nietolerancja leku
Nietolerancja leku to niepożądana reakcja organizmu na substancję leczniczą, która występuje przy zastosowaniu dawek terapeutycznych. W przeciwieństwie do alergii na lek, nietolerancja nie jest związana z mechanizmami immunologicznymi, lecz wynika z indywidualnych cech metabolicznych pacjenta lub specyficznych interakcji leku z organizmem.
Objawy nietolerancji leku mogą obejmować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), bóle głowy, zawroty głowy, wysypki skórne, zaburzenia funkcji wątroby czy nerek. Nietolerancja może być uwarunkowana genetycznie, wynikać z niedoboru określonych enzymów lub zaburzeń metabolicznych.
Diagnostyka nietolerancji leku opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, analizie objawów, które wystąpiły po zastosowaniu danego preparatu, oraz niekiedy na testach laboratoryjnych. W przypadku stwierdzenia nietolerancji, postępowanie obejmuje odstawienie leku i zastosowanie alternatywnej terapii lub, w uzasadnionych przypadkach, próbę desensytyzacji.
Nietolerancja leku stanowi istotny problem kliniczny, który może prowadzić do niepowodzenia terapii, pogorszenia stanu pacjenta oraz zwiększenia kosztów leczenia. Dlatego tak ważne jest dokładne raportowanie przez pacjentów wszelkich niepożądanych reakcji na leki oraz prowadzenie przez lekarzy szczegółowej dokumentacji medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cineol – Działania niepożądane
Cineol (1,8-cineol, eukaliptol) jest składnikiem aktywnym w preparatach takich jak Rowachol, Rowatinex i Salviasept, wykazującym udokumentowaną skuteczność terapeutyczną, jednakże może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. W przypadku Rowacholu działania niepożądane, takie jak odbijania i uczucie miętowego smaku po jedzeniu, występują bardzo rzadko i można je zredukować stosując lek na czczo, 30 minut przed posiłkiem. Rowatinex może powodować lekkie, przejściowe zaburzenia żołądkowe oraz rzadko wymioty, natomiast Salviasept wiąże się z podrażnieniem błony śluzowej jamy ustnej, kontaktowym zapaleniem błony śluzowej, reakcjami nadwrażliwości (w tym ciężkimi reakcjami alergicznymi jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa, wstrząs anafilaktyczny), a także zaburzeniami układu nerwowego (uczucie pieczenia, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksja) i serca (bradykardia). Częstość występowania tych działań jest nieznana, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
W pojedynczych przypadkach stosowania Rowacholu odnotowano bolesność ust i owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, które ustępują po przerwaniu terapii. Rowatinex zanotował dwa przypadki nietolerancji leku o nieznanej etiologii, jednak działania niepożądane związane z tym preparatem mają niewielkie znaczenie kliniczne. Zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich instytucji monitorujących, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, szczególnie tych związanych z reakcjami alergicznymi lub zaburzeniami neurologicznymi, konieczna jest konsultacja lekarska i odpowiednie postępowanie medyczne.
ataksja, ból głowy, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, cineol, drżenie mięśni, kontaktowe zapalenie błony śluzowej, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nawracające owrzodzenie jamy ustnej, nietolerancja leku, obrzęk Quinckego, odbijanie, owrzodzenie błony śluzowej, pieczenie, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zaburzenia serca, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pyogenes – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty zawierające lizaty Streptococcus pyogenes, takie jak Broncho-Vaxom dla dzieci, mogą indukować reakcje nadwrażliwości, szczególnie u pacjentów z historią alergii, co wymaga ostrożności podczas inicjacji terapii oraz natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku objawów alergicznych. Brak jest potwierdzonych danych klinicznych potwierdzających skuteczność tych preparatów w profilaktyce zapalenia płuc, dlatego nie zaleca się ich stosowania w tym celu u dzieci. U niemowląt poniżej 6 miesiąca życia dane kliniczne są ograniczone, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania Broncho-Vaxom w tej grupie wiekowej. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg na saszetkę), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
badanie kliniczne, badanie toksyczności, Broncho-Vaxom, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, lizat bakteryjny, nefrotoksyczność, niemowlę, nietolerancja leku, objaw nadwrażliwości, pacjent w podeszłym wieku, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Streptococcus pyogenes, wywiad alergiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie płuc - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Calpol 6 Plus 250 mg/5 ml
Calpol 6 Plus to zawiesina doustna zawierająca 250 mg paracetamolu w 5 ml, przeznaczona dla dzieci powyżej 6 lat oraz młodzieży i dorosłych. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku: dzieci 6-8 lat otrzymują 5 ml do 4 razy na dobę (maks. 1000 mg/dobę), 8-10 lat 7,5 ml do 4 razy (maks. 1500 mg/dobę), a 10-12 lat 10 ml do 4 razy (maks. 2000 mg/dobę). U młodzieży 12-16 lat zaleca się dawkę 10-15 ml do 4 razy na dobę (maks. 3000 mg/dobę), natomiast u dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat 10-20 ml do 4 razy na dobę (maks. 4000 mg/dobę). Między dawkami należy zachować co najmniej 4-godzinne odstępy, a stosowanie leku nie powinno przekraczać 3 dni bez konsultacji lekarskiej. Przed podaniem zawiesinę należy dokładnie wstrząsnąć, nie rozcieńczać i nie przekraczać zalecanych dawek.
Calpol, dawka dobowa, dawkowanie leku, glikol propylenowy, hepatotoksyczność, konsultacja farmaceutyczna, konsultacja lekarska, nietolerancja leku, paracetamol, parahydroksybenzoesan metylu, przedawkowanie, sacharoza, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad medyczny, zawiesina, zawiesina doustna, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Ruskogenina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty lecznicze zawierające ruskogeninę w połączeniu z tetrakainą, takie jak Ruskorex w formie czopków (25 mg ruskogeniny + 25 mg tetrakainy/2 g) oraz maści (10 mg ruskogeniny + 10 mg tetrakainy/g), wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania. Nasilenie objawów takich jak świąd czy ból po aplikacji preparatu stanowi wskazanie do natychmiastowego przerwania terapii, gdyż może świadczyć o reakcji niepożądanej lub nietolerancji składników. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz z niedociśnieniem tętniczym, u których ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza związanych z miejscowym środkiem znieczulającym – tetrakainą, jest zwiększone.
chlorowodorek tetrakainy, choroby układu sercowo-naczyniowego, dawkowanie leku, działanie niepożądane, grupa ryzyka, lek znieczulający miejscowo, lokalizacja zmian chorobowych, maść z ruskogeniną, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja leku, objawy kliniczne, objawy niepożądane, obniżone ciśnienie krwi, odpowiedź organizmu na lek, pacjent wysokiego ryzyka, postać farmaceutyczna, przeciwwskazanie, reakcja niepożądana, stan kliniczny, zaburzenia serca - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus sanguinis – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Streptococcus sanguinis, będący składnikiem liofilizowanych lizatów bakteryjnych w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości. Personel medyczny powinien informować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów alergicznych i natychmiast przerwać podawanie leku w przypadku ich pojawienia się. Brak jest klinicznych dowodów potwierdzających skuteczność preparatu w profilaktyce zapalenia płuc u dzieci, dlatego nie jest on zalecany do tego celu. Stosowanie u niemowląt poniżej 6. miesiąca życia jest przeciwwskazane ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. W grupie osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie zaobserwowano specyficznych zagrożeń, a badania przedkliniczne nie wykazały nefro- ani hepatotoksyczności. Preparat zawiera minimalną ilość sodu (<1 mmol, czyli 23 mg na saszetkę), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
alergia, Broncho-Vaxom, dieta z ograniczeniem sodu, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, liofilizat bakteryjny, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, monitorowanie pacjenta, nefrotoksyczność, nietolerancja leku, profilaktyka zapalenia płuc, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Streptococcus sanguinis, Streptococcus viridans, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie płuc, zawartość sodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Zentiva 100 mg
Dasatinib Zentiva jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu nowotworów hematologicznych związanych z obecnością chromosomu Philadelphia (Ph+), w tym przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL). U dorosłych wskazania obejmują nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej (CP) jako terapię pierwszego rzutu, a także leczenie oporne lub nietolerujące wcześniejszych terapii, w tym imatynibu, w fazach przewlekłej, akceleracji i przełomu blastycznego. W populacji pediatrycznej Dasatinib jest stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z chemioterapią, w nowo rozpoznanej Ph+ CML-CP oraz Ph+ ALL. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 80 mg, 100 mg i 140 mg, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 28 mg, 69 mg, 111 mg, 138 mg i 194 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
chromosom Philadelphia, dasatinib, dazatynib, faza akceleracji, faza przewlekła, imatynib, laktoza jednowodna, monoterapia, nietolerancja leku, nowotwór hematologiczny, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, przełom blastyczny, przełom blastyczny limfoblastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia, tabletka powlekana, terapia pierwszego rzutu, terapia skojarzona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dasatinib Zentiva 20 mg
Dasatinib Zentiva jest wskazany do leczenia przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) i powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem specjalisty. U dorosłych pacjentów z CML w fazie przewlekłej zalecana dawka początkowa wynosi 100 mg raz na dobę, natomiast w fazie zaawansowanej CML (akceleracja, mieloblastyczna, limfoblastyczna) oraz u pacjentów z Ph+ ALL dawka początkowa to 140 mg raz na dobę. U pacjentów pediatrycznych dawkowanie jest uzależnione od masy ciała: 40 mg dla 10–<20 kg, 60 mg dla 20–<30 kg, 70 mg dla 30–<45 kg oraz 100 mg dla ≥45 kg, podawane raz dziennie. U dzieci poniżej 10 kg zaleca się stosowanie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, gdyż tabletki nie są zalecane. Dawkę należy regularnie dostosowywać co 3 miesiące lub częściej, monitorując masę ciała i odpowiedź na leczenie. Nie ma danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 1. roku życia.
chemioterapia podstawowa, dazatynib, faza akceleracji CML, limfoblastyczna postać przełomu blastycznego, nietolerancja leku, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, pełna odpowiedź cytogenetyczna, postać mieloblastyczna, progresja choroby, przeszczepienie komórek macierzystych, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła faza CML z chromosomem Philadelphia, większa odpowiedź molekularna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maść z witaminą A LGO
Maść z witaminą A LGO zawiera retynolu palmitynian w stężeniu 400 j.m./g i wymaga stosowania ścisłych środków ostrożności. Produkt nie powinien być aplikowany na rany otwarte ani błony śluzowe ze względu na ryzyko podrażnienia i opóźnienia gojenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ochronę oczu przed kontaktem z maścią, gdyż może to prowadzić do podrażnień. Istotne jest również monitorowanie pacjentów pod kątem reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza tych z historią alergii na lanolinę, która jest składnikiem pomocniczym preparatu i może wywoływać kontaktowe zapalenie skóry.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gefitinib Krka 250 mg
Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) produktem Gefitinib Krka powinno być prowadzone przez doświadczonego onkologa. Zalecana dawka wynosi 250 mg (1 tabletka powlekana) raz na dobę, przyjmowana codziennie o stałej porze, co zwiększa adherencję terapii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien ją przyjąć jak najszybciej, o ile do kolejnej dawki pozostaje więcej niż 12 godzin; nie wolno stosować dawki podwójnej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością wątroby (Child-Pugh B lub C), u których stężenie gefitynibu w osoczu jest podwyższone, co wymaga ścisłego monitorowania działań niepożądanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i klirensem kreatyniny >20 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast przy klirensie ≤20 ml/min zaleca się ostrożność. Nie ma potrzeby dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku ani u pacjentów z genotypem wolnego metabolizmu CYP2D6, choć u tych ostatnich wskazane jest ścisłe monitorowanie toksyczności. Gefitinib nie jest wskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
aminotransferaza asparaginowa, biegunka, bilirubina, dysfagia, działanie niepożądane, fosfataza alkaliczna, gastrostomia, gefitynib, genotyp CYP2D6, klirens kreatyniny, leczenie przeciwnowotworowe, marskość wątroby, niedrobnokomórkowy rak płuca, nietolerancja leku, niewydolność wątroby, przerzuty w wątrobie, reakcja skórna, skala Child-Pugh, sonda nosowo-żołądkowa, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Dawkowanie i sposób podawania
Nebiwolol, selektywny beta-adrenolityk, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca oraz stabilnej choroby wieńcowej. W terapii nadciśnienia u dorosłych standardowa dawka wynosi 5 mg raz na dobę, z efektem terapeutycznym widocznym po 1-2 tygodniach, a pełnym po 4 tygodniach. U pacjentów powyżej 65 lat oraz z niewydolnością nerek dawka początkowa to 2,5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg/dobę. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca i stabilnej choroby wieńcowej dawkę należy stopniowo zwiększać co 1-2 tygodnie od 1,25 mg do maksymalnie 10 mg na dobę, pod ścisłym nadzorem lekarskim, monitorując parametry hemodynamiczne i objawy kliniczne. Nebiwolol podaje się doustnie, z posiłkiem lub niezależnie od niego, a tabletki można dzielić, co ułatwia dostosowanie dawki.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia objawowa, ciężka niewydolność nerek, częstość akcji serca, digoksyna, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, leczenie długotrwałe, leczenie nadciśnienia, leczenie skojarzone, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, przewlekła niewydolność serca, stabilna choroba wieńcowa, stężenie kreatyniny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aclotin 250 mg
Lek Aclotin zawierający 250 mg tyklopidyny chlorowodorku podaje się doustnie, standardowo w dawce 250 mg dwa razy na dobę, najlepiej podczas posiłków, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Tabletki powlekane nie powinny być dzielone ani kruszone. U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki oraz regularne monitorowanie funkcji narządów i parametrów krzepnięcia, ze względu na zmniejszony klirens tyklopidyny i zmiany w syntezie czynników krzepnięcia. Stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest zalecane z powodu braku danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność.
Aclotin, ciężka niewydolność nerek, czynnik krzepnięcia, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, klirens tyklopidyny, nietolerancja leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry kliniczne, parametry krzepnięcia, tabletka powlekana, terapia tyklopidyną, tolerancja przewodu pokarmowego, tyklopidyny chlorowodorek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Synthon 25 mg
Sunitinib Synthon, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, zawiera sunitynib w formie jabłczanu i jest stosowany w leczeniu zaawansowanych nowotworów u dorosłych. Wskazania obejmują nieoperacyjny lub przerzutowy guz podścieliskowy przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowany lub przerzutowy rak nerkowokomórkowy (MRCC) oraz wysoko zróżnicowane nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET) z progresją choroby. Leczenie powinno być prowadzone przez onkologów w specjalistycznych ośrodkach, z uwzględnieniem dokładnej diagnostyki i monitorowania stanu klinicznego pacjenta.
GIST, imatynib, jabłczan, kapsułka twarda, leczenie onkologiczne, MRCC, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na leczenie, pNET, progresja choroby, progresja nowotworu, przerzuty raka nerkowokomórkowego, rak nerkowokomórkowy, sunitynib, terapia przeciwnowotworowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Memotropil 800 mg
Memotropil, zawierający piracetam w dawce 800 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na piracetam, inne pochodne pirolidonu oraz substancje pomocnicze, w tym lak z żółcienią pomarańczową (E 110, 0,01 mg/tabletka), żółcienią chinolinową (E 104, 1,90 mg/tabletka) oraz lecytynę sojową (1,68 mg/tabletka). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na soję lub orzeszki ziemne, u których stosowanie leku jest przeciwwskazane. Ponadto, Memotropil nie powinien być stosowany u osób ze schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) ze względu na ryzyko kumulacji piracetamu i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
farmakoterapia, funkcja nerek, klirens kreatyniny, krwawienie śródmózgowe, lecytyna sojowa, Memotropil, mimowolne ruchy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na soję, nietolerancja leku, piracetam, pląsawica Huntingtona, pochodne pirolidonu, schyłkowa niewydolność nerek, stan neurologiczny, substancje pomocnicze, tabletki powlekane, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Volulyte 6% –
Volulyte 6% to infuzyjny roztwór zawierający 6% hydroksyetyloskrobię (HES) o średniej masie cząsteczkowej 130 000 Da i stopniu podstawienia 0,38-0,45, pozyskiwaną ze skrobi kukurydzianej, wzbogacony elektrolitami (Na, K, Mg, Cl, octany) o osmolarności 286,5 mOsm/l. Preparat stosowany jest jako środek objętościowy, jednak jego podawanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym zaburzeń krzepnięcia krwi, które występują rzadko i są zależne od dawki, zwłaszcza po dużych dawkach. Ponadto, mogą pojawić się reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne (rzadko), manifestujące się nadwrażliwością, objawami grypopodobnymi, zaburzeniami rytmu serca, skurczem oskrzeli oraz obrzękiem płuc o charakterze niesercowym. Częstym działaniem niepożądanym jest świąd, który może pojawić się z opóźnieniem nawet po kilku tygodniach od zakończenia terapii i utrzymywać się przez miesiące.
amylaza w surowicy, białka osocza, bradykardia, czynniki krzepnięcia, działania niepożądane leków, efekt rozcieńczenia, hematokryt, hydroksyetyloskrobia, leczenie ratunkowe, nadwrażliwość, nietolerancja leku, obrzęk płuc, osmolarność, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie trzustki - Leksykon substancji czynnych
Borneol – Działania niepożądane
Borneol, stosowany w preparatach takich jak Rowachol i Rowatinex w leczeniu schorzeń układu moczowego, w tym kamicy nerkowej, charakteryzuje się stosunkowo wysokim profilem bezpieczeństwa. Działania niepożądane występują rzadko i najczęściej dotyczą układu pokarmowego, obejmując odbijania i uczucie miętowego smaku (Rowachol), a także przejściowe zaburzenia żołądkowe i wymioty (Rowatinex). Pojedyncze przypadki dotyczące błony śluzowej jamy ustnej, takie jak bolesność i owrzodzenia, odnotowano głównie przy stosowaniu Rowacholu. Nietolerancja leku została udokumentowana w dwóch przypadkach przy Rowatinex, co wymaga odstawienia preparatu i ewentualnej diagnostyki alergologicznej.
błona śluzowa jamy ustnej, bolesność jamy ustnej, borneol, diagnostyka alergologiczna, dyskomfort żołądka, działanie niepożądane, kamica nerkowa, monitorowanie pacjenta, nietolerancja leku, nudności, odbijanie, owrzodzenie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, przerwanie leczenia, Rowachol, Rowatinex, schemat dawkowania, układ moczowy, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie żołądkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy 500 mg + 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy wykazały, że toksyczność imipenemu ogranicza się głównie do nerek, jednak jednoczesne podawanie cylastatyny w stosunku 1:1 skutecznie zapobiega nefrotoksyczności poprzez blokadę wnikania imipenemu do komórek kanalików nerkowych. W badaniach teratologicznych na ciężarnych makakach jawajskich stosowano dawki 40 mg + 40 mg/kg mc./dobę dożylnie, obserwując objawy toksyczności takie jak wymioty, brak łaknienia, zmniejszenie masy ciała, biegunka, poronienia oraz zgony. Przy wyższych dawkach około 100 mg + 100 mg/kg mc./dobę, podawanych w infuzji dożylnej, odnotowano minimalne objawy nietolerancji, brak zgonów oraz brak działania teratogennego, choć zaobserwowano zwiększoną liczbę niezagnieżdżonych embrionów, co może wskazywać na wpływ na wczesne etapy rozwoju zarodka.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, badanie teratologiczne, badanie toksyczności, cylastatyna, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, imipenem, infuzja dożylna, kanalik nerkowy, makak jawajski, nietolerancja leku, niezagnieżdżony embrion, potencjał karcinogenny, toksyczność, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rowatinex –
Produkt leczniczy Rowatinex charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, z niewielką liczbą działań niepożądanych o łagodnym i przejściowym przebiegu. Dominującymi objawami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowe, występujące u niewielkiej liczby pacjentów, które mają charakter łagodny i samoistnie ustępują. Rzadko obserwuje się epizody wymiotów oraz bardzo rzadkie przypadki nietolerancji leku, zarejestrowane w dwóch przypadkach, bez określonej przyczyny. Żadne z działań niepożądanych nie wykazuje istotnego znaczenia klinicznego ani nie wpływa negatywnie na bezpieczeństwo terapii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Abacavir + Lamivudine Sandoz 600 mg + 300 mg
Preparat Abacavir + Lamivudine Sandoz w dawce 600 mg abakawiru i 300 mg lamiwudyny w formie tabletek powlekanych jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (abakawir, lamiwudyna) lub na substancje pomocnicze, w tym żółcień pomarańczową (E 110). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią reakcji nadwrażliwości na którykolwiek ze składników leku, gdyż może to prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Personel medyczny powinien dokładnie zbadać wywiad alergiczny pacjenta przed rozpoczęciem terapii, a w przypadku wątpliwości rozważyć wykonanie testów diagnostycznych oraz konsultację alergologiczną.
Abacavir Lamivudine Sandoz, abakawir i lamiwudyna, alergolog, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek abakawiru, leczenie antyretrowirusowe, nadwrażliwość na substancje czynne, nietolerancja leku, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, test diagnostyczny, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Kaspofungina – Wskazania do stosowania
Kaspofungina, echinokandyna dostępna w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (50 mg o stężeniu 5,2 mg/ml oraz 70 mg o stężeniu 7,2 mg/ml), jest wskazana do leczenia inwazyjnej kandydozy u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży. Ponadto, znajduje zastosowanie w terapii inwazyjnej aspergilozy u pacjentów z opornością lub nietolerancją na amfoterycynę B (w tym preparaty lipidowe) i/lub itrakonazol, po co najmniej 7-dniowym leczeniu bez poprawy klinicznej (brak odpowiedzi definiowany jako progresja zakażenia lub brak poprawy po 7 dniach terapii). Kaspofungina jest również stosowana empirycznie u pacjentów z gorączką i neutropenią, u których istnieje podejrzenie inwazyjnego zakażenia grzybiczego, szczególnie w populacjach hematologicznych, onkologicznych i po przeszczepach, gdzie szybkie wdrożenie terapii jest kluczowe.
Aspergillus, Candida, diagnostyka mikrobiologiczna, działanie niepożądane, echinokandyna, gorączka, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, koncentrat roztworu do infuzji, lek przeciwgrzybiczny, neutrofile, neutropenia, nietolerancja leku, obniżona odporność, oporność na amfoterycynę B, pacjent hematologiczny, pacjent onkologiczny, progresja zakażenia, terapia empiryczna, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Krka 12,5 mg
Sunitinib Krka jest dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, zawierających sunitynibu jabłczan. Lek jest wskazany do leczenia nieoperacyjnych i/lub przerzutowych nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) u dorosłych pacjentów po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (MRCC) zarówno z przerzutami, jak i bez nich, oraz wysoko zróżnicowanych, nieoperacyjnych lub przerzutowych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) u dorosłych z progresją choroby. Wskazania te podkreślają rolę sunitynibu jako terapii drugiego rzutu w zaawansowanych i opornych na wcześniejsze leczenie nowotworach.
GIST, imatynib, MRCC, nieoperacyjny nowotwór z przerzutami, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na imatynib, pNET, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, stopień zróżnicowania nowotworu, sunitynib - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Krka 50 mg
Dasatinib Krka jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu białaczek z chromosomem Philadelphia (Ph+), w tym przewlekłej białaczki szpikowej (CML) w fazie przewlekłej, akceleracji oraz przełomu blastycznego, a także ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) Ph+. U dorosłych lek jest wskazany jako terapia pierwszego rzutu w nowo rozpoznanej CML Ph+ w fazie przewlekłej oraz w przypadku oporności lub nietolerancji na imatynib w innych fazach choroby i w ALL Ph+. W populacji pediatrycznej Dasatinib stosuje się zarówno jako terapię pierwszego rzutu w nowo rozpoznanej CML Ph+ CP, jak i w leczeniu opornym lub nietolerowanym na imatynib, a także w skojarzeniu z chemioterapią w Ph+ ALL. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach: 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg oraz 140 mg, zawierających odpowiednio 26 mg do 184 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
badanie cytogenetyczne, badanie molekularne, chromosom Philadelphia, dazatynib, faza akceleracji, faza przewlekła, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, leczenie skojarzone, nietolerancja leku, odpowiedź na leczenie, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, pacjent pediatryczny, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa w fazie przewlekłej, schemat dawkowania, stan kliniczny, tabletka powlekana, terapia pierwszego rzutu - Leksykon substancji czynnych
Anetol – Działania niepożądane
Anetol, będący składnikiem preparatu Rowatinex, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w terapii schorzeń układu moczowego. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem występują rzadko i mają przeważnie łagodny, przemijający charakter. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w nadbrzuszu, uczucie pełności oraz nudności, które zwykle nie wymagają przerwania leczenia i mogą być łagodzone przez przyjmowanie leku podczas posiłku. Rzadziej pojawiają się epizody wymiotów, zwłaszcza przy przyjmowaniu preparatu na pusty żołądek, co wymaga konsultacji lekarskiej i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Bardzo rzadkie są przypadki nietolerancji leku o nieznanej etiologii, które wskazują na konieczność przerwania terapii i rozważenia alternatywnych metod leczenia.
anetol, błona śluzowa przewodu pokarmowego, dolegliwości przewodu pokarmowego, dyskomfort nadbrzusza, idiosynkrazja, nietolerancja leku, nudności, olejki eteryczne, reakcja nadwrażliwości, Rowatinex, schorzenia układu moczowego, uczucie pełności, wymioty, zaburzenia żołądkowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Banavin 5 mg
Banavin, zawierający wortioksetynę bromowodorek, jest wskazany do leczenia dużych epizodów depresyjnych u dorosłych pacjentów. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od nasilenia objawów, wcześniejszej odpowiedzi na leczenie oraz współistniejących schorzeń. Duże epizody depresyjne charakteryzują się obniżeniem nastroju, anhedonią oraz objawami somatycznymi i poznawczymi, które znacząco wpływają na funkcjonowanie pacjenta. Decyzja o zastosowaniu Banavinu powinna opierać się na dokładnej ocenie klinicznej i spełnieniu kryteriów diagnostycznych zgodnych z ICD-10 lub DSM-5.
anhedonia, duży epizod depresyjny, działanie niepożądane, farmakoterapia, klasyfikacja ICD-10, lek przeciwdepresyjny, nawrót epizodu depresyjnego, nietolerancja leku, objawy depresyjne, objawy somatyczne, obniżenie nastroju, odpowiedź terapeutyczna, oporność na leczenie, wortioksetyna bromowodorek, zaburzenia funkcji poznawczych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olicard 60 retard 60 mg
Olicard 60 retard jest dostępny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, zawierających 60 mg monoazotanu izosorbidu. Standardowe dawkowanie u dorosłych to 1 kapsułka raz na dobę, podawana doustnie w całości, popijając wodą, co zapewnia stabilne stężenie leku i minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. Terapia powinna być rozpoczynana od niższych dawek z ich stopniową titracją do dawki docelowej, co umożliwia adaptację organizmu i zmniejsza ryzyko nietolerancji. Czas trwania leczenia ustala lekarz na podstawie oceny klinicznej pacjenta oraz monitorowania skuteczności i bezpieczeństwa terapii.
działanie niepożądane, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, monoazotan izosorbidu, nietolerancja leku, Olicard retard, pacjent pediatryczny, populacja pediatryczna, przedłużone uwalnianie substancji czynnej, schemat dawkowania, stan kliniczny pacjenta, substancja czynna, titracja dawki, wywiad medyczny, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Curacne 20 mg 20 mg
Izotretynoina w postaci kapsułek miękkich Curacne 20 mg jest wskazana do leczenia ciężkich postaci trądziku i powinna być przepisywana wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w terapii retynoidami ogólnoustrojowymi. Terapia rozpoczyna się od dawki 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, z możliwością dostosowania do zakresu 0,5-1,0 mg/kg mc./dobę w zależności od indywidualnej tolerancji i odpowiedzi pacjenta. Całkowita dawka skumulowana powinna wynosić 120-150 mg/kg mc., co jest kluczowe dla długotrwałej remisji i minimalizacji nawrotów. Standardowy czas trwania terapii wynosi 16-24 tygodnie, a kapsułki należy przyjmować doustnie z posiłkiem, raz lub dwa razy dziennie. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 1 mg/kg mc./dobę lub do najwyższej tolerowanej dawki.
ciężka niewydolność nerek, ciężki trądzik, Curacne, cykl terapii, dawka skumulowana, działanie niepożądane, izotretynoina, kapsułka miękka, nawrót choroby, nietolerancja leku, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, remisja długotrwała, retynoidy systemowe, schemat dawkowania, terapia izotretynoiną, trądzik młodzieńczy - Leksykon substancji czynnych
Wapń dobesylan – Przeciwwskazania stosowania
Dobesylan wapnia, substancja czynna preparatu Doxium 500 (kapsułki twarde zawierające 500 mg substancji aktywnej), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dobesylan wapnia lub na substancje pomocnicze zawarte w leku. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, aby wykluczyć wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na ten związek lub podobne substancje. W przypadku potwierdzonej alergii lub nietolerancji, stosowanie Doxium 500 jest bezwzględnie przeciwwskazane, a lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia.
alergia na leki, dobesylan wapnia, Doxium 500, duszność, kapsułka twarda, leczenie objawowe, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nietolerancja leku, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, terapia alternatywna, wysypka skórna, wywiad medyczny, związek chemiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Axotret 10 mg
Axotret (izotretynoina) w kapsułkach miękkich (10 mg i 20 mg) jest wskazany do leczenia ciężkich postaci trądziku i powinien być przepisywany wyłącznie przez dermatologa z doświadczeniem w terapii ogólnoustrojowymi retynoidami. Terapia rozpoczyna się od dawki 0,5 mg/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 1 mg/kg mc./dobę, przyjmowanej podczas posiłku raz lub dwa razy dziennie. Czas leczenia standardowo wynosi 16-24 tygodnie, a dawka skumulowana powinna mieścić się w zakresie 120-150 mg/kg mc., co jest kluczowe dla uzyskania długotrwałej remisji i minimalizacji nawrotów. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 1 mg/kg mc./dobę lub maksymalnej tolerowanej dawki. Dzieci poniżej 12 lat nie powinny być leczone izotretynoiną, a u pacjentów z nietolerancją leku zaleca się stosowanie mniejszych dawek, co jednak wiąże się z wydłużeniem terapii i zwiększonym ryzykiem nawrotu choroby.
Axotret, ciężka niewydolność nerek, ciężka postać trądziku, cykl terapii, dawka dobowa, dawka skumulowana, dermatolog, długotrwała remisja, działanie niepożądane, izotretynoina, kapsułka miękka, leczenie trądziku, masa ciała, nawrót choroby, nietolerancja leku, odpowiedź terapeutyczna, remisja trądziku, schemat dawkowania - Leksykon substancji czynnych
Bosutynib – Wskazania do stosowania
Bosutynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (CML Ph+) u dorosłych. Dostępny jest w formie tabletek powlekanych w dawkach 100 mg, 400 mg oraz 500 mg (produkty Bosutinib Stada i Bosutinib Zentiva). Lek jest wskazany jako terapia pierwszego rzutu u pacjentów z nowo rozpoznaną CML Ph+ w fazie przewlekłej (CP) bez wcześniejszego leczenia inhibitorami kinazy tyrozynowej (TKI). Ponadto, bosutynib jest zalecany u pacjentów w fazie przewlekłej, akceleracji (AP) oraz przełomu blastycznego (BP), którzy byli wcześniej leczeni innymi TKI (imatynib, nilotynib, dasatynib), ale z powodu oporności, nietolerancji lub obecności mutacji w domenie kinazowej BCR-ABL wymagają zmiany terapii. Wskazania obejmują także pacjentów z przeciwwskazaniami do stosowania innych TKI lub specyficznym profilem toksyczności tych leków.
bosutynib, choroby współistniejące, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, faza przełomu blastycznego, faza przewlekła, historia leczenia, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitory kinazy tyrozynowej, mutacja BCR-ABL, nietolerancja leku, oporność na leki, parametry laboratoryjne, profil molekularny, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa Ph+, stadium zaawansowania, tabletka powlekana, toksyczność leku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Crotamiton Farmapol
Produkt leczniczy Crotamiton Farmapol w postaci płynu do stosowania na skórę o stężeniu 100 mg/g jest przeznaczony wyłącznie do aplikacji miejscowej i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Należy unikać kontaktu preparatu z twarzą, oczami, skórą wokół oczu, błonami śluzowymi oraz uszkodzoną skórą ze względu na ryzyko podrażnień oraz zwiększonego wchłaniania substancji czynnej. Szczególną ostrożność należy zachować podczas aplikacji w obszarach o zwiększonej wrażliwości, takich jak okolice pach i narządów płciowych, gdzie skóra jest cieńsza i bardziej podatna na podrażnienia oraz absorpcję leku. Pojawienie się objawów podrażnienia po pierwszej aplikacji stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania preparatu.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dasatinib Zentiva 50 mg
Dasatinib Zentiva, dostępny w dawkach 20 mg, 50 mg, 80 mg, 100 mg oraz 140 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera substancję czynną dazatynib. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania tego leku jest nadwrażliwość na dazatynib lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w preparacie wynosi odpowiednio: 28 mg (20 mg dawka), 69 mg (50 mg), 111 mg (80 mg), 138 mg (100 mg) oraz 194 mg (140 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, gdyż podawanie leku w wyższych dawkach może wywołać objawy nietolerancji.
brak laktazy, dasatinib, dazatynib, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nietolerancja leku, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, test alergiczny, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Astexana 25 mg
Eksemestan, substancja czynna leku Astexana, charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, co potwierdzają dane kliniczne i przedkliniczne. W badaniach klinicznych zdrowym ochotniczkom podawano pojedyncze dawki do 800 mg, a kobietom po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi dawki do 600 mg/dobę, bez wystąpienia poważnych działań niepożądanych zagrażających życiu. W modelach zwierzęcych dawka śmiertelna dla szczurów przekraczała 2000-krotnie, a dla psów 4000-krotnie zalecaną dawkę ludzką (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała), co wskazuje na niską toksyczność eksemestanu nawet przy znacznych przekroczeniach dawek terapeutycznych.
badania przedkliniczne, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dawka zalecana, działania niepożądane, eksemestan, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, margines bezpieczeństwa, menopauza, nietolerancja leku, odtrutka, parametry życiowe, pojedyncza dawka, stan świadomości, toksyczność leku, zaawansowany rak piersi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Sandoz 50 mg
Dasatinib Sandoz, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 80 mg, 100 mg i 140 mg, jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu białaczek z chromosomem Philadelphia (Ph+). U dorosłych wskazany jest jako terapia pierwszego rzutu w nowo rozpoznanej przewlekłej białaczce szpikowej (CML) w fazie przewlekłej oraz jako leczenie u pacjentów z opornością lub nietolerancją na wcześniejsze terapie, w tym imatynib. Ponadto, stosowany jest w ostrych białaczkach limfoblastycznych (ALL) Ph+ oraz w limfoblastycznej postaci przełomu blastycznego CML. U dzieci dasatinib jest wskazany zarówno jako terapia pierwszego rzutu, jak i leczenie drugiego rzutu w przypadku oporności lub nietolerancji na imatynib, a w ALL Ph+ stosowany jest w skojarzeniu z chemioterapią.
chromosom Philadelphia, dazatynib, faza akceleracji, faza przełomu blastycznego, faza przewlekła, imatynib, laktoza jednowodna, limfoblastyczny przełom blastyczny, monoterapia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja leku, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odpowiedź molekularna, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, przewlekła białaczka szpikowa, terapia drugiego rzutu, terapia pierwszego rzutu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asikreba 12,5 mg
Sunitynib, substancja czynna leku Asikreba dostępna w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, jest inhibitorem kinaz tyrozynowych stosowanym u dorosłych pacjentów w leczeniu trzech głównych jednostek onkologicznych: nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanego i przerzutowego raka nerkowokomórkowego (RCC/MRCC) oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. Lek jest wskazany w sytuacjach, gdy guzy są nieoperacyjne i/lub występują przerzuty, a jego stosowanie wymaga indywidualizacji dawki w zależności od tolerancji i stanu klinicznego pacjenta. Kapsułki różnią się wyglądem i rozmiarem, co ułatwia ich identyfikację, a dawka 37,5 mg zawiera substancje pomocnicze o potencjalnym działaniu alergizującym (żółcień pomarańczowa FCF E110 i tartrazyna E102).
choroba przerzutowa, GIST, guz nieoperacyjny, imatynib, inhibitor kinaz tyrozynowych, kapsułka twarda, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na lek, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, substancja czynna, substancja pomocnicza, sunitynib, terapia drugiej linii, zaawansowany rak nerkowokomórkowy, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Axotret 20 mg
Izotretynoina w formie kapsułek miękkich (Axotret 10 mg i 20 mg) jest wskazana do leczenia ciężkich postaci trądziku i powinna być przepisywana wyłącznie przez dermatologów z doświadczeniem w stosowaniu retynoidów ogólnych. Terapia rozpoczyna się od dawki 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, z możliwością dostosowania do 0,5-1,0 mg/kg mc./dobę, przyjmowanych podczas posiłku w jednej lub dwóch dawkach dziennie, co zwiększa biodostępność leku. Czas leczenia wynosi zwykle 16-24 tygodnie, a całkowita dawka skumulowana powinna mieścić się w zakresie 120-150 mg/kg mc., gdyż przekroczenie tej wartości nie przynosi dodatkowych korzyści terapeutycznych. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 1,0 mg/kg mc./dobę lub maksymalnej tolerowanej dawki. U dzieci poniżej 12 lat stosowanie izotretynoiny nie jest zalecane.
biodostępność substancji czynnej, ciężka niewydolność nerek, ciężka postać trądziku, dawka dobowa, dawka skumulowana, dermatolog, długotrwała remisja, działanie niepożądane, izotretynoina, kapsułka miękka, maksymalna tolerowana dawka, nawrót choroby, nietolerancja leku, objaw trądziku, remisja choroby, retynoidy ogólne, substancja czynna, trądzik przed okresem dojrzewania - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Sunitinib Synthon jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, zawierających sunitynibu jabłczan. Lek jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z trzema typami nowotworów: nieoperacyjnymi i/lub przerzutowymi nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem (z powodu oporności lub nietolerancji), zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz wysoko zróżnicowanymi, nieoperacyjnymi lub przerzutowymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. Kapsułki różnią się wyglądem i nadrukiem w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu.
GIST, imatynib, leczenie przeciwnowotworowe, leczenie systemowe, MRCC, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność nowotworu, pNET, progresja choroby nowotworowej, progresja nowotworu, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, stadium zaawansowania choroby, sunitinib, sunitynibu jabłczan, terapia drugiej linii, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin STADA 100 mg
Sitagliptin STADA, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) i jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami). Ponadto, Sitagliptin STADA znajduje zastosowanie w trójskładnikowej terapii doustnej oraz jako uzupełnienie leczenia insuliną, gdy stała dawka insuliny wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. W każdym schemacie leczenia zaleca się kontynuowanie diety cukrzycowej i regularnej aktywności fizycznej.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, dieta cukrzycowa, insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy doustny, metformina, monoterapia, nietolerancja leku, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazania do metforminy, reżim dietetyczny, sytagliptyna, terapia doustna dwuskładnikowa, terapia doustna trójskładnikowa, terapia trójlekowa, tiazolidynedion, wartości docelowe glikemii, zaburzenia żołądkowo-jelitowe