gorączka polekowa
Gorączka polekowa to stan podwyższonej temperatury ciała, który występuje jako reakcja na stosowane leki. Jest to jedna z najczęstszych niepożądanych reakcji na farmaceutyki, mogąca wystąpić po zastosowaniu różnych grup leków, w tym antybiotyków, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, leków przeciwdrgawkowych czy preparatów biologicznych.
Mechanizm powstawania gorączki polekowej może być różny – od bezpośredniego wpływu leku na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu, przez reakcje immunologiczne (nadwrażliwość typu I-IV), po zaburzenia metabolizmu czy uwolnienie pirogenów. Typowo gorączka polekowa pojawia się w ciągu kilku dni od rozpoczęcia stosowania leku, choć w niektórych przypadkach może wystąpić nawet po kilku tygodniach terapii.
Diagnostyka gorączki polekowej opiera się na dokładnym wywiadzie farmakologicznym oraz wykluczeniu innych przyczyn podwyższonej temperatury. Kluczowym elementem potwierdzającym rozpoznanie jest ustąpienie objawów po odstawieniu podejrzanego leku. Niekiedy w diagnostyce różnicowej pomocne może być oznaczenie poziomu eozynofilii czy wykonanie testów skórnych.
Leczenie gorączki polekowej polega przede wszystkim na odstawieniu leku wywołującego reakcję. W przypadkach nasilonych objawów można zastosować leki przeciwgorączkowe. Ważnym elementem postępowania jest również dokumentacja reakcji niepożądanej w historii choroby pacjenta, by uniknąć ponownej ekspozycji na ten sam lek lub leki o podobnej strukturze chemicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vancomycin-MIP 500 500 mg
Wankomycyna (Vancomycin-MIP 500) stosowana dożylnie i doustnie wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęstsze reakcje obejmują zapalenie żyły, reakcje rzekomoalergiczne oraz zespół czerwonego człowieka, charakteryzujący się przekrwieniem górnej części ciała, związany z szybkim wlewem dożylnym. Nefrotoksyczność manifestuje się wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika, a w cięższych przypadkach może prowadzić do śródmiąższowego zapalenia nerek, ostrej niewydolności nerek lub martwicy kanalików nerkowych. Ototoksyczność, objawiająca się przejściową lub trwałą utratą słuchu, jest szczególnie istotna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i przy stosowaniu wysokich dawek. Wankomycyna może także wywoływać rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
agranulocytoza, chlorowodorek wankomycyny, ciężkie skórne działanie niepożądane, Clostridioides difficile, duszność, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocyt obojętnochłonny, hipotensja, linijna IgA dermatoza pęcherzowa, MRSA, nefrotoksyczność, neutropenia odwracalna, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja rzekomoalergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świst krtaniowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata słuchu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej jelita, zapalenie żyły, zatrzymanie serca, zespół czerwonego człowieka, zespół czerwonej szyi, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 1,5 g
Mesalazyna, substancja czynna preparatu Salofalk dostępnego w dawkach 1000 mg, 1,5 g oraz 3 g w formie granulatu o przedłużonym uwalnianiu, może powodować liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo rzadkich, ale poważnych powikłań należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia i małopłytkowość (<1/10 000). Reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka alergiczna, gorączka polekowa, toczeń rumieniowaty i zapalenie jelita grubego, również występują bardzo rzadko. Neurologiczne działania niepożądane obejmują często bóle głowy (1-10%) i niezbyt często zawroty głowy (0,1-1%), a bardzo rzadko neuropatię obwodową. Poważne powikłania kardiologiczne, takie jak zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, oraz alergiczne i zwłóknieniowe reakcje płucne (duszność, kaszel, zapalenie pęcherzyków płucnych) również klasyfikowane są jako bardzo rzadkie. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, występują często, natomiast ostre zapalenie trzustki jest bardzo rzadkie, ale wymaga natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, aminotransferaza, amylaza, astenia, atopowe zapalenie skóry, cholestatyczne zapalenie wątroby, gorączka polekowa, granulat o przedłużonym uwalnianiu, kamica układu moczowego, kolka nerkowa, leukopenia, lipaza, małopłytkowość, mesalazyna, naciek płucny, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, płucna eozynofilia, reakcja polekowa z eozynofilią, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, wysypka alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zapalenie jelita grubego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefuroxime Genoptim 500 mg
Cefuroksym aksetyl w dawce 500 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości występowania, klasyfikowanych zgodnie z MedDRA. Do najczęstszych należą nadmierny wzrost Candida, eozynofilia, bóle głowy, zawroty głowy oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, nudności i ból brzucha. Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych jest obserwowane stosunkowo często, zwykle bezobjawowo i odwracalnie. Rzadziej występują poważne reakcje immunologiczne, w tym gorączka polekowa, zespół choroby posurowiczej, anafilaksja oraz reakcja Jarischa-Herxheimera. Wśród działań hematologicznych odnotowano eozynofilię, dodatni odczyn Coombsa, małopłytkowość, leukopenię, a w bardzo rzadkich przypadkach niedokrwistość hemolityczną.
anafilaksja, antybiotykoterapia, badanie kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridium difficile, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, ostry zespół wieńcowy, pokrzywka, próba krzyżowa krwi, reakcja anafilaktyczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, tabletki powlekane, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, wysypka skórna, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Edicin 1000 mg
Edicin, zawierający wankomycynę w dawkach 500 mg lub 1 g do infuzji dożylnej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze reakcje obejmują zapalenie żyły oraz zespół czerwonego człowieka, związany z szybkim podaniem leku. W zakresie hematologicznym rzadko obserwuje się odwracalną neutropenię, agranulocytozę, eozynofilię, trombocytopenię i pancytopenię, przy czym neutropenia pojawia się zwykle po przekroczeniu dawki 25 g lub po tygodniu leczenia. Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości mogą wystąpić podczas szybkiej infuzji, ustępując po przerwaniu podawania. Ototoksyczność, manifestująca się przejściową lub trwałą utratą słuchu, występuje niezbyt często, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerek lub stosujących inne leki ototoksyczne. Bardzo rzadko notowano zatrzymanie serca, natomiast częstość występowania obniżenia ciśnienia tętniczego jest wysoka i może wymagać modyfikacji leczenia.
agranulocytoza, antybiotyk aminoglikozydowy, biegunka, ciężkie skórne działania niepożądane, dreszcze, duszność, eozynofilia, gorączka polekowa, hipotensja, linijna IgA dermatoza pęcherzowa, martwica tkanki, nefrotoksyczność, neutropenia odwracalna, niewydolność nerek, nudności, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoalergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, stridor, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata słuchu, wankomycyna, wymioty, zapalenie błon śluzowych, zapalenie naczyń, zapalenie żyły, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy obwodowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół czerwonego człowieka, zespół czerwonej szyi, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rostil max 500 mg
Lek Rostil max zawierający wapnia dobezylan jednowodny (500 mg tabletki) wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, które najczęściej dotyczą przewodu pokarmowego, układu nerwowego, skóry oraz układu krwiotwórczego. Do najczęściej obserwowanych należą nudności i biegunka (częstość rzadka, ≥1/10 000 do <1/1 000), zawroty głowy oraz gorączka polekowa. Szczególną uwagę należy zwrócić na bardzo rzadkie (<1/10 000) ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak agranulocytoza, objawiająca się drastycznym spadkiem granulocytów, gorączką, bólem gardła i owrzodzeniami jamy ustnej, oraz reakcje skórne w postaci swędzącej wysypki z rumieniem, wskazujące na nadwrażliwość na lek. Wystąpienie tych objawów wymaga natychmiastowego odstawienia leku i podjęcia odpowiednich działań diagnostycznych, w tym badania morfologii krwi z rozmazem.
agranulocytoza, calcii dobesilas monohydricus, działanie niepożądane, gorączka polekowa, granulocyt, monitorowanie działań niepożądanych, morfologia krwi, nudności, powikłanie hematologiczne, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, układ krwiotwórczy, układ nerwowy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wapnia dobezylan jednowodny, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sulfasalazyna – Przeciwwskazania stosowania
Sulfasalazyna, stosowana w preparatach takich jak Salazopyrin EN, Sulfasalazin EN Krka oraz Sulfasalazin Krka, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na sulfasalazynę, sulfonamidy lub salicylany, a także porfiria ostra przerywana i porfiria mieszana, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów i kryzysu porfirycznego. Przeciwwskazaniem jest również niedrożność dróg moczowych i jelit, która może prowadzić do kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Sulfasalazyna nie powinna być stosowana u dzieci poniżej 2. roku życia z powodu niedojrzałości enzymatycznej i zwiększonego ryzyka toksyczności.
alergia krzyżowa, gorączka polekowa, hemoliza, kryza porfiryczna, morfologia krwi, nadwrażliwość na salicylany, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór G6PD, niedrożność dróg moczowych, niedrożność jelit, pokrzywka, porfiria, porfiria mieszana, porfiria ostra przerywana, reakcja anafilaktyczna, Salazopyrin EN, Sulfasalazin EN Krka, sulfasalazyna, wysypka skórna, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości polekowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zinacef 750 mg
Profil działań niepożądanych cefuroksymu sodowego (substancji czynnej preparatu Zinacef) obejmuje reakcje hematologiczne, immunologiczne, skórne, żołądkowo-jelitowe oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby. Najczęściej obserwuje się neutropenię, eozynofilię oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny, które są odwracalne po zakończeniu terapii. Często występują również reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból i zakrzepowe zapalenie żył. Należy monitorować pacjentów pod kątem nadmiernego wzrostu drobnoustrojów oportunistycznych, zwłaszcza Candida i Clostridioides difficile, które mogą prowadzić do kandydozy oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna oraz dodatni odczyn Coombs’a, występują niezbyt często i wymagają uwagi ze względu na ryzyko infekcji i hemolizy.
anafilaksja, azot mocznikowy, bilirubina, Candida, cefalosporyna, Clostridioides difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, hemoglobina, kandydoza jamy ustnej, klirens kreatyniny, kreatynina, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, transaminazy, wysypka skórna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń skóry, zapalenie okrężnicy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amikacin Kabi 5 mg/ml
Amikacyna, aminoglikozyd o działaniu ototoksycznym i nefrotoksycznym, może powodować uszkodzenia narządu przedsionkowego i ślimaka, objawiające się zawrotami głowy, nudnościami, oczopląsem oraz utratą słuchu wysokich tonów (≥4000 Hz), które mogą postępować do całkowitej głuchoty. Nefrotoksyczność manifestuje się uszkodzeniem kanalików nerkowych, prowadząc do wzrostu stężenia kreatyniny, albuminurii, krwinkomoczu, wałeczkomoczu, mocznicy i skąpomoczu. Ryzyko działań niepożądanych wzrasta przy dawkach przekraczających zalecenia, terapii trwającej ponad 10 dni oraz u pacjentów z dysfunkcją nerek. Profilaktyka obejmuje monitorowanie funkcji nerek i słuchu, utrzymanie prawidłowego nawodnienia, kontrolę diurezy oraz stężenia amikacyny w surowicy, a także indywidualne dostosowanie dawkowania u pacjentów z grup ryzyka. Schemat dawkowania raz na dobę może zmniejszyć nefrotoksyczność.
alergia krzyżowa, aminoglikozyd, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, blokada nerwowo-mięśniowa, działanie ototoksyczne, eozynofilia, erytrocyturia, fosfataza alkaliczna, gorączka polekowa, granulocytopenia, hipomagnezemia, kanaliki nerkowe, kreatynina w surowicy, krwinkomocz, leukopenia, małopłytkowość, mocznica, nadkażenie, narząd przedsionkowy, nefropatia toksyczna, nefrotoksyczność, nekroza kanalików nerkowych, niedokrwistość, niewydolność nerek, oczopląs, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, parestezje, porażenie oddechowe, skąpomocz, skurcz oskrzeli, ślimak ucha, stężenie leku w surowicy, utrata słuchu, wałeczkomocz, wstrząs anafilaktyczny, zawał siatkówki, zawroty głowy, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asamax 250 250 mg
Lek Asamax zawierający mesalazynę w dawkach 250 mg i 500 mg, stosowany w terapii chorób zapalnych jelit, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, które należy monitorować. Do najpoważniejszych należą ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), takie jak DRESS, zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), wymagające natychmiastowego odstawienia leku. Częste działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia i trombocytopenia, a także eozynofilię. Niezbyt często obserwuje się reakcje nadwrażliwości immunologicznej, w tym wyprysk alergiczny, gorączkę polekową, toczeń rumieniowaty i pancolitis. Rzadko występują zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, neuropatia obwodowa), a bardzo rzadko zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia.
agranulocytoza, Asamax, atopowe zapalenie skóry, ból brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, fotosensytywność, gorączka polekowa, kamica moczowa, leukopenia, mesalazyna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wyprysk alergiczny, wyprysk atopowy, zapalenie całej okrężnicy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Streptodornaza – Działania niepożądane
Streptodornaza, enzym proteolityczny pochodzenia bakteryjnego, stosowana jest w preparatach leczniczych takich jak Biostrepta i DISTREPTAZA, często w połączeniu ze streptokinazą. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem występują rzadko, z częstością od ≥1/10 000 do <1/1 000 przypadków. Do najczęstszych należą miejscowa bolesność i obrzęk w miejscu podania, objawy alergiczne o różnym nasileniu, podwyższenie temperatury ciała oraz zwiększona skłonność do krwawień. Objawy alergiczne mogą obejmować reakcje skórne, a w cięższych przypadkach anafilaksję, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Zwiększona skłonność do krwawień jest szczególnie istotna u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, co wymaga monitorowania parametrów koagulologicznych i ewentualnej modyfikacji terapii.
Biostrepta, diagnostyka różnicowa, Distreptaza, działanie niepożądane leku, enzym proteolityczny, gorączka polekowa, hemostaza, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwzakrzepowy, objawy alergiczne, parametry koagulologiczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skłonność do krwawień, streptodornaza, streptokinaza, zaburzenia hemostazy, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 2 g
Lek Pentasa zawiera mesalazynę w dawce 2 g granulatu o przedłużonym uwalnianiu i może powodować szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty) oraz bóle głowy i wysypki skórne. Należy zwrócić szczególną uwagę na rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), w tym zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Ponadto, mogą wystąpić zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, ostre zapalenie trzustki, a także zaburzenia czynności nerek i wątroby, które prawdopodobnie mają podłoże alergiczne. Wiele z tych objawów może być trudnych do odróżnienia od manifestacji samej choroby zapalnej jelita, co komplikuje ocenę związku przyczynowo-skutkowego.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, ból brzucha, choroba zapalna jelita, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, gorączka polekowa, granulat o przedłużonym uwalnianiu, granulocytopenia, kamica układu moczowego, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, naciek płucny, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metizol 5 mg
Metizol (tiamazol) może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, z najpoważniejszym powikłaniem w postaci agranulocytozy występującej u 0,3-0,6% pacjentów. Agranulocytoza może ujawnić się po kilku tygodniach lub miesiącach terapii i wymaga natychmiastowego odstawienia leku, zwykle ustępując samoistnie. Bardzo często obserwuje się skórne reakcje alergiczne (świąd, wysypka, pokrzywka), które zazwyczaj mają łagodny przebieg. Rzadko występują trombocytopenia, pancytopenia, uogólniona limfadenopatia, a także ciężkie postaci reakcji skórnych, łysienie i toczeń rumieniowaty polekowy. Wątroba może być dotknięta bardzo rzadko żółtaczką cholestatyczną lub toksycznym zapaleniem, które ustępują po odstawieniu leku. Częstość występowania artralgii jest wysoka, a objawy mogą pojawić się nawet po kilku miesiącach terapii.
agranulocytoza, artralgia, autoimmunologiczny zespół insulinowy, fosfataza alkaliczna, gammaglutamylotransferaza, gorączka polekowa, hipoglikemia, limfadenopatia uogólniona, łysienie, nadczynność tarczycy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, polineuropatia, reakcja alergiczna skórna, tiamazol, toczeń rumieniowaty polekowy, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, zaburzenie smaku, zapalenie nerwu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zinacef 1500 mg
Zinacef (cefuroksym), cefalosporyna II generacji, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym najczęściej neutropenię, eozynofilię oraz przemijające podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby. Występują także reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nasilające się przy wyższych dawkach, jednak rzadko prowadzące do przerwania terapii. Cefuroksym może indukować dodatni odczyn Coombs’a, co w rzadkich przypadkach skutkuje niedokrwistością hemolityczną. Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby i nerek (w tym stężenia kreatyniny, azotu mocznikowego i klirensu kreatyniny), zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami tych narządów. Ponadto, należy uwzględnić ryzyko rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez nadmierny wzrost Clostridioides difficile, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniej terapii.
anafilaksja, azot mocznikowy, bilirubina, cefalosporyna, cefalosporyna II generacji, choroba wątroby, Clostridioides difficile, enzym wątrobowy, eozynofilia, funkcja nerek, gorączka polekowa, kandydoza, klirens kreatyniny, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadkażenie oportunistyczne, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń skórnych, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wieńcowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Thyrozol 20 mg
Tiamazol, substancja czynna leku Thyrozol, stosowany w terapii nadczynności tarczycy, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejszym powikłaniem jest agranulocytoza, występująca u 0,3-0,6% pacjentów, która pojawia się po kilku tygodniach lub miesiącach leczenia i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Inne rzadkie zaburzenia hematologiczne to trombocytopenia, pancytopenia oraz uogólniona limfadenopatia. Bardzo rzadko obserwuje się autoimmunologiczny zespół insulinowy z hipoglikemią, zapalenie nerwów, polineuropatię, ostry obrzęk ślinianki, żółtaczkę cholestatyczną i toksyczne zapalenie wątroby, które ustępują po odstawieniu leku. Częstość występowania skórnych reakcji alergicznych, takich jak świąd, wysypka i pokrzywka, jest bardzo wysoka (≥1/10), zwykle o łagodnym przebiegu, choć rzadko mogą pojawić się ciężkie postaci, w tym zespół Stevensa-Johnsona, także u dzieci. Bóle stawów występują często (≥1/100 do <1/10), mogą pojawić się po kilku miesiącach terapii.
agranulocytoza, autoimmunologiczny zespół insulinowy, ból stawów, działanie niepożądane, fosfataza alkaliczna, gammaglutamylotranspeptydaza, gorączka polekowa, limfadenopatia, łysienie, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, obrzęk ślinianki, pancytopenia, polineuropatia, produkt leczniczy, reakcja alergiczna skórna, Thyrozol, tiamazol, toczeń rumieniowaty polekowy, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uogólnione zapalenie skóry, zaburzenia smaku, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hydroxyurea medac 500 mg
Hydroksykarbamid, substancja czynna leku Hydroxyurea medac, może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn ze względu na liczne działania niepożądane o charakterze neurologicznym i hematologicznym. Do najczęstszych objawów należą neuropatia obwodowa, senność, bóle i zawroty głowy, drgawki, omamy oraz dezorientacja, które bezwzględnie wykluczają bezpieczne prowadzenie pojazdów. Ponadto, bardzo często obserwuje się zahamowanie czynności szpiku kostnego manifestujące się leukopenią, niedokrwistością i małopłytkowością, co może prowadzić do osłabienia, zawrotów głowy i zaburzeń koncentracji. Dodatkowo, poważne zaburzenia oddechowe, takie jak zwłóknienie płuc, obrzęk płuc i ostre reakcje płucne, mogą ograniczać wydolność fizyczną i zdolność koncentracji pacjenta.
astenia, dezorientacja, dreszcze, drgawki, duszność, działanie niepożądane, gorączka polekowa, hydroksykarbamid, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, obrzęk płuc, omamy, ostra reakcja płucna, senność, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu oddechowego, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zawroty głowy, złe samopoczucie, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 500 mg
Mesalazyna w dawce 500 mg, zawarta w leku Pentasa, może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego (biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty, wzdęcie) oraz skóry (wysypka, pokrzywka, wysypka rumieniowa). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje alergiczne, takie jak DRESS, rumień wielopostaciowy, a także ciężkie skórne reakcje SCAR, w tym zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Bardzo rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, neutropenia, pancytopenia), zapalenia narządów (mięśnia sercowego, osierdzia, trzustki, wątroby, nerek) o prawdopodobnym podłożu alergicznym, a także neuropatię obwodową i reakcje alergiczne w płucach (alergiczne zapalenie pęcherzyków, śródmiąższowa choroba płuc). Warto podkreślić, że mechanizmy niektórych powikłań pozostają nie do końca poznane, a objawy mogą nakładać się z manifestacją podstawowej choroby zapalnej jelit.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, eozynofilia, fotodermatoza, gorączka polekowa, kamica moczowa, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oligospermia, pancolitis, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, wysypka skórna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefazolin Phagecon 1 g
Cefazolina, antybiotyk z grupy cefalosporyn pierwszej generacji, jest stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które personel medyczny powinien monitorować. Do najczęstszych działań niepożądanych należą nadkażenia i kolonizacja opornymi bakteriami oraz kandydoza jamy ustnej i pochwy, występujące z częstością od 1/100 do mniej niż 1/10 pacjentów. Zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, neutropenia, leukopenia, eozynofilia, agranulocytoza oraz niedokrwistość hemolityczna, pojawiają się niezbyt często (1/1000 do <1/100), natomiast rzadko (1/10 000 do <1/1000) obserwuje się zaburzenia krzepnięcia i krwawienia, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka niedoboru witaminy K lub innymi zaburzeniami krzepnięcia.
agranulocytoza, cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolin, ciężka reakcja nadwrażliwości, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, leukopenia, nadkażenie, neutropenia, niedobór witaminy K, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Propycil 50 mg 50 mg
Propylotiouracyl, substancja czynna leku Propycil 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od wskazań, dawkowania oraz terapii skojarzonej. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), reakcje nadwrażliwości skórnej (wysypki, świąd, pokrzywka) oraz neutropenię bezobjawową. Bardzo często występuje przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz. Do najpoważniejszych działań należą zaburzenia hematologiczne, zwłaszcza agranulocytoza (0,3-0,6% pacjentów), wymagająca natychmiastowego odstawienia leku i ewentualnego zastosowania G-CSF. Rzadko pojawiają się trombocytopenia, pancytopenia, hemoliza oraz uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Propylotiouracyl może także indukować reakcje immunologiczne, w tym zapalenie naczyń związane z obecnością przeciwciał ANCA, co może prowadzić do poważnych objawów wielonarządowych i wymaga przerwania terapii.
ageusia, agranulocytoza, cholestaza, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynność tarczycy, dysgeusia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gorączka polekowa, hemoliza, hepatotoksyczność, krwawienie pęcherzykowe, łysienie, morfologia krwi, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, orbitopatia endokrynna, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, powiększenie węzłów chłonnych, propylotiouracyl, przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofilów, przeciwciała przeciwko proteinazie 3, reakcja nadwrażliwości, test Coombsa, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wysypka alergiczna, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie erytropoezy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie naczyń leukocytoklastyczne, zapalenie płuc śródmiąższowe, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Benzoesan sodu – Działania niepożądane
Benzoesan sodu (E211), powszechnie stosowany jako konserwant i substancja pomocnicza w produktach leczniczych, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu. Reakcje immunologiczne obejmują m.in. zespół Kounisa, gorączkę polekową, anafilaksję oraz reakcję Jarischa-Herxheimera. W zakresie dermatologicznym obserwuje się wysypki, pokrzywkę, świąd, a także ciężkie zespoły takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka oraz DRESS. Zaburzenia hematologiczne, choć rzadkie, obejmują eozynofilię, dodatni odczyn Coombsa, małopłytkowość, leukopenię i bardzo rzadko niedokrwistość hemolityczną. Wątroba może reagować przemijającym wzrostem enzymów wątrobowych, żółtaczką zastoinową oraz zapaleniem wątroby. Ze strony przewodu pokarmowego często występują biegunka, nudności, ból brzucha i wymioty, a także rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z Clostridioides difficile. Działania niepożądane ze strony OUN to najczęściej bóle i zawroty głowy, a w przypadku preparatów zawierających efedrynę (np. Tussipect) także pobudzenie, rozdrażnienie i zaburzenia snu. Benzoesan sodu może również zaburzać mikrobiom, sprzyjając nadmiernemu wzrostowi Candida i Clostridioides difficile. W preparatach z efedryną obserwuje się kołatanie serca i wzrost ciśnienia tętniczego.
anafilaksja, benzoesan sodu, biegunka, ból brzucha, ból głowy, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, zakażenie Clostridioides difficile, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Thyrozol 5 mg
Thyrozol, zawierający tiamazol, jest stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza hematologicznych. Agranulocytoza występuje niezbyt często (0,3-0,6%) i wymaga natychmiastowego odstawienia leku, choć zwykle dochodzi do samoistnej poprawy. Bardzo rzadko obserwuje się trombocytopenię, pancytopenię oraz uogólnioną limfadenopatię. Reakcje skórne, takie jak świąd, wysypka i pokrzywka, występują bardzo często i zazwyczaj mają łagodny przebieg, natomiast ciężkie reakcje alergiczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, są bardzo rzadkie. Dodatkowo, tiamazol może powodować rzadkie zaburzenia wątroby, takie jak żółtaczka cholestatyczna i toksyczne zapalenie wątroby, które należy różnicować z biochemicznymi objawami nadczynności tarczycy (wzrost GGTP i fosfatazy alkalicznej).
agranulocytoza, autoimmunologiczny zespół insulinowy, ból stawów, działania niepożądane pediatryczne, elementy morfotyczne krwi, farmakoterapia, fosfataza alkaliczna, gammaglutamylotranspeptydaza, gorączka polekowa, hipoglikemia, limfadenopatia, łysienie, małopłytkowość, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, obrzęk ślinianki, pancytopenia, polineuropatia, powiększenie węzłów chłonnych, reakcje alergiczne skórne, Thyrozol, tiamazol, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia smaku, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 1 g
Mesalazyna, substancja czynna leku Pentasa, wykazuje dobrze scharakteryzowany profil bezpieczeństwa, jednak wymaga uważnej obserwacji ze względu na potencjalne działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane objawy dotyczą przewodu pokarmowego (biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty) oraz układu nerwowego (ból głowy) i skóry (wysypki). Rzadkie, ale poważne reakcje obejmują ciężkie skórne zespoły nadwrażliwości (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto obserwowano reakcje alergiczne i zapalne w narządach wewnętrznych, w tym zapalenie mięśnia sercowego, osierdzia, trzustki, nerek i wątroby, o nie do końca poznanym, prawdopodobnie alergicznym podłożu.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, atopowe zapalenie skóry, ból głowy, choroba zapalna jelit, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, fotosensytyzacja, gorączka polekowa, hepatotoksyczność, kamica moczowa, leukopenia, małopłytkowość, mesalazyna, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, objawy żołądkowo-jelitowe, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wyprysk atopowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 1 g 1000 mg
Mesalazyna, stosowana w postaci czopków Salofalk 1 g, wykazuje dobrą tolerancję u większości pacjentów, jednak u około 3% obserwuje się działania niepożądane. Najczęstsze objawy to ból głowy (0,8%), zaparcia (0,8%), nudności, wymioty i ból brzucha (każde po 0,4%). Pomimo miejscowego podania, lek może wywoływać poważne działania ogólnoustrojowe, w tym zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, małopłytkowość), neuropatię obwodową, zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, a także reakcje alergiczne i zwłóknieniowe płuc. Nefrotoksyczność manifestuje się ostrym i przewlekłym zapaleniem śródmiąższowym nerek oraz niewydolnością nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerkowych, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agranulocytoza, aminotransferaza, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, duszność, fotosensytyzacja, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, kaszel, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mesalazyna, naciek płucny, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudność, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, płucna eozynofilia, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wykwit alergiczny, wymioty, wyprysk atopowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asamax 500 500 mg
Mesalazyna, substancja czynna preparatu Asamax 500, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak SCAR, DRESS, zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które mogą zagrażać życiu pacjenta. W zakresie hematologicznym obserwuje się często niedokrwistość aplastyczną, agranulocytozę, pancytopenię, neutropenię, leukopenię oraz trombocytopenię, a także eozynofilię związaną z reakcjami nadwrażliwości. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości immunologicznej (wyprysk alergiczny, gorączka polekowa, toczeń rumieniowaty, pancolitis), objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, neuropatia obwodowa), a bardzo rzadko poważne powikłania kardiologiczne, takie jak zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia. Należy monitorować funkcję nerek i wątroby, gdyż mesalazyna może indukować ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek oraz hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem aminotransferaz i cholestazą.
agranulocytoza, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, duszność, eozynofilia, eozynofilia płucna, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, łysienie, mesalazyna, morfologia krwi, nacieki płucne, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudności, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, wymioty, wyprysk alergiczny, wyprysk atopowy, wzdęcia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 4 g/60 ml
Produkt leczniczy Salofalk w postaci zawiesiny doodbytniczej, zawierający mesalazynę (kwas 5-aminosalicylowy), może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do często występujących należą bóle głowy, bóle brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności i wymioty. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia i trombocytopenia, które mogą prowadzić do niewydolności szpiku i zwiększonej podatności na infekcje. Rzadko występują również zapalenie osierdzia i mięśnia sercowego, alergiczne i zwłókniające reakcje płucne, ostre zapalenie trzustki, zaburzenia czynności nerek, wysypka, świąd, nadwrażliwość na światło, łysienie oraz reakcje nadwrażliwości immunologicznej, w tym zespół tocznia rumieniowatego i uogólnione zapalenie jelita grubego.
agranulocytoza, atopowe zapalenie skóry, cholestatyczne zapalenie wątroby, eozynofilia płucna, fotowrażliwość, gorączka polekowa, kamica moczowa, mesalazyna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, reakcja fotoalergiczna, SCAR, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty polekowy, toksyczna nekroliza naskórka, wyprysk atopowy, zaburzenia morfologii krwi, zapalenie jelita grubego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Amikacyna – Działania niepożądane
Amikacyna, aminoglikozydowy antybiotyk, wykazuje istotne ryzyko ototoksyczności i nefrotoksyczności, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecenia, terapii trwającej ponad 10 dni oraz u pacjentów z dysfunkcją nerek. Ototoksyczność manifestuje się początkowo utratą słyszenia wysokich tonów, wykrywalną audiometrycznie, a następnie może prowadzić do całkowitej głuchoty oraz zaburzeń przedsionkowych, takich jak zawroty głowy i oczopląs, które są zwykle odwracalne. Nefrotoksyczność objawia się podwyższeniem stężenia kreatyniny, albuminurią, obecnością erytrocytów i leukocytów w moczu, a w ciężkich przypadkach może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Mechanizm uszkodzenia nerek obejmuje akumulację amikacyny w lizosomach, zahamowanie fosfolipazy i nekrozę kanalików nerkowych. Jednorazowe dzienne podanie leku może zmniejszyć ryzyko nefrotoksyczności.
akumulacja w lizosomach, albuminuria, antybiotyk aminoglikozydowy, azotemia, bakteria lekooporna, blokada nerwowo-mięśniowa, ciało szkliste, depresja oddechowa, dysfunkcja nerek, działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne, eozynofilia, fosfolipaza, głuchota nerwowo-czuciowa, gorączka polekowa, hipomagnezemia, nadkażenie, narząd słuchu, nefrotoksyczność, nekroza kanalików nerkowych, nerw ślimakowy, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, parestezja, porażenie oddechowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, środek zwiotczający mięśnie, stężenie kreatyniny, toksyczna nefropatia, VIII nerw czaszkowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie przedsionkowe, zawał siatkówki, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Furocef 500 mg
Stosowanie cefuroksymu w postaci tabletek powlekanych (Furocef) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów MedDRA. Do najczęstszych należą: nadmierny wzrost Candida (często), eozynofilia (często), bóle głowy, zawroty głowy (często), biegunka, nudności, ból brzucha i wymioty (często), a także przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (często). Rzadziej obserwuje się trombocytopenię, leukopenię, niedokrwistość hemolityczną (rzadko), a także poważne reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz DRESS (częstość nieznana). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile (częstość nieznana), które stanowi poważne powikłanie antybiotykoterapii.
antybiotykoterapia, cefalosporyna, cefuroksym, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridium difficile, enzym wątrobowy, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, morfologia krwi, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rostil 250 mg
Lek Rostil zawierający 250 mg wapnia dobezylanu jednowodnego może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, które dotyczą głównie układu żołądkowo-jelitowego, nerwowego, krwi i układu chłonnego oraz skóry. Do najczęstszych objawów należą nudności i biegunka (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), a także zawroty głowy (rzadko). Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane to agranulocytoza (<1/10 000), charakteryzująca się znacznym zmniejszeniem liczby granulocytów i zwiększoną podatnością na infekcje, gorączka polekowa (rzadko) oraz reakcje skórne w postaci swędzącej wysypki z rumieniem (bardzo rzadko). Wystąpienie tych objawów wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
agranulocytoza, alergia, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, dobezylan wapnia jednowodny, gorączka polekowa, granulocytopenia, leczenie przeciwalergiczne, nudności, obniżona odporność, odruch wymiotny, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja czynna, układ nerwowy, wysypka rumieniowa, zaburzenia krwi i układu chłonnego, zaburzenia ogólne, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Furocef 250 mg
Podczas terapii cefuroksymem aksetylem (Furocef) w dawkach 250 mg lub 500 mg mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się nadmierny wzrost Candida, eozynofilię, bóle i zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności) oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej mogą pojawić się poważniejsze reakcje, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile, reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz zaburzenia hematologiczne, np. dodatni odczyn Coombsa, trombocytopenia czy niedokrwistość hemolityczna. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), przy czym wiele z nich ma nieznaną częstość ze względu na ograniczone dane.
cefuroksym, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridium difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, monitorowanie działań niepożądanych, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biofazolin 1 g
Biofazolin, zawierający cefalozynę w postaci soli sodowej, jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn pierwszej generacji, który może wywoływać liczne działania niepożądane o nieokreślonej częstości występowania. Do istotnych klinicznie powikłań należą zaburzenia hematologiczne, takie jak eozynofilia, neutropenia (<1500/μl), leukopenia (<4000/μl) oraz małopłytkowość (<150 000/μl), które mogą prowadzić do obniżenia odporności i zwiększonego ryzyka infekcji. Reakcje immunologiczne obejmują gorączkę polekową oraz anafilaksję, wymagające natychmiastowej interwencji. W zakresie układu pokarmowego obserwuje się brak łaknienia, biegunkę, nudności, wymioty oraz potencjalnie ciężkie rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy wywołane przez Clostridioides difficile. Cefalozyna może również indukować hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa) oraz objawami zapalenia wątroby i żółtaczki cholestatycznej. Reakcje skórne, w tym wysypka i zespół Stevensa-Johnsona, stanowią poważne zagrożenie i wymagają przerwania terapii. Nefrotoksyczność objawia się wzrostem stężenia mocznika oraz rzadkimi przypadkami śródmiąższowego zapalenia nerek, szczególnie u pacjentów z chorobami nerek lub stosujących inne leki nefrotoksyczne.
AlAT, anoreksja, antybiotyk beta-laktamowy, AspAT, biegunka, cefalosporyna, cefalozyna, Clostridioides difficile, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gorączka polekowa, grzybica jamy ustnej, hepatotoksyczność, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nefrotoksyczność, neutropenia, nudności i wymioty, penicylina, podwyższone stężenie mocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd narządów płciowych, wysypka skórna, zakażenie drożdżakowe, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zapalenie żyły, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bioracef 125 mg
Bioracef, zawierający cefuroksym aksetyl, jest cefalosporynowym antybiotykiem o szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą występować z różną częstością w zależności od wskazania klinicznego. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i ból brzucha (często ≥1/100 do <1/10), a także wymioty (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100). Szczególnie istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z nadmiernym wzrostem Clostridioides difficile, które wymaga natychmiastowego przerwania terapii. W zakresie hematologicznym mogą wystąpić eozynofilia (często), małopłytkowość, leukopenia (niezbyt często) oraz dodatni odczyn Coombs'a, co w rzadkich przypadkach prowadzi do niedokrwistości hemolitycznej. Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych jest częste, natomiast żółtaczka zastoinowa i zapalenie wątroby występują z nieznaną częstością.
anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, ciężkie działanie niepożądane skórne, Clostridioides difficile, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, ostry zespół wieńcowy, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asamax 250 250 mg
Mesalazyna w postaci czopków Asamax (250 mg i 500 mg) może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, w tym ciężkie reakcje skórne (SCAR) takie jak DRESS, zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Do często obserwowanych objawów należą ból głowy, zawroty głowy, ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty. Bardzo rzadko występują poważne zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia), reakcje nadwrażliwości immunologicznej (wyprysk alergiczny, gorączka polekowa, toczeń rumieniowaty, pancolitis), zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, alergiczne i zwłóknieniowe reakcje płucne, ostre zapalenie trzustki, zmiany parametrów czynności wątroby oraz ciężkie reakcje skórne o nieznanej częstości.
agranulocytoza, atopowe zapalenie skóry, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, mesalazyna, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczne wykwity skórne, trombocytopenia, wyprysk alergiczny, wyprysk atopowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefuroxime TZF 750 mg
Cefuroxime TZF, cefalosporyna II generacji, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania to neutropenia, eozynofilia oraz przemijające podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby, bez dowodów na hepatotoksyczność. Częstość występowania działań niepożądanych opiera się na danych z badań klinicznych oraz monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu, przy czym rzadkie zdarzenia (<1/10 000) mogą być niedoszacowane. Wśród działań niepożądanych wymienia się także reakcje w miejscu podania, zaburzenia hematologiczne (np. dodatni odczyn Coombs'a, rzadko niedokrwistość hemolityczna), reakcje alergiczne (w tym anafilaksję i DRESS), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), skórne (od wysypki po zespół Stevensa-Johnsona) oraz nefrologiczne (np. śródmiąższowe zapalenie nerek, wzrost kreatyniny i azotu mocznikowego). Monitorowanie funkcji nerek jest szczególnie istotne u pacjentów z istniejącą niewydolnością nerek.
anafilaksja, azot mocznikowy, bilirubina, cefalosporyna, cefuroksym, cefuroksym sodowy, Clostridioides difficile, DRESS, enzym wątrobowy, eozynofil, eozynofilia, gorączka polekowa, hemoglobina, kandydoza, klirens kreatyniny, kreatynina, leukopenia, małopłytkowość, neutrofil, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, układ krwiotwórczy, wysypka skórna, zakrzepowe zapalenie żył, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Cefuroksym aksetyl – Działania niepożądane
Cefuroksym aksetyl, substancja czynna leku Furocef (dostępnego w dawkach 250 mg i 500 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy to nadmierny wzrost Candida (często), eozynofilia (często), bóle głowy i zawroty głowy (często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, nudności i ból brzucha (często), a także przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT). Rzadziej obserwuje się trombocytopenię, leukopenię, żółtaczkę cholestatyczną, zapalenie wątroby oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile (niedzbyt często do rzadko), które wymaga natychmiastowego przerwania leczenia. Wstrząs anafilaktyczny, choć bardzo rzadki, stanowi stan zagrożenia życia i wymaga pilnej interwencji. Monitorowanie parametrów hematologicznych i biochemicznych jest wskazane, zwłaszcza przy dłuższej terapii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridium difficile, DRESS, enzymy wątrobowe, eozynofilia, Furocef, gorączka polekowa, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, morfologia krwi, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gentamycin KRKA 40 mg/ml
Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, charakteryzuje się istotnym profilem toksyczności narządowej, obejmującym ototoksyczność, nefrotoksyczność oraz zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Ototoksyczność może prowadzić do trwałego uszkodzenia słuchu, włącznie z całkowitą głuchotą, a także zaburzeń równowagi i ataksji. Nefrotoksyczność manifestuje się białkomoczem oraz podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny, co w ciężkich przypadkach może skutkować ostrą niewydolnością nerek. Blokada nerwowo-mięśniowa, choć rzadka, może powodować osłabienie mięśni, a nawet porażenie mięśni oddechowych, szczególnie u pacjentów z miastenią gravis lub stosujących inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Dodatkowo, gentamycyna może wywoływać reakcje nadwrażliwości, gorączkę polekową, zmęczenie, bóle głowy, parestezje, zaburzenia widzenia oraz kołatanie serca.
antybiotyk aminoglikozydowy, białkomocz, blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, Clostridioides difficile, dysfagia, gentamycyna, gorączka polekowa, miastenia gravis, nefrotoksyczność, niedosłuch, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, parestezja, podwyższone stężenie bilirubiny, podwyższone stężenie kreatyniny, podwyższone stężenie mocznika, porażenie mięśni oddechowych, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczność narządowa, toksyczność przedsionkowa, uszkodzenie narządu słuchu, uszkodzenie nerek, uszkodzenie układu przedsionkowego, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenie równowagi, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon substancji czynnych
Metyldopa – Działania niepożądane
Metyldopa, substancja czynna leku Dopegyt (250 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii przeciwnadciśnieniowej. Najczęściej obserwuje się dodatni test Coombsa (≥1/10), co może wskazywać na rozwój niedokrwistości autoimmunohemolitycznej. Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak anemia hemolityczna, leukopenia, granulocytopenia czy trombocytopenia, które mogą wymagać przerwania leczenia. Należy również monitorować funkcję wątroby ze względu na ryzyko zapalenia wątroby, cholestazy i żółtaczki, a także zwracać uwagę na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, toksyczna nekroliza naskórka oraz depresja szpiku kostnego. W początkowym okresie terapii lub podczas zwiększania dawki często występują przemijające objawy, takie jak senność, bóle głowy i osłabienie.
anemia hemolityczna, bradykardia zatokowa, brak miesiączki, cholestaza, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa, Dopegyt, eozynofilia, ginekomastia, gorączka polekowa, granulocytopenia, hiperprolaktynemia, hipotonia ortostatyczna, leukopenia, liszaj, metyldopa, mlekotok, pancytopenia, parkinsonizm, porażenie nerwu twarzowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, ruchy choreatetotyczne, terapia przeciwnadciśnieniowa, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia krążenia mózgowego, zapalenie jelit, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie osierdzia, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dopegyt 250 mg
Lek Dopegyt (metyldopa) 250 mg, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, może powodować liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się dodatni test Coombsa (≥1/10), co wskazuje na immunologiczne podłoże hemolizy i wymaga monitorowania parametrów hematologicznych. Rzadziej występują anemia hemolityczna, leukopenia, granulocytopenia i trombocytopenia. Z nieznaną częstością zgłaszano depresję szpiku kostnego oraz obecność przeciwciał przeciwjądrowych, komórek LE i czynnika reumatoidalnego. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia. W zakresie układu nerwowego odnotowano rzadkie przypadki parkinsonizmu, samoistnego porażenia nerwu twarzowego, ruchów choreatetotycznych, a także zaburzeń psychicznych, takich jak koszmary nocne, łagodne psychozy i depresja. Do częstych objawów neurologicznych należą bóle głowy, sedacja, astenia, zawroty głowy i parestezje.
anemia hemolityczna, azot mocznikowy, bradykardia zatokowa, brak miesiączki, cholestaza, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa, egzema, eozynofilia, ginekomastia, gorączka polekowa, granulocytopenia, hiperprolaktynemia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, leukopenia, liszaj, metyldopa, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, parestezje, parkinsonizm, porażenie nerwu twarzowego, przeciwciała przeciwjądrowe, ruchy choreatetotyczne, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia krążenia mózgowego, zapalenie jelit, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie osierdzia, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Lyella, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Verospiron 50 mg
Spironolakton, zawarty w leku Verospiron, wykazuje działania niepożądane wynikające z antagonizmu względem aldosteronu oraz działania antyandrogennego. Najczęściej obserwowane efekty obejmują zaburzenia endokrynologiczne, takie jak ginekomastia u mężczyzn i zaburzenia miesiączkowania u kobiet, oraz zaburzenia elektrolitowe, w tym hiperkaliemię i hiponatremię. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka) oraz reakcje skórne od łagodnych (wysypka, świąd) do ciężkich (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) również są istotne klinicznie. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z podziałem na kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000) oraz nieznaną.
agranulocytoza, antagonista aldosteronu, antagonizm aldosteronu, bezpłodność, działanie antyandrogenne, eozynofilia, ginekomastia, gorączka polekowa, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hiponatremia, hirsutyzm, klasyfikacja MedDRA, kwasica hiperchloremiczna, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, osteomalacja, ostra niewydolność nerek, plamica, porfiria, spironolakton, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia wątroby, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pamifos-30 30 mg
Pamifos-30, zawierający 30 mg disodu pamidronianu, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. Do bardzo często obserwowanych należą bezobjawowa hipokalcemia oraz gorączka o wzroście temperatury ciała o 1-2°C, pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 48 godzin po infuzji. Hipokalcemia wymaga monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub stosujących leki wpływające na gospodarkę wapniową. Gorączka zazwyczaj ustępuje samoistnie bez konieczności interwencji terapeutycznej. Inne działania niepożądane, takie jak reakcje miejscowe w miejscu podania, objawy grypopodobne czy zaburzenia elektrolitowe, mają częstość nieznaną i mogą wymagać indywidualnej oceny klinicznej.
badanie kliniczne, bóle mięśniowo-stawowe, dreszcze, gorączka, gorączka polekowa, gospodarka wapniowa, hipokalcemia, hipokalcemia bezobjawowa, objawy grypopodobne, pamidronian disodu, Pamifos, parametry nerkowe, reakcja w miejscu podania, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, związek przyczynowy - Leksykon substancji czynnych
Spironolakton – Działania niepożądane
Spironolakton, jako antagonista aldosteronu, wywołuje działania niepożądane wynikające z hamowania wydalania potasu, co prowadzi do ryzyka hiperkaliemii, szczególnie podczas długotrwałej terapii. Inne zaburzenia elektrolitowe obejmują hiponatremię i odwodnienie, a u pacjentów z marskością wątroby może rozwinąć się hiperchloremiczna kwasica metaboliczna. Lek może pogarszać funkcję nerek, zwłaszcza u chorych z istniejącą niewydolnością nerek, co manifestuje się wzrostem stężenia kreatyniny i ryzykiem ostrej niewydolności nerek. Antyandrogenne działanie spironolaktonu u mężczyzn może powodować ginekomastię, ból piersi oraz zaburzenia libido, natomiast u kobiet obserwuje się zaburzenia miesiączkowania. Objawy neurologiczne, takie jak splątanie, bóle głowy, apatia, zawroty głowy, senność, ataksja i letarg, występują głównie u pacjentów z marskością wątroby.
agranulocytoza, antagonista aldosteronu, apatia, ataksja, biegunka, ból głowy, działanie antyandrogenne, eozynofilia, ginekomastia, gorączka polekowa, hiperkaliemia, hiponatremia, hirsutyzm, impotencja, kurcze mięśni, kwasica hiperchloremiczna, łagodny nowotwór piersi, letarg, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, marskość wątroby, niedokrwistość, nudności, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pemfigoid, plamica, pokrzywka, senność, spironolakton, splątanie, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefazolin Noridem 1 g
Cefazolina, antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn I generacji, dostępna w dawkach 1 g i 2 g do podawania pozajelitowego, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które zależą od dawki i czasu terapii. Szczególnie istotne są zaburzenia hematologiczne, takie jak cytopenie (leukopenia, granulocytopenia, neutropenia, trombocytopenia), niedokrwistości (w tym aplastyczna i hemolityczna), pancytopenia oraz agranulocytoza. Monitorowanie parametrów krwi jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń krzepnięcia i chorób współistniejących. Ponadto, obserwuje się wahania glikemii (hiperglikemia lub hipoglikemia), co wymaga kontroli u chorych z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Cefazolina może wywoływać reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od zmian skórnych (rumień, pokrzywka) po ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka, a także anafilaksję z obrzękiem krtani i wstrząsem. Działania niepożądane obejmują także objawy neurologiczne (napady drgawkowe, zaburzenia psychiczne, zawroty głowy) oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego i kandydozę jamy ustnej przy długotrwałym stosowaniu.
agranulocytoza, aktywność padaczkogenna, antybiotyk beta-laktamowy, białkomocz, cefalosporyna I generacji, cefazolina, gorączka polekowa, granulocytopenia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clindamycin-MIP 600 600 mg
Klindamycyna, dostępna w postaci tabletek powlekanych Clindamycin-MIP 600 mg, jest antybiotykiem z grupy linkozamidów, który może wywoływać różnorodne działania niepożądane o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Rzadko obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, eozynofilia, neutropenia oraz granulocytopenia (częstość ≥1/10 000 do <1/1 000), które mają charakter przemijający i mogą wynikać z mechanizmów toksycznych lub reakcji alergicznych. Reakcje nadwrażliwości obejmują rzadkie odropodobne wysypki, świąd, pokrzywkę, a w bardzo rzadkich przypadkach (<1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje, takie jak obrzęk Quinckego, rumień wielopostaciowy (w tym zespół Stevensa-Johnsona), zespół Lyella oraz wstrząs anafilaktyczny, który może pojawić się nawet po pierwszym podaniu leku. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występują objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka o lekkim przebiegu, a bardzo rzadko może dojść do rzekomobłoniastego zapalenia jelit wywołanego przez Clostridioides difficile.
aminotransferazy, blokada nerwowo-mięśniowa, Clostridioides difficile, eozynofilia, filtracja kłębuszkowa, gorączka polekowa, granulocytopenia, klindamycyna, leukopenia, linkozamid, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, obrzęk Quinckego, obrzęk stawu, ostre uszkodzenie nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka odropodobna, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie pochwy, zapalenie przełyku, zapalenie wielostawowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zinnat 125 mg
Cefuroksym aksetyl, substancja czynna preparatu Zinnat, jest cefalosporyną II generacji, stosowaną w dawkach 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty), przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz nadmierny wzrost Candida. Istotne jest monitorowanie ryzyka rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego związanego z nadmiernym wzrostem Clostridioides difficile. Ponadto, mogą wystąpić reakcje hematologiczne, takie jak eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia oraz niedokrwistość hemolityczna, a także dodatni odczyn Coombsa, co wymaga kontroli parametrów morfologii krwi.
anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Dobezylan wapnia – Działania niepożądane
Dobezylan wapnia, stosowany m.in. w preparacie Calcium Dobesilate Hasco (250 mg), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają monitorowania podczas terapii. Najpoważniejszym, choć bardzo rzadkim (<1/10 000) powikłaniem hematologicznym jest agranulocytoza, charakteryzująca się znacznym spadkiem granulocytów obojętnochłonnych i zwiększonym ryzykiem infekcji. Inne działania niepożądane o nieznanej częstości to gorączka polekowa, zawroty głowy oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i biegunka. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje skórne w postaci swędzącej wysypki z rumieniem, które mogą wskazywać na nadwrażliwość na lek i wymagać konsultacji dermatologicznej.
agranulocytoza, biegunka, Calcium Dobesilate Hasco, częstość występowania, dobezylan wapnia, gorączka polekowa, granulocyt obojętnochłonny, infekcja bakteryjna i grzybicza, konsultacja dermatologiczna, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancje, nudności, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, reakcja skórna, układ krwiotwórczy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valdocef 500 mg
Valdocef, zawierający cefadroksyl w dawce 500 mg w kapsułkach twardych, wykazuje działania niepożądane u około 6-7% pacjentów. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha oraz zapalenie języka. Szczególnie istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, wywołane przez Clostridioides difficile, które może mieć przebieg od łagodnego do zagrażającego życiu. Cefadroksyl może również powodować zaburzenia hematologiczne, w tym eozynofilię, trombocytopenię, leukopenię, neutropenię, agranulocytozę (zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu) oraz immunologiczną niedokrwistość hemolityczną. Reakcje nadwrażliwości obejmują zarówno objawy podobne do choroby posurowiczej, jak i reakcje alergiczne typu natychmiastowego, w tym potencjalnie śmiertelny wstrząs anafilaktyczny.
agranulocytoza, aminotransferazy, antybiotyk cefalosporynowy, artralgia, cefadroksyl, cholestaza, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, eozynofilia, fosfataza zasadowa, glossitis, gorączka polekowa, grzybica pochwy, idiosynkratyczna niewydolność wątroby, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, odczyn Coombsa, pleśniawki, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, Valdocef, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie języka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valdocef 250 mg/5 ml
Podczas terapii produktem Valdocef (250 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) działania niepożądane występują u około 6-7% pacjentów. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres objawów ze strony układów: krwiotwórczego (eozynofilia, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, immunologiczna niedokrwistość hemolityczna), nerwowego (ból głowy, senność, zawroty głowy, nerwowość), pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), wątroby i dróg żółciowych (cholestaza, idiosynkratyczna niewydolność wątroby, podwyższenie ASAT, ALAT, fosfatazy zasadowej), skóry (świąd, wysypka, wypryski alergiczne, pokrzywka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy) oraz nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek). Szczególnie istotne są reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, oraz ryzyko zakażeń oportunistycznych, zwłaszcza grzybiczych (grzybica pochwy, pleśniawki jamy ustnej). Dodatkowo obserwuje się dodatnie wyniki odczynu Coombsa, co ma znaczenie diagnostyczne. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny do umiarkowanego i ustępuje po zakończeniu terapii.
agranulocytoza, cefadroksyl, cholestaza, choroba posurowicza, eozynofilia, gorączka polekowa, grzybica pochwy, idiosynkratyczna niewydolność wątroby, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pleśniawki jamy ustnej, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk alergiczny, zapalenie języka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crohnax 250 mg
Produkt leczniczy Crohnax zawierający mesalazynę w dawce 250 mg w formie czopków wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania terapii. Do często występujących działań należą zawroty głowy (1-10%) oraz uczucie zmęczenia i osłabienia, które mogą wpływać na codzienną aktywność pacjentów. Rzadkie działania (0,01-0,1%) obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu działania (<0,01%) dotyczą układu nerkowego (ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek), wątroby (toksyczne uszkodzenie wątroby), trzustki (ostre zapalenie trzustki), układu oddechowego (śródmiąższowe zapalenie płuc, skurcz oskrzeli), krwi i układu chłonnego (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, małopłytkowość) oraz serca (zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia). Dodatkowo obserwuje się reakcje skórne, gorączkę polekową oraz wyłysienie.
agranulocytoza, białkomocz, ból brzucha, dializoterapia, duszność, enzymy trzustkowe, gorączka polekowa, hepatotoksyczność, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, mesalazyna, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, próby wątrobowe, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, świszczący oddech, szpik kostny, tarcie osierdziowe, toksyczne uszkodzenie wątroby, wyłysienie, wymioty, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zawroty głowy