Właściwości farmakodynamiczne
Beduo 100 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Beduo zawiera 100 mg tiaminy chlorowodorku (witamina B1) oraz 100 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w formie tabletek powlekanych, klasyfikowany jest w grupie A11DB01 (witamina B1 w połączeniu z witaminą B6 i/lub B12). Tiamina, po przekształceniu do pirofosforanu tiaminy (TPP), pełni kluczową rolę jako koenzym w metabolizmie węglowodanów, uczestnicząc m.in. w konwersji pirogronianu do acetylo-CoA oraz w cyklu kwasu cytrynowego. Organizm ludzki nie syntetyzuje tiaminy, dlatego konieczne jest jej codzienne dostarczanie; całkowite zapasy wynoszą około 30 mg, z czego 40% w mięśniach. Zalecane dzienne spożycie wynosi 1,0-1,3 mg dla mężczyzn, 1,0 mg dla kobiet, z dodatkowymi 0,2 mg w ciąży i 0,4 mg w laktacji. Niedobór tiaminy prowadzi do choroby beri-beri i encefalopatii Wernickiego, z objawami neurologicznymi, sercowo-naczyniowymi i pokarmowymi, które pojawiają się po 2-3 tygodniach niedostatecznej podaży.
Właściwości farmakodynamiczne leku Beduo
Produkt leczniczy Beduo, zawierający 100 mg tiaminy chlorowodorku (witaminy B1) i 100 mg pirydoksyny chlorowodorku (witaminy B6) w postaci tabletek powlekanych, należy do grupy farmakoterapeutycznej: witamina B1 w połączeniu z witaminą B6 i (lub) witaminą B12, kod ATC: A11DB01. Tiamina i pirydoksyna są niezbędnymi składnikami odżywczymi (witaminami), które pełnią kluczowe funkcje w procesach metabolicznych organizmu.1
Tiamina – charakterystyka farmakodynamiczna
Witamina B1 (tiamina) po przedostaniu się do organizmu ulega przemianie do biologicznie aktywnej formy – pirofosforanu tiaminy (TPP). TPP odgrywa kluczową rolę w głównych procesach metabolicznych węglowodanów. Jako koenzym, pirofosforan tiaminy uczestniczy w konwersji pirogronianu do acetylo-CoA oraz wpływa na aktywność transketolaz w cyklu pentozofosforanowym. Dodatkowo, odgrywa istotną rolę w przemianie alfa-ketoglutaranu do sukcynylo-CoA w cyklu kwasu cytrynowego. Ze względu na ścisłe powiązanie z metabolizmem, tiamina wykazuje liczne interakcje z innymi witaminami z grupy B.2
Biologicznie czynna forma tiaminy jest powszechnie spotykana w organizmach roślinnych i zwierzęcych. Tiamina jest wytwarzana przez rośliny i niektóre mikroorganizmy (autotrofy), natomiast organizm ludzki nie posiada zdolności do jej syntetyzowania. Z uwagi na szybki metabolizm oraz ograniczone zdolności magazynowania, konieczne jest codzienne dostarczanie tiaminy w ilościach wystarczających do pokrycia zapotrzebowania organizmu.3
Fizjologiczne zapotrzebowanie na tiaminę
Całkowita ilość tiaminy zmagazynowana w organizmie człowieka wynosi około 30 mg, z czego około 40% znajduje się w tkance mięśniowej. Aby zapobiec niedoborom, zalecane dzienne spożycie witaminy B1 wynosi:
- Dla mężczyzn: od 1,0 do 1,3 mg na dobę – zapewnia podstawowe pokrycie zapotrzebowania metabolicznego4
- Dla młodzieży: do 1,4 mg na dobę – zwiększone zapotrzebowanie związane z intensywnym rozwojem5
- Dla kobiet: 1,0 mg na dobę – podstawowe zapotrzebowanie metaboliczne6
- W okresie ciąży: zwiększenie o 0,2 mg na dobę – dodatkowe zapotrzebowanie związane z rozwojem płodu7
- W okresie laktacji: zwiększenie o 0,4 mg na dobę – zwiększone zapotrzebowanie związane z produkcją mleka8
Minimalne zapotrzebowanie na tiaminę u ludzi wynosi 0,3 mg na 1000 kcal dostarczanej energii, co stanowi bazowy poziom niezbędny do prawidłowego funkcjonowania procesów metabolicznych.9
Konsekwencje niedoboru tiaminy
Niedobór tiaminy prowadzi do rozwoju poważnych schorzeń, w tym choroby beri-beri i zespołu encefalopatii Wernickie’go. Objawy kliniczne niedoboru tiaminy stają się widoczne po 2-3 tygodniach niedostatecznej podaży tej witaminy. Manifestują się one przede wszystkim w obwodowym układzie nerwowym, układzie sercowo-naczyniowym oraz przewodzie pokarmowym.10
W przypadku terapii stanów niedoboru tiaminy, konieczne jest zastosowanie dawek wyższych niż stosowane w profilaktyce, co umożliwia szybkie uzupełnienie niedoborów i zapobieganie postępowi zmian patologicznych.11
Pirydoksyna – charakterystyka farmakodynamiczna
Witamina B6 (pirydoksyna) w swojej fosforylowanej postaci, jako 5′-fosforan pirydoksalu (PLP), funkcjonuje jako koenzym szeregu enzymów biorących udział w nieoksydacyjnym metabolizmie aminokwasów. Fosforylacja grupy CH2OH w pozycji 5 cząsteczki stanowi warunek konieczny dla pełnienia funkcji koenzymatycznych. Enzymy, których kofaktorem jest PLP, uczestniczą w następujących procesach:12
- Dekarboksylacja – prowadząca do tworzenia fizjologicznie czynnych amin, takich jak adrenalina, histamina, serotonina, dopamina i tyramina13
- Transaminacja – uczestnicząca w procesach anabolicznych i katabolicznych, obejmująca działanie enzymów takich jak transaminaza glutaminowo-szczawiooctowa, transaminaza glutaminowo-pirogronowa, transaminaza kwas gamma-aminomasłowy – kwas alfa-ketoglutarowy14
- Różnorodne procesy rozszczepiania i syntezy aminokwasów – wspierające złożone szlaki metaboliczne15
Witamina B6 odgrywa istotną rolę w metabolizmie tryptofanu, uczestnicząc w czterech różnych etapach jego przemian. W procesie syntezy hemoglobiny, witamina B6 katalizuje tworzenie kwasu alfa-amino-beta-ketoadypinowego. Ponadto, istnieją bezpośrednie biochemiczne powiązania między pirydoksyną a innymi witaminami z grupy B, co wskazuje na synergistyczne działanie tych składników odżywczych.16
Fizjologiczne zapotrzebowanie na pirydoksynę
Zawartość witaminy B6 w organizmie człowieka wynosi od 40 do 150 mg. Pirydoksyna magazynowana jest głównie w tkance mięśniowej w postaci 5′-fosforanu pirydoksalu. Zapotrzebowanie na witaminę B6 jest ściśle związane z metabolizmem białek i wzrasta proporcjonalnie do spożycia białka. Zalecane jest spożycie 0,02 mg witaminy B6 na gram spożytego białka.17
Aby zapobiec niedoborom, zalecane dzienne spożycie witaminy B6 wynosi:
- Dla mężczyzn: 1,5 mg na dobę – zapewniające prawidłowy metabolizm białek18
- Dla kobiet: 1,2 mg na dobę – podstawowe zapotrzebowanie metaboliczne19
- W okresie ciąży i karmienia piersią: zwiększenie o 0,7 mg na dobę – zwiększone zapotrzebowanie związane z rozwojem płodu i produkcją mleka20
W określonych stanach fizjologicznych i patologicznych, zapotrzebowanie na witaminę B6 może być zwiększone. Dotyczy to szczególnie przedłużonego stosowania niektórych produktów leczniczych lub w przypadku chorób i zaburzeń metabolicznych.21
Konsekwencje niedoboru pirydoksyny
Leczenie farmakologiczne stanów niedoboru pirydoksyny wymaga zastosowania dawek wyższych niż stosowane w profilaktyce, co umożliwia skuteczną korektę zaburzeń metabolicznych.22
Niewystarczająca podaż pirydoksyny w diecie może prowadzić do wystąpienia objawów niedoboru, które dotyczą przede wszystkim:
- Nerwów obwodowych – manifestujące się jako neuropatie obwodowe23
- Skóry i błony śluzowej – objawiające się zmianami dermatologicznymi24
- Układu krwiotwórczego – prowadzące do zaburzeń hematologicznych25
U dzieci niedobór pirydoksyny wywołuje zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, co może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych i rozwojowych.26
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania