dawka terapeutyczna
Dawka terapeutyczna to ilość substancji leczniczej, która wywołuje pożądany efekt farmakologiczny i przyczynia się do poprawy stanu zdrowia pacjenta. Jest ona ustalana na podstawie badań klinicznych, które określają optymalną ilość leku zapewniającą skuteczność przy akceptowalnym profilu bezpieczeństwa.
W praktyce klinicznej dawka terapeutyczna mieści się pomiędzy dawką minimalną (najmniejszą ilością leku wywołującą zauważalny efekt terapeutyczny) a dawką maksymalną (największą bezpieczną ilością leku, powyżej której występuje ryzyko działań niepożądanych). Określenie właściwej dawki terapeutycznej uwzględnia indywidualne cechy pacjenta, takie jak wiek, masa ciała, funkcja nerek i wątroby, choroby współistniejące oraz potencjalne interakcje z innymi przyjmowanymi lekami.
Dla wielu leków określa się tzw. indeks terapeutyczny, który jest stosunkiem dawki toksycznej do dawki terapeutycznej. Im wyższy indeks terapeutyczny, tym większy margines bezpieczeństwa leku. Leki o wąskim indeksie terapeutycznym (np. digoksyna, warfaryna, lit) wymagają szczególnej ostrożności w dawkowaniu i regularnego monitorowania stężenia we krwi, aby zapewnić utrzymanie w zakresie terapeutycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – PHINGROUM 25 mg
PHINGROUM (sytagliptyna) jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę. Dawkowanie wymaga indywidualizacji, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie dawka jest dostosowywana na podstawie wartości GFR: 100 mg/dobę przy GFR ≥45 do <90 ml/min, 50 mg/dobę przy GFR ≥30 do <45 ml/min, oraz 25 mg/dobę przy GFR <30 ml/min, w tym u pacjentów z ESRD. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistami PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy łączeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. PHINGROUM można podawać niezależnie od posiłku, a w przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu.
agonista receptora PPARγ, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, ESRD, farmakokinetyka, GFR, hemodializa, hipoglikemia, insulina, łagodne zaburzenie czynności nerek, metformina, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clozapine Hasco 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klozapiny obejmowały szeroki zakres testów farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Badania farmakologiczne nie wykazały specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność obserwowano głównie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, a testy genotoksyczności (mutacje genowe, aberracje chromosomowe, uszkodzenia DNA) nie potwierdziły działania genotoksycznego klozapiny. Długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, klozapina, mechanizm działania leku, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Seizpat 50 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Seizpat (tabletki powlekane 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg), wymaga szczegółowej oceny bezpieczeństwa u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście planowania ciąży, samej ciąży oraz laktacji. Lekarz powinien przeprowadzić kompleksową konsultację dotyczącą planowania rodziny i metod antykoncepcji, a w przypadku planowanej ciąży ponownie ocenić zasadność kontynuacji terapii. Należy uwzględnić podwyższone ryzyko wad rozwojowych u dzieci matek z padaczką leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, które epidemiologicznie wynosi 6-9% (2-3 razy więcej niż w populacji ogólnej, gdzie ryzyko wynosi około 3%). Terapia wielolekowa zwiększa to ryzyko, a nagłe odstawienie leków jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby i zagrożenia dla matki i płodu. Dane kliniczne dotyczące stosowania lakozamidu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność zarodkową. Lakozamid powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, po indywidualnej ocenie.
antykoncepcja, dawka terapeutyczna, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, planowanie rodziny, płodność, pole pod krzywą stężenia, potencjał teratogenny, Seizpat, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tachyben 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tachyben (urapidyl) obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych, mutagennych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności ostrej na myszach i szczurach określono LD50 dla urapidylu na poziomie 508-750 mg/kg (doustnie) oraz 140-260 mg/kg (dożylnie). Objawy toksyczne obejmowały uspokojenie polekowe, opadanie powiek, zmniejszoną ruchliwość, duszność, drżenia i drgawki. W badaniach przewlekłych na szczurach (dawki do 250 mg/kg/dobę) i psach (do 64 mg/kg/dobę) obserwowano uspokojenie, zmniejszenie masy ciała, przedłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszenie masy macicy u szczurów, a u psów objawy takie jak nadmierne ślinienie i drżenie przy dawkach >30 mg/kg/dobę, bez zmian histopatologicznych. Testy mutagenności (m.in. test Amesa, testy na limfocytach ludzkich) oraz długoterminowe badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego urapidylu.
badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, chlorowodorek urapidylu, cykl rujowy, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, hepatocyt, limfocyt ludzki, naprawa DNA, oś przysadkowo-gonadalna, potencjał mutagenny, prolaktyna, ptoza powiek, rozrost gruczołu mlekowego, sedacja polekowa, szpik kostny, test Amesa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxyduo 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu Oxyduo, zawierającego oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek, nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, teratogennego ani genotoksycznego przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. u szczurów i do 125 mg/kg mc. u królików nie indukował wad rozwojowych, choć przy najwyższej dawce odnotowano zwiększoną częstość występowania 27-go kręgu podkrzyżowego i dodatkowej pary żeber. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg mc., a przy dawce 6 mg/kg mc. obserwowano zmniejszenie masy ciała potomstwa, powiązane z obniżoną masą ciała i spożyciem pokarmu przez ciężarne samice. Nalokson w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę) nie wykazał działania teratogennego, choć przy toksycznych dawkach u ciężarnych szczurów zwiększał śmiertelność noworodków, bez wpływu na rozwój i zachowanie przeżyłych osobników.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dodatkowa para żeber, działanie teratogenne, efekt niepożądany, kręg podkrzyżowy, mutagenność, NOAEL, oksykodon z naloksonem, potencjał klastogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rozwój zarodkowy, ryzyko toksyczne, śmiertelność noworodkowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomowe, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Makrogol 4000 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Makrogol 4000 (glikol polietylenowy 4000, PEG 4000) jest substancją czynną w produkcie leczniczym Fortrans, stosowanym do oczyszczania jelita przed badaniami diagnostycznymi i zabiegami chirurgicznymi. Dane przedkliniczne, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności ostrej oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Dawka terapeutyczna zawarta w jednej saszetce Fortrans wynosi 64,000 g makrogolu 4000, a badania potwierdzają brak kumulacji toksycznych efektów nawet przy powtarzalnym stosowaniu. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji w kontekście jej zastosowania klinicznego.
badanie diagnostyczne, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, Fortrans, glikol polietylenowy, makrogol 4000, materiał genetyczny, oczyszczanie jelita, PEG 4000, przygotowanie jelita, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie genetyczne, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symglic 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne glimepirydu, substancji czynnej leku Symglic, wykazały, że działania niepożądane pojawiały się głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły, że większość efektów ubocznych wynika z farmakodynamicznego działania hipoglikemizującego, zgodnego z mechanizmem terapeutycznym w cukrzycy typu 2. Badania wielokrotnych dawek potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na ryzyko rakotwórczości, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, mutacja genowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fladios 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne diosminy w postaci zmikronizowanej, będącej substancją czynną Fladios 1000 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy toksyczności dawki wielokrotnej nie ujawniły istotnych efektów ubocznych ani kumulacji substancji w organizmie zwierząt laboratoryjnych, co sugeruje bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Ponadto, badania genotoksyczności przeprowadzone in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani uszkadzającego materiał genetyczny, co jest zgodne z międzynarodowymi standardami oceny bezpieczeństwa farmakologicznego.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, diosmina zmikronizowana, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genetyczna, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sildenafil Bluefish 50 mg
Przedawkowanie syldenafilu, substancji czynnej leku Sildenafil Bluefish (dostępnego w dawkach 50 mg i 100 mg), prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych, które pojawiają się częściej i z większym nasileniem niż przy dawkach terapeutycznych. Doświadczenia kliniczne wykazały, że dawki jednorazowe do 800 mg u zdrowych ochotników powodują przede wszystkim bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, obrzęk błony śluzowej nosa oraz zmiany widzenia (np. niebiesko-zielona poświata). Objawy te pojawiają się już przy dawce 200 mg i nasilają się wraz ze wzrostem dawki, przy czym dawka 200 mg nie zwiększa skuteczności terapeutycznej, a jedynie ryzyko działań niepożądanych.
ból głowy, dawka jednorazowa, dawka terapeutyczna, dializa, dolegliwość dyspeptyczna, działanie niepożądane, fotofobia, klirens leku, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, obrzęk błony śluzowej nosa, postępowanie terapeutyczne, rozszerzenie naczyń krwionośnych, substancja lecznicza, syldenafil, uderzenie gorąca, wazodylatacja, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie z moczem, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tazocin 4 g + 0,5 g
Przedawkowanie piperacyliny z tazobaktamem, stosowanych w preparacie Tazocin (dawki 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza przy podaniu dożylnym dawek przekraczających zalecenia. Objawy przedawkowania obejmują przede wszystkim dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą występować również przy dawkach terapeutycznych. Jednakże, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz przy wysokich dawkach, obserwuje się poważne objawy neurologiczne, w tym zwiększoną pobudliwość nerwowo-mięśniową oraz drgawki, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
antidotum, biegunka, dawka terapeutyczna, drgawki, dyskomfort nadbrzusza, hemodializa, niewydolność nerek, nudności, objawy niepożądane, osocze krwi, piperacylina sodowa, piperacylina z tazobaktamem, pobudliwość nerwowo-mięśniowa, skurcze mięśni, stężenie leku w osoczu, tazobaktam sodowy, Tazocin, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Doxar 4 mg
Stosowanie doksazosyny (Doxar) w okresie ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, gdyż brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo leku u kobiet ciężarnych. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak przy dawkach około 300-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów. W związku z tym doksazosyna powinna być stosowana w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja o leczeniu powinna być podejmowana po dokładnej analizie stanu klinicznego pacjentki.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Rupurix 10 mg
Przedawkowanie rupatadyny, substancji czynnej leku Rupurix (10 mg rupatadyny fumaranu w tabletce), nie zostało dotychczas udokumentowane w praktyce klinicznej. Najistotniejsze dane pochodzą z badania klinicznego, w którym podawano dawkę 100 mg/dobę przez 6 dni, co stanowi dziesięciokrotność zalecanej dawki terapeutycznej. W tym badaniu lek był dobrze tolerowany, a najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym była senność, manifestująca się nadmierną potrzebą snu, trudnościami w utrzymaniu stanu czuwania oraz uczuciem otępienia. Brak specyficznego antidotum wymaga, aby w przypadku przedawkowania stosować leczenie objawowe i podtrzymujące, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania funkcji życiowych oraz objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego.
antidotum, badanie kliniczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, fumaran rupatadyny, funkcje życiowe pacjenta, leczenie objawowe i podtrzymujące, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie stanu pacjenta, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, rupatadyna, Rupurix, senność, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rennie Fruit 680 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Rennie Fruit, zawierający 680 mg węglanu wapnia (272 mg wapnia) oraz 80 mg węglanu magnezu ciężkiego (20 mg magnezu) na tabletkę, może być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią pod warunkiem ścisłego przestrzegania zaleceń dawkowania. Badania na zwierzętach nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej ani zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Długotrwałe stosowanie węglanu wapnia i magnezu w ciąży nie wpływa negatywnie na rozwój płodu. Zaleca się nie przekraczać maksymalnej dawki dobowej oraz nie stosować leku dłużej niż 2 tygodnie. W okresie ciąży należy unikać nadmiernego spożycia mleka i produktów mlecznych, aby zapobiec nadmiernemu przyjmowaniu wapnia.
- Leksykon substancji czynnych
Ruskogenina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat RUSKOREX zawiera ruskogeninę w dawkach 10 mg w maści oraz 25 mg w czopkach, wraz z chlorowodorkiem tetrakainy odpowiednio 10 mg i 25 mg. Badania kliniczne potwierdzają, że stosowanie tego leku nie wpływa negatywnie na funkcje poznawcze ani zdolności psychomotoryczne pacjentów. Charakterystyczna miejscowa droga podania znacząco ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, które mogłyby zaburzać sprawność psychofizyczną. W dokumentacji produktu leczniczego wyraźnie zaznaczono brak konieczności wprowadzania ograniczeń dotyczących prowadzenia pojazdów mechanicznych czy obsługi maszyn podczas terapii preparatem RUSKOREX.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek tetrakainy, dawka terapeutyczna, działanie miejscowe, działanie niepożądane, funkcje poznawcze, maść z ruskogeniną, postać farmaceutyczna, ruskogenina, Ruskorex, sprawność psychofizyczna, substancja czynna, zalecana dawka, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Voltaren SR 75 75 mg
Produkt leczniczy Voltaren SR 75 zawiera 75 mg diklofenaku sodowego w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, należących do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu octowego (kod ATC: M01AB05). Diklofenak sodowy działa poprzez hamowanie biosyntezy prostaglandyn, co skutkuje zmniejszeniem stanu zapalnego, bólu oraz gorączki. Badania in vitro potwierdzają, że diklofenak w stężeniach terapeutycznych nie hamuje biosyntezy proteoglikanów w chrząstce, co wskazuje na mniejszy potencjał uszkodzenia chrząstki stawowej. Lek jest skuteczny w łagodzeniu objawów chorób reumatycznych, takich jak ból spoczynkowy i podczas ruchu, sztywność poranna oraz obrzęk stawów, a także poprawia ogólną sprawność fizyczną pacjentów.
biosynteza proteoglikanów, ból podczas ruchu, ból spoczynkowy, choroba reumatyczna, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwreumatyczne, działanie przeciwzapalne, lek przeciwzapalny i przeciwreumatyczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk stawów, obrzęk zapalny, patogeneza procesu zapalnego, pochodna kwasu octowego, prostaglandyna, proteoglikan, stan zapalny, sztywność poranna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eginilla 30 mg
Przedawkowanie octanu uliprystalu, substancji czynnej preparatu Eginilla, wymaga szczególnej uwagi klinicznej, mimo ograniczonych danych dotyczących skutków toksycznych. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi 30 mg, natomiast badania kliniczne wykazały, że pojedyncze dawki do 200 mg (ponad 6-krotność dawki terapeutycznej) były generalnie dobrze tolerowane. Niemniej jednak, u kobiet przyjmujących dawki przekraczające 30 mg obserwowano istotne zmiany w cyklu menstruacyjnym, takie jak skrócenie cyklu (krwawienie 2-3 dni wcześniej), wydłużony czas trwania krwawienia oraz plamienia międzymiesiączkowe, wszystkie występujące przy dawkach do 200 mg.
antidotum, badanie kliniczne, cykl menstruacyjny, dawka terapeutyczna, dieta niskosodowa, Eginilla, krwawienie menstruacyjne, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z macicy, laktoza, leczenie objawowe, leczenie przedawkowania, nietolerancja laktozy, octan uliprystalu, parametry życiowe, plamienie, przedawkowanie produktu leczniczego, wydłużone krwawienie, zaburzenia cyklu menstruacyjnego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flucofast 150 mg
Przedawkowanie flukonazolu, stosowanego w dawkach terapeutycznych 50 mg, 100 mg lub 150 mg (produkt Flucofast), może prowadzić do poważnych objawów neuropsychiatrycznych, takich jak omamy (wzrokowe, słuchowe lub dotykowe), zachowania paranoidalne oraz zaburzenia świadomości, w tym stany splątania i dezorientacji. Objawy te wynikają z toksycznego wpływu leku na ośrodkowy układ nerwowy i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. W diagnostyce i ocenie przedawkowania istotne jest uwzględnienie dawki przyjętej substancji oraz monitorowanie stanu neurologicznego pacjenta.
dawka terapeutyczna, eliminacja przez nerki, farmakokinetyka, flukonazol, hemodializa, interwencja medyczna, kapsułka twarda, leczenie objawowe, lek przeciwgrzybiczny, objaw neurologiczny, objaw psychiczny, omam, płukanie żołądka, przedawkowanie flukonazolu, stan splątania, stężenie leku w osoczu, właściwość farmakokinetyczna, wymuszona diureza, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie percepcji, zaburzenie psychiczne, zaburzenie świadomości, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osagrand 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, substancji czynnej leku Osagrand (3 mg w roztworze do wstrzykiwań), wykazały, że toksyczność ogólna, w tym nefrotoksyczność, występowała jedynie u psów i to przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały żadnych niepokojących efektów, co potwierdza brak działania mutagennego i rakotwórczego. W kontekście reprodukcji, pomimo braku specyficznych badań dla 3-miesięcznego schematu dawkowania, obserwowano u szczurów i królików zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa (F1) oraz wpływ na płodność, w tym zwiększoną utratę zarodków przed implantacją przy dawkach ≥1 mg/kg/dobę podawanych doustnie lub dożylnie.
bisfosfoniany, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie niepożądane, efekt teratogenny, genotoksyczność, kancerogenność, kwas ibandronowy, oligospermia, Osagrand, roztwór do wstrzykiwań, schemat dawkowania, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ, uszkodzenie nerek, utrata zarodka, zagnieżdżenie zarodka, zespół miedniczkowo-moczowodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadilecto 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu Tadilecto, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz onkogennych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, którym podawano 25 mg/kg m.c./dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych oraz zmniejszenie spermatogenezy. Badania reprodukcyjne na szczurach i myszach wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg m.c./dobę, a NOAEL dla rozwoju przed- i pourodzeniowego ustalono na poziomie 30 mg/kg m.c./dobę. Ponadto, badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu na rozrodczość u samców i samic szczurów.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie reprodukcyjne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aleric Lora 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne loratadyny, substancji czynnej produktu Aleric Lora, wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie ujawniły znaczących efektów toksycznych, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów związane z loratadyną, co stanowi istotny element profilu bezpieczeństwa substancji.
aberracja chromosomowa, czynność skurczowa macicy, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, loratadyna, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, przeżywalność potomstwa, stężenie w osoczu, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Viatris 7,5 mg
Iwabradyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Badania rozrodczości na szczurach i królikach ujawniły jednak pewne niepokojące efekty przy ekspozycji na dawki terapeutyczne, takie jak zwiększona częstość wad serca u płodów szczurów oraz wrodzony brak palców u królików. W badaniach okulistycznych u psów, którym podawano iwabradynę w dawkach 2, 7 lub 24 mg/kg mc./dobę przez rok, zaobserwowano przemijające zmiany w siatkówce, wynikające z farmakodynamicznego wpływu na prądy Ih, bez trwałych uszkodzeń strukturalnych tkanki oka.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, iwabradyna, iwabradyna szczawian, narażenie na lek, organogeneza, prąd If, prąd Ih aktywowany hiperpolaryzacją, profil bezpieczeństwa leku, siatkówka oka, stymulator serca, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie strukturalne oka, wpływ na płodność, wrodzony brak palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurorix 150 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa moklobemidu, substancji czynnej Aurorix 150 mg, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksycznych. Badania wykazały brak istotnych klinicznie działań toksycznych po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, co wskazuje na dobrą tolerancję leku w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzania DNA, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały karcinogenności moklobemidu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój pourodzeniowy, co eliminuje ryzyko teratogenności i innych zaburzeń rozwojowych.
badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcinogenność, moklobemid, ośrodkowy układ nerwowy, parametry rozrodcze, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność jednorazowa, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tafen Nasal 32 mcg 32 mcg/dawkę odmierzoną
Budezonid, substancja czynna produktu leczniczego Tafen Nasal 32 μg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych, co wskazuje na niski potencjał ryzyka klinicznego. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i klastogennego działania budezonidu, a badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów w modelach zwierzęcych. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długoterminowego stosowania donosowego w dawce 32 μg.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, mutagenność, potencjał genotoksyczny, rozszczep podniebienia, substancja czynna, teratogenność, toksyczność przewlekła, wada układu szkieletowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lirra 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewocetyryzyny (substancji czynnej produktu Lirra, 5 mg) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co sugeruje brak toksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, lewocetyryzyny dichlorowodorek, mutacje genowe, ocena toksykologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nifuroksazyd Hasco 220 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nifuroksazydu, substancji czynnej leku NIFUROKSAZYD HASCO, wykazały możliwy potencjał mutagenny w standardowych testach, jednak nie zaobserwowano indukcji zmian nowotworowych w badaniach na zwierzętach. Długoterminowe badania rakotwórczości przeprowadzono na myszach (50 osobników każdej płci) oraz szczurach (52 osobniki każdej płci), które otrzymywały nifuroksazyd w dawkach 0, 200, 600 oraz 1800 mg/kg m.c./dobę przez okres 2 lat. Pomimo wcześniejszych sygnałów mutagennych, nie stwierdzono działania rakotwórczego u żadnego z badanych gatunków, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa leku.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas foliowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas foliowy jest kluczowym składnikiem stosowanym w profilaktyce niedoborów oraz zapobieganiu wadom cewy nerwowej u płodu, charakteryzującym się wysokim profilem bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Dane przedkliniczne, w tym badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, nie wykazują istotnego zagrożenia dla człowieka, nawet przy stosowaniu preparatów takich jak Tardyferon-Fol, Acidum Folicum Richter czy Acifolik. Badania genotoksyczności (testy mikrojądrowe, aberracje chromosomowe) oraz ocena potencjalnego działania rakotwórczego nie wskazują na specyficzne ryzyko, choć obserwacje dotyczące wpływu kwasu foliowego na procesy nowotworowe są złożone i zależne od dawki oraz stanu ognisk nowotworowych. Warto podkreślić, że negatywne efekty stymulacji nowotworów zaobserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja u człowieka, kwas foliowy, ognisko nowotworowe, pierwiastek śladowy, profil bezpieczeństwa, rak jelita grubego, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wada cewy nerwowej, związek mineralny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trosicam 15 mg
Przedawkowanie meloksykamu, substancji czynnej Trosicam (15 mg tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej), może prowadzić do objawów toksyczności obejmujących apatię, senność, nudności, wymioty oraz bóle w nadbrzuszu, które zazwyczaj mają łagodny do umiarkowanego stopień ciężkości i reagują na leczenie podtrzymujące. Istotnym powikłaniem jest krwawienie z przewodu pokarmowego, które może mieć charakter umiarkowany do ciężkiego i wymaga natychmiastowej interwencji. W ciężkich przypadkach zatrucia obserwuje się poważne zaburzenia funkcji układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, zapaść, zatrzymanie czynności serca), układu nerwowego (depresja ośrodka oddechowego, śpiączka, drgawki), układu moczowego (ostra niewydolność nerek) oraz zaburzenia czynności wątroby. Ponadto, mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne o ciężkim do krytycznego przebiegu, które obserwowano również po dawkach terapeutycznych meloksykamu.
apatia, ból nadbrzusza, cholestyramina, dawka terapeutyczna, depresja ośrodka oddechowego, drgawki, działanie niepożądane, hipoperfuzja tkanek, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudność, ostra niewydolność nerek, reakcja rzekomoanafilaktyczna, senność, smolisty stolec, śpiączka, toksyczność, Trosicam, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadalafil Teva 20 mg
Przedawkowanie tadalafilu może wystąpić zarówno po jednorazowym przyjęciu dawki przekraczającej 20 mg, jak i w wyniku kumulacji dawek, np. wielokrotnych dawek do 100 mg na dobę. W badaniach klinicznych zdrowym ochotnikom podawano nawet pojedyncze dawki do 500 mg, co wiązało się z nasileniem działań niepożądanych typowych dla standardowych dawek terapeutycznych, jednak o większym nasileniu. Objawy przedawkowania obejmują przede wszystkim nasilenie znanych działań niepożądanych, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego, w tym ryzyka nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
Postępowanie w przypadku przedawkowania tadalafilu opiera się na leczeniu objawowym i monitorowaniu stanu klinicznego pacjenta, ze szczególnym naciskiem na kontrolę parametrów życiowych. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji tadalafilu z organizmu, dlatego nie jest zalecana jako sposób przyspieszenia usuwania leku. Leczenie powinno być dostosowane do objawów klinicznych i prowadzone do czasu naturalnej eliminacji substancji czynnej. Wskazane jest ścisłe monitorowanie układu sercowo-naczyniowego oraz wdrożenie standardowych procedur medycznych w celu minimalizacji ryzyka powikłań.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ozzion 40 mg
Przedawkowanie pantoprazolu, substancji czynnej leku Ozzion (40 mg, tabletki dojelitowe), nie jest dobrze udokumentowane pod kątem specyficznych objawów klinicznych, co utrudnia diagnostykę. Badania wykazały, że dożylne podanie pantoprazolu w dawkach do 240 mg w ciągu 2 minut jest zazwyczaj dobrze tolerowane, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy krótkotrwałej ekspozycji. Jednakże wysoki stopień wiązania pantoprazolu z białkami osocza znacząco ogranicza skuteczność dializy jako metody eliminacji leku w przypadku ciężkiego przedawkowania.
badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja układowa, funkcja wątroby, interwencja medyczna, intoksykacja, margines bezpieczeństwa, monitorowanie parametrów życiowych, obraz kliniczny, pantoprazol, postępowanie objawowe, protokół terapeutyczny, przedawkowanie, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, substancja czynna, tabletka dojelitowa, technika dializacyjna, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cloranxen 5 mg
Cloranxen (dipotasu klorazepan) w dawce 5 mg należy stosować z zachowaniem ostrożności, rozpoczynając terapię od dawki początkowej 5 mg/dobę u dorosłych, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnej dawki 30 mg/dobę, podawanej jednorazowo wieczorem. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy zredukować o 50% (2,5-15 mg/dobę), a u pacjentów z niewydolnością wątroby konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki z uwagi na ryzyko encefalopatii. Terapia powinna trwać maksymalnie 4 tygodnie, włączając okres stopniowego odstawiania, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych i objawów odstawienia. U dzieci i młodzieży powyżej 12 lat stosowanie jest możliwe wyłącznie w wyjątkowych przypadkach, pod kontrolą specjalisty, w dawce 0,5 mg/kg mc./dobę podawanej w dawkach podzielonych.
Cloranxen, dawka podzielona, dawka terapeutyczna, dawkowanie leku, dipotasu klorazepam, działanie niepożądane, encefalopatia, lęk, maksymalna dawka dobowa, niewydolność wątroby, objaw odstawienia, odpowiedź kliniczna, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, stan kliniczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin Aurovitas 100 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, nawet do dawki pojedynczej 800 mg (osiem razy wyższej niż standardowa dawka terapeutyczna 100 mg), wiąże się z minimalnym i klinicznie nieistotnym wydłużeniem odstępu QTc w zapisie EKG. W badaniach fazy I wielokrotne podawanie leku w dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz do 400 mg/dobę przez 28 dni nie wykazało istotnych klinicznych działań niepożądanych zależnych od dawki. Dane te potwierdzają stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa sytagliptyny, nawet przy znacznych przekroczeniach dawki terapeutycznej, jednak brak jest danych dotyczących dawek powyżej 800 mg.
badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, dializoterapia, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie kardiologiczne, monitorowanie parametrów życiowych, obserwacja kliniczna, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie sytagliptyny, sytagliptyna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lakcid Gastromed nie mniej niż 12 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Produkt leczniczy Lakcid Gastromed, zawierający co najmniej 12 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus (szczepy 573L/1, 573L/2, 573L/3 w równych proporcjach), nie wykazuje zgłoszonych przypadków przedawkowania w literaturze medycznej ani danych klinicznych. Standardowa dawka terapeutyczna to jedna fiolka lub saszetka zawierająca wymienioną ilość CFU. Brak jest określonych objawów przedawkowania, a postępowanie w takim przypadku nie zostało zdefiniowane ze względu na brak zgłoszeń. Produkt zawiera substancje pomocnicze: sacharozę (110 mg/fiolkę lub saszetkę) oraz laktozę (79 mg/fiolkę lub saszetkę), co może stanowić istotny czynnik ryzyka u pacjentów z nietolerancją tych składników.
dawka terapeutyczna, dawkowanie, jednostka formowania kolonii, Lactobacillus rhamnosus, Lakcid Gastromed, laktoza, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, nietolerancja składników, objaw niepożądany, postać farmaceutyczna, przedawkowanie produktu, sacharoza, substancja pomocnicza, szczep probiotyczny, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uniben 1,5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej Uniben 1,5 mg/ml, wykazały niski potencjał toksyczny oraz brak istotnej toksyczności ogólnoustrojowej w modelach zwierzęcych. Analizy genotoksyczności i rakotwórczości, choć ograniczone, nie potwierdziły działania mutagennego ani kancerogennego. W badaniach rozrodczości i teratogenności nie stwierdzono wad rozwojowych u płodów, jednak podawanie dawek wielokrotnie przekraczających kliniczne u ciężarnych samic szczurów skutkowało obniżoną wydajnością reprodukcji, co wskazuje na istnienie marginesu bezpieczeństwa dla dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi.
aerozol do jamy ustnej, benzydaminy chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, potencjał toksyczny, profil toksykologiczny, rozwój płodu, toksyczność ogólnoustrojowa, wady rozwojowe, właściwości genotoksyczne, właściwości rakotwórcze, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Epilantin 150 mg
W praktyce klinicznej stosowanie lakozamidu (Epilantin) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących wymaga szczegółowego poradnictwa, uwzględniającego ryzyko i korzyści terapii. Lekarz powinien omówić z pacjentką planowanie rodziny, metody antykoncepcji oraz konieczność unikania nieplanowanej ciąży podczas leczenia. Wskazane jest przeprowadzenie ponownej analizy schematu leczenia w przypadku planowanej ciąży. Należy podkreślić, że leki przeciwpadaczkowe zwiększają ryzyko wad rozwojowych u płodu 2-3-krotnie w porównaniu do populacji ogólnej (około 3%), zwłaszcza przy terapii wielolekowej. Pomimo tego, przerwanie skutecznego leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia padaczki i powikłań dla matki i płodu.
antykoncepcja, AUC, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja lekowa, epilantin, farmakoterapia padaczki, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, leki przeciwpadaczkowe, mleko kobiece, napad padaczkowy, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Remurel 20 mg/ml
Przedawkowanie glatirameru octanu (Remurel, 20 mg/ml) zostało udokumentowane do dawki maksymalnej 300 mg, co odpowiada 15-krotności standardowej dawki terapeutycznej (20 mg w 1 ml ampułko-strzykawce). W analizowanych przypadkach nie zaobserwowano dodatkowych działań niepożądanych poza tymi typowymi dla standardowego dawkowania. Profil bezpieczeństwa leku pozostaje korzystny nawet przy znacznym przekroczeniu dawki, a brak jest specyficznych objawów toksyczności lub poważnych następstw zdrowotnych związanych z przedawkowaniem.
ampułko-strzykawka, antidotum, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, glatiramer octan, klinicysta, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, personel medyczny, postępowanie terapeutyczne, powikłanie, profil bezpieczeństwa leku, profil działań niepożądanych, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują, że efekty obserwowane w badaniach na zwierzętach występowały przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie u ludzi. W długoterminowych badaniach 24-miesięcznych na myszach i szczurach, podawano dawki 2,5, 5 oraz 10 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 2-7-krotności dawki zalecanej u ludzi, nie wykazując potencjału rakotwórczego. Jednak u samców szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach do 20 mg/kg mc. doustnie oraz do 75 mg/kg mc. pozajelitowo. W dawkach 5 i 10 mg/kg mc. nie stwierdzono działania teratogennego, natomiast wyższe dawki (≥25 mg/kg mc.) powodowały anomalie anatomiczne u płodów, takie jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego oraz opóźnienie kostnienia.
dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodka, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodka, stężenie estrogenu, wada płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Segan 5 mg
Stosowanie chlorowodorku selegiliny (Segan, 5 mg) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne wykazały potencjalne działanie toksyczne na rozrodczość przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W związku z tym, zgodnie z zasadą ostrożności, zaleca się unikanie stosowania selegiliny w okresie ciąży oraz rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych u kobiet planujących ciążę. Lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka i szczegółowo poinformować pacjentkę o braku pełnych danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku w tej grupie.