co umożliwia szybkie złagodzenie objawów.

Magnez wodorotlenek

Substancje czynne, glinu tlenek uwodniony (wodorotlenek glinu) oraz wodorotlenek magnezu, stosowane są głównie w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego. Zastosowanie obejmuje objawowe leczenie zgagi, niestrawności, zapalenia błony śluzowej żołądka i przełyku, a także wspomagająco w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Działają zobojętniająco na kwas żołądkowy, zmniejszając dolegliwości związane z refluksem żołądkowo-przełykowym oraz przepukliną rozworu przełykowego. Preparaty z tymi substancjami są dostępne w postaci tabletek lub zawiesiny doustnej, dostosowanej do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Leksykon substancji

Substancje czynne, strona 24 z 46