Właściwości farmakokinetyczne
Lormetazepam

Lormetazepam, zawarty w preparacie Noctofer w dawkach 0,5 mg i 1 mg, charakteryzuje się dobrą absorpcją po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu około 60 minut po podaniu. Stabilizacja stężenia leku we krwi następuje po trzech dniach regularnej terapii, bez obserwacji kumulacji substancji czynnej ani jej metabolitów. Lormetazepam wykazuje wysokie (około 85%) wiązanie z białkami osocza oraz zdolność przenikania przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, barierę łożyskową oraz do mleka matki, co ma istotne implikacje kliniczne w terapii kobiet w ciąży i karmiących. Biologiczny okres półtrwania wynosi 10-12 godzin, co determinuje profil dawkowania leku. Farmakokinetyka lormetazepamu jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych, co ułatwia indywidualizację terapii.

Właściwości farmakokinetyczne lormetazepamu

Wchłanianie

Lormetazepam charakteryzuje się dobrą absorpcją z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Po przyjęciu tabletki maksymalne stężenie we krwi osiągane jest stosunkowo szybko – po około 60 minutach. Istotną cechą farmakokinetyczną lormetazepamu jest stabilizacja jego stężenia we krwi, które osiąga stan równowagi dynamicznej po trzech dniach regularnego stosowania leku Noctofer. Ważnym aspektem klinicznym jest fakt, że w trakcie terapii nie zaobserwowano zjawiska kumulacji ani związku macierzystego, ani jego metabolitów w organizmie pacjenta.1

Dystrybucja

Po wchłonięciu lormetazepam wykazuje znaczny stopień wiązania z białkami osocza, osiągający wartość około 85%. Substancja aktywna preparatu Noctofer wykazuje zdolność do przenikania przez istotne bariery fizjologiczne organizmu. Lormetazepam przenika przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, co stanowi podstawę jego działania terapeutycznego w ośrodkowym układzie nerwowym. Ponadto przenika również przez barierę łożyskową, co ma istotne znaczenie przy stosowaniu u kobiet w ciąży. Należy również podkreślić, że lormetazepam przenika do mleka ludzkiego, co ma kluczowe znaczenie przy podejmowaniu decyzji o terapii u kobiet karmiących piersią.2

Okres półtrwania

Biologiczny okres półtrwania lormetazepamu zawiera się w przedziale od 10 do 12 godzin. Ten stosunkowo długi czas eliminacji z organizmu determinuje właściwości kliniczne leku Noctofer i jego profil dawkowania.3

Metabolizm i eliminacja

Lormetazepam podlega biotransformacji głównie w wątrobie. Podstawowym szlakiem metabolicznym jest bezpośrednia koniugacja z kwasem glukuronowym, której ulega około 94% przyjętej dawki substancji w postaci niezmienionej. Powstałe w ten sposób metabolity są następnie wydalane przez nerki z moczem. Alternatywny szlak metaboliczny, któremu podlega mniej niż 6% podanego lormetazepamu, obejmuje proces demetylacji do N-demetylolormetazepamu. Ten metabolit również ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym, po czym jest wydalany z moczem. Istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa farmakoterapii jest to, że powstające w wyniku metabolizmu glukuronidy lormetazepamu nie wykazują aktywności farmakologicznej wobec ośrodkowego układu nerwowego.4

Podsumowanie szlaków metabolicznych lormetazepamu

Szlak metaboliczny Odsetek dawki Proces Metabolity Eliminacja Aktywność CNS
Główny ~94% Bezpośrednia koniugacja z kwasem glukuronowym Glukuronid lormetazepamu Z moczem Brak
Alternatywny <6% Demetylacja, następnie koniugacja z kwasem glukuronowym N-demetylolormetazepam, następnie jego glukuronid Z moczem Brak

5

Charakterystyka farmakokinetyczna preparatu Noctofer

Produkt leczniczy Noctofer, zawierający lormetazepam w dawkach 0,5 mg lub 1 mg, to tabletki o charakterystycznej postaci – białe, okrągłe i obustronnie płaskie. Postać ta zapewnia stabilne uwalnianie substancji czynnej i przewidywalną farmakokinetykę. Parametry farmakokinetyczne lormetazepamu są niezależne od stosowanej dawki w zakresie terapeutycznym, co ułatwia dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.6

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl