witamina B6
Witamina B6, znana również jako pirydoksyna, to związek rozpuszczalny w wodzie, będący jedną z ośmiu witamin z grupy B. Odgrywa kluczową rolę w metabolizmie białek, tłuszczów i węglowodanów oraz w syntezie neurotransmiterów, hemoglobiny i kwasów nukleinowych. Jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i immunologicznego.
W organizmie witamina B6 występuje w trzech formach: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy, które są przekształcane do aktywnej formy – fosforanu pirydoksalu (PLP). PLP działa jako koenzym w ponad 100 reakcjach enzymatycznych, szczególnie tych związanych z metabolizmem aminokwasów. Witamina B6 uczestniczy również w procesie glikogenolizy, syntezie hemoglobiny oraz regulacji działania hormonów steroidowych.
Niedobór witaminy B6 może prowadzić do zaburzeń neurologicznych, dermatologicznych, hematologicznych oraz immunologicznych. Kliniczne objawy niedoboru obejmują: zapalenie skóry, zapalenie języka, zaburzenia nastroju, senność, zawroty głowy oraz niedokrwistość mikrocytarną. Długotrwały niedobór zwiększa ryzyko rozwoju neuropatii obwodowej.
Źródłami witaminy B6 w diecie są: mięso (szczególnie drób i wątroba), ryby, ziemniaki, orzechy, banany, fasola oraz produkty pełnoziarniste. Suplementacja jest zalecana w przypadkach udokumentowanego niedoboru, podczas stosowania niektórych leków (np. izoniazyd, cykloseryna, penicylamina) oraz w wybranych schorzeniach metabolicznych.
Nadmiar witaminy B6, zwykle pochodzący z długotrwałej suplementacji wysokimi dawkami (powyżej 100 mg dziennie), może prowadzić do neuropatii czuciowej, charakteryzującej się bólem i drętwieniem kończyn. Zalecane dzienne spożycie dla dorosłych wynosi 1,3-1,7 mg, natomiast górna tolerowana granica została ustalona na poziomie 100 mg dziennie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Magne B6 48 mg Mg 2+ + 5 mg
Produkt leczniczy Magne B6 zawiera 48 mg jonów magnezu oraz 5 mg pirydoksyny chlorowodorku na tabletkę i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały działania toksycznego ani teratogennego magnezu u ciężarnych, jednak preparat powinien być stosowany wyłącznie w przypadku wyraźnej konieczności medycznej. Zarówno magnez, jak i witamina B6 mogą być bezpiecznie stosowane w okresie laktacji, przy czym kobiety karmiące powinny być poinformowane o zalecanych dawkach dla niemowląt: 30 mg magnezu na dobę dla dzieci 0-6 miesięcy oraz 75 mg na dobę dla niemowląt 7-12 miesięcy. Zawartość magnezu w mleku matki jest zmienna i wynosi od 15 do 64 mg/l (mediana 31 mg/l), a w 75% przypadków nie przekracza 35 mg/l.
dawka terapeutyczna, dawkowanie magnezu, dawkowanie witaminy B6, działanie niepożądane, działanie teratogenne, jony magnezu, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, Magne B6, obwodowy układ nerwowy, pirydoksyna, pirydoksyna chlorowodorek, płodność mężczyzn, profil bezpieczeństwa, stężenie magnezu, witamina B6 - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Soluvit N –
Soluvit N to preparat w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający kompleks witamin rozpuszczalnych w wodzie, przeznaczony do uzupełniania niedoborów witamin u pacjentów poddawanych żywieniu pozajelitowemu. Preparat jest wskazany zarówno dla pacjentów dorosłych, jak i pediatrycznych, wymagających suplementacji witamin podczas całkowitego lub długotrwałego żywienia pozajelitowego, zwłaszcza w stanach przewlekłego niedożywienia, okresie okołooperacyjnym, zaburzeniach wchłaniania oraz zwiększonego zapotrzebowania metabolicznego. Zawartość witamin w jednej fiolce obejmuje m.in. 2,5 mg tiaminy (witamina B1), 3,6 mg ryboflawiny (witamina B2), 40 mg nikotynamidu, 4,0 mg pirydoksyny (witamina B6), 15,0 mg kwasu pantotenowego, 100 mg witaminy C, 60 μg biotyny, 0,40 mg kwasu foliowego oraz 5,0 μg witaminy B12, co odpowiada średniemu dobowemu zapotrzebowaniu podczas terapii pozajelitowej.
biotyna, całkowite żywienie pozajelitowe, cyjanokobalamina, długotrwałe żywienie pozajelitowe, hiperkatabolizm, kwas foliowy, kwas pantotenowy, nikotynamid, okres okołooperacyjny, pirydoksyny chlorowodorek, przewlekłe niedożywienie, ryboflawiny sodu fosforan, sodu askorbinian, sodu pantotenian, Soluvit N, tiaminy azotan, witamina B1, witamina B12, witamina B2, witamina B6, witamina C, witaminy rozpuszczalne w wodzie, zaburzenie wchłaniania, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dopamar mite 100 mg + 25 mg
Przedawkowanie leku Dopamar mite, zawierającego 100 mg lewodopy i 25 mg karbidopy w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia rytmu serca (tachykardia, arytmie, zaburzenia przewodzenia), zaburzenia neurologiczne (dyskinezy, drżenia), zaburzenia psychiczne (dezorientacja, halucynacje) oraz autonomiczne (nadmierne pocenie, wahania ciśnienia tętniczego). Mechanizmy tych objawów wynikają z nadmiernej stymulacji układu dopaminergicznego i adrenergicznego. Kluczowe jest ciągłe monitorowanie EKG oraz parametrów życiowych, a w razie potrzeby wdrożenie leczenia przeciwarytmicznego i objawowego, w tym sedacji.
ciśnienie tętnicze, czynność elektryczna serca, dezorientacja, dializoterapia, dyskineza, EKG, leczenie przeciwarytmiczne, lewodopa/karbidopa, monitorowanie neurologiczne, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, pirydoksyna, przedłużone uwalnianie substancji czynnej, stymulacja dopaminergiczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, układ adrenergiczny, układ autonomiczny, witamina B6, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – neoFuragina Max 100 mg
Furazydyna, substancja czynna neoFuragina MAX, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie furazydyny z antybiotykami takimi jak rystomicyna, lewomicetyna, sulfanilamidy oraz chloramfenikol ze względu na ryzyko depresji układu krwiotwórczego i supresji szpiku kostnego. Ponadto, pochodne chinolonów (kwas nalidyksynowy, norfloksacyna, kwas oksolinowy) wykazują antagonizm działania przeciwbakteryjnego z furazydyną, co obniża skuteczność terapii. Leki urykozuryczne (probenecyd, sulfinpirazon) zmniejszają wydzielanie kanalikowe nitrofuranów, prowadząc do kumulacji furazydyny i wzrostu jej toksyczności. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z alkoholem etylowym, która może wywołać efekt disulfiramowy objawiający się uczuciem gorąca, bólami brzucha, nudnościami, wymiotami oraz tachykardią zatokową; pacjentów należy poinformować o konieczności unikania alkoholu podczas terapii i przez co najmniej 72 godziny po jej zakończeniu.
acetazolamid, alkalizacja moczu, alkohol etylowy, antagonizm lekowy, atropina, chloramfenikol, cytrynian potasu, depresja układu krwiotwórczego, efekt disulfiramowy, flush syndrome, furazydyna, inhibitor anhydrazy węglanowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas nalidyksynowy, kwas oksolinowy, lek przeciwcholinergiczny, lek urykozuryczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewomicetyna, nitrofuran, norfloksacyna, pochodna chinolonu, probenecyd, roztwór Benedicta, rystomicyna, sulfanilamid, sulfinpirazon, supresja szpiku kostnego, tachykardia zatokowa, trójkrzemian magnezu, witamina B6, wodorowęglan sodu, wydzielanie kanalikowe, wynik fałszywie dodatni - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nidrazid 100 mg
Lek Nidrazid (izoniazyd) w dawce 100 mg należy podawać zgodnie z masą ciała pacjenta oraz wskazaniem terapeutycznym, co jest kluczowe dla skuteczności terapii przeciwgruźliczej. Standardowe dawkowanie u dorosłych wynosi 5 mg/kg mc./dobę, maksymalnie 300 mg/dobę, natomiast u dzieci 5-10 mg/kg mc./dobę, również do 300 mg/dobę. W schemacie podawania dwa razy w tygodniu dawka wzrasta do 15 mg/kg mc., maksymalnie 900 mg na dawkę. W profilaktyce gruźlicy stosuje się 300 mg/dobę u dorosłych i 5-10 mg/kg mc./dobę u dzieci, nie przekraczając 300 mg. Lek należy przyjmować na czczo, co najmniej 30 minut przed posiłkiem lub 2 godziny po, aby zapewnić optymalną biodostępność. W celu zapobiegania neuropatii obwodowej, częstemu działaniu niepożądanemu izoniazydu, zaleca się suplementację witaminą B6 (pirydoksyną) w dawce profilaktycznej 10 mg/dobę, a w przypadku objawów zapalenia nerwu dawkę zwiększa się do 50 mg/dobę.
bezmocz, biodostępność substancji czynnej, działanie niepożądane, gruźlica płucna, izoniazyd, klirens kreatyniny, leczenie przeciwgruźlicze, monitorowanie funkcji nerek, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, pirydoksyna, profilaktyka gruźlicy, stężenie kreatyniny, witamina B6, zaburzenie czynności nerek, zapalenie nerwu - Leksykon leków
Interakcje leku – Furaginum Teva 50 mg
Furazydyna, należąca do nitrofuranów, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z rystomycyną, lewomicetyną oraz sulfanilamidami ze względu na ryzyko depresji układu naczyniowego. Również łączenie z kwasem nalidyksowym prowadzi do antagonizmu i obniżenia skuteczności terapeutycznej obu leków. Współpodawanie z innymi uroantyseptykami osłabia działanie furazydyny. W zakresie farmakokinetyki, witamina B6 i zwiększone spożycie soli kuchennej zwiększają wchłanianie furazydyny poprzez wzrost wolnej frakcji leku w przewodzie pokarmowym, co może nasilać działania niepożądane. Atropina opóźnia wchłanianie, nie zmieniając jednak całkowitej biodostępności, natomiast leki zobojętniające sok żołądkowy hamują wchłanianie, obniżając stężenie furazydyny w surowicy i jej skuteczność.
aldehyd octowy, alkohol etylowy, antagonizm lekowy, atropina, ból brzucha, chloramfenikol, efekt disulfiramowy, Furagina, furazydyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja leku, kwas nalidyksowy, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewomicetyna, nitrofuran, nudność, rystomicyna, sulfanilamid, tachykardia zatokowa, uczucie gorąca, witamina B6, wymioty, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neospasmina Extra –
Przedawkowanie preparatu Neospasmina Extra, zawierającego wyciąg z korzenia kozłka (Valeriana officinalis), liścia melisy (Melissa officinalis), tlenek magnezu oraz witaminę B6, występuje przy spożyciu dawki korzenia kozłka przekraczającej 20 g, co odpowiada około 13 kapsułkom. Przedawkowanie to może wywołać objawy takie jak zmęczenie (nadmierna senność, apatia, osłabienie), skurcze brzucha, zawroty głowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis). Objawy te są związane z toksycznym działaniem składników preparatu i zazwyczaj ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od spożycia nadmiernej dawki.
drżenie rąk, kozłek lekarski, leczenie objawowe, melisa lekarska, mydriaza, parametry życiowe, przedawkowanie leku, rozszerzenie źrenic, skurcz brzucha, tlenek magnezu, ucisk w klatce piersiowej, witamina B6, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z liścia melisy, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Melabiorytm B6 3 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Melabiorytm B6 zawiera melatoninę (3 mg) oraz pirydoksynę (10 mg) i wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Melatonina podlega metabolizmowi głównie przez izoenzymy CYP1A2 i CYP2C19, co powoduje, że inhibitory tych enzymów (np. fluwoksamina, 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny, leki metabolizowane przez CYP2C19 jak cytalopram, omeprazol, lanzoprazol oraz chinolony) mogą zwiększać jej stężenie w osoczu, natomiast induktory CYP1A2 (karbamazepina, ryfampicyna) oraz palenie tytoniu mogą je obniżać. Melatonina nasila działanie uspokajające leków psychotropowych, zwłaszcza pochodnych benzodiazepiny oraz leków-Z (zaleplon, zolpidem, zopiklon), a także może potęgować sedację przy jednoczesnym stosowaniu tiorydazyny i imipraminy. Pirydoksyna (witamina B6) w dawce 10 mg może znosić działanie przeciwparkinsonowe lewodopy (nie dotyczy połączenia karbidopa-lewodopa) oraz obniżać stężenie fenytoiny, co wymaga monitorowania jej poziomu w surowicy. Spożywanie alkoholu podczas terapii Melabiorytmem B6 jest przeciwwskazane ze względu na osłabienie działania nasennego i ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
chinolon, cymetydyna, cytalopram, cytochrom P450, działanie nasenne, działanie przeciwpadaczkowe, działanie przeciwparkinsonowe, działanie sedatywne, endogenna melatonina, estrogen, fenytoina, fluwoksamina, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, inhibitor prostaglandyn, inhibitory enzymatyczne, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, karbidopa, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek psychotropowy, leki-Z, lewodopa, melatonina, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, omeprazol, pirydoksyna, pochodna benzodiazepiny, receptor adrenergiczny, receptor opioidowy, ryfampicyna, środek antykoncepcyjny, tiorydazyna, tryptofan, witamina B6 - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Magnez + wit. B6 Biofarm 34 mg Mg2+ + 5 mg
Czterowodny asparaginian magnezu cechuje się wysoką rozpuszczalnością, co sprzyja efektywnej absorpcji magnezu w jelicie cienkim, przebiegającej równolegle do wchłaniania wody. Wchłanianie magnezu jest modulowane przez czynniki dietetyczne, takie jak białka zwierzęce, tłuszcze nienasycone, witamina B6 (w dawce 5 mg pirydoksyny chlorowodorku), sód, laktoza oraz witamina D. Stężenie magnezu w surowicy krwi wynosi 0,75-1,25 mmol/l (typowo 0,8-0,9 mmol/l), z czego 55% stanowi aktywną formę zjonizowaną. Całkowita zawartość magnezu u dorosłego człowieka to około 25 g (14 mmol/kg masy ciała), z czego ponad 50% znajduje się w tkance kostnej, 25% w mięśniach szkieletowych, a pozostałe 25% w układzie nerwowym, mięśniu sercowym, wątrobie i przewodzie pokarmowym. Magnez jest wydalany głównie przez nerki, gdzie zachodzi jego częściowa reabsorpcja, umożliwiająca homeostazę jonów Mg²⁺.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Nakom 250 mg + 25 mg
Przedawkowanie leku Nakom, zawierającego lewodopę i karbidopę, stanowi poważny stan kliniczny, w którym kluczowe jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia rytmu serca, tachykardię, zmiany w zapisie EKG, nasilone dyskinezy, drgawki, zaburzenia świadomości, pobudzenie, dezorientację, halucynacje, a także objawy autonomiczne takie jak nadmierna potliwość, rozszerzenie źrenic, nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na kardiotoksyczność, która wymaga ciągłego monitorowania funkcji serca za pomocą elektrokardiografu oraz ewentualnego leczenia antyarytmicznego. Zaburzenia równowagi elektrolitowej mogą dodatkowo nasilać kardiotoksyczność, co podkreśla konieczność kompleksowej oceny stanu pacjenta, w tym funkcji nerek i wątroby.
arytmia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializoterapia, drgawka, dyskineza, elektrokardiograf, farmakoterapia antyarytmiczna, halucynacja, karbidopa, kardiotoksyczność, leczenie antyarytmiczne, lewodopa, lewodopa z karbidopą, Nakom, pirydoksyna, rozszerzenie źrenic, stymulacja układu współczulnego, tachykardia, witamina B6, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie świadomości, zapis EKG - Leksykon substancji czynnych
Cyjanokobalamina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cyjanokobalamina (witamina B12) pełni kluczową rolę w metabolizmie, a jej odpowiedni poziom jest szczególnie istotny w okresie ciąży i laktacji, z zalecanym dziennym spożyciem wynoszącym 2,6 μg, choć niektóre źródła sugerują nawet 4 μg. Suplementacja witaminy B12 w tych okresach jest generalnie bezpieczna i nie wykazuje negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu, pod warunkiem stosowania dawek zgodnych z zaleceniami. Preparaty zawierające wyłącznie cyjanokobalaminę mogą być stosowane u kobiet ciężarnych i karmiących, jeśli korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Należy jednak unikać preparatów złożonych zawierających wysokie dawki witaminy B6 (>25 mg), które mogą hamować spermatogenezę u mężczyzn oraz laktację u kobiet. W przypadku niedoboru witaminy B12 dopuszcza się stosowanie dawek przekraczających RDA, ale decyzja powinna być indywidualna i oparta na monitoringu klinicznym matki i dziecka.
Bexon, cyjanokobalamina, działanie niepożądane, karmienie piersią, laktacja, Milgamma N, mleko kobiece, Neiraxin B, neurobion advance, Neurovit, Neurovit Fast, niedobór kwasu foliowego, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, płodność, preparat złożony, rozwój noworodka, rozwój płodu, rozwój zarodka, Soluvit N, spermatogeneza, Viantan, witamina B12, witamina B6, witamina rozpuszczalna w wodzie, zalecane dzienne spożycie - Leksykon leków
Interakcje leku – Parkador 12,5 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Parkador, zawierający karbidopę i lewodopę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz nasilenie działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą powodować nadciśnienie tętnicze i zaburzenia ruchowe, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta. Leki przeciwnadciśnieniowe w połączeniu z Parkadorem mogą wywołać objawowe niedociśnienie ortostatyczne, dlatego konieczne jest dostosowanie dawki i regularna kontrola ciśnienia tętniczego. Preparaty żelaza (siarczan, glukonian) obniżają biodostępność karbidopy i lewodopy, co wymaga maksymalnego wydłużenia odstępu między dawkami. Leki przeciwcholinergiczne wykazują synergizm w redukcji drżenia, ale mogą nasilać dyskinezy i opóźniać wchłanianie lewodopy, co może wymagać korekty dawki Parkadoru.
amantadyna, antagoniści dopaminy, antagonista receptora dopaminowego, biodostępność leku, butyrofenon, choroba Parkinsona, dieta bogatobiałkowa, dyskineza, dyskinezy, entakapon, fenotiazyna, fenotiazyny, fenytoina, inhibitor COMT, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory COMT, inhibitory monoaminooksydazy, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, karbidopa-lewodopa, lek dopaminergiczny, lek przeciwcholinergiczny, leki przeciwcholinergiczne, lewodopa, niedociśnienie ortostatyczne, papaweryna, preparat żelaza, przełom nadciśnieniowy, rezerpina, rysperydon, selegilina, siarczan żelaza, sympatykomimetyki, tetrabenazyna, tolkapon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, witamina B6, zaburzenie ruchowe, zespół Parkinsona - Leksykon substancji czynnych
Amid kwasu nikotynowego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amid kwasu nikotynowego (nikotynamid) jest jednym z aktywnych składników preparatu Vita Buerlecithin, występującym w dawce 35 mg/100 ml płynu doustnego. Produkt zawiera również lecytynę sojową (10,4 g/100 ml), witaminę B2 (4,8 mg/100 ml), B6 (3,5 mg/100 ml), B12 (2,5 µg/100 ml) oraz sodowy D-pantotenian (20 mg/100 ml). W dokumentacji produktu nie odnotowano istotnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa amidu kwasu nikotynowego, co jest zgodne z jego dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa i wieloletnim zastosowaniem klinicznym. Brak specyficznych zagrożeń przedklinicznych nie wymaga dodatkowych ostrzeżeń w charakterystyce produktu leczniczego.
alkohol benzylowy, amid kwasu nikotynowego, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek pirydoksyny, czerwień koszenilowa, fosforan ryboflawiny, interakcje lekowe, lecytyna sojowa, nikotynamid, pantotenian sodu, płyn doustny, preparat witaminowy, siarczyny, składnik aktywny, substancja pomocnicza, Vita Buerlecithin, witamina B12, witamina B2, witamina B6 - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bexon (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Bexon to roztwór do wstrzykiwań zawierający witaminy z grupy B: tiaminy chlorowodorek (50 mg/ml, odpowiadający 39,35 mg tiaminy), pirydoksyny chlorowodorek (50 mg/ml, odpowiadający 41,15 mg pirydoksyny) oraz cyjanokobalaminę (0,5 mg/ml, odpowiadający 0,49 mg kobalaminy). Preparat jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia, podawany wyłącznie domięśniowo w dawce 2 ml (100 mg tiaminy chlorowodorku, 100 mg pirydoksyny chlorowodorku, 1 mg cyjanokobalaminy) raz na dobę w ciężkich przypadkach z ostrym bólem. Po ustąpieniu objawów lub w łagodniejszych stanach dawkowanie zmniejsza się do 2-3 razy w tygodniu. Zaleca się cotygodniowe monitorowanie skuteczności terapii oraz szybkie przejście na leczenie doustne preparatem o mocy 100 mg, stosowanym 3 razy dziennie, aby utrzymać odpowiednie stężenia witamin i zminimalizować ryzyko powikłań związanych z iniekcjami.
alkohol benzylowy, cyjanokobalamina, działanie niepożądane, funkcja życiowa, głębokie wstrzyknięcie domięśniowe, iniekcja domięśniowa, kobalamina, leczenie domięśniowe, leczenie doustne, nasilenie objawów, ostry ból, pirydoksyna, pirydoksyny chlorowodorek, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, stan kliniczny pacjenta, stężenie substancji czynnej, terapia parenteralna, tiamina, tiaminy chlorowodorek, witamina B1, witamina B12, witamina B6, witamina z grupy B - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neospasmina Extra –
Neospasmina Extra jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, takie jak wyciąg z korzenia kozłka, liścia melisy, tlenek magnezu ciężkiego (80 mg/kapsułkę) oraz witaminę B6 (5 mg/kapsułkę), a także na substancje pomocnicze, w tym azorubinę (E122) i glukozę. Lek nie powinien być stosowany u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) ze względu na ryzyko kumulacji magnezu, co może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych i sercowo-naczyniowych. Dodatkowo, przeciwwskazania obejmują hipermagnezemię, blok serca oraz miastenię, gdzie magnez może nasilać objawy chorobowe i zaburzać przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
azorubina, blok serca, chlorowodorek pirydoksyny, choroba autoimmunologiczna, ciężka niewydolność nerek, hipermagnezemia, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, kumulacja magnezu, łagodna niewydolność nerek, miastenia, nadwrażliwość, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja alergiczna, tlenek magnezu, witamina B6, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z liścia melisy, zaburzenia przewodnictwa serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neurobion Advance 100 mg + 50 mg + 1 mg
Neurobion Advance zawiera tiaminę azotan (100 mg), pirydoksyny chlorowodorek (50 mg) oraz cyjanokobalaminę (1 mg). W dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania tiaminy ani cyjanokobalaminy. Kluczowym zagrożeniem jest jednak długotrwałe stosowanie witaminy B6 (pirydoksyny) w dawkach przekraczających 50 mg/dobę przez okres co najmniej 6 miesięcy, co może prowadzić do rozwoju neuropatii obwodowej. Objawy te zazwyczaj ustępują po zaprzestaniu podawania preparatu, jednak czas rekonwalescencji zależy od stopnia uszkodzenia nerwów oraz indywidualnych cech pacjenta.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z prosa – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wyciąg z prosa, stosowany m.in. w preparacie Revalid w dawce 50,0 mg na kapsułkę, jest składnikiem o potencjalnych właściwościach wzmacniających strukturę włosów i paznokci. Preparat zawiera również aminokwasy (DL-metionina 100,0 mg, L-cystyna 50,0 mg), witaminy (wapnia D-pantotenian 50,0 mg, witamina B1 1,5 mg, witamina B6 10,0 mg) oraz mikroelementy (żelazo 2,0 mg, cynk 2,2 mg, miedź 0,5 mg). W kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, brak jest odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo wyciągu z prosa, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Nieznany jest również wpływ tej substancji na płodność oraz przenikanie do mleka matki, co dodatkowo komplikuje ocenę ryzyka w tych grupach pacjentek.
aminokwasy, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, cynk, cystyna, kapsułka twarda, karmienie piersią, laktacja, metionina, miedź, mikroelementy, mleko matki, pantotenian wapnia, parametry płodności, płód, płodność, Revalid, rozwój płodu, struktura włosów, witamina B1, witamina B6, wyciąg z prosa, żelazo - Leksykon substancji czynnych
Melisa lekarska – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Melisa lekarska (Melissa officinalis L.) jest składnikiem wielu preparatów farmaceutycznych dostępnych na rynku polskim, takich jak Neospasmina Extra, Persen forte oraz Vamelan. Stosowanie tych produktów nie jest zalecane u dzieci i młodzieży ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Preparaty te zawierają różne dawki wyciągu z liści melisy: Neospasmina Extra – 50 mg (DER 6-8:1), Persen forte – 17,5 mg (DER 3-6:1), Vamelan – 17,45 mg (DER 4-6:1). W przypadku preparatów zawierających również wyciąg z mięty pieprzowej (Persen forte, Vamelan) należy zachować ostrożność u pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym oraz chorobami dróg żółciowych, gdyż mięta może nasilać zgagę i wpływać na drogi żółciowe.
azorubina, choroby dróg żółciowych, kamica żółciowa, korzeń kozłka, laktoza jednowodna, melisa lekarska, mięta pieprzowa, Neospasmina, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, Persen, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, witamina B6, wyciąg z melisy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgaga, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Magnefar B6 Bio 60 mg Mg2+ + 6,06 mg
Preparat Magnefar B6, dostępny w postaciach Bio (60 mg Mg²⁺ i 6,06 mg pirydoksyny) oraz Forte (100 mg Mg²⁺ i 10,10 mg pirydoksyny), jest wskazany do leczenia potwierdzonych niedoborów magnezu. Dawkowanie dostosowuje się do wieku i masy ciała pacjenta: u dorosłych zaleca się 5-6 tabletek Bio lub 3-4 tabletki Forte na dobę, podzielonych na 2-3 dawki. U dzieci i młodzieży (≥6 lat, >20 kg) dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od masy ciała, np. dla 6-14 lat i 21-30 kg zaleca się 3-4 tabletki Bio lub 1-2 tabletki Forte na dobę. Tabletki należy połykać w całości (z wyjątkiem Forte, które można przełamać), popijając dużą ilością wody i przyjmując podczas posiłku, co poprawia wchłanianie i tolerancję preparatu. Standardowa terapia trwa około 1 miesiąca, z możliwością przedłużenia po ocenie klinicznej.
chlorowodorek pirydoksyny, choroba przewlekła, ciężka niewydolność nerek, cytrynian magnezu, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, funkcja nerek, jony magnezu, łagodna i umiarkowana niewydolność nerek, niedobór magnezu, niewydolność nerek, parametr nerkowy, podrażnienie przewodu pokarmowego, przedawkowanie, przewód pokarmowy, suplementacja magnezu, układ trawienny, witamina B6, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Furagina – Interakcje
Furazydyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Antagonistyczne działanie wobec pochodnych chinolonu (kwas nalidyksowy, norfloksacyna, kwas oksolinowy) prowadzi do osłabienia efektu przeciwbakteryjnego, co ma wysokie znaczenie kliniczne. Synergistyczne działanie obserwuje się z aminoglikozydami (gentamycyna, amikacyna, tobramycyna) oraz tetracyklinami (doksycyklina, minocyklina), co może nasilać efekt terapeutyczny furazydyny. Z kolei chloramfenikol i rystomycyna zwiększają toksyczność hemotoksyczną, podnosząc ryzyko zaburzeń hematologicznych i depresji układu naczyniowego. Leki urykozuryczne, takie jak probenecyd w dużych dawkach i sulfinpirazon, zmniejszają wydzielanie kanalikowe furazydyny, co prowadzi do kumulacji leku, zwiększenia toksyczności oraz obniżenia stężenia w moczu poniżej minimalnego stężenia bakteriostatycznego, osłabiając tym samym skuteczność terapii.
aldehyd octowy, amikacyna, antybiotyki aminoglikozydowe, atropina, biodostępność furazydyny, chloramfenikol, doksycyklina, działanie hemotoksyczne, efekt disulfiramowy, furazydyna, gentamycyna, kwas nalidyksowy, kwas oksolinowy, leki alkalizujące, leki urykozuryczne, lewomicetyna, minocyklina, nitrofurany, norfloksacyna, nudności, pochodne chinolonu, probenecyd, rystomycyna, sulfanilamidy, sulfinpirazon, tachykardia zatokowa, tetracykliny, tobramycyna, trójkrzemian magnezu, witamina B6, witaminy z grupy B, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Multi-Sanostol –
Ocena wpływu leków na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn jest kluczowa dla bezpieczeństwa farmakoterapii. W przypadku preparatu Multi-Sanostol, zawierającego witaminy A (2400 j.m.), D3 (200 j.m.), B1 (2 mg), B2 (2 mg), B6 (1 mg), C (100 mg), E (2 mg), PP (10 mg), dekspantenol (4 mg) oraz związki wapnia (po 50 mg), nie stwierdzono negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne. Informacje te, zawarte w sekcji 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego, potwierdzają, że preparat nie upośledza funkcji poznawczych ani motorycznych, co jest istotne dla lekarzy przepisujących suplementację pacjentom prowadzącym pojazdy lub obsługującym maszyny.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dekspantenol, funkcja poznawcza i motoryczna, kwas sorbowy, Multi-Sanostol, preparat multiwitaminowy, sacharoza, sodu benzoesan, sprawność psychofizyczna, suplementacja, syrop glukozowy, witamina A, witamina B1, witamina B2, witamina B6, witamina C, witamina D3, witamina E, witamina PP, witaminy, zdolność prowadzenia pojazdów, zdolność psychomotoryczna, związek mineralny, związek wapnia - Leksykon substancji czynnych
Tlenek magnezu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tlenek magnezu, obecny w preparatach Aspimag (21 mg tlenku magnezu + 150 mg kwasu acetylosalicylowego) oraz Neospasmina Extra (80 mg tlenku magnezu ciężkiego wraz z wyciągami roślinnymi i witaminą B6), wymaga ostrożnego stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Aspimag może być stosowany jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, z bezwzględnym przeciwwskazaniem w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko wad rozwojowych i komplikacji porodowych. Neospasmina Extra jest przeciwwskazana w całym okresie ciąży i laktacji z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalnego ryzyka działań niepożądanych. Kwas acetylosalicylowy z Aspimagu przenika do mleka matki, co uzasadnia zalecenie unikania stosowania tego preparatu podczas karmienia piersią, chyba że korzyści przewyższają ryzyko.
Aspimag, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, karmienie piersią, kwas acetylosalicylowy, laktacja, Neospasmina Extra, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, stosunek korzyści do ryzyka, tlenek magnezu, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, witamina B6, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z liści melisy - Leksykon leków
Interakcje leku – Multi-Sanostol –
Multi-Sanostol, zawierający witaminy A, D, B6 (1 mg/10 ml) oraz związki wapnia (glukonian wapnia i fosforomleczan wapnia), może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co wymaga uwagi klinicznej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z preparatami zawierającymi witaminy A i D ze względu na ryzyko hiperwitaminozy. Diuretyki tiazydowe mogą zwiększać ryzyko hiperkalcemii poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, co wymaga monitorowania stężenia wapnia w surowicy. Glikozydy naparstnicy w połączeniu z podwyższonym stężeniem wapnia mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca, dlatego wskazane jest monitorowanie parametrów kardiologicznych. Witamina B6 w dawce ≥5 mg/dobę może obniżać skuteczność L-dopy u pacjentów z chorobą Parkinsona, co wymaga kontroli terapii przeciwparkinsonowskiej.
choroba Parkinsona, diuretyk tiazydowy, fosforomleczan wapnia, glikozyd nasercowy, glukonian wapnia, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hepatotoksyczność, hiperkalcemia, hiperwitaminoza A, hiperwitaminoza D, inhibitor dekarboksylazy, L-DOPA, leczenie przeciwparkinsonowskie, pirydoksyna chlorowodorek, preparat naparstnicy, tetracyklina, witamina B6, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Melatonina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Melatonina, endogenny hormon wydzielany przez szyszynkę, jest stosowana w różnych formach farmaceutycznych i dawkach, wykazując niski profil toksyczności. Badania przedkliniczne wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) melatoniny podawanej doustnie u myszy wynosi 1250 mg/kg masy ciała, co znacznie przekracza dawki kliniczne. Wielokrotne podawanie melatoniny nie ujawniło istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka, a testy genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału substancji. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano wpływ melatoniny na układ rozrodczy, w tym zmniejszenie masy jąder u samców oraz wpływ na spermatogenezę przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne.
dawka śmiertelna, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, hormon endogenny, LD50, melatonina, mutagenność, oś podwzgórze-przysadka-gruczoły płciowe, pirydoksyny chlorowodorek, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rozwój prenatalny i pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rytm okołodobowy, spermatogeneza, szyszynka, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, witamina B6 - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Neospasmina Extra –
Neospasmina Extra, zawierająca 250 mg wyciągu z korzenia kozłka (Valeriana officinalis L., DER 3-6:1), 50 mg wyciągu z liścia melisy (Melissa officinalis L., DER 6-8:1), 80 mg tlenku magnezu oraz 5 mg witaminy B6, wykazuje działanie uspokajające, które może wpływać na ośrodkowy układ nerwowy i zdolności psychomotoryczne pacjenta. Składniki roślinne preparatu mogą powodować sedację, wydłużenie czasu reakcji oraz obniżenie koncentracji, co stanowi istotne ryzyko podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym osłabieniu zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie w pierwszym okresie stosowania, oraz zalecić ocenę indywidualnej reakcji organizmu przed wykonywaniem czynności wymagających zwiększonej koncentracji.
benzodiazepiny, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek pirydoksyny, dokumentacja medyczna, działanie sedatywne, działanie uspokajające, funkcje poznawcze, interakcje lekowe, korzeń kozłka, leki działające ośrodkowo, leki opioidowe, leki przeciwhistaminowe, liść melisy, Melissa officinalis, obniżenie koncentracji, ośrodkowy układ nerwowy, ryzyko indywidualne, sedacja, spowolnienie reakcji, sprawność psychomotoryczna, tlenek magnezu, Valeriana officinalis, witamina B6, właściwości uspokajające, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia równowagi - Leksykon substancji czynnych
Benfotiamina – Interakcje
Benfotiamina, lipofilna pochodna tiaminy (witamina B1), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają znaczenie kliniczne w kontekście terapii skojarzonej. Szczególnie ważna jest interakcja z 5-fluorouracylem, który hamuje fosforylację tiaminy do aktywnej formy – tiaminy pirofosforanu, co może obniżać skuteczność benfotiaminy u pacjentów onkologicznych. U chorych z niewydolnością serca stosujących furosemid i inne diuretyki pętlowe obserwuje się obniżone stężenia tiaminy, prawdopodobnie z powodu zwiększonego wydalania nerkowego, co uzasadnia rozważenie profilaktycznego suplementowania tiaminy lub benfotiaminy. Spożycie alkoholu etylowego znacząco zmniejsza wchłanianie i magazynowanie tiaminy oraz zaburza jej metabolizm, co wymaga ograniczenia lub abstynencji podczas terapii. Dodatkowo, napoje zawierające siarczyny nasilają rozpad tiaminy, co może obniżać efektywność leczenia.
5-fluorouracyl, antybiotyk, benfotiamina, charakterystyka produktu leczniczego, choroba Parkinsona, choroba Wilsona, cykloseryna, cytostatyk, D-penicylamina, diuretyk pętlowy, doustny środek antykoncepcyjny, estrogen, fosforylacja tiaminy, furosemid, gruźlica oporna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, L-DOPA, lek przeciwgruźliczy, niewydolność serca, pirydoksyna, reumatoidalne zapalenie stawów, siarczyny, tiamina, tiamina pirofosforan, witamina B6 - Leksykon leków
Interakcje leku – Magnefar B6 Bio 60 mg Mg2+ + 6,06 mg
Magnefar B6 Bio zawiera 60 mg jonów magnezu w formie magnezu cytrynianu oraz 6,06 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) i wykazuje liczne interakcje farmakologiczne. Magnez może obniżać wchłanianie antybiotyków fluorochinolonowych i tetracyklin, dlatego zaleca się zachowanie odstępu 2-3 godzin między podaniem tych leków a preparatem magnezowym. Podobne zalecenia dotyczą bisfosfonianów. Antybiotyki aminoglikozydowe, cisplatyna oraz cyklosporyna A mogą zwiększać wydalanie magnezu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Diuretyki tiazydowe i furosemid mogą indukować niedobór magnezu, a inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol) oraz antagoniści receptora EGF (cetuksymab, erlotynib) również sprzyjają hipomagnezemii. Związki fosforanowe, żelaza i sole wapnia hamują wchłanianie magnezu w jelitach. Ryzyko hipermagnezemii wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu węglanu litu, diuretyków oszczędzających potas (amiloryd, spironolakton) oraz innych preparatów magnezu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek.
alendronian, amfoterycyna B, amikacyna, amiloryd, antybiotyki aminoglikozydowe, bisfosfoniany, cetuksymab, chlorowodorek pirydoksyny, choroba Parkinsona, ciprofloksacyna, cisplatyna, cykloseryna, cyklosporyna A, cytrynian magnezu, diuretyki, diuretyki oszczędzające potas, doksycyklina, doustne środki antykoncepcyjne, dysfagia, erlotynib, fluorochinolony, furosemid, gentamycyna, hipermagnezemia, hydralazyna, inhibitory pompy protonowej, izoniazyd, jon magnezu, L-DOPA, leki immunosupresyjne, leki moczopędne, leki przeciwnowotworowe, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, niewydolność nerek, omeprazol, pantoprazol, penicylamina, pentamidyna, rapamycyna, rizedronian, spironolakton, tetracyklina, tetracykliny, tiazydy, węglan litu, witamina B6 - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Magne B6 forte 100 mg + 10 mg
Lek Magne B6 Forte zawiera 100 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w jednej tabletce powlekanej. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 300-400 mg magnezu i 30-40 mg witaminy B6 na dobę, co odpowiada 3-4 tabletkom dziennie, podzielonym na 2-3 dawki przyjmowane podczas posiłków. U dzieci i młodzieży powyżej 6 lat i masie ciała ≥20 kg zaleca się dawkę 10-30 mg/kg masy ciała magnezu (0,4-1,2 mmol/kg mc.) na dobę, co przekłada się na 2-4 tabletki dziennie, również podzielone na 2-3 dawki. Przyjmowanie leku podczas posiłków optymalizuje absorpcję składników aktywnych i minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
absorpcja magnezu, chlorowodorek pirydoksyny, cytrynian magnezu, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działania niepożądane układu pokarmowego, jony magnezu, Magne B6 Forte, schorzenia współistniejące, tabletka powlekana, wchłanianie, wchłanianie składników aktywnych, witamina B6, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sylimarol Vita 150 –
Sylimarol Vita 150 to preparat doustny w formie kapsułek twardych, zawierający 214,3 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego oraz kompleks witamin z grupy B (B1, B2, B6, PP i pantetonian wapnia). Standardowe dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 1 kapsułka dwa razy dziennie, przyjmowana po posiłku, co sprzyja lepszej tolerancji i wchłanianiu substancji czynnych. Terapia powinna trwać od 2 do 4 tygodni, z możliwością przedłużenia do 6 miesięcy wyłącznie pod nadzorem lekarza, w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. Preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia.
dolegliwości przewodu pokarmowego, efekt terapeutyczny, kapsułki twarde, nietolerancja laktozy, ostropest plamisty, pantetonian wapnia, podanie doustne, przewód pokarmowy, systematyczne stosowanie, terapia przedłużona, witamina B1, witamina B2, witamina B6, witamina PP, witaminy z grupy B, wyciąg z ostropestu plamistego, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Viantan –
Przedawkowanie preparatu multiwitaminowego Viantan stanowi istotne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu witamin z różnych źródeł bez indywidualnej kontroli. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, a także specyficzne symptomy hiperwitaminozy zależne od poszczególnych witamin. W preparacie Viantan zawartość witaminy A wynosi 0,99 mg (3300 IU), witaminy C 200 mg, witaminy D 0,005 mg (200 IU), witaminy E 9,11 mg, witaminy K 0,15 mg, witaminy B6 6,00 mg, witaminy B2 3,60 mg, witamin z grupy B w różnych ilościach, witaminy B1 6,00 mg, witaminy B12 0,005 mg, kwasu foliowego 0,60 mg, kwasu pantotenowego 15,0 mg, biotyny 0,06 mg oraz nikotynamidu 40,0 mg. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak uszkodzenie wątroby (witamina A), hiperkalcemia (witamina D), ostrej niewydolności nerek (witamina C), neuropatii obwodowej (witamina B6) czy zaburzeń krzepnięcia (witamina K).
alfa-tokoferol, biegunka, biotyna, ból głowy, cholekalcyferol, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, cyjanokobalamina, dysfagia, fitomenadion, hiperkalcemia, hiperwitaminoza, komplikacje hematologiczne, kwas askorbowy, kwas foliowy, kwas pantotenowy, neuropatia obwodowa, nikotynamid, nudności, ostra niewydolność nerek, parametry biochemiczne, pirydoksyna, przewlekła nefropatia, retynol, ryboflawina, szczawian wapnia, tiamina, uszkodzenie wątroby, witamina A, witamina B1, witamina B12, witamina B2, witamina B3, witamina B5, witamina B6, witamina B7, witamina B9, witamina C, witamina D, witamina E, witamina K, witaminy z grupy B, wodobrzusze, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Slow-Mag B6 535 mg + 5 mg
Preparat Slow-Mag B6 zawiera 535 mg magnezu chlorku sześciowodnego, co odpowiada 64 mg jonów magnezu, oraz 5 mg witaminy B6 (pirydoksyny chlorowodorku) w formie tabletek dojelitowych. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały brak działania teratogennego, co oznacza, że substancje czynne nie wpływają negatywnie na rozwój płodu ani nie powodują wad wrodzonych. Ponadto, testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału zarówno jonów magnezu, jak i pirydoksyny, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych po ekspozycji na składniki leku.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, jon magnezu, magnez chlorek sześciowodny, pirydoksyna, pirydoksyna chlorowodorek, potencjał embriotoksyczny, profil bezpieczeństwa, Slow-Mag B6, śmiertelność embrionów, tabletka dojelitowa, teratogenność, wada wrodzona, witamina B6, zmiana genetyczna