cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek
Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (TIN – tubulointerstitial nephritis) to choroba zapalna, która obejmuje głównie śródmiąższ nerkowy i cewki nerkowe, oszczędzając kłębuszki nerkowe. Może mieć charakter ostry lub przewlekły, a jej etiologia jest zróżnicowana.
Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek najczęściej jest reakcją nadwrażliwości na leki (antybiotyki, NLPZ, diuretyki), ale może być także spowodowane infekcjami, chorobami autoimmunologicznymi czy nowotworami. Charakterystyczne objawy to gorączka, wysypka skórna, eozynofilia, białkomocz, krwinkomocz oraz ostra niewydolność nerek.
Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek rozwija się powoli i może być następstwem długotrwałego przyjmowania leków nefrotoksycznych, narażenia na toksyny środowiskowe, chorób metabolicznych (np. hiperkalcemia, hiperurykemia), chorób autoimmunologicznych lub infekcji. Prowadzi do postępującego włóknienia śródmiąższu i zaniku cewek nerkowych, skutkując przewlekłą niewydolnością nerek.
Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne krwi i moczu, obrazowanie nerek oraz biopsję nerki, która jest złotym standardem rozpoznania. W leczeniu ostrej postaci kluczowe jest odstawienie czynnika wywołującego i stosowanie kortykosteroidów. W formie przewlekłej terapia ma charakter objawowy, z naciskiem na kontrolę ciśnienia tętniczego i zapobieganie progresji do schyłkowej niewydolności nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Nolpaza 20 mg tabletki dojelitowe 20 mg
Podczas terapii pantoprazolem (Nolpaza 20 mg) działania niepożądane występują u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwuje się polipy dna żołądka (bardzo często, ≥1/10), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, nudności, wymioty, uczucie pełności, wzdęcia, zaparcia, suchość w jamie ustnej oraz ból brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują zaburzenia metaboliczne (hiperlipidemia), zaburzenia snu, bóle głowy, zawroty głowy, wysypki skórne, złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa oraz podwyższenie enzymów wątrobowych. Rzadko obserwuje się poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, zespół DRESS), mikroskopowe zapalenie jelita grubego, uszkodzenie hepatocytów, żółtaczkę, niewydolność wątroby, zaburzenia widzenia oraz agranulocytozę. Częstość nieznana obejmuje m.in. nadwrażliwość, małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię, hiponatremię, hipomagnezemię, hipokalemię, hipokalcyemię, dezorientację, omamy, splątanie, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek oraz ginekomastię.
agranulocytoza, badanie kliniczne, biegunka, bilirubina, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, depresja, dezorientacja, enzymy wątrobowe, eozynofilia, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kurcz mięśni, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, morfologia krwi, niewydolność hepatocytów, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osteoporoza, pancytopenia, pantoprazol, parametry wątrobowe, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie hepatocytów, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie snu, zaparcia, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Accord Healthcare 350 mg
Daptomycyna (Daptomycin Accord Healthcare) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dorosłych (n=2011) i dzieci (n=372), z działaniami niepożądanymi o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmującymi zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność), neurologiczne (zawroty i ból głowy), naczyniowe (nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), podwyższone enzymy wątrobowe (AlAT, AspAT, ALP), wysypkę, świąd, bóle kończyn oraz wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK). Rzadkie, ale poważne działania obejmują reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), eozynofilowe zapalenie płuc (<1/10 000), zespół DRESS, rabdomiolizę, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub stosujących leki miotoksyczne. Monitorowanie funkcji nerek jest kluczowe ze względu na ryzyko niewydolności nerek, wzrost kreatyniny i cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (TIN).
aktywność AlAT, anafilaksja, biegunka poantybiotykowa, ból żołądkowo-jelitowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, daptomycyna, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfokinaza kreatynowa, fungemia, kandydoza, małopłytkowość, mioglobina, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, toksyczna nekroliza naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zapalenie mięśni, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Babyfen 100 mg/5 ml
Ibuprofen w postaci zawiesiny doustnej (Babyfen) wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, z przewodem pokarmowym jako najczęściej dotkniętym układem. Najpoważniejsze powikłania obejmują wrzody, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Objawy obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, smoliste stolce i krwiste wymioty. Zaostrzenie chorób zapalnych jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna) wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dawkach do 2400 mg/dobę, może zwiększać ryzyko tętniczych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Nefrotoksyczność, w tym ostra niewydolność nerek i martwica brodawek nerkowych, stanowi kolejne istotne zagrożenie, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężkie skórne działania niepożądane, ibuprofen, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan zapalny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna neuropatia nerwu wzrokowego, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diaflix 5 mg
Dapagliflozyna, substancja czynna produktu leczniczego Diaflix dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg, została szeroko przebadana pod kątem bezpieczeństwa u pacjentów z cukrzycą typu 2, niewydolnością serca oraz przewlekłą chorobą nerek. Dane pochodzące z ponad 15 000 pacjentów w badaniach klinicznych, w tym z dużych, długoterminowych badań DECLARE (median ekspozycji 48 miesięcy, 8574 pacjentów), DAPA-HF (18 miesięcy, 2368 pacjentów), DELIVER (27 miesięcy, 3126 pacjentów) oraz DAPA-CKD (27 miesięcy, 2149 pacjentów), potwierdzają spójny profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zakażenia narządów płciowych (5,5% w grupie dapagliflozyny vs. 0,6% placebo), głównie o łagodnym lub umiarkowanym przebiegu, oraz zakażenia układu moczowego (4,7% vs. 3,5%). Hipoglikemia występowała głównie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, z częstością ciężkiej hipoglikemii do 1,0%, natomiast w monoterapii lub w połączeniu z metforminą częstość epizodów hipoglikemii była podobna do placebo (<5%).
cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, dapagliflozyna, dyslipidemia, dysuria, frakcja wyrzutowa lewej komory, hipoglikemia, hipotensja, hipowolemia, inhibitor SGLT2, klirens kreatyniny, martwicze zapalenie powięzi krocza, metformina, niedobór płynów, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pochodne sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, sitagliptyna, wielomocz, zakażenie grzybicze, zakażenie narządów płciowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie żołędzi prącia, zgorzel Fourniera, zwiększony hematokryt - Leksykon substancji czynnych
Daptomycyna – Działania niepożądane
Daptomycyna jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (cSSTI) oraz bakteriemii związanej z Staphylococcus aureus (SAB). Bezpieczeństwo stosowania oceniono w badaniach klinicznych obejmujących 2011 dorosłych pacjentów, z dawkami dobowymi 4 mg/kg mc. (1221 osób) oraz 6 mg/kg mc. (460 osób), a także u 372 dzieci i młodzieży z dawkami od 4 mg/kg mc. do 12 mg/kg mc. Najczęstsze działania niepożądane (częstość ≥ 1/100 do < 1/10) obejmują zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, niepokój, bezsenność, zawroty i bóle głowy, nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, wzdęcia), nieprawidłowe wyniki enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, ALP), wysypkę, świąd, ból kończyn, podwyższoną aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK), reakcje w miejscu infuzji, gorączkę i osłabienie. Profil bezpieczeństwa jest podobny dla 2-minutowego wstrzyknięcia dożylnego i 30-minutowej infuzji.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bakteriemia, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, Clostridioides difficile, cSSTI, dehydrogenaza mleczanowa, eozynofilia, eozynofilia płucna, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatynowa, fungemia, infuzja dożylna, kandydoza, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, SAB, Staphylococcus aureus, tachykardia nadkomorowa, toksyczna martwica naskórka, trombocytoza, wstrzyknięcie dożylne, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zapalenie mięśni, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prohidna 120 mg
Profil bezpieczeństwa febuksostatu (Prohidna) został oceniony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 4072 pacjentów, stosujących dawki od 10 mg do 300 mg, oraz danych porejestracyjnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u chorych z dną moczanową to zaostrzenie objawów dny, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, ból głowy, wysypka i obrzęk, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcje anafilaktyczne oraz nagłe zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych, wymagają szczególnej uwagi. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadkie (≥1/10000 do <1/1000). W badaniu FLORENCE u pacjentów z zespołem rozpadu guza profil bezpieczeństwa był zbliżony, z działaniami niepożądanymi u 6,4% pacjentów, w tym zaburzeniami serca (blok lewej odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz zatokowy) i naczyniowymi (krwawienie).
agranulocytoza, allopurynol, aminotransferaza alaninowa, badanie kliniczne fazy 3, białkomocz, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dna moczanowa, febuksostat, fosfokinaza kreatynowa, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolchicyna, krwiomocz, nowotwór krwi, pancytopenia, profil bezpieczeństwa leku, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie dny moczanowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketoflix 50 mg
Ketoprofen w postaci preparatu Ketoflix wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących liczne układy i narządy. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, a także poważne powikłania, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, wrzody żołądka i dwunastnicy, perforacje oraz zaostrzenia chorób zapalnych jelit. U pacjentów w podeszłym wieku ryzyko tych powikłań jest szczególnie wysokie i może prowadzić do zgonu. W populacji pediatrycznej najczęściej zgłaszano wymioty, biegunkę oraz reakcje nadwrażliwości, a w przypadku przedawkowania – zaburzenia zachowania i niepokój. Długotrwałe stosowanie ketoprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach, wiąże się z podwyższonym ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, dyskineza, hiperkaliemia, hiponatremia, ketoprofen z lizyną, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie żołądka, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność oddechowa, plamica małopłytkowa, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bi-Profenid 150 mg
Bi-Profenid 150 mg, zawierający ketoprofen w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (2 warstwy po 75 mg), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w terapii przeciwzapalnej i przeciwbólowej. W trakcie stosowania leku obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują m.in. zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia), reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (depresja, omamy, splątanie), neurologiczne (bóle i zawroty głowy, parestezje, jałowe zapalenie opon mózgowych), a także poważne powikłania kardiologiczne (niewydolność serca, migotanie przedsionków) i naczyniowe (nadciśnienie, zapalenie naczyń). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego są najczęstsze i obejmują niestrawność, nudności, bóle brzucha, wymioty, a także poważne powikłania jak krwawienia, perforacje i zapalenie trzustki, szczególnie przy dawce 200 mg/dobę i wyższych. Występują również reakcje skórne, od łagodnych wysypek po ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Crohna, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vaciclor 1000 mg 1000 mg
Walacyklowir w dawce 1000 mg (Vaciclor) jest stosowany w leczeniu zakażeń wirusem opryszczki, półpaśca oraz profilaktyce CMV. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (≥1/10) oraz nudności (≥1/100 do <1/10). Wśród poważniejszych działań niepożądanych odnotowano zakrzepową plamicę małopłytkową, zespół hemolityczno-mocznicowy, ostrą niewydolność nerek, zaburzenia neurologiczne (w tym encefalopatię, drgawki, śpiączkę) oraz zespół DRESS. Zaburzenia neurologiczne występują częściej u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub przyjmujących wysokie dawki (do 8000 mg/dobę). W trakcie terapii należy monitorować funkcję nerek i zapewnić odpowiednie nawodnienie, aby zapobiec wytrącaniu się kryształków acyklowiru w nerkach.
anafilaksja, ataksja, biegunka, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, delirium, dezorientacja, dolegliwość brzuszna, drgawka, drżenie, duszność, encefalopatia, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nadwrażliwość na światło, nudności, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omam, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, walacyklowir, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół hemolityczno-mocznicowy - Leksykon substancji czynnych
Dekslanzoprazol – Działania niepożądane
Deksalanzoprazol, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 90 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo i lanzoprazolu, z większością działań niepożądanych o charakterze łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są biegunka, bóle brzucha, bóle głowy, nudności, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia oraz zaparcia, niezależnie od płci, wieku i rasy pacjentów. Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka, zespół DRESS oraz rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, odnotowano przypadki ciężkiej autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej po 4-7 miesiącach terapii dawką 60 mg, co podkreśla konieczność monitorowania morfologii krwi u pacjentów długotrwale leczonych dekslanzoprazolem.
biegunka, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dekslanzoprazol, Dexilant, drgawki, działanie hepatotoksyczne, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, inhibitor pompy protonowej, kandydoza, lanzoprazol, lek przeciwhistaminowy, martwica toksyczna rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, niewydolność nerek, omam słuchowy, omam wzrokowy, osteoporoza, parestezja, polekowe zapalenie wątroby, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, steroid, tężyczka, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złamanie kości nadgarstka, złamanie kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Osporil 4 mg/100 ml
Osporil (kwas zoledronowy) w dawce 4 mg/100 ml, stosowany jako bisfosfonian, wiąże się z występowaniem charakterystycznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. W ciągu 3 dni po infuzji często pojawia się reakcja ostrej fazy, objawiająca się bólem kości, gorączką, zmęczeniem, bólami stawów i mięśni, dreszczami oraz zapaleniem stawów z obrzękiem, które ustępują samoistnie w ciągu kilku dni. Istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia czynności nerek (częstość 3,1-4,3% w różnych populacjach onkologicznych), martwicę kości szczęki (szczególnie u pacjentów onkologicznych z czynnikami ryzyka jak chemioterapia, kortykosteroidy, zabiegi stomatologiczne), hipokalemię prowadzącą do zaburzeń neurologicznych i kardiologicznych, migotanie przedsionków (2,5% vs 1,9% w grupie placebo w badaniu osteoporozy), a także rzadkie przypadki śródmiąższowej choroby płuc i anafilaksji.
anafilaksja, białkomocz, bisfosfoniany, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, hipernatremia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, krwiomocz, kwas zoledronowy, leukopenia, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, migotanie przedsionków, napady padaczkowe, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, reakcja ostrej fazy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, szpiczak mnogi, tężyczka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie kości, zapalenie oczodołu, zapalenie spojówek, zapalenie twardówki, zespół Fanconiego, złamania podkrętarzowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clozapine Aristo 200 mg
Klozapina, substancja czynna leku Clozapine Aristo, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszym jest agranulocytoza, występująca najczęściej w pierwszych 18 tygodniach terapii (32,0 przypadków na 100 000 osobotygodni), z ryzykiem utrzymującym się przez cały okres leczenia (skumulowana częstość 0,78%). Inne istotne działania niepożądane obejmują napady padaczkowe, powikłania sercowo-naczyniowe (w tym zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatię, zapaść krążeniową), zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, hiperglikemia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także liczne objawy neurologiczne (senność, zawroty głowy, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół neuroleptyczny). Monitorowanie hematologiczne oraz kontrola parametrów metabolicznych i kardiologicznych są obligatoryjne dla bezpiecznego stosowania klozapiny, zwłaszcza w kontekście ryzyka poważnych powikłań, takich jak agranulocytoza, zapalenie mięśnia sercowego czy ciężkie zaburzenia metaboliczne.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia, aspiracja pokarmu, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawka miokloniczne, drżenie, dysfagia, efekt cholinergiczny, enzym wątrobowy, eozynofilia, granulocyt, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertermia, hipertriglicerydemia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukocytoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, moczenie nocne, morfologia krwi, nadmierne wydzielanie śliny, nadpłytkowość, napad padaczkowy, napad uogólniony, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedrożność jelit, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, piorunująca martwica wątroby, pleurothotonus, porażenna niedrożność jelita, posocznica, powiększenie ślinianek przyusznych, powikłanie sercowo-naczyniowe, późna dyskineza, priapizm, próg drgawkowy, psychoza w przebiegu choroby Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, sedacja, śpiączka hiperosmolarna, substancja czynna, tachykardia, wklinowanie kałowe, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wysypka polekowa z eozynofilią, wytrysk wsteczny, zaburzenie hematologiczne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zapis EEG, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Contix 40 mg
Terapia pantoprazolem w dawce 40 mg (tabletki dojelitowe Contix) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych u około 5% pacjentów. Działania te obejmują szeroki zakres objawów o różnym nasileniu i częstości, sklasyfikowanych zgodnie z przyjętymi kategoriami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana. Najpoważniejsze działania niepożądane to agranulocytoza (rzadko), reakcje anafilaktyczne (częstość nieznana), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevens-Johnsona, zespół Lyella, zespół DRESS) oraz cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (częstość nieznana). Ponadto obserwuje się zaburzenia elektrolitowe (hipomagnezemia, hiponatremia, hipokalcemia, hipokaliemia), które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i mięśniowych. Często występują także objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy) oraz przewodu pokarmowego (polipy dna żołądka, biegunka, nudności, wymioty).
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dezorientacja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, morfologia krwi, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, polip dna żołądka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, triglicerydy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie snu, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Reddy 350 mg
Profil bezpieczeństwa daptomycyny został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 2011 dorosłych pacjentów oraz 372 dzieci i młodzieży, z dawkami od 4 mg/kg mc. do 12 mg/kg mc. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmowały zakażenia oportunistyczne (grzybicze, dróg moczowych, kandydozy), niedokrwistość, zaburzenia neuropsychiatryczne (niepokój, bezsenność, zawroty i ból głowy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (nadciśnienie, niedociśnienie), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból, nudności, wymioty, biegunka), nieprawidłowe wyniki czynności wątroby (podwyższone AlAT, AspAT, ALP), reakcje skórne (wysypka, świąd), bóle kończyn i wzrost aktywności CPK, a także objawy ogólne jak odczyn w miejscu infuzji, gorączka i osłabienie. Częstość działań niepożądanych była porównywalna z lekami referencyjnymi stosowanymi w badaniach klinicznych.
bakteriemia Staphylococcus aureus, ból żołądkowo-jelitowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, czas protrombinowy, daptomycyna, dehydrogenaza mleczanowa, dysfagia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfokinaza kreatynowa, fungemia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, kandydoza, leukocytoza, małopłytkowość, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mioglobina, miopatia, miotoksyczność, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytoza, uogólniona osutka krostkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie Clostridioides difficile, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zapalenie języka, zapalenie mięśni, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketokaps Med 100 mg
Ketokaps Med zawierający 100 mg ketoprofenu, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy, ze szczególnym uwzględnieniem powikłań ze strony przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego oraz reakcji nadwrażliwości. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, niestrawność, ból brzucha (często ≥1/100 do <1/10), a także zapalenie błony śluzowej żołądka i wrzody trawienne (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100). Poważne powikłania, takie jak krwawienie z przewodu pokarmowego, perforacja czy owrzodzenie, mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Ponadto, ketoprofen może wywoływać reakcje ze strony układu oddechowego, w tym skurcz oskrzeli i zaostrzenie astmy, szczególnie u osób z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ.
agranulocytoza, aminotransferaza, astma, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, drgawka, duszność, enteropatia, fotodermatoza, hiperkaliemia, hiponatremia, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawy wymiot, kwas acetylosalicylowy, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reaktywność dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, smołowaty stolec, stan splątania, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Fosun Pharma 350 mg
Daptomycyna, antybiotyk cyklolipopeptydowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 2011 dorosłych i 372 dzieciach oraz młodzieży. Standardowe dawki wynosiły 4 mg/kg mc. (1221 pacjentów) oraz 6 mg/kg mc. (460 pacjentów), a w pediatrii stosowano dawki od 4 do 12 mg/kg mc. Najczęstsze działania niepożądane (≥ 1/100 do < 1/10) obejmują zakażenia grzybicze i dróg moczowych, niedokrwistość, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność), neurologiczne (zawroty i ból głowy), naczyniowe (nadciśnienie, niedociśnienie), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), nieprawidłowe wyniki czynności wątroby (podwyższone AlAT, AspAT, ALP), wysypkę, świąd, bóle kończyn oraz wzrost aktywności CPK. Daptomycyna może być podawana zarówno w 2-minutowym wstrzyknięciu dożylnym, jak i 30-minutowej infuzji, bez istotnych różnic w tolerancji i bezpieczeństwie.
anemia, antybiotyk cyklolipopeptydowy, bakteria Gram-dodatnia, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, Clostridioides difficile, daptomycyna, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fungemia, hepatotoksyczność, hipotensja, kandydoza, leukocytoza, mioglobinemia, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, tachykardia nadkomorowa, toksyczna martwica naskórka, trombocytoza, zaburzenie hematologiczne, zapalenie języka, zapalenie mięśni, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat Laboratorios Liconsa 80 mg
Profil bezpieczeństwa febuksostatu został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 4072 pacjentów (dawki 10-300 mg) oraz badania FAST (3001 pacjentów, dawki 80-120 mg) i doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane to zaostrzenie dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, bóle głowy i zawroty, duszność, wysypka, świąd, artralgia, mialgia, obrzęki i zmęczenie, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości obejmują zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcje anafilaktyczne, które mogą prowadzić do nagłych zgonów sercowych. Zaostrzenia dny występują głównie na początku terapii i wymagają profilaktyki.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ciężka reakcja skórna, dna moczanowa, febuksostat, kamica nerkowa, kamica żółciowa, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na produkt, nagła śmierć sercowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, okluzja tętnicy siatkówki, pancytopenia, polimialgia reumatyczna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie dny moczanowej, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Denofix 120 mg
Febuksostat, stosowany w leczeniu dny moczanowej, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących ponad 4000 pacjentów oraz badaniu FAST (3001 pacjentów). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaostrzenia dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, bóle głowy i zawroty głowy, duszność, wysypka, świąd, bóle stawów i mięśni, obrzęki oraz zmęczenie. Zaostrzenia dny są szczególnie częste we wczesnym okresie terapii i zwykle ustępują z czasem. W badaniach fazy 3 wykazano, że nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby występują częściej u pacjentów jednocześnie leczonych kolchicyną. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia kardiologiczne (w tym nagłe zgony sercowo-naczyniowe), ciężkie zaburzenia wątroby oraz rabdomiolizę.
agranulocytoza, arytmia, białkomocz, biegunka, blok lewej odnogi pęczka Hisa, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, częstoskurcz zatokowy, dna moczanowa, duszność, dysfagia, eozynofilia, febuksostat, hiperlipidemia, jadłowstręt, kamica nerkowa, kamica żółciowa, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na produkt, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedowład połowiczy, niedrożność tętnicy siatkówki, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, perforacja układu pokarmowego, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lanzul S
Lanzoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wymaga szczegółowej oceny stanu pacjenta przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w kontekście wykluczenia złośliwego nowotworu żołądka, który może być maskowany przez lek. Nie zaleca się łączenia lanzoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir, nelfinawir) ze względu na obniżenie ich biodostępności w wyniku zmniejszenia kwasowości soku żołądkowego. Długotrwałe stosowanie (>3 miesiące) może prowadzić do ciężkiej hipomagnezemii, której objawy obejmują m.in. tężyczkę, majaczenie, drgawki i arytmie komorowe, dlatego zaleca się monitorowanie stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem niedoborów lub stosujących leki wpływające na gospodarkę magnezową. Ponadto, hipochlorhydria indukowana przez lanzoprazol może upośledzać wchłanianie witaminy B12, co wymaga uwagi podczas długotrwałej terapii.
achlorhydria, arytmia komorowa, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, chromogranina A, cyjankobalamina, digoksyna, diuretyk, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, hipochlorhydria, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, kortykosteroid, lanzoprazol, lek przeciwwrzodowy, lek przeciwzakrzepowy, majaczenie, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy żołądka, osteoporoza, owrzodzenie trawienne, perforacja, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, tężyczka, toksyczna rozpływna martwica naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie okrężnicy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Rabeprazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Rabeprazol sodowy, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), jest skuteczny w leczeniu choroby refluksowej przełyku oraz choroby wrzodowej, jednak wymaga starannej oceny bezpieczeństwa. Przed rozpoczęciem terapii produktem Zulbex konieczne jest wykluczenie zmian nowotworowych w żołądku i przełyku, gdyż objawy nadkwaśności mogą maskować procesy nowotworowe. Długotrwałe stosowanie (>1 rok) wymaga regularnej kontroli klinicznej, ze względu na ryzyko powikłań, takich jak hipomagnezemia (objawy: zmęczenie, tężyczka, majaczenie, zawroty głowy, arytmie komorowe), zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, neutropenia) oraz nieprawidłowości enzymów wątrobowych. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność. Rabeprazol może także zmniejszać wchłanianie witaminy B12, co wymaga monitorowania u pacjentów z grup ryzyka. Nie zaleca się stosowania u dzieci z powodu braku danych klinicznych. Tabletki dojelitowe należy połykać w całości, nie żuć ani nie kruszyć, aby zapewnić prawidłowe uwalnianie substancji czynnej.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, chromogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, digoksyna, diuretyk, enzymy wątrobowe, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, lek przeciwretrowirusowy, majaczenie, małopłytkowość, metotreksat, nadwrażliwość krzyżowa, neutropenia, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, nowotwór przełyku, nowotwór żołądka, osteoporoza, pochodna benzimidazolu, tabletka dojelitowa, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, witamina B12, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diaflix 10 mg
Dapagliflozyna, substancja czynna Diaflix, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi obejmującymi ponad 15 000 pacjentów z cukrzycą typu 2 (m.in. badanie DECLARE z medianą ekspozycji 48 miesięcy), 2368 pacjentów z niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową (DAPA-HF, 18 miesięcy), 3126 pacjentów z niewydolnością serca z frakcją wyrzutową >40% (DELIVER, 27 miesięcy) oraz 2149 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (DAPA-CKD, 27 miesięcy). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zakażenia narządów płciowych (5,5% w grupie dapagliflozyny 10 mg vs. 0,6% placebo), głównie o łagodnym lub umiarkowanym przebiegu, z rzadszymi przypadkami przerwania terapii. Inne zgłaszane działania obejmowały zakażenia układu moczowego (4,7% vs. 3,5%), hipoglikemię (zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny), niedobór płynów (1,1% vs. 0,7%), zaparcia, suchość w ustach, wzrost kreatyniny i dyslipidemię. Ciężkie zdarzenia, takie jak zgorzel Fourniera, były bardzo rzadkie i nie wykazywały istotnej przewagi nad placebo w badaniach klinicznych.
cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, dapagliflozyna, dyslipidemia, dysuria, EGFR, frakcja wyrzutowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, hematokryt, hipoglikemia, inhibitor SGLT2, klirens kreatyniny, martwicze zapalenie powięzi krocza, niedobór płynów, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, wielomocz, zakażenie grzybicze, zakażenie narządów płciowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie żołędzi prącia, zgorzel Fourniera - Leksykon leków
Działania niepożądane – IBUFAST Forte 400 mg
Ibuprofen zawarty w leku IBUFAST Forte wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Najczęściej obserwuje się objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, niestrawność, wymioty (w tym krwawe), ból brzucha, biegunka, zaparcia oraz smoliste stolce. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie żołądka, wrzody dwunastnicy i żołądka oraz perforacja przewodu pokarmowego. U pacjentów mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i objawy ze strony układu oddechowego (np. skurcz oskrzeli, duszność). Długotrwałe stosowanie wysokich dawek (do 2400 mg/dobę) wiąże się z nieznacznym wzrostem ryzyka incydentów zakrzepicy tętniczej, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, neuropatia toksyczna nerwu wzrokowego, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ospa wietrzna, osutka krostkowa, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wrzód żołądka, zakrzepica tętnicza, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy Piperacillin + Tazobactam Kalceks, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g do infuzji, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antybiotyków beta-laktamowych. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest biegunka, występująca u około 10% pacjentów, z możliwością rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego (1-10/10 000). Reakcje skórne obejmują wysypkę i świąd (często), a także ciężkie postaci, takie jak toksyczna rozpływna martwica naskórka i zespół Stevensa-Johnsona (rzadko lub o nieznanej częstości). Zaburzenia hematologiczne obejmują małopłytkowość, niedokrwistość, leukopenię, agranulocytozę oraz pancytopenię, wymagające monitorowania morfologii krwi. Ponadto, mogą wystąpić poważne reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i anafilaktoidalny, których częstość nie jest dokładnie określona.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Coombsa, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g 4 g + 500 mg
Stosowanie piperacyliny z tazobaktamem wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęstszym efektem ubocznym jest biegunka, występująca u ≥10% pacjentów, a poważnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (≥1/100 do <1/10), wymagające natychmiastowego przerwania terapii. Zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość, neutropenia oraz rzadziej niedokrwistość hemolityczna, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i wskazują na konieczność regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem dysfunkcji układu krwiotwórczego. Ponadto, rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i zespół Stevensa-Johnsona, stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. W trakcie terapii obserwuje się także zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, napady drgawek) oraz psychiczne (bezsenność, majaczenie), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do encefalopatii.
AlAT, antybiotyk beta-laktamowy, AspAT, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, krwawienie z nosa, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, nadpłytkowość, napad drgawki, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, odczyn Coombsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, piperacylina z tazobaktamem, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, wysypka grudkowo-plamkowa, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lanzul
Przed rozpoczęciem terapii lanzoprazolem (produkt Lanzul) należy wykluczyć złośliwy nowotwór żołądka, gdyż lek może maskować jego objawy i opóźniać diagnozę. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z inhibitorami proteazy HIV (atazanawir, nelfinawir) ze względu na zmniejszenie ich biodostępności wskutek podwyższenia pH żołądka. Długotrwałe stosowanie (powyżej 3 miesięcy, szczególnie powyżej 1 roku) może prowadzić do hipomagnezemii manifestującej się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, drgawkami, zawrotami głowy i arytmiami komorowymi; zaleca się monitorowanie stężenia magnezu u pacjentów z ryzykiem, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu digoksyny lub diuretyków. Lanzoprazol może także obniżać wchłanianie witaminy B12, co wymaga uwagi u pacjentów z predyspozycjami do niedoboru. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby konieczna jest ostrożność i ewentualne dostosowanie dawki.
achlorhydria, arytmia komorowa, Campylobacter, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, ciężkie skórne działanie niepożądane, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, eradykacja H. pylori, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, hipochlorhydria, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, lanzoprazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór złośliwy żołądka, osteoporoza, reakcja polekowa z eozynofilią, sacharoza, Salmonella, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, witamina B12, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie okrężnicy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dexilant
Przed rozpoczęciem terapii dekslanzoprazolem (Dexilant) konieczne jest wykluczenie złośliwego nowotworu żołądka, gdyż lek może maskować objawy nowotworowe i opóźniać diagnozę. Nie zaleca się łączenia dekslanzoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir, nelfinawir) ze względu na zmniejszenie ich biodostępności. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, a u ciężkich zaburzeń jest przeciwwskazany. Długotrwałe stosowanie (>1 rok) wymaga regularnej oceny skuteczności i monitorowania ryzyka, w tym hipomagnezemii, której objawy to m.in. zmęczenie, tężyczka, majaczenie, drgawki, zawroty głowy i arytmie komorowe. Zaleca się kontrolę stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub diuretyki. Deksalanzoprazol może także obniżać wchłanianie witaminy B12, co wymaga monitorowania i ewentualnej suplementacji u pacjentów z długotrwałą terapią lub objawami niedoboru.
arytmia komorowa, Campylobacter, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, chromatogranina A, Clostridium difficile, dekslanzoprazol, drgawka, guz neuroendokrynny, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, kość nadgarstka, kręgosłup, metotreksat, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nowotwór żołądka, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, Salmonella, skórne działanie niepożądane, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wchłanianie witaminy B12, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie okrężnicy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prohidna 80 mg
Febuksostat, substancja czynna leku Prohidna (tabletki powlekane 80 mg), wykazuje dobrze scharakteryzowany profil bezpieczeństwa u pacjentów z dną moczanową, potwierdzony badaniami klinicznymi fazy 3, badaniami rozszerzonymi oraz danymi po wprowadzeniu do obrotu (m.in. badanie FAST). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaostrzenia dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, bóle głowy i zawroty, duszność, wysypka, świąd, bóle stawów i mięśni, obrzęki oraz zmęczenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Rzadko odnotowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcje anafilaktyczne, a także nagłe zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest jako często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10000 do <1/1000), z uwzględnieniem szerokiego spektrum objawów obejmujących układy krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny, mięśniowo-szkieletowy i nerkowy.
agranulocytoza, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból stawów, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dna moczanowa, duszność, eozynofilia, febuksostat, hiperlipidemia, kamica nerkowa, krwiomocz, migotanie przedsionków, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedowład połowiczy, niedrożność tętnicy siatkówki, nudności, obrzęk, obrzęk twarzy, pancytopenia, parestezja, podwyższone TSH, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka złuszczająca, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lanzul 30 mg
Lanzoprazol, substancja czynna leku Lanzul 30 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy: hematologiczny (trombocytopenia, eozynofilia, leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia), nerwowy (ból głowy, zawroty głowy, parestezje, senność), żołądkowo-jelitowy (nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty, polipy dna żołądka), wątrobowy (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, żółtaczka) oraz skórny (pokrzywka, świąd, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka). Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny, ciężkie reakcje skórne, agranulocytoza, pancytopenia oraz cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek prowadzące do niewydolności nerek. Ponadto, długotrwałe stosowanie może skutkować hiponatremią, hipomagnezemią, hipokalcemii i hipokaliemią, które mogą mieć poważne konsekwencje neurologiczne i sercowo-naczyniowe, a także zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, eozynofilia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor pompy protonowej, jadłowstręt, kandydoza przełyku, lanzoprazol, Lanzul, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, omamy wzrokowe, pancytopenia, parestezje, polip dna żołądka, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat Aurovitas 120 mg
Febuksostat, stosowany głównie w leczeniu dny moczanowej oraz profilaktyce zespołu rozpadu guza (TLS), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały zidentyfikowane na podstawie badań klinicznych obejmujących 4072 pacjentów oraz badania FAST (3001 pacjentów). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaostrzenia dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, bóle głowy i zawroty głowy, duszność, wysypka, świąd, bóle mięśniowo-stawowe oraz zmęczenie. Rzadkie, ale poważne reakcje obejmują ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcje anafilaktyczne oraz nagłe zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10000 do <1/1000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie i ocenę ryzyka u pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne zaburzenia hematologiczne (pancytopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, zaburzenia funkcji tarczycy, oraz powikłania sercowo-naczyniowe, w tym migotanie przedsionków i blok lewej odnogi pęczka Hisa.
agranulocytoza, arytmia, białkomocz, blok lewej odnogi pęczka Hisa, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, częstoskurcz zatokowy, dna moczanowa, febuksostat, hiperlipidemia, hiperurycemia, kamica nerkowa, kamica żółciowa, krwiomocz, migotanie przedsionków, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedowład połowiczy, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stożka rotatorów, zgon sercowo-naczyniowy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Daptomycin Reddy
Daptomycyna jest antybiotykiem peptydowym stosowanym w leczeniu powikłanych infekcji skóry i tkanek miękkich (cSSTI) oraz prawostronnego infekcyjnego zapalenia wsierdzia (RIE) wywołanego przez Staphylococcus aureus. Nie jest wskazana w leczeniu zapalenia płuc ani zakażeń lewostronnego wsierdzia czy zakażeń sztucznej zastawki. Skuteczność w zakażeniach enterokokowych jest niepotwierdzona, a przypadki niepowodzeń leczenia z towarzyszącą bakteriemią zostały odnotowane. Terapia wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK) w osoczu, ze względu na ryzyko miopatii, zapalenia mięśni, mioglobinemii i rabdomiolizy. Zaleca się oznaczanie CPK przed terapią i co najmniej raz w tygodniu, a u pacjentów z ryzykiem (klirens kreatyniny <80 ml/min, dializowanych, stosujących leki miotoksyczne) częściej, np. co 2-3 dni w pierwszych dwóch tygodniach. Daptomycyna nie powinna być stosowana u dzieci poniżej 1. roku życia ze względu na ryzyko uszkodzenia układu mięśniowego i nerwowego.
anafilaksja, antybiotyk peptydowy, biegunka związana z Clostridioides difficile, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ciężkie skórne działania niepożądane, cyklosporyna, czas protrombinowy, daptomycyna, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, eozynofilia obwodowa, eozynofilowe zapalenie płuc, fibrat, fosfokinaza kreatynowa, hipoksyjna niewydolność oddechowa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lewostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mioglobinemia, neuropatia obwodowa, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia, rabdomioliza, Staphylococcus aureus, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni, zapalenie płuc, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Bacillus Calmette-Guérin – Działania niepożądane
Terapia dopęcherzowa Bacillus Calmette-Guérin (BCG) wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które najczęściej mają charakter łagodny i przemijający, nasilając się wraz z liczbą podanych dawek. Miejscowe reakcje obejmują u około 90% pacjentów dyskomfort i ból podczas mikcji oraz częstomocz, a także zapalenie pęcherza i ziarniniaki, które są elementem działania przeciwnowotworowego. Rzadziej obserwuje się krwiomocz, zakażenia układu moczowego, retrakcję pęcherza, zapalenie jąder i najądrzy czy ropnie nerek. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak gorączka <38,5°C, objawy grypopodobne i złe samopoczucie, ustępują zwykle w ciągu 24-48 godzin i świadczą o aktywacji odpowiedzi immunologicznej. Kluczowe jest monitorowanie pacjentów i szybkie zgłaszanie gorączki >39,5°C utrzymującej się powyżej 12 godzin lub >38,5°C powyżej 48 godzin, co może wskazywać na zakażenie BCG lub poważniejsze powikłania.
antygen sterczowy, azoospermia, Bacillus Calmette-Guérin, ból pochwy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cytopenia, dyspareunia, działanie niepożądane, fosfataza alkaliczna, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwiomocz, morfologia krwi, Mycobacterium bovis, Mycobacterium tuberculosis, niedociśnienie, niedokrwistość, niedrożność dróg moczowych, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oligospermia, posocznica, prosówkowe zapalenie płuc, przetoka jelitowa, przetoka naczyniowa, przykurcz pęcherza moczowego, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, retrakcja pęcherza moczowego, ropień mięśnia lędźwiowo-udowego, ropień nerki, śródmiąższowe zapalenie nerek, terapia dopęcherzowa, utajone zakażenie BCG, wysypka skórna, zakażenie BCG, zakażenie pęcherza moczowego, zakażenie szpiku kostnego, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie jąder, zapalenie kości i szpiku, zapalenie naczyń, zapalenie naczyniówki, zapalenie najądrzy, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherza, zapalenie siatkówki, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie ziarniniakowe, zatrzymanie moczu, zespół Reitera, ziarniniak, ziarniniak płuc, ziarniniakowe zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopizam 100 mg
Klozapina, substancja czynna leku Clopizam, charakteryzuje się złożonym profilem bezpieczeństwa, z najpoważniejszym działaniem niepożądanym w postaci agranulocytozy, której skumulowana częstość wynosi 0,78%, a około 70% przypadków występuje w pierwszych 18 tygodniach terapii. Konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi, aby zapobiec powikłaniom zagrażającym życiu, takim jak posocznica. Inne istotne działania niepożądane obejmują napady padaczkowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe (częstoskurcz, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatię) oraz zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemię prowadzącą do kwasicy ketonowej lub śpiączki hiperosmolarnej. Najczęściej obserwowane działania to senność, zawroty głowy, zaparcia (występujące bardzo często i mogące prowadzić do niedrożności jelit) oraz nadmierne wydzielanie śliny. Znaczący odsetek pacjentów (7,1-15,6%) przerywa terapię z powodu działań niepożądanych, głównie leukopenii, senności i zawrotów głowy.
agranulocytoza, akatyzja, aspiracja pokarmu, badanie EEG, badanie EKG, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca typu 2, częstoskurcz, depresja oddechowa, dysfagia, dystymia, dyzartria, działanie sercowo-naczyniowe, hiperglikemia, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpsychotyczny, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, majaczenie, marskość wątroby, martwica jelit, mielosupresja, migotanie przedsionków, morfologia krwi, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objaw pozapiramidowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostre rozdęcie okrężnicy, ostre zapalenie trzustki, perforacja jelit, piorunująca martwica wątroby, pleurototonus, porażenna niedrożność jelita, posocznica, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, śpiączka hiperosmolarna, śródmiąższowe zapalenie nerek, stłuszczenie wątroby, toczeń rumieniowaty układowy, uogólniony napad drgawkowy, wklinowanie kałowe, wysięk opłucnowy, wytrysk wsteczny, zaburzenie psychotyczne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zatrzymanie pracy serca, zawał jelita, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gasec-20 Gastrocaps
Omeprazol (Gasec-20 Gastrocaps) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko maskowania objawów nowotworowych, zwłaszcza przy podejrzeniu owrzodzenia żołądka. Należy monitorować objawy takie jak niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, wymioty krwiste czy smolisty stolec. Omeprazol jest silnym inhibitorem CYP2C19, co może prowadzić do istotnych interakcji lekowych, m.in. z klopidogrelem (niezalecane jednoczesne stosowanie) oraz atazanawirem (wymaga kontroli klinicznej i ograniczenia dawki omeprazolu do 20 mg). Długotrwałe stosowanie (>3 miesiące) może powodować hipomagnezemię objawiającą się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, zawrotami głowy i arytmiami komorowymi, co wymaga monitorowania stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub diuretyki. Omeprazol może także obniżać wchłanianie witaminy B12, co jest istotne u pacjentów z ryzykiem niedoborów.
achlorhydria, arytmia komorowa, Campylobacter, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, chromogranina A, Clostridium difficile, digoksyna, diuretyk, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, majaczenie, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, Salmonella, skórne działania niepożądane, smoliste stolce, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, utrata masy ciała, witamina B12, wrzód żołądka, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamania osteoporotyczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zulbex
Stosowanie rabeprazolu sodowego (Zulbex) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów leczonych długotrwale (powyżej 1 roku), ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak hipomagnezemia, małopłytkowość, neutropenia oraz nieprawidłowości enzymów wątrobowych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie zmian nowotworowych w żołądku i przełyku, gdyż złagodzenie objawów nie wyklucza ich obecności. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność ze względu na brak danych klinicznych. Należy unikać jednoczesnego stosowania atazanawiru oraz monitorować stężenie magnezu u pacjentów przyjmujących metotreksat w dużych dawkach lub leki wywołujące hipomagnezemię. Tabletki należy połykać w całości, nie żuć ani nie kruszyć, a stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest zalecane.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, benzimidazole, Campylobacter, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, chromogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, digoksyna, diuretyk, enzymy wątrobowe, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, majaczenie, małopłytkowość, metotreksat, nadwrażliwość krzyżowa, neutropenia, niewydolność nerek, osteoporoza, rabeprazol sodowy, Salmonella, SCLE, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, witamina B12, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie bakteryjne przewodu pokarmowego, złamanie kości biodrowej, złamanie kości nadgarstka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexilant 60 mg
Dexilant, zawierający dekslanzoprazol w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 90 mg, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z częstością porównywalną do placebo lub lanzoprazolu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka, bóle brzucha, bóle głowy, nudności, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia oraz zaparcia, bez zależności od płci, wieku czy rasy. Niewielki odsetek pacjentów (2,4%) przerwał terapię z powodu działań niepożądanych, najczęściej biegunki i bólu przewodu pokarmowego. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono poważne reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie skórne zespoły takie jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz zespół DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i leczenia glikokortykosteroidami lub lekami przeciwhistaminowymi. Ponadto, odnotowano przypadki ciężkiej autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, szczególnie po 4-7 miesiącach terapii dawką 60 mg.
autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, ból brzucha, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dekslanzoprazol, dyskomfort w jamie brzusznej, glikokortykosteroid, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kandydoza, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, lanzoprazol, lek przeciwhistaminowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, nieostre widzenie, parestezja, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, polekowe zapalenie wątroby, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketonal Fast 50 mg
Ketonal Fast, zawierający 50 mg ketoprofenu w postaci ketoprofenu z lizyną, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęstsze powikłania dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, perforację oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Inne objawy ze strony przewodu pokarmowego to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zapalenie błony śluzowej żołądka i jamy ustnej oraz zaostrzenie chorób zapalnych jelit. Długotrwałe stosowanie NLPZ, w tym ketoprofenu, wiąże się z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, a także z zaburzeniami kardiologicznymi, w tym niewydolnością serca, migotaniem przedsionków i nadciśnieniem tętniczym. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować ciężkie anafilaksje, obrzęk naczynioruchowy oraz różnorodne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Daptomycin Reddy
Daptomycyna jest wskazana głównie w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (cSSTI) oraz prawostronnego infekcyjnego zapalenia wsierdzia (RIE) wywołanego przez Staphylococcus aureus, jednak jej skuteczność w RIE opiera się na ograniczonych danych (19 dorosłych pacjentów). Lek nie jest skuteczny w leczeniu zapalenia płuc i nie powinien być stosowany w tym wskazaniu. Brak jest wystarczających dowodów na skuteczność daptomycyny w zakażeniach enterokokowych, w tym wywołanych przez Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium, a także w zakażeniach sztucznej zastawki i lewostronnym zapaleniu wsierdzia. W trakcie terapii należy monitorować aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK) w osoczu, zwłaszcza u pacjentów z klirensem kreatyniny <80 ml/min, poddawanych dializie lub stosujących leki mogące wywoływać miopatię. Znaczne zwiększenie CPK (>5x górna granica normy) wymaga przerwania leczenia. Daptomycyna może wywoływać poważne reakcje alergiczne, w tym anafilaksję oraz ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR) takie jak DRESS, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna martwica naskórka (TEN), które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
anafilaksja, biegunka związana z Clostridioides difficile, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ciężkie skórne działanie niepożądane, czas protrombinowy, daptomycyna, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, eozynofilia obwodowa, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfokinaza kreatynowa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lewostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, neuropatia obwodowa, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia, rabdomioliza, reakcja na lek z eozynofilią, Staphylococcus aureus, toksyczna rozpływna martwica naskórka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie enterokokowe, zapalenie płuc, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat Aurovitas 80 mg
Febuksostat, stosowany w leczeniu dny moczanowej w dawkach od 10 mg do 300 mg, wykazuje dobrze scharakteryzowany profil bezpieczeństwa na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 4000 pacjentów oraz badania FAST z udziałem 3001 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to objawy dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, bóle głowy i zawroty, duszność, wysypka, świąd, bóle stawów i mięśni, obrzęki oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), reakcje anafilaktyczne oraz rzadkie przypadki nagłego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Profilaktyka zaostrzeń dny moczanowej jest zalecana, zwłaszcza na początku terapii, a współistniejące leczenie kolchicyną zwiększa ryzyko biegunek i nieprawidłowości w testach czynnościowych wątroby.
agranulocytoza, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból stawów, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ciężka reakcja nadwrażliwości, dna moczanowa, duszność, eozynofilia, febuksostat, hiperlipidemia, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolchicyna, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedowład połowiczy, niedrożność tętnicy siatkówki, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wybroczyny, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketonal 50 mg/ml
Ketonal (ketoprofen) w roztworze do wstrzykiwań (50 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, hemoliza, plamica, agranulocytoza, małopłytkowość), reakcje alergiczne (w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hiperkaliemia), oraz objawy ze strony układu nerwowego i psychicznego (depresja, majaczenie, splątanie). Ketoprofen hamuje agregację płytek, co wydłuża czas krwawienia i może prowadzić do krwawień, np. z nosa. Często obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, a także poważniejsze powikłania, w tym krwawienia i perforacje, które mogą wystąpić u 1-4% pacjentów po długotrwałym stosowaniu NLPZ. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie aminotransferaz AspAT i AlAT) oraz reakcje skórne, w tym ciężkie zespoły pęcherzowe (Stevens-Johnson, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka).
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, drgawka, duszność, enteropatia, hemoliza, hiperkaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, koszmar senny, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwioplucie, krwotok miesiączkowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, marmurkowatość skóry, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenie mowy, zaburzenie orientacji, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie okrężnicy, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zawrót głowy, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okitask 25 mg
Ketoprofen w postaci granulatu powlekanego (Okitask 25 mg), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to dyspepsja, nudności, bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10), a także rzadsze, ale poważne powikłania, takie jak wrzody trawienne, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego (częstość ≥1/10.000 do <1/1.000), które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, ketoprofen może nasilać choroby zapalne jelit, takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie (<1/10.000) reakcje anafilaktyczne i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, astma, biegunka, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, duszność, dyspepsja, hipoplazja szpiku kostnego, ketoprofen, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, nudności, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelit, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profenid 100 mg
Ketoprofen, substancja czynna Profenid 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują różne układy i narządy. W zakresie hematologicznym rzadko występuje niedokrwistość z krwawienia, a z częstością nieznaną obserwuje się agranulocytozę, trombocytopenię, zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistość hemolityczną oraz leukopenię. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, również należą do działań o nieznanej częstości, stanowiąc zagrożenie życia. Zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, omamy, stan splątania i zaburzenia nastroju, oraz neurologiczne (bóle i zawroty głowy, senność, parestezje, jałowe zapalenie opon mózgowych, drgawki) występują z różną częstością. W obrębie układu sercowo-naczyniowego odnotowano niewydolność serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń i zapalenie naczyń. Ze strony układu oddechowego rzadko pojawia się duszność i napad astmy, a z częstością nieznaną skurcz oskrzeli i zapalenie błony śluzowej nosa. Częstość występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego jest wysoka i obejmuje niestrawność, nudności, bóle brzucha i wymioty, a także zaparcia, biegunkę, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenia i poważne powikłania jak krwawienia, perforacje i zapalenie trzustki. Doustne stosowanie ketoprofenu w dawce 200 mg/dobę zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, które rośnie wraz z dawką.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Crohna, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy obwodowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Controloc 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, podawany dożylnie w postaci roztworu do wstrzykiwań (Controloc), może wywoływać działania niepożądane u około 5% pacjentów. Do najważniejszych należą agranulocytoza (rzadko), małopłytkowość, leukopenia i pancytopenia (częstość nieznana), które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, wymagają natychmiastowej interwencji. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, mogą prowadzić do objawów nerwowo-mięśniowych, np. skurczów mięśni, co wymaga monitorowania zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto obserwuje się zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferazy, γ-GT), podwyższone stężenie bilirubiny oraz ryzyko uszkodzenia wątroby i niewydolności tego narządu.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, charakterystyka produktu leczniczego, Controloc, depresja, dezorientacja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, polip dna żołądka, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie psychiczne, zakrzepowe zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat Laboratorios Liconsa 120 mg
Febuksostat, stosowany głównie w leczeniu dny moczanowej oraz profilaktyce zespołu rozpadu guza u pacjentów onkologicznych, wykazuje dobrze scharakteryzowany profil bezpieczeństwa na podstawie badań klinicznych obejmujących dawki od 10 mg do 300 mg oraz badania FAST z udziałem ponad 7000 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane to zaostrzenie dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, bóle głowy i zawroty, duszność, wysypka, świąd, bóle stawów i mięśni, obrzęki oraz zmęczenie, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości obejmują zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcje anafilaktyczne oraz nagłą śmierć sercową. W badaniu FLORENCE u pacjentów z umiarkowanym do wysokiego ryzyka zespołu rozpadu guza działania niepożądane wystąpiły u 6,4% pacjentów, głównie o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, z dodatkowymi rzadkimi zaburzeniami serca (blok lewej odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz zatokowy) i naczyniowymi (krwawienie).
agranulocytoza, białkomocz, blok lewej odnogi pęczka Hisa, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, chemioterapia, częstoskurcz zatokowy, dna moczanowa, febuksostat, hiperlipidemia, kamica nerkowa, kamica żółciowa, krwiomocz, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, nowotwór krwi, okluzja tętnicy siatkówki, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polimialgia reumatyczna, profil bezpieczeństwa leku, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Empagliflozyna – Działania niepożądane
Empagliflozyna, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz niewydolności serca, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 15 582 pacjentów, z czego 10 004 otrzymywało lek. Częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo, z wyjątkiem hipoglikemii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny. W badaniach EMPEROR-Reduced i EMPEROR-Preserved u pacjentów z niewydolnością serca najczęstszym działaniem niepożądanym było zmniejszenie objętości płynów (11,4% przy empagliflozynie 10 mg vs 9,7% placebo). Ryzyko hipoglikemii wzrastało zwłaszcza przy skojarzeniu z insuliną MDI (do 41,3% dla dawki 25 mg empagliflozyny). Ponadto, empagliflozyna zwiększa częstość zakażeń narządów płciowych (4,0% dla 10 mg i 3,9% dla 25 mg vs 1,0% placebo), częściej u kobiet, oraz zakażeń dróg moczowych (7,0-8,8% vs 7,2% placebo). Obserwowano także przejściowe zwiększenie stężenia kreatyniny i spadek eGFR, które stabilizowały się podczas terapii lub po jej zakończeniu. Wzrost lipidów w surowicy obejmował cholesterol całkowity (4,9-5,7%), HDL (3,3-3,6%), LDL (9,5-10,0%) oraz trójglicerydy (9,2-9,9%).
cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, częstomocz, dyzuria, EGFR, empagliflozyna, frakcja wyrzutowa, hematokryt, hipoglikemia, insulina podstawowa, kandydoza pochwy, lek przeciwcukrzycowy, linagliptyna, martwicze zapalenie powięzi krocza, metformina, niewydolność serca, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre uszkodzenie nerek, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, posocznica moczopochodna, stężenie kreatyniny, stężenie lipidów, świąd uogólniony, trójglicerydy, wielomocz, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zakażenie narządów płciowych, zapalenie pochwy, zapalenie żołędzi, zaparcie, zgorzel Fourniera, zmniejszenie objętości płynów, zwiększone oddawanie moczu