sufentanyl
Sufentanyl (znany również jako sufentanil) to syntetyczny opioid z grupy fentanyli, który charakteryzuje się silnym działaniem przeciwbólowym. Jest około 5-10 razy silniejszy od fentanylu i 500-1000 razy silniejszy od morfiny, co czyni go jednym z najpotężniejszych opioidów stosowanych w medycynie klinicznej.
W praktyce medycznej sufentanyl znajduje zastosowanie głównie w anestezjologii jako komponent znieczulenia ogólnego, szczególnie w zabiegach kardiochirurgicznych oraz innych procedurach wymagających głębokiej analgezji. Jest również wykorzystywany w leczeniu bólu pooperacyjnego poprzez podawanie zewnątrzoponowe lub w ramach analgezji kontrolowanej przez pacjenta (PCA).
Ze względu na wysoką lipofilność, sufentanyl szybko przenika przez barierę krew-mózg, co przekłada się na szybki początek działania. Lek ma stosunkowo krótki okres półtrwania wynoszący około 2-3 godzin, co ułatwia kontrolę nad głębokością znieczulenia podczas zabiegów operacyjnych. Metabolizowany jest głównie w wątrobie przez cytochrom P450 3A4.
Jak wszystkie opioidy, sufentanyl może powodować istotne działania niepożądane, w tym depresję oddechową, bradykardię, nudności, wymioty oraz sztywność mięśniową. Ze względu na dużą siłę działania, jego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania pacjenta i dostępności środków odwracających działanie opioidów, takich jak nalokson.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
Sufentanyl powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologów lub pod ich nadzorem, z uwzględnieniem indywidualnego dawkowania zależnego od wieku, masy ciała, stanu klinicznego oraz rodzaju i czasu trwania zabiegu. W znieczuleniu ogólnym jako środek przeciwbólowy dawka początkowa wynosi 0,5-2 μg/kg m.c. podawana dożylnie powoli przez 2-10 minut, z działaniem trwającym około 50 minut przy dawce 0,5 μg/kg. Dawki podtrzymujące to 10-50 μg (0,15-0,7 μg/kg). Jako środek znieczulający dawka początkowa wynosi 7-20 μg/kg m.c., a dawki podtrzymujące 25-50 μg (0,36-0,7 μg/kg). U dzieci dawki są dostosowywane indywidualnie, z uwagi na większy klirens leku, a u noworodków brak jest wiarygodnych zaleceń dawkowania. W znieczuleniu nadtwardówkowym sufentanyl stosuje się w połączeniu z bupiwakainą, np. 10-15 ml 0,25% bupiwakainy z 1 μg sufentanylu/ml jako dawkę nasycającą oraz 0,175% bupiwakainy z 1 μg sufentanylu/ml w ciągłym wlewie 5 ml/h, z możliwością dostosowania do 4-14 ml/h. W porodu dawka wynosi 10 μg sufentanylu z bupiwakainą (0,125-0,25%), maksymalnie do 30 μg sufentanylu łącznie.
antagonista opioidowy, atropina, ból pooperacyjny, bradykardia, bupiwakaina, choroba płuc, cięcie cesarskie, depresja oddechowa, lek przeciwcholinergiczny, niewydolność nerek, niewyrównana niedoczynność tarczycy, podanie nadtwardówkowe, sufentanyl, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon substancji czynnych
Sufentanyl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Sufentanyl, jako silny agonista receptorów opioidowych μ, jest stosowany w znieczuleniu ogólnym oraz leczeniu bólu, jednak jego podawanie wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zahamowania czynności oddechowej, które jest ściśle zależne od dawki i może wymagać podawania antagonistów opioidowych, takich jak nalokson. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia ośrodkowego bezdechu sennego (CSA) oraz hipoksemii związanej ze snem, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Jednoczesne stosowanie sufentanylu z lekami uspokajającymi (np. benzodiazepinami) zwiększa ryzyko depresji oddechowej i wymaga ograniczenia do przypadków, gdy inne metody leczenia są niemożliwe, z koniecznością ścisłego monitorowania pacjenta. Dodatkowo, sufentanyl może powodować wzmożone napięcie mięśni, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia), niedociśnienie tętnicze oraz hiperalgezję opioidową, co wymaga odpowiedniego nadzoru i dostosowania terapii. Warto podkreślić, że preparaty zawierają 3,54 mg sodu na mililitr roztworu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu.
benzodiazepiny, hiperalgezja opioidowa, hiperwentylacja, lek przeciwcholinergiczny, mózgowe ciśnienie perfuzyjne, nalokson, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, opioid, ośrodkowy bezdech senny, ostre zapalenie trzustki, podanie zewnątrzoponowe, sufentanyl, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie używania opioidów, zahamowanie czynności oddechowej, zespół odstawienia, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sufentanil Chiesi 5 mcg/ml (50 mcg/10 ml)
Sufentanil Chiesi (5 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań) to silny opioid stosowany w znieczuleniu ogólnym oraz analgezji zewnątrzoponowej. Każda ampułka 10 ml zawiera 50 µg sufentanylu. Lek jest wskazany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u pacjentów intubowanych i wentylowanych mechanicznie, gdzie pełni funkcję zarówno analgetyku, jak i środka znieczulającego. Ze względu na ryzyko depresji ośrodka oddechowego, konieczne jest zapewnienie kontroli drożności dróg oddechowych oraz wentylacji mechanicznej. Produkt zawiera 0,15 mmol (3,54 mg) sodu w 1 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu. Roztwór ma pH 3,5-5,0, co wymaga zachowania aseptyki podczas podawania.
analgetyk, analgezja pooperacyjna, ból pooperacyjny, bupiwakaina, chirurgia klatki piersiowej, chirurgia ogólna, cięcie cesarskie, depresja ośrodka oddechowego, działania niepożądane opioidów, intubacja dotchawicza, poród naturalny, środek przeciwbólowy, sufentanyl, wentylacja mechaniczna, zabiegi ortopedyczne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon substancji czynnych
Izofluran – Właściwości farmakodynamiczne
Izofluran, halogenowy pochodny eteru stosowany wziewnie w znieczuleniu ogólnym (kod ATC: N01AB06), wykazuje działanie uspokajające i znieczulające poprzez modulację receptorów GABA, glicynowych oraz antagonizm receptorów NMDA, co prowadzi do amnezji, uśpienia i zwiotczenia mięśni szkieletowych. Charakteryzuje się niską rozpuszczalnością (współczynnik krew/gaz = 1,4), co umożliwia szybki początek i ustępowanie działania. W stężeniach końcowo-wydechowych 0,2–1,0% indukuje sedację u pacjentów wentylowanych mechanicznie, jednocześnie powodując umiarkowaną stymulację wydzielania śliny i oskrzelową bronchodilatację przy stężeniach ≥0,6%. Hemodynamicznie izofluran powoduje niewielkie obniżenie ciśnienia tętniczego krwi zależne od dawki, głównie przez rozszerzenie naczyń obwodowych, przy zachowaniu lub nieznacznym wzroście częstości akcji serca, bez indukowania bradykardii. Pojemność minutowa serca pozostaje stabilna dzięki kompensacyjnemu przyspieszeniu rytmu serca, a uwrażliwienie mięśnia sercowego na adrenalinę jest minimalne, co zmniejsza ryzyko arytmii komorowych.
analgezja opioidowa, ataksja, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie przeciwpadaczkowe, ekstubacja, elektroencefalografia, funkcja poznawcza, głębokość sedacji, halogenowa pochodna eteru, hiperkapnia, intubacja dotchawicza, izofluran, lek opioidowy, napięcie mięśni gładkich, napięcie mięśniowe, oddech kontrolowany, omam, ośrodkowy układ nerwowy, podanie wziewne, rdzeń kręgowy, receptor GABA, receptor NMDA, rozszerzenie oskrzeli, rytm serca, sedacja pacjenta, Sedaconda ACD, skala bólu behawioralnego, skala RASS, splątanie, środek zwiotczający, sufentanyl, sygnał nocyceptywny, tlenek azotu, transmisja synaptyczna, utrata świadomości, wentylacja mechaniczna, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Bezpieczeństwo stosowania sufentanylu oceniono na podstawie 6 badań klinicznych obejmujących 650 pacjentów, z czego 78 otrzymało lek dożylnie podczas poważnych zabiegów chirurgicznych, a 572 stosowano nadtwardówkowo jako środek przeciwbólowy pooperacyjny lub w trakcie porodu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥ 5%) były nadmierne uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) oraz rzadko i bardzo rzadko. Szczególną uwagę zwrócono na poważne reakcje, takie jak depresja oddechowa, zatrzymanie akcji oddechowej, skurcz krtani, obrzęk płuc, zatrzymanie akcji serca, wstrząs oraz wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, asystolia, ataksja, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, bupiwakaina, depresja oddechowa, drgawki, drgawki niemowlęce, dysfonia, dyskineza noworodkowa, dystonia, hiperrefleksja, hipotermia, hipotonia niemowlęca, hipowentylacja, lek przeciwbólowy, nadciśnienie tętnicze, nadmierne uspokojenie, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, rumień, sinica, skurcz krtani, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, śpiączka, środek przeciwbólowy, sufentanyl, sufentanyl dożylny, świąd, sztywność mięśni, tachykardia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zatrzymanie akcji oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sufentanil Chiesi 50 mcg/ml, (250 mcg/5 ml, 1 mg/20 ml)
Sufentanil Chiesi, zawierający 50 mikrogramów/ml sufentanylu w roztworze do wstrzykiwań, dostępny jest w ampułkach 5 ml (250 mikrogramów) oraz 20 ml (1000 mikrogramów). Przedawkowanie tego silnego opioidu prowadzi przede wszystkim do depresji oddechowej, która może objawiać się od spowolnienia częstości oddechów do całkowitego bezdechu. Depresja oddechowa może wystąpić już przy dawkach przekraczających 0,3 mikrogramów/kg masy ciała podawanych dożylnie. Dodatkowo mogą pojawić się objawy takie jak sztywność mięśniowa utrudniająca wentylację, spadek ciśnienia tętniczego wskazujący na hipowolemię oraz zaburzenia termoregulacji. Ze względu na wysoką potencję leku, jego podawanie wymaga ścisłej kontroli medycznej i monitorowania funkcji życiowych pacjenta.
antagonista opioidów, bezdech, cytrynian sufentanylu, depresja oddechowa, hipowolemia, nalokson, normotermia, oddech kontrolowany, oddech wspomagany, podanie pozajelitowe, roztwór do wstrzykiwań, spadek ciśnienia tętniczego, środek zwiotczający depolaryzujący, Sufentanil Chiesi, sufentanyl, sztywność mięśniowa, tlenoterapia, zaburzenie termoregulacji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sufentanil hameln
Stosowanie sufentanylu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, zwłaszcza po podaniu dożylnym, co wymaga intubacji i wentylacji mechanicznej. Depresja oddechowa jest dawkozależna i może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonisty naloksonu, który może wymagać wielokrotnego podania. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta podczas i po zabiegu, dostęp do sprzętu resuscytacyjnego oraz antagonistów opioidowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z niewyrównaną niedoczynnością tarczycy, chorobami płuc, upośledzoną funkcją wątroby lub nerek, a także u noworodków i niemowląt, gdzie dane kliniczne są ograniczone. Sufentanyl może powodować wzmożoną sztywność mięśni oddechowych, bradykardię (wymagającą leczenia atropiną) oraz niedociśnienie, szczególnie u pacjentów z hipowolemią.
alkoholizm, antagonista opioidowy, benzodiazepina, bradykardia, choroba płuc, depresja oddechowa, hiperalgezja opioidowa, hipoksemia, hipowolemia, intubacja dotchawicza, mózgowe ciśnienie perfuzyjne, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedrożność jelit, ośrodkowy bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zapalenie trzustki, podanie nadtwardówkowe, ruchy miokloniczne, skurcz zwieracza Oddiego, sufentanyl, sztywność mięśniowa, tolerancja lekowa, upośledzona czynność wątroby, uzależnienie, wentylacja mechaniczna, zaburzenie używania opioidów, zahamowanie czynności oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zespół odstawienia, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sufentanil hameln 5 mcg/ml
Produkt leczniczy Sufentanil hameln, dostępny w stężeniach 5 µg/ml oraz 50 µg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sufentanyl, inne morfinomimetyki lub substancje pomocnicze. Nie należy go stosować u osób z zaburzeniami predysponującymi do depresji ośrodka oddechowego, ostrą porfirią wątrobową, podczas jednoczesnego leczenia inhibitorami MAO (lub w ciągu ostatnich 14 dni), a także przy równoczesnym stosowaniu agonistów-antagonistów morfiny (np. nalbufina, buprenorfina, pentazocyna). Podawanie dożylne podczas porodu lub przed zaciśnięciem pępowiny w cięciu cesarskim jest również przeciwwskazane ze względu na ryzyko depresji oddechowej u noworodka. W przypadku podania drogą nadtwardówkową należy uwzględnić przeciwwskazania związane ze znieczuleniem regionalnym, takie jak aktywne zakażenie w miejscu wkłucia, zaburzenia krzepnięcia, anatomiczne nieprawidłowości kręgosłupa, choroby demielinizacyjne, niestabilność hemodynamiczną oraz wstrząs hipowolemiczny.
agonista/antagonista morfiny, buprenorfina, choroba sercowo-naczyniowa, cięcie cesarskie, demielinizacja, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dieta niskosodowa, inhibitor MAO, leczenie przeciwzakrzepowe, morfinomimetyk, nadwrażliwość na substancję czynną, nalbufina, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawy odstawienia, pentazocyna, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, porfiria wątrobowa, przewlekłe schorzenie układu oddechowego, roztwór do wstrzykiwań, sufentanyl, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie świadomości, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
Sufentanyl charakteryzuje się trójfazowym profilem farmakokinetycznym z okresami półtrwania wynoszącymi 2,3-4,5 min, 35-73 min oraz średnio 784 min (zakres 656-938 min) w fazie eliminacji. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vdss) wynosi 344 l, a klirens 917 ml/min, przy liniowej farmakokinetyce w dawkach 250-1500 µg. Po podaniu nadtwardówkowym (3-30 µg) stężenia w osoczu są 4-6 razy niższe niż po dożylnym, z maksymalnym stężeniem osiąganym w ciągu 10 minut. Dodatek epinefryny (50-75 µg) spowalnia wchłanianie o 25-50%, wydłużając działanie analgetyczne. Biotransformacja zachodzi głównie w wątrobie i jelicie cienkim, z eliminacją około 80% dawki w 24 h, przy 92,5% wiązaniu z białkami osocza, co wpływa na farmakodynamikę leku.
absorpcja systemowa, bupiwakaina, dawkowanie sufentanylu, eliminacja, epinefryna, farmakokinetyka leku, farmakokinetyka sufentanylu, frakcja wolnego leku, granica oznaczalności, klirens sufentanylu, krew pępowinowa, krzywa trieksponencjalna, objętość dystrybucji, objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym, okres półtrwania, okres półtrwania w fazie eliminacji, parametry farmakokinetyczne, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, populacja pediatryczna, profil farmakokinetyczny, stężenie w osoczu, sufentanyl, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sufentanil Kalceks
Sufentanil Kalceks, jako silny agonista receptorów opioidowych μ, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zależnego od dawki zahamowania czynności oddechowej, które może utrzymywać się dłużej niż efekt antagonisty naloksonu. Podawanie dożylne wiąże się z koniecznością intubacji i mechanicznej wentylacji, a także monitorowania pacjentów w okresie pooperacyjnym, zwłaszcza przy stosowaniu wielokrotnym lub u pacjentów z upośledzoną kompensacją wewnątrzczaszkową. Jednoczesne stosowanie z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej i śpiączki, dlatego powinno być ograniczone do sytuacji, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. Zaleca się stosowanie najmniejszych skutecznych dawek i uważną obserwację pacjentów pod kątem objawów depresji oddechowej i sedacji.
antagonista opioidowy, benzodiazepiny, cytrynian, depresja oddechowa, hiperalgezja opioidowa, hiperwentylacja, intubacja dotchawicza, lek uspokajający, motoryka przewodu pokarmowego, mózgowe ciśnienie perfuzyjne, nalokson, niedoczynność tarczycy, ośrodkowy bezdech senny, ostre zapalenie trzustki, receptor opioidowy μ, sufentanyl, wentylacja mechaniczna, zaburzenie używania opioidów, zespół odstawienia, znieczulenie ogólne, zwieracz Oddiego - Leksykon substancji czynnych
Sufentanyl – Przedawkowanie
Sufentanyl, silny opioid stosowany w anestezjologii, niesie ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, która może wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych powyżej 0,3 μg/kg m.c. podanych dożylnie. Przedawkowanie objawia się nasileniem działania farmakologicznego, w tym spowolnieniem lub całkowitym zatrzymaniem oddechu, sztywnością mięśniową utrudniającą wentylację oraz znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego, często związanym z hipowolemią. Dodatkowo mogą pojawić się zaburzenia termoregulacji i gospodarki płynowej, co wymaga ścisłego monitorowania i interwencji. Ze względu na potencjalnie długie działanie sufentanylu, konieczne jest przygotowanie zespołu medycznego na możliwość przedłużonego leczenia i obserwacji pacjenta.
anestezjologia, antagonista opioidowy, bezdech, bilans płynów, dawka terapeutyczna, depolaryzujący środek zwiotczający, depresja oddechowa, dyspnea, hipolowemia, hipotensja, monitorowanie parametrów życiowych, nalokson, oddech wspomagany, opioidowy lek przeciwbólowy, sufentanyl, sztywność mięśniowa, wentylacja wspomagana, zaburzenia gospodarki płynowej, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia termoregulacji - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Sufentanyl wykazuje farmakokinetykę liniową z szybkim osiąganiem maksymalnych stężeń w osoczu po podaniu nadtwardówkowym (do 10 minut), przy czym stężenia te są 4-6-krotnie niższe niż po podaniu dożylnym tej samej dawki. Dodatek epinefryny (50-75 µg) zmniejsza początkową szybkość wchłaniania o 25-50%. Dystrybucja leku jest opisana modelem wielokompartmentowym z okresem półtrwania w fazie dystrybucji wynoszącym 2,3-4,5 min (faza I) oraz 35-73 min (faza II), a objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (VdSS) wynosi 344 l. Klirens osoczowy to 917 ml/min, a okres półtrwania eliminacji średnio 784 min (zakres 656-938 min), z wyraźnym wydłużeniem przy dawkach 500-1500 µg w porównaniu do 250 µg (240 min). Sufentanyl wiąże się z białkami osocza w 92,5%, co ma znaczenie kliniczne w kontekście interakcji lekowych i u pacjentów z hipoalbuminemią. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie i jelicie cienkim, głównie przez CYP3A4, co wymaga uwagi przy stosowaniu inhibitorów lub induktorów tego enzymu.
biotransformacja, bolus dożylny, bupiwakaina, cytochrom P450 3A4, działanie niepożądane, epinefryna, farmakokinetyka liniowa, frakcja wolna leku, granica oznaczalności, hipoalbuminemia, inhibitor enzymu, klirens osoczowy, kontrola bólu, krzywa trójwykładnicza, marskość wątroby, model wielokompartmentowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym, okres półtrwania, okres półtrwania w fazie eliminacji, parametr farmakokinetyczny, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, sufentanyl, wiązanie z białkami osocza, wlew nadtwardówkowy, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
W praktyce klinicznej stosowanie sufentanylu, silnego opioidu dostępnego w stężeniach 5 µg/ml oraz 50 µg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, wymaga szczególnej uwagi w zakresie edukacji pacjenta dotyczącej ograniczeń w prowadzeniu pojazdów mechanicznych i obsłudze maszyn. Lekarz powinien indywidualnie dostosować okres zakazu do dawki, czasu terapii oraz stanu pacjenta, uwzględniając możliwe przedłużone działanie leku, które może utrzymywać się mimo braku subiektywnych objawów. Szczególnie istotne jest poinformowanie o ryzyku rezydualnych efektów, takich jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia koncentracji, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne. W przypadku znieczulenia ogólnego z użyciem sufentanylu zaleca się zakaz prowadzenia pojazdów przez minimum 24 godziny po zabiegu, natomiast w analgezji okres ten powinien być dostosowany indywidualnie. U pacjentów z dysfunkcją wątroby lub nerek należy rozważyć wydłużenie tego czasu ze względu na wolniejszą eliminację leku.
analgezja, działanie depresyjne, efekt farmakologiczny, eliminacja leku, lek opioidowy, mikrogram, ośrodkowy układ nerwowy, roztwór do wstrzykiwań, sufentanyl, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sufentanil Kalceks 5 mcg/ml
Sufentanil jest silnym opioidem stosowanym głównie w anestezjologii, podawanym dożylnie lub nadtwardówkowo, wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając wiek, masę ciała, stan kliniczny, rodzaj i czas trwania zabiegu oraz stosowane jednocześnie leki. U dorosłych dawka początkowa dożylna wynosi 0,5-2 µg/kg mc. podawana powoli przez 2-10 minut, z czasem działania około 50 minut przy dawce 0,5 µg/kg, a dawki podtrzymujące to 10-50 µg (0,15-0,7 µg/kg). W znieczuleniu ogólnym dawka początkowa może sięgać 7-20 µg/kg, a dawki podtrzymujące 25-50 µg (0,36-0,7 µg/kg). U dzieci powyżej 1 miesiąca dawki początkowe dożylne wynoszą 0,2-0,5 µg/kg (≥30 s), a podtrzymujące 0,1-1 µg/kg, z maksymalną dawką do 5 µg/kg w kardiochirurgii. Nie ma wiarygodnych zaleceń dla noworodków i niemowląt poniżej 1 miesiąca. W profilaktyce bradykardii zaleca się podanie leku przeciwcholinergicznego, a w celu zmniejszenia nudności – leków przeciwwymiotnych.
anestezjolog, antagonista opioidów, atropina, ból pooperacyjny, bradykardia, bupiwakaina, cesarskie cięcie, depresja oddechowa, farmakokinetyka, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwwymiotny, niewydolność nerek i wątroby, niewyrównana niedoczynność tarczycy, opioidowy lek przeciwbólowy, podanie nadtwardówkowe, premedykacja, sufentanyl, technika anestezjologiczna, uzależnienie od opioidów, wstrzyknięcie dożylne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe bupiwakainą, znieczulenie ogólne, znieczulenie zrównoważone - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sufentanil Chiesi
Stosowanie sufentanylu wymaga zapewnienia intubacji dotchawiczej oraz mechanicznej wentylacji ze względu na ryzyko zależnej od dawki depresji oddechowej, którą można odwrócić podaniem naloksonu, jednak konieczne może być powtarzanie dawki antagonisty ze względu na dłuższe utrzymywanie się depresji oddechowej niż efektu antagonisty. Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia hiperwentylacji, zaburzeń oddychania związanych ze snem (w tym ośrodkowego bezdechu sennego, CSA), wzmożonego napięcia mięśniowego, ruchów mio- i klonicznych oraz ryzyka bradykardii, szczególnie przy współistnieniu niedostatecznej dawki leków przeciwcholinergicznych lub stosowaniu zwiotczających mięśnie bez działania wagolitycznego. U pacjentów z hipowolemią i upośledzoną kompensacją wewnątrzczaszkową należy unikać szybkiego dożylnego podania leku ze względu na ryzyko spadku ciśnienia tętniczego i mózgowego ciśnienia perfuzyjnego.
antagonista opioidowy, benzodiazepiny, bradykardia, choroba płuc, depresja oddechowa, hiperalgezja opioidowa, hiperwentylacja, hipoksemia senna, hipowolemia, intubacja dotchawicza, lek zwiotczający mięśnie, mózgowe ciśnienie perfuzyjne, nalokson, niedociśnienie, niewyrównana niedoczynność tarczycy, ośrodkowy bezdech senny, ostre zapalenie trzustki, podanie zewnątrzoponowe, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, skurcz zwieracza Oddiego, sufentanyl, wzmożone napięcie mięśniowe, zespół abstynencyjny, zmienność parametrów farmakokinetycznych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Sufentanil Kalceks jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dwóch stężeniach: 5 mikrogramów/mL oraz 50 mikrogramów/mL, z zawartością substancji czynnej sufentanylu w ampułkach o różnych objętościach, od 2 mL do 20 mL, co odpowiada dawkom od 10 do 1000 mikrogramów. Roztwór jest klarowny, bezbarwny, o pH 3,5-6,0 i osmolalności 270-310 mOsm/kg. Produkt zawiera substancję pomocniczą – chlorek sodu (3,54 mg/mL) oraz kwas cytrynowy jednowodny i wodę do wstrzykiwań, zapewniające odpowiednie pH i izotoniczność. Ampułki wykonane są ze szkła typu I, z jednym punktem przełamania, dostępne w opakowaniach po 5 lub 10 sztuk, choć nie wszystkie warianty mogą być dostępne na rynku. Okres ważności nieotwartego produktu wynosi 2 lata, a po otwarciu ampułki roztwór należy zużyć natychmiast ze względów mikrobiologicznych i stabilności. Produkt może być rozcieńczany wyłącznie z 0,9% roztworem chlorku sodu, 5% roztworem glukozy, roztworem Ringera lub Ringera z mleczanami. W przypadku podania nadtwardówkowego dopuszcza się mieszanie z roztworem chlorku sodu 0,9% i/lub bupiwakainą. Nie zaleca się mieszania z innymi lekami poza wymienionymi rozcieńczalnikami. Po rozcieńczeniu roztwór wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną do 72 godzin w temperaturze 20-25°C lub 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia należy go zużyć natychmiast, chyba że rozcieńczenie odbyło się w warunkach aseptycznych – wtedy dopuszcza się przechowywanie do 24 godzin w 2-8°C. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Przed podaniem należy ocenić roztwór pod kątem obecności cząstek stałych lub przebarwień i nie stosować w przypadku ich obecności.
bupiwakaina, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, cytrynian sufentanylu, kwas cytrynowy jednowodny, osmolalność, pH roztworu, podanie nadtwardówkowe, rozcieńczalnik, rozpuszczalnik farmaceutyczny, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, stabilność chemiczna, substancja izotonizująca, substancja pomocnicza, sufentanyl, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
Sufentanil hameln, dostępny w stężeniach 5 µg/ml oraz 50 µg/ml jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, jest silnym opioidem stosowanym w anestezjologii zarówno u dorosłych, jak i dzieci. U dorosłych podanie dożylne jest wskazane podczas intubacji dotchawiczej i mechanicznej wentylacji w celu wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz analgezji. Podanie nadtwardówkowe, w połączeniu z bupiwakainą, służy jako uzupełniająca terapia przeciwbólowa po zabiegach chirurgii ogólnej, torakochirurgii, ortopedii oraz po cięciu cesarskim, a także w łagodzeniu bólu porodowego. W populacji pediatrycznej sufentanyl jest stosowany dożylnie u dzieci powyżej 1 miesiąca życia oraz nadtwardówkowo u dzieci od 1 roku życia, z odpowiednim dostosowaniem dawki i pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym.
anestezjolog, anestezjologia dziecięca, antagonista opioidowy, ból pooperacyjny, ból porodowy, bupiwakaina, cięcie cesarskie, intubacja dotchawicza, mechaniczna wentylacja, monitorowanie funkcji życiowych, nalokson, podanie nadtwardówkowe, resuscytacja, środek przeciwbólowy, środek znieczulający, sufentanyl, zabieg ortopedyczny, zabieg torakochirurgiczny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Sufentanyl – Właściwości farmakokinetyczne
Sufentanyl, silny syntetyczny opioid, charakteryzuje się dwufazową dystrybucją z szybkim okresem półtrwania fazy dystrybucji wynoszącym 2,3-4,5 min oraz wolnym okresem półtrwania 35-73 min. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (VdSS) wynosi 344 l, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (92,5%), co ma znaczenie kliniczne przy współistniejącej hipoalbuminemii lub stosowaniu leków silnie wiążących się z białkami. Średni okres półtrwania eliminacji to 784 min (656-938 min), jednak po dawce 250 µg jest on krótszy (240 min) niż po dawkach 500-1500 µg (10-16 h). Klirens osoczowy wynosi 917 ml/min. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 250-1500 µg, co ułatwia przewidywanie efektów terapeutycznych. Po podaniu zewnątrzoponowym (3-30 µg) stężenia w osoczu są 4-6-krotnie niższe niż po podaniu dożylnym, a dodatek epinefryny (50-75 µg) zmniejsza szybkość wchłaniania o 25-50%. U pacjentów z marskością wątroby obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania o około 30%, co wymaga ostrożności i dłuższego monitorowania.
analgezja zewnątrzoponowa, biotransformacja, bupiwakaina, dializoterapia, farmakokinetyka sufentanylu, hipoalbuminemia, izoenzym 3A4, klirens osoczowy, klirens znormalizowany, krzywa trieksponencjalna, marskość wątroby, objętość dystrybucji, podanie nadtwardówkowe, podanie zewnątrzoponowe, półtrwania eliminacji, przeszczep nerki, sufentanyl, wiązanie z białkami, wolna frakcja leku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sufentanil Kalceks 5 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sufentanylu na modelach zwierzęcych wykazały, że lek ten może wpływać negatywnie na funkcje rozrodcze, w tym zmniejszać płodność, wywoływać embriotoksyczność, fetotoksyczność oraz zwiększać śmiertelność noworodków. Efekty te obserwowano jednak wyłącznie przy dawkach 2,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne stosowane u ludzi przez 10-30 dni, które jednocześnie powodowały toksyczność u matek. Co istotne, nie stwierdzono działania teratogennego sufentanylu nawet przy dawkach przekraczających te stosowane klinicznie, co sugeruje relatywnie korzystny profil teratogenny leku w warunkach przedklinicznych.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, funkcja rozrodcza, kobieta w ciąży, leczenie przeciwbólowe, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, silny opioid, śmiertelność noworodków, sufentanyl, toksyczność ogólna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sufentanil Chiesi 50 mcg/ml, (250 mcg/5 ml, 1 mg/20 ml)
Lek Sufentanil Chiesi (50 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań) posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na sufentanyl, inne opioidy lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Dożylne podawanie leku w trakcie porodu lub przed zaciśnięciem pępowiny podczas cięcia cesarskiego jest przeciwwskazane z powodu wysokiego ryzyka depresji oddechowej u noworodka. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą porfirią wątrobową oraz u osób leczonych inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub w ciągu 14 dni od zakończenia takiej terapii, ze względu na możliwość nasilenia działania opioidów i ryzyko depresji ośrodka oddechowego.
Stosowanie Sufentanil Chiesi wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak przewlekła obturacyjna choroba płuc czy niewydolność oddechowa, gdzie ryzyko depresji oddechowej jest podwyższone. Należy również zwrócić uwagę na zawartość sodu w preparacie (0,15 mmol, czyli 3,54 mg na 1 ml roztworu), co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej, z niewydolnością serca lub nadciśnieniem tętniczym, zwłaszcza przy podawaniu większych objętości leku. Wskazane jest rozważenie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z nietolerancją na składniki produktu lub inne opioidy oraz unikanie długotrwałego stosowania lub podawania dużych dawek, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza depresji oddechowej.
anafilaksja, cięcie cesarskie, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dieta niskosodowa, inhibitory MAO, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, nietolerancja leku, niewydolność oddechowa, opioid, podanie dożylne, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, sufentanyl, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Sufentanil Kalceks, dostępny w stężeniach 5 µg/mL oraz 50 µg/mL jako roztwór do wstrzykiwań i infuzji, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Należą do nich nadwrażliwość na sufentanyl, inne opioidy lub substancje pomocnicze, ostra niewydolność oddechowa, znaczna depresja oddechowa, zaostrzenie POChP, ciężka astma oskrzelowa oraz ostra porfiria wątrobowa. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane w połączeniu z inhibitorami MAO (w ciągu ostatnich 14 dni) oraz mieszanymi agonistami-antagonistami morfiny, ze względu na ryzyko ciężkiej depresji ośrodka oddechowego lub zespołu odstawiennego. W położnictwie należy unikać podania dożylnego podczas porodu i przed zaciśnięciem pępowiny przy cięciu cesarskim, aby zapobiec depresji oddechowej u noworodka. Przy planowanym podaniu nadtwardówkowym konieczne jest wykluczenie ciężkich zaburzeń krzepnięcia, zakażenia w miejscu wkłucia, wstrząsu hipowolemicznego, zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego oraz chorób OUN.
agoniści-antagoniści morfiny, astma oskrzelowa, bradyarytmia, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, dolny zwieracz przełyku, inhibitory MAO, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość krzyżowa, niewydolność oddechowa, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, podanie nadtwardówkowe, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sufentanyl, tolerancja na leki, uzależnienie od opioidów, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia krzepnięcia, zaburzona czynność nerek, zaburzona czynność wątroby, zespół odstawienny, znieczulenie miejscowe, zwieracz Oddiego - Leksykon substancji czynnych
Sufentanyl – Działania niepożądane
Sufentanyl, będący syntetycznym opioidowym analgetykiem o sile działania przewyższającej fentanyl, jest stosowany głównie do indukcji i podtrzymania znieczulenia podczas poważnych zabiegów chirurgicznych oraz jako środek przeciwbólowy podawany zewnątrzoponowo lub nadtwardówkowo, zwłaszcza pooperacyjnie i podczas porodu. W badaniach klinicznych obejmujących 650 pacjentów, w tym 78 poddanych dożylnemu podaniu i 572 zewnątrzoponowemu, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) były nadmierne uspokojenie/sedacja (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wczesnej i odległej depresji oddechowej po podaniu zewnątrzoponowym, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji oddechowej i krążeniowej pacjenta oraz dostępności antagonistów opioidów i sprzętu do wspomagania oddychania. Ponadto, sufentanyl może wywoływać poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, a nawet zatrzymanie akcji serca, a także sztywność mięśniową, w tym mięśni klatki piersiowej, co może utrudniać wentylację.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista opioidowy, arytmia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki niemowlęce, dyskineza noworodkowa, hipokineza noworodkowa, hipotermia, hipowentylacja, lek opioidowy, nadciśnienie tętnicze, nadpotliwość, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, sedacja, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, sufentanyl, sztywność klatki piersiowej, sztywność mięśniowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia termoregulacji, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, znieczulenie ogólne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Sufentanil Kalceks to silny opioidowy analgetyk dostępny w stężeniach 5 µg/ml oraz 50 µg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, o pH 3,5-6,0 i osmolalności 270-310 mOsm/kg. U dorosłych stosowany jest dożylnie podczas zabiegów chirurgicznych u pacjentów intubowanych i wentylowanych mechanicznie, pełniąc funkcję analgetyku i środka znieczulającego. Nadtwardówkowo podawany jest jako uzupełniająca analgezja pooperacyjna w chirurgii ogólnej, klatki piersiowej, ortopedii oraz po cesarskim cięciu, a także w łagodzeniu bólu porodowego drogą pochwową. W populacji pediatrycznej dożylne podanie jest wskazane u dzieci powyżej 1 miesiąca życia podczas znieczulenia ogólnego, natomiast nadtwardówkowo u dzieci od 1 roku życia w leczeniu bólu pooperacyjnego po wyżej wymienionych zabiegach.
analgezja porodu, ból pooperacyjny, ból porodowy, bupiwakaina, cesarskie cięcie, chirurgia klatki piersiowej, chirurgia ogólna, cytrynian sufentanylu, depresja oddechowa, działanie niepożądane, intubacja dotchawicza, opioidowy lek przeciwbólowy, osmolalność, podanie nadtwardówkowe, populacja pediatryczna, roztwór do wstrzykiwań, sprzęt resuscytacyjny, środek przeciwbólowy, sufentanyl, wentylacja mechaniczna, zabieg ortopedyczny, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sufentanil Chiesi 50 mcg/ml, (250 mcg/5 ml, 1 mg/20 ml)
Sufentanyl jest syntetycznym opioidowym agonistą receptorów μ o powinowactwie 7-10-krotnie wyższym niż fentanyl, co przekłada się na silniejsze działanie analgetyczne. Po dożylnym podaniu maksymalny efekt przeciwbólowy osiągany jest w ciągu kilku minut, przy jednoczesnym zachowaniu stabilności hemodynamicznej i dobrego utlenowania mięśnia sercowego, co jest kluczowe podczas głębokiego znieczulenia operacyjnego. Farmakodynamika sufentanylu charakteryzuje się brakiem uwalniania histaminy i działania hemolitycznego, co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych. Może jednak wywoływać bradykardię poprzez wpływ na ośrodki przywspółczulne, a jego działanie nie całkowicie znosi wzrost częstości skurczów serca indukowany przez pankuronium. Wskaźnik bezpieczeństwa (LD50/ED50) wynosi 25 211, co jest znacznie wyższe niż dla fentanylu (277) i morfiny (69,5), potwierdzając wysoki profil bezpieczeństwa tego opioidu.
antagonista receptorów opioidowych, bradykardia, cytrynian sufentanylu, dawka śmiertelna, depresja ośrodka oddechowego, działanie agonistyczne, działanie przeciwbólowe, efekt przeciwbólowy, elektrokardiografia, eliminacja leku, fentanyl, histamina, kumulacja leku, morfina, nalokson, pankuronium, praktyka anestezjologiczna, receptor μ, roztwór do wstrzykiwań, sufentanyl, syntetyczny opioid, układ krążenia, układ przywspółczulny, wskaźnik bezpieczeństwa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sufentanil hameln 5 mcg/ml
Sufentanyl, będący silnym agonistą receptorów μ opioidowych, wykazuje 7-10-krotnie większe powinowactwo do tych receptorów w porównaniu z fentanylem, co przekłada się na silniejsze działanie przeciwbólowe przy zachowaniu stabilności hemodynamicznej i odpowiedniego utlenowania mięśnia sercowego. Maksymalne efekty analgetyczne osiągane są w ciągu kilku minut po dożylnym podaniu. Lek charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem bezpieczeństwa (LD50/ED50 = 25 211 u szczurów), znacznie przewyższającym fentanyl (277) i morfinę (69,5), co wraz z szybkim metabolizmem i ograniczoną kumulacją umożliwia elastyczne dostosowanie dawki podczas zabiegów chirurgicznych. Sufentanyl nie wywołuje uwalniania histaminy ani reakcji immunologicznych, jednak może indukować bradykardię poprzez wpływ na ośrodki przywspółczulne. Działanie depresyjne na układ oddechowy można natychmiast odwrócić podaniem naloksonu, antagonisty receptorów opioidowych.
agonista receptorów opioidowych, antagonista opioidowy, ból pooperacyjny, bradykardia, depresja oddechowa, działanie przeciwbólowe, efekt analgetyczny, fentanyl, hemoliza, morfina, nalokson, opioid, pankuronium, sufentanyl, układ przywspółczulny, uwalnianie histaminy, wlew nadtwardówkowy, wskaźnik bezpieczeństwa, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sufentanil Chiesi 50 mcg/ml, (250 mcg/5 ml, 1 mg/20 ml)
Stosowanie sufentanylu (Sufentanil Chiesi, 50 mikrogramów/ml) wiąże się z istotnym ryzykiem upośledzenia zdolności psychomotorycznych i funkcji poznawczych, co bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Lekarz powinien jasno poinformować pacjenta o bezwzględnym zakazie prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych przez określony czas po podaniu leku, zwłaszcza przy dawkach 250 mikrogramów (5 ml) i 1000 mikrogramów (20 ml), które mogą powodować przedłużone działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy. Niezbędne jest także zapewnienie pacjentowi bezpiecznego transportu do miejsca zamieszkania po podaniu leku oraz zakaz spożywania alkoholu w okresie działania sufentanylu, aby uniknąć nasilenia efektów depresyjnych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sufentanil hameln 5 mcg/ml
Sufentanyl jest silnym opioidem stosowanym głównie w anestezjologii, podawanym dożylnie lub nadtwardówkowo, wyłącznie przez doświadczonych lekarzy. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Dla dorosłych dawka początkowa dożylna wynosi 0,5-2 μg/kg podawana powoli przez 2-10 minut, z działaniem trwającym około 50 minut przy dawce 0,5 μg/kg. Dawki podtrzymujące to 10-50 μg (0,15-0,7 μg/kg). W znieczuleniu ogólnym dawka początkowa wynosi 7-20 μg/kg, a podtrzymująca 25-50 μg (0,36-0,7 μg/kg). U dzieci powyżej 1 miesiąca stosuje się dawki 0,2-0,5 μg/kg do indukcji i 0,3-2 μg/kg do podtrzymania znieczulenia, z maksymalną dawką całkowitą do 5 μg/kg w kardiochirurgii. W znieczuleniu nadtwardówkowym u dorosłych stosuje się roztwory bupiwakainy z dodatkiem sufentanylu (1 μg/ml), z dawką nasycającą 10-15 ml 0,25% bupiwakainy i dawką podtrzymującą 0,175% bupiwakainy wlew 4-14 ml/h. Maksymalna dawka sufentanylu w znieczuleniu nadtwardówkowym nie powinna przekraczać 30 μg.
9%, alkoholizm, analgezja, anestezjolog, antagonista opioidowy, atropina, ból pooperacyjny, bolus, bradykardia, bupiwakaina, choroba płuc, cięcie cesarskie, dawka nasycająca, depresja oddechowa, klirens leku, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwwymiotny, niewydolność nerek i wątroby, niewyrównana niedoczynność tarczycy, okres półtrwania, opioid, otyłość, podanie nadtwardówkowe, premedykacja, roztwór chlorku sodu 0, sufentanyl, układ krążenia, uzależnienie od opioidów, wstrzyknięcie dożylne, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sufentanil Chiesi 5 mcg/ml (50 mcg/10 ml)
Sufentanyl, jako silny opioidowy analgetyk o stężeniu 5 mikrogramów/ml (Sufentanil Chiesi), wywiera znaczący wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co wynika z jego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Lek powoduje sedację, zaburzenia psychomotoryczne oraz potencjalne zaburzenia świadomości, co wymaga od lekarza szczegółowego poinformowania pacjenta o bezwzględnym zakazie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn bezpośrednio po podaniu leku oraz przez cały okres jego działania. Konieczne jest również zapewnienie pacjentowi bezpiecznego transportu do domu przez osobę trzecią, a także podkreślenie zakazu łączenia sufentanylu z alkoholem, ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowej i pogorszenia zdolności psychomotorycznych.