fosfokinaza kreatynowa

Fosfokinaza kreatynowa (CPK lub CK) to enzym występujący głównie w tkance mięśniowej, w tym w mięśniu sercowym, mięśniach szkieletowych oraz w mózgu. Odpowiada za kataliz reakcji przekształcania kreatyny w fosfokreatynę, co jest kluczowe dla metabolizmu energetycznego komórek.

W diagnostyce laboratoryjnej oznaczanie poziomu fosfokinazy kreatynowej ma istotne znaczenie w wykrywaniu uszkodzeń tkanki mięśniowej. Podwyższone wartości CK we krwi mogą wskazywać na zawał mięśnia sercowego, dystrofie mięśniowe, rabdomiolizę, uraz mięśni szkieletowych czy też uszkodzenia spowodowane intensywnym wysiłkiem fizycznym.

Istnieją trzy główne izoenzymy fosfokinazy kreatynowej: CK-MM (dominujący w mięśniach szkieletowych), CK-MB (występujący głównie w mięśniu sercowym) oraz CK-BB (obecny przede wszystkim w tkance mózgowej). Oznaczanie izoenzymów, zwłaszcza CK-MB, jest szczególnie wartościowe w diagnostyce ostrych zespołów wieńcowych, choć obecnie częściej wykorzystuje się troponiny jako markery bardziej specyficzne dla uszkodzenia mięśnia sercowego.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Daptomycyna – Dawkowanie i sposób podawania

Daptomycyna jest antybiotykiem lipopeptydowym stosowanym w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (cSSTI) oraz bakteriemii wywołanej przez Staphylococcus aureus (SAB), w tym prawostronnego infekcyjnego zapalenia wsierdzia (RIE). U dorosłych pacjentów dawkowanie wynosi 4 mg/kg mc. raz na dobę przez 7-14 dni w cSSTI bez bakteriemii, natomiast w przypadku współistniejącej bakteriemii lub RIE stosuje się 6 mg/kg mc. raz na dobę, z czasem leczenia dostosowanym do ryzyka powikłań i oficjalnych zaleceń. U pacjentów z klirensem kreatyniny < 30 mL/min dawkowanie jest modyfikowane do podawania co 48 godzin. Daptomycyna podawana jest dożylnie w 0,9% roztworze chlorku sodu, jako infuzja trwająca 30 minut lub wstrzyknięcie dożylne trwające 2 minuty (u dorosłych). U dzieci i młodzieży dawki są wyższe i zależne od wieku oraz obecności bakteriemii, podawana wyłącznie w formie infuzji dożylnej trwającej 30-60 minut. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 1 roku życia ze względu na ryzyko toksyczności mięśniowej i neurologicznej.
antybiotyk lipopeptydowy, bakteriemia, bakteriemia Staphylococcus aureus, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cSSTI, daptomycyna, farmakokinetyka, fosfokinaza kreatynowa, hemodializa, infuzja dożylna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia, proszek do sporządzania roztworu, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, RIE, SAB, Staphylococcus aureus, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Rudavane 10 mg

Rupatadyna w dawce 10 mg, stosowana u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z metabolizmem przez izoenzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol czy klarytromycyna, mogą powodować nawet 10-krotne zwiększenie ekspozycji na rupatadynę, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) zwiększają ekspozycję 2-3-krotnie, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Spożycie soku grejpfrutowego powoduje 3,5-krotne zwiększenie stężenia leku, dlatego jest przeciwwskazane podczas terapii. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A4, takich jak niektóre leki przeciwarytmiczne, cyklosporyna czy takrolimus, zaleca się monitorowanie stężeń i działania terapeutycznego.
atorwastatyna, benzodiazepina, cyklosporyna, diltiazem, działanie sedatywne, erytromycyna, flukonazol, fosfokinaza kreatynowa, glikoproteina p, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek hamujący czynność OUN, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający i nasenny, lowastatyna, nefazodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, rupatadyna, simwastatyna, sok grejpfrutowy, statyna, takrolimus, worykonazol, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Przedawkowanie – Agnis 50 mg

Przedawkowanie wildagliptyny, substancji czynnej leku Agnis (50 mg wildagliptyny), może prowadzić do szeregu działań niepożądanych, które obserwowano w badaniach tolerancji u zdrowych ochotników przy dawkach 400 mg i 600 mg podawanych przez 10 dni. Przy dawce 400 mg zgłaszano ból mięśni (3 przypadki), parestezje, gorączkę, obrzęk oraz przemijające zwiększenie aktywności lipazy. Przy dawce 600 mg odnotowano obrzęk stóp i dłoni, parestezje, a także wzrost biomarkerów uszkodzenia mięśni i wątroby, takich jak fosfokinaza kreatynowa (CPK), aminotransferaza asparaginianowa (AspAT), białko C-reaktywne (CRP) oraz mioglobina. Wszystkie objawy i nieprawidłowości laboratoryjne ustępowały samoistnie po odstawieniu leku bez konieczności specyficznego leczenia.
AGNIS, aktywność lipazy, aminotransferaza asparaginianowa, białko C-reaktywne, ból mięśniowy, dysfagia, działanie niepożądane, enzym trzustkowy, fosfokinaza kreatynowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemodializa, hepatotoksyczność, hydroliza, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, marker zapalny, metabolit, mioglobina, miopatia, obrzęk, obrzęk kończyn, parestezja, retencja płynów, substancja czynna, wildagliptyna
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zentasta

Produkt leczniczy Zentasta, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych ze strony układu mięśniowego, w tym miopatii i rabdomiolizy. Rabdomioliza, choć bardzo rzadka przy monoterapii ezetymibem, znacząco częściej występuje przy jednoczesnym stosowaniu statyn, takich jak atorwastatyna. Objawia się ona podwyższonym poziomem fosfokinazy kreatynowej (CPK) powyżej 10-krotności górnej granicy normy (GGN), mioglobinemią i mioglobinurią, co może prowadzić do niewydolności nerek i stanowi zagrożenie życia. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się immunozależną miopatię martwiczą (IMNM) charakteryzującą się utrzymującym się osłabieniem mięśni proksymalnych oraz podwyższonym stężeniem kinazy kreatynowej, utrzymującym się mimo odstawienia statyn.
aktywność CPK, ból mięśni, choroba wątroby, dziedziczne zaburzenie mięśni, ezetymib i atorwastatyna, fosfokinaza kreatynowa, immunozależna miopatia martwicza, IMNM, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, miopatia i rabdomioliza, monoterapia ezetymibem, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, osłabienie mięśni proksymalnych, rabdomioliza, toksyczne działanie na mięśnie, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni
Leksykon leków
Działania niepożądane – Aribit 10 mg

Arypiprazol, substancja czynna leku Aribit dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 30 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z najczęściej zgłaszanymi akatyzją i nudnościami (>3% pacjentów). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Wśród działań niepożądanych obserwuje się m.in. zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia), reakcje alergiczne (w tym anafilaksja), zaburzenia endokrynologiczne (hiperprolaktynemia), metaboliczne (cukrzyca, hiperglikemia), psychiczne (bezsenność, lęk, depresja, próby samobójcze, zaburzenia kontroli impulsów), neurologiczne (akatyzja, zaburzenia pozapiramidowe, złośliwy zespół neuroleptyczny), kardiologiczne (tachykardia, torsade de pointes, nagły zgon), oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia). W badaniach klinicznych EPS występowały u 19-26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem, z akatyzją u 6,2-12,1%, co jest istotne w kontekście monitorowania terapii.
akatyzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, dysfagia, dyskineza, dystonia, fosfataza alkaliczna, fosfokinaza kreatynowa, gammaglutamylotransferaza, haloperydol, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, schizofrenia, sedacja, skurcz krtani, torsade de pointes, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zespół abstynencyjny noworodków, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupurix 10 mg

Rupurix, zawierający 10 mg rupatadyny fumaranu, był badany klinicznie na ponad 2043 pacjentach dorosłych i młodzieży, z 120 pacjentami stosującymi lek przez co najmniej rok, co umożliwiło ocenę długoterminowego profilu bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane miały nasilenie łagodne do umiarkowanego i obejmowały senność (9,4%), bóle głowy (6,9%), zmęczenie (3,1%), astenia (1,5%), suchość w ustach (1,2%) oraz zawroty głowy (1,03%). Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z częstością od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę zwrócono na reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy), tachykardię i kołatanie serca, które występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz interwencji medycznej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, ból w nadbrzuszu, choroba układu sercowo-naczyniowego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, działanie niepożądane, fosfokinaza kreatynowa, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, krwawienie z nosa, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna fumaran, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość w jamie ustnej, suchość w ustach, tachykardia, test czynności wątroby, uszkodzenie hepatocytu, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie koncentracji, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zaparcie, zawrót głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Tegretol 20 mg/ml

Przedawkowanie karbamazepiny (Tegretol) prowadzi do wieloukładowych zaburzeń, głównie dotyczących ośrodkowego układu nerwowego (OUN), układu krążenia, oddechowego oraz innych narządów. Wysokie stężenia leku wywołują depresję OUN, objawiającą się od dezorientacji, senności, aż do śpiączki, drgawkami klonicznymi, zaburzeniami ruchowymi, oczopląsem i ataksją. Układ oddechowy może ulec depresji, co skutkuje spłyceniem i zwolnieniem oddechu, a także obrzękiem płuc. Zaburzenia układu krążenia obejmują częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze, poszerzenie zespołu QRS w EKG oraz ryzyko zatrzymania krążenia. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego (wymioty, opóźnione opróżnianie żołądka), mięśniowo-szkieletowego (rabdomioliza), moczowego (zatrzymanie moczu, skąpomocz, zatrucie wodne) oraz charakterystyczne odchylenia laboratoryjne, takie jak hiponatremia, kwasica metaboliczna, hiperglikemia i wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK).
ataksja, bezmocz, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawka, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiponatremia, hipotermia, karbamazepina, kwasica metaboliczna, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie, obrzęk płuc, oczopląs, oddział intensywnej terapii, opróżnianie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, skąpomocz, stężenie leku w osoczu, układ krążenia, układ oddechowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrucie wodne, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Reddy 350 mg

Profil bezpieczeństwa daptomycyny został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 2011 dorosłych pacjentów oraz 372 dzieci i młodzieży, z dawkami od 4 mg/kg mc. do 12 mg/kg mc. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmowały zakażenia oportunistyczne (grzybicze, dróg moczowych, kandydozy), niedokrwistość, zaburzenia neuropsychiatryczne (niepokój, bezsenność, zawroty i ból głowy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (nadciśnienie, niedociśnienie), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból, nudności, wymioty, biegunka), nieprawidłowe wyniki czynności wątroby (podwyższone AlAT, AspAT, ALP), reakcje skórne (wysypka, świąd), bóle kończyn i wzrost aktywności CPK, a także objawy ogólne jak odczyn w miejscu infuzji, gorączka i osłabienie. Częstość działań niepożądanych była porównywalna z lekami referencyjnymi stosowanymi w badaniach klinicznych.
bakteriemia Staphylococcus aureus, ból żołądkowo-jelitowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, czas protrombinowy, daptomycyna, dehydrogenaza mleczanowa, dysfagia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfokinaza kreatynowa, fungemia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, kandydoza, leukocytoza, małopłytkowość, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mioglobina, miopatia, miotoksyczność, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytoza, uogólniona osutka krostkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie Clostridioides difficile, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zapalenie języka, zapalenie mięśni, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zanacodar Combi 40 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Zanacodar Combi, zawierający 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wykazuje profil działań niepożądanych porównywalny do samego telmisartanu, potwierdzony w randomizowanych badaniach klinicznych na 1471 pacjentach. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy (często ≥1/100 do <1/10), które mogą znacząco wpływać na jakość życia i zwiększać ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Inne istotne działania niepożądane to niedociśnienie, w tym ortostatyczne (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100), zaburzenia rytmu serca takie jak częstoskurcz i arytmie (niezbyt często), oraz zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemia (niezbyt często) i hiponatremia (rzadko ≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu obrzęk naczynioruchowy (≥1/10 000 do <1/1000), a także na możliwość zaostrzenia tocznia rumieniowatego układowego oraz poważnych powikłań oddechowych, takich jak zespół zaburzeń oddechowych, zapalenie i obrzęk płuc.
arytmia, duszność, dysfunkcja wątroby, dyspepsja, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, kreatynina we krwi, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezja, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół zaburzeń oddechowych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aripiprazole Aurovitas

Terapia arypiprazolem wymaga ścisłej kontroli klinicznej ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zachowania samobójcze, zespół neuroleptyczny złośliwy (NMS), wydłużenie odstępu QT, dyskinezy, napady drgawkowe oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami metabolicznymi (np. cukrzyca, hiperglikemia), a także u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza z psychozą związaną z chorobą Alzheimera, gdzie odnotowano zwiększone ryzyko zgonu (3,5% vs 1,7% placebo). Arypiprazol może indukować objawy pozapiramidowe, takie jak akatyzja i parkinsonizm, szczególnie u młodzieży, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, lek może powodować zaburzenia kontroli impulsów, w tym patologiczny popęd do hazardu, kompulsywne objadanie się czy nadmierne wydatki, co wymaga aktywnego monitorowania przez lekarza prowadzącego.
akatyzja, arypiprazol, brak laktazy, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba psychiczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, dysfagia, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatynowa, gruczolak przysadki, hiperglikemia, krążenie mózgowe, kwasica ketonowa, kwasica metaboliczna, leczenie przeciwpsychotyczne, mioglobinuria, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, parkinsonizm, późna dyskineza, przejściowy napad niedokrwienny, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, schizofrenia, śpiączka hiperosmotyczna, udar, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie nastroju, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie tarczycy, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół ADHD, zespół nadpobudliwości psychoruchowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aryfrenix

Aryfrenix, zawierający arypiprazol, wymaga ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia, ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, szczególnie u osób z chorobami psychicznymi. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (np. zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia), a także u osób z czynnikami ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). Arypiprazol może powodować wydłużenie odstępu QT, dyskinezy, akatyzję, parkinsonizm oraz rzadkie przypadki Złośliwego Zespołu Neuroleptycznego (NMS). W przypadku objawów NMS lub niewytłumaczalnej gorączki należy przerwać leczenie. Lek stosować ostrożnie u pacjentów z napadami drgawek lub predyspozycjami do nich.
akatyzja i parkinsonizm, arypiprazol, brak laktazy, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, gruczolak przysadki, hiperglikemia, krążenie mózgowe, kwasica ketonowa, leczenie przeciwpsychotyczne, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, późna dyskineza, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, śpiączka hiperosmotyczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół nadpobudliwości psychoruchowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tulip Combo

Leczenie produktem Tulip Combo, zawierającym ezetymib i atorwastatynę, wiąże się z ryzykiem wystąpienia miopatii, rabdomiolizy oraz immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM). Rabdomioliza charakteryzuje się podwyższonym poziomem fosfokinazy kreatynowej (CPK) przekraczającym 10 × górną granicę normy (GGN), mioglobinemią i mioglobinurią, co może prowadzić do niewydolności nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć aktywność CPK u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni w wywiadzie, choroby wątroby, wiek powyżej 70 lat czy stosowanie leków wpływających na stężenie atorwastatyny. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli aktywność CPK przekracza 5 × GGN. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów mięśniowych oraz aktywności CPK, a w przypadku istotnego wzrostu (> 5 × GGN) lub ciężkich objawów mięśniowych leczenie należy przerwać.
aminotransferaza, boceprewir, brak laktazy, choroba wątroby, cyklosporyna, daptomycyna, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, ezetymib, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, miastenia de novo, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, pochodna kumaryny, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, telaprewir, udar krwotoczny, warfaryna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan Bluefish 40 mg

Profil bezpieczeństwa telmisartanu, w tym preparatu Telmisartan Bluefish, został szczegółowo oceniony w kontrolowanych badaniach klinicznych oraz długoterminowych obserwacjach obejmujących 21 642 pacjentów leczonych do 6 lat. Częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo i nie wykazywała zależności od dawki, płci, wieku ani rasy. Do ciężkich działań niepożądanych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (≥1/10 000 do <1/1 000), a także ostra niewydolność nerek, które wymagają natychmiastowej interwencji. Często obserwowano niedociśnienie tętnicze, szczególnie u pacjentów z kontrolowanym ciśnieniem oraz u osób starszych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. U pacjentów pochodzenia japońskiego odnotowano zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby, co sugeruje konieczność monitorowania funkcji wątroby w tej grupie. Ponadto, zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc, choć związek przyczynowy nie został jednoznacznie potwierdzony.
bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, kwas moczowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nieżyt żołądka, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, zaburzenie wątroby, zapalenie pęcherza, zapalenie ścięgien
Leksykon leków
Przedawkowanie – Alikval 50 mg

Przedawkowanie wildagliptyny, substancji czynnej leku Alikval w dawce 50 mg, może prowadzić do objawów mięśniowo-szkieletowych, neurologicznych oraz ogólnoustrojowych, których nasilenie jest dawkozależne. W badaniach tolerancji na zdrowych ochotnikach dawki 400 mg i 600 mg wildagliptyny wywoływały odpowiednio łagodne do umiarkowanych objawów, takich jak ból mięśni, parestezje, gorączka oraz obrzęki (w tym obrzęk stóp i dłoni przy 600 mg). W badaniach laboratoryjnych obserwowano przemijające zwiększenie aktywności lipazy (400 mg), a przy dawce 600 mg podwyższenie poziomów fosfokinazy kreatynowej (CPK), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), białka C-reaktywnego (CRP) oraz mioglobiny, wskazujących na uszkodzenie mięśni i reakcję zapalną. Wszystkie objawy i zaburzenia laboratoryjne miały charakter przemijający i ustępowały samoistnie po odstawieniu leku, bez konieczności stosowania leczenia celowanego.
aminotransferaza asparaginianowa, białko C-reaktywne, enzym trzustkowy, fosfokinaza kreatynowa, gorączka, hemodializa, leczenie podtrzymujące, lipaza, metabolit leku, mialgia, mioglobina, obrzęk obwodowy, obrzęk stóp, parestezja, reakcja zapalna, tkanka mięśniowa, uszkodzenie wątroby, wildagliptyna, zaburzenie czucia
Leksykon leków
Działania niepożądane – Orungal 100 mg

Orungal (itrakonazol) wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych były ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) oraz ból brzucha (1,3%), natomiast u dzieci częstotliwość tych objawów była wyższa: ból głowy i wymioty po 3,0%, ból brzucha i biegunka po 2,4%, zaburzenia czynności wątroby, niedociśnienie tętnicze, nudności i pokrzywka po 1,2%. Rzadziej (<1%) występowały m.in. leukopenia, nadwrażliwość, zaburzenia smaku, parestezje, szumy uszne, zaburzenia czynności wątroby i hiperbilirubinemia, a także zmiany skórne i zaburzenia układu rozrodczego. Profil działań niepożądanych u dzieci jest podobny, lecz z wyższą częstością występowania.
ból brzucha, ból głowy, duszność, dysgeuzja, fosfokinaza kreatynowa, grzybica skóry i paznokci, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, pseudoaldosteronizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, utrata słuchu, wielomocz, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Abilium

Produkt leczniczy Abilium, zawierający arypiprazol, wymaga szczegółowego monitorowania klinicznego ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zachowania samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), napady drgawek oraz zaburzenia pozapiramidowe (akatyzja, parkinsonizm, dyskinezy). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia), predysponujących do niedociśnienia lub nadciśnienia tętniczego, a także u osób z wydłużonym odstępem QT w wywiadzie rodzinnym. W trakcie terapii konieczne jest identyfikowanie i zapobieganie czynnikom ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). U pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z chorobą Alzheimera odnotowano zwiększone ryzyko zgonu (3,5% vs 1,7% placebo), głównie z powodu chorób układu krążenia i zakażeń. Produkt nie jest wskazany do leczenia psychoz związanych z demencją.
ADHD, akatyzja, arypiprazol, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, dysfagia, epizod manii, fosfokinaza kreatynowa, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kwasica ketonowa, mioglobinuria, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, parkinsonizm, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, przejściowy napad niedokrwienny, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, schizofrenia, śpiączka hiperosmotyczna, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie nastroju, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie tarczycy, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Polsart 80 mg

Telmisartan, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg (lek Polsart), wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo, z częstością działań niepożądanych wynoszącą odpowiednio 41,4% vs 43,9% u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki, płci, wieku czy rasy. Do poważnych działań niepożądanych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (częstość ≥1/10000 do <1/1000) oraz ostra niewydolność nerek, które wymagają ścisłego monitorowania. Hipotonia, szczególnie przy inicjacji terapii, jest często obserwowana u pacjentów stosujących telmisartan w celu zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego. W badaniu PRoFESS odnotowano zwiększoną częstość posocznicy w grupie leczonej telmisartanem, co wymaga dalszych badań w celu wyjaśnienia mechanizmu.
bradykardia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, kwas moczowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie kreatyniny, tachykardia, telmisartan, toksyczne uszkodzenie skóry, wysypka polekowa, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ścięgien
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Explemed

Arypiprazol, substancja czynna leku Explemed, wymaga ścisłego monitorowania klinicznego ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami przewodzenia, nadciśnieniem tętniczym, a także u osób z predyspozycjami do niedociśnienia i ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). W badaniach klinicznych częstość wydłużenia odstępu QT była porównywalna do placebo, jednak u pacjentów z rodzinnym wywiadem wydłużenia QT wskazana jest szczególna ostrożność. Arypiprazol może wywoływać późne dyskinezy, akatyzję oraz parkinsonizm, co wymaga ewentualnej redukcji dawki lub odstawienia leku. Rzadko obserwowano złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) z objawami takimi jak gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości i nieregularne tętno, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii. U pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie arypiprazol należy stosować ostrożnie.
akatyzja, arypiprazol, atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, dysfagia, dyskineza, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, gruczolak przysadki, hiperglikemia, krążenie mózgowe, kwasica ketonowa, leczenie przeciwpsychotyczne, mioglobinuria, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, parkinsonizm, przejściowy napad niedokrwienny, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, schizofrenia, śpiączka hiperosmotyczna, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie tarczycy, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlator 20 mg + 10 mg

Przedawkowanie leku Amlator, zawierającego amlodypinę i atorwastatynę, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Amlodypina, jako antagonista kanału wapniowego, powoduje nadmierną wazodylatację, prowadzącą do istotnego spadku ciśnienia tętniczego, odruchowej tachykardii, a w ciężkich przypadkach do wstrząsu i niekardiogennego obrzęku płuc, który może pojawić się z opóźnieniem do 48 godzin. Atorwastatyna natomiast może wywołać uszkodzenie wątroby oraz mięśni szkieletowych, prowadząc do wzrostu aktywności transaminaz i fosfokinazy kreatynowej (CPK), a w ciężkich przypadkach do rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Ze względu na silne wiązanie obu składników z białkami osocza, hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna, atorwastatyna i amlodypina, białko osocza, ciśnienie tętnicze, enzym wątrobowy, fosfokinaza kreatynowa, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja tkankowa, klirens, lek wazokonstrykcyjny, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niekardiogenny obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, transaminaza, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni szkieletowych, uszkodzenie wątroby, wazodylatacja, węgiel aktywowany
Leksykon substancji czynnych
Wardenafil – Działania niepożądane

Wardenafil, inhibitor fosfodiesterazy typu 5 stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji, wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze głównie przemijającym i nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ≥10% pacjentów, ze zwiększoną częstością u osób w wieku ≥65 lat (16,2% vs. 11,8% u młodszych). Inne działania niepożądane o częstości niezbyt częstej (≥1/1000 do <1/100) obejmują zawroty głowy, senność, parestezje, omdlenia, napady drgawkowe, przemijające napady niedokrwienne, a także zaburzenia widzenia, takie jak nieprawidłowe rozróżnianie barw i zwiększone ciśnienie śródgałkowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, w tym zawał mięśnia sercowego, tachyarytmie komorowe, dławicę piersiową oraz nagły zgon, które choć rzadkie, stanowią zagrożenie życia i wymagają ścisłego monitorowania pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi w wywiadzie.
amnezja, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, fosfokinaza kreatynowa, hematospermia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, światłowstręt, tachyarytmia komorowa, tachykardia, zaburzenie erekcji, zapalenie spojówek, zawał serca
Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabapentin Aurovitas 300 mg

Gabapentyna, stosowana zarówno w monoterapii, jak i jako lek wspomagający u pacjentów z padaczką oraz bólem neuropatycznym, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania obejmują zakażenia wirusowe (≥ 1/10), senność, zawroty głowy, ataksję, uczucie zmęczenia oraz gorączkę. Często występują również zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja), leukopenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także reakcje skórne takie jak wysypka i świąd. Rzadziej notowano poważne reakcje, w tym trombocytopenię, zespół Stevensa-Johnsona, zapalenie wątroby, rabdomiolizę oraz ostre zapalenie trzustki, choć związek przyczynowo-skutkowy z lekiem pozostaje niejasny. U pacjentów pediatrycznych szczególnie często obserwowano zakażenia dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, drgawki oraz agresywne zachowania i hiperkinezy.
ataksja, bezsenność, ból neuropatyczny, choreoatetoza, drgawki, duszność, dysfagia, dyskineza, dystonia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, leukopenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niepamięć, niestrawność, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, oczopląs, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, osutka polekowa z eozynofilią, padaczka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zakażenie dróg moczowych, zakażenie wirusowe, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zespół abstynencyjny, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doneprion

Doneprion, zawierający donepezylu chlorowodorek, jest inhibitorem cholinesterazy stosowanym w leczeniu otępienia, jednak brak jest danych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa u pacjentów z ciężką postacią choroby Alzheimera oraz innymi typami otępienia. Lek może nasilać działanie zwiotczających mięśnie pochodnych sukcynylocholiny, co wymaga poinformowania anestezjologa przed zabiegami chirurgicznymi. Donepezyl wykazuje działanie wagotoniczne, co może prowadzić do bradykardii, zaburzeń przewodnictwa sercowego, wydłużenia odstępu QTc oraz torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) lub przyjmujących leki wpływające na QTc. W takich przypadkach zaleca się monitorowanie EKG i stanu klinicznego.
astma, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, cholinomimetyk, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność wątroby, ciężka postać otępienia, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, fosfokinaza kreatynowa, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor cholinesterazy, mioglobinuria, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewyrównana niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, skurcz oskrzeli, sztywność mięśni, uogólniony napad drgawkowy, utrudnienie odpływu moczu, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie przewodnictwa nadkomorowego, zaburzenie świadomości, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kwetaplex

Kwetaplex, zawierający kwetiapinę, wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa w zależności od jednostki chorobowej i dawki. Lek nie jest zalecany u pacjentów poniżej 18 roku życia z powodu braku danych długoterminowych, a u dzieci i młodzieży obserwowano częstsze działania niepożądane, takie jak zwiększony apetyt, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia oraz wzrost ciśnienia tętniczego i zmiany w funkcji tarczycy. W badaniach klinicznych u młodych pacjentów z chorobą dwubiegunową odnotowano zwiększone ryzyko objawów pozapiramidowych (EPS) oraz zachowań samobójczych, szczególnie w początkowej fazie leczenia i po zmianie dawki. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych z historią zachowań samobójczych lub podwyższonym ryzykiem. Ponadto, kwetiapina może powodować senność, niedociśnienie ortostatyczne, zespół bezdechu sennego, a także zaburzenia metaboliczne, w tym wzrost masy ciała, hiperglikemię i zmiany lipidowe (wzrost triglicerydów, cholesterolu LDL i całkowitego, spadek HDL), co wymaga regularnej kontroli parametrów metabolicznych.
agranulocytoza, akatyzja, ciężka neutropenia, ciężkie niepożądane reakcje skórne, depresja w chorobie dwubiegunowej, dyskinezy późne, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kardiomiopatia, kwetiapina, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, polidypsja, polifagia, poliuria, przerost gruczołu krokowego, toksyczna martwica naskórka, wydłużenie odstępu QT, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Duodopa

Produkt leczniczy Duodopa, zawierający 20 mg/ml lewodopy i 5 mg/ml karbidopy w formie żelu dojelitowego, wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, płucnymi, nerek, wątroby, endokrynologicznymi, a także u osób z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową czy drgawkami w wywiadzie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń rytmu serca u pacjentów po zawale mięśnia sercowego oraz na rozwój zaburzeń psychicznych, w tym depresji z tendencjami samobójczymi i psychoz. Duodopa może wywoływać niedociśnienie ortostatyczne oraz senność, co wymaga ostrożności przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do objawów podobnych do złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS), a także rabdomiolizy, dlatego konieczne jest dokładne monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych stosujących leki przeciwpsychotyczne. Zaleca się także kontrolę ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z przewlekłą jaskrą z szerokim kątem przesączania.
agonista dopaminy, antagonista receptora D2, astma oskrzelowa, bezoar, ból brzucha, choroba nerek, choroba płuc, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wątroby, choroba wrzodowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerniak, depresja, drgawki, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, hydrazyna, jaskra z szerokim kątem przesączania, krwotok jelitowy, lek przeciwpsychotyczny, nadżerka, nagłe zasypianie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie jelita, niedrożność jelit, odma otrzewnowa, perforacja jelita, polineuropatia, posocznica, produkt dopaminergiczny, psychoza, rabdomioliza, reakcja pozapiramidowa, receptor dopaminowy, ropień, senność, układ krwiotwórczy, węzeł przedsionkowo-komorowy, wgłobienie jelita, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zakażenie rany pooperacyjnej, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zatrzymanie perystaltyki jelit, zawał mięśnia sercowego, zespół dysregulacji dopaminowej, złośliwy zespół neuroleptyczny, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupatadine Bluefish 10 mg

Rupatadyna w dawce 10 mg (rupatadyna fumaranu) była stosowana u ponad 2025 pacjentów, w tym 120 przez okres co najmniej roku. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były senność (9,5%), bóle głowy (6,9%) oraz uczucie zmęczenia (3,2%), z reguły o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, nie wymagającym przerwania terapii. Inne często występujące działania obejmowały zawroty głowy, suchość w jamie ustnej oraz astenia. Rzadziej zgłaszano reakcje nadwrażliwości, tachykardię, kołatanie serca oraz nieprawidłowości w testach czynności wątroby (wzrost ALT, AST, CPK). Częstość działań niepożądanych sklasyfikowano jako często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, artralgia, astenia, ból głowy, ból jamy ustnej, ból nadbrzusza, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, krwawienie z nosa, mialgia, nieprawidłowy wynik testu wątrobowego, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna fumaran, senność, suchość błony śluzowej, suchość jamy ustnej, tachykardia, zaburzenie skupiania uwagi, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zaparcie, zawrót głowy, zwiększenie łaknienia
Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Stada 150 mg

Pregabalin Stada, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, został poddany szerokim badaniom klinicznym obejmującym ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach podwójnie ślepych z kontrolą placebo. Profil bezpieczeństwa leku charakteryzuje się najczęściej łagodnymi do umiarkowanych działaniami niepożądanymi, z odsetkiem odstawień wynoszącym 12% w grupie pregabaliny wobec 5% w grupie placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które stanowią główne przyczyny przerwania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ośrodkowym bólem neuropatycznym po urazie rdzenia kręgowego, u których obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem potencjalnego wpływu choroby podstawowej i terapii skojarzonej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, drżenie, dysfagia, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hipoglikemia, hipokinezja, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niepamięć, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parkinsonizm, przeczulica, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skąpomocz, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon substancji czynnych
Itrakonazol – Działania niepożądane

Itrakonazol, stosowany w terapii zakażeń grzybiczych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący zarówno objawy łagodne, jak ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) i ból brzucha (1,3%), jak i poważne powikłania zagrażające życiu. Do najcięższych należą ciężkie reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy), zastoinowa niewydolność serca, zapalenie trzustki, ciężka hepatotoksyczność z ostrą niewydolnością wątroby oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona i ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, oraz na konieczność monitorowania funkcji wątroby ze względu na potencjalne ciężkie uszkodzenia narządu. Neuropatia obwodowa i utrata słuchu, choć rzadkie, stanowią istotne powikłania neurologiczne wymagające natychmiastowej interwencji.
azol przeciwgrzybiczny, choroba posurowicza, fosfokinaza kreatynowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, kardiotoksyczność, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, nadwrażliwość na światło, neuropatia cukrzycowa, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność lewokomorowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, substancja przeciwgrzybicza, szum uszny, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zakażenie grzybicze, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripilek 15 mg

Arypiprazol, stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym przede wszystkim akatyzję i nudności, które występują u ponad 3% pacjentów. W badaniach klinicznych częstość występowania zespołu pozapiramidowego (EPS) wahała się od 14,8% do 25,8% w zależności od populacji i porównywanych leków, z akatyzją występującą u 6,2% pacjentów ze schizofrenią oraz 12,1% do 20,3% u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, co jest istotnie wyższe niż w grupach placebo (3,0% i 3,2%). Dystonia, choć rzadsza, może pojawić się w pierwszych dniach terapii, szczególnie u młodszych mężczyzn, manifestując się skurczami mięśni szyi, trudnościami w przełykaniu i oddychaniu. Arypiprazol może również powodować zmiany stężenia prolaktyny, zarówno hiperprolaktynemię, jak i jej obniżenie, co jest szczególnie istotne u młodzieży, gdzie niskie stężenia prolaktyny (<3 ng/ml u dziewcząt, <2 ng/ml u chłopców) obserwowano u 25,6% i 45,0% pacjentów odpowiednio. Ponadto, lek może indukować zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca i hiperglikemia, oraz objawy ze strony układu nerwowego, skóry i mięśniowo-szkieletowego, w tym rabdomiolizę i wysypki.
akatyzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dysfagia, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, fosfataza alkaliczna, fosfokinaza kreatynowa, gammaglutamylotransferaza, hemoglobina glikozylowana, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parkinsonizm, patologiczny hazard, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, schizofrenia, śpiączka hiperosmolarna, trombocytopenia, wydłużenie QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe, zespół abstynencyjny noworodków, zespół DRESS
Leksykon leków
Przedawkowanie – Imatinib Altan 400 mg

Przedawkowanie imatynibu Altan stanowi poważne wyzwanie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji i ścisłej obserwacji pacjenta. Objawy przedawkowania są zależne od dawki i czasu ekspozycji, obejmując m.in. dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), zmęczenie, bóle mięśniowe, wysypki skórne, obrzęki oraz zaburzenia hematologiczne takie jak trombocytopenia i pancytopenia. Dawki w zakresie 1200-1600 mg/dobę przez 1-10 dni wywołują objawy o umiarkowanym nasileniu, natomiast dawki 1800-3200 mg/dobę do 6 dni powodują dominujące objawy mięśniowe i laboratoryjne cechy uszkodzenia mięśni oraz wątroby (wzrost fosfokinazy kreatynowej i bilirubiny). Pojedyncze dawki 6400 mg i wyższe mogą prowadzić do poważnych objawów ogólnoustrojowych, w tym gorączki, obrzęku twarzy, neutropenii oraz wzrostu aktywności transaminaz.
bilirubina, ból żołądkowo-jelitowy, fosfokinaza kreatynowa, funkcja wątroby, granulocyt obojętnochłonny, imatynib, kurcz mięśni, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, mialgia, morfologia krwi, objaw skórny, objaw żołądkowo-jelitowy, obrzęk twarzy, pacjent pediatryczny, pancytopenia, transaminaza, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hematologiczne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Donepesan

Donepesan (chlorowodorek donepezylu), jako inhibitor cholinoesterazy, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca, w tym zespołem chorego węzła zatokowego, blokami przewodzenia nadkomorowego oraz u osób z wydłużeniem odstępu QTc lub ryzykiem torsade de pointes. Lek może indukować bradykardię, omdlenia oraz napady drgawkowe, dlatego zaleca się monitorowanie EKG i stanu klinicznego, zwłaszcza u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, niedawnym zawałem mięśnia sercowego, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz przyjmujących leki wpływające na odstęp QTc. Donepesan może nasilać zwiotczenie mięśni podczas znieczulenia z użyciem pochodnych sukcynylocholiny, co wymaga poinformowania anestezjologa przed zabiegiem. Ponadto, lek może wywoływać lub nasilać objawy pozapiramidowe oraz potencjalnie prowadzić do złośliwego zespołu neuroleptycznego, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwpsychotyczne.
agonista układu cholinergicznego, antagonista układu cholinergicznego, astma, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność wątroby, fosfokinaza kreatynowa, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor cholinoesterazy, lek cholinomimetyczny, mioglobinuria, napad drgawkowy, niedrożność pęcherza moczowego, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewyrównana niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, otępienie w chorobie Alzheimera, rabdomioliza, sukcynylocholina, torsade de pointes, wrzód trawienny, wydłużenie odstępu QTc, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiotczenie mięśni
Leksykon leków
Działania niepożądane – Explemed 10 mg

Arypiprazol, składnik leku Explemed, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym, którego profil bezpieczeństwa obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanymi działaniami w badaniach klinicznych były akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. Objawy pozapiramidowe (EPS) pojawiają się z częstością zależną od dawki i wskazania, np. u pacjentów ze schizofrenią EPS występowały u 25,8% w 52-tygodniowym badaniu, a u chorych na zaburzenia afektywne dwubiegunowe akatyzja dotyczyła 12,1% leczonych (dla dawki 10 mg). Arypiprazol może powodować zarówno hiperprolaktynemię, jak i hipoprolaktynemię, szczególnie u młodzieży, gdzie niskie stężenia prolaktyny (<3 ng/ml u dziewcząt i <2 ng/ml u chłopców) stwierdzono u 29,5% i 48,3% pacjentów odpowiednio. Ponadto, lek wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), reakcje alergiczne, zaburzenia metaboliczne (np. cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna) oraz zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność).
akatyzja, arypiprazol, arytmia komorowa, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, dysfagia, dyskineza, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, torsades des pointes, trombocytopenia, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przedawkowanie – Tegretol CR 200 200 mg

Przedawkowanie karbamazepiny stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się złożonym obrazem klinicznym z dominującymi objawami neurologicznymi, takimi jak zaburzenia świadomości (od senności i dezorientacji do śpiączki), omamy, dyzartria, oczopląs, ataksja, dyskinezy oraz drgawki kloniczne. Występują również zaburzenia odruchów, początkowo wzmożone, a następnie osłabione. Toksyczność leku wpływa także na układ oddechowy (depresja oddechowa, obrzęk płuc), układ krążenia (tachykardia, niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze, poszerzenie zespołu QRS, ryzyko zatrzymania krążenia) oraz przewód pokarmowy (opóźnione opróżnianie żołądka, wymioty). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia funkcji nerek (zatrzymanie moczu, skąpomocz, bezmocz), zatrzymanie płynów z efektem podobnym do ADH oraz hiponatremię, kwasicę metaboliczną i hiperglikemię. W ciężkich przypadkach może dojść do rabdomiolizy z podwyższoną aktywnością fosfokinazy kreatynowej, co zwiększa ryzyko ostrego uszkodzenia nerek.
ataksja, bezmocz, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawka kloniczna, dyskineza, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, hiponatremia, hipotermia, hormon antydiuretyczny, intoksykacja, karbamazepina, kwasica metaboliczna, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie, nieostre widzenie, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, oczopląs, omam, opóźnione opróżnianie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, ostre uszkodzenie nerek, perystaltyka jelit, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie produktu leczniczego, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, skąpomocz, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie ruchowe, zaburzenie świadomości, zatrucie wodne, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlator 10 mg + 5 mg

Przedawkowanie leku Amlator, zawierającego atorwastatynę i amlodypinę, wiąże się przede wszystkim z toksycznym działaniem amlodypiny jako bloker kanałów wapniowych, prowadzącym do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych i znaczącego spadku ciśnienia tętniczego. W odpowiedzi rozwija się odruchowa tachykardia, a w ciężkich przypadkach niedociśnienie może przejść w wstrząs z ryzykiem zgonu. Charakterystycznym, opóźnionym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się do 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający natychmiastowej interwencji i wsparcia oddechowego. Leczenie obejmuje monitorowanie funkcji serca i układu oddechowego, kontrolę bilansu płynów i diurezy, uniesienie kończyn oraz stosowanie leków obkurczających naczynia, w tym dożylnego glukonianu wapnia. Hemodializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza. Wczesne płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego (do 2 godzin od przyjęcia) mogą ograniczyć wchłanianie leku.
aktywność CPK, aminotransferaza, atorwastatyna i amlodypina, białko osocza, bloker kanałów wapniowych, ciśnienie tętnicze krwi, czynność wątroby, enzym wątrobowy, fosfokinaza kreatynowa, glukonian wapnia, hemodializa, hepatocyt, hipotensja, klinicznie istotne niedociśnienie, klirens atorwastatyny, lek obkurczający naczynia, niedociśnienie, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność narządowa, niewydolność serca, odruchowa tachykardia, opór naczyniowy, pęcherzyk płucny, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, przedawkowanie leku, rozszerzenie naczyń obwodowych, uszkodzenie mięśni, uzupełnianie płynów, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wstrząs, zaburzenie perfuzji tkanek
Leksykon substancji czynnych
Daptomycyna – Przedawkowanie

Daptomycyna, antybiotyk peptydowy o działaniu na bakterie Gram-dodatnie, dostępna w dawkach 350 mg i 500 mg, charakteryzuje się powolną eliminacją z organizmu, co komplikuje leczenie przedawkowania. W przypadku toksycznej ekspozycji brak jest specyficznego antidotum, dlatego podstawą terapii jest leczenie podtrzymujące oraz ścisłe monitorowanie parametrów życiowych i laboratoryjnych, w tym poziomu fosfokinazy kreatynowej (CPK), funkcji nerek (mocznik, kreatynina, GFR), elektrolitów, morfologii krwi, enzymów wątrobowych (ALT, AST, bilirubina) oraz EKG. Objawy przedawkowania obejmują nasilone zaburzenia mięśniowe (miopatia, wzrost CPK), neuropatie obwodowe, nefrotoksyczność, reakcje alergiczne, zaburzenia hematologiczne, hepatotoksyczność oraz kardiotoksyczność (zaburzenia rytmu, hipotensja, bradykardia).
antidotum, antybiotyk peptydowy, bakterie Gram-dodatnie, bradykardia, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane leku, enzymy wątrobowe, eozynofilia, filtracja kłębuszkowa, fosfokinaza kreatynowa, funkcja nerek, hemodializa, hepatotoksyczność, hipotensja, leczenie podtrzymujące, miopatia, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neutropenia, parametry życiowe, parestezje, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przedawkowanie daptomycyny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, szpik kostny, trombocytopenia, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Działania niepożądane – Aribit 30 mg

Arypiprazol, substancja czynna leku Aribit, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz danymi po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. W długoterminowym leczeniu schizofrenii (52 tygodnie) objawy pozapiramidowe (EPS), takie jak parkinsonizm, akatyzja, dystonia i dyskineza, pojawiały się u 25,8% pacjentów leczonych arypiprazolem, co jest istotnie niższym odsetkiem niż u pacjentów leczonych haloperydolem (57,3%). Akatyzja występowała u 12,1% pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi oraz u 6,2% pacjentów ze schizofrenią, w porównaniu do odpowiednio 3,2% i 3,0% w grupach placebo. Dystonia, szczególnie u młodszych i męskich pacjentów, może pojawić się w pierwszych dniach terapii i objawiać się skurczami mięśni szyi, trudnościami w przełykaniu i oddychaniu. Arypiprazol może także indukować zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy oraz obżarstwo, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. W badaniach nie stwierdzono istotnych różnic w parametrach laboratoryjnych i lipidowych w porównaniu z placebo, choć u 3,5% pacjentów odnotowano przemijające zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK).
akatyzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arypiprazol, arytmia komorowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, drgawki grand mal, dysfagia, dystonia, fosfataza alkaliczna, fosfokinaza kreatynowa, gammaglutamylotransferaza, hiperprolaktynemia, hiponatremia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, schizofrenia, sedacja, skurcz krtani, śpiączka hiperosmolarna, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zespół abstynencyjny noworodków, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Arpixor 10 mg

Arypiprazol, substancja czynna leku Arpixor, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z akatyzją i nudnościami występującymi u ponad 3% pacjentów w badaniach klinicznych. Objawy pozapiramidowe (EPS) pojawiają się z częstością 19-25,8% w długoterminowym leczeniu schizofrenii, co jest istotnie niższe niż w przypadku haloperydolu (57,3%). W terapii epizodów maniakalnych u chorych na chorobę afektywną dwubiegunową EPS obserwowano u 23,5% pacjentów. Akatyzja dotyczyła 6,2% pacjentów ze schizofrenią i 12,1% z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, przy czym dystonia może pojawić się już w pierwszych dniach leczenia, szczególnie u młodszych mężczyzn. Zgłaszano również poważne zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczny hazard czy hiperseksualność, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. W zakresie parametrów laboratoryjnych odnotowano przejściowe podwyższenie aktywności fosfokinazy kreatynowej u 3,5% pacjentów oraz dwukierunkowe zmiany stężenia prolaktyny, co odróżnia arypiprazol od innych neuroleptyków.
akatyzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arypiprazol, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, dyskineza, dystonia, fosfataza alkaliczna, fosfokinaza kreatynowa, gammaglutamylotransferaza, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, komorowe zaburzenia rytmu, kompulsywne zakupy, kwasica cukrzycowa, leukopenia, neutropenia, niewydolność wątroby, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, patologiczny hazard, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, skurcz krtani, śpiączka cukrzycowa, torsade de pointes, trombocytopenia, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan EGIS 80 mg

Telmisartan EGIS, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo, z częstością działań niepożądanych odpowiednio 41,4% vs 43,9% u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki, płci, wieku czy rasy. Do ciężkich działań niepożądanych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (>1/10.000 do <1/1000), a także ostra niewydolność nerek. W badaniach klinicznych z udziałem 21 642 pacjentów leczonych telmisartanem przez 6 lat, najczęściej obserwowano zakażenia dróg moczowych i górnych dróg oddechowych, hiperkaliemię, niedociśnienie, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby, z podwyższonym ryzykiem nieprawidłowej funkcji wątroby u pacjentów japońskiego pochodzenia. Zgłaszano również rzadkie przypadki śródmiąższowej choroby płuc oraz posocznicy, co wymaga dalszej obserwacji i ostrożności klinicznej.
bradykardia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkaliemia, kreatynina w osoczu, kwas moczowy we krwi, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nieżyt żołądka, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, sepsa, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczne uszkodzenie skóry, wysypka polekowa, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie zatok, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapine +pharma

Olanzapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, wymaga monitorowania skuteczności i działań niepożądanych, gdyż poprawa kliniczna może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach terapii. Lek nie jest zatwierdzony do leczenia psychozy i zaburzeń zachowania w otępieniu ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w porównaniu z placebo u pacjentów w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat). Czynniki ryzyka obejmują wiek >65 lat, utrudnione połykanie, sedację, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazała skuteczności i nasilała objawy parkinsonizmu oraz omamy; dawka początkowa wynosiła 2,5 mg/dobę, maksymalnie do 15 mg/dobę. Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem, objawiającym się m.in. gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością układu autonomicznego, wymagającym natychmiastowego odstawienia leku.
agonista dopaminy, aminotransferaza wątrobowa, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, działanie antycholinergiczne, fosfokinaza kreatynowa, granulocyt obojętnochłonny, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwparkinsonowy, lek przeciwpsychotyczny, mioglobinuria, neutropenia, niedrożność porażenna jelit, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie mieszane, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, przerost gruczołu krokowego, psychoza związana z otępieniem, rabdomioliza, sztywność mięśniowa, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, zaburzenie przemiany lipidów, zaburzenie świadomości, zapalenie wątroby, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Kabergolina – Działania niepożądane

Kabergolina, stosowana w dawkach 1-2 mg tygodniowo w terapii hiperprolaktynemii, wykazuje wysoką częstość działań niepożądanych u około 68% pacjentów, z przewagą objawów łagodnych do umiarkowanych, pojawiających się głównie w pierwszych dwóch tygodniach leczenia. Ciężkie działania niepożądane występują u 14% chorych, a u 3% konieczne jest przerwanie terapii. W przypadku zahamowania laktacji (dawka 1 mg) działania niepożądane dotyczą około 14% kobiet, z możliwym bezobjawowym obniżeniem ciśnienia tętniczego (≥20 mmHg skurczowe, ≥10 mmHg rozkurczowe) w pierwszych dniach po porodzie. Istotnym ryzykiem jest rozwój zaburzeń kontroli impulsów, takich jak patologiczna skłonność do hazardu, hiperseksualność czy kompulsywne zachowania. Najpoważniejsze powikłania obejmują wady zastawek serca (w tym cofanie), zapalenie osierdzia, wysięk osierdziowy oraz zmiany włókniste w obrębie klatki piersiowej, które mogą prowadzić do niewydolności oddechowej. Częstość występowania wad zastawek serca jest bardzo wysoka (≥1/10) przy długotrwałym stosowaniu.
agonista dopaminy, depresja, dusznica bolesna, dyspepsja, działanie niepożądane, fosfokinaza kreatynowa, halucynacja, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, kabergolina, kołatanie serca, laktacja, napad nagłego zasypiania, niedociśnienie ortostatyczne, niedowidzenie połowicze, niewydolność oddechowa, nudność, obniżenie ciśnienia krwi, patologiczna skłonność do hazardu, pochodna sporyszu, reakcja nadwrażliwości, skurcz naczyń palców, uderzenie gorąca, urojenie, wada zastawki serca, włóknienie płuc, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie psychotyczne, zahamowanie laktacji, zapalenie opłucnej, zapalenie osierdzia, zapalenie żołądka, zwiększone libido, zwłóknienie opłucnej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tulip Combo 10 mg + 20 mg

Produkt leczniczy Tulip Combo, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. W badaniach klinicznych 0,6% pacjentów doświadczyło klinicznie istotnego wzrostu aktywności aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT ≥ 3 x górna granica normy), zwykle bezobjawowego i odwracalnego. Szczególnie istotne są poważne powikłania, takie jak miopatia/rabdomioliza, immunozależna miopatia martwicza, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz niewydolność wątroby. Ryzyko rozwoju cukrzycy podczas terapii statynami, w tym atorwastatyną, wzrasta u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak glikemia na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², podwyższone triglicerydy oraz nadciśnienie tętnicze.
aminotransferazy w surowicy, cholestaza, cukrzyca, ezetymib i atorwastatyna, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miopatia i rabdomioliza, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed 24 mg/ml

Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed (24 mg/ml, roztwór do infuzji) jest stosowany u pacjentów z ciężkimi infekcjami wirusowymi i obniżoną odpornością, jednak jego terapia wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak granulocytopenia i niedokrwistość (bardzo często ≥1/10), a także leukopenię, trombocytopenię i neutropenię (często ≥1/100 do <1/10). W zakresie zaburzeń elektrolitowych występują hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia (bardzo często ≥1/10), a także hiponatremia, hiperfosfatemia i hipofosfatemia (często ≥1/100 do <1/10). Nefrotoksyczność manifestuje się często jako zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, białkomocz i wielomocz, co wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek. Ponadto, mogą wystąpić poważne powikłania neurologiczne (zawroty głowy, drgawki, encefalopatia), kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, wydłużenie QT, torsade de pointes) oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia komorowa, białkomocz, biegunka, bolesne oddawanie moczu, choroba kanalików nerkowych, dehydrogenaza mleczanowa, dezorientacja, drgawki, encefalopatia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatynowa, gammaglutamylotransferaza, granulocytopenia, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hipernatremia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kłębuszkowe zapalenie nerek, kołatanie serca, krwiomocz, kwasica, kwasica kanalików nerkowych, leukopenia, martwica kanalików nerkowych, miopatia, moczówka prosta, morfologia krwi, nadciśnienie, nadwrażliwość, nefropatia krystaliczna, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie narządów płciowych, pancytopenia, parestezje, posocznica, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wielomocz, wrzód przełyku, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kefrenex 100 mg

Kefrenex, zawierający kwetiapinę fumaranu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii i monitorowania pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, ból głowy, objawy pozapiramidowe), suchość w jamie ustnej, zaburzenia metaboliczne (wzrost triglicerydów, cholesterolu całkowitego, zwłaszcza LDL, spadek HDL, przyrost masy ciała), a także zmniejszenie stężenia hemoglobiny i objawy odstawienia. Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SJS, TEN, DRESS) oraz rabdomioliza. Długotrwałe zaburzenia metaboliczne zwiększają ryzyko chorób sercowo-naczyniowych i cukrzycy typu 2. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienia, w tym bezsenność, nudności i drażliwość, co wymaga ostrożnego zarządzania terapią.
cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cukrzyca typu 2, fosfokinaza kreatynowa, fumaran kwetiapiny, hiperprolaktynemia, hipotermia, kwasica metaboliczna, kwetiapina, mlekotok, noworodkowy zespół odstawienia, objawy pozapiramidowe, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, priapizm, rabdomioliza, SCAR, suchość jamy ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, triglicerydy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji seksualnych, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Cyprofibrat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Cyprofibrat (Lipanor) stosowany w leczeniu zaburzeń lipidowych wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony mięśni i wątroby. Należy zwracać uwagę na objawy mialgii, miopatii oraz rabdomiolizy, a w przypadku ich wystąpienia natychmiast oznaczyć aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK). Przekroczenie 5-krotnej wartości normy CPK lub rozpoznanie miopatii jest wskazaniem do przerwania terapii. Maksymalna dawka dobowa cyprofibratu nie powinna przekraczać 100 mg. Ryzyko miopatii wzrasta u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, hipoalbuminemią, niedoczynnością tarczycy, nadużywaniem alkoholu, wiekiem powyżej 70 lat, dziedzicznymi zaburzeniami mięśni oraz po toksycznym działaniu innych fibratów. Stosowanie cyprofibratu w skojarzeniu z innymi fibratami lub statynami jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko rabdomiolizy i mioglobinurii.
cholestatyczne uszkodzenie wątroby, cyprofibrat, doustny lek przeciwzakrzepowy, dyslipidemia, enzymy wątrobowe, fibrat, fosfokinaza kreatynowa, hipoalbuminemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, Lipanor, mialgia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, rabdomioliza, statyna, wskaźnik INR, zaburzenia gospodarki lipidowej, zaburzenia lipidowe, zespół nerczycowy
Leksykon substancji czynnych
Rupatadyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Rupatadyna, lek przeciwhistaminowy II generacji, jest stosowana w terapii objawów alergicznego nieżytu nosa oraz pokrzywki. W trakcie leczenia należy unikać jednoczesnego podawania z sokiem grejpfrutowym oraz silnymi inhibitorami CYP3A4 ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia leku w osoczu. Ostrożność jest wskazana przy stosowaniu z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 oraz lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez ten izoenzym (np. cyklosporyna, takrolimus). Bezpieczeństwo kardiologiczne rupatadyny potwierdzono w badaniu QT/QTc, gdzie dawki do 10-krotności terapeutycznej nie wpływały na zapis EKG. Mimo to, lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT, niewyrównaną hipokaliemią, klinicznie istotną bradykardią oraz ostrym niedokrwieniem mięśnia sercowego. Zaleca się również ostrożność u osób powyżej 65. roku życia ze względu na potencjalnie zwiększoną wrażliwość.
alergiczny nieżyt nosa, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia, badanie QT/QTc, bradykardia, cyklosporyna, cyzapryd, ewerolimus, fosfokinaza kreatynowa, glikol propylenowy, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, interakcje lekowe, lowastatyna, martwica kanalików nerkowych, niedobór laktazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, parahydroksybenzoesan metylu, pokrzywka, stężenie w osoczu, substrat CYP3A4, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Vetira 100 mg/ml

Produkt leczniczy Vetira zawierający lewetyracetam (100 mg/ml, roztwór doustny) wykazuje profil bezpieczeństwa spójny we wszystkich grupach wiekowych i wskazaniach w leczeniu padaczki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Analiza danych z 3416 pacjentów z badań klinicznych kontrolowanych placebo oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu pozwoliła na klasyfikację działań niepożądanych według układów narządów i częstości występowania (bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000). Szczególną uwagę zwraca występowanie małopłytkowości, leukopenii, pancytopenii, encefalopatii, a także zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, agresja, lęk czy myśli samobójcze. U pacjentów japońskich odnotowano wyższą częstość rabdomiolizy i wzrostu aktywności fosfokinazy kreatynowej.
agranulocytoza, anafilaksja, badanie elektrokardiograficzne, choreoatetoza, dyskineza, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, kontrola placebo, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad częściowy, napad padaczkowy, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, podwójne widzenie, rabdomioliza, roztwór doustny, rumień wielopostaciowy, topiramat, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie koordynacji ruchów, zaburzenie psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripiprazole Medical Valley 30 mg

Aripiprazol, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 30 mg, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim zaburzenia pozapiramidowe, takie jak akatyzja (częstość ≥ 1/100 do < 1/10) oraz nudności (często). W badaniach klinicznych u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi częstość występowania akatyzji wynosiła odpowiednio do 12,1% i 6,2% w grupach leczonych aripiprazolem, przewyższając placebo. Inne często obserwowane działania to senność, zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia snu oraz zmęczenie. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), oraz zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemia i cukrzyca (częstość cukrzycy – często). W populacji młodzieży (13-17 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, z wyższą częstością senności i zaburzeń pozapiramidowych.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, choroba zakrzepowo-zatorowa żył, drżenie, dysfagia, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, nudności, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja fotoalergiczna, reakcja uczuleniowa, sedacja, tachykardia, torsades de pointes, trombocytopenia, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Itrax 100 mg

Na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat, bezpieczeństwo stosowania itrakonazolu (Itrax) wykazuje, że najczęstsze działania niepożądane u dorosłych to ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) oraz ból brzucha (1,3%). U dzieci częstość występowania tych działań jest wyższa, z bólem głowy i wymiotami na poziomie 3,0%, bólem brzucha i biegunką po 2,4%, a zaburzeniami czynności wątroby i niedociśnieniem tętniczym po 1,2%. Rzadziej (<1%) obserwowano m.in. leukopenię, nadwrażliwość, zaburzenia smaku, parestezje, szumy uszne, zaburzenia widzenia, a także reakcje skórne takie jak świąd, wysypka i pokrzywka. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono bardzo rzadkie (<1/10 000) poważne działania niepożądane, w tym ciężką hepatotoksyczność prowadzącą do ostrej niewydolności wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, reakcje anafilaktyczne oraz zastoinową niewydolność serca.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, fosfokinaza kreatynowa, grzybica paznokci, grzybica skóry, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zaburzenia układu krwiotwórczego, zaburzenia widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurontin 300 300 mg

Gabapentyna (Neurontin) w dawkach 100 mg, 300 mg i 400 mg jest stosowana w leczeniu padaczki oraz bólu neuropatycznego. Profil działań niepożądanych jest szeroki i obejmuje objawy neurologiczne (senność, zawroty głowy, ataksja – bardzo często, tj. ≥1/10), psychiczne (depresja, lęk, splątanie – często, tj. ≥1/100 do <1/10), zaburzenia hematologiczne (leukopenia – często, trombocytopenia – częstość nieznana), metaboliczne (hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia), a także reakcje alergiczne i immunologiczne, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne i zespół nadwrażliwości. U pacjentów dializowanych obserwowano miopatie z podwyższonym poziomem kinazy kreatynowej. W populacji pediatrycznej częste są infekcje dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, drgawki oraz agresywne zachowania i hiperkinezy. Po odstawieniu leku, zwłaszcza nagłym, mogą wystąpić objawy abstynencyjne (niepokój, bezsenność, nudności, drżenie), co wskazuje na ryzyko uzależnienia i wymaga stopniowego odstawiania przez co najmniej 7 dni.
ataksja, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, dysfagia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, leukopenia, miopatia, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, Neurontin, niepamięć, nietrzymanie moczu, objawy odstawienne, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, padaczka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, uzależnienie lekowe, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Przedawkowanie – Glypvilo 50 mg

Przedawkowanie wildagliptyny (Glypvilo) w dawkach 400 mg i 600 mg wiąże się z występowaniem objawów takich jak ból mięśni (3 przypadki przy 400 mg), łagodne parestezje, gorączka, obrzęk oraz przemijające zwiększenie aktywności lipazy. Przy dawce 600 mg obserwowano bardziej nasilone objawy, w tym obrzęk stóp i dłoni, wzrost aktywności enzymów mięśniowych (CPK, mioglobina), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) oraz podwyższenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP). Wszystkie objawy i nieprawidłowości laboratoryjne ustępowały samoistnie po odstawieniu leku, bez konieczności wdrażania specyficznego leczenia.
aminotransferaza asparaginianowa, białko C-reaktywne, ból mięśni, enzymy mięśniowe, enzymy trzustkowe, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, gorączka, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lipaza, markery stanu zapalnego, metabolit LAY 151, mioglobina, obrzęk obwodowy, parestezje, przedawkowanie leku, wildagliptyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Rupurix 10 mg

Rupurix (rupatadyna) w dawce 10 mg wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z metabolizmem przez izoenzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna oraz nefazodon, powodują nawet 10-krotne zwiększenie ekspozycji na rupatadynę, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) zwiększają ekspozycję 2-3-krotnie, wymagając ostrożności. Ponadto, sok grejpfrutowy zwiększa ekspozycję na lek 3,5-krotnie i nie powinien być stosowany równocześnie z Rupurix. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano istotnego wpływu na odstęp QT ani wzrostu działań niepożądanych pomimo tych zmian farmakokinetycznych.
antybiotyk makrolidowy, badanie kliniczne, diltiazem, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, flukonazol, fosfokinaza kreatynowa, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, metabolizm leku, midazolam, nefazodon, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, rupatadyna, sok grejpfrutowy, terapia rupatadyną, worykonazol, zaburzenie psychomotoryczne