Działania niepożądane
Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed 24 mg/ml
Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed (24 mg/ml, roztwór do infuzji) jest stosowany u pacjentów z ciężkimi infekcjami wirusowymi i obniżoną odpornością, jednak jego terapia wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak granulocytopenia i niedokrwistość (bardzo często ≥1/10), a także leukopenię, trombocytopenię i neutropenię (często ≥1/100 do <1/10). W zakresie zaburzeń elektrolitowych występują hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia (bardzo często ≥1/10), a także hiponatremia, hiperfosfatemia i hipofosfatemia (często ≥1/100 do <1/10). Nefrotoksyczność manifestuje się często jako zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, białkomocz i wielomocz, co wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek. Ponadto, mogą wystąpić poważne powikłania neurologiczne (zawroty głowy, drgawki, encefalopatia), kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, wydłużenie QT, torsade de pointes) oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.
- Działania niepożądane leku Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed
- Profil bezpieczeństwa leku
- Zaburzenia hematologiczne
- Zaburzenia immunologiczne
- Zaburzenia endokrynologiczne
- Zaburzenia metaboliczne i odżywiania
- Zaburzenia psychiczne
- Zaburzenia układu nerwowego
- Zaburzenia sercowo-naczyniowe
- Zaburzenia żołądka i jelit
- Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
- Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
- Zaburzenia nerek i dróg moczowych
- Zaburzenia układu rozrodczego
- Ogólne działania niepożądane
- Zaburzenia parametrów laboratoryjnych
- Szczegółowa tabela działań niepożądanych
- Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi
Działania niepożądane leku Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed
Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed (24 mg/ml, roztwór do infuzji) jest lekiem stosowanym u pacjentów z poważnie obniżoną odpornością, zmagających się z ciężkimi infekcjami wirusowymi. Ze względu na stan fizyczny pacjentów, nasilenie choroby podstawowej, współistniejące infekcje oraz jednoczesne terapie, obserwuje się szereg działań niepożądanych podczas stosowania tego produktu leczniczego1.
Czynniki wpływające na częstotliwość działań niepożądanych
Należy podkreślić, że częstość występowania niektórych działań niepożądanych może być obniżona przy prawidłowym stosowaniu zaleceń dotyczących nawadniania i kontrolowania równowagi elektrolitowej, zgodnie z aktualnymi zaleceniami terapeutycznymi2. Właściwe monitorowanie stanu pacjenta podczas terapii ma zatem kluczowe znaczenie dla minimalizacji ryzyka wystąpienia powikłań.
Profil bezpieczeństwa leku
Działania niepożądane foskarnetu sodowego sześciowodnego zostały udokumentowane zarówno podczas badań klinicznych, jak i w okresie nadzoru po wprowadzeniu leku do obrotu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis najważniejszych grup powikłań w zależności od układów i narządów3.
Zaburzenia hematologiczne
Wśród działań niepożądanych dotyczących układu krwiotwórczego, granulocytopenia i niedokrwistość występują bardzo często. Często obserwuje się również leukopenię, trombocytopenię i neutropenię, natomiast niezbyt często może wystąpić pancytopenia4. Te zaburzenia wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi podczas terapii foskarnetem.
Zaburzenia immunologiczne
Często u pacjentów leczonych foskarnetem może rozwinąć się posocznica. Z nieznaną częstotliwością mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne5. Personel medyczny powinien być przygotowany na możliwość wystąpienia nagłych reakcji alergicznych podczas podawania leku.
Zaburzenia endokrynologiczne
Z nieznaną częstotliwością raportowano przypadki moczówki prostej6, co wymaga monitorowania gospodarki wodnej i elektrolitowej pacjenta.
Zaburzenia metaboliczne i odżywiania
Bardzo często podczas terapii foskarnetem obserwuje się zmniejszenie apetytu, hipokaliemię, hipomagnezemię oraz hipokalcemię. Często występują również: hiperfosfatemia, hiponatremia, hipofosfatemia, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej i dehydrogenazy mleczanowej we krwi, hiperkalcemia oraz odwodnienie. Niezbyt często może wystąpić kwasica, a z nieznaną częstotliwością hipernatremia7. Zaburzenia elektrolitowe mogą prowadzić do poważnych powikłań, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie parametrów biochemicznych.
Zaburzenia psychiczne
Często u pacjentów leczonych foskarnetem występują: agresja, lęk, pobudzenie, stan dezorientacji, depresja i nerwowość8. Stan psychiczny pacjentów powinien być monitorowany, szczególnie u osób z wcześniejszymi zaburzeniami psychicznymi.
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często podczas leczenia foskarnetem obserwuje się zawroty głowy, ból głowy i parestezje. Często występują również: nieprawidłowa koordynacja, drgawki, niedoczulica, mimowolne skurcze mięśni, neuropatia obwodowa i drżenie. Z nieznaną częstotliwością zgłaszano przypadki encefalopatii9. Ocena neurologiczna powinna być częścią rutynowego monitorowania pacjentów leczonych foskarnetem.
Zaburzenia sercowo-naczyniowe
W zakresie układu sercowo-naczyniowego często występują: kołatanie serca i tachykardia. Z nieznaną częstotliwością raportowano wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie, arytmię komorową oraz torsade de pointes10. Dodatkowo, często obserwuje się nadciśnienie, niedociśnienie oraz zakrzepowe zapalenie żył11. Należy zwrócić uwagę, że zakrzepowe zapalenie żył obwodowych obserwowano po infuzji nierozcieńczonego roztworu foskarnetu12.
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często u pacjentów leczonych foskarnetem występują: biegunka, nudności i wymioty. Często raportowane są również: ból brzucha, zaparcia, niestrawność, zapalenie trzustki i krwawienie z przewodu pokarmowego. Z nieznaną częstotliwością zgłaszano przypadki wrzodu przełyku13. Objawy żołądkowo-jelitowe mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, dlatego należy je odpowiednio leczyć.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często podczas terapii foskarnetem obserwuje się zaburzenia czynności wątroby14. Regularne monitorowanie parametrów wątrobowych jest niezbędne podczas stosowania leku.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często u pacjentów leczonych foskarnetem występuje wysypka, często świąd, a niezbyt często pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy. Z nieznaną częstotliwością zgłaszano ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka i zespół Stevensa-Johnsona15. Należy zaznaczyć, że w większości przypadków poważnych reakcji skórnych pacjenci przyjmowali jednocześnie inne leki, które wiązały się z toksyczną martwicą naskórka lub zespołem Stevensa-Johnsona16.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
Często podczas terapii foskarnetem raportowane są bóle mięśni. Z nieznaną częstotliwością występują: osłabienie mięśni, miopatia, zapalenie mięśni i rabdomioliza17. Pacjenci powinni być pouczeni o konieczności zgłaszania wszelkich objawów mięśniowych.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często u pacjentów leczonych foskarnetem występują: zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, bolesne oddawanie moczu, wielomocz i białkomocz. Niezbyt często obserwuje się chorobę kanalików nerkowych, kłębuszkowe zapalenie nerek i zespół nerczycowy. Z nieznaną częstotliwością raportowano: ból nerek, kwasicę kanalików nerkowych, martwicę kanalików nerkowych, ostrą martwicę kanalików nerkowych, nefropatię krystaliczną i krwiomocz18. Monitorowanie funkcji nerek jest kluczowym elementem nadzoru podczas terapii foskarnetem.
Zaburzenia układu rozrodczego
Często występuje dyskomfort i owrzodzenie narządów płciowych19. Ta dolegliwość jest związana z wydalaniem foskarnetu w dużych stężeniach z moczem, co może powodować znaczne podrażnienie i owrzodzenie okolicy narządów płciowych, szczególnie po długotrwałej terapii20.
Ogólne działania niepożądane
Bardzo często podczas terapii foskarnetem obserwuje się astenię, dreszcze, zmęczenie i gorączkę. Często występują również: złe samopoczucie, obrzęk, ból w klatce piersiowej, ból w miejscu wstrzyknięcia i zapalenie w miejscu wstrzyknięcia21. Z nieznaną częstotliwością zgłaszano przypadki wynaczynienia22. Zgłaszano również przemijający ból w klatce piersiowej jako część reakcji na wlew foskarnetu23.
Zaburzenia parametrów laboratoryjnych
Bardzo często podczas terapii foskarnetem obserwuje się zwiększone stężenie kreatyniny we krwi i zmniejszone stężenie hemoglobiny. Często występują: zmniejszony klirens nerkowy kreatyniny, nieprawidłowy elektrokardiogram, zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy, aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej i lipazy. Niezbyt często obserwuje się zwiększenie aktywności amylazy i fosfokinazy kreatynowej we krwi24.
Szczegółowa tabela działań niepożądanych
Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane foskarnetu sodowego sześciowodnego, zgłaszane podczas badań klinicznych i w okresie nadzoru po wprowadzeniu do obrotu, z podziałem na klasyfikację układów i narządów oraz częstość występowania25.
| Klasyfikacja układów i narządów | Częstość | Działanie niepożądane | Opis i znaczenie kliniczne |
|---|---|---|---|
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Bardzo często (≥1/10) | Granulocytopenia, niedokrwistość | Znaczne zmniejszenie liczby granulocytów i stężenia hemoglobiny; może wymagać transfuzji lub podania czynników wzrostu |
| Często (≥1/100 do <1/10) | Leukopenia, trombocytopenia, neutropenia | Zmniejszenie liczby białych krwinek, płytek krwi i neutrofili; zwiększa ryzyko infekcji i krwawień | |
| Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) | Pancytopenia | Jednoczesne zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi; stan zagrożenia życia | |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Często (≥1/100 do <1/10) | Posocznica | Zagrażająca życiu reakcja organizmu na zakażenie; wymaga natychmiastowej interwencji |
| Nieznana | Nadwrażliwość (w tym reakcje anafilaktyczne), reakcje anafilaktoidalne | Nagłe, zagrażające życiu reakcje alergiczne wymagające natychmiastowego leczenia | |
| Zaburzenia endokrynologiczne | Nieznana | Moczówka prosta | Zaburzenie prowadzące do zwiększonego wydalania moczu i pragnienia |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Bardzo często (≥1/10) | Zmniejszony apetyt, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia | Niedobór elektrolitów może prowadzić do zaburzeń sercowych, nerwowo-mięśniowych i innych |
| Często (≥1/100 do <1/10) | Hiperfosfatemia, hiponatremia, hipofosfatemia, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi, hiperkalcemia, odwodnienie | Zaburzenia elektrolitowe mogą wpływać na różne układy; odwodnienie pogarsza funkcję nerek | |
| Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) | Kwasica | Zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej prowadzące do obniżenia pH krwi | |
| Nieznana | Hipernatremia | Podwyższony poziom sodu we krwi; może powodować pragnienie, suchość błon śluzowych, pobudzenie | |
| Zaburzenia psychiczne | Często (≥1/100 do <1/10) | Agresja, lęk, pobudzenie, stan dezorientacji, depresja, nerwowość | Zaburzenia psychiczne mogą być związane z działaniem leku lub chorobą podstawową |
| Zaburzenia układu nerwowego | Bardzo często (≥1/10) | Zawroty głowy, ból głowy, parestezje | Objawy neurologiczne mogą znacząco wpływać na komfort i funkcjonowanie pacjenta |
| Często (≥1/100 do <1/10) | Nieprawidłowa koordynacja, drgawki, niedoczulica, mimowolne skurcze mięśni, neuropatia obwodowa, drżenie | Zaburzenia neurologiczne mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie i prowadzić do niebezpiecznych sytuacji | |
| Nieznana | Encefalopatia | Poważne zaburzenie czynności mózgu, mogące prowadzić do zaburzeń świadomości | |
| Zaburzenia serca | Często (≥1/100 do <1/10) | Kołatanie serca, tachykardia | Zaburzenia rytmu serca wpływające na wydolność krążenia |
| Nieznana | Wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie, arytmia komorowa, torsade de pointes | Zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca wymagające natychmiastowej interwencji | |
| Zaburzenia naczyniowe | Często (≥1/100 do <1/10) | Nadciśnienie, niedociśnienie, zakrzepowe zapalenie żył | Zakrzepowe zapalenie żył obwodowych obserwowano szczególnie po infuzji nierozcieńczonego roztworu foskarnetu |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Bardzo często (≥1/10) | Biegunka, nudności, wymioty | Objawy ze strony przewodu pokarmowego mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych |
| Często (≥1/100 do <1/10) | Ból brzucha, zaparcia, niestrawność, zapalenie trzustki, krwawienie z przewodu pokarmowego | Zapalenie trzustki i krwawienie z przewodu pokarmowego to poważne powikłania wymagające pilnej interwencji | |
| Nieznana | Wrzód przełyku | Owrzodzenie błony śluzowej przełyku powodujące ból i trudności w połykaniu | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Często (≥1/100 do <1/10) | Zaburzenia czynności wątroby | Wymaga monitorowania parametrów wątrobowych |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Bardzo często (≥1/10) | Wysypka | Częsta reakcja skórna, zazwyczaj nie wymagająca przerwania leczenia |
| Często (≥1/100 do <1/10) | Świąd | Uczucie swędzenia skóry, może obniżać jakość życia pacjenta | |
| Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) | Pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy | Obrzęk naczynioruchowy może zagrażać życiu, szczególnie jeśli obejmuje drogi oddechowe | |
| Nieznana | Rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona | Ciężkie, zagrażające życiu reakcje skórne; często występują u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki związane z tymi powikłaniami | |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej | Często (≥1/100 do <1/10) | Bóle mięśni | Ból mięśni może wskazywać na początek poważniejszych zaburzeń mięśniowych |
| Nieznana | Osłabienie mięśni, miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza | Rabdomioliza to poważne powikłanie prowadzące do rozpadu mięśni i niewydolności nerek | |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Często (≥1/100 do <1/10) | Zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, bolesne oddawanie moczu, wielomocz, białkomocz | Zaburzenia nerek mogą prowadzić do poważnych powikłań; wymagają regularnego monitorowania |
| Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) | Choroba kanalików nerkowych, kłębuszkowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy | Choroby nerek związane z uszkodzeniem kanalików lub kłębuszków nerkowych | |
| Nieznana | Ból nerek, kwasica kanalików nerkowych, martwica kanalików nerkowych, ostra martwica kanalików nerkowych, nefropatia krystaliczna, krwiomocz | Poważne uszkodzenia nerek mogące prowadzić do trwałej niewydolności tego narządu | |
| Zaburzenia układu rozrodczego i piersi | Często (≥1/100 do <1/10) | Dyskomfort i owrzodzenie narządów płciowych | Związane z wydalaniem foskarnetu w dużych stężeniach z moczem, szczególnie po długotrwałej terapii |
| Zdarzenia ogólne i stany w miejscu podania | Bardzo często (≥1/10) | Astenia, dreszcze, zmęczenie, gorączka | Objawy ogólne mogące wpływać na komfort i jakość życia pacjenta |
| Często (≥1/100 do <1/10) | Złe samopoczucie, obrzęk, ból w klatce piersiowej, ból w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie w miejscu wstrzyknięcia | Ból w klatce piersiowej może występować jako część reakcji na wlew foskarnetu | |
| Badania diagnostyczne | Bardzo często (≥1/10) | Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi, zmniejszone stężenie hemoglobiny | Wskazują na zaburzenia czynności nerek i niedokrwistość |
| Często (≥1/100 do <1/10) | Zmniejszony klirens nerkowy kreatyniny, nieprawidłowy elektrokardiogram, zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy, aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, lipazy | Nieprawidłowości w badaniach wskazujące na zaburzenia funkcji nerek, serca i wątroby | |
| Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) | Zwiększenie aktywności amylazy, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi | Mogą wskazywać na zapalenie trzustki i uszkodzenie mięśni |
Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi
Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które mogą stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta. Szczególnie istotne zagrożenia obejmują:
- Zaburzenia nerkowe – nefrotoksyczność jest jednym z najpoważniejszych powikłań. Może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, martwicy kanalików nerkowych i długotrwałych uszkodzeń nerek26.
- Zaburzenia elektrolitowe – hipokaliemia, hipokalcemia i hipomagnezemia mogą prowadzić do zagrażających życiu arytmii, drgawek i innych poważnych powikłań27.
- Zaburzenia rytmu serca – mogą wystąpić poważne arytmie, w tym torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi28.
- Ciężkie reakcje skórne – raportowano przypadki zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznej nekrolizy naskórka, które są zagrażającymi życiu powikłaniami29.
- Mielotoksyczność – może prowadzić do pancytopenii, zwiększając ryzyko infekcji i krwawień30.
- Zaburzenia neurologiczne – drgawki, encefalopatia i inne poważne powikłania neurologiczne mogą wystąpić podczas terapii foskarnetem31.
Ze względu na powyższe ryzyka, stosowanie foskarnetu wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, regularnej oceny parametrów laboratoryjnych oraz odpowiedniego nawadniania i kontroli równowagi elektrolitowej zgodnie z aktualnymi zaleceniami. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek, serca lub wątroby oraz u osób przyjmujących jednocześnie inne leki o podobnym profilu działań niepożądanych32.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania