Działania niepożądane
Telmisartan EGIS 80 mg

Telmisartan EGIS, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo, z częstością działań niepożądanych odpowiednio 41,4% vs 43,9% u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki, płci, wieku czy rasy. Do ciężkich działań niepożądanych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (>1/10.000 do <1/1000), a także ostra niewydolność nerek. W badaniach klinicznych z udziałem 21 642 pacjentów leczonych telmisartanem przez 6 lat, najczęściej obserwowano zakażenia dróg moczowych i górnych dróg oddechowych, hiperkaliemię, niedociśnienie, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby, z podwyższonym ryzykiem nieprawidłowej funkcji wątroby u pacjentów japońskiego pochodzenia. Zgłaszano również rzadkie przypadki śródmiąższowej choroby płuc oraz posocznicy, co wymaga dalszej obserwacji i ostrożności klinicznej.

Działania niepożądane leku Telmisartan EGIS

Telmisartan EGIS jest lekiem dostępnym w postaci tabletek powlekanych zawierających 40 mg lub 80 mg substancji czynnej telmisartan. Podczas stosowania tego preparatu mogą wystąpić różnego rodzaju działania niepożądane, których znajomość jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis profilu bezpieczeństwa leku oraz potencjalnych zagrożeń związanych z jego stosowaniem.1

Profil bezpieczeństwa telmisartanu

Ogólna częstość występowania działań niepożądanych po telmisartanie w badaniach kontrolowanych placebo była podobna do częstości obserwowanej po placebo (41,4% vs 43,9%) u pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego. Warto podkreślić, że częstość występowania działań niepożądanych nie wykazywała związku z zastosowaną dawką, płcią, wiekiem ani rasą pacjentów. Profil bezpieczeństwa telmisartanu u pacjentów leczonych w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych był zgodny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.2

Ciężkie działania niepożądane

Do ciężkich działań niepożądanych obserwowanych podczas stosowania telmisartanu należą reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy, które występują rzadko (>1/10.000 do <1/1000), a także ostra niewydolność nerek. Wiedza o tych ciężkich reakcjach jest szczególnie istotna, gdyż niektóre z nich (jak obrzęk naczynioruchowy) mogą prowadzić do zgonu.1/10.000 do 3

Szczegółowe zestawienie działań niepożądanych telmisartanu

Działania niepożądane telmisartanu zostały zebrane w kontrolowanych badaniach klinicznych przeprowadzonych z udziałem pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego oraz zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Lista obejmuje również ciężkie działania niepożądane i działania niepożądane prowadzące do zaprzestania stosowania leku zgłoszone w trzech długoterminowych badaniach klinicznych z udziałem 21 642 pacjentów leczonych telmisartanem w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych w ciągu 6 lat.4

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Niezbyt często (>1/1000 do <1/100) Zakażenia dróg moczowych, w tym zapalenie gardła i zapalenie pęcherza moczowego
Zakażenie górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie gardła i zapalenie zatok
Rzadko (>1/10000 do <1/1000) Posocznica, w tym zakończona zgonem
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często Niedokrwistość
Rzadko Eozynofilia, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko Reakcja anafilaktyczna, nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często Hiperkaliemia
Rzadko Hiperglikemia (u pacjentów z cukrzycą)
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często Bezsenność, depresja
Rzadko Niepokój
Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często Omdlenie
Rzadko Senność
Zaburzenia oka Rzadko Zaburzenia widzenia
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia serca Niezbyt często Bradykardia
Rzadko Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Duszność, kaszel
Bardzo rzadko (<1/10000) Śródmiąższowa choroba płuc
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Bóle brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty
Rzadko Suchość błony śluzowej jamy ustnej, nieżyt żołądka, zaburzenia smaku
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko Nieprawidłowa czynność wątroby, zaburzenia wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Świąd, nadmierne pocenie się, wysypka
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy (również prowadzący do zgonu), rumień, pokrzywka, wysypka polekowa, toksyczne uszkodzenie skóry
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często Ból pleców (np. rwa kulszowa), kurcze mięśni, ból mięśni
Rzadko Ból stawów, ból kończyn, ból ścięgien (objawy imitujące zapalenie ścięgien)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często Ból w klatce piersiowej, osłabienie
Rzadko Objawy grypopodobne
Badania diagnostyczne Niezbyt często Zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu
Rzadko Zmniejszone stężenie hemoglobiny, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi

Szczegółowy opis wybranych działań niepożądanych

Posocznica

Posocznica (sepsa) jest jednym z poważnych działań niepożądanych, które wymaga szczególnej uwagi. W badaniu PRoFESS zaobserwowano zwiększoną częstość występowania posocznicy w związku ze stosowaniem telmisartanu w porównaniu do placebo. Należy jednak podkreślić, że zdarzenie to może być przypadkowe lub związane z aktualnie nieznanym mechanizmem działania leku.5

Niedociśnienie

Niedociśnienie jest często zgłaszanym działaniem niepożądanym u pacjentów z prawidłowym ciśnieniem tętniczym leczonych telmisartanem dodanym do standardowej terapii w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych. Jest to istotne szczególnie przy inicjacji terapii oraz u pacjentów ze współistniejącymi chorobami sercowo-naczyniowymi.6

Śródmiąższowa choroba płuc

Po wprowadzeniu telmisartanu do obrotu zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc pozostające w związku czasowym z przyjmowaniem tego leku. Nie ustalono jednak jednoznacznego związku przyczynowego między stosowaniem telmisartanu a rozwojem tej choroby. Pomimo rzadkiego występowania, jest to poważne powikłanie wymagające szybkiego rozpoznania i interwencji.7

Zaburzenia czynności wątroby

W większości przypadków nieprawidłowa czynność wątroby i zaburzenia wątroby wystąpiły u Japończyków. Warto zauważyć, że pacjenci pochodzenia japońskiego są bardziej podatni na wystąpienie tego działania niepożądanego. Ta informacja jest szczególnie istotna przy leczeniu pacjentów o japońskim pochodzeniu, dla których monitorowanie funkcji wątroby może mieć dodatkowe znaczenie.8

Monitorowanie działań niepożądanych

Istotnym elementem bezpieczeństwa farmakoterapii jest ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Po dopuszczeniu telmisartanu do obrotu kluczowe jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie bezpieczeństwa leku. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.9

Wnioski kliniczne

Praktyka kliniczna wskazuje, że pomimo obserwowanych działań niepożądanych, telmisartan charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa. Większość działań niepożądanych ma charakter przejściowy i ustępuje po odstawieniu leku lub redukcji dawki. Należy jednak pamiętać o możliwości wystąpienia rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych, takich jak reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy czy ostra niewydolność nerek. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu telmisartanu u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby, zwłaszcza pochodzenia japońskiego, oraz u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia.1/10.000 do 10

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl