Przedawkowanie
Telmisartan EGIS 40 mg

Przedawkowanie telmisartanu, stosowanego w terapii nadciśnienia tętniczego, prowadzi do istotnego ryzyka klinicznego, głównie związanego z nadmiernym efektem hipotensyjnym. Dominującymi objawami są niedociśnienie tętnicze oraz tachykardia, choć obserwowano również bradykardię. Pacjenci mogą zgłaszać zawroty głowy, będące konsekwencją niedociśnienia, a badania laboratoryjne często wykazują wzrost stężenia kreatyniny w surowicy, co wskazuje na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Telmisartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku poprzez hemodializę.

Przedawkowanie telmisartanu

Przedawkowanie telmisartanu stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane dotyczące przypadków przedawkowania u ludzi są ograniczone, co utrudnia pełną charakterystykę ryzyka, jednak znane są główne objawy oraz zalecenia dotyczące postępowania w takich przypadkach.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie produktu Telmisartan EGIS może prowadzić do wystąpienia szeregu objawów klinicznych, przede wszystkim związanych z nadmiernym efektem hipotensyjnym leku. Najważniejsze objawy przedawkowania obejmują niedociśnienie tętnicze oraz tachykardię. Paradoksalnie, w niektórych przypadkach obserwowano również bradykardię. Pacjenci zgłaszają również zawroty głowy, które są prawdopodobnie konsekwencją niedociśnienia. W badaniach laboratoryjnych można zaobserwować zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi, co może być wskaźnikiem rozwoju ostrej niewydolności nerek.2

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania telmisartanu wymaga kompleksowego podejścia obejmującego zarówno metody eliminacji leku, jak i leczenie objawowe. Istotna jest świadomość, że telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę, co ogranicza możliwości przyspieszenia eliminacji leku z organizmu.3

W przypadku przedawkowania należy zastosować następujące środki:

  • Dokładna obserwacja pacjenta – podstawą postępowania jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych i stanu klinicznego pacjenta.4
  • Leczenie objawowe i podtrzymujące – dostosowane do indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta.5
  • Postępowanie eliminacyjne – zależne od czasu, jaki upłynął od przyjęcia preparatu i nasilenia objawów:
    • Sprowokowanie wymiotów i/lub płukanie żołądka – szczególnie w przypadku niedawnego przyjęcia leku.6
    • Zastosowanie węgla aktywowanego – może być pomocne w ograniczeniu wchłaniania leku.7
  • Monitorowanie parametrów laboratoryjnych – konieczne jest częste kontrolowanie stężenia elektrolitów i kreatyniny w surowicy.8
  • Leczenie niedociśnienia tętniczego – w przypadku jego wystąpienia:
    • Ułożenie pacjenta w pozycji na plecach9
    • Szybkie uzupełnienie niedoboru sodu i objętości wewnątrznaczyniowej poprzez dożylne podanie krystaloidów.10

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm Postępowanie
Niedociśnienie tętnicze Znaczący spadek ciśnienia tętniczego krwi, jeden z najważniejszych objawów przedawkowania Nasilony efekt blokady receptorów angiotensyny II Ułożenie pacjenta w pozycji na plecach, szybkie uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej i niedoboru sodu
Tachykardia Przyspieszona czynność serca, często odruchowa w odpowiedzi na niedociśnienie Mechanizm kompensacyjny w odpowiedzi na spadek ciśnienia tętniczego Monitorowanie parametrów życiowych, leczenie przyczynowe (korekta niedociśnienia)
Bradykardia Spowolniona czynność serca, rzadziej obserwowana niż tachykardia Prawdopodobnie związana z pobudzeniem odruchowym nerwu błędnego Monitorowanie, w ciężkich przypadkach atropina
Zawroty głowy Subiektywne uczucie wirowania lub niestabilności Wtórne do niedociśnienia tętniczego i zmniejszonego przepływu mózgowego Ułożenie pacjenta w pozycji leżącej, normalizacja ciśnienia tętniczego
Zwiększenie stężenia kreatyniny Podwyższony poziom kreatyniny w surowicy krwi Spadek filtracji kłębuszkowej wskutek niedociśnienia i/lub bezpośredniego wpływu na funkcję nerek Monitorowanie parametrów nerkowych, wyrównanie wodno-elektrolitowe
Ostra niewydolność nerek Nagłe pogorszenie funkcji nerek, potencjalnie zagrażające życiu Znaczące zmniejszenie perfuzji nerek wskutek niedociśnienia Intensywne nawodnienie, monitorowanie diurezy, w ciężkich przypadkach rozważenie leczenia nerkozastępczego

Należy pamiętać, że przedawkowanie telmisartanu może prowadzić do poważnych powikłań, szczególnie u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania ma kluczowe znaczenie dla pomyślnego wyniku leczenia.11

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl