Działania niepożądane leku Furosemid Medreg

Furosemid Medreg (40 mg, tabletki) zawiera substancję czynną furosemid, który należy do grupy leków moczopędnych. Podczas stosowania tego produktu leczniczego mogą wystąpić liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości występowania. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę potencjalnych zagrożeń związanych z terapią tym lekiem.<sup data-drug="Furosemid Medreg" data-section="Działania niepożądane" title="Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z następującą częstością występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (1

Zaburzenia hematologiczne i układu chłonnego

Furosemid może powodować zmiany w obrazie krwi, w tym często występującą hemokoncentrację, która jest konsekwencją silnego działania diuretycznego leku. Niezbyt często obserwuje się trombocytopenię (zmniejszenie liczby płytek krwi), co może zwiększać ryzyko krwawień. Rzadko występującymi zaburzeniami są eozynofilia (zwiększenie liczby eozynofilów) oraz leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek). W bardzo rzadkich przypadkach odnotowano poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna oraz agranulocytoza, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia.²

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne, w tym wstrząs anafilaktyczny, który stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, z częstością nieznaną odnotowano zaostrzenie lub aktywację tocznia rumieniowatego układowego u predysponowanych pacjentów.³

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często podczas terapii furosemidem obserwuje się zaburzenia równowagi elektrolitowej, odwodnienie i hipowolemię (zmniejszenie objętości krwi krążącej), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Ponadto bardzo często dochodzi do podwyższenia stężenia kreatyniny i trójglicerydów we krwi. Częste zaburzenia metaboliczne obejmują hiponatremię (niedobór sodu), hipochloremię (niedobór chlorków) oraz hipokaliemię (niedobór potasu), która jest szczególnie niebezpieczna dla pacjentów z chorobami serca. Często obserwuje się również podwyższone stężenie cholesterolu, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi i związane z tym napady dny moczanowej.⁴

Niezbyt często furosemid powoduje zaburzoną tolerancję glukozy, która może prowadzić do rozwoju utajonej cukrzycy. Z częstością nieznaną występują: hipokalcemia (niedobór wapnia), hipomagnezemia (niedobór magnezu), zwiększone stężenie mocznika we krwi, zasadowica metaboliczna oraz rzekomy zespół Barttera, który może rozwinąć się w przypadku niewłaściwego lub długotrwałego stosowania furosemidu.⁵

Zaburzenia układu nerwowego

Często występującym powikłaniem neurologicznym jest encefalopatia wątrobowa u pacjentów z niewydolnością wątroby. Rzadko obserwuje się parestezje (drętwienie, mrowienie). Z częstością nieznaną odnotowano zawroty głowy, omdlenia i utratę przytomności (związane z objawowym niedociśnieniem lub innymi przyczynami) oraz bóle głowy.⁶

Zaburzenia słuchu i równowagi

Niezbyt często podczas terapii furosemidem mogą wystąpić zaburzenia słuchu, które są w większości przypadków przemijające. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek lub hipoproteinemią (np. w zespole nerczycowym). Rzadko obserwuje się głuchotę, która może być nieodwracalna, oraz szumy uszne.⁷

Zaburzenia naczyniowe

Rzadko furosemid może powodować zapalenie naczyń. Z częstością nieznaną zgłaszano przypadki zakrzepicy.⁸

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Wśród zaburzeń żołądkowo-jelitowych niezbyt często występują nudności, rzadko wymioty i biegunka, a bardzo rzadko może dojść do ostrego zapalenia trzustki.⁹

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bardzo rzadko furosemid może powodować cholestazę (zastój żółci) oraz zwiększoną aktywność aminotransferaz, co świadczy o uszkodzeniu hepatocytów.¹⁰

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często obserwuje się skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pokrzywka, wysypka, wysypka pęcherzowa, rumień wielopostaciowy, pemfigoid, złuszczające zapalenie skóry, plamica oraz reakcja nadwrażliwości na światło. Z częstością nieznaną zgłaszano ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN), ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), reakcję na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) oraz reakcje liszajowe.¹¹

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

Z częstością nieznaną zgłaszano przypadki rabdomiolizy (rozpadu mięśni prążkowanych), często w związku z ciężką hipokaliemią.¹²

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Rzadko podczas terapii furosemidem może wystąpić cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek. Z częstością nieznaną odnotowano zwiększenie stężenia sodu i chlorków w moczu, zatrzymanie moczu (u pacjentów z częściową niedrożnością układu moczowego), wapnicę nerek i/lub kamicę nerkową u wcześniaków oraz niewydolność nerek.¹³

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy

Z częstością nieznaną odnotowano zwiększone ryzyko przetrwałego przewodu tętniczego u wcześniaków leczonych furosemidem w pierwszych tygodniach życia.¹⁴

Zaburzenia ogólne

Rzadko podczas leczenia furosemidem może wystąpić gorączka.¹⁵

Tabela działań niepożądanych furosemidu

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.¹⁶

Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie produktu leczniczego do obrotu.¹⁷