podanie doustne
Podanie doustne (per os, p.o.) to najpopularniejsza droga aplikacji leków, polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej do organizmu przez jamę ustną. Metoda ta jest preferowana ze względu na wygodę stosowania, nieinwazyjność oraz możliwość samodzielnego przyjmowania leków przez pacjenta.
Leki doustne występują w różnych postaciach farmaceutycznych: tabletki, kapsułki, drażetki, syropy, zawiesiny, roztwory i proszki. Po podaniu doustnym substancja lecznicza ulega wchłanianiu głównie w jelicie cienkim, a następnie przez układ wrotny trafia do wątroby, gdzie może podlegać efektowi pierwszego przejścia, co wpływa na biodostępność leku.
Podanie doustne ma pewne ograniczenia – nie jest odpowiednie dla pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, wymiotujących oraz w przypadku leków drażniących przewód pokarmowy. Absorpcja leków podawanych doustnie może być modyfikowana przez pokarm, pH soku żołądkowego oraz interakcje z innymi jednocześnie przyjmowanymi substancjami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ibandronic acid Synthon 50 mg
Preparat Ibandronic acid Synthon, zawierający 50 mg kwasu ibandronowego w formie sodu jednowodnego, jest wskazany do stosowania doustnego pod nadzorem lekarza doświadczonego w terapii onkologicznej. Standardowa dawka wynosi 1 tabletkę 50 mg raz na dobę. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie wymaga modyfikacji: przy łagodnej niewydolności (CLcr ≥50 i <80 ml/min) dawka pozostaje bez zmian, przy umiarkowanej (CLcr ≥30 i <50 ml/min) zaleca się podawanie 1 tabletki co 2 dni, a przy ciężkiej (CLcr <30 ml/min) – 1 tabletki raz w tygodniu. U pacjentów z niewydolnością wątroby oraz osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) nie jest konieczna zmiana dawkowania. Preparat nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
ciężka niewydolność nerek, działanie niepożądane, kwas ibandronowy, łagodna niewydolność nerek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, owrzodzenie jamy ustnej, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, pozycja wyprostowana, przewód pokarmowy, tabletka powlekana, terapia nowotworowa, umiarkowana niewydolność nerek, wchłanianie leku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroBetina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku AuroBetina, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów (6 miesięcy, dawki 2,5–120 mg/kg mc.) oraz szczurów albinosów (18 miesięcy, dawki do 500 mg/kg mc.) wykazały dobrą tolerancję i brak klinicznie istotnych efektów toksycznych. Nie zaobserwowano mutagenności ani działania rakotwórczego, a badania reprodukcyjne na królikach ciężarnych nie wykazały teratogenności. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego pojawiały się jedynie po dożylnym podaniu bardzo wysokich dawek (≥120 mg/kg mc.) u psów i pawianów, co jest dawką znacznie przekraczającą stosowane klinicznie.
betahistyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, struktura chromosomów, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ nerwowy, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vitaminum A + E Hasco 30000 j.m. + 70 mg
Preparat Vitaminum A + E Hasco w postaci kapsułek miękkich zawiera 30 000 j.m. retinolu palmitynianu stabilizowanego tokoferolem oraz 70 mg all-rac-α-tokoferylu octanu. Standardowe dawkowanie wynosi 1 kapsułkę na dobę podawaną doustnie, jednak dawkowanie powinno być indywidualizowane w zależności od stanu klinicznego pacjenta, współistniejących schorzeń oraz stosowanych leków. Kapsułki mają owalny kształt i są wypełnione roztworem, co ułatwia ich połykanie. W trakcie zbierania wywiadu medycznego należy zwrócić uwagę na potencjalne alergie, zwłaszcza na olej arachidowy oczyszczony, który jest substancją pomocniczą i może wywoływać reakcje alergiczne u pacjentów uczulonych na orzeszki ziemne.
alergia na orzeszki ziemne, dawkowanie, efekt toksyczny, kapsułka miękka, olej arachidowy, podanie doustne, postać farmaceutyczna, przedawkowanie witamin, reakcja alergiczna, retynolu palmitynian, substancja czynna, substancja pomocnicza, tokoferol, tokoferylu octan, witamina A, witamina E, wywiad medyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Suganet 12,5 mg
Preparat Suganet zawiera sunitynibu jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, dostępny w formie twardych kapsułek żelatynowych. Substancje pomocnicze obejmują m.in. powidon K30 LP, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, które wspierają właściwości farmaceutyczne i proces tabletkowania. Kapsułki różnią się kolorem i nadrukiem w zależności od dawki, z barwnikami takimi jak tytanu dwutlenek (E171) i żelaza tlenki (E172) nadającymi charakterystyczne odcienie pomarańczowe i karmelowe. Tusz do nadruku zawiera szelak, propylenowy glikol oraz odpowiednie pigmenty, różniące się w zależności od dawki.
blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, okres ważności leku, podanie doustne, powidon, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, sunitynib, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, zabezpieczenie przed dziećmi, żelatyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS 0,5%
Dane przedkliniczne dotyczące diglukonianu chloroheksydyny, składnika Spirytusu Hibitanowego 0,5% ATS, wskazują na niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla szczurów wynosiła 2300-3000 mg/kg przy podaniu doustnym oraz 20 mg/kg przy podaniu dożylnym, natomiast u królików LD50 doustne przekraczało 2000 mg/kg, co potwierdza niską biodostępność i toksyczność przy stosowaniu miejscowym. Badania na szczurach z dawką 38 mg/kg w wodzie do picia nie wykazały działania rakotwórczego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, biodostępność, dawka LD50, diglukonian chloroheksydyny, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, organogeneza, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, spirytus hibitanowy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zmiana teratogenna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Octefortan (1 mg + 20 mg)/g
Produkt leczniczy Octefortan w postaci roztworu na skórę zawiera 1 mg oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg fenoksyetanolu na gram roztworu. Badania farmakokinetyczne wykazały minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe oktenidyny dichlorowodorku, nieprzekraczające 0-6% po podaniu doustnym u zwierząt doświadczalnych (myszy, szczury, psy). Ponadto, w badaniach przenikania przezskórnego substancja nie ulega resorpcji nawet po 24 godzinach ekspozycji, co potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania na rozległe powierzchnie skóry.
Dodatkowo, oktenidyna dichlorowodorek nie jest wchłaniana przez błony śluzowe pochwy (badania na królikach) ani z powierzchni ran (badania na ludziach i szczurach). Minimalny stopień wchłaniania miejscowego ogranicza ryzyko działań ogólnoustrojowych, co czyni Octefortan bezpiecznym preparatem do stosowania miejscowego. Wskazuje to na korzystny profil farmakokinetyczny i bezpieczeństwo kliniczne produktu w dermatologicznej terapii antyseptycznej.
działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, fenoksyetanol, Octefortan, oktenidyna dichlorowodorek, podanie doustne, przenikanie przezskórne, resorpcja przez błony śluzowe, resorpcja przez skórę, roztwór na skórę, substancja znakowana radioaktywnie, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie z błon śluzowych, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atixarso 90 mg
Atixarso to lek zawierający tikagrelor w dawkach 60 mg i 90 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Substancja czynna jest obecna w ilościach 60 mg lub 90 mg na tabletkę, a tabletki różnią się kolorem i rozmiarem: 60 mg są jasnoróżowe, okrągłe, o średnicy około 8 mm, natomiast 90 mg mają lekko brązowawożółty kolor i średnicę około 9 mm. Skład substancji pomocniczych obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan dwuwodny, hypromelozę, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a w otoczce różne tlenki żelaza (E 172) zależnie od dawki, co wpływa na wizualne rozróżnienie preparatów. Tabletki pakowane są w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach od 14 do 180 sztuk, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, glikol propylenowy, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, podanie doustne, produkt leczniczy, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tikagrelor, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Acidum folicum Richter 5 mg
Acidum Folicum Richter jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg oraz 15 mg, a dawkowanie powinno być dostosowane do wskazań klinicznych oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. U dorosłych standardowa dawka wynosi od 10 mg do 45 mg na dobę, z koniecznością podziału dawek przekraczających 15 mg na 2-3 porcje w celu optymalizacji wchłaniania. W przypadku uzupełniania rezerw tkankowych zaleca się dawkę 10-20 mg/dobę, natomiast w leczeniu niedokrwistości megaloblastycznej stosuje się 10-20 mg/dobę przez 14-21 dni, a następnie dawkę podtrzymującą do 10 mg/dobę. Dla pacjentów z niedokrwistością hemolityczną dawka wynosi 5 mg/dobę lub jest podawana w schemacie cotygodniowym, zależnie od diety i nasilenia hemolizy.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tezeo 40 mg
Telmisartan, substancja czynna leku Tezeo (dostępnego w dawkach 40 mg i 80 mg), charakteryzuje się umiarkowaną biodostępnością około 50% oraz szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Wchłanianie może być nieznacznie zmniejszone przez posiłek (spadek AUC o 6% przy dawce 40 mg do 19% przy dawce 160 mg), jednak nie wpływa to istotnie na skuteczność terapeutyczną. Telmisartan wykazuje bardzo wysokie (>99,5%) wiązanie z białkami osocza, głównie albuminą i alfa-1 glikoproteiną, oraz dużą objętość dystrybucji (około 500 l), co wskazuje na szeroką dystrybucję tkankową. Metabolizm leku polega na sprzęganiu z kwasem glukuronowym, a powstające metabolity są farmakologicznie nieaktywne. Okres półtrwania telmisartanu przekracza 20 godzin, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (>99%), z minimalnym wydalaniem nerkowym (<1%). Parametry farmakokinetyczne wykazują nieliniowość, zwłaszcza Cmax i w mniejszym stopniu AUC, rosnąc nieproporcjonalnie do dawki, zwłaszcza powyżej 40 mg.
alfa-1-glikoproteina, biodostępność bezwzględna, biodostępność leku, dializoterapia, faza eliminacji, glukuronid, klirens osoczowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie doustne, pole pod krzywą stężenia, przepływ wątrobowy krwi, sprzęganie, stan stacjonarny leku, stężenie w osoczu, telmisartan, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sorafenib Sandoz 400 mg
Sorafenib Sandoz jest lekiem przeciwnowotworowym dostępnym w postaci tabletek powlekanych zawierających 400 mg sorafenibu w formie tozylanu. Tabletki mają charakterystyczny owalny kształt (20,1 mm x 10,1 mm ±5%) z linią podziału, która służy wyłącznie ułatwieniu połknięcia, a nie do dzielenia dawki. Formulacja zawiera substancje pomocnicze takie jak hypromeloza 2910, kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian oraz sodu laurylosiarczan, które wpływają na właściwości farmaceutyczne leku, a powłoka tabletki zawiera dodatkowo tytanu dwutlenek (E 171) i makrogol 3350. Sorafenib Sandoz jest przeznaczony do podawania doustnego, a okres ważności wynosi 2 lata, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania, co umożliwia przechowywanie w temperaturze pokojowej.
blister farmaceutyczny, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza, laurylosiarczan sodu, lek przeciwnowotworowy, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, sorafenib, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, surfaktant farmaceutyczny, tabletka powlekana, tozylat sorafenibu, trudności w połykaniu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pamigen 5 mg
Chlorowodorek donepezylu w postaci tabletek powlekanych Pamigen jest stosowany w leczeniu otępienia w chorobie Alzheimera, z dawkowaniem rozpoczynającym się od 5 mg/dobę (1 tabletka 5 mg) przez minimum 1 miesiąc w celu oceny wstępnej odpowiedzi klinicznej i osiągnięcia stężenia stacjonarnego. Po tym okresie dawkę można zwiększyć do 10 mg/dobę (1 tabletka 10 mg), co stanowi dawkę maksymalną i podtrzymującą, stosowaną tak długo, jak przynosi korzyści terapeutyczne. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza doświadczonego w terapii otępienia, z uwzględnieniem kryteriów diagnostycznych DSM IV lub ICD 10 oraz obecności opiekuna pacjenta, co jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego przyjmowania leku. Preparat jest przeciwwskazany u osób poniżej 18 roku życia, a dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie wymaga modyfikacji, natomiast u chorych z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się indywidualne dostosowanie dawki ze względu na ryzyko zwiększonego narażenia na substancję czynną.
chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, dawka podtrzymująca, diagnoza otępienia, działanie niepożądane, kryteria DSM-IV, kryteria ICD 10, leczenie podtrzymujące, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, otępienie w chorobie Alzheimera, podanie doustne, próba kliniczna, stężenie stacjonarne, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Medrol 4 mg
Metyloprednizolon w preparacie Medrol dostępny jest w tabletkach o dawkach 4 mg i 16 mg, podawanych doustnie. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane w zależności od jednostki chorobowej, stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na terapię. Dawka początkowa waha się od 4 mg do 48 mg na dobę, z możliwością stosowania wyższych dawek w cięższych stanach, takich jak obrzęk mózgu (200-1000 mg/dobę), przeszczepianie narządów (do 7 mg/kg mc./dobę) czy rzuty stwardnienia rozsianego (500 mg/dobę przez 5 dni lub 1000 mg/dobę przez 3 dni). W przypadku braku poprawy w rzutach SM należy przerwać terapię i rozważyć alternatywne metody leczenia. Po uzyskaniu poprawy dawkę podtrzymującą ustala się poprzez stopniowe zmniejszanie dawki początkowej, monitorując pacjenta pod kątem remisji, zaostrzeń oraz reakcji na leczenie.
dawka dobowa, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, jednostka chorobowa, leczenie przerywane, linia podziału, MEDROL, metyloprednizolon, niewydolność nadnerczy, objawy odstawienia, obrzęk mózgu, odstawienie kortykosteroidów, oś przysadkowo-nadnerczowa, podanie doustne, przeszczepianie narządów, remisja, rzut stwardnienia rozsianego, stan kliniczny pacjenta, stwardnienie rozsiane, substancja czynna, tabletka, zespół Cushinga - Leksykon leków
Skład i postać leku – Paracetamol US Pharmacia 500 mg
Produkt leczniczy Paracetamol US Pharmacia dostępny jest w formie miękkich kapsułek żelatynowych zawierających 500 mg paracetamolu jako substancji czynnej. Kapsułki mają biały kolor, podłużny kształt o wymiarach 19,9-22,5 mm długości i 8,5-10,7 mm szerokości, co ułatwia ich połykanie. Formulacja zawiera substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak 58,2 mg sorbitolu i 6,0 mg glikolu propylenowego na kapsułkę, a także śladowe ilości lecytyny sojowej, co jest istotne dla pacjentów z alergią na soję. Pozostałe składniki pomocnicze, w tym makrogole (400 i 600), powidon K-30, krzemionka koloidalna bezwodna oraz składniki osłonki (żelatyna, sorbitol, glicerol, tytanu dwutlenek E171), zapewniają odpowiednie właściwości farmaceutyczne i stabilność preparatu.
alkohol izopropylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, dwutlenek tytanu, emulgator, glicerol, glikol propylenowy, kapsułka żelatynowa miękka, krzemionka koloidalna bezwodna, lecytyna sojowa, makrogol 400, paracetamol, podanie doustne, powidon K 30, sorbitol, sorbitol ciekły, środek solubilizujący, środek wiążący, substancja czynna, substancja pomocnicza, triglicerydy kwasów tłuszczowych, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levetiracetam Aurovitas 250 mg
Levetiracetam Aurovitas jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, zawierających substancję czynną lewetyracetamum. Tabletki różnią się kolorem i wielkością, co ułatwia ich identyfikację: 250 mg (niebieskie, 14,7 × 6,9 mm), 500 mg (żółte, 18,3 × 8,0 mm), 750 mg (pomarańczowe, 19,8 × 9,2 mm) oraz 1000 mg (białe, 22,5 × 10,7 mm). Każda tabletka posiada linię podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki. W skład rdzenia tabletek wchodzą m.in. skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, powidon, talk oraz stearynian magnezu. Tabletki 750 mg zawierają dodatkowo 0,12 mg żółcieni pomarańczowej (E 110) jako substancji pomocniczej.
blister PVC, hypromeloza, indygotyna, krzemionka koloidalna bezwodna, lewetyracetam, linia podziału, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, pojemnik HDPE, postać farmaceutyczna, powidon, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paracetamol Synoptis 500 mg
Paracetamol Synoptis w dawce 500 mg jest wskazany do stosowania doustnego u dorosłych, w tym osób w podeszłym wieku, oraz u dzieci powyżej 12 lat i masie ciała ≥40 kg. Dawkowanie zależy od masy ciała i wieku: u młodzieży 12-15 lat i masie ≤50 kg pojedyncza dawka to 500 mg (1 tabletka), maksymalnie 2000 mg/dobę (4 tabletki), natomiast u osób powyżej 16 lat i masie >50 kg dawka pojedyncza wynosi 500-1000 mg (1-2 tabletki), z maksymalną dawką dobową 3000 mg (6 tabletek). Tabletki można przyjmować co 6-8 godzin, z możliwością skrócenia odstępu do minimum 4 godzin, jednak nie przekraczając 6 tabletek na dobę. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat i masy ciała <40 kg, gdzie należy stosować inne formy paracetamolu. W trakcie wywiadu należy zwrócić uwagę na jednoczesne stosowanie innych preparatów zawierających paracetamol, aby uniknąć przedawkowania.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tarcefoksym 2 g
Cefotaksym, cefalosporyna III generacji, podawany jest wyłącznie pozajelitowo (i.m. lub i.v.) ze względu na brak wchłaniania po podaniu doustnym. Po podaniu domięśniowym dawka 500 mg osiąga maksymalne stężenie 11,7 µg/ml, a 1 g – 20,5 µg/ml (po około 30 minutach). Po podaniu dożylnym stężenia maksymalne wynoszą odpowiednio: 38,9 µg/ml (500 mg), 101,7 µg/ml (1 g) oraz 214,4 µg/ml (2 g), wykazując liniową zależność od dawki. Okres półtrwania cefotaksymu u pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi 1,2 h, a jego aktywnego metabolitu deacetylocefotaksymu 1,6 h. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 3-10 ml/min) okres półtrwania wydłuża się do 2,6 h dla cefotaksymu i 10 h dla metabolitu. Wcześniaki i noworodki z niską masą urodzeniową również wykazują wydłużony okres półtrwania. Cefotaksym wiąże się z białkami osocza w około 40%, co zapewnia odpowiednią frakcję wolnego, aktywnego leku.
bakterie beztlenowe, beta-laktamaza, białka osocza, cefalosporyna III generacji, cefotaksym sodowy, deacetylocefotaksym, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, klirens kreatyniny, MIC, niewydolność nerek, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn opłucnowy, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, stężenie terapeutyczne, surowica krwi, synergizm, szpik kostny, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Febrofen 200 mg
Febrofen (ketoprofen 200 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu) jest wskazany do stosowania u dorosłych w dawce 200 mg raz na dobę, podawanej doustnie podczas posiłku, z zachowaniem integralności kapsułki (nie należy jej rozgryzać ani dzielić). Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, u których istnieje zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym krwawień z przewodu pokarmowego. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi można rozważyć równoczesne stosowanie leków neutralizujących kwas żołądkowy lub preparatów osłaniających błonę śluzową, przy czym związki glinu nie wpływają na wchłanianie ketoprofenu. Produkt nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 15. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.
choroba przewodu pokarmowego, działania niepożądane przewodu pokarmowego, farmakoterapia, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leki neutralizujące kwas żołądkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, pacjent geriatryczny, podanie doustne, populacja pediatryczna, przedłużone uwalnianie, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie ketoprofenu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, związki glinu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – AGARTHA 50 mg
Wildagliptyna (lek AGARTHA) jest dostępna w tabletkach po 50 mg i stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2. Standardowa dawka wynosi 100 mg na dobę, podzielona na 50 mg rano i 50 mg wieczorem, niezależnie od schematu terapeutycznego (monoterapia, skojarzenie z metforminą, tiazolidynodionem, insuliną lub pochodną sulfonylomocznika). Wyjątkiem jest terapia dwulekowa z pochodną sulfonylomocznika, gdzie zaleca się 50 mg raz na dobę rano, z możliwością zmniejszenia dawki sulfonylomocznika w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 100 mg. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, bez podwajania dawki w tym samym dniu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca typu 2, górna granica normy, hipoglikemia, insulina, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, terapia dwulekowa, tiazolidynodion, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Lipa wielkolistna – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat Lipa Fix zawiera 1,5 g kwiatu lipy (Tilia platyphyllos Scop., Tilia cordata Miller lub ich mieszanina) w każdej saszetce, przeznaczony do podania doustnego w formie naparu. Dla młodzieży od 12 lat, dorosłych oraz pacjentów w podeszłym wieku zaleca się dawkowanie 1 saszetki (1,5 g) zalanej 150 ml wrzącej wody, naparzanej pod przykryciem przez około 15 minut, spożywanej 2-4 razy dziennie między posiłkami, co daje dawkę dobową 3-6 g. Dzieci w wieku 4-12 lat stosują tę samą pojedynczą dawkę, jednak częstotliwość podawania wynosi 2 razy dziennie, a dawka dobowa 3 g. Stosowanie u dzieci poniżej 4 lat nie jest zalecane. Napar powinien być zawsze świeżo przygotowany, a czas naparzania i podawanie między posiłkami są istotne dla optymalnej ekstrakcji i wchłaniania składników aktywnych.
dawka terapeutyczna, efekt leczniczy, efekt terapeutyczny, ekstrakcja składników czynnych, kwiat lipy, lipa drobnolistna, LIPA Fix, lipa wielkolistna, objaw niepożądany, olejek eteryczny, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, postępowanie terapeutyczne, przeziębienie, wchłanianie składników aktywnych, wywiad medyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kventiax 300 mg tabletki powlekane 300 mg
Kventiax 300 mg to tabletki powlekane zawierające 300 mg kwetiapiny hemifumaranu jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny biały kolor i kształt kapsułki, co ułatwia ich identyfikację. W składzie jakościowym leku oprócz kwetiapiny znajdują się substancje pomocnicze, w tym laktoza jednowodna w ilości 51,30 mg na tabletkę oraz niska zawartość sodu poniżej 23 mg. Rdzeń tabletki zawiera m.in. wapnia wodorofosforan dwuwodny, celulozę mikrokrystaliczną, powidon, karboksymetyloskrobię sodową i stearynian magnezu, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, tytanu dwutlenku (E171) oraz makrogolu 4000. Brak barwników takich jak tlenki żelaza tłumaczy biały kolor tabletek 300 mg, odróżniając je od innych dawek preparatu.
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, kwetiapina, kwetiapina hemifumaran, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, plastyfikator, podanie doustne, polimer powlekający, postać farmaceutyczna, powidon, środek poślizgowy, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny, wypełniacz, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vardenafil Holsten 10 mg
Vardenafil Holsten dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek doustnych, z zalecaną dawką początkową 10 mg przyjmowaną 25-60 minut przed planowaną aktywnością seksualną. Maksymalna dawka wynosi 20 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak zaleca się ostrożność przy zwiększaniu do dawki maksymalnej. W przypadku łagodnego do umiarkowanego zaburzenia czynności wątroby (klasy A-B wg Childa-Pugha) dawka początkowa to 5 mg, z maksymalną dawką 10 mg dla klasy B. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) terapia powinna zaczynać się od 5 mg, z możliwością stopniowego zwiększania do 20 mg w zależności od tolerancji i skuteczności. Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania u pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek.
aktywność seksualna, działanie niepożądane, erytromycyna, inhibitor CYP3A4, klarytromycyna, klirens kreatyniny, podanie doustne, skala Childa-Pugha, skuteczność leczenia, stężenie w osoczu, tolerancja leku, wardenafil, wiek podeszły, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Uralex 5 mg
Oksybutynina chlorowodorek (Uralex 5 mg) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wieku i stanu pacjenta. U dorosłych leczenie rozpoczyna się od 2,5 mg trzy razy na dobę, z możliwością zwiększenia dawki do maksymalnie 20 mg na dobę (5 mg cztery razy dziennie). U osób starszych zaleca się niższe dawki początkowe (2,5 mg dwa razy na dobę) z uwagi na wydłużony okres półtrwania leku, a w przypadku dobrej tolerancji dawkę można zwiększyć do 5 mg dwa razy na dobę. U dzieci powyżej 5 lat dawka początkowa wynosi 2,5 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka dobowa powinna mieścić się w zakresie 0,3-0,4 mg/kg masy ciała, z podziałem na dawki odpowiednie do wieku (np. 2,5 mg trzy razy na dobę dla dzieci 5-9 lat, 5 mg dwa razy na dobę dla dzieci 9-12 lat, 5 mg trzy razy na dobę powyżej 12 lat). Skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci poniżej 5 lat nie zostały potwierdzone.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hitaxa fast junior 2,5 mg
Hitaxa fast junior, zawierająca 2,5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazana do leczenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (zarówno okresowego, jak i przewlekłego) oraz pokrzywki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci w wieku 6-11 lat przyjmują 1 tabletkę (2,5 mg) raz na dobę, natomiast młodzież od 12 lat i dorośli stosują 2 tabletki (łącznie 5 mg) raz na dobę. Tabletki należy umieścić w jamie ustnej, gdzie ulegają szybkiemu rozpadowi, bez konieczności popijania wodą. Maksymalny czas leczenia bez konsultacji lekarskiej wynosi 10 dni. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aspartam, dawka dobowa, desloratadyna, działanie niepożądane, glikol propylenowy, konsultacja lekarska, mannitol, podanie doustne, pokrzywka, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad medyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Morfeo 10 mg
Produkt leczniczy Morfeo zawiera 10 mg zaleplonu w postaci twardych kapsułek o charakterystycznym turkusowo-różowym kolorze, co ułatwia identyfikację preparatu. Każda kapsułka zawiera 71,01 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze w rdzeniu kapsułki obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, sodu laurylosiarczan, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, które wpływają na stabilność, rozpad i biodostępność substancji czynnej. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny oraz barwników: tlenków żelaza (czarny i czerwony), erytrozyny, tytanu dwutlenku i indygokarminy, nadających kapsułce jej charakterystyczny kolor i właściwości fizyczne.
biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, erytrozyna, indygokarmina, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, otoczka kapsułki, podanie doustne, rdzeń kapsułki, środek poślizgowy, środek powierzchniowo czynny, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony, zaleplon - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xancodal 80 mg
Lek Xancodal zawiera 80 mg oksykodonu chlorowodorku (odpowiadającego 71,8 mg oksykodonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i jest wskazany do leczenia bólu umiarkowanego do silnego u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Początkowa dawka u opioidowo-naïwnych pacjentów wynosi 10 mg co 12 godzin, z możliwością rozpoczęcia od 5 mg u osób szczególnie wrażliwych. Pacjenci wcześniej stosujący opioidy mogą wymagać wyższych dawek, uwzględniając ich wcześniejsze leczenie. Wartość 10-13 mg oksykodonu chlorowodorku odpowiada około 20 mg morfiny siarczanu (obie formy o przedłużonym uwalnianiu). Dawkowanie powinno być stopniowo modyfikowane co 1-2 dni, zwiększając dawkę o około 1/3 dobowej dawki, aż do uzyskania optymalnego efektu przeciwbólowego. W leczeniu bólu nienowotworowego zwykle wystarcza dawka dobowa 40 mg, natomiast w bólu nowotworowym dawki sięgają 80-120 mg/dobę, a w wyjątkowych przypadkach nawet do 400 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawkę początkową należy zmniejszyć o 50%, np. do 5 mg co 12 godzin, a następnie indywidualnie dostosowywać.
ból nienowotworowy, ból nowotworowy, ból przebijający, dawka przeciwbólowa, dysfagia, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, leczenie bólu, morfiny siarczan, objawy odstawienne, oksykodonu chlorowodorek, opioidowy lek przeciwbólowy, podanie doustne, tabletka 5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Acidum folicum Hasco 15 mg
Produkt leczniczy Acidum Folicum Hasco zawiera 15 mg kwasu foliowego uwodnionego w formie tabletek doustnych, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Tabletki są żółte, obustronnie płaskie z fazowanym bokiem, zawierają laktozę jednowodną (50 mg) jako substancję pomocniczą o znanym działaniu oraz inne składniki poprawiające właściwości farmaceutyczne, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian i krzemionka koloidalna bezwodna. Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Al, dostępne w opakowaniach zawierających 30 tabletek (1, 2 lub 3 blistry), z okresem ważności 3 lata przy przechowywaniu w temperaturze poniżej 25°C w oryginalnym opakowaniu.
celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas foliowy uwodniony, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, postać farmaceutyczna, powidon, substancja czynna, substancja pomocnicza, wskazanie kliniczne - Leksykon substancji czynnych
Witamina PP – Dawkowanie i sposób podawania
Witamina PP (nikotynamid) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych w profilaktyce i leczeniu niedoborów witaminowych, a dawkowanie zależy od postaci farmaceutycznej, wieku pacjenta oraz wskazań klinicznych. Preparat Multi-Sanostol w formie syropu zawiera 10 mg witaminy PP na 10 ml, z dawkowaniem u dzieci 1-6 lat wynoszącym 2 × 5 ml (10 mg/dobę), a u dzieci powyżej 6 lat i dorosłych 2 × 10 ml (20 mg/dobę). Vitaminum B compositum w tabletkach drażowanych zawiera 40 mg witaminy PP na tabletkę, z dawkowaniem u dzieci 1-3 razy dziennie (40-120 mg/dobę), a u dorosłych 3-5 razy dziennie (120-200 mg/dobę). Preparaty Sylimarol Vita 80 i 150 w kapsułkach twardych zawierają po 10 mg witaminy PP na kapsułkę, z dawkowaniem u osób powyżej 12 lat odpowiednio 3 × 1-2 kapsułki (30-60 mg/dobę) oraz 2 × 1 kapsułka (20 mg/dobę), podawane doustnie po posiłku.
charakterystyka produktu leczniczego, kapsułka twarda, Multi-Sanostol, niedobór witaminowy, nikotynamid, podanie doustne, postać farmaceutyczna, preparat złożony, skuteczność terapii, Sylimarol Vita 150, Sylimarol Vita 80, systematyczne stosowanie, tabletka drażowana, Vitaminum B compositum, wskazanie kliniczne, wskazanie terapeutyczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Auroamoxi DUO (400 mg + 57 mg)/5 ml
Auroamoxi DUO to preparat zawierający amoksycylinę (400 mg/5 ml) oraz kwas klawulanowy (57 mg/5 ml), stosowany doustnie w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie powinno być dostosowane do wieku, masy ciała, czynności nerek pacjenta oraz ciężkości i lokalizacji zakażenia. U dzieci o masie ciała poniżej 40 kg zalecana dawka amoksycyliny wynosi od 25 do 45 mg/kg mc./dobę (odpowiednio 3,6 do 6,4 mg/kg kwasu klawulanowego), podawana w dwóch dawkach podzielonych; w ciężkich zakażeniach dawka może być zwiększona do 70 mg/kg mc./dobę amoksycyliny (10 mg/kg kwasu klawulanowego). Maksymalna dobowa dawka u dzieci wynosi 1000-2800 mg amoksycyliny i 143-400 mg kwasu klawulanowego. U dorosłych i dzieci powyżej 40 kg stosuje się preparaty przeznaczone dla dorosłych. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min ze względu na brak danych dotyczących dawkowania.
amoksycylina, antybiotykoterapia, czynność nerek, klirens kreatyniny, kwas klawulanowy, nietolerancja przewodu pokarmowego, parametry funkcji wątroby, podanie doustne, podanie dożylne, wrażliwość na antybiotyk, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon substancji czynnych
Rylmenidyna – Dawkowanie i sposób podawania
Rylmenidyna jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, z dawkowaniem początkowym 1 mg (1 tabletka) raz dziennie rano, przyjmowaną bezpośrednio przed posiłkiem (Rilmenidine Grindeks) lub w trakcie posiłku (Tenaxum). Po miesiącu oceny skuteczności dawkę można zwiększyć do 2 mg na dobę, podzielonej na dwie dawki (1 mg rano i 1 mg wieczorem). U pacjentów w podeszłym wieku oraz z cukrzycą nie wymaga się modyfikacji dawkowania. Rylmenidyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min), natomiast u osób z klirensem >15 ml/min stosuje się standardowe dawkowanie. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych klinicznych. Leczenie jest długoterminowe, a w przypadku preparatu Tenaxum odstawianie powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć efektu z odbicia.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dawka maksymalna, dawka początkowa, efekt hipotensyjny, efekt terapeutyczny, efekt z odbicia, funkcja nerek, klirens kreatyniny, leczenie hipotensyjne, monitorowanie ciśnienia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, podanie doustne, podeszły wiek, przeciwwskazanie, schemat dawkowania, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Captopril Polfarmex 25 mg
Produkt leczniczy Captopril Polfarmex zawiera kaptopryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), dostępny w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna (odpowiednio 17,85 mg, 35,7 mg i 71,4 mg w zależności od dawki), kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna. Preparat jest przeznaczony do podania doustnego w formie tabletek, pakowanych w blistry OPA/Al/PVC/Al, dostępne w opakowaniach po 30, 40 lub 90 tabletek w zależności od dawki.
celuloza mikrokrystaliczna, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ospamox 750 mg 750 mg
Ospamox 750 mg zawiera amoksycylinę trójwodną (861 mg) i charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 70% po podaniu doustnym, z Tmax około 1 godziny. W badaniu na zdrowych ochotnikach dawka 250 mg trzy razy na dobę wykazała Cmax 3,3 ± 1,12 μg/ml, AUC(0-24 h) 26,7 ± 4,56 μg·h/ml oraz okres półtrwania (T1/2) 1,36 ± 0,56 h. Wchłanianie amoksycyliny jest liniowo zależne od dawki w zakresie 250–3000 mg i nie jest wpływane przez obecność pokarmu. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (18%), co umożliwia szeroką dystrybucję w organizmie, z pozorną objętością dystrybucji 0,3–0,4 l/kg. Amoksycylina przenika do wielu tkanek i płynów ustrojowych, takich jak pęcherzyk żółciowy, tkanki jamy brzusznej, skóra, mięśnie, płyn maziowy, otrzewnowy oraz ropnie, jednak jej penetracja do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewystarczająca.
aminopenicylina, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, biodostępność amoksycyliny, funkcja nerek, hemodializa, klirens całkowity, kwas penicylinowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Ospamox, parametr farmakokinetyczny, pęcherzyk żółciowy, penicylina, płyn maziowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn otrzewnowy, podanie doustne, probenecyd, stężenie terapeutyczne antybiotyku, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności wątroby