reakcja miejscowa
Reakcja miejscowa to odpowiedź tkanek na bodziec, która ogranicza się wyłącznie do miejsca kontaktu z czynnikiem wywołującym. Może mieć charakter fizjologiczny lub patologiczny i manifestować się jako zaczerwienienie (rumień), obrzęk, ból, świąd, ciepło lub zaburzenia funkcji danej okolicy ciała.
W kontekście medycznym reakcje miejscowe najczęściej obserwuje się po podaniu leków (szczególnie drogą podskórną, domięśniową lub śródskórną), po szczepieniach, przy kontakcie z alergenami, po ukąszeniach owadów lub przy infekcjach miejscowych. Reakcje te są wynikiem aktywacji lokalnych mechanizmów odpornościowych i zapalnych.
Diagnostyka reakcji miejscowych obejmuje badanie kliniczne, a w uzasadnionych przypadkach badania dodatkowe jak testy skórne, biopsję czy badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia objawów – od obserwacji przez leki przeciwhistaminowe, przeciwzapalne do miejscowego lub ogólnego podania glikokortykosteroidów w cięższych przypadkach.
Większość reakcji miejscowych ma charakter łagodny i samoograniczający się, jednak w niektórych przypadkach mogą one stanowić wczesny objaw poważniejszych reakcji układowych, dlatego wymagają właściwej obserwacji i monitorowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Paciorkowiec ropotwórczy – Działania niepożądane
Streptococcus pyogenes, obecny w nieswoistych szczepionkach bakteryjnych Polyvaccinum (submite: 1×10^6 komórek/ml, mite: 1×10^7 komórek/ml, forte: 1×10^8 komórek/ml), może indukować działania niepożądane o nieznanej częstości występowania. Objawy ogólnoustrojowe po podaniu parenteralnym obejmują bóle głowy, nudności, przejściową gorączkę do 38°C trwającą 6-8 godzin, złe samopoczucie i osłabienie. Reakcje miejscowe to zaczerwienienie, obrzęk i ból w miejscu iniekcji oraz podrażnienie błony śluzowej nosa po podaniu donosowym (Polyvaccinum mite). Większość objawów ustępuje w ciągu 24 godzin, jednak utrzymujące się lub nasilone dolegliwości wymagają modyfikacji dawkowania, np. wydłużenia odstępów między dawkami lub zmniejszenia stężenia bakterii w preparacie.
alergiczny nieżyt nosa, antygen bakteryjny, ból głowy, choroba autoimmunologiczna, choroba układu krążenia, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, działanie niepożądane, epilepsja, gorączka przejściowa, jałowy ropień, krople do nosa, leczenie objawowe, martwica tkanek, miejscowy stan zapalny, monitorowanie pacjentów, nieswoista szczepionka bakteryjna, nudności, odpowiedź immunologiczna, ogólne osłabienie, paciorkowiec ropotwórczy, podanie donosowe, podanie parenteralne, podrażnienie błony śluzowej nosa, polipowatość, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, przewlekły proces zapalny, reakcja miejscowa, Streptococcus pyogenes, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie obrzęk ból, zawiesina do wstrzykiwań, złe samopoczucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Differin 1 mg/g
Przedawkowanie adapalenu w kremie Differin (1 mg/g) może wystąpić zarówno w wyniku nadmiernego stosowania miejscowego, jak i przypadkowego spożycia doustnego. Nadmierne stosowanie miejscowe prowadzi do nasilonych reakcji skórnych, takich jak znaczne zaczerwienienie, złuszczanie naskórka oraz inne objawy podrażnienia, będące manifestacją zwiększonego działania farmakologicznego. W przypadku doustnego przedawkowania, na podstawie badań przedklinicznych na myszach i szczurach, toksyczność obserwowano przy dawkach przekraczających 10 g/kg masy ciała. Stosowanie dawki przekraczającej zalecenia nie przyspiesza leczenia ani nie poprawia efektów terapeutycznych, dlatego należy unikać nadmiernej aplikacji.
adapalen, dekontaminacja, krem Differin, leczenie objawowe, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, proces leczenia, przedawkowanie doustne, przedawkowanie leku, przedawkowanie miejscowe, reakcja miejscowa, spożycie doustne, stosowanie miejscowe, toksyczność, wynik terapeutyczny, zaczerwienienie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Jad osy – Przedawkowanie
Przedawkowanie jadu osy podczas immunoterapii alergenowej preparatem ALUTARD SQ stanowi poważne zagrożenie kliniczne, ze względu na wysoką aktywność biologiczną substancji czynnej wyrażaną w jednostkach SQ-U/ml. Preparat dostępny jest w czterech stężeniach: 100 SQ-U (szary korek), 1000 SQ-U (zielony), 10000 SQ-U (pomarańczowy) oraz 100000 SQ-U (czerwony), z rosnącym ryzykiem wystąpienia reakcji przedawkowania wraz ze wzrostem stężenia. Objawy przedawkowania obejmują reakcje miejscowe (obrzęk, zaczerwienienie, świąd >10 cm), łagodne i umiarkowane reakcje ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność), a także ciężkie reakcje systemowe, w tym skurcz oskrzeli, hipotensję, zaburzenia rytmu serca oraz reakcję anafilaktyczną, która może prowadzić do wstrząsu i zatrzymania krążenia. Ryzyko ciężkich reakcji rośnie wykładniczo przy wyższych stężeniach, zwłaszcza 100000 SQ-U.
adrenalina, Alutard SQ, ciężka reakcja alergiczna, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia alergenowa, jad osy, leczenie podstawowe, lek presyjny, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tachykardia, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – DISTREPTAZA 1250 j.m. + 15000 j.m.
DISTREPTAZA, dostępna w formie czopków doodbytniczych zawierających streptokinazę 15 000 j.m. oraz streptodornazę 1250 j.m., może wywoływać działania niepożądane o częstości rzadkiej (≥1/10 000 do <1/1 000). Do najistotniejszych należą reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, a w cięższych przypadkach reakcje anafilaktyczne, podwyższenie temperatury ciała będące manifestacją odpowiedzi immunologicznej, skłonność do krwawień wynikająca z fibrynolitycznego działania streptokinazy oraz miejscowa bolesność i obrzęk w miejscu aplikacji. Objawy te wynikają z działania enzymatycznego preparatu na śluzówkę odbytnicy oraz z immunogenności białek bakteryjnych zawartych w leku.
aktywność fibrynolityczna, bolesność miejscowa, czopek doodbytniczy, działanie niepożądane, gorączka, kwas deoksyrybonukleinowy, lek przeciwzakrzepowy, objaw alergiczny, objaw ogólnoustrojowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, skłonność do krwawień, skrzep fibrynowy, streptodornaza, streptokinaza, właściwość fibrynolityczna, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, złóg fibrynowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy – Działania niepożądane
Immunoterapia swoista (odczulanie) z użyciem wyciągów alergenowych wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które można podzielić na reakcje miejscowe i układowe, pojawiające się odpowiednio w ciągu 30 minut lub do 24 godzin po iniekcji. Reakcje miejscowe, takie jak obrzęk, zaczerwienienie, ból, świąd, odbarwienie i krwiaki w miejscu podania, są bardzo częste i mogą być związane m.in. z zawartością glinu w preparatach typu depot (np. Alutard SQ). Reakcje układowe obejmują spektrum od łagodnego alergicznego nieżytu nosa do ciężkiego wstrząsu anafilaktycznego, który może wystąpić w ciągu kilku sekund do minut po podaniu alergenu i wymaga natychmiastowej interwencji z użyciem adrenaliny. Objawy alarmujące to m.in. świąd i uczucie gorąca w jamie ustnej oraz na dłoniach i stopach, tachykardia, duszność i nagły spadek ciśnienia tętniczego. Pacjenci powinni pozostawać pod obserwacją przez co najmniej 30 minut po iniekcji, a w przypadku wstrząsu anafilaktycznego – przez 24 godziny.
adrenalina, alergiczny nieżyt nosa, aluminium, Alutard SQ, ampułkostrzykawka, atopowe zapalenie skóry, ciśnienie tętnicze, duszność, flush, glin, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, niedociśnienie, obrzęk, odczulanie, pokrzywka, produkt typu depot, reakcja immunologiczna, reakcja miejscowa, reakcja układowa, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, tachykardia, test skórny, wstrząs anafilaktyczny, zaczerwienienie, zawroty głowy, ziarniniak - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hylosept 20 mg/g
Przedawkowanie kwasu fusydynowego w kremie Hylosept (20 mg/g) jest mało prawdopodobne ze względu na miejscową formę podania oraz niskie ryzyko toksyczności przy przypadkowym połknięciu. Całkowita zawartość substancji czynnej w standardowym opakowaniu (30 g) wynosi 600 mg, co nie przekracza zatwierdzonej dawki dobowej dla większości pacjentów, z wyjątkiem dzieci poniżej 1 roku życia o masie ciała ≤10 kg. U osób bez nadwrażliwości nie spodziewa się objawów klinicznych, natomiast u pacjentów z alergią na kwas fusydynowy możliwe są reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, świąd czy obrzęk, wymagające obserwacji klinicznej.
alkohol cetylowy, butylohydroksyanizol, dawka dobowa, krem Hylosept, kwas fusydynowy, nadwrażliwość na substancje, obrzęk, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, sorbinian potasu, stężenie leku, substancja pomocnicza, świąd, wysypka, zastosowanie miejscowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Maść ochronna z witaminą A 800 j.m./g
Maść ochronna z witaminą A w dawce 800 j.m./g, stosowana miejscowo i krótkotrwale, nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami ani substancjami, w tym alkoholem etylowym. W składzie maści znajduje się alkohol cetylowy (0,02 g/g), który nie wchodzi w interakcje z alkoholem spożywanym doustnie. Udokumentowane interakcje dotyczą wyłącznie systemowego (doustnego lub parenteralnego) podawania witaminy A, gdzie mogą wystąpić zmiany w krzepliwości przy stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, addytywna toksyczność przy jednoczesnym stosowaniu retinoidów, czy ryzyko nadciśnienia śródczaszkowego przy stosowaniu tetracyklin. Przy miejscowym stosowaniu maści ryzyko tych interakcji jest znikome.
acytretyna, alkohol cetylowy, aplikacja miejscowa, doustny środek antykoncepcyjny, interakcje lekowe, izotretynoina, krzepliwość krwi, lek przeciwzakrzepowy, maść z witaminą A, nadciśnienie śródczaszkowe, podawanie doustne, podawanie parenteralne, reakcja miejscowa, reakcja skórna, retinoid, tetracyklina, witamina A - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftagel 2,5 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa i tolerancji miejscowej leku Oftagel (karbomer 2,5 mg/g, żel do oczu) przeprowadzono na modelu królików, które ze względu na anatomiczne i fizjologiczne podobieństwo do ludzkiego oka stanowią standard w badaniach oftalmologicznych. Badania obejmowały ocenę reakcji po jednorazowej aplikacji oraz długoterminowe stosowanie preparatu 4 razy na dobę przez 4 tygodnie. W żadnym z tych eksperymentów nie zaobserwowano niekorzystnych reakcji miejscowych w obrębie struktur oka, co potwierdza dobrą tolerancję miejscową leku zarówno po pojedynczym, jak i wielokrotnym podaniu.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Fulvestrant Pharmascience 250 mg/5 ml
Przedawkowanie fulwestrantu, choć rzadkie, stanowi istotne wyzwanie kliniczne ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych typowych dla leków antyestrogenowych, takich jak uderzenia gorąca, nudności i wymioty, wynikające z blokady receptorów estrogenowych. Fulvestrant Pharmascience w dawce 250 mg/5 ml zawiera substancje pomocnicze o działaniu toksycznym, w tym etanol 96% (500 mg), alkohol benzylowy (500 mg) oraz benzylu benzoesan (750 mg) na ampułko-strzykawkę, które mogą potęgować objawy zatrucia, w tym reakcje alkoholowe (zawroty głowy, zaburzenia świadomości, senność) oraz miejscowe podrażnienia i ból w miejscu podania. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest wdrożenie leczenia podtrzymującego z monitorowaniem objawów klinicznych.
alkohol benzylowy, ampułko-strzykawka, benzylu benzoesan, działanie antyestrogenowe, etanol, fulvestrant, leczenie podtrzymujące, model zwierzęcy, nudność, objaw toksyczny, profil farmakologiczny, przedawkowanie fulwestrantu, reakcja miejscowa, reakcja toksyczna, receptor estrogenowy, senność, substancja pomocnicza, uderzenie gorąca, wymioty, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ty-Szczepionka durowa nie mniej niż 5×10 ^8 i nie więcej niż 1×10 ^9 bakterii Salmonella typhi/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Bezpieczeństwo przedkliniczne Ty-Szczepionki durowej opiera się na rygorystycznym procesie kontroli jakości zgodnym z Farmakopeą Europejską. Każda seria szczepionki, zawierającej inaktywowane bakterie Salmonella typhi w dawce 0,5 ml z ilością bakterii od 5×10⁸ do 1×10⁹, podlega obowiązkowym badaniom toksyczności ogólnej. Testy te mają na celu wykrycie potencjalnych efektów toksycznych po podaniu preparatu i są integralnym elementem oceny bezpieczeństwa przedklinicznego. Ponadto, każda partia jest poddawana kontroli biologicznej, obejmującej badania czystości mikrobiologicznej, ocenę kompletności inaktywacji bakterii, testy stabilności biologicznej oraz badania reaktogenności, co zapewnia zachowanie odpowiedniego profilu bezpieczeństwa i immunogenności.
- Leksykon substancji czynnych
Toksoid krztuścowy – Przedawkowanie
Toksoid krztuścowy, będący inaktywowaną formą toksyny Bordetella pertussis, jest stosowany w szczepionkach przeciw krztuścowi w dawkach od 2,5 do 25 µg na dawkę, zależnie od preparatu i grupy wiekowej. Analiza danych klinicznych oraz charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że przypadki przedawkowania toksoidu krztuścowego, zgłaszane m.in. dla szczepionek Boostrix, Boostrix Polio oraz Infanrix-IPV, nie powodują specyficznych działań niepożądanych różniących się od tych obserwowanych po standardowej dawce. Typowe reakcje poszczepienne, takie jak miejscowe zaczerwienienie, ból, obrzęk oraz objawy ogólnoustrojowe (gorączka, złe samopoczucie), mogą ulec nasileniu, jednak nie stwierdzono nowych, nieoczekiwanych efektów toksycznych. Szczepionki takie jak Adacel, Adacel Polio, Tetraxim oraz Tdap (dostępna w opakowaniach jednodawkowych) wykazują minimalne ryzyko przedawkowania, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania.
Bordetella pertussis, działanie niepożądane, gorączka, krztusiec, monitorowanie działań niepożądanych, nadzór porejestracyjny, preparat szczepionkowy, profilaktyka krztuśca, reakcja immunologiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szczepionka Adacel, szczepionka Boostrix, toksoid krztuścowy, toksyna krztuścowa, układ immunologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Euphorbium S
Preparat Euphorbium S w formie aerozolu do nosa zawiera substancje czynne w stężeniach: Euphorbium D4 1 g/100 g, Pulsatilla pratensis D4 1 g/100 g, Luffa operculata D4 1 g/100 g, Hydrargyrum biiodatum D12 1 g/100 g oraz Argentum nitricum D10 1 g/100 g. Produkt zawiera również chlorek benzalkoniowy jako konserwant w ilości 0,012 mg na jedno psiknięcie (1 mg/10 g preparatu), który może wywoływać miejscowe działania niepożądane, takie jak podrażnienie błony śluzowej nosa, świąd, pieczenie, obrzęk i nasilenie uczucia zatkania nosa, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Zaleca się ograniczenie czasu terapii do niezbędnego minimum oraz przestrzeganie zaleceń dawkowania.
aerozol do nosa, Argentum nitricum, chlorek benzalkoniowy, Euphorbium, gospodarka hormonalna, gruczoł tarczowy, Hydrargyrum biiodatum, interakcja lekowa, Luffa operculata, obrzęk błony śluzowej, oddychanie, podrażnienie błony śluzowej, populacja pediatryczna, Pulsatilla pratensis, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, zaburzenie czynności tarczycy - Leksykon substancji czynnych
Imidazolidynylomocznik – Przedawkowanie
Imidazolidynylomocznik jest składnikiem diagnostycznym w testach płatkowych, stosowanym w preparacie TRUE Test 36 w stężeniu 600 μg/cm² (490 μg/płatek), umieszczonym w panelu nr 3 jako substancja testowa nr 29. Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) nie zawiera specyficznych informacji dotyczących przedawkowania tej substancji w kontekście testu, co jest zgodne z jej zastosowaniem wyłącznie diagnostycznym, a nie terapeutycznym. Brak danych o toksyczności ostrej, przewlekłej oraz o reakcjach układowych po zastosowaniu plastra testowego wskazuje na niskie ryzyko systemowego działania substancji w standardowych warunkach testowych.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, alergiczna reakcja kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, imidazolidynylomocznik, konserwant, nadwrażliwość, reakcja alergiczna kontaktowa, reakcja miejscowa, reakcja układowa, test płatkowy, test prowokacyjny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, TRUE Test - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Priorix-Tetra –
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa szczepionki Priorix-Tetra, zawierającej żywe atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), świnki (szczep RIT 4385), różyczki (szczep Wistar RA 27/3) oraz ospy wietrznej (szczep OKA), wykazała brak toksyczności miejscowej i ogólnoustrojowej. Badania toksyczności dawek wielokrotnych na modelach zwierzęcych nie ujawniły istotnych klinicznie zmian skórnych w miejscu iniekcji, takich jak rumień czy obrzęk, ani negatywnego wpływu na strukturę i funkcjonowanie tkanek. Ponadto, nie stwierdzono patologicznych zmian w głównych narządach ani zaburzeń biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych, które mogłyby wskazywać na toksyczność preparatu.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie toksyczne, miejsce wstrzyknięcia, model zwierzęcy, obrzęk, reakcja miejscowa, rumień, stan zapalny, szczep Jeryl Lynn, szczep Oka, szczep RIT 4385, szczep Schwarz, szczep Wistar RA 27/3, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność ogólnoustrojowa, wirus atenuowany, wirus odry atenuowany, zaburzenie biochemiczne, zaburzenie hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Szczaw zwyczajny – Działania niepożądane
Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) jest składnikiem preparatów alergoidowych stosowanych w immunoterapii swoistej, takich jak Catalet C (zawiesina do iniekcji) oraz Perosall C (roztwór podjęzykowy). Terapia tymi preparatami może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, zarówno miejscowe (np. świąd, rumień, obrzęk 5-10 cm, podskórne ziarniniaki utrzymujące się do 6 tygodni), jak i ogólnoustrojowe (gorączka, pokrzywka, obrzęk Quincke’go, reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny). Reakcje miejscowe po podaniu pozajelitowym pojawiają się do 20 minut lub w kolejnych dniach, natomiast ziarniniaki związane z wodorotlenkiem glinu mogą utrzymywać się dłużej. W przypadku podjęzykowego stosowania Perosall C obserwuje się krótkotrwałe objawy takie jak świąd gardła, pieczenie jamy ustnej, obrzęk warg, nasilenie nieżytu spojówek i nosa, zaostrzenie astmy oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, co wynika z ograniczonych danych klinicznych.
astma, guzki podskórne, immunoterapia, immunoterapia swoista, mieszanka alergenowa, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, pieczenie jamy ustnej, pieczenie oczu, podanie podjęzykowe, podanie pozajelitowe, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, preparat alergoidowy, preparat biologiczny, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, świąd skóry, świszczący oddech, szczaw zwyczajny, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziarniniak - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actikerall (5 mg + 100 mg)/g
Produkt leczniczy Actikerall, zawierający fluorouracyl (5 mg/g) oraz kwas salicylowy (100 mg/g), stosowany w terapii rogowacenia słonecznego, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych wynikającym z farmakologii obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane są reakcje miejscowe o charakterze zapalnym i podrażnieniowym, takie jak rumień, świąd, ból, złuszczanie się skóry oraz nadżerki w miejscu aplikacji. Działania te są spodziewane i wynikają z silnego działania zmiękczającego warstwę rogową naskórka oraz właściwości keratolitycznych kwasu salicylowego. W przypadku nasilonych objawów zaleca się zmniejszenie częstości stosowania preparatu, a w przypadku krwawienia – przerwanie terapii do czasu ustąpienia objawów. Zwiększenie powierzchni aplikacji do 25 cm² może zwiększyć częstość występowania cięższych reakcji, takich jak owrzodzenia, obrzęk czy strupy.
ból głowy, działanie niepożądane, fluorouracyl, krwawienie, kwas salicylowy, łzawienie, nadżerka, obrzęk, owrzodzenie, reakcja alergiczna kontaktowa, reakcja miejscowa, rogowacenie słoneczne, rumień, stan zapalny, strup, suchość oka, terminologia MedDRA, warstwa rogowa naskórka, zapalenie skóry, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alyostal 100 I.R./ml lub 100 I.C./ml
Diagnostyka z wykorzystaniem wyciągów alergenowych ALYOSTAL niesie ryzyko wystąpienia zarówno miejscowych, jak i uogólnionych reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Reakcje te mogą obejmować objawy skórne (świąd, ból, obrzęk, rumień, pokrzywka), zaburzenia układu oddechowego, przewlekłe dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych działania niepożądane występowały z częstością niezbyt częstą (≥1/1000 do <1/100), a po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano również działania o częstości nieznanej. Profil bezpieczeństwa u pacjentów pediatrycznych jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych. Ze względu na zmienność tolerancji alergenu w czasie, konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta oraz środowiska, w którym przebywa.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Clindacne 10 mg/g
Clindacne w postaci żelu zawiera 10 mg klindamycyny (fosforan) na gram preparatu i może wywoływać działania niepożądane, głównie miejscowe reakcje skórne. Najczęściej obserwuje się podrażnienie skóry oraz świąd z częstością ≥1/100 do <1/10, które mają charakter przejściowy i ustępują po zakończeniu terapii lub modyfikacji dawkowania. Rzadziej (≥1/10000 do <1/1000) występują wysuszenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, przetłuszczenie skóry oraz zapalenie mieszków włosowych, które mogą wymagać czasowego przerwania leczenia. Produkt zawiera także substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy i metylu parahydroksybenzoesan, które mogą nasilać miejscowe reakcje u pacjentów wrażliwych.
biegunka uporczywa, częstość występowania, dysfagia, fosforan klindamycyny, glikol propylenowy, klasyfikacja układów i narządów, kontaktowe zapalenie skóry, parahydroksybenzoesan metylu, podrażnienie skóry, przetłuszczenie skóry, reakcja miejscowa, reakcja skórna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, suchość skóry, świąd, system MedDRA, wchłanianie ogólnoustrojowe, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Bakterie Salmonella typhi stanowią kluczowy składnik szczepionek przeciw durowi brzusznemu, takich jak Ty-Szczepionka durowa oraz TyT-Szczepionka durowo-tężcowa. Każda dawka tych preparatów o objętości 0,5 ml zawiera inaktywowane bakterie w ilości od 5×10⁸ do 1×10⁹. Pomimo stosowania tych szczepionek, nie przeprowadzono badań oceniających ich wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co dotyczy zarówno preparatu zawierającego wyłącznie bakterie Salmonella typhi, jak i szczepionki łączonej z toksoidem tężcowym.
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd otoczkowy haemophilus influenzae typ b – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b, będący głównym składnikiem aktywnym szczepionki Act-HIB w dawce 10 µg na 0,5 ml, jest skoniugowany z toksoidem tężcowym (18-30 µg). Przedkliniczne badania toksykologiczne, obejmujące ocenę toksyczności ostrej, wielokrotnego podania oraz tolerancji miejscowej, nie wykazały istotnych działań toksycznych ani zagrożeń dla człowieka. Wyniki te potwierdzają dobry profil bezpieczeństwa substancji, nawet przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie, co jest kluczowe dla planowania schematów szczepień wymagających podania więcej niż jednej dawki.
Act-HIB, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności ostrej, badanie toksykologiczne, formaldehyd, polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae, powikłanie poszczepienne, profilaktyka zakażeń, reakcja miejscowa, schemat szczepień, substancja biologicznie czynna, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Polikrezulen – Przedawkowanie
Polikrezulen, substancja czynna zawarta w globulkach dopochwowych Albothyl w dawce 90 mg, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa z minimalnym ryzykiem przedawkowania, co potwierdzają dostępne dane kliniczne. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania ani charakterystycznych objawów toksycznych, co jest związane z ograniczoną absorpcją systemową przy miejscowym stosowaniu. W przypadku podejrzenia przekroczenia dawki zaleca się standardowe postępowanie objawowe oraz konsultację z ośrodkiem toksykologicznym, a monitorowanie pacjentki powinno koncentrować się na ewentualnych miejscowych reakcjach, takich jak podrażnienie, pieczenie czy ból w obrębie pochwy i sromu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Axhidrox 2,2 mg/dozę
Axhidrox, zawierający glikopironiowy bromek w stężeniu 2,2 mg na dawkę (270 mg kremu), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków o działaniu antycholinergicznym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe (15,3%), suchość jamy ustnej (12,3%), suchość oczu (3,3%), ból głowy (1,3%), suchość skóry (1,3%), suchość jamy nosowej (1,5%), zaparcia (1,3%) oraz niewyraźne widzenie (1,1%). W trakcie długotrwałej terapii (do 72 tygodni) nasilenie suchości jamy ustnej wykazuje tendencję do zmniejszania się, natomiast częstość i charakter pozostałych działań niepożądanych pozostają stabilne. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy (21,6 mg), alkohol benzylowy (2,7 mg) oraz glikol propylenowy (8,1 mg) na dawkę, które mogą przyczyniać się do działań niepożądanych miejscowych.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, anizokoria, atopowe zapalenie skóry, bilirubina, bromek glikopironiowy, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, glikol propylenowy, glikopironium, hiperhidroza, klasyfikacja MedDRA, kserostomia, małopłytkowość, MCH, MCV, mydriaza, obrzęk naczynioruchowy, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, rozedma brzucha, suchość jamy ustnej, suchość oczu, tachykardia, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia mikcji, zaburzenia okulistyczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wątrobowe, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie mieszków włosowych, zawroty błędnikowe - Leksykon substancji czynnych
Tiosiarczan sodowy złota – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tiosiarczan sodowy złota, stosowany w diagnostyce alergologicznej w preparacie TRUE Test 36 w stężeniu 75 mikrogramów/cm² (61 mikrogramów/płatek), jest składnikiem panelu nr 3 służącego do wykrywania alergii kontaktowej na związki złota. Preparat ten jest aplikowany miejscowo na skórę w testach płatkowych, co minimalizuje ekspozycję ogólnoustrojową. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, tiosiarczan sodowy złota nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co wskazuje na brak działania na ośrodkowy układ nerwowy i funkcje psychomotoryczne pacjenta podczas diagnostyki.
alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergolog, charakterystyka produktu leczniczego, diagnostyka alergologiczna, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, koordynacja wzrokowo-ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja miejscowa, test płatkowy, tiosiarczan sodowy złota, TRUE Test 36 - Leksykon substancji czynnych
Wiechlina łąkowa – Interakcje
Wiechlina łąkowa (Poa pratensis) jest kluczowym składnikiem alergoidów pyłku 13 traw stosowanych w immunoterapii swoistej, np. w preparacie Pollinex+Rye. Alergoidy powstają przez modyfikację alergenów aldehydem glutarowym i adsorpcję na L-tyrozynie. Podczas terapii należy unikać jednoczesnego stosowania beta-adrenolityków ze względu na wysokie ryzyko ciężkich reakcji alergicznych oraz utrudnione leczenie anafilaksji adrenaliną. Zaleca się zachowanie odstępu 2-3 dni między podaniem różnych preparatów odczulających zawierających wiechlinę łąkową, aby ograniczyć sumowanie działań niepożądanych i umożliwić ocenę reakcji pacjenta. Immunoterapia jest przeciwwskazana u pacjentów na lekach immunosupresyjnych, które obniżają skuteczność leczenia i mogą wywołać nieprzewidywalne reakcje.
adrenalina, aldehyd glutarowy, alergoidy pyłku, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, komórka tuczna, kortykosteroid, L-tyrozyna, leczenie immunosupresyjne, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, odpowiedź immunologiczna, produkt odczulający, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja systemowa, stabilizator komórek tucznych, szczepienie przeciwbakteryjne, szczepienie przeciwwirusowe, wiechlina łąkowa - Leksykon substancji czynnych
Mietlica pospolita – Przedawkowanie
Produkt Pollinex+Rye zawiera alergoidy pyłku 13 traw, w tym mietlicy pospolitej (Agrostis tenuis), przekształcone aldehydem glutarowym i zaadsorbowane na L-tyrozynie, stosowany w immunoterapii alergenowej. Przedawkowanie może wystąpić w wyniku nieprzestrzegania schematu dawkowania, podania nieprawidłowej dawki (np. 600 SU/ml, 1600 SU/ml lub 4000 SU/ml) lub błędnej drogi podania (donaczyniowo lub domięśniowo zamiast podskórnie). Objawy przedawkowania obejmują nasilone reakcje miejscowe (obrzęk, zaczerwienienie, świąd, ból), reakcje ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia tętniczego), reakcje anafilaktyczne (wstrząs, ostra niewydolność oddechowa, zapaść sercowo-naczyniowa) oraz reakcje opóźnione przypominające chorobę posurowiczą.
adrenalina, aldehyd glutarowy, alergoidy pyłku traw, choroba posurowicza, immunoterapia alergenowa, kortykosteroid, L-tyrozyna, lek przeciwhistaminowy, mietlica pospolita, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność oddechowa, płyn infuzyjny, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pimafucin 100 mg
Profil bezpieczeństwa globulek dopochwowych Pimafucin zawierających 100 mg natamycyny cechuje się niską częstością działań niepożądanych, które mają głównie charakter miejscowy i łagodny. Najczęściej obserwowane reakcje to nadwrażliwość na alkohol cetylowy objawiająca się miejscowym podrażnieniem, zaczerwienieniem oraz świądem, a także przejściowe uczucie pieczenia w okolicy narządów płciowych bezpośrednio po aplikacji. Działania te występują sporadycznie i zazwyczaj ustępują samoistnie po odstawieniu preparatu lub w krótkim czasie po aplikacji, nie wymagając interwencji medycznej ani przerwania terapii.
alkohol cetylowy, dopuszczenie produktu leczniczego, działanie niepożądane, globulka dopochwowa, globulki dopochwowe, lek przeciwgrzybiczny, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, natamycyna, personel medyczny, pieczenie, Pimafucin, podrażnienie miejscowe, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rozetic 7,5 mg/g
Przedawkowanie miejscowego preparatu metronidazolu w postaci żelu Rozetic (7,5 mg/g) jest rzadkim zjawiskiem klinicznym, a ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych objawów jest minimalne ze względu na zewnętrzne stosowanie leku. W literaturze medycznej brak jest udokumentowanych przypadków przedawkowania u ludzi, a dostępne dane pochodzą głównie z badań toksykologicznych na szczurach. W badaniach tych nie wykazano toksyczności ostrej przy doustnym podaniu dawki do 5 g produktu/kg masy ciała, co odpowiadałoby u dorosłego (72 kg) spożyciu około 360 g żelu (2700 mg metronidazolu), a u dziecka (12 kg) 60 g żelu (450 mg metronidazolu). W praktyce klinicznej scenariusz doustnego spożycia tak dużej ilości preparatu jest mało prawdopodobny.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dawka testowa, działanie niepożądane, ekstrapolacja danych, leczenie objawowe, metronidazol żel, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, podanie doustne, podrażnienie skóry, przedawkowanie leku, przypadkowe spożycie, reakcja miejscowa, Rozetic, suchość skóry, toksyczność ostra, zatrucie lekiem - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoterapia swoista (SIT) z wykorzystaniem wyciągów alergenowych wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania, uwzględniającego stan zdrowia pacjenta, stopień uczulenia oraz wrażliwość na alergen. Terapia składa się z fazy początkowej (indukcyjnej), podczas której dawka jest stopniowo zwiększana do maksymalnej tolerowanej, oraz fazy podtrzymującej, w której podaje się regularnie dawkę podtrzymującą przez 3-5 lat. Przykładowo, dla preparatu Alutard SQ dawki początkowe zaczynają się od 20 SQ-U (0,2 ml stężenia 100 SQ-U/ml) i stopniowo wzrastają do 40 000 SQ-U (0,4 ml stężenia 100 000 SQ-U/ml), podawane co tydzień. W przypadku Novo-Helisen Depot dawki startowe to 0,10 ml stężenia 1, z odstępami 7 dni, które mogą być wydłużone do 14 dni, jednak dłuższe przerwy zwiększają ryzyko reakcji niepożądanych. Przerwy w terapii wymagają modyfikacji dawkowania, np. przerwa powyżej 4 tygodni w Alutard SQ wymaga rozpoczęcia fazy początkowej od nowa.
Alutard SQ, aspiracja medyczna, choroba alergiczna, dawka podtrzymująca, dawkowanie indywidualne, działanie niepożądane, faza indukcyjna, faza podtrzymująca, immunoterapia swoista, iniekcja podskórna, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość alergiczna, Novo-Helisen Depot, odczyn miejscowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja niepożądana, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja uogólniona, schemat dawkowania, sezon pylenia, test skórny, wyciąg alergenowy - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Przedawkowanie
Dichlorowodorek etylenodiaminy jest składnikiem aktywnym plastrów do prób prowokacyjnych TRUE Test 36, stosowanym w dawce 50 mikrogramów/cm² (41 mikrogramów/płatek) w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Produkt zawiera 35 substancji testowych, a dichlorowodorek etylenodiaminy znajduje się na pozycji 11 w panelu nr 1. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących przedawkowania, wskazując jedynie, że przedawkowanie „nie dotyczy” w kontekście stosowania zgodnie z zaleceniami podczas testów płatkowych. W praktyce oznacza to, że ryzyko klinicznie istotnego przedawkowania jest minimalne, zwłaszcza że produkt jest stosowany w kontrolowanych warunkach przez wykwalifikowany personel medyczny.
alergen kontaktowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, dichlorowodorek etylenodiaminy, ekspozycja na dawkę, nadwrażliwość kontaktowa, panel alergologiczny, plaster do próby prowokacyjnej, plaster samoprzylepny, płatek testowy, próba prowokacyjna, produkt diagnostyczny, reakcja miejscowa, reakcja systemowa, substancja uczulająca, test płatkowy, TRUE Test 36 - Leksykon substancji czynnych
Pertaktyna – Działania niepożądane
Pertaktyna, jako składnik szczepionek bezkomórkowych przeciw krztuścowi (acelularnych), jest obecna w dawkach od 2,5 do 8 µg na szczepionkę DTaP, często łączoną z innymi antygenami, np. IPV. Profil bezpieczeństwa tych preparatów jest dobrze udokumentowany i obejmuje głównie łagodne do umiarkowanych reakcje miejscowe, takie jak ból (23,7-80,6%), zaczerwienienie, obrzęk i stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, które ustępują samoistnie w ciągu kilku dni. Częstość występowania ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, zmęczenie (16-44%), gorączka ≥37,5°C (często, zwłaszcza u dzieci >10%), drażliwość, senność, nudności i biegunka jest również dobrze opisana. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, w tym reakcje alergiczne (w tym anafilaksję), epizody hipotensyjno-hiporeaktywne, drgawki, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, obrzęk naczynioruchowy oraz bezdech u wcześniaków.
antygen krztuśca, bezdech, ból w miejscu wstrzyknięcia, brak apetytu, dawka przypominająca, drażliwość, drgawka, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, IPV, nadwrażliwość na składniki szczepionki, nadzór porejestracyjny, nudność, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk kończyny, obrzęk naczynioruchowy, pertaktyna, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, rumień, stwardnienie miejsca podania, szczepionka acelularna, szczepionka DTaP, szczepionka przeciwkrztuścowa bezkomórkowa, wymioty i biegunka, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Diazolidynylomocznik – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Diazolidynylomocznik, stosowany w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry jako składnik panelu nr 3 produktu TRUE Test 36, jest aplikowany na skórę pacjenta w dawce 550 mikrogramów/cm² (450 mikrogramów na płatek) podczas testów płatkowych. Ze względu na miejscową aplikację na nieuszkodzoną skórę, ograniczoną penetrację do krwiobiegu oraz brak działania na ośrodkowy układ nerwowy, substancja ta nie wpływa na funkcje poznawcze ani motoryczne pacjenta. W związku z tym, zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, diazolidynylomocznik nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co eliminuje konieczność informowania pacjenta o takich ograniczeniach.
alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, diazolidynylomocznik, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, konserwant kosmetyczny, nieuszkodzona skóra, ośrodkowy układ nerwowy, plaster do testów prowokacyjnych, reakcja miejscowa, test płatkowy, TRUE Test 36 - Leksykon substancji czynnych
Czynnik grasiczy X – Działania niepożądane
Czynnik grasiczy X (Thymostimulinum, Thymus Factor X) jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml. Preparat TFX charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, z minimalną liczbą działań niepożądanych, które ograniczają się głównie do miejscowych reakcji w miejscu podania oraz potencjalnych immunologicznych reakcji nadwrażliwości. Najczęściej obserwowanymi objawami są rumień i nieznaczna bolesność w miejscu iniekcji, które zwykle ustępują samoistnie i nie wymagają przerwania terapii. W przypadku wystąpienia uogólnionych reakcji skórnych, takich jak rumień, świąd czy wysypka plamista lub grudkowa, zaleca się czasowe odstawienie preparatu na 1-2 dni celem ustąpienia objawów.
bolesność, czynnik grasiczy X, działanie niepożądane, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość immunologiczna, odczyn uczuleniowy, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa skórna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, roztwór do wstrzykiwań, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, thymostimulinum, Thymus Factor X, tiomersal, wysypka skórna, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie w miejscu podania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Havrix Adult nie mniej niż 1440 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/ml; 1 dawka (1 ml)
Szczepionka Havrix Adult jest inaktywowaną, adsorbowaną szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, zawierającą co najmniej 1440 jednostek ELISA inaktywowanego wirusa szczepu HM175 na dawkę 1 ml. Preparat zawiera również 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adjuwant oraz 166 µg fenyloalaniny, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z fenyloketonurią. W szczepionce mogą występować śladowe ilości neomycyny, co stanowi przeciwwskazanie u osób z nadwrażliwością na ten antybiotyk. Podanie szczepionki jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym po wcześniejszych reakcjach alergicznych na Havrix, oraz w okresie ostrych chorób infekcyjnych z gorączką.
adjuwant, fenyloalanina, fenyloketonuria, inaktywowana szczepionka adsorbowana, inaktywowany wirus, jednostki ELISA, komórki diploidalne MRC-5, nadwrażliwość na neomycynę, nadwrażliwość na substancję czynną, ostra choroba infekcyjna, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, szczep HM175, szczepionka Havrix Adult, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki IMOVAX POLIO, zawierającej inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (szczep Mahoney, 29 jednostek antygenu D), 2 (szczep MEF-1, 7 jednostek antygenu D) oraz 3 (szczep Saukett, 26 jednostek antygenu D), wykazały brak negatywnego wpływu na funkcje fizjologiczne organizmu. Badania farmakologiczne nie ujawniły działań niepożądanych, a testy toksyczności ostrej potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych po jednorazowym podaniu dawki testowej. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania szczepionki w wielodawkowych schematach immunizacji.
antygen D, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, inaktywowany wirus poliomyelitis, profil bezpieczeństwa, reakcja miejscowa, schemat immunizacji, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wirus poliomyelitis, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Działania niepożądane – d-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Produkt leczniczy d-Szczepionka błonicza adsorbowana, zawierająca co najmniej 5 j.m. toksoidu błoniczego w dawce 0,5 ml, może wywoływać działania niepożądane, które zostały zidentyfikowane głównie na podstawie monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Działania te obejmują zaburzenia układu nerwowego, przede wszystkim ból głowy, oraz zaburzenia ogólne i miejscowe reakcje w miejscu podania, takie jak gorączka, złe samopoczucie, zaczerwienienie, obrzęk i ból. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest określana jako nieznana ze względu na charakter raportowania spontanicznego. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i ustępują w ciągu 24-48 godzin po podaniu szczepionki.
ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, działanie niepożądane, gorączka, monitorowanie spontaniczne, obrzęk w miejscu podania, podmiot odpowiedzialny, produkt leczniczy, reakcja miejscowa, reakcja zapalna, stosunek korzyści do ryzyka, system nadzoru, szczepionka błonicza adsorbowana, toksoid błoniczy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaburzenie ogólne, zaburzenie układu nerwowego, zaczerwienienie, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Tymotka łąkowa – Przedawkowanie
Tymotka łąkowa (Phleum pratense) jest istotnym alergenem pyłkowym stosowanym w immunoterapii alergenowej, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Przedawkowanie tych preparatów, szczególnie przy nieprzestrzeganiu zalecanych dawek, odstępów między nimi lub błędnej drodze podania (np. donaczyniowej zamiast podskórnej), może prowadzić do nasilenia reakcji miejscowych (obrzęk, rumień, świąd) oraz ogólnoustrojowych, w tym potencjalnie zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego. Nasilenie objawów koreluje z dawką, np. powyżej 25 JS/ml dla Catalet T, 10 JS/ml dla Perosall T13 oraz 600 SU/ml dla Pollinex+Rye, a ciężkie reakcje mogą wystąpić przy stężeniach 10000 JS/ml, 5000 JS/ml i 4000 SU/ml odpowiednio dla tych preparatów.
adrenalina, alergen pyłkowy, choroba alergiczna, duszność, hipotensja, immunoterapia alergenowa, katar, łzawienie, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obturacja oskrzeli, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, świąd skóry, tlenoterapia, tymotka łąkowa, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu i krążenia