choroba wywołana przez wirus cytomegalii
Wskazanie

Choroba wywołana przez wirus cytomegalii (CMV) to infekcja wirusowa, która może dotykać różne grupy pacjentów, przy czym szczególnie niebezpieczna jest dla osób z obniżoną odpornością, pacjentów po przeszczepach narządów, noworodków zakażonych wewnątrzmacicznie oraz osób z HIV/AIDS. U osób immunokompetentnych infekcja często przebiega bezobjawowo lub z łagodnymi objawami przypominającymi mononukleozę zakaźną.

W leczeniu zakażeń CMV stosuje się leki przeciwwirusowe, z których najczęściej wykorzystywane w Polsce są: gancyklowir (Cymevene), walgancyklowir (Valcyte, Ceglar, Valganciclovir Teva), foskarnet (Foscavir) oraz cidofowir. W przypadkach zapobiegania zakażeniom u pacjentów po przeszczepach stosuje się leki immunoglobulin anty-CMV (Cytotect).

Największymi trudnościami w leczeniu infekcji CMV są: oporność wirusa na leki przeciwwirusowe, która może rozwinąć się w trakcie terapii, toksyczność leków (szczególnie nefrotoksyczność i mielotoksyczność), konieczność długotrwałego stosowania terapii u pacjentów immunoniekompetentnych oraz ryzyko reaktywacji wirusa po zakończeniu leczenia. U noworodków z wrodzoną infekcją CMV wyzwaniem jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, które może ograniczyć powikłania neurologiczne.

W przypadku ciężkich zakażeń CMV u pacjentów z głęboką immunosupresją, oprócz farmakoterapii konieczne jest również monitorowanie wiremii za pomocą metod molekularnych (PCR) oraz dostosowywanie dawek leków immunosupresyjnych. Nowoczesne podejście terapeutyczne obejmuje również profilaktykę u grup wysokiego ryzyka oraz stosowanie strategii wyprzedzającej terapii (preemptive therapy) opartej na regularnym monitorowaniu wiremii CMV.