surfaktant
Surfaktant płucny to złożona mieszanina fosfolipidów (głównie dipalmitoilofosfatydylocholiny) i białek, wytwarzana przez pneumocyty typu II w pęcherzykach płucnych. Jego kluczową funkcją jest zmniejszenie napięcia powierzchniowego na granicy powietrze-ciecz w pęcherzykach płucnych, co zapobiega ich zapadaniu się podczas wydechu i umożliwia prawidłową wymianę gazową.
Niedobór surfaktantu jest główną przyczyną zespołu zaburzeń oddychania u wcześniaków (RDS – Respiratory Distress Syndrome), ponieważ jego produkcja osiąga dojrzałość dopiero około 34-36 tygodnia ciąży. Terapia zastępcza surfaktantem egzogennym stanowi standardowe postępowanie w leczeniu RDS, znacząco zmniejszając śmiertelność noworodków urodzonych przedwcześnie.
Zaburzenia w produkcji lub funkcji surfaktantu występują również w innych schorzeniach płucnych, takich jak ostre uszkodzenie płuc (ALI), zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zapalenie płuc czy choroby śródmiąższowe płuc. Współczesne preparaty surfaktantu pochodzą z płuc zwierzęcych (bydlęcych lub wieprzowych) lub są wytwarzane syntetycznie, a ich podanie odbywa się najczęściej poprzez bezpośrednią instylację do dróg oddechowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entus Junior 15 mg/5 ml
Entus Junior w formie syropu zawiera ambroksolu chlorowodorek w stężeniu 15 mg/5 ml, klasyfikowany jako lek mukolityczny (kod ATC: R05CB06). Ambroksol, będący metabolitem bromoheksyny, wykazuje działanie wykrztuśne i mukolityczne poprzez stymulację pneumocytów typu II, co zwiększa produkcję surfaktantu płucnego. Surfaktant, złożony z fosfolipidów i białek, obniża napięcie powierzchniowe w pęcherzykach płucnych, zapobiegając ich zapadaniu się i ułatwiając wymianę gazową. Mukolityczne działanie ambroksolu polega na zmniejszeniu gęstości i lepkości śluzu oraz obniżeniu jego przyczepności do błony śluzowej dróg oddechowych, co sprzyja efektywnemu usuwaniu wydzieliny i oczyszczaniu dróg oddechowych.
ambroksolu chlorowodorek, bromoheksyna, drogi oddechowe, działanie mukolityczne, działanie wykrztuśne, fosfolipid, glikol propylenowy, kwas benzoesowy, lek mukolityczny, lepkość wydzieliny, oskrzelik, pęcherzyk płucny, pneumocyt typu II, śluz oskrzelowy, sorbitol, surfaktant, wydzielina oskrzelowa, wymiana gazowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Axipio 2,5 mg
AXIPIO to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 2,5 mg apiksabanu, o charakterystycznym żółtym, okrągłym i obustronnie wypukłym kształcie, o wymiarach około 6 mm średnicy i 4,2 mm (±0,4 mm) grubości. Tabletki zawierają 0,80 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, sodu dokuzynian, kopolimer kaprolaktamu poliwinylu, octanu poliwinylu, glikolu polietylenowego oraz magnezu stearynian. Otoczka zawiera hypromelozę 2910, laktozę jednowodną, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3350 oraz żelaza tlenek żółty (E 172).
apiksaban, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kopolimer kaprolaktamu poliwinylu, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja cukrów, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, sodu dokuzynian, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, surfaktant, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty - Leksykon substancji czynnych
Tlenek azotu – Interakcje
Tlenek azotu (NO) podawany wziewnie wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i chemiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Najważniejszą z nich jest szybka reakcja utleniania NO do toksycznego dwutlenku azotu (NO₂) w obecności tlenu, co może uszkadzać nabłonek oskrzeli i barierę pęcherzykowo-włośniczkową. Stężenie NO₂ powinno być ściśle monitorowane i utrzymywane poniżej 0,5 ppm przy dawkach NO <20 ppm, a przekroczenie 1 ppm wymaga natychmiastowej redukcji dawki NO lub FiO₂. Donory NO (np. nitroprusydek sodu, nitrogliceryna) oraz leki zwiększające methemoglobinę (azotany alkilowe, sulfonamidy, prylokaina) mogą nasilać ryzyko methemoglobinemii, co wymaga ostrożności i monitorowania poziomu methemoglobiny. Ponadto NO wykazuje addytywne działanie rozszerzające naczynia z inhibitorami fosfodiesterazy (np. syldenafilem) oraz prostacykliną i jej analogami, co może wpływać na hemodynamikę i potencjalnie zwiększać ryzyko krwawień.
agregacja płytek krwi, almitryna, azotany alkilowe, błona pęcherzykowo-włośniczkowa, ciśnienie w tętnicy płucnej, dobutamina, dopamina, drogi oddechowe, dwutlenek azotu, fenylefryna, hipoksja tkankowa, inhibitor fosfodiesterazy, krążenie centralne, krążenie płucne, lek rozszerzający naczynia, lek steroidowy, methemoglobina, methemoglobinemia, nabłonek oskrzeli, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu, norepinefryna, parametr krzepnięcia, prawa komora serca, prostacyklina, prylokaina, skurcz naczyń krwionośnych, sulfonamid, surfaktant, syldenafil, tlenek azotu, tolazolina - Leksykon leków
Skład i postać leku – Brofestill 0,9 mg/ml
Brofestill to krople do oczu zawierające bromfenak w stężeniu 0,9 mg/ml, co odpowiada około 33 μg substancji czynnej w pojedynczej kropli. Preparat występuje w formie przezroczystego, zielonkawo-żółtego roztworu o pH 8,1-8,5 i osmolalności 270-330 mOsmol/kg, co zapewnia dobrą tolerancję przez tkanki oka. Skład pomocniczy obejmuje m.in. kwas borowy, boraks, sodu siarczyn, tyloksapol, powidon, disodu edetynian oraz benzalkoniowy chlorek (50 μg/ml) jako konserwant. Produkt jest dostępny w butelce LDPE o pojemności 5 ml (140 kropli) z zabezpieczeniem gwarancyjnym.
Zalecane warunki przechowywania to temperatura poniżej 25°C, bez zamrażania, a okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji, z koniecznością zużycia zawartości w ciągu 4 tygodni po otwarciu. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych, a utylizacja niewykorzystanego preparatu powinna odbywać się zgodnie z lokalnymi przepisami. Obecność benzalkoniowego chlorku wymaga uwagi ze względu na jego potencjalne działanie drażniące, co jest istotne przy długotrwałym stosowaniu u pacjentów z wrażliwą powierzchnią oka.
benzalkoniowy chlorek, bromfenak, bromfenak sodowy półtorawodny, disodu edetynian, krople do oczu, kroplomierz, kwas borowy, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, parametry fizykochemiczne, polietylen, powidon, przeciwutleniacz, sodu siarczyn, sodu wodorotlenek, stężenie roztworu, substancja chelatująca, substancja pomocnicza, surfaktant, tyloksapol, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Taflotan 15 mcg/ml
Taflotan to roztwór do oczu zawierający 15 µg tafluprostu na 1 ml, co odpowiada 4,5 µg substancji czynnej w pojedynczym pojemniku jednodawkowym o objętości 0,3 ml oraz około 0,45 µg w jednej kropli (ok. 30 µl). Preparat zawiera także substancje pomocnicze takie jak glicerol, sodu diwodorofosforan dwuwodny, disodu edetynian, polisorbat 80 oraz regulatory pH (kwas solny i/lub sodu wodorotlenek). Istotna jest zawartość fosforanów wynosząca 1,2 mg/ml, co przekłada się na około 0,04 mg fosforanów w pojedynczej kropli. Taflotan jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem, pakowanym w pojemniki jednodawkowe z LDPE, dostępny w opakowaniach po 30 lub 90 sztuk (każdy pojemnik 0,3 ml).
Produkt należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2–8°C, a po otwarciu torebki foliowej pojemniki jednodawkowe przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Otwarty pojemnik należy wyrzucić po użyciu. Okres ważności leku wynosi 3 lata, a po otwarciu torebki foliowej preparat zachowuje stabilność do 28 dni przy zachowaniu odpowiednich warunków przechowywania. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych, a niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów medycznych.
disodu edetynian, fosforany, glicerol, krople do oczu, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, pH roztworu, pojemnik jednodawkowy, polietylen niskiej gęstości, polisorbat, produkt leczniczy, sodu diwodorofosforan, środek chelatujący, środek nawilżający, substancja czynna, surfaktant, tafluprost, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Opokan FAST 15 mg/1,5 ml
Opokan FAST to roztwór do wstrzykiwań zawierający meloksykam w stężeniu 10 mg/mL, co odpowiada 15 mg substancji czynnej w ampułce o objętości 1,5 mL. Preparat charakteryzuje się klarowną, żółtą lub zielonożółtą barwą oraz osmolarnością na poziomie 947 mOsm/kg. W składzie leku znajdują się substancje pomocnicze takie jak meglumina, glicyna, poloksamer 188, glikofurol, chlorek sodu (4,1 mg sodu na ampułkę) oraz wodorotlenek sodu, które pełnią funkcje solubilizatorów, stabilizatorów i regulatorów pH. Obecność sodu w preparacie powinna być uwzględniona u pacjentów na diecie niskosodowej.
aminokwas, blister, bufor pH, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, dieta niskosodowa, glicyna, glikofurol, meglumina, meloksykam, osmolarność, poloksamer 188, roztwór do wstrzykiwań, solubilizator, substancja pomocnicza, surfaktant, szkło typu I, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pimafucin 100 mg
Pimafucin w postaci globulek zawiera natamycynę jako substancję czynną w dawce 100 mg na globulkę, przeznaczoną do stosowania dopochwowego. Formulacja zawiera również substancje pomocnicze takie jak alkohol cetylowy, tłuszcz stały, sorbitanu trioleinian, polisorbat 80, sodu wodorowęglan oraz kwas adypinowy, które pełnią funkcje emulgujące, stabilizujące oraz regulujące pH preparatu. Produkt jest pakowany w blistry z folii aluminiowej, dostępny w opakowaniach zawierających 3 lub 6 globulek, co ułatwia dawkowanie i przechowywanie.
alkohol cetylowy, emulgator, globulka dopochwowa, kwas adypinowy, natamycyna, niezgodność farmaceutyczna, Pimafucin, podanie dopochwowe, polisorbat 80, postać farmaceutyczna, regulacja pH, sorbitanu trioleinian, substancja czynna, substancja pomocnicza, surfaktant, tłuszcz stały, utylizacja leku, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – VasoKINOX 800 ppm mol/mol
VasoKINOX, zawierający tlenek azotu w stężeniu 800 ppm mol/mol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego, w tym przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (PPHN) oraz nadciśnienia płucnego po operacjach serca. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalistycznym, z dostosowaniem dawki do stanu klinicznego pacjenta i wieku, stosując najmniejszą skuteczną dawkę (zwykle początkowo 20 ppm, maksymalnie do 40 ppm u dorosłych, 10-20 ppm u dzieci). Terapia rozpoczyna się jak najwcześniej (4-24 godziny od rozpoznania), a dawkę stopniowo redukuje się do 5 ppm, utrzymując FiO₂ poniżej 60%. Czas trwania terapii jest zmienny, zwykle krótszy niż 4 dni, a pacjenci wymagający dłuższego leczenia powinni być poddani szczegółowej diagnostyce. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko reakcji z odbicia; odstawianie odbywa się stopniowo, z monitorowaniem parametrów hemodynamicznych i utlenowania krwi.
anestezja kardiotorakochirurgiczna, błękit metylenowy, ciśnienie płucne, ciśnienie w tętnicy płucnej, dodatnie ciśnienie końcowo-wydechowe, dwutlenek azotu, gaz medyczny, hemoglobina płodowa, intensywna terapia noworodków, methemoglobina, methemoglobinemia, nadciśnienie płucne, parametry hemodynamiczne, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, reakcja z odbicia, reduktaza methemoglobiny, surfaktant, tlenek azotu, utlenowanie krwi tętniczej, wentylacja CPAP, wentylacja mechaniczna, wziewny tlenek azotu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anidulafungin Synoptis 100 mg
Anidulafungin Synoptis jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierającego 100 mg anidulafunginy na fiolkę. Po odtworzeniu proszku w 30 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się roztwór o stężeniu 3,33 mg/ml, który następnie rozcieńcza się w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy do stężenia końcowego 0,77 mg/ml. Zalecana szybkość infuzji nie powinna przekraczać 1,1 mg/min anidulafunginy, co odpowiada 1,4 ml/min roztworu, a minimalny czas trwania infuzji wynosi 90 minut dla dawki 100 mg i 180 minut dla dawki 200 mg. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania i kontroli wizualnej roztworu pod kątem obecności cząstek stałych oraz zmiany zabarwienia przed podaniem.
anidulafungina, aseptyka, chlorek sodu, cząstki stałe, droga podania leku, guma butylowa, infuzja dożylna, koncentrat roztworu do infuzji, kwas solny, kwas winowy, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, proszek do sporządzania koncentratu, regulacja kwasowości, roztwór glukozy, sacharoza, stabilność roztworu, substancja czynna, substancja pomocnicza, surfaktant, szybkość infuzji, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fervex ból i gorączka 500 mg
Efferalgan w formie tabletek musujących zawiera 500 mg paracetamolu jako substancji czynnej, co zapewnia skuteczne działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Tabletki charakteryzują się precyzyjnie opracowanym składem, który gwarantuje stabilność farmaceutyczną oraz szybkie uwalnianie substancji czynnej po rozpuszczeniu w wodzie. W składzie pomocniczym istotne klinicznie są: sód w dawce 412 mg, co jest ważne u pacjentów na diecie niskosodowej, sorbitol (300 mg) o potencjalnym działaniu przeczyszczającym oraz benzoesan sodu (61 mg) jako substancja konserwująca. Pozostałe składniki, takie jak kwas cytrynowy bezwodny, wodorowęglan sodu i węglan sodu bezwodny, odpowiadają za właściwości musujące, a dokuzynian sodu ułatwia rozpuszczanie tabletki.
benzoesan sodu, dieta niskosodowa, dokuzynian sodu, działanie przeczyszczające, kwas cytrynowy bezwodny, niezgodność farmaceutyczna, paracetamol, pochłaniacz wilgoci, powidon, reakcja musowania, sacharynian sodu, składnik buforujący, sorbitol, substancja czynna, substancja konserwująca, substancja słodząca, substancja wiążąca, surfaktant, tabletka musująca, węglan sodu bezwodny, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadalafil Teva 10 mg
Tadalafil Teva jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawce 10 mg, zawierających substancję czynną tadalafil, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, stosowany w terapii zaburzeń erekcji u mężczyzn. Każda tabletka zawiera 177 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład rdzenia obejmuje m.in. laktozę jednowodną, sodu laurylosiarczan, powidon K12, krospowidon oraz sodu stearylofumaran, natomiast otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, tytanu dwutlenek (E171), talk oraz żelaza tlenek żółty (E172). Tabletki mają owalny kształt, długość 11,1 mm i szerokość 6,4 mm, z wytłoczonym napisem „10” na jednej stronie.
alkohol poliwinylowy, blister perforowany, dwutlenek tytanu, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, krospowidon, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, środek rozluźniający, stearylofumaran sodu, substancja poślizgowa, surfaktant, tabletka powlekana, tadalafil, tlenek żelaza, zaburzenie erekcji - Leksykon substancji czynnych
Bromoheksyna – Właściwości farmakodynamiczne
Bromoheksyna, syntetyczna pochodna alkaloidu wazycyny (kod ATC: R05CB02), wykazuje wielokierunkowe działanie mukolityczne, kluczowe w terapii schorzeń dróg oddechowych z nadmierną, gęstą wydzieliną śluzową. Mechanizm jej działania obejmuje depolimeryzację kwaśnych włókien polisacharydowych, co prowadzi do zmniejszenia lepkości i zwiększenia objętości wydzieliny oskrzelowej, a także stymulację produkcji obojętnych polisacharydów przez komórki gruczołowe oraz obniżenie zawartości albumin w śluzie. W ciągu 10 dni terapii obserwuje się fragmentację ciągliwych włókien śluzu, co potwierdza efektywność działania mukolitycznego. Ponadto, bromoheksyna zwiększa produkcję surfaktantu, co poprawia napięcie powierzchniowe pęcherzyków płucnych i wspomaga wymianę gazową, a także przywraca prawidłową funkcję nabłonka rzęskowego, ułatwiając transport i wykrztuszanie wydzieliny.
alkaloid wazycyna, aparat rzęskowy, astma oskrzelowa, depolimeryzacja polisacharydów, dolne drogi oddechowe, drzewo oskrzelowe, działanie mukolityczne, infekcja bakteryjna, komórki gruczołowe, lek mukolityczny, lek wykrztuśny, mukowiscydoza, nabłonek rzęskowy, obojętny polisacharyd, pęcherzyki płucne, polisacharyd, rozstrzenie oskrzeli, substancja powierzchniowo czynna, surfaktant, włókna śluzu, wydzielina oskrzelowa, wykrztuszanie, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ezehron Duo 40 mg + 10 mg
Ezehron Duo to preparat hipolipemizujący dostępny w formie tabletek o trzech wariantach dawkowania: 15 mg + 10 mg, 30 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg, zawierający rozuwastatynę wapnia (odpowiednio 15,60 mg, 31,20 mg i 41,60 mg, co odpowiada 15 mg, 30 mg i 40 mg rozuwastatyny) oraz 10 mg ezetymibu. Tabletki są niepowlekane, różnią się kształtem i wymiarami w zależności od dawki (np. dawka 15 mg + 10 mg ma kształt sześciokątny o wymiarach około 9 x 8 mm z oznaczeniem „E3”). Produkt zawiera również substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną w ilościach od 99,5 mg do 156,1 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, sodu laurylosiarczan, powidon K-30 oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne tabletek.
celuloza mikrokrystaliczna, działanie hipolipemizujące, ezetymib, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, nietolerancja laktozy, powidon, preparat złożony, produkt leczniczy, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, surfaktant, tabletka niepowlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pevazol 10 mg/g
PEVAZOL to krem zawierający ekonazol azotan w stężeniu 10 mg/g, stosowany miejscowo w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry. Preparat ma postać jednorodnej, białej lub jasno-kremowej masy, co ułatwia aplikację i zapewnia dobre wchłanianie substancji czynnej. Składniki pomocnicze, takie jak wazelina biała, glicerolu monostearynian, polisorbat 20, sorbitanu laurynian oraz woda oczyszczona, gwarantują stabilność emulsji oraz skuteczne uwalnianie ekonazolu w miejscu podania. Produkt jest dostępny w tubach aluminiowych o pojemności 20 g, zabezpieczonych przed światłem i uszkodzeniami mechanicznymi.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Produkt leczniczy Neosine duo zawiera dwie substancje czynne: 1000 mg inozyny pranobeksu oraz 6,25 mg jonów cynku w postaci cynku glukonianu w jednej tabletce. Formuła ta wykazuje działanie przeciwwirusowe oraz immunomodulujące, co czyni ją użyteczną w terapii infekcji wirusowych. Tabletki mają charakterystyczny podłużny, owalny kształt, są obustronnie wypukłe i białe, z linią podziału umożliwiającą podzielenie dawki. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak skrobia pszeniczna (50,44 mg/tabletka) oraz około 5,23 mg sodu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z określonymi schorzeniami.
blister PVC/PVDC/Aluminium, działanie immunomodulujące, działanie przeciwwirusowe, formulacja leku, glukonian cynku, inozyna pranobeksu, jony cynku, karboksymetyloskrobia sodowa, laurylosiarczan sodu, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, powidon, schemat dawkowania, skrobia pszeniczna, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, surfaktant, tabletka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxyduo 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Oxyduo to preparat w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający dwie substancje czynne: oksykodon chlorowodorek (5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg) oraz nalokson chlorowodorek (odpowiednio 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg), z naloksonem dodanym w celu przeciwdziałania zaparciom opioidowym. Tabletki różnią się kolorem, kształtem i wymiarami, a trzy wyższe dawki (10 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg, 30 mg + 15 mg) posiadają linię podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie na równe dawki. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki, takie jak poliwinylu octan, powidon, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna i magnezu stearynian, zapewniają odpowiednią strukturę i profil uwalniania. Powłoka tabletek zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), makrogol, talk oraz pigmenty (żelaza tlenek czerwony lub żółty) nadające charakterystyczny kolor.
antagonista receptorów opioidowych, biodostępność substancji czynnej, blister jednodawkowy perforowany, działanie przeciwbólowe, linia podziału, naloksonu chlorowodorek, oksykodonu chlorowodorek, plastyfikator, poliwinylu octan, profil uwalniania substancji czynnej, przedłużone uwalnianie, środek poślizgowy, środek wiążący, substancja pomocnicza, substancja psychoaktywna, substancja smarująca, surfaktant, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zabezpieczenie przed dostępem dzieci, zaparcie indukowane opioidami - Leksykon leków
Skład i postać leku – Okteva 20 mg
Produkt leczniczy Okteva dostępny jest w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, zawierający oktreotyd octan w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg. Substancją czynną jest oktreotyd octan, a skład proszku uzupełniają kopolimer D,L-laktydu i glikolidu (55:45) odpowiedzialny za kontrolowane uwalnianie, oraz mannitol (E 421). Rozpuszczalnik zawiera karmelozę sodową, mannitol, poloksamer 188 oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt przeznaczony jest do głębokiego wstrzyknięcia domięśniowego w mięsień pośladkowy, z wyraźnym zakazem podawania dożylnego. Każde opakowanie jednostkowe zawiera fiolkę z proszkiem, ampułko-strzykawkę z 2 ml rozpuszczalnika, łącznik fiolki oraz bezpieczną igłę, a opakowania są oznaczone kolorystycznie w zależności od dawki (10 mg – ciemnoniebieskie, 20 mg – pomarańczowe, 30 mg – ciemnoczerwone wieczko).
guma bromobutylowa, guma chlorobutylowa, karmeloza sodowa, kopolimer laktydu i glikolidu, mannitol, mięsień pośladkowy, niezgodność farmaceutyczna, oktreotyd octan, poloksamer, proszek i rozpuszczalnik, przedłużone uwalnianie, substancja czynna, substancja pomocnicza, surfaktant, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon chorób i schorzeń
Wszawica – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Prognoza dla pacjentów z wszawicą głowową jest zazwyczaj korzystna, pod warunkiem zastosowania odpowiednich preparatów leczniczych. Wszawica nie prowadzi do poważnych powikłań medycznych, a jej głównym objawem jest intensywne świąd. W przeciwieństwie do wszy odzieżowych, wszy głowowe nie przenoszą chorób zakaźnych. Skuteczność terapii zależy jednak od eliminacji źródła zakażenia, co wymaga równoczesnego leczenia wszystkich osób z bliskiego otoczenia pacjenta oraz dezynfekcji przedmiotów osobistych. Warto podkreślić, że narastająca oporność wszy na środki owadobójcze stanowi istotne wyzwanie terapeutyczne, co skłoniło do wprowadzenia alternatywnych metod, takich jak preparaty oparte na ekstraktach roślinnych oraz olejkach naturalnych i syntetycznych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Nitresan 10 mg 10 mg
Nitresan to preparat zawierający substancję czynną nitrendypinę w dawkach 10 mg lub 20 mg, dostępny w formie żółtych, płaskich tabletek o średnicy 7 mm. Tabletki posiadają rowek dzielący, który pełni funkcję identyfikacyjną, a nie jest przeznaczony do dzielenia. W składzie pomocniczym znajdują się m.in. laktoza jednowodna (74,80 mg w dawce 10 mg i 68,20 mg w dawce 20 mg), skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K-25, sodu dokuzynian oraz magnezu stearynian. Preparat jest pakowany w blistry PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających od 20 do 100 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 4 lata.
Produkt należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących przygotowania do stosowania lub usuwania leku. Nitresan jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami, a jego skład i forma farmaceutyczna zapewniają stabilność i wygodę dawkowania w terapii nadciśnienia tętniczego lub innych wskazań klinicznych wymagających stosowania antagonistów kanału wapniowego.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Leflunomide Aurovitas 15 mg
Leflunomide Aurovitas jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg leflunomidu, różniących się zawartością laktozy jednowodnej: odpowiednio 80,2 mg, 75,5 mg i 70,7 mg. Tabletki mają jednolity rozmiar około 7,2 mm, ale różnią się kolorem i oznakowaniem (białe dla 10 mg i 15 mg, jasnożółte dla 20 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, skrobię żelowaną kukurydzianą, povidon K-30, krzemionkę koloidalną bezwodną, krospowidon typ B oraz magnezu stearynian. Powłoka tabletek zawiera alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E171), glicerolu monokaprylokapronian, sodu laurylosiarczan oraz żelaza tlenek żółty (E172) wyłącznie w tabletkach 20 mg.
alkohol poliwinylowy, blister PA/Aluminium/PVC, blister PVC/PVDC/Aluminium, butelka HDPE, dwutlenek tytanu, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, leflunomid, monokaprylokapronian glicerolu, plastyfikator, powidon, skrobia żelowana, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, surfaktant, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cyclaid 100 mg
Lek Cyclaid dostępny jest w formie kapsułek miękkich zawierających cyklosporynę (Ciclosporinum) w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 25 mg, 50 mg lub 100 mg substancji czynnej oraz substancje pomocnicze takie jak etanol bezwodny (od 25 mg do 100 mg), makrogologlicerolu hydroksystearynian (od 95 mg do 380 mg) i glikol propylenowy (od 47,25 mg do 136,5 mg), które wspomagają biodostępność i absorpcję leku. Kapsułki różnią się kolorem otoczki: 25 mg i 100 mg mają szarą otoczkę zawierającą tlenek żelaza czarny (E172), natomiast 50 mg ma białą otoczkę bez tego pigmentu. Substancje pomocnicze obejmują również all-rac-α-tokoferylu octan (witamina E, E307), glikol dietylowy monoetylowy eter oraz makrogologlicerydów oleiniany, które pełnią funkcje przeciwutleniające, emulgujące i rozpuszczalnikowe.
biodostępność, cyklosporyna, dwutlenek tytanu, emulgator, etanol bezwodny, glicerol, glikol propylenowy, glikolu dietylowego monoetylowy eter, kapsułka miękka, makrogologlicerolu hydroksystearynian, makrogologlicerydów oleinian, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, surfaktant, tlenek żelaza czarny, tokoferylu octan, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks dostępny jest w dwóch dawkach tabletek powlekanych: 50 mg sytagliptyny + 850 mg metforminy oraz 50 mg sytagliptyny + 1000 mg metforminy. Obie formy zawierają sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego oraz metforminę chlorowodorek, stosowane w terapii cukrzycy typu 2. Tabletki o dawce 50 mg + 850 mg są pomarańczowe, owalne, o wymiarach około 20 mm × 6,7 mm i oznaczone wytłoczeniem „SM85”, natomiast tabletki 50 mg + 1000 mg mają kolor brązowy, wymiary około 21 mm × 7,2 mm i oznaczenie „SM100”. Skład rdzenia tabletek jest identyczny w obu wariantach i obejmuje m.in. powidon K30, sodu laurylosiarczan, celulozę mikrokrystaliczną oraz sodu stearylofumaran.
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, cukrzyca typu 2, glicerolu monokaprylokapronian, kopolimer szczepiony makrogolu, metformina chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, powidon K30, sodu laurylosiarczan, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, substancja wiążąca, surfaktant, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lipanthyl 267M 267 mg
Lipanthyl 267M to preparat zawierający 267 mg mikronizowanego fenofibratu, co zwiększa jego biodostępność poprzez poprawę rozpuszczalności i wchłaniania z przewodu pokarmowego. Kapsułki zawierają również 135 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Formulacja obejmuje także skrobię żelowaną, sodu laurylosiarczan, krospowidon oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, surfaktantów i substancji rozsadzających, wpływając na stabilność i rozpad leku. Charakterystyczna dwukolorowa otoczka żelatynowa (pomarańczowa i kość słoniowa) ułatwia identyfikację preparatu.
biodostępność, fenofibrat mikronizowany, kapsułka żelatynowa, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, mikronizacja fenofibratu, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka żelatynowa, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, surfaktant, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tlenek azotu Messer 800 ppm (v/v)
Tlenek azotu Messer 800 ppm (V/V) jest gazem medycznym stosowanym w leczeniu przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków oraz nadciśnienia płucnego po operacjach serca u pacjentów w różnym wieku. Terapia wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego, odpowiedniego zaplecza technicznego oraz optymalizacji wspomagania oddechowego przed rozpoczęciem podawania. Dawka początkowa wynosi 20 ppm, z możliwością stopniowego zmniejszania do 5 ppm w ciągu 4-24 godzin, a leczenie kontynuuje się do uzyskania poprawy utlenowania, przy FiO₂ < 0,60, maksymalnie do 96 godzin. W przypadku odstawiania dawkę redukuje się do 1 ppm przez 30-60 minut, z monitorowaniem parametrów oddechowych i hemodynamicznych, a w razie pogorszenia stanu klinicznego dawkę należy zwiększyć do 5 ppm. U dzieci dawkę można zwiększyć do 20 ppm, a u dorosłych do 40 ppm, jeśli początkowa dawka nie przynosi efektów klinicznych.
anestezjologia i intensywna terapia, błękit metylenowy, ciśnienie w tętnicy płucnej, dwutlenek azotu, FiO₂, hemodynamika, intensywna terapia noworodków, krążenie pozaustrojowe, lek inotropowy, leki wazoaktywne, methemoglobina, nadciśnienie płucne, niestabilność układu krążenia, objętość oddechowa, oksygenacja krwi, podanie dotchawicze, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, reduktaza methemoglobiny, surfaktant, tlenek azotu, utlenowanie krwi tętniczej, wentylacja mechaniczna, wentylacja wysokoczęstotliwościowa, wspomaganie oddechowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hasceral (100 mg + 50 mg)/g
HASCERAL to maść lecznicza zawierająca 100 mg mocznika oraz 50 mg kwasu salicylowego na gram preparatu, co zapewnia działanie keratolityczne, nawilżające oraz przeciwzapalne. Produkt ma postać białej lub lekko kremowej maści o jednolitej konsystencji, zawierającej substancje pomocnicze takie jak polisorbat 40, sorbitan trójoleinian, samoemulgujący monostearynian glicerolu, glicerol oraz wazelinę białą, które stabilizują emulsję, poprawiają konsystencję oraz właściwości aplikacyjne i nawilżające. Preparat jest pakowany w aluminiowe tuby po 50 g i powinien być przechowywany w temperaturze do 25°C, co gwarantuje zachowanie właściwości fizykochemicznych przez okres 3 lat od daty produkcji.
- Leksykon substancji czynnych
Poraktant alfa – Interakcje
Poraktant alfa, naturalny surfaktant pochodzenia zwierzęcego, zawiera głównie fosfolipidy (ok. 70% fosfatydylocholiny) oraz specyficzne białka powierzchniowe SP-B i SP-C (~1%). Produkt leczniczy Curosurf zawiera poraktant alfa w stężeniu 80 mg/ml i jest podawany dotchawiczo lub dooskrzelowo. Ze względu na mechanizm działania (obniżanie napięcia powierzchniowego w pęcherzykach płucnych) oraz lokalny sposób podania, interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami systemowymi są mało prawdopodobne. Brak jest badań dotyczących interakcji z innymi lekami oraz alkoholem, jednak ze względu na populację docelową (noworodki z zespołem zaburzeń oddychania) interakcje z alkoholem nie mają znaczenia klinicznego.
Curosurf, czynnik powierzchniowo czynny, drzewo oskrzelowe, dystrybucja leku, fosfatydylocholina, fosfolipid, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwzapalny, lek rozszerzający oskrzela, lek wziewny, napięcie powierzchniowe pęcherzyków płucnych, neonatologia, podanie dooskrzelowe, podanie dotchawicze, poraktant alfa, proteiny powierzchniowe, surfaktant, synergizm, zawiesina dotchawicza, zespół zaburzeń oddychania noworodków - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Curosurf
Curosurf (poractant alfa) to naturalny surfaktant pochodzenia świńskiego, zawierający fosfolipidy oraz białka powierzchniowe SP-B i SP-C, stosowany dotchawiczo lub dooskrzelowo w leczeniu zespołu zaburzeń oddychania (RDS) u noworodków. Przed podaniem konieczna jest stabilizacja stanu ogólnego pacjenta, w tym wyrównanie kwasicy, niedociśnienia tętniczego, niedokrwistości, hipoglikemii i hipotermii. Podczas aplikacji mogą wystąpić powikłania takie jak refluks, zatkanie rurki intubacyjnej, epizody bradykardii, niedociśnienia lub spadku saturacji, które wymagają natychmiastowego przerwania podawania i interwencji. Po podaniu obserwuje się gwałtowną poprawę podatności płuc i utlenowania, co wymaga szybkiego dostosowania parametrów wentylacji mechanicznej oraz monitorowania gazometrii, przezskórnego ciśnienia parcjalnego tlenu (PaO₂) i saturacji krwi tętniczej. Aspiracja wydzieliny tchawicy jest przeciwwskazana przez co najmniej 6 godzin po podaniu, aby nie zaburzyć dystrybucji surfaktantu.
antybiotykoterapia, badanie gazometryczne, badanie kliniczne, bezdech, bradykardia, ciśnienie parcjalne tlenu, czynność elektryczna mózgu, hiperoksja, hipoglikemia, hipotermia, kwasica, metoda LISA, mniej inwazyjna metoda podawania surfaktantu, nasycenie krwi tętniczej tlenem, nCPAP, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, poractant alfa, przetrwały przewód tętniczy, RDS, refluks, rurka intubacyjna, surfaktant, wysycenie krwi tlenem, zapalenie płuc, zespół zaburzeń oddychania - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Medical Valley 80 mg
Atorvastatin Medical Valley to preparat zawierający atorwastatynę w formie trójwodnej soli wapniowej, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg substancji czynnej oraz różne ilości laktozy jednowodnej: 48,23 mg (10 mg), 96,45 mg (20 mg), 192,9 mg (40 mg) i 385,8 mg (80 mg). Tabletki są okrągłe, obustronnie wypukłe, z linią podziału ułatwiającą przełamanie, ale nie służącą do dzielenia dawki. Średnica tabletek wynosi od 7 mm (10 mg) do 13 mm (80 mg). Skład pomocniczy obejmuje m.in. wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, kopowidon, krospowidon, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan, krzemionkę koloidalną i talk, a otoczka zawiera m.in. glicerolu mono- i dikaprylokaprynian, alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E 171) oraz kopolimer PEG i alkoholu poliwinylowego.
alkohol poliwinylowy, atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, emulgator, kopolimer makrogolu, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, plastyfikator, stearynian magnezu, substancja antyadhezyjna, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, surfaktant, tabletka powlekana, tworzywo błonotwórcze, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bevimlar 15 mg; 20 mg
Bevimlar to lek zawierający rywaroksaban w dawkach 15 mg i 20 mg, dostępny w postaci tabletek powlekanych o średnicy około 6 mm, różniących się kolorem (15 mg – czerwone, 20 mg – brązowoczerwone) dla łatwej identyfikacji. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi odpowiednio 43 mg w tabletce 15 mg i 57 mg w tabletce 20 mg. Tabletki zawierają także inne składniki pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, powidon K-30, skrobia kukurydziana, krospowidon typ B, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian oraz składniki otoczki: hypromeloza 2910, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 4000 (E 1521) i żelaza tlenek czerwony (E 172). Preparat jest przeznaczony do podawania doustnego, jednak w przypadku pacjentów z trudnościami w połykaniu dopuszcza się podanie w formie zawiesiny przez zgłębnik nosowo-żołądkowy lub żołądkowy, z zachowaniem odpowiednich procedur przygotowania i podania, w tym podania pokarmu dojelitowo bezpośrednio po leku.
celuloza mikrokrystaliczna, ekspozycja na lek, krzepnięcie krwi, laktoza jednowodna, podanie dystalne leku, rywaroksaban, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, surfaktant, tabletka powlekana, terapia lekowa, uwalnianie substancji czynnej, wchłanianie leku, zaburzenia wchłaniania, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy, żywienie dojelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – PV Jod 10% 100 mg/g
PV JOD 10% to roztwór do stosowania zewnętrznego, zawierający 100 mg/g (10%) powidonu jodowanego jako substancję czynną. Preparat zawiera również kwas cytrynowy jednowodny, eter nonylofenylopolioksyetylenoglikolowy (Rokofenol N-8), disodu fosforan dwunastowodny oraz wodę oczyszczoną jako substancje pomocnicze, które stabilizują pH i poprawiają właściwości zwilżające roztworu. Produkt dostępny jest w butelkach ze szkła brunatnego o pojemnościach 10 ml, 20 ml, 250 ml oraz 1000 ml, z zakrętką z polietylenu, co zapewnia ochronę przed światłem i stabilność preparatu.
- Leksykon chorób i schorzeń
Cyjanaza – Leczenie
Cyjanoza jest objawem klinicznym charakteryzującym się niebieskim lub szarym zabarwieniem skóry, warg i błon śluzowych, wynikającym z obniżonego poziomu tlenu we krwi lub zaburzeń krążenia. Występuje, gdy stężenie deoksyhemoglobiny przekracza 5 g/dl, i dzieli się na cyjanozę centralną (obejmującą wargi, język i klatkę piersiową) oraz obwodową (dotyczącą kończyn). Diagnostyka i leczenie muszą być ukierunkowane na przyczynę podstawową, np. choroby płuc (astma, POChP, zapalenie płuc, ARDS), wady wrodzone serca (tetralogia Fallota, przełożenie wielkich naczyń), czy methemoglobinemię. Pierwszym krokiem terapeutycznym jest tlenoterapia, stosowana w różnych formach – od kaniuli nosowej po wentylację mechaniczną – w celu szybkiego podniesienia saturacji tlenu. W methemoglobinemii podaje się błękit metylenowy w dawce 1-2 mg/kg i.v., a w przypadku niewydolności serca stosuje się diuretyki, inhibitory ACE oraz leki przeciwzakrzepowe.
akrocyjanoza, angioplastyka balonowa, antybiotyk, ARDS, badanie czynnościowe płuc, badanie echokardiograficzne, błękit metylenowy, bronchodilatator, CPAP, cyjanoza centralna, cyjanoza obwodowa, diuretyk, gazometria krwi, inhibitor PDE5, inhibitory ACE, kaniula nosowa, kortykosteroid, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, methemoglobinemia, N-acetylocysteina, nadciśnienie płucne, nalokson, niedobór G6PD, niedotlenienie, niewydolność serca, odma opłucnowa, POChP, przełożenie wielkich naczyń, pulsoksymetr, respirator, RSV, sinica, spirometria, surfaktant, tetralogia Fallota, tlenoterapia, torakocenteza, tracheotomia, wady wrodzone serca, wentylacja mechaniczna, zapalenie płuc, zespół Raynauda - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 20 mg + 10 mg
Rosuvastatin/Ezetimibe Teva to preparat dostępny w trzech dawkach: 5 mg, 10 mg oraz 20 mg rozuwastatyny wapniowej, każda w połączeniu ze stałą dawką 10 mg ezetymibu. Tabletki różnią się kształtem, wymiarami oraz oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację: dawka 5 mg + 10 mg to tabletka okrągła, płaska o średnicy 10 mm z oznaczeniami „E2” i „2”; dawka 10 mg + 10 mg to tabletka owalna, dwuwypukła 15×7 mm z oznaczeniami „E1” i „1”; dawka 20 mg + 10 mg to tabletka okrągła, dwuwypukła o średnicy 11 mm bez oznaczeń. Preparat zawiera substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 228,29 mg do 243,89 mg na tabletkę) oraz 0,243 mg sodu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub ograniczeniem sodu.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, ezetymib, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, powidon, rozuwastatyna wapniowa, środek zwiększający rozpadliwość, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, surfaktant, tabletka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadalafil Aristo 20 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Aristo dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg oraz 20 mg, zawierających odpowiednio 10 mg lub 20 mg substancji czynnej – tadalafilu. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilości 126 mg (10 mg tabletka) oraz 252 mg (20 mg tabletka), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. kroskarmelozę sodową, hydroksypropylocelulozę, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian. Zawartość sodu w preparacie jest minimalna, poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor, owalny kształt, są obustronnie wypukłe i posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, polimer powłokowy, sodu laurylosiarczan, środek poślizgowy, środek wiążący, substancja rozpadowa, surfaktant, tabletka powlekana, tadalafil, triacetyna, tytanu dwutlenek, wypełniacz, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Abirateron Aristo 500 mg
Abirateron Aristo jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 500 mg abirateronu octanu jako substancję czynną. Każda tabletka zawiera również 232,2 mg laktozy jednowodnej oraz 11,5 mg sodu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub ograniczeniem sodu w diecie. Tabletki mają owalny kształt, są fioletowe, o wymiarach 19 mm na 11 mm, z wytłoczeniem „500” na jednej stronie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian, hypromelozę, krzemionkę koloidalną oraz składniki powłoki takie jak tlenki żelaza i dwutlenek tytanu, które nadają charakterystyczny kolor i właściwości farmaceutyczne preparatu.
abirateron octan, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kopolimer makrogolu, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, sodu laurylosiarczan, środek poślizgowy, środek rozluźniający, substancja pomocnicza, substancja wypełniająca, surfaktant, tabletka powlekana, tlenek żelaza, toksyczność środowiskowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg, 10 mg oraz 20 mg rozuwastatyny (jako rozuwastatyna wapniowa) w połączeniu ze stałą dawką 10 mg ezetymibu. Każda tabletka zawiera różną ilość laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej: odpowiednio 243,89 mg, 238,39 mg oraz 228,29 mg. Tabletki są niepowlekane, różnią się kształtem, wymiarami oraz oznakowaniem, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Dawka 5 mg + 10 mg ma postać białych, okrągłych tabletek o średnicy 10 mm z oznaczeniem „E2” i „2”, dawka 10 mg + 10 mg to tabletki owalne, obustronnie wypukłe, 15 mm x 7 mm, oznaczone „E1” i „1”, natomiast dawka 20 mg + 10 mg to białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki o średnicy 11 mm bez oznakowania.
celuloza mikrokrystaliczna, dezintegracja tabletki, ezetymib, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, powidon, Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, surfaktant, tabletki niepowlekane - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ezehron Duo 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo to preparat w formie tabletek zawierający dwie substancje czynne: rozuwastatynę wapniową oraz ezetymib, dostępny w trzech dawkach: 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5, 10 lub 20 mg rozuwastatyny oraz stałą dawkę 10 mg ezetymibu. Warto zwrócić uwagę, że wszystkie warianty zawierają laktozę jednowodną w ilościach od 228,29 mg do 243,89 mg, co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki są niepowlekane, różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
celuloza mikrokrystaliczna, ezetymib, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, nietolerancja laktozy, powidon, produkt leczniczy, rozuwastatyna wapniowa, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, surfaktant, tabletka niepowlekana - Leksykon substancji czynnych
Fosfatydylocholina – Dawkowanie i sposób podawania
Fosfatydylocholina, stanowiąca około 70% fosfolipidów naturalnego surfaktantu poractantu alfa, jest kluczowym składnikiem preparatu Curosurf, zawierającego około 74 mg/ml fosfatydylocholiny oraz 1% hydrofobowych białek powierzchniowych SP-B i SP-C. W leczeniu zespołu zapalśnięcia płuc (RDS) u noworodków zaleca się podanie dawki początkowej 100-200 mg/kg mc. (1,25-2,5 ml/kg mc.) dotchawiczo, z możliwością podania dawek dodatkowych 100 mg/kg mc. (1,25 ml/kg mc.) co najmniej co 12 godzin, nie przekraczając łącznie 300-400 mg/kg mc. W profilaktyce RDS dawkę 100-200 mg/kg mc. należy podać jak najszybciej po urodzeniu (optymalnie w ciągu 15 minut), z kolejnymi dawkami 100 mg/kg mc. podawanymi 6-12 godzin po pierwszej dawce, a następnie co 12 godzin, jeśli wymagana jest wentylacja mechaniczna. Preparat powinien być stosowany wyłącznie przez doświadczony personel medyczny, pod stałym monitorowaniem parametrów oddechowych i hemodynamicznych noworodka.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Azibiot 500 mg
Azibiot to preparat zawierający 500 mg azytromycyny w formie azytromycyny dwuwodnej, dostępny w postaci białych, owalnych tabletek powlekanych z rowkiem podziału umożliwiającym precyzyjne dawkowanie. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują m.in. skrobię żelowaną, krospowidon, wapnia wodorofosforan, sodu laurylosiarczan oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, dwutlenek tytanu (E 171), laktozę jednowodną i triacetynę. Produkt jest pakowany w blistry PVC/Aluminium po 3 tabletki, umieszczone w tekturowym pudełku.
azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, dawkowanie leku, hypromeloza, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, substancja pomocnicza, surfaktant, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Curosurf 80 mg, co odpowiada około 74 mg całej zawartości fosfolipidów i 0,9 mg niskocząsteczkowych hydrofobowych protein.
Poractant alfa (Curosurf) to naturalny surfaktant pochodzenia świńskiego, stosowany dotchawiczo i dooskrzelowo, zawierający głównie fosfatydylocholinę (~70% fosfolipidów) oraz około 1% hydrofobowych białek powierzchniowych SP-B i SP-C. Po podaniu preparat lokalizuje się głównie w płucach, co jest kluczowe dla jego skuteczności i minimalizacji działań ogólnoustrojowych. Badania farmakokinetyczne na noworodkach króliczych wykazały okres półtrwania dipalmitylofosfatydylocholiny znakowanej C¹⁴ wynoszący około 67 godzin, co zapewnia długotrwałe działanie terapeutyczne po jednokrotnym podaniu. Po 48 godzinach od aplikacji fosfolipidy surfaktantu wykrywane są jedynie w śladowych ilościach w surowicy i innych narządach poza płucami, potwierdzając miejscowy charakter działania i minimalną biodostępność ogólnoustrojową.
białko SP-B i SP-C, Curosurf, czynnik powierzchniowo czynny, dipalmitylofosfatydylocholina, fosfatydylocholina, fosfolipid, fosfolipid surfaktantu, frakcja fosfolipidów, naturalny surfaktant, niskocząsteczkowa hydrofobowa proteina, okres półtrwania, podanie dooskrzelowe, podanie dotchawicze, poractant alfa, schorzenie układu oddechowego, surfaktant, układ oddechowy