Telmisartan EGIS
Tabletki powlekane, 40 mg
Produkt zawiera telmisartan jako substancję czynną, występujący w dawkach 40 mg lub 80 mg, wraz z laktozą jednowodną jako substancją pomocniczą. Jest dostępny w postaci powlekanych tabletek o charakterystycznym żółtym kolorze i kształcie kapsułki. Lek stosuje się w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Ponadto pomaga zmniejszyć ryzyko chorób sercowo-naczyniowych u pacjentów z miażdżycą naczyń lub cukrzycą typu 2 ze współistniejącym uszkodzeniem narządów.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Telmisartan EGIS jest stosowany głównie w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego oraz w prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa w nadciśnieniu wynosi 40 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia, przy czym pełny efekt hipotensyjny obserwuje się po 4-8 tygodniach terapii. W prewencji chorób sercowo-naczyniowych zalecana dawka to 80 mg raz na dobę, a skuteczność dawek poniżej 80 mg nie została potwierdzona. Telmisartan można łączyć z tiazydowymi lekami moczopędnymi, co wykazuje efekt addycyjny. Lek podaje się doustnie, raz dziennie, niezależnie od posiłku, a ze względu na higroskopijność tabletek, powinny być one przechowywane w zamkniętym blistrze i wyjmowane bezpośrednio przed podaniem.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie nie wymaga modyfikacji przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach (40-80 mg/dobę), natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub poddawanych hemodializie zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 20 mg, jednak Telmisartan EGIS nie umożliwia podania tak niskiej dawki, co wymaga zastosowania innego preparatu z telmisartanem. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 40 mg/dobę, a lek jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby. U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania telmisartanu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie zostały ustalone, dlatego brak jest zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Telmisartan EGIS 40 mg
choroba sercowo-naczyniowa, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciśnienie tętnicze, działanie addycyjne, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, hemodializa, hydrochlorotiazyd, obniżanie ciśnienia tętniczego, pierwotne nadciśnienie tętnicze, telmisartan, terapia telmisartanem, tiazydowy lek moczopędny, właściwość higroskopijne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Telmisartan EGIS, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa zarówno u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, jak i u osób stosujących lek w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Do najpoważniejszych działań niepożądanych należą reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (rzadko, częstość >1/10 000 do <1/1000) oraz ostra niewydolność nerek. W badaniu PRoFESS zaobserwowano zwiększoną częstość posocznicy (rzadko, >1/10 000 do <1/1000) u pacjentów leczonych telmisartanem w porównaniu do placebo, choć mechanizm tego zjawiska pozostaje niejasny. Częstość występowania niedociśnienia była wyższa u pacjentów z prawidłowym ciśnieniem tętniczym stosujących telmisartan w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Inne działania niepożądane obejmują m.in. zakażenia dróg moczowych i górnych dróg oddechowych (niezbyt często, >1/1000 do <1/100), hiperkaliemię, zaburzenia psychiczne (bezsenność, depresja), zaburzenia sercowo-naczyniowe (bradykardia, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne) oraz objawy ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i przewodu pokarmowego.
Rzadkie, ale istotne działania niepożądane to śródmiąższowa choroba płuc (<1/10 000), nieprawidłowa czynność wątroby i zaburzenia wątroby, szczególnie u pacjentów pochodzenia japońskiego, oraz poważne reakcje skórne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, rumień, pokrzywka i toksyczne uszkodzenie skóry. Monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym stężenia kreatyniny, hemoglobiny, kwasu moczowego, enzymów wątrobowych i fosfokinazy kreatynowej, jest zalecane ze względu na możliwe odchylenia laboratoryjne. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego jest kluczowe dla ciągłej oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii telmisartanem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Telmisartan EGIS 40 mg
ból ścięgna, bradykardia, dysfagia, działanie niepożądane leku, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperkaliemia, kserostomia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwyższona kreatynina, posocznica, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczne uszkodzenie skóry, wysypka polekowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia wątroby, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie zatok, zawroty głowy błędnikowe -
Profil bezpieczeństwa leku
Telmisartan wymaga szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących nie zaleca się stosowania ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, zwłaszcza u noworodków i wcześniaków. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza przy GFR <60 ml/min/1,73 m², konieczne jest monitorowanie parametrów biochemicznych, a u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek lub poddawanych hemodializie zaleca się rozpoczęcie terapii od niższej dawki. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lek jest przeciwwskazany przy ciężkiej niewydolności lub zaburzeniach odpływu żółci, natomiast u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nie należy przekraczać dawki 40 mg/dobę.
Podczas terapii telmisartanem należy zachować ostrożność w kontekście potencjalnych działań niepożądanych wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, takich jak zawroty głowy i senność. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leku i zwiększać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, co wymaga ograniczenia jego spożycia. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki, jednak wskazane jest monitorowanie pod kątem działań niepożądanych, zwłaszcza przy współistniejących schorzeniach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Telmisartan EGIS 40 mg
-
Przeciwwskazania
Telmisartan EGIS, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na telmisartan lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (217,35 mg w tabletce 40 mg i 434,70 mg w tabletce 80 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie leku w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, telmisartan nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami odpływu żółci lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, a niewydolność tego narządu może prowadzić do kumulacji substancji czynnej i zwiększenia działań niepożądanych. Również jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.
W sytuacjach wymagających szczególnej ostrożności, takich jak pierwszy trymestr ciąży, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, stosowanie innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron oraz u pacjentów z niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka. W przypadku wystąpienia przeciwwskazań przed rozpoczęciem lub w trakcie terapii, zaleca się nie rozpoczynać lub odstawić telmisartan i rozważyć alternatywne metody leczenia, monitorując pacjenta oraz konsultując się ze specjalistą. Przed przepisaniem leku niezbędne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badań diagnostycznych oraz poinformowanie pacjenta o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku objawów zaburzeń wątroby lub zajścia w ciążę podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Telmisartan EGIS 40 mg
aliskiren, cukrzyca, GFR, hiperkaliemia, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja disacharydów, pierwszy trymestr ciąży, telmisartan, terapia alternatywna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia odpływu żółci, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie telmisartanu, stosowanego w terapii nadciśnienia tętniczego, prowadzi do istotnego ryzyka klinicznego, głównie związanego z nadmiernym efektem hipotensyjnym. Dominującymi objawami są niedociśnienie tętnicze oraz tachykardia, choć obserwowano również bradykardię. Pacjenci mogą zgłaszać zawroty głowy, będące konsekwencją niedociśnienia, a badania laboratoryjne często wykazują wzrost stężenia kreatyniny w surowicy, co wskazuje na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Telmisartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku poprzez hemodializę.
Postępowanie w przypadku przedawkowania telmisartanu wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych i laboratoryjnych, w tym elektrolitów i kreatyniny. Leczenie obejmuje objawową terapię niedociśnienia tętniczego, w tym ułożenie pacjenta w pozycji na plecach oraz dożylne podanie krystaloidów w celu uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej i niedoboru sodu. Wczesne działania eliminacyjne, takie jak sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego, są wskazane przy niedawnym przyjęciu leku. W przypadku ostrej niewydolności nerek konieczne jest intensywne nawodnienie i monitorowanie diurezy, a w ciężkich przypadkach rozważenie leczenia nerkozastępczego. Wczesna interwencja jest kluczowa dla zapobiegania powikłaniom i poprawy rokowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Telmisartan EGIS 40 mg
atropina, bradykardia, diureza, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, krystaloidy, leczenie nerkozastępcze, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, perfuzja nerek, płukanie żołądka, receptor angiotensyny II, stężenie kreatyniny, tachykardia, telmisartan, węgiel aktywowany, zawroty głowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały charakterystyczne dla leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron zmniejszenie parametrów hematologicznych, takich jak liczba erytrocytów, poziom hemoglobiny oraz hematokryt u szczurów i psów. W zakresie funkcji nerek zaobserwowano wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny oraz hiperkaliemię, a także zmiany strukturalne, w tym poszerzenie i zanik kanalików nerkowych oraz przerost i rozrost aparatu przykłębuszkowego. Pomimo tych obserwacji, zmiany te oceniono jako prawdopodobnie nieistotne klinicznie. W układzie pokarmowym stwierdzono nadżerki, owrzodzenia i zmiany zapalne błony śluzowej żołądka, które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie chlorku sodu, co sugeruje mechanizm związany z gospodarką elektrolitową.
W zakresie bezpieczeństwa rozwojowego nie wykazano działania teratogennego telmisartanu, choć przy toksycznych dawkach obserwowano zmniejszenie masy ciała noworodków oraz opóźnienie otwarcia oczu. Badania genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe testy na myszach i szczurach nie wykazały efektów rakotwórczych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku. Podsumowując, telmisartan charakteryzuje się typowym dla antagonistów receptora angiotensyny II profilem działań niepożądanych, z dominującym wpływem na hematologię, funkcję nerek i błonę śluzową żołądka, bez istotnych zagrożeń teratogennych, mutagennych czy kancerogennych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan EGIS 40 mg
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, badanie in vitro, chlorek sodu, ciśnienie tętnicze, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyty, gospodarka elektrolitowa, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, potas, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zanik kanalików nerkowych, zmiany zapalne -
Skład i postać leku
Telmisartan EGIS to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających substancję czynną telmisartan w dawkach 40 mg oraz 80 mg, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego oraz profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego. Tabletki zawierają odpowiednio 217,35 mg oraz 434,70 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład pomocniczy obejmuje m.in. sodu wodorotlenek, powidon K-25, megluminę, krospowidon, żelaza tlenek żółty (E 172), magnezu stearynian oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza 5 cP, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400 i talk. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor i kształt kapsułki, z wymiarami około 12,1 mm x 6,1 mm dla dawki 40 mg oraz 16,3 mm x 8,0 mm dla dawki 80 mg, co ułatwia ich identyfikację.
Produkt jest dostępny w blistrach Aluminium/Aluminium, pakowanych w opakowania zawierające od 14 do 98 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 3 lata. Telmisartan EGIS nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych ani specyficznych interakcji fizykochemicznych z innymi lekami podczas jednoczesnego podawania. Lek nie wymaga specjalnych środków ostrożności przy przygotowaniu do podania, a niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Przechowywanie w oryginalnym opakowaniu chroni preparat przed wilgocią, co jest kluczowe dla zachowania jego stabilności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Telmisartan EGIS 40 mg
blister aluminiowy, choroby układu sercowo-naczyniowego, dwutlenek tytanu, hypromeloza, interakcje lekowe, krospowidon, laktoza jednowodna, makrogol, meglumina, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, stearynian magnezu, tabletka powlekana, telmisartan, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek sodu -
Właściwości farmakodynamiczne
Telmisartan, będący selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1, wykazuje długotrwałe działanie przeciwnadciśnieniowe i kardioprotekcyjne. Jego mechanizm polega na skutecznym wypieraniu angiotensyny II z receptorów AT1, bez agonistycznego wpływu na te receptory oraz bez oddziaływania na receptor AT2 czy enzym konwertazę angiotensyny. Dawka 80 mg telmisartanu niemal całkowicie hamuje wzrost ciśnienia tętniczego indukowany przez angiotensynę II, a efekt hipotensyjny utrzymuje się przez 24 godziny, z maksymalnym obniżeniem ciśnienia osiąganym po 4-8 tygodniach terapii. Telmisartan obniża zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, nie wpływając na częstość akcji serca, a jego skuteczność jest porównywalna z amlodypiną, atenololem, enalaprylem, hydrochlorotiazydem i lizynoprylem. W badaniach klinicznych, takich jak ONTARGET, telmisartan w dawce 80 mg wykazał równoważną skuteczność wobec ramiprylu 10 mg w zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub cukrzycą typu 2 z uszkodzeniem narządowym, przy podobnym odsetku zgonów (11,6% vs 11,8%).
Badania TRANSCEND i PRoFESS wskazują na ograniczone korzyści telmisartanu u pacjentów nietolerujących inhibitorów ACE oraz po udarze mózgu, z nieistotnym statystycznie wpływem na główne punkty końcowe, choć z pewnym zmniejszeniem ryzyka drugorzędowych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Terapia skojarzona telmisartanem i ramiprylem nie przynosi dodatkowych korzyści, a zwiększa ryzyko hiperkaliemii, niewydolności nerek i niedociśnienia, co dyskwalifikuje takie połączenie. U dzieci i młodzieży (6-18 lat) z nadciśnieniem tętniczym i nadwagą, telmisartan w dawkach 1 mg/kg i 2 mg/kg obniżał skurczowe ciśnienie tętnicze odpowiednio o -9,7 mmHg i -14,5 mmHg, a rozkurczowe o -4,5 mmHg i -8,4 mmHg, jednak dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności w tej populacji są ograniczone i niejednoznaczne. Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania telmisartanu z inhibitorami ACE u pacjentów z nefropatią cukrzycową ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Telmisartan EGIS 40 mg
aktywność reninowa osocza, aldosteron, antagonista receptora angiotensyny II, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, działanie hipotensyjne, działanie kardioprotekcyjne, działanie moczopędne, działanie przeciwnadciśnieniowe, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, retinopatia, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie telmisartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnej terapii hipotensyjnej o ustalonym profilu bezpieczeństwa. U noworodków narażonych na telmisartan w okresie ciąży obserwuje się ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego oraz hiperkaliemii, co wymaga ścisłej obserwacji i monitorowania.
W trakcie stosowania telmisartanu u kobiet w wieku rozrodczym lekarz powinien potwierdzić brak ciąży przed rozpoczęciem leczenia oraz zalecić skuteczną antykoncepcję. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania telmisartanu podczas laktacji, lek ten nie jest zalecany w okresie karmienia piersią; w razie konieczności terapii przeciwnadciśnieniowej należy wybrać leki o lepszym profilu bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne nie wykazały wpływu telmisartanu na płodność. W przypadku ekspozycji na telmisartan od drugiego trymestru ciąży wskazane jest wykonanie ultrasonograficznego badania nerek i czaszki płodu w celu wykrycia ewentualnych nieprawidłowości.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan EGIS 40 mg
antagonista receptora angiotensyny II, antykoncepcja, badanie przedkliniczne, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, terapia hipotensyjna, toksyczność płodowa, ultrasonografia nerek, wiek rozrodczy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Telmisartan, stosowany w dawkach 40 mg lub 80 mg, może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które bezpośrednio wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Lekarz przepisujący ten lek powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tych objawów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku ich wystąpienia. Istotne jest również monitorowanie indywidualnej reakcji pacjenta na lek, uwzględniając wiek, współistniejące schorzenia oraz stosowanie innych leków, które mogą nasilać ryzyko senności lub zawrotów głowy.
W procesie konsultacji lekarz powinien uwzględnić charakter pracy pacjenta, szczególnie jeśli wiąże się ona z zawodowym prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn, oraz zaproponować strategie minimalizujące ryzyko, np. przyjmowanie leku wieczorem. Przekazanie informacji o możliwym wpływie telmisartanu na zdolność prowadzenia pojazdów jest nie tylko obowiązkiem medycznym, ale i prawnym, a jego brak może być traktowany jako błąd medyczny. Zaleca się dokumentowanie w historii choroby faktu poinformowania pacjenta, a w przypadku kierowców zawodowych rozważyć konsultacje z lekarzem medycyny pracy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmisartan EGIS 40 mg
błąd medyczny, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane leku, farmakoterapia nadciśnienia tętniczego, leczenie nadciśnienia tętniczego, lek przeciwnadciśnieniowy, lekarz medycyny pracy, mikrozaśnięcie, początkowy okres farmakoterapii, podeszły wiek, senność, sprawność psychomotoryczna, telmisartan, zawroty głowy -
Wskazania do stosowania
Telmisartan EGIS to preparat w postaci tabletek powlekanych zawierających telmisartan w dawkach 40 mg oraz 80 mg, stosowany przede wszystkim w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Telmisartan działa jako antagonista receptora angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia oporu obwodowego, skutecznie redukując ciśnienie tętnicze. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, dostosowując dawkę do stopnia nadciśnienia. Tabletki 40 mg mają wymiary około 12,1 mm x 6,1 mm i zawierają 217,35 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 80 mg mierzą około 16,3 mm x 8,0 mm i zawierają 434,70 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Drugim kluczowym wskazaniem do stosowania Telmisartanu EGIS jest redukcja chorobowości sercowo-naczyniowej u pacjentów dorosłych z potwierdzoną miażdżycą naczyń (choroba niedokrwienna serca, przebyty udar mózgu, choroba tętnic obwodowych) oraz u osób z cukrzycą typu 2 i udokumentowanymi powikłaniami narządowymi, takimi jak nefropatia, retinopatia, neuropatia czy makroangiopatia. Lekarz powinien rozważyć terapię u pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym wymagających normalizacji ciśnienia oraz u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym wynikającym z obecności klinicznej miażdżycy lub powikłań cukrzycowych. Ze względu na zawartość laktozy, konieczna jest ostrożność u pacjentów z jej nietolerancją.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Telmisartan EGIS 40 mg
antagonista receptora angiotensyny II, blokowanie angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, chorobowość sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, laktoza jednowodna, leki hipotensyjne, makroangiopatia, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nadciśnienie tętnicze samoistne, nefropatia cukrzycowa, neuropatia cukrzycowa, retinopatia cukrzycowa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, telmisartan, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego