miażdżyca naczyń
Wskazanie

Miażdżyca naczyń to przewlekła choroba zapalna, charakteryzująca się odkładaniem się blaszek miażdżycowych (złożonych głównie z cholesterolu, komórek zapalnych i tkanki włóknistej) w ścianach tętnic. Proces ten prowadzi do zwężenia światła naczyń, ograniczenia przepływu krwi i niedokrwienia narządów. Miażdżyca rozwija się powoli, przez dziesięciolecia, a jej główne czynniki ryzyka to: nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, cukrzyca, palenie tytoniu, otyłość oraz predyspozycje genetyczne.

W leczeniu miażdżycy naczyń stosuje się przede wszystkim statyny, które zmniejszają stężenie cholesterolu LDL i stabilizują blaszki miażdżycowe. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak: Atoris, Sortis, Atrox (atorwastatyna), Roswera, Crestor (rozuwastatyna), Simvasterol, Simvacard (simwastatyna). W terapii stosuje się również leki przeciwpłytkowe, jak Acard, Polocard (kwas acetylosalicylowy) czy Plavix, Areplex (klopidogrel). W przypadku współistniejącego nadciśnienia tętniczego zaleca się inhibitory ACE (Prestarium, Tritace) lub sartany (Lorista, Valsacor).

Dodatkowo w terapii miażdżycy stosuje się fibraty (Fenoratio, Lipanthyl) przy wysokich stężeniach trójglicerydów oraz ezetimib (Ezetrol, Ezehron), który hamuje wchłanianie cholesterolu w jelitach. W najnowszych standardach leczenia hipercholesterolemii opornej na standardową terapię zaleca się inhibitory PCSK9 (Repatha, Praluent).

Największe trudności w leczeniu miażdżycy naczyń wiążą się z jej wieloczynnikowym charakterem oraz koniecznością długotrwałej terapii. Problemem jest niska adherencja pacjentów do zaleceń terapeutycznych, zwłaszcza że choroba przez długi czas pozostaje bezobjawowa. Wyzwaniem jest także optymalne leczenie pacjentów z nietolerancją statyn (5-20% chorych) oraz osób z rodzinną hipercholesterolemią, u których standardowe dawki leków hipolipemizujących są niewystarczające. Dodatkową trudnością jest kompleksowe podejście do wszystkich czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz wdrożenie skutecznych strategii prewencyjnych zanim dojdzie do poważnych powikłań miażdżycy, takich jak zawał serca czy udar mózgu.