zaburzenie kostnienia
Zaburzenia kostnienia to grupa schorzeń, w których występują nieprawidłowości w procesie tworzenia lub mineralizacji tkanki kostnej. Mogą one mieć charakter wrodzony, wynikający z defektów genetycznych, lub nabyty, będący skutkiem chorób metabolicznych, niedoborów żywieniowych lub czynników środowiskowych.
Do najczęstszych wrodzonych zaburzeń kostnienia należą osteogenesis imperfecta (wrodzona łamliwość kości), achondroplazja (forma karłowatości) oraz dysplazje kostne. Natomiast wśród nabytych zaburzeń wyróżnia się osteomalację, krzywicę (niedobór witaminy D), osteoporozę oraz zaburzenia związane z nieprawidłowym metabolizmem wapnia i fosforu.
Diagnostyka zaburzeń kostnienia obejmuje badania obrazowe (RTG, TK, MRI), badania biochemiczne (poziomy wapnia, fosforu, witaminy D, parathormonu), badania genetyczne oraz w niektórych przypadkach biopsję kości. Leczenie jest zależne od przyczyny zaburzenia i może obejmować suplementację minerałów i witamin, leki wpływające na metabolizm kostny, fizjoterapię, a w ciężkich przypadkach interwencje chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acitren 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acytretyny wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w toksyczności ostrej, z LD50 przekraczającym 8 g/kg u szczurów i myszy. W toksyczności podostrej i przewlekłej tolerancja leku była gatunkowo zróżnicowana: psy dobrze tolerowały dawki do 100 mg/kg/dobę (podostro) oraz 5-15 mg/kg/dobę (przewlekle), natomiast szczury wykazywały objawy hiperwitaminozy A przy dawkach ≥10 mg/kg/dobę, w tym podwyższenie fosfatazy alkalicznej, trójglicerydów i zaburzenia kostnienia. Długoterminowe podawanie acytretyny w dawkach do 3 mg/kg/dobę u szczurów nie wywoływało toksyczności, choć wyższe dawki wiązały się z niekorzystnymi zmianami metabolicznymi i kostnymi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani działania rakotwórczego, a nawet odnotowano zmniejszenie częstości nowotworów sutka u szczurów przy dawce 3 mg/kg/dobę.
badanie cytogenetyczne, badanie mutagenności, badanie teratogenności, cis-acytretyna, dawka śmiertelna 50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, hiperplazja naskórka, hiperwitaminoza A, leukocytoza, nieprawidłowości chromosomalne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny i rakotwórczy, rozszczep podniebienia, śmiertelność okołoporodowa, spermatogeneza, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, trójglicerydy, wada rozwojowa kości, właściwość mutagenna, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Intas 15 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazała brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnej dawki potwierdziły, że działania niepożądane wynikają głównie z farmakodynamicznego mechanizmu inhibitora czynnika Xa. Wartości ekspozycji o znaczeniu klinicznym u szczurów wiązały się ze wzrostem stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu. Nie stwierdzono fototoksyczności ani genotoksyczności, a badania karcynogenności nie wykazały potencjału onkogennego. Profil bezpieczeństwa u młodych zwierząt był zbliżony do dorosłych, co sugeruje brak specyficznych zagrożeń dla tej grupy wiekowej.
aberracja chromosomowa, działanie genotoksyczne, hemostaza, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, mikrojądro, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność rozwojowa, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Terlipressin acetate Altan 0,12 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne terlipresyny octanu, obejmujące zarówno podanie pojedyncze, jak i wielokrotne, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w dawkach zalecanych klinicznie. Objawy obserwowane u zwierząt wynikały głównie z farmakologicznego działania leku. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani uszkadzającego DNA. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego terlipresyny w dawkach stosowanych u ludzi, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, pierwszy trymestr ciąży, poronienie, rozszczep podniebienia, stosunek korzyści do ryzyka, teratogenność, toksyczny wpływ substancji, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exbol 75 mg + 650 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Exbol, zawierającego 75 mg tramadolu chlorowodorku i 650 mg paracetamolu, nie wykazały działań teratogennych ani mutagennych przy dawkach terapeutycznych. Embriotoksyczność i fetotoksyczność zaobserwowano jedynie przy wysokich dawkach toksycznych dla matek, tj. 50 mg/kg tramadolu i 434 mg/kg paracetamolu (8,3-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej dla ludzi), objawiających się zmniejszeniem masy ciała płodu oraz zwiększoną liczbą dodatkowych żeber. Tramadol wykazywał wpływ na rozwój narządów, zaburzenia kostnienia i zwiększoną śmiertelność noworodków wyłącznie przy bardzo wysokich dawkach, nie obserwowano natomiast negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa przy standardowych dawkach terapeutycznych. Paracetamol nie wykazywał genotoksyczności ani rakotwórczości w dawkach terapeutycznych, z wyjątkiem dawek hepatotoksycznych.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka hepatotoksyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka terapeutyczna, przenikanie przez łożysko, ryzyko genotoksyczności, tramadol i paracetamol, tramadolu chlorowodorek, uszkodzenie wątroby, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml
Przedkliniczne badania tramadolu chlorowodorku (50 mg/mL lub 100 mg/2 mL, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) wykazały brak istotnych zmian hematologicznych, klinicznych, biochemicznych i histologicznych po wielokrotnym podaniu u szczurów i psów, zarówno pozajelitowo, jak i doustnie, w okresie od 6 do 26 tygodni, a także w długoterminowym badaniu doustnym u psów przez 12 miesięcy. Objawy neurologiczne, takie jak pobudzenie, ślinotok, drgawki oraz ograniczenie przyrostu masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Tolerancja leku była dobra przy dawkach doustnych do 20 mg/kg u szczurów oraz do 10 mg/kg doustnie i 20 mg/kg doodbytniczo u psów. W badaniach reprodukcyjnych u samic szczurów dawki ≥50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność matczyną, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz zaburzenia rozwojowe, takie jak zaburzenia kostnienia, opóźnione wykształcenie ujścia pochwy i opóźnione otwarcie oczu, natomiast płodność samców i samic nie była negatywnie dotknięta. U królików toksyczność pojawiała się przy dawkach ≥125 mg/kg, również z zaburzeniami rozwoju kości potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie tolerancji, drgawki, efekt toksyczny, gruczolak komórek wątroby, guz płuc, królik, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinotok, substancja niemutagenna, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnego podania, tramadol, tramadol chlorowodorek, wpływ na rozrodczość, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mantreda 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu obejmowały ocenę farmakologiczną po pojedynczej dawce, fototoksyczność, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, nie wykazując istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu obserwowano efekty wynikające z farmakodynamicznego działania antagonisty czynnika Xa, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji odpowiadającej klinicznym poziomom u ludzi. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów, jednak powikłania krwotoczne związane z mechanizmem działania leku były obecne w badaniach toksyczności reprodukcyjnej.
antagonista czynnika Xa, badanie fototoksyczności, badanie pourodzeniowe, działanie antykoagulacyjne, efekt farmakodynamiczny, immunoglobuliny IgG i IgA, kaskada krzepnięcia krwi, lek przeciwkrzepliwy, mechanizm działania rywaroksabanu, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka, rywaroksaban, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risendros 35 35 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sodu ryzedronianu, substancji czynnej preparatu Risendros 35, wykazały toksyczność narządową obejmującą hepatotoksyczność u szczurów i psów, manifestującą się wzrostem aktywności enzymów wątrobowych oraz zmianami histologicznymi w wątrobie u szczurów. Toksyczność gonadalna u psów pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Działanie na układ oddechowy obejmowało zależne od dawki podrażnienie górnych dróg oddechowych u gryzoni oraz potencjalne zmiany w dolnych drogach oddechowych, których znaczenie kliniczne pozostaje niejasne. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano zaburzenia kostnienia mostka i/lub czaszki u płodów szczurów przy dawkach zbliżonych do klinicznych oraz hipokalcemię i zgony ciężarnych samic szczurów podczas porodu. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach 3,2 mg/kg mc./dobę u szczurów i 10 mg/kg mc./dobę u królików, choć dane dotyczące królików są ograniczone.
bisfosfonian, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, dolne drogi oddechowe, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipokalcemia, podrażnienie górnych dróg oddechowych, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, sodu ryzedronian, toksyczność gonadalna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie kostnienia, zmiana histologiczna - Leksykon substancji czynnych
Entekawir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne entekawiru wykazały, że substancja charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach na psach zaobserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w ośrodkowym układzie nerwowym przy ekspozycji 10-19-krotnie przewyższającej narażenie u ludzi, jednak efekt ten był gatunkowo specyficzny i nie występował u innych gatunków, w tym małp z ekspozycją >100-krotną. Toksyczność na jądra (degeneracja nasieniowodów) pojawiła się jedynie przy bardzo wysokim narażeniu ≥26-krotnym, a embriotoksyczność i toksyczne działanie na zarodek/płód obserwowano u szczurów i królików przy dawkach przekraczających 21-krotne narażenie u ludzi, manifestujące się m.in. wadami kostnymi i resorpcją. W badaniach około- i pourodzeniowych nie stwierdzono negatywnego wpływu na potomstwo, a entekawir przenikał do mleka szczurów przy dawce 10 mg/kg. U młodych szczurów przy bardzo wysokich ekspozycjach (AUC ≥92x) odnotowano umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny, co jednak prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie mikrojądrowe, badanie rakotwórczości, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, działanie niepożądane, embriotoksyczność, entekawir, genotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, margines bezpieczeństwa, mutacja genetyczna, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, test transformacji, toksyczność zarodkowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Aurovitas 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Aurovitas, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania obejmowały ocenę farmakologiczną bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, fototoksyczności, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności u młodocianych zwierząt. Nie wykazano istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, a obserwowane efekty toksyczne były związane z mechanizmem działania rywaroksabanu jako inhibitora czynnika Xa, co przejawiało się m.in. zwiększeniem stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym.
badanie farmakologiczne, badanie fototoksyczności, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, immunoglobulina klasy A, immunoglobulina klasy G, inhibitor czynnika Xa, krwawienie okołoporodowe, powikłanie krwotoczne, Rivaroxaban Aurovitas, rywaroksaban, selektywny inhibitor czynnika Xa, toksyczność jednokrotna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Medreg 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne rywaroksabanu wykazały, że stosowanie leku w dawkach terapeutycznych nie niesie ze sobą szczególnego ryzyka dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek zaobserwowano efekty związane z nasilonym działaniem farmakodynamicznym, w tym istotne zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak wpływu na płodność samców i samic, jednak wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję związany z mechanizmem przeciwzakrzepowym rywaroksabanu, manifestujący się powikłaniami krwotocznymi. W modelach zwierzęcych przy stężeniach klinicznych odnotowano toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, obejmujący poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany wątrobowe, zwiększoną częstość wad rozwojowych oraz zmiany w łożysku.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, embriogeneza, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, krwawienie okołoporodowe, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm farmakologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność jednokrotna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana w łożysku, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axaltra 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych i farmakologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej po jednokrotnym podaniu nie ujawniły specyficznych objawów toksyczności, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa, co potwierdzono m.in. wzrostem stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Rywaroksaban nie wykazywał potencjału fototoksycznego ani genotoksycznego, a długoterminowe badania nie potwierdziły działania rakotwórczego, co jest istotne w kontekście przewlekłego stosowania leku. Ponadto, badania toksyczności u młodych zwierząt nie wskazały na specyficzne ryzyko w populacji pediatrycznej.
antykoagulant, badania toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hemostaza, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, mutagenność, patologia łożyska, poronienie, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rozwój nowotworów, rywaroksaban, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Tyklopidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące tyklopidyny wskazują na niskie ryzyko toksyczności przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania na szczurach, myszach i królikach nie wykazały działania teratogennego ani wpływu na płodność, a toksyczność reprodukcyjna pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne (myszy: 200 mg/kg/dobę, szczury: 400 mg/kg/dobę, króliki: 200 mg/kg/dobę). Toksyczne efekty obejmowały zaburzenia kostnienia, opóźnienie wzrostu płodów oraz zwiększoną częstość resorpcji, jednak nie obserwowano ich u królików, co sugeruje międzygatunkowe różnice w metabolizmie i podatności na tyklopidynę. Brak wpływu na płodność oraz nieobecność działania mutagennego i karcynogennego podkreślają korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji, szczególnie w kontekście długotrwałego stosowania w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego.
chlorowodorek tyklopidyny, długotrwałe stosowanie, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, opóźnienie rozwoju płodu, płodność, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, resorpcja płodu, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, tyklopidyna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Aurovitas 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne entekawiru wykazały przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN u psów przy dawkach odpowiadających ekspozycji 19- i 10-krotnie wyższej niż u ludzi (0,5 mg i 1 mg). Nie stwierdzono takich zmian u innych gatunków, w tym u małp z ekspozycją >100-krotną. W badaniach rozrodczości entekawir nie obniżał płodności szczurów, jednak przy narażeniu ≥26-krotnym u gryzoni i psów obserwowano degenerację jąder, nieobecną u małp. Podawanie ciężarnym szczurzym i królikom dawek przekraczających 21-krotne narażenie u ludzi nie wykazało embriotoksyczności, choć przy wyższych dawkach odnotowano toksyczność u samic, resorpcję zarodków, wady kostne i zmiany w rozwoju płodów. Entakawir przenikał do mleka szczurów, a u młodych zwierząt przy ekspozycji ≥92-krotnej zaobserwowano osłabienie reakcji na bodziec akustyczny, bez istotnego znaczenia klinicznego.
badanie rakotwórczości, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, naprawa DNA, narażenie płodu, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zarixa 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku ZARIXA, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, farmakologię bezpieczeństwa, genotoksyczność oraz kancerogenność. Badania nie wykazały istotnych klinicznie nieprawidłowości w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych po podaniu pojedynczej dawki. W toksyczności wielokrotnej obserwowano efekty wynikające z mechanizmu działania jako inhibitora czynnika Xa, w tym wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Nie stwierdzono ryzyka fototoksyczności ani mutagenności, a długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. Rywaroksaban nie wpływa negatywnie na płodność samców i samic, a także nie wykazuje toksyczności u młodych organizmów, co jest istotne dla potencjalnego stosowania u dzieci i młodzieży.
antykoagulant, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, inhibitor czynnika Xa, kancerogenność, patologia łożyska, poronienie, potencjał kancerogenny, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, zaburzenie hemostazy, zaburzenie kostnienia, zmiana morfologiczna wątroby, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kardatuxan 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu (substancji czynnej KARDATUXAN 2,5 mg) nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w standardowych testach toksykologicznych, w tym farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednokrotnym, fototoksyczności, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano efekty wynikające z mechanizmu działania przeciwzakrzepowego jako inhibitora czynnika Xa, co wymaga monitorowania parametrów koagulologicznych. U szczurów stwierdzono wzrost stężeń immunoglobulin G (IgG) i A (IgA) w osoczu, co może sugerować interakcję z układem immunologicznym, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne samców i samic przy ekspozycji zbliżonej do terapeutycznej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, efekt przeciwzakrzepowy, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina A, immunoglobulina G, inhibitor czynnika Xa, parametr koagulologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność po podaniu jednokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność u młodych osobników, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana morfologiczna wątroby, zmiana w łożysku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivahib 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna Varodoax, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej nie wskazały na ryzyko przy pojedynczym podaniu, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasilonym działaniem farmakodynamicznym, w tym zwiększeniem stężenia immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji na poziomie klinicznym. Rywaroksaban nie wykazywał działania fototoksycznego ani genotoksycznego, a także nie zwiększał ryzyka nowotworowego w badaniach długoterminowych. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów, a toksyczność u młodych osobników nie wskazywała na szczególne zagrożenia dla ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, mechanizm działania leku, ośrodkowy układ nerwowy, patologia łożyska, potencjał genotoksyczny, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Synoptis 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały, że wielokrotne podawanie leku w dawkach odpowiadających narażeniu 10- do 19-krotnie wyższemu niż u ludzi powodowało przemijające zapalenia okołonaczyniowe w ośrodkowym układzie nerwowym u psów, natomiast u małp, przy narażeniu ponad 100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. W badaniach rozrodczości entekawir nie obniżał płodności u szczurów, jednak przy narażeniu ≥ 26-krotnym obserwowano degenerację nasieniowodów u gryzoni i psów, co nie wystąpiło u małp. Toksyczność rozwojowa u szczurów i królików ujawniała się przy narażeniu przekraczającym 21-krotnie ekspozycję ludzką, manifestując się embriotoksycznością, wadami kostnymi i zmniejszeniem masy ciała. W badaniach około- i pourodzeniowych nie zaobserwowano działań niepożądanych u potomstwa, a entekawir przenikał do mleka szczurów. U młodych szczurów podawanie leku powodowało umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny przy AUC ≥ 92-krotnie wyższym niż u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie mikrojądrowe, badanie toksykologiczne, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak, guz naczyniowy, mutacja genetyczna, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja, test mutagenności, test transformacji, toksyczność zarodkowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zarixa 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna Zarixa 10 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne wykazały brak istotnego ryzyka przy jednorazowym podaniu oraz wskazały, że działania niepożądane po podaniu wielokrotnym wynikają głównie z farmakodynamicznego mechanizmu działania leku. U szczurów przy ekspozycji na poziomie klinicznym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Badania fototoksyczności nie wskazały na ryzyko reakcji skórnych po ekspozycji na światło.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, kapsułka twarda, lek przeciwzakrzepowy, patologia łożyska, plamka wątrobowa, poronienie, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, reakcja skórna, rywaroksaban, toksyczność jednokrotna, toksyczność pediatryczna, toksyczność wielokrotna, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Ranbaxy 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały, że toksyczność po podaniu wielokrotnym jest ograniczona i zależna od dawki. U psów obserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN przy narażeniu przekraczającym 10-19-krotnie ekspozycję u ludzi, natomiast u małp, przy narażeniu ponad 100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. Wpływ na rozrodczość był minimalny – brak obniżenia płodności u szczurów przy wysokim narażeniu, jednak degeneracja nasieniowodów pojawiła się u gryzoni i psów przy narażeniu >26-krotnym. Badania embriotoksyczności u szczurów i królików wykazały toksyczność i wady rozwojowe przy dawkach przekraczających 21-krotne narażenie ludzkie, w tym resorpcję zarodków, zaburzenia kostnienia i anomalie kręgów. Entekawir przenika przez łożysko i do mleka, a u młodych szczurów przy ekspozycji ≥92-krotnej obserwowano umiarkowane osłabienie reakcji na bodźce akustyczne, co jednak prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie rakotwórczości, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, genotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, mutacja genetyczna, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipperam 5 mg + 80 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Dipperam, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne działania niepożądane przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym dawki kliniczne (160 mg walsartanu i 10 mg amlodypiny). U szczurów zaobserwowano zapalenie warstwy gruczołowej żołądka przy narażeniu 1,9-2,6× dawki klinicznej oraz owrzodzenia i nadżerki przy wyższych dawkach. Toksyczność nerkowa objawiała się bazofilią, szkliwieniem, rozszerzeniem kanalików nerkowych, wałeczkami nerkowymi, śródmiąższowym zapaleniem limfocytarnym i przerostem błony środkowej tętniczek przy narażeniu 7-13× dawki klinicznej. W badaniach rozwojowych stwierdzono rozszerzenie moczowodów, zaburzenia kostnienia paliczków i segmentów mostka przy narażeniu 10-12× dawki klinicznej. Maksymalna dawka niewywołująca zaburzeń rozwojowych wynosiła 3-4× dawki klinicznej (AUC). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla połączenia amlodypiny z walsartanem.
amlodypina i walsartan, azot mocznikowy, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, bazofilia, choroba nerek, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, kreatynina, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, opóźnienie porodu, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, parametry czerwonokrwinkowe, przerost aparatu przykłębuszkowego, przeżywalność potomstwa, rozrost kanalików nerkowych, rozszerzenie kanalików nerkowych, rozszerzenie moczowodów, rozwój zarodkowo-płodowy, spermatydy, testosteron, wałeczki nerkowe, zaburzenie kostnienia, zapalenie warstwy gruczołowej żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Zentiva 70 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaspofunginy obejmowały toksykologiczne testy na szczurach i małpach, podawanej dożylnie w dawkach do 7-8 mg/kg masy ciała. Zaobserwowano reakcje w miejscu wstrzyknięcia u obu gatunków, objawy uwalniania histaminy głównie u szczurów oraz hepatotoksyczność u małp. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała istotny spadek masy ciała płodów oraz zaburzenia kostnienia, w tym niepełne kostnienie kręgów, kości mostka i czaszki oraz zwiększoną częstość żeber szyjnych. Nieprawidłowości te korelowały z działaniami niepożądanymi u ciężarnych samic, zwłaszcza z uwalnianiem histaminy. Badania płodności wykazały brak negatywnego wpływu kaspofunginy na zdolności rozrodcze szczurów przy dawkach do 5 mg/kg/dobę.
badanie płodności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, histamina, karcynogenność, kaspofungina, opóźnione kostnienie, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpik kostny, test in vitro, test in vivo, toksyczność leku, toksyczność rozwojowa, zaburzenie kostnienia, żebro szyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Polpharma 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne entekawiru wykazały przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN u psów przy dawkach odpowiadających 10- i 19-krotnemu narażeniu klinicznemu, natomiast u małp, przy narażeniu >100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. W badaniach rozrodczości u szczurów nie zaobserwowano obniżenia płodności, jednak degeneracja nasieniowodów wystąpiła u gryzoni i psów przy narażeniu ≥26-krotnym. W badaniach embriotoksyczności u szczurów i królików dawki przekraczające 21-krotne narażenie kliniczne wywołały toksyczność u ciężarnych, resorpcje, zmiany kostne i wady rozwojowe. Entakawir przenika przez łożysko i do mleka szczurów. U młodych szczurów przy AUC ≥92-krotnym względem ludzi zaobserwowano przejściowe osłabienie reakcji na bodziec akustyczny, prawdopodobnie bez znaczenia klinicznego.
badanie mikrojądrowe, badanie rakotwórczości, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, genotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, łagodny guz naczyniowy, naprawa DNA, neurotoksyczność, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja, specyficzność gatunkowa, test Amesa, test transformacji, toksyczność zarodkowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metocard 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metoprololu obejmowały długoterminowe analizy toksyczności, działania rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na rozród i rozwój płodu. W badaniach na szczurach stosowano dawki do 800 mg/kg mc./dobę (41-krotność dawki terapeutycznej u ludzi w przeliczeniu na mg/m²) bez wykrycia działania rakotwórczego, choć zaobserwowano wzrost łagodnych ognisk makrofagów piankowych w pęcherzykach płucnych. U myszy Swiss przy dawce 750 mg/kg mc./dobę (18-krotność dawki terapeutycznej) odnotowano zwiększoną częstość łagodnych gruczolaków płuc u samic, bez wzrostu nowotworów złośliwych. W badaniach na myszach CD-1 nie stwierdzono zwiększenia częstości zmian nowotworowych. Nie wykazano działania mutagennego ani teratogennego metoprololu.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak płuc, lek beta-adrenolityczny, makrofag piankowy, metoprolol winianu, nowotwór złośliwy, opóźnienie rozwoju płodu, pęcherzyk płucny, przepływ krwi pępowinowy, toksyczność, zaburzenie kostnienia, zaburzenie płodności, zgon okołoporodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Terlipressini acetas EVER Pharma 0,2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa terlipresyny w postaci octanu o stężeniu 0,2 mg/ml wykazały przewidywalny i akceptowalny profil toksyczności. Standardowe testy toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły zagrożeń dla człowieka przy dawkach terapeutycznych, a obserwowane objawy u zwierząt wynikały z farmakologicznego działania leku. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, co sugeruje niskie ryzyko uszkodzeń DNA. Jednakże brak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego stanowi istotną lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa terlipresyny.
badanie toksykologiczne, ciąża, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, mięśnie gładkie, octan terlipresyny, poronienie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, rozszczep podniebienia, roztwór do wstrzykiwań, rozwój płodu, terlipresyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Acytretyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Acytretyna, stosowana w terapii ciężkich postaci łuszczycy i zaburzeń rogowacenia, wykazuje niską toksyczność ostrą z LD50 przekraczającym 8 g/kg masy ciała u szczurów i myszy. W badaniach podostrych i przewlekłych dawki do 1 mg/kg/dobę były dobrze tolerowane, natomiast wyższe dawki (10-80 mg/kg/dobę u szczurów, 5-50 mg/kg/dobę u psów) indukowały objawy hiperwitaminozy A, takie jak wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej, hiperlipidemia, zmiany kostne oraz odwracalne zahamowanie spermatogenezy. Nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego; wręcz zaobserwowano zmniejszenie częstości nowotworów przy dawce 3 mg/kg/dobę przez 2 lata u szczurów. W badaniach in vitro i in vivo acytretyna i jej metabolit 13-cis-acytretyna nie wykazywały genotoksyczności.
13-cis-acytretyna, acytretyna, badanie cytogenetyczne, badanie rakotwórczości, cholesterol, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, gruczoł łojowy, hiperplazja naskórka, hiperwitaminoza A, kostnienie, LD50, łuszczyca, Neotigason, nieprawidłowość chromosomalna, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, retinoid, rozszczep podniebienia, śmiertelność okołoporodowa, trójglicerydy, wada rozwojowa kości, zaburzenie kostnienia, zaburzenie rogowacenia, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Reddy 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu (substancji czynnej leku Rivaroxaban Reddy 15 mg) obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksyczności ostrej i przewlekłej, fototoksyczności, genotoksyczności oraz oceny potencjału rakotwórczego. Wyniki nie wykazały istotnej toksyczności niespecyficznej, a obserwowane działania niepożądane były głównie konsekwencją farmakodynamicznego mechanizmu antykoagulacyjnego leku. W badaniach na szczurach przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, co może wskazywać na immunomodulujące efekty rywaroksabanu. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, co potwierdza bezpieczeństwo reprodukcyjne w kontekście płodności.
antykoagulacja, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, krwawienie okołoporodowe, mechanizm farmakologiczny, organotoksyczność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rivaroxaban, rywaroksaban, toksyczność ostra, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axaltra 20 mg
Rywaroksaban, aktywny składnik Axaltry, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz toksyczność u młodych organizmów. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. W badaniach wielokrotnych dawek u szczurów, przy ekspozycji odpowiadającej klinicznym poziomom, zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co wskazuje na wpływ na układ odpornościowy, jednak bez negatywnych konsekwencji zdrowotnych. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność samców i samic, natomiast toksyczność rozwojowa obejmowała poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany w wątrobie płodu, zwiększoną częstość wad rozwojowych oraz zmiany w łożysku, co wskazuje na ryzyko stosowania rywaroksabanu w ciąży.
antykoagulant, badanie pourodzeniowe, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, efekt antykoagulacyjny, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, genotoksyczność, hemostaza, immunoglobuliny osoczowe, inhibitor czynnika Xa, łożysko, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność pediatryczna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ odpornościowy, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Aurovitas 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały, że lek w dawkach terapeutycznych charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa. W badaniach toksykologicznych na psach zaobserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN przy narażeniu 10-19-krotnie wyższym niż u ludzi, natomiast u małp, nawet przy narażeniu ponad 100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. Badania rozrodczości na szczurach nie wykazały obniżenia płodności, choć degeneracja nasieniowodów pojawiła się u gryzoni i psów przy narażeniu ≥26-krotnym. Podawanie entekawiru ciężarnym szczurzym i królikom w dawkach do 21-krotnie przekraczających ekspozycję ludzką nie wywoływało embriotoksyczności, jednak wyższe dawki indukowały toksyczność u matki i płodu, w tym resorpcję, zmniejszenie masy ciała płodu oraz wady kostne. W badaniach około- i pourodzeniowych nie zaobserwowano działań niepożądanych u potomstwa, a umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny u młodych szczurów wystąpiło przy AUC ≥92-krotnie wyższym niż u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, entekawir, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, test mutagenności, toksyczność zarodkowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydzielanie leku, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Acitren
Acitren, zawierający acytretynę w dawkach 10 mg i 25 mg, jest silnie teratogenny i przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez spełnienia rygorystycznych warunków Programu Zapobiegania Ciąży. Lek może powodować ciężkie wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego, serca i naczyń krwionośnych, nawet po krótkotrwałym stosowaniu. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez minimum 1 miesiąc przed terapią, w trakcie leczenia oraz przez 3 lata po zakończeniu terapii, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości co najmniej 25 mlU/mL. W przypadku zajścia w ciążę terapia powinna być natychmiast przerwana, a pacjentka skierowana do specjalisty. Dodatkowo, pacjentki muszą być informowane o konieczności unikania spożycia alkoholu podczas leczenia i przez 2 miesiące po jego zakończeniu ze względu na ryzyko powstania highly teratogennego etretynatu z dłuższym okresem półtrwania (około 120 dni).
acytretyna, antykoncepcja, depresja, działanie teratogenne, etretynat, funkcja wątroby, hiperostoza, hipertriglicerydemia, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesne zarastanie nasad kości, retynoid, rogowacenie skóry, stężenie lipidów, teratogenność, test ciążowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie trzustki, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry, zwapnienie pozakostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – VIXARGIO 15mg; 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku VIXARGIO, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania obejmowały toksyczność ostrą, fototoksyczność, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, a także ocenę bezpieczeństwa u osobników młodocianych. Wyniki wskazują na brak ryzyka genotoksyczności, rakotwórczości i fototoksyczności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano efekty związane z farmakodynamicznym działaniem rywaroksabanu jako selektywnego inhibitora czynnika Xa, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznych, co wymaga dalszej oceny klinicznej.
działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, inhibitor czynnika Xa, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, zaburzenie hemostazy, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon substancji czynnych
Acytretyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Acytretyna, zawarta w lekach Acitren i Neotigason, jest silnie teratogenna, powodując ciężkie wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego, serca i naczyń u płodu. Stosowanie u kobiet w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane, a u kobiet w wieku rozrodczym wymaga spełnienia rygorystycznych warunków Programu Zapobiegania Ciąży. Konieczne jest stosowanie co najmniej jednej wysoce skutecznej metody antykoncepcji lub dwóch uzupełniających się metod przez minimum 1 miesiąc przed leczeniem, w trakcie terapii oraz przez 3 lata po jej zakończeniu. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mlU/mL powinny być wykonywane przed rozpoczęciem leczenia, co miesiąc podczas terapii oraz okresowo co 1-3 miesiące przez 3 lata po zakończeniu leczenia. Monitorowanie funkcji wątroby, lipidów (cholesterol, trójglicerydy) oraz parametrów sercowo-naczyniowych jest obligatoryjne, a leczenie należy przerwać w przypadku niekontrolowanej hipertriglicerydemii, pogorszenia czynności wątroby lub objawów zapalenia trzustki.
acytretyna, choroba Dariera, depresja, etretynat, hiperostoza, hipertriglicerydemia, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca erytrodermiczna, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesne zarastanie nasad kości, rybia łuska, stan lękowy, teratogenność, test ciążowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zaburzenie rogowacenia skóry, zaburzenie widzenia nocnego, zapalenie trzustki, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry, zmiana nastroju, zwapnienie pozakostne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramve 2,5 mg 2,5 mg
Stosowanie ramiprylu (Ramve 2,5 mg), inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), w okresie ciąży wiąże się z istotnym ryzykiem dla płodu i noworodka. Lek nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na potencjalne, choć niejednoznaczne, ryzyko teratogenne, a jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze. Długotrwała ekspozycja w tych okresach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków: niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku ekspozycji od drugiego trymestru zaleca się diagnostykę ultrasonograficzną nerek i czaszki płodu oraz ścisłe monitorowanie noworodka pod kątem niedociśnienia, skąpomoczu i zaburzeń elektrolitowych.
diureza, działanie teratogenne, elektrolity, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, profil bezpieczeństwa, ramipryl, skąpomocz, trymestr ciąży, ultrasonografia czaszki, ultrasonografia nerek, wada rozwojowa płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Vitabalans 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności tramadolu chlorowodorku, obejmujące okres od 6 do 26 tygodni u szczurów i psów oraz 12-miesięczne badanie u psów, nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych przy dawkach terapeutycznych. Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie psychoruchowe, nasilone ślinienie, drgawki oraz ograniczenie przyrostu masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Psy tolerowały dawki doustne i doodbytnicze do 20 mg/kg masy ciała, a koty dawki doustne do 10 mg/kg bez działań niepożądanych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność u samic, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz zahamowanie rozwoju potomstwa, objawiające się zaburzeniami kostnienia i opóźnieniami rozwojowymi, natomiast płodność samic i samców nie ulegała zmianie. U królików toksyczność samic występowała od dawki 125 mg/kg, z zaburzeniami rozwoju kostnego u młodych.
badanie in vitro, badanie in vivo, drgawki, działanie niepożądane, działanie toksyczne, gruczolak wątroby, guz płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, płodność, pobudzenie psychoruchowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność, tramadolu chlorowodorek, wpływ na rozród, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – VIXARGIO 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku VIXARGIO, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym nie wskazała na szczególne ryzyko, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa. U szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co może świadczyć o odpowiedzi immunologicznej. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, lek przeciwzakrzepowy, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie hemostazy, zaburzenie kostnienia, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roxan 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Roxan, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych testach toksykologicznych, obejmujących farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, a także potencjał fototoksyczny, genotoksyczny i rakotwórczy. Nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka, co potwierdza zasadność stosowania rywaroksabanu w praktyce klinicznej. W badaniach toksyczności wielokrotnego podania obserwowano efekty wynikające z mechanizmu działania leku, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji odpowiadającej wartościom klinicznym, co może wskazywać na interakcje z układem immunologicznym. Ponadto, rywaroksaban nie wpływał na płodność samców i samic szczurów, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulant, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana morfologiczna wątroby, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metocard 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metoprololu winianu obejmowały długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach, stosując dawki wielokrotnie przekraczające maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi (do 800 mg/kg m.c./dobę u szczurów, co stanowi 41-krotność dawki terapeutycznej w przeliczeniu na mg/m², oraz 750 mg/kg m.c./dobę u myszy Swiss, czyli 18-krotność dawki terapeutycznej). Nie wykazano działania rakotwórczego, choć u szczurów zaobserwowano wzrost łagodnych makrofagów piankowych w pęcherzykach płucnych, a u samic myszy Swiss zwiększoną częstość łagodnych gruczolaków płuc. Badania na myszach linii CD-1 potwierdziły brak wzrostu częstości nowotworów. Ponadto, metoprolol nie wykazywał działania mutagennego ani teratogennego, co potwierdza jego korzystny profil genotoksyczności i bezpieczeństwa rozwojowego.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, beta-adrenolityk, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak płuc, makrofag piankowy, metoprolol winian, mineralizacja kostna, niedotlenienie płodu, nowotwór łagodny, nowotwór złośliwy, płodność, przepływ krwi pępowinowy, rozwój płodowy, zaburzenie kostnienia, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukonazol Actavis 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa flukonazolu wskazują na brak działania rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę przez 24 miesiące, co odpowiada 2-7-krotności dawki klinicznej u ludzi. Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Badania mutagenności, obejmujące testy na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału mutagennego flukonazolu, co potwierdza brak genotoksyczności tego leku. Badania reprodukcyjne wykazały, że flukonazol nie wpływa na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc. Jednakże, dawki ≥25 mg/kg mc. indukowały zmiany anatomiczne u płodów (np. dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego) oraz opóźnienie kostnienia, a dawki 80-320 mg/kg mc. powodowały zwiększoną śmiertelność zarodków i wady rozwojowe (falistość żeber, rozszczep podniebienia, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki). Wysokie dawki flukonazolu wpływały również na przebieg porodu, powodując jego opóźnienie i przedłużenie, co wiązało się z niewielkim wzrostem liczby płodów martwych i obniżoną przeżywalnością noworodków. Efekty te są prawdopodobnie związane z gatunkowo specyficznym działaniem flukonazolu na obniżenie stężenia estrogenów, nieobserwowanym u kobiet leczonych klinicznie.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak L5178Y, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estrogen, flukonazol, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt, mutagenność, płodność, poród, rozszczep podniebienia, rozwój zarodkowo-płodowy, Salmonella typhimurium, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy, wada płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban APC 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu w dawce 20 mg wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej, genotoksyczności oraz działania rakotwórczego, co potwierdza profil bezpieczeństwa zgodny z mechanizmem selektywnego inhibitora czynnika Xa. Analizy farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, fototoksyczności oraz toksyczności u młodych osobników nie ujawniły istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Zaobserwowano natomiast wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, co jest zgodne z farmakodynamicznym działaniem leku. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono wpływu na płodność, jednakże rywaroksaban wywoływał powikłania krwotoczne związane z jego działaniem przeciwkrzepliwym.
badanie genotoksyczności, działanie kancerogenne, działanie przeciwkrzepliwe, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, krwawienie okołoporodowe, mechanizm farmakologiczny, patologia łożyska, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana wątrobowa, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rombidux 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej leku Rombidux, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka w testach toksyczności po podaniu jednokrotnym, farmakologii bezpieczeństwa, fototoksyczności, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu, przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej, zaobserwowano istotne zmiany biochemiczne, w tym podwyższone stężenia immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze samców i samic, jednak toksyczność reprodukcyjna manifestowała się powikłaniami krwotocznymi, zgodnymi z mechanizmem przeciwkrzepliwym rywaroksabanu.
aktywność farmakodynamiczna, aktywność przeciwkrzepliwa, badania przedkliniczne, farmakologia bezpieczeństwa, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wady rozwojowe, właściwości przeciwkrzepliwe, zaburzenie kostnienia, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Bayer 2,5 mg
Rywaroksaban przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnego podania nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a obserwowane efekty toksyczne były związane z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku, w tym zwiększeniem stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Nie stwierdzono działania fototoksycznego, genotoksycznego ani rakotwórczego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych i kancerogenezy. Ponadto, rywaroksaban nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co jest istotne z punktu widzenia stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, fotowrażliwość, genotoksyczność, immunoglobulina, kancerogeneza, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność pediatryczna, toksyczność prenatalna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bevimlar 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły niepożądanych efektów na główne układy fizjologiczne, a toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym była zgodna z mechanizmem działania inhibitora czynnika Xa. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, co wiązało się z farmakodynamicznym efektem leku, bez dodatkowego ryzyka toksyczności. Rywaroksaban nie wykazywał działania fototoksycznego, genotoksycznego ani rakotwórczego, a także nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów. W badaniach u młodych szczurów przez 3 miesiące od 4 dnia życia stwierdzono wzrost krwawień okołoporodowych niezwiązany z dawką, bez toksyczności narządowej, co podkreśla konieczność monitorowania ryzyka krwawień u młodych pacjentów.
badanie pourodzeniowe, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, immunoglobuliny osoczowe, inhibitor czynnika Xa, krwawienie okołoporodowe, patologia łożyska, płodność, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Polpharma 10 mg
Przedkliniczna ocena rywaroksabanu obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych na modelach zwierzęcych, które potwierdziły bezpieczeństwo stosowania leku przed rozpoczęciem badań klinicznych. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnej nie wykazały zagrożeń wykraczających poza farmakologiczny mechanizm działania inhibitora czynnika Xa, a testy genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły potencjału mutagennego ani kancerogennego. Wartości ekspozycji u szczurów odpowiadające klinicznym poziomom u ludzi wykazały wzrost stężeń IgG i IgA, co sugeruje możliwy wpływ na układ immunologiczny, jednak mechanizm tego działania pozostaje niejasny. Dodatkowo, brak fototoksyczności eliminuje konieczność specjalnych ostrzeżeń dotyczących ekspozycji na promieniowanie UV.
działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hamowanie krzepnięcia krwi, immunoglobulina A, immunoglobulina G, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, ośrodkowy układ nerwowy, patologia łożyska, poronienie, powikłanie krwotoczne, promieniowanie słoneczne, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność rywaroksabanu, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rombidux 15 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rombidux, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych ani rakotwórczych. Toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa, co wpływa na kaskadę krzepnięcia. U szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co może sugerować modyfikację odpowiedzi immunologicznej, choć znaczenie kliniczne tego efektu pozostaje niejasne.
antykoagulant, działanie antykoagulacyjne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, odpowiedź immunologiczna, powikłanie krwotoczne, rozwój przed- i pourodzeniowy, rywaroksaban, samoistne poronienie, toksyczność po podaniu jednokrotnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność u nieletnich, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zaburzenie krzepnięcia, zmiana łożyskowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Kalceks 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące tramadolu chlorowodorku wskazują na dobrą tolerancję leku przy standardowych dawkach terapeutycznych, tj. do 20 mg/kg masy ciała doustnie u szczurów oraz do 10 mg/kg masy ciała doustnie i 20 mg/kg masy ciała doodbytniczo u psów, bez istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych czy histologicznych. Objawy toksyczności, głównie ze strony układu nerwowego (niepokój, ślinotok, drgawki, zmniejszony przyrost masy ciała), pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki powyżej 50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność u samic, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz opóźnienie rozwoju potomstwa, natomiast płodność samców i samic pozostawała nienaruszona. U królików toksyczność u ciężarnych i anomalie kostnienia potomstwa obserwowano przy dawkach >125 mg/kg m.c.
badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, drgawka, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, gruczolak komórek wątrobowych, kostnienie szkieletu, nowotwór płuc, objaw toksyczności, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinotok, toksyczność, tramadolu chlorowodorek, układ nerwowy, zaburzenie kostnienia, zaburzenie układu nerwowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rixacam 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej leku RIXACAM 10 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych testach toksykologicznych. Toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa, co manifestowało się nasilonymi efektami przeciwzakrzepowymi. U szczurów, przy ekspozycji na poziomie klinicznym, zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, sugerujący możliwy wpływ na układ immunologiczny. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność samców i samic, jednakże rywaroksaban wywoływał powikłania krwotoczne związane z jego mechanizmem działania.
aktywność farmakodynamiczna, badanie farmakologiczne, badanie pourodzeniowe, ciąża, dawka toksyczna, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, immunomodulacja, inhibitor czynnika Xa, patologia łożyska, poronienie, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, RIXACAM, rozwój zarodkowo-płodowy, rywaroksaban, toksyczność po podaniu jednokrotnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Aurovitas 15 mg
Rywaroksaban (Rivaroxaban Aurovitas) przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń genotoksycznych, rakotwórczych ani fototoksycznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano efekty związane z farmakodynamiczną aktywnością leku, w tym podwyższone stężenia immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznie relewantnych. Substancja nie wpływała negatywnie na płodność samców i samic szczurów, jednak w badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano powikłania krwotoczne, zgodne z przeciwzakrzepowym mechanizmem działania rywaroksabanu.
aktywność farmakodynamiczna, badanie pourodzeniowe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina klasy A, immunoglobulina klasy G, kaskada krzepnięcia krwi, krwawienie okołoporodowe, mechanizm działania farmakologiczny, patologia łożyska, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, rywaroksaban, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu jednokrotnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego przy stężeniach klinicznych. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym nie ujawniła ryzyka przedawkowania, mimo mechanizmu hamowania czynnika Xa. W badaniach wielokrotnych zaobserwowano immunologiczne zwiększenie stężeń IgG i IgA u szczurów, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje niejasne. Rywaroksaban nie wykazał działania genotoksycznego (test Amesa, testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych in vitro i in vivo) ani kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe. Ponadto, brak fototoksyczności po ekspozycji na promieniowanie UV wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w warunkach ekspozycji na światło słoneczne.
aberracja chromosomowa, badanie kancerogenne, badanie toksykologiczne, działanie antykoagulacyjne, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt immunomodulacyjny, fototoksyczność, genotoksyczność, hamowanie czynnika Xa, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, lek antykoagulacyjny, mutacja genowa, poronienie, reakcja fototoksyczna, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia