krwotok z przewodu pokarmowego
Krwotok z przewodu pokarmowego to stan nagłego zagrożenia życia, charakteryzujący się ostrą utratą krwi z górnego lub dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Krwawienia z górnego odcinka (przełyk, żołądek, dwunastnica) często manifestują się jako wymioty treścią podobną do fusów kawy lub świeżą krwią (hematemeza) oraz smoliste stolce (melena). Krwawienia z dolnego odcinka (jelito cienkie, okrężnica, odbytnica) typowo objawiają się obecnością świeżej krwi w stolcu (hematochezia).
Najczęstsze przyczyny krwotoku z górnego odcinka przewodu pokarmowego to: choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, żylaki przełyku, zespół Mallory’ego-Weissa, nadżerkowe zapalenie błony śluzowej oraz nowotwory. W przypadku dolnego odcinka dominują: uchyłki, choroby zapalne jelit, polipy, nowotwory oraz guzy naczyniowe. Istotną przyczyną krwawień jest również stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz antykoagulantów.
Diagnostyka krwotoku z przewodu pokarmowego obejmuje badania laboratoryjne (morfologia, parametry krzepnięcia, funkcje wątroby i nerek), endoskopię górnego odcinka, kolonoskopię, enteroskopię, kapsułkę endoskopową oraz badania radiologiczne. Postępowanie terapeutyczne zależy od lokalizacji i nasilenia krwawienia oraz obejmuje stabilizację hemodynamiczną pacjenta, endoskopowe metody hamowania krwawienia, farmakoterapię oraz, w przypadkach niepoddających się leczeniu zachowawczemu, interwencję chirurgiczną.
Śmiertelność w przypadku krwotoków z przewodu pokarmowego wynosi od 2% do nawet 15%, zależnie od lokalizacji, nasilenia krwawienia, chorób współistniejących i wieku pacjenta. Kluczowe znaczenie dla rokowania ma szybka diagnostyka i wdrożenie odpowiedniego leczenia, dlatego każdy przypadek krwawienia z przewodu pokarmowego wymaga pilnej hospitalizacji i wdrożenia intensywnego nadzoru.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Excedrin Duo 200 mg + 500 mg
Excedrin Duo to preparat zawierający 500 mg paracetamolu oraz 200 mg ibuprofenu w formie tabletek powlekanych. Profil bezpieczeństwa leku jest zgodny z działaniami niepożądanymi obserwowanymi przy monoterapii tymi substancjami. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i obejmują ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz niestrawność. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak wrzody, perforacje przewodu pokarmowego czy krwotoki, które mogą być szczególnie niebezpieczne u osób starszych. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), a także nefrotoksyczność i hepatotoksyczność, zwłaszcza przy przedawkowaniu paracetamolu.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, choroba Leśniowskiego-Crohna, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, paracetamol i ibuprofen, parestezje, perforacja przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wrzód trawienny, zaburzenia układu krwiotwórczego, zaostrzenie astmy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Wapń węglan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie węglanu wapnia wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, gdzie konieczna jest regularna kontrola kalcemii i fosfatemii. Preparat jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ze względu na ryzyko hiperkalcemii, hipermagnezemii oraz zespołu mleczno-alkalicznego. Wysokie dawki węglanu wapnia, zwłaszcza w połączeniu z witaminą D, tiazydami lub produktami mlecznymi, mogą prowadzić do hiperkalcemii i zaburzeń czynności nerek. U pacjentów z hiperkalciurią stosowanie węglanu wapnia jest przeciwwskazane, a długotrwała terapia zwiększa ryzyko kamicy nerkowej. Ponadto, preparaty te nie powinny być stosowane u pacjentów z chorobami serca leczonych glikozydami naparstnicy ze względu na potencjalne interakcje lekowe.
dieta niskosodowa, fenyloketonuria, glikozydy naparstnicy, hemoroidy, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipermagnezemia, hipernatremia, hipofosfatemia, kalcemia i fosfatemia, kamica nerkowa, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas solny w żołądku, leki zobojętniające sok żołądkowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy żołądka, przewlekła niewydolność nerek, sarkoidoza, stężenie wapnia, tiazydowe leki moczopędne, wapnica nerek, witamina D, zaburzenia czynności nerek, zapalenie wyrostka robaczkowego, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zespół mleczno-alkaliczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycofit
Mykofenolan mofetylu (Mycofit 250 mg) jest silnym lekiem immunosupresyjnym, którego stosowanie wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym reaktywacji latentnych infekcji wirusowych (HBV, HCV, wirusy BK i JC). Należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie objawów niewydolności nerek i powikłań neurologicznych, a także na możliwość ciężkiego przebiegu COVID-19. U pacjentów obserwowano hipogammaglobulinemię z nawracającymi infekcjami, rozstrzenia oskrzeli, śródmiąższową chorobę płuc i włóknienie płuc, co wymaga diagnostyki i ewentualnej zmiany terapii. Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe, zwłaszcza w kierunku neutropenii (granulocyty obojętnochłonne < 1,3 x 10³/µl), z zaleceniem badań: raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim, a następnie raz w miesiącu do końca roku leczenia. W przypadku neutropenii wskazane jest rozważenie przerwania terapii.
chłoniak, COVID-19, cytomegalia, hipogammaglobulinemia, immunosupresja, inhibitor IMPDH, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas mykofenolowy, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, obrzęk płuc, perforacja przewodu pokarmowego, poliomawirus, poronienie samoistne, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelleya-Seegmillera, zespół Lescha-Nyhana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arthrotec 50 mg + 0,2 mg
Arthrotec, zawierający 50 mg diklofenaku sodowego oraz 0,2 mg mizoprostolu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak ból brzucha, biegunka, nudności i niestrawność, występującymi bardzo często (≥1/10). Często obserwuje się również owrzodzenia przewodu pokarmowego, zapalenia dwunastnicy i żołądka oraz inne powikłania, w tym rzadkie, ale poważne, jak krwotok z przewodu pokarmowego czy perforacje. Reakcje skórne, od wysypki i świądu po ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, również należą do potencjalnych działań niepożądanych. Wśród rzadkich powikłań wymienia się zaburzenia hematologiczne (np. trombocytopenia, agranulocytoza) oraz poważne uszkodzenia nerek, w tym niewydolność i martwicę brodawek nerkowych. Mizoprostol w składzie leku może powodować nieregularne krwawienia menstruacyjne, krwotok z pochwy oraz, w bardzo rzadkich przypadkach, poważne powikłania położnicze, w tym obumarcie płodu i poronienie.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ból brzucha, diklofenak sodowy, krwotok macicy, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwistość hemolityczna, niepłodność kobieca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obumarcie płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pęcherzowe zapalenie skóry, pęknięcie macicy, perforacja macicy, perforacja przewodu pokarmowego, poród przedwczesny, poronienie niepełne, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, rumień wielopostaciowy, skurcz macicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wada rozwojowa płodu, zahamowanie agregacji płytek krwi, zakrzepica tętnic, zapalenie dwunastnicy, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń, zapalenie pochwy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zator płynem owodniowym, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Urokinaza – Działania niepożądane
Urokinaza (Urokinasum), dostępna w preparacie Urokinase medac w dawkach od 10 000 do 500 000 j.m., jest lekiem fibrynolitycznym o istotnym ryzyku działań niepożądanych, przede wszystkim krwotoków. Zaburzenia hemostazy wywołane przez urokinazę są znacznie bardziej nasilone niż w terapii heparyną czy pochodnymi kumaryny, z częstszym występowaniem samoistnych krwawień, w tym śmiertelnych krwotoków mózgowych. U około 20% pacjentów obserwuje się umiarkowany spadek hematokrytu bez jawnych objawów krwawienia. Reakcje alergiczne, choć rzadsze niż przy streptokinazie, mogą obejmować skurcz oskrzeli, wysypkę, a bardzo rzadko anafilaksję o przebiegu zagrażającym życiu. W trakcie infuzji mogą pojawić się gorączka, dreszcze, duszność, sinica, niedotlenienie, kwasica oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i układu mięśniowo-szkieletowego, zwykle w ciągu pierwszej godziny podania.
aminotransferazy, anafilaksja, doustne antykoagulanty, duszność, dysfagia, heparyna, krwiak, krwiomocz, krwotok, krwotok domięśniowy, krwotok mózgowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok wewnątrzwątrobowy, krwotok z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, kwasica, lek fibrynolityczny, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie, pochodne kumaryny, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja gorączkowa, reakcja nadwrażliwości, samoistne krwawienie, sinica, skurcz oskrzeli, streptokinaza, urokinaza, zaburzenia hemostazy, zator cholesterolowy, zatorowość - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib STADA 200 mg
Pazopanib, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, jest stosowany w terapii raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS). W badaniach klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z RCC i 382 z STS zidentyfikowano liczne działania niepożądane, w tym ciężkie incydenty naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego oraz poważne krwotoki (z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu). U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory oraz odma opłucnową. Działania niepożądane potencjalnie prowadzące do zgonu obejmują krwotoki, niewydolność wątroby, perforacje przewodu pokarmowego oraz udar niedokrwienny mózgu.
ageuzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, chlorowodorek pazopanibu, dysgeuzja, hiperbilirubinemia, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, ośrodkowy układ nerwowy, perforacja przewodu pokarmowego, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zatorowość płucna, zawał serca, złuszczająca wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trombex 75 mg
Klopidogrel w dawce 75 mg (Trombex) został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 44 000 pacjentów, z czego ponad 12 000 leczono przez co najmniej rok. Dominującym działaniem niepożądanym są powikłania krwotoczne, z częstością krwawień wynoszącą 9,3% w badaniu CAPRIE. Ciężkie krwawienia występowały z podobną częstością jak w grupie leczonej kwasem acetylosalicylowym (ASA). W badaniach CURE, CLARITY, COMMIT i ACTIVE-A obserwowano wzrost krwawień przy terapii skojarzonej klopidogrel+ASA, zwłaszcza w przewodzie pokarmowym (3,5% vs 1,8%) oraz wewnątrzczaszkowych (1,4% vs 0,8%), jednak bez istotnych różnic w krwawieniach śmiertelnych. Intensywne leczenie przeciwpłytkowe trójlekowe (ASA + klopidogrel + dipirydamol) po udarze niedokrwiennym wiązało się z istotnie wyższym ryzykiem krwawień (OR 2,54; 95% CI 2,05-3,16; p<0,0001) w porównaniu do monoterapii lub terapii dwulekowej.
agranulocytoza, alergiczny zawał mięśnia sercowego, autoimmunologiczny zespół insulinowy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba posurowicza, eozynofilia, ginekomastia, granulocytopenia, hemofilia nabyta A, hipoglikemia ciężka, klopidogrel, krwawienie, krwawienie do oka, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiomocz, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwpłytkowy, leukopenia, małopłytkowość, małopłytkowość ciężka, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, nudność, pancytopenia, parestezja, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, reakcja rzekomoanafilaktyczna, tabletka powlekana, udar niedokrwienny mózgu, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wymioty, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcie, zawrót głowy, zespół Kounisa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metafen Ibuprofen
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga stosowania w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami czynności serca, nerek, wątroby, chorobami przewodu pokarmowego (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), astmą oskrzelową oraz u osób w podeszłym wieku. Ibuprofen może powodować ciężkie powikłania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwotoki, które mogą wystąpić bez objawów ostrzegawczych. W przypadku krwawienia lub owrzodzenia stosowanie leku należy natychmiast przerwać. Równoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami przeciwzakrzepowymi, antyagregacyjnymi lub kortykosteroidami zwiększa ryzyko krwawień. Dawkowanie powyżej 2400 mg/dobę wiąże się z podwyższonym ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i czynnikami ryzyka.
astma oskrzelowa, brak laktazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, cukrzyca, czas krwawienia, działanie antyagregacyjne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hiperlipidemia, jałowe zapalenie opon mózgowych, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, powikłania bakteryjne ospy wietrznej, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie widzenia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivanoptim 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivanoptim, był oceniany w 19 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz w 4 badaniach fazy II i III z udziałem 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różniła się w zależności od wskazania terapeutycznego, np. profilaktyka ŻChZZ po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wiązała się z 6,8% krwawień i 5,9% anemii, natomiast leczenie ŻChZZ u dzieci poniżej 18 lat – z 39,5% krwawień i 4,6% anemii. W profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosiła 28 na 100 pacjentolat, a anemii 2,5 na 100 pacjentolat. Profil bezpieczeństwa obejmował także inne działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia, reakcje alergiczne, krwotoki mózgowe, krwawienia z różnych narządów, zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz powikłania krwotoczne, w tym zespół ciasnoty przedziałów powięziowych i nefropatię antykoagulantową.
alloplastyka stawu biodrowego, aminotransferazy, eozynofilowe zapalenie płuc, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia antykoagulacyjna, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość pooperacyjna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, Rivanoptim, rywaroksaban, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Profil bezpieczeństwa pazopanibu opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz 382 z mięsakami tkanek miękkich (STS). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to biegunka, zmiana koloru włosów, hipopigmentacja skóry, złuszczająca wysypka, nadciśnienie tętnicze, nudności, ból głowy, uczucie zmęczenia, jadłowstręt, wymioty, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmniejszenie masy ciała oraz podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST). Rzadziej (<1%) występują poważne działania niepożądane zagrażające życiu, takie jak powikłania naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał, zaburzenia rytmu w tym torsade de pointes), perforacje przewodu pokarmowego oraz krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu. U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory serca oraz odma opłucnową.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból głowy, dysgeuzja, dyspepsja, hipofosfatemia, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności lewej komory serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał mózgu, zawał serca, zawroty głowy, zespół ręka-stopa, złuszczająca wysypka - Leksykon substancji czynnych
Biwalirudyna – Działania niepożądane
Biwalirudyna, jako bezpośredni inhibitor trombiny, jest stosowana głównie w procedurach przezskórnych interwencji wieńcowych (PCI). Najważniejszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, które występują często (duże krwawienia ≥ 1/100 i < 1/10, małe krwawienia ≥ 1/10) i mogą obejmować krwotoki śródczaszkowe, do przestrzeni pozaotrzewnowej, płucne oraz z przewodu pokarmowego. W badaniach HORIZONS, ACUITY i REPLACE-2 wykazano, że częstość krwawień jest istotnie niższa u pacjentów leczonych biwalirudyną w porównaniu do heparyny i inhibitorów GPIIb/IIIa. Trombocytopenia występuje z częstością od 0,1% do 1,6%, zwykle u pacjentów jednocześnie przyjmujących kwas acetylosalicylowy i klopidogrel, bez przypadków śmiertelnych. Istotnym ryzykiem jest także zakrzepica w stencie, szczególnie w pierwszej dobie po PCI (1,5% vs. 0,3% w grupie heparyny), co może prowadzić do zawału mięśnia sercowego i zgonu. Ponadto, podawanie biwalirudyny u pacjentów na warfarynie może powodować wzrost INR, co wymaga ścisłego monitorowania.
biwalirudyna, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, duże krwawienie, inhibitor GpIIb/IIIa, krwotok osierdziowy, krwotok płucny, krwotok pozaotrzewnowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość, niestabilna dławica piersiowa, pokrzywka, przezskórna interwencja wieńcowa, reakcja anafilaktyczna, tamponada serca, trombocytopenia, wskaźnik INR, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs hipowolemiczny, zakrzepica cewnika, zakrzepica tętnicy wieńcowej, zakrzepica w stencie, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał NSTEMI, zawał STEMI, zespół ciasnoty międzypowięziowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibum Supermax
Stosowanie Ibum Supermax (ibuprofen) u dorosłych pacjentów z chorobami przewlekłymi wymaga konsultacji lekarskiej ze względu na ryzyko działań niepożądanych charakterystycznych dla NLPZ. Przeciwwskazane jest łączenie z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, z uwagi na zwiększone ryzyko powikłań. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, chorobami przewodu pokarmowego (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, zaburzeniami krzepnięcia oraz u osób w podeszłym wieku. Ibuprofen może wywoływać poważne powikłania, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, perforacje, a także nefrotoksyczność i reakcje skórne zagrażające życiu (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka). Dawkowanie powinno być minimalne skuteczne i stosowane przez najkrótszy możliwy czas, a u pacjentów z ryzykiem sercowo-naczyniowym (np. dawka 2400 mg/dobę) wymagana jest szczególna ostrożność.
astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, dziedziczna nietolerancja fruktozy, hematopoeza, hematuria, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nefropatia przeciwbólowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, polip nosa, proteinuria, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie zatok, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivahib 15 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu został oceniony w licznych badaniach klinicznych fazy II i III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 412 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, w tym epistaxis (4,5%) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem działania leku jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. Działania niepożądane obserwowano w różnych populacjach klinicznych, w tym u pacjentów po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, hospitalizowanych z innych przyczyn, leczonych z powodu zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, migotania przedsionków oraz u dzieci i młodzieży. W populacji pediatrycznej działania niepożądane miały głównie łagodny do umiarkowanego charakter.
anemia, enzym wątrobowy, epistaxis, hemartroza, inhibitor czynnika Xa, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwawienie, krwawienie do gałki ocznej, krwawienie do stawu, krwiomocz, krwotok do siatkówki, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rywaroksaban, wylew podspojówkowy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib STADA 400 mg
Pazopanib STADA, dostępny w tabletkach 200 mg i 400 mg, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz mięsakami tkanek miękkich (STS), potwierdzony w badaniach klinicznych (n=1149 dla RCC, n=382 dla STS). Ciężkie działania niepożądane, występujące z częstością <1%, obejmują powikłania naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny mózgu), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca, zaburzenia czynności serca), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes) oraz krwotoki (z płuc, przewodu pokarmowego, do mózgu). U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia funkcji lewej komory i odmę opłucnową. Potencjalnie śmiertelne powikłania, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z płuc, ciężkie dysfunkcje wątroby, perforacja przewodu pokarmowego i udar niedokrwienny mózgu, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból głowy, chlorowodorek pazopanibu, dysgeuzja, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, odma opłucnowa, pazopanib, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zatorowość płucna, zawał mózgu, zawał serca, złuszczająca wysypka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprom Max Sprint
Produkt leczniczy Ibuprom Max Sprint (400 mg ibuprofenu, kapsułki miękkie) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (np. toczeń rumieniowaty układowy), przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca NYHA II-III, choroba niedokrwienna serca), zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz zaburzeniami krzepnięcia. Ibuprofen może wydłużać czas krwawienia i zwiększać ryzyko krwotoków z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji, które mogą być śmiertelne, zwłaszcza u osób starszych i stosujących jednocześnie kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol) lub antyagregacyjne (np. ASA). Dawkowanie powinno być minimalne i dostosowane do masy ciała, a u dzieci poniżej 12 lat stosowanie kapsułek 400 mg jest niewskazane. U pacjentów z astmą i alergiami istnieje ryzyko skurczu oskrzeli. Długotrwałe stosowanie wymaga monitorowania funkcji nerek, wątroby oraz morfologii krwi.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, dziedziczna nietolerancja fruktozy, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor cyklooksygenazy, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niewydolność nerek, obrzęk, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pozaszpitalne zapalenie płuc, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxan 15 mg
Lek Roxan zawierający 15 mg rywaroksabanu jest stosowany jako przeciwzakrzepowy, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem krwawień, które są najczęstszym działaniem niepożądanym. W badaniach fazy III obejmujących 53 103 pacjentów najczęściej obserwowano krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazań: od 6,8% w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, przez 12,6% u pacjentów hospitalizowanych z powodów niechirurgicznych, do 23% przy leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Najwyższe ryzyko krwawienia występuje u pacjentów z migotaniem przedsionków (28 na 100 pacjentolat) oraz po ostrym zespole wieńcowym (22 na 100 pacjentolat). Niedokrwistość, jako powikłanie krwawień, występuje z częstością od 1,6% do 5,9% w zależności od wskazań terapeutycznych.
alergiczne zapalenie skóry, aminotransferazy, ból w klatce piersiowej, dławica piersiowa, hipoperfuzja, kreatynina, krwawienie, krwawienie menstruacyjne, krwawienie utajone, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość pooperacyjna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, rywaroksaban, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klertis 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały istotne zmiany toksykologiczne w narządach docelowych, takich jak przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, przy stężeniach osoczowych odpowiadających ekspozycji klinicznej. Obserwowano również działania farmakologiczne, m.in. wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) oraz zmiany w macicy i płytce wzrostowej kości, z większością efektów odwracalnych po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu był negatywny w testach mutagenności i klastogenności in vivo, choć in vitro wykazano poliploidię w ludzkich limfocytach. Badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych wykazały występowanie nowotworów (m.in. rak żołądka, dwunastnicy, gruczołów Brunnera, guzy chromochłonne) przy dawkach ≥ 0,9 do 7,8-krotnie przekraczających AUC u pacjentów leczonych zalecaną dawką.
atrezja pęcherzyków, badanie toksyczności, ciałko żółte, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoł Brunnera, guz chromochłonny, kanalik jądrowy, komórka mezangium, krwotok z przewodu pokarmowego, morfologia krwi, mutagenność, nadnercze, najądrze, odstęp QTc, pęcherzyk nasienny, płat przedni przysadki, poliploidia, przewód pokarmowy, rak żołądka, resorpcja zarodka, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, tkanka limfoidalna, układ limfatyczny i krwiotwórczy, wada rozwojowa szkieletu, zewnątrzwydzielnicza część trzustki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aclexa 200 mg
Analiza działań niepożądanych leku Aclexa (celekoksyb) w dawkach 100 mg i 200 mg, oparta na danych klinicznych i raportach po wprowadzeniu do obrotu, obejmuje ponad 70 milionów pacjentów oraz badania kliniczne z udziałem około 7400 chorych z zapaleniem stawów. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (1/100 do <1/10), niezbyt często (1/1000 do <1/100), rzadko (1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze objawy to m.in. ból brzucha, biegunka, dyspepsja, wzdęcia, nudności, zapalenie zatok i zakażenia dróg moczowych. Niezbyt często obserwuje się poważne powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca i kołatanie serca, a także owrzodzenia przewodu pokarmowego, perforacje jelit i zapalenie trzustki. Rzadkie, ale istotne działania obejmują niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), agranulocytozę oraz wstrząs anafilaktyczny.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, dysfagia, hiponatremia, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja jelit, piorunujące zapalenie wątroby, polipy gruczolakowate, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zapalenie naczyń, zapalenie naczyń z nadwrażliwości, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abrea 100 mg
Lek Abrea zawierający kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg w postaci tabletek dojelitowych może powodować liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najistotniejszym ryzykiem jest zwiększona skłonność do krwawień, występująca często (≥1/100 do <1/10), obejmująca krwawienia z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego (jawne i utajone), które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza. Rzadziej (≥1/10000 do <1/1000) obserwuje się krwawienia śródczaszkowe. Do często występujących działań ze strony przewodu pokarmowego należą niestrawność, nudności, wymioty i biegunka, natomiast ciężkie krwotoki z przewodu pokarmowego są rzadkie. Zgłaszano także owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego o częstości nieznanej. W zakresie hematologicznym niezbyt często występuje trombocytopenia i granulocytoza, a rzadko niedokrwistość aplastyczna. Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, mają częstość nieznaną.
duszność, granulocytoza, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawe wymioty, krwawienie śródczaszkowe, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, perforacja przewodu pokarmowego, plamica, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasatinib Stada 140 mg
Dazatynib, stosowany w monoterapii u 2900 pacjentów, w tym 2388 dorosłych z ALL Ph+ oraz 188 dzieci i młodzieży, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są mielosupresja (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy u 28% po 60 miesiącach, obrzęki powierzchowne 14%, nadciśnienie płucne 5%), biegunka, krwawienia oraz zakażenia. Wysięk opłucnowy, częstość którego wzrastała z 10% po 12 miesiącach do 28% po 60 miesiącach, był zwykle odwracalny po przerwaniu terapii i zastosowaniu diuretyków lub kortykosteroidów. U 1% pacjentów odnotowano wydłużenie odstępu QTc powyżej 500 ms, co niesie ryzyko arytmii. Ponadto, u 5% pacjentów konieczne było trwałe zakończenie leczenia z powodu ciężkiej mielosupresji. Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, prowadząca w niektórych przypadkach do ostrej niewydolności wątroby, została również zgłoszona.
biegunka, epizod naczyniowo-mózgowy, gorączka neutropeniczna, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, krwawienie, krwawienie śródczaszkowe, krwotok z przewodu pokarmowego, leukoklastyczne zapalenie naczyń, martwica kości, mielosupresja, nadciśnienie płucne, neutrofilowe zapalenie skóry, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, tętnicze nadciśnienie płucne, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodobrzusze, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdzia, zaburzenie czynności serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie, zapalenie nerwu wzrokowego, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zespół erytrodystezji dłoniowo-podeszwowej, zespół nerczycowy, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Modafen Grip 200 mg + 5 mg
Modafen Grip to preparat zawierający ibuprofen (200 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg), z których każdy wykazuje odrębny profil działań niepożądanych. Ibuprofen, jako NLPZ, najczęściej powoduje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia i zaparcia (bardzo często, ≥1/10), a także ból brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, w tym wrzód żołądka, perforację i krwotok (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000). Istnieje także niewielkie ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych przy dawkach ibuprofenu do 2400 mg/dobę, a także obrzęków, nadciśnienia i niewydolności serca. Fenylefryna, agonista receptorów α1-adrenergicznych, najczęściej wywołuje działania niepożądane ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy i bezsenność (często, ≥1/100 do <1/10), a także rzadko nerwowość i bradykardię odruchową po podaniu dożylnym u pacjentów z nadciśnieniem.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bradykardia odruchowa, choroba Crohna, fenylefryna, incydent zatorowo-zakrzepowy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, krwiomocz, krwotok z przewodu pokarmowego, lek sympatykomimetyczny, leukopenia, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, światłowstręt, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy, zapalenie okrężnicy, zapalenie pęcherza moczowego, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ecugra 60 mg
Tikagrelor, substancja czynna leku Ecugra dostępnego w dawkach 60 mg i 90 mg, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach fazy 3 PLATO i PEGASUS, obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Analizy wykazały wyższą częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych w grupach leczonych tikagrelorem (7,4% w PLATO vs 5,4% klopidogrel; 16,1% w PEGASUS tikagrelor 60 mg + ASA vs 8,5% ASA monoterapia). Do najczęstszych działań niepożądanych należą krwawienia (z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, podskórne, moczowego) oraz duszność, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne poważne konsekwencje. Ponadto bardzo często obserwuje się hiperurykemię, co może prowadzić do dny moczanowej, a także często niedociśnienie i objawy neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy). Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak zakrzepowa plamica małopłytkowa czy krwotok śródczaszkowy.
agregacja płytek krwi, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, krwawienie, krwawienie do mięśni, krwawienie podskórne, krwawienie z guza, krwawienie z układu moczowego, krwiomocz, krwotok do oka, krwotok do ucha, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, powikłanie krwotoczne, stan splątania, świąd, tikagrelor, wysypka, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitynib Adamed 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność wielonarządową przy klinicznie istotnych stężeniach w osoczu zwierząt, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Zmiany te były w większości odwracalne po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Dodatkowo odnotowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię in vitro. Potencjał rakotwórczy potwierdzono w modelach zwierzęcych przy dawkach ≥ 25 mg/kg mc./dobę (myszy rasH2) i 1-3 mg/kg mc./dobę (szczury), z występowaniem nowotworów żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych nadnerczy.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzyków, badania in vitro, badanie toksyczności, działanie klastogenne, działanie teratogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, komórki mezangialne, krwotok z przewodu pokarmowego, limfocyty krwi obwodowej, mysz transgeniczna, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał rakotwórczy, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, resorpcja zarodka, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój postnatalny, sunitynib, szpik kostny, toksyczność wielokrotnego podania, trzustka zewnątrzwydzielnicza, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wada rozwojowa szkieletu, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Naproxen Hasco
Stosowanie naproksenu wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, zaburzeniami krążenia obwodowego, astmą oskrzelową lub chorobami alergicznymi. Lek może wywoływać poważne działania niepożądane, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, owrzodzenia czy perforacje, które mogą mieć charakter śmiertelny. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz regularne monitorowanie stanu zdrowia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, niewydolnością wątroby i nerek (klirens kreatyniny >20 ml/min). Naproksen może również zwiększać ryzyko zatorów tętniczych (np. zawał serca, udar) przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach, co wymaga szczególnej kontroli u pacjentów z chorobami układu krążenia i czynnikami ryzyka (np. palenie tytoniu, cukrzyca).
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, ciężka reakcja skórna, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, maskowanie objawów choroby, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, reakcja nadwrażliwości, redukcja dawki steroidów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oka, zaburzenie płodności, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zator tętnicy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acesan 30 mg
Lek Acesan zawierający kwas acetylosalicylowy w dawce 30 mg wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, z których najistotniejsze to zwiększone ryzyko krwawień, wynikające z mechanizmu przeciwpłytkowego. Obserwuje się wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego oraz trombocytopenię. Najczęstsze krwawienia obejmują krwotoki okołooperacyjne, krwiaki, krwawienia z nosa, dróg moczowo-płciowych i dziąseł, natomiast rzadko występują poważne krwawienia, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego czy mózgowy, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub stosujących leki hemostatyczne. Długotrwałe krwawienia mogą prowadzić do ostrej lub przewlekłej niedokrwistości, manifestującej się osłabieniem, bladością i hipoperfuzją tkanek. Ponadto, kwas acetylosalicylowy może wywoływać reakcje nadwrażliwości, od łagodnych objawów skórnych i astmy po rzadkie, ale ciężkie reakcje anafilaktyczne.
aminotransferaza, choroba wrzodowa żołądka, czas krwawienia, czas protrombinowy, Departament Monitorowania Niepożądanych, działania niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, hipoglikemia, hipoperfuzja tkanek, krwawienie z dróg moczowo-płciowych, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hemostatyczny, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, perforacja, szum uszny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib Pharmascience 200 mg
Pazopanib Pharmascience, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z RCC i 382 z STS. Najpoważniejsze działania niepożądane, występujące u mniej niż 1% pacjentów, obejmują zaburzenia naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny, zawał mózgu), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego oraz krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu. U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory serca oraz odma opłucnową. Poważne powikłania, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z płuc, zaburzenia czynności wątroby, perforacja przewodu pokarmowego i udar niedokrwienny mózgu, mogą prowadzić do zgonu i wymagają intensywnego monitorowania klinicznego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dyspepsja, hepatotoksyczność, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, odma opłucnowa, pazopanib, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał mózgu, zawał serca, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, złuszczająca wysypka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonapiryna 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego wykazały brak działania rakotwórczego w długoterminowym eksperymencie na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni) oraz brak mutagenności w teście Amesa. Jednakże, in vitro zaobserwowano indukcję aberracji chromosomalnych w ludzkich fibroblastach, co sugeruje potencjał genotoksyczny. W zakresie wpływu na reprodukcję, kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie teratogenne, embrio- i fetotoksyczne, zaburza implantację zarodka oraz hamuje owulację u szczurów, co wskazuje na negatywny wpływ na rozwój płodu i funkcje rozrodcze. U potomstwa zwierząt poddanych ekspozycji przed porodem odnotowano deficyty w uczeniu się, co może świadczyć o neurotoksycznym działaniu leku. Szczegółowe informacje dotyczące stosowania w ciąży dostępne są w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 4.6).
aberracja chromosomalna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, objawy toksyczne, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego, śpiączka, stężenie kwasu salicylowego w osoczu, test Amesa, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kidofen max 250 mg/5 ml
Kidofen max w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 250 mg/5 ml ibuprofenu posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, takich jak skurcz oskrzeli, astma indukowana NLPZ, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym lub nawracającym krwawieniem i perforacją przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwotokiem z przewodu pokarmowego, krwawieniem z naczyń mózgowych, innym czynnym krwawieniem, zaburzeniami wytwarzania krwi o nieustalonym pochodzeniu oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA). Lek jest także przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży oraz u pacjentów z ciężkim odwodnieniem spowodowanym wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów.
alkohol benzylowy, alkoholizm, astma indukowana przez NLPZ, biegunka, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie odwodnienie, dieta niskosodowa, glikol propylenowy, ibuprofen, klasyfikacja NYHA, krwawienie z naczyń mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, maltitol ciekły, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, sodu benzoesan, substancja pomocnicza, trymestr ciąży, wymioty, zaburzenie wytwarzania krwi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib MSN 50 mg
Sunitynib, stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC), nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, obejmujących zarówno łagodne, jak i potencjalnie zagrażające życiu powikłania. Do najcięższych należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (m.in. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, mózgowe). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000), a najczęściej obserwowane objawy to neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość, niedoczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej oraz erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa. Nasilenie objawów może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji terapii, jednak wymaga to stałego monitorowania i odpowiedniej interwencji.
badanie czynności tarczycy, bilirubina, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu oddechowego, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, transaminaza, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Krka 25 mg
Sunitynib (Sunitinib Krka) jest stosowany w leczeniu nowotworów takich jak GIST, MRCC oraz pNET, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek, niewydolności serca, zatorowości płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz krwotoków. W badaniach klinicznych odnotowano często występujące zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (3. i 4. stopnia u 10% i 1,7% pacjentów z GIST, 16% i 1,6% z MRCC, 13% i 2,4% z pNET), małopłytkowość oraz niedokrwistość. Często obserwuje się także nadciśnienie tętnicze, które u 4,7% pacjentów z guzami litymi osiągało wartości skurczowe >200 mm Hg lub rozkurczowe >110 mm Hg. Niedoczynność tarczycy rozwija się u 4-16% pacjentów z MRCC, 6,2% z GIST oraz 7,2% z pNET, co wymaga regularnego monitorowania funkcji tarczycy podczas terapii. Ponadto, u pacjentów leczonych sunitynibem obserwowano zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) u 2-27% chorych, a także ryzyko wydłużenia odstępu QTc (>500 ms u 0,5% pacjentów).
białkomocz, dysfagia, encefalopatia hiperamonemiczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nekrotyczne zapalenie powięzi, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rumień wielopostaciowy, sunitynib, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysięk osierdziowy, zaburzenia smaku, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vixam 75 mg
Klopidogrel, oceniany w badaniach klinicznych na ponad 42 000 pacjentów, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 325 mg/dobę. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, z częstością 9,3% w badaniu CAPRIE, przy czym ciężkie krwawienia występowały u 1,4% pacjentów leczonych klopidogrelem i 1,6% przyjmujących ASA. W badaniu CURE zaobserwowano zależność częstości dużych krwawień od dawki ASA stosowanej w skojarzeniu z klopidogrelem: dla ASA <100 mg 2,6% vs. 2,0%, dla ASA 100-200 mg 3,5% vs. 2,3%, a dla ASA >200 mg 4,9% vs. 4,0% (klopidogrel+ASA vs. placebo+ASA). Ryzyko krwawień zmniejszało się w czasie trwania terapii, a u pacjentów planowanych do operacji wieńcowego przeszczepu omijającego zaleca się odstawienie klopidogrelu co najmniej 5 dni przed zabiegiem, aby ograniczyć ryzyko krwawień okołooperacyjnych. W badaniach CLARITY i COMMIT częstość dużych krwawień była niska i porównywalna między grupami leczonymi klopidogrelem+ASA a placebo+ASA (odpowiednio 1,3% vs. 1,1% i 0,6% vs. 0,5%).
agranulocytoza, choroba posurowicza, ciężka małopłytkowość, ciężka neutropenia, ciężki krwotok, granulocytopenia, incydent krwotoczny, klopidogrel, krwawienie dosiatkówkowe, krwawienie dostawowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak, krwiomocz, krwioplucie, krwotok płucny, krwotok pozaotrzewnowy, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, limfocytowe zapalenie jelita grubego, liszaj płaski, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, przeszczep wieńcowy omijający, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan splątania, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie smaku, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona