ból nadbrzusza
Ból nadbrzusza (ból w nadbrzuszu, epigastrium) to dolegliwość bólowa zlokalizowana w górnej środkowej części jamy brzusznej, poniżej mostka a powyżej pępka. Jest to częsty objaw zgłaszany przez pacjentów w gabinecie lekarskim, mogący wskazywać na różnorodne schorzenia układu pokarmowego oraz innych narządów.
Etiologia bólu nadbrzusza jest zróżnicowana i obejmuje m.in.: chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie trzustki, choroby dróg żółciowych, choroby wątroby, a także schorzenia pozabrzuszne (np. choroba niedokrwienna serca). Charakterystyka bólu (ostry/przewlekły, piekący/tępy, związek z posiłkami) stanowi istotną wskazówkę diagnostyczną.
Diagnostyka bólu nadbrzusza powinna obejmować dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe dostosowane do podejrzewanej przyczyny, takie jak: badania laboratoryjne (morfologia, enzymy wątrobowe, enzymy trzustkowe, markery stanu zapalnego), gastroskopia, USG jamy brzusznej, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny. W przypadkach pilnych, należy wykluczyć stany zagrażające życiu, takie jak ostry zespół wieńcowy, perforacja przewodu pokarmowego czy ostre zapalenie trzustki.
Leczenie bólu nadbrzusza zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (inhibitory pompy protonowej, leki rozkurczowe, enzymy trzustkowe, antybiotyki), modyfikację diety i stylu życia, a w przypadkach wymagających interwencji chirurgicznej – odpowiednie leczenie zabiegowe. Istotna jest kompleksowa ocena kliniczna i wdrożenie terapii przyczynowej, a nie tylko objawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Opokan max 15 mg
Przedawkowanie meloksykamu (15 mg), aktywnego składnika Opokan max, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, od łagodnych do zagrażających życiu. Wczesne symptomy obejmują senność, nudności, wymioty i ból w nadbrzuszu, natomiast poważniejsze powikłania dotyczą układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, zapaść, zatrzymanie akcji serca), nerwowego (drgawki, śpiączka), oddechowego (depresja oddechowa), moczowego (ostra niewydolność nerek) oraz wątrobowego (zaburzenia czynności). Istotne jest ryzyko reakcji anafilaktoidalnych, które mogą nasilić się przy przedawkowaniu. Krwawienia z przewodu pokarmowego mogą wymagać interwencji chirurgicznej, a uszkodzenia nerek i wątroby mogą mieć charakter trwały.
anafilaksja, ból nadbrzusza, cholestyramina, depresja oddechowa, drgawki, krwawienie z przewodu pokarmowego, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, Opokan max, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktoidalna, śpiączka, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sewelameru węglan Synthon 800 mg
Sewelamer węglan Synthon (tabletki powlekane 800 mg) wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego, które należy uwzględnić podczas terapii pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, zarówno dializowanych, jak i niedializowanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥5%) to nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zaparcia, niestrawność, wzdęcia z oddawaniem gazów oraz ból brzucha, które mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany przebieg. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak biegunka (często), zablokowanie jelit, niedrożność lub podniedrożność jelit oraz perforacja jelit (rzadko), które mogą stanowić zagrożenie życia. Reakcje nadwrażliwości zdarzają się bardzo rzadko i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (6-18 lat) jest podobny do dorosłych, bez specyficznych działań niepożądanych w tej grupie wiekowej.
Personel medyczny powinien szczególnie monitorować objawy żołądkowo-jelitowe oraz być wyczulony na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak niedrożność czy perforacja jelit. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych lub objawów skórnych (świąd, wysypka o nieznanej częstości) konieczne jest rozważenie przerwania terapii. Sewelamer węglan zawiera 286,25 mg laktozy w jednej tabletce, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego jest kluczowe dla ciągłego monitorowania bezpieczeństwa stosowania leku. Kontakt do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych podano w celu ułatwienia raportowania.
biegunka, ból brzucha, ból nadbrzusza, dializa otrzewnowa, hemodializa, niedrożność jelit, niestrawność, nietolerancja laktozy, nudności, perforacja jelit, przewlekła choroba nerek, reakcja nadwrażliwości, sewelameru węglan, świąd, tabletki powlekane, wymioty, wysypka, wzdęcia, zablokowanie jelit, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – MemoniQ 1200 mg
Piracetam, substancja czynna leku MemoniQ 1200 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane zgodnie z MedDRA. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 3000 pacjentów zgłaszano m.in. zaburzenia krwotoczne (częstość nieznana), reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwość (częstość nieznana), a także zaburzenia psychiczne takie jak nerwowość (często), depresja (niezbyt często), pobudzenie, lęk, splątanie i omamy (częstość nieznana). W zakresie układu nerwowego obserwowano hiperkinezję (często), senność (niezbyt często), ataksję, zaburzenia równowagi, nasilenie padaczki, ból głowy i bezsenność (częstość nieznana). Zgłaszano również zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn (częstość nieznana).
astenia, ataksja, bezsenność, ból nadbrzusza, epilepsja, hiperkinezja, lek przeciwzakrzepowy, lek psychotropowy, MedDRA, MemoniQ, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, omam, padaczka, piracetam, płytka krwi, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, senność, splątanie, świąd, terapia przeciwpadaczkowa, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clatra 2,5 mg/ml
Lek Clatra (bilastyna) w dawce 10 mg u dzieci w wieku 2-11 lat oraz 20 mg u dorosłych i młodzieży wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo. W badaniach klinicznych odsetek działań niepożądanych u dzieci wyniósł 68,5% dla bilastyny i 67,5% dla placebo, a u dorosłych i młodzieży 12,7% i 12,8% odpowiednio. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane u dzieci to ból głowy (2,1% vs 1,2%), alergiczne zapalenie spojówek (1,4% vs 2,0%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,0% vs 1,2%) oraz ból brzucha (1,0% vs 1,2%). U dorosłych i młodzieży najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38%), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) i zmęczenie (0,83% vs 1,32%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, arytmia zatokowa, bezsenność, biegunka, bilastyna, blok prawej odnogi, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, lęk, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg, opryszczka twarzy, personel medyczny, podrażnienie oka, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, utrata świadomości, wydłużenie odstępu QT, wyprysk, wysypka, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie, zwiększenie łaknienia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantoprazol Krka 20 mg
Pantoprazol Krka w dawce 20 mg, w postaci tabletek dojelitowych zawierających 20 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 lat w leczeniu objawowej choroby refluksowej przełyku, długotrwałym leczeniu i zapobieganiu nawrotom refluksowego zapalenia przełyku oraz profilaktyce owrzodzeń żołądkowo-jelitowych indukowanych przez NLPZ u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka. Wskazania obejmują m.in. pacjentów z endoskopowo potwierdzonym zapaleniem przełyku, osoby starsze, z wywiadem choroby wrzodowej, przyjmujące leki przeciwzakrzepowe lub glikokortykosteroidy. Tabletki posiadają powłoczkę dojelitową chroniącą substancję czynną przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka oraz zawierają 18 mg sorbitolu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów.
ból nadbrzusza, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, glikokortykosteroid, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja cukrów, pantoprazol sodowy półtorawodny, przepuklina rozworu przełykowego, przewód pokarmowy, refluksowe zapalenie przełyku, regurgitacja kwaśnej treści, tabletka dojelitowa, treść żołądkowa, wydzielanie kwasu żołądkowego, zapalenie przełyku, zarzucanie treści żołądkowej, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vitaminum PP 200 mg 200 mg
Przedawkowanie nikotynamidu (witaminy PP) w dawce 200 mg może prowadzić do szeregu objawów niepożądanych obejmujących układ nerwowy, pokarmowy, sercowo-naczyniowy oraz wątrobę. Najczęściej obserwuje się bóle głowy, parestezje (mrowienie), świąd skóry głowy, szumy uszne oraz dolegliwości dyspeptyczne. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak żółtaczka wskazująca na uszkodzenie wątroby oraz zaburzenia rytmu serca, które mogą stanowić zagrożenie dla życia pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalną hepatotoksyczność nikotynamidu, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami funkcji wątroby.
arytmia, białkówka oka, ból głowy, ból nadbrzusza, drętwienie, dysfunkcja wątroby, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, monitoring funkcji wątroby, niestrawność, nikotynamid, nudność, objaw neurologiczny, objaw niepożądany, ośrodkowy układ nerwowy, parametr kardiologiczny, parestezja, świąd skóry głowy, szum w uszach, terapia objawowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, witamina PP, wzdęcie, żółtaczka, żółtaczka skórna - Leksykon substancji czynnych
Sulodeksyd – Działania niepożądane
Sulodeksyd, stosowany w preparatach Sulovas (250 LSU, kapsułki miękkie) oraz Vessel Due F (250 LSU kapsułki miękkie i 300 LSU/ml roztwór do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych badaniami klinicznymi na 3258 pacjentach oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania obejmują zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból w nadbrzuszu, biegunka, ból żołądka, nudności) oraz wysypkę. Rzadziej występują objawy takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, wymioty, ból głowy, wyprysk, rumień, pokrzywka, a także miejscowe reakcje w miejscu podania (ból, krwiak) w przypadku formy iniekcyjnej. Bardzo rzadkie, ale istotne klinicznie działania to krwawienia z przewodu pokarmowego (w tym smołowate stolce), obrzęki obwodowe, utrata przytomności, drgawki, obrzęk naczynioruchowy, wybroczyny, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, krwioplucie oraz zaburzenia widzenia i mikcji.
badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból nadbrzusza, ból w miejscu podania, ból żołądka, derealizacja, drgawka, drżenie, dyspepsja, kapsułka miękka, kołatanie serca, krwawienie żołądka, krwiak w miejscu podania, krwioplucie, niedokrwistość, nudności, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odkrztuszanie plwociny, pieczenie w miejscu podania, plamica, pokrzywka, purpura, reakcja skórna, roztwór do wstrzykiwań, rumień, smołowaty stolec, substancja aktywna, sulodeksyd, świąd, uogólniony rumień, utrata przytomności, wybroczyna, wymioty, wyprysk, wysypka, wzdęcia, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie trawienne, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zwężenie ujścia pęcherza moczowego - Leksykon substancji czynnych
Testosteron undekanonian – Przedawkowanie
Przedawkowanie testosteronu undekanonianu, substancji aktywnej w preparacie Undestor Testocaps (40 mg testosteronu undekanonianu, co odpowiada 25,3 mg testosteronu na kapsułkę), charakteryzuje się niską ostrą toksycznością, co minimalizuje ryzyko bezpośredniego zagrożenia życia. Główne objawy kliniczne przedawkowania dotyczą układu pokarmowego i są związane przede wszystkim z obecnością oleju rycynowego jako składnika pomocniczego preparatu. Pacjenci mogą doświadczać dyspepsji, nudności, dyskomfortu w nadbrzuszu, biegunki, bólu brzucha oraz wzdęć, zwłaszcza przy dawkach przekraczających standardową dawkę terapeutyczną 40 mg.
biegunka, ból brzucha, ból nadbrzusza, dyspepsja, glikolu propylenowego monolaurynian, leczenie wspomagające, nudności, objawy niepożądane, olej rycynowy, przedawkowanie testosteronu, testosteron undekanonian, toksyczność testosteronu, układ pokarmowy, Undestor Testocaps, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erdosol Respiro 225 mg
W trakcie stosowania erdosteiny w dawce 225 mg, na podstawie badań klinicznych obejmujących około 1520 pacjentów, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak ból w nadbrzuszu, nudności (częstość ≥1/100 do <1/10) oraz zaparcia, biegunka, suchość jamy ustnej i zgaga (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmowały ból głowy (często) i zawroty głowy (niezbyt często), a rzadko występowały zaburzenia smaku, w tym jego całkowita utrata (≥1/10 000 do <1/1000). Reakcje skórne, takie jak wysypka i pokrzywka, oraz gorączka również klasyfikowane były jako rzadkie. Objawy te miały zazwyczaj łagodne nasilenie i nie wymagały przerwania terapii, a ich częstość i charakter nie różniły się istotnie od placebo, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa erdosteiny.
badanie kliniczne, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, działanie niepożądane, erdosteina, gorączka, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, pokrzywka, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja skórna, suchość jamy ustnej, układ pokarmowy, utrata smaku, wysypka, zaburzenia skórne, zaburzenia smaku, zaparcie, zawroty głowy, zgaga, złe samopoczucie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fumaran Dimetylu Adamed 120 mg
Fumaran dimetylu (produkt Adamed) nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co potwierdzają dane z badań klinicznych substancji czynnej. Niemniej jednak, lekarz powinien uwzględnić profil działań niepożądanych, które mogą pośrednio ograniczać sprawność pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienia skóry (ok. 34% pacjentów vs 4% placebo) oraz objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka (14% vs 10%), nudności (12% vs 9%), bóle w nadbrzuszu (10% vs 6%) i ból brzucha (9% vs 4%). Objawy te pojawiają się głównie w pierwszym miesiącu leczenia i mogą mieć łagodne lub umiarkowane nasilenie, choć u mniej niż 1% pacjentów odnotowano ciężkie reakcje skórne i żołądkowo-jelitowe.
badania kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból nadbrzusza, działania niepożądane, fumaran dimetylu, nudności, profil działań niepożądanych, rumień, sprawność psychomotoryczna, stwardnienie rozsiane, świąd, układ pokarmowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zapalenie żołądka, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Fumaran dimetylu – Działania niepożądane
Fumaran dimetylu, stosowany w terapii rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 2513 pacjentów z ekspozycją do 12 lat (11318 pacjentolat). Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienia skóry (35%) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego: biegunka (14%), nudności (12%), ból brzucha i bóle w nadbrzuszu (po 10%), pojawiające się głównie w pierwszym miesiącu terapii. Działania te są zwykle łagodne lub umiarkowane, choć 3-4% pacjentów przerwało leczenie z ich powodu. W badaniach kontrolowanych placebo odnotowano istotnie wyższą częstość nagłych zaczerwienień skóry (34% vs 4%) i uderzeń gorąca (7% vs 2%) w grupie leczonej fumaratem dimetylu. Ponadto, obserwowano częstsze zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunkę (14% vs 10%), nudności (12% vs 9%) i wymioty (8% vs 5%). Wśród działań niepożądanych o ciężkim przebiegu odnotowano limfopenię (41% pacjentów, z czego 2% ciężka, <0,5 × 10⁹/L utrzymująca się ≥6 miesięcy), zapalenie żołądka i jelit (1%) oraz rzadkie przypadki postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), związanej z długotrwałą limfopenią i spadkiem limfocytów T CD4+ i CD8+.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, anafilaksja, białkomocz, ból nadbrzusza, działanie niepożądane, fumaran dimetylu, granulocyty kwasochłonne, leukopenia, liczba limfocytów, limfocyty T CD4+, limfocyty T CD8+, limfopenia, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie skóry, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, polekowe uszkodzenie wątroby, półpasiec, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rumień, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, stwardnienie rozsiane, transaminazy wątrobowe, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wirus Johna Cunninghama, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie żołądka, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z pelargonii – Działania niepożądane
Nalewka z pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., radix), stosowana w preparatach takich jak Pelafen MED (0,8 g/ml), wykazuje udokumentowaną skuteczność w leczeniu infekcji dróg oddechowych, jednak jej stosowanie może wiązać się z działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) lub mają częstość nieznaną. Do najczęstszych należą łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, utrudnione połykanie), łagodne krwawienia z dziąseł i nosa, reakcje alergiczne o różnym nasileniu oraz potencjalne uszkodzenie wątroby manifestujące się podwyższeniem enzymów wątrobowych. Mechanizmy tych działań obejmują miejscowe podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, wpływ na procesy hemostazy oraz reakcje immunologiczne, a także toksyczne działanie metabolitów nalewki na hepatocyty.
biegunka, ból nadbrzusza, dysfagia, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, infekcja dróg oddechowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, lek przeciwkrzepliwy, manifestacja nadwrażliwości, nalewka z pelargonii, nudność, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, podrażnienie błony śluzowej, podwyższenie enzymów wątrobowych, proces krzepnięcia, reakcja alergiczna, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolicyn 150 mg
Rolicyn, zawierający roksytromycynę – antybiotyk makrolidowy, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Wśród objawów skórnych obserwuje się rumień wielopostaciowy, wysypkę, pokrzywkę, purpurę oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Dolegliwości ze strony układu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu oraz biegunkę, czasem z domieszką krwi, a także rzadkie przypadki zapalenia trzustki, często związane z jednoczesnym stosowaniem innych leków. Możliwe jest także cholestatyczne lub ostre zapalenie wątroby, z podwyższeniem enzymów wątrobowych AspAT, AlAT i fosfatazy alkalicznej, czasem z żółtaczką.
antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból nadbrzusza, cholestatyczne zapalenie wątroby, dysgeuzia, dyspepsja, enzymy wątrobowe, eozynofilia, głuchota przemijająca, kandydoza, niedosłuch, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezje, pokrzywka, purpura, reakcja anafilaktyczna, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Feroplex 40 mg Fe3+/15 ml
Przedawkowanie preparatu Feroplex, zawierającego 40 mg jonów żelaza (III) w 15 ml roztworu doustnego (odpowiadające 800 mg żelaza proteinianobursztynianu), może prowadzić do poważnych objawów toksycznych. Klinicznie obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ostry ból w nadbrzuszu, nudności, gwałtowne wymioty (w tym krwawe), biegunka prowadząca do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Objawy ogólnoustrojowe obejmują senność, bladość powłok, sinicę oraz wstrząs i śpiączkę, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególnie niebezpieczne jest szybkie rozwinięcie się tych symptomów po spożyciu wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutycznej.
ból nadbrzusza, deferoksamina, interwencja medyczna, jony żelaza, niedotlenienie tkanek, objawy toksyczności, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, sinica, terapia chelatująca, toksyczność żelaza, uszkodzenie błony śluzowej, wstrząs, wymioty krwawe, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupiron 10 mg
Rupiron (rupatadyna fumaran) w dawce 10 mg wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących ponad 2043 pacjentów, w tym 120 osób leczonych długoterminowo (≥1 rok). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są senność (9,4%), bóle głowy (6,9%), uczucie zmęczenia (3,1%), astenia (1,5%), suchość błon śluzowych jamy ustnej (1,2%) oraz zawroty głowy (1,03%). Większość działań niepożądanych miała nasilenie łagodne do umiarkowanego i rzadko wymagała przerwania terapii. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), obejmując m.in. reakcje nadwrażliwości, zaburzenia układu nerwowego, serca, oddechowego, żołądkowo-jelitowego oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (np. wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej i aminotransferaz).
Po wprowadzeniu Rupiron 10 mg do obrotu zgłaszano dodatkowo tachykardię, kołatanie serca oraz poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Pomimo względnie dobrej tolerancji leku, konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz potencjalnych reakcji alergicznych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakoterapeutycznego jest kluczowe dla ciągłej oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii rupatadyną. Znajomość szczegółowego profilu bezpieczeństwa umożliwia optymalizację leczenia i minimalizację ryzyka powikłań u leczonych pacjentów.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból nadbrzusza, ból pleców, ból stawów, dysfagia, działanie niepożądane, fosfokinaza kreatynowa, gorączka, kołatanie serca, krwawienie z nosa, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna fumaran, senność, suchość błon śluzowych, suchość błony śluzowej nosa, suchość w gardle, tachykardia, test czynności wątroby, uczucie zmęczenia, wymioty, wysypka, zaburzenia koncentracji, zaburzenie kardiologiczne, zapalenie błony śluzowej, zapalenie gardła, zaparcia, zawroty głowy, zwiększenie łaknienia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apap przeziębienie junior 300 mg + 20 mg + 5 mg
Przedawkowanie produktu APAP przeziębienie junior, zawierającego paracetamol 300 mg, kwas askorbinowy 20 mg oraz fenylefrynę chlorowodorek 5 mg w saszetce, może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza hepatotoksyczności. Objawy wczesne, pojawiające się w ciągu kilku do kilkunastu godzin po spożyciu dawki ≥ 5 g paracetamolu, obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość, senność i ogólne osłabienie. Po początkowej poprawie może rozwinąć się uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu, nawracającymi nudnościami oraz żółtaczką w ciągu 24-48 godzin. W przypadku jednorazowego spożycia dawki toksycznej ≥ 5 g konieczne jest natychmiastowe sprowokowanie wymiotów (jeśli od spożycia nie minęła godzina), podanie 60-100 g węgla aktywnego oraz oznaczenie stężenia paracetamolu w surowicy, co jest kluczowe dla oceny ciężkości zatrucia i decyzji terapeutycznych. Leczenie odtrutkami, w tym metioniną (co najmniej 2,5 g) oraz acetylocysteiną, powinno być wdrożone jak najszybciej, najlepiej w ciągu 10-12 godzin od zatrucia, a kontynuowane w warunkach oddziału intensywnej terapii.
acetylocysteina, ból nadbrzusza, depresja oddechowa, fenylefryna, funkcja wątroby, kwas askorbowy, lek beta-adrenolityczny, metionina, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nudności, odtrutka, paracetamol, płukanie żołądka, stężenie paracetamolu we krwi, tachykardia, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, zapaść naczyniowa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eloprine Forte 500 mg/5 ml
Eloprine Forte, zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 100 mg/ml (500 mg w 5 ml syropu), jest skutecznym lekiem o charakterystycznym truskawkowym smaku, jednak jego stosowanie wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować. Najczęstszym i stale występującym efektem jest podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które zwykle normalizuje się kilka dni po odstawieniu leku. W trakcie terapii trwającej 3 miesiące lub dłużej obserwuje się często nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej oraz azotu mocznikowego (BUN), a także reakcje skórne (świąd, wysypka) i objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty, zmęczenie). Bóle stawów, prawdopodobnie związane ze wzrostem kwasu moczowego, również występują często.
aminotransferaza, azot mocznikowy we krwi, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyspepsja, działania niepożądane leku, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, nerwowość, nietolerancja fruktozy, nudności, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, senność, świąd, wielomocz, wysypka, zaparcie, zawroty głowy, zwiększone stężenie kwasu moczowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – MEL MAX 15 mg
Przedawkowanie meloksykamu, NLPZ, manifestuje się spektrum objawów od letargu, senności, nudności, wymiotów i bólu w nadbrzuszu, po poważne powikłania zagrażające życiu. Kluczowe zagrożenia obejmują krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostrą niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, depresję oddechową, śpiączkę, drgawki, zapaść sercowo-naczyniową oraz zatrzymanie czynności serca. Warto podkreślić, że reakcje anafilaktoidalne mogą wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych, manifestując się obrzękiem, pokrzywką, skurczem oskrzeli i nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego. Stopień zagrożenia poszczególnych objawów waha się od umiarkowanego (letarg, nudności) do krytycznego (zatrzymanie akcji serca, reakcje anafilaktoidalne).
ból nadbrzusza, cholestyramina, ciężkie zatrucie, depresja oddechowa, drgawki, hipoksja, krwawienie z przewodu pokarmowego, letarg, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, perfuzja narządów, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, śpiączka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ulgix Laxi 50 mg
Lek Ulgix Laxi zawiera sodu dokuzynian (Natrii docusas) w dawce 50 mg i charakteryzuje się rzadkim występowaniem działań niepożądanych (≥1/10 000 do <1/1 000). Najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i skóry, w tym nudności, wymiotów, uczucia gorzkiego smaku w ustach, bólów w nadbrzuszu, kolkowych bólów jelit, biegunki oraz reakcji uczuleniowych manifestujących się wysypkami. Objawy te mogą prowadzić do powikłań, takich jak zaburzenia wodno-elektrolitowe w przypadku przedłużającej się biegunki lub wymiotów, co wymaga monitorowania stanu nawodnienia pacjenta. Bóle brzucha, zwłaszcza kolkowe, mogą maskować poważniejsze schorzenia przewodu pokarmowego, dlatego konieczna jest diagnostyka różnicowa w przypadku utrzymujących się dolegliwości.
biegunka, ból nadbrzusza, charakterystyka produktu leczniczego, diagnostyka różnicowa, gorzki smak w ustach, kolkowy ból jelit, konwencja MedDRA, Natrii docusas, nudności, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa, sodu dokuzynian, wymioty, zaburzenia skórne, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diclogel 10 mg/g
Diclogel to miejscowy preparat żelowy zawierający 10 mg diklofenaku sodowego na gram, stosowany w terapii przeciwbólowej i przeciwzapalnej. Pomimo miejscowego zastosowania, lek może wywoływać działania niepożądane, głównie dermatologiczne, takie jak wysypka, wyprysk, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe zapalenie skóry) oraz świąd. Objawy te występują często i mogą być zarówno reakcjami alergicznymi, jak i podrażnieniowymi. Dodatkowo, mogą pojawić się uczucie pieczenia i suchość skóry, choć ich częstość nie jest dokładnie określona. Bardzo rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz astma, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
absorpcja przezskórna, astma, biegunka, ból nadbrzusza, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzykowe zapalenie skóry, pieczenie skóry, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna miejscowa, rumień, skurcz oskrzeli, suchość skóry, świąd, wymioty, wyprysk, wysypka, wysypka grudkowa, wysypka krostkowa, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cortiment MMX 9 mg
Cortiment MMX zawiera 9 mg budezonidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, będącego glikokortykosteroidem o działaniu miejscowym w przewodzie pokarmowym. W badaniach klinicznych fazy II i III częstość działań niepożądanych przy dawce 9 mg/dobę była porównywalna do placebo, a większość objawów miała łagodne lub umiarkowane nasilenie. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o częstości „niezbyt często” (≥1/1000 do <1/100) obejmowały m.in. grypę, leukocytozę, bezsenność, bóle głowy, nudności, bóle brzucha, trądzik, bóle mięśni i pleców, zmęczenie oraz obrzęki obwodowe. Ponadto obserwowano zmniejszone stężenie kortyzolu we krwi, co wskazuje na możliwe działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidu mimo miejscowego podania.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból nadbrzusza, budezonid, ciężkie działanie niepożądane, depresja, drżenie, działanie miejscowe w przewodzie pokarmowym, glikokortykosteroid, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortyzol we krwi, leukocytoza, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, osutka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozdęcie brzucha, skurcz mięśni, suchość jamy ustnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trądzik, wybroczyny, wzdęcia, zaburzenie miesiączkowania, zaćma podtorebkowa, zawroty głowy, zespół Cushinga, zmiana nastroju - Leksykon substancji czynnych
Siarczan chondroityny – Działania niepożądane
Siarczan chondroityny, stosowany w terapii chorób zwyrodnieniowych stawów, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, nudności, niestrawność i gazy jelitowe, oraz ból głowy. Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) występują nudności, refluks żołądkowo-przełykowy, bóle mięśniowo-szkieletowe, zmęczenie, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i zakażenia dróg oddechowych lub moczowych. Bardzo rzadkie (<1/10 000) są reakcje nadwrażliwości, obrzęki i zatrzymanie płynów, które mogą stanowić poważne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nerek lub wątroby. Monitorowanie funkcji wątroby, nerek oraz układu pokarmowego jest kluczowe podczas terapii.
antybiotykoterapia, badanie kliniczne, badanie moczu, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból nadbrzusza, chlorowodorek glukozaminy, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciśnienie tętnicze, compliance, częstomocz, dysuria, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, gazy jelitowe, niestrawność, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, siarczan chondroityny, skurcz mięśni, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, zaburzenie smaku, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcie, zatrzymanie płynów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aprepitant Teva 125 mg; 80 mg
Profil bezpieczeństwa aprepitantu został oceniony na podstawie danych z około 6500 dorosłych i 184 pacjentów pediatrycznych, wykazując specyficzne działania niepożądane związane z jego stosowaniem w profilaktyce nudności i wymiotów po chemioterapii o wysokim (HEC) i umiarkowanym (MEC) ryzyku. U dorosłych z HEC najczęściej obserwowano czkawkę (4,6% vs 2,9%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (2,8% vs 1,1%), niestrawność (2,6% vs 2,0%), zaparcia (2,4% vs 2,0%), ból głowy (2,0% vs 1,8%) oraz zmniejszenie łaknienia (2,0% vs 0,5%). W populacji pediatrycznej najczęstsze działania to czkawka (3,3% vs 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% vs 0,0%). Profil działań niepożądanych pozostaje stabilny przy wielokrotnym stosowaniu do 6 cykli chemioterapii. W leczeniu nudności i wymiotów pooperacyjnych (PONV) aprepitant wiązał się z wyższą częstością bólu w nadbrzuszu, zaparć i innych objawów ze strony układu pokarmowego oraz neurologicznego w porównaniu do ondansetronu.
aminotransferaza alaninowa, aprepitant, bezsenność, ból głowy, ból nadbrzusza, chemioterapia o umiarkowanym ryzyku wymiotów, chemioterapia o wysokim ryzyku wymiotów, czkawka, duszność, gorączka neutropeniczna, infekcja gronkowcowa, niedoczulica, niedokrwistość, niedrożność przepuszczająca, niestrawność, nudności, nudności i wymioty pooperacyjne, ondansetron, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, upośledzenie wymowy, wrzód dwunastnicy, wymioty, zaczerwienienie twarzy, zakażenie drożdżakowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie spojówek, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie łaknienia, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niquitin przezroczysty 7 mg/24 h (36 mg)
System transdermalny NiQuitin Przezroczysty zawiera 36 mg nikotyny, dostarczając 7 mg nikotyny w ciągu 24 godzin. Najczęstszym działaniem niepożądanym są reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak przemijająca wysypka, świąd, pieczenie, drętwienie, obrzęk, ból oraz pokrzywka. Występują również działania niepożądane związane z farmakologicznym działaniem nikotyny lub zespołem odstawiennym po zaprzestaniu palenia, w tym zaburzenia snu (koszmary senne, bezsenność), nerwowość, ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, nudności, wymioty, duszność, kaszel oraz objawy grypopodobne. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo często (>10%) do bardzo rzadko (<0,01%), z uwzględnieniem specyficznych reakcji, takich jak drgawki u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leczenie przeciwdrgawkowe.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból mięśniowy, ból nadbrzusza, ból stawu, depresja, drętwienie, drgawka, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, koszmar senny, lęk, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, nerwowość, niepokój, niestrawność, nudność, objawy grypopodobne, obrzęk, padaczka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozdrażnienie, rumień, senność, suchość jamy ustnej, świąd, system transdermalny, tachykardia, uczucie pieczenia, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka, zaburzenie koncentracji, zaburzenie snu, zapalenie gardła, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmienność nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegtac Kaszel 1,6 mg/ml
Flegtac Kaszel, zawierający 1,6 mg/ml bromoheksyny chlorowodorku w postaci syropu, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Do najczęstszych należą rzadkie objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka oraz ból w nadbrzuszu, a także niestrawność o częstości nieznanej. Bardzo rzadko obserwowano objawy neurologiczne, w tym ból głowy, zawroty głowy i senność. Reakcje skórne, choć rzadkie, mogą mieć charakter poważny i obejmować wysypkę, pokrzywkę, a także ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu zmiany, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica. Rzadko występują również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i świąd. Z układu sercowo-naczyniowego zgłaszano obniżenie ciśnienia krwi o częstości nieznanej, a w badaniach laboratoryjnych obserwowano podwyższenie enzymów wątrobowych AST i ALT, co może wskazywać na uszkodzenie wątroby.
biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bromoheksyna chlorowodorek, hipotensja, nadmierna potliwość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, świąd, syrop przeciwkaszlowy, terminologia MedDRA, toksyczna martwica naskórka, transaminazy, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aulin 100 mg
Przedawkowanie nimesulidu, podobnie jak innych NLPZ, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, w tym zaburzeń świadomości (senność, śpiączka), objawów ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, krwawienie), a także rzadziej występujących powikłań sercowo-naczyniowych (nadciśnienie tętnicze), nerkowych (ostra niewydolność nerek) oraz oddechowych (zatrzymanie oddechu). Reakcje anafilaktyczne mogą pojawić się z podobnym nasileniem jak przy dawkach terapeutycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, ostrej niewydolności nerek oraz zatrzymania oddechu, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia.
alkalizacja moczu, białko osocza, ból nadbrzusza, diureza forsowana, hemodializa, hemoperfuzja, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie nimesulidu, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, środek przeczyszczający, węgiel aktywowany, zaburzenie oddechowe, zaburzenie świadomości, zatrzymanie oddechu - Leksykon substancji czynnych
Dihydroergotamina – Działania niepożądane
Dihydroergotamina, alkaloid sporyszu stosowany głównie w terapii migreny, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Najistotniejszym powikłaniem jest ergotyzm – zespół objawów wynikających z przedłużonego skurczu naczyń krwionośnych, manifestujący się drętwieniem i oziębieniem kończyn, prowadzący do ich niedokrwienia i martwicy. Długotrwała terapia może także indukować procesy zwłóknieniowe w narządach takich jak opłucna, osierdzie czy zastawki serca, co może skutkować niewydolnością układu oddechowego i krążenia. Ponadto, obserwuje się ryzyko uszkodzenia wątroby i nerek, które często przebiega bezobjawowo, dlatego zalecane jest regularne monitorowanie funkcji tych narządów. Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu nerwowego (parestezje, osłabienie kończyn, bóle głowy, zawroty głowy, rzadko drgawki) oraz układu pokarmowego (bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty, biegunki, zaparcia, suchość w jamie ustnej, utrata apetytu). W układzie sercowo-naczyniowym mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca i wahania ciśnienia tętniczego.
alkaloid sporyszu, arytmia, ból nadbrzusza, ciśnienie tętnicze, dihydroergotamina, drgawka, dysfunkcja hepatocytów, ergotyzm, martwica kończyn, martwica naskórka, migrena, niewydolność krążeniowa, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, obrzęk, osłabienie kończyn, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, proces zwłóknieniowy, rumień, skurcz naczyń krwionośnych, suchość jamy ustnej, układ pokarmowy, uszkodzenie narządów wewnętrznych, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, włóknienie opłucnej, wybroczyna, zaburzenia wypróżniania, zaburzenie rytmu serca, zapalenie osierdzia, zawroty głowy, zwłóknienie opłucnej, zwłóknienie pozaotrzewnowe, zwłóknienie zastawek serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mydocalm forte 150 mg
Przedawkowanie tolperyzonu chlorowodorku, substancji czynnej Mydocalm Forte w dawce 150 mg na tabletkę, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych o różnym nasileniu. Wśród nich wyróżnia się łagodne do umiarkowanych objawy neuropsychiatryczne (senność, zawroty głowy, bradykinezja), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu) oraz umiarkowane zaburzenia układu krążenia (tachykardia, nadciśnienie tętnicze). Ciężkie objawy obejmują napady drgawkowe toniczno-kloniczne, depresję oddechową, bezdech, a w najcięższych przypadkach śpiączkę, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
bezdech, ból nadbrzusza, bradykinezja, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, funkcje życiowe, intensywna terapia, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nudności, objawy neuropsychiatryczne, parametry hemodynamiczne, płynoterapia, śpiączka, tachykardia, tolperyzonu chlorowodorek, wymioty, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupaxa 10 mg
Rupatadyna w dawce 10 mg, stosowana doustnie, była badana klinicznie u ponad 2043 pacjentów dorosłych i młodzieży, w tym 120 osób przez okres co najmniej 1 roku, co umożliwiło ocenę długoterminowego bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność (9,4%), ból głowy (6,9%) oraz zawroty głowy (1,03%), a także zmęczenie (3,1%) i astenia (1,5%). Inne często występujące objawy to suchość w jamie ustnej (1,2%). Działania niepożądane miały przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter i rzadko wymagały przerwania terapii. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, wymagały natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Tachykardia i kołatanie serca zgłaszane były głównie po wprowadzeniu leku do obrotu, co wskazuje na konieczność ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, fosfokinaza kreatynowa, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lek przeciwhistaminowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wymioty, zaburzenia koncentracji, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amaryl 3 3 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej leku Amaryl 3 (3 mg), prowadzi do ciężkiej hipoglikemii o długim czasie trwania (12-72 godziny) i ryzyku nawrotów po początkowej poprawie. Objawy kliniczne obejmują zarówno symptomy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle nadbrzusza), jak i układu nerwowego (niepokój ruchowy, drżenia, zaburzenia widzenia, ataksja, senność, śpiączka, drgawki). Hipoglikemia może ujawnić się z opóźnieniem do 24 godzin od przedawkowania, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta. W przypadku ciężkiej hipoglikemii konieczna jest hospitalizacja i intensywne leczenie, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka encefalopatii hipoglikemicznej i trwałych uszkodzeń neurologicznych.
ataksja, ból nadbrzusza, doustne podanie glukozy, dożylny roztwór glukozy, drżenia, glimepiryd, glukagon, hipoglikemia polekowa, hipoglikemia zagrażająca życiu, manifestacje kliniczne, monitorowanie glikemii, napad toniczno-kloniczny, niepokój ruchowy, nudności, objawy przedawkowania, obniżone stężenie glukozy, oktreotyd, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, podwójne widzenie, śpiączka, stan nagły, substancja czynna, uszkodzenie mózgu, węgiel aktywny, wlew glukozy, wymioty, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eloprine 500 mg
Inozyna pranobeks w dawce 500 mg, stosowana w terapii, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z podwyższonym stężeniem kwasu moczowego w surowicy i moczu jako stałym efektem farmakodynamicznym, który ustępuje samoistnie po kilku dniach od zakończenia leczenia. W trakcie długotrwałej terapii (≥3 miesiące) często (>1/100 do <1/10) obserwuje się nudności (z wymiotami lub bez), bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej oraz azotu mocznikowego (BUN), a także objawy skórne (świąd, wysypka), bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie oraz bóle stawów. Działania niepożądane występujące niezbyt często (>1/1000 do <1/100) obejmują biegunkę, zaparcia, nerwowość, senność lub bezsenność oraz wielomocz.
aminotransferazy, azot mocznikowy, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, działanie niepożądane, Eloprine, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas moczowy, nerwowość, nudności, senność, świąd, wielomocz, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nerek i dróg moczowych, zaburzenia skórne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sensiva (45 g + 28 g + 0,3 g)/100 g
Przedawkowanie roztworu na skórę Sensiva, zawierającego propanol (45 g/100 g), alkohol izopropylowy (28 g/100 g) oraz kwas mlekowy (0,3 g/100 g), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, choć do tej pory nie odnotowano przypadków klinicznych. Spożycie przypadkowe wywołuje objawy podobne do intoksykacji etanolem, jednak bez efektu euforycznego, za to z istotnie nasilonym i wydłużonym przebiegiem. Objawy obejmują ostre zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego, silny ból w nadbrzuszu, nudności, intensywne wymioty oraz depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN), które są znacznie bardziej nasilone niż w przypadku etanolu.
alkohol izopropylowy, ból nadbrzusza, depresja OUN, działanie drażniące, etanol, intoksykacja etanolem, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas mlekowy, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie przewodu pokarmowego, propanol, śpiączka, wymioty, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lamegom 25 mg
Przedawkowanie agomelatyny, stosowanej w dawce standardowej 25 mg (Lamegom), może wywołać objawy obejmujące układ pokarmowy (ból nadbrzusza), neuropsychiatryczne (senność, zmęczenie, zawroty głowy) oraz zaburzenia stanu emocjonalnego (pobudzenie, lęk, napięcie). Dodatkowo mogą wystąpić sinica oraz ogólne złe samopoczucie. W literaturze opisano przypadek przyjęcia dawki aż 2450 mg, czyli niemal 100-krotności standardowej, po którym pacjent wyzdrowiał samoistnie bez interwencji, bez zaburzeń parametrów sercowo-naczyniowych i biochemicznych.
agomelatyna, antidotum, ból nadbrzusza, funkcje wątroby, interwencja medyczna, leczenie objawowe, lęk, napięcie psychiczne, objawy kliniczne przedawkowania, objawy neuropsychiatryczne, parametry sercowo-naczyniowe, pobudzenie, przedawkowanie agomelatyny, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, sinica, tabletka powlekana, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tanakan 40 mg
Produkt leczniczy Tanakan zawiera 40 mg standaryzowanego wyciągu EGb761 z liści Ginkgo biloba, dostarczającego 8,8-10 mg flawonoidów, 1,1-1,4 mg ginkgolidów (A, B, C) oraz 1,0-1,3 mg bilobalidu. W 5-letnim badaniu klinicznym (GuidAge) u pacjentów powyżej 70. roku życia, stosujących Tanakan w dawce 120 mg dwa razy dziennie, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból brzucha (3,3%), biegunka (6,1%) oraz zawroty głowy (9,0%). Częstość występowania działań niepożądanych była porównywalna z grupą placebo, z wyjątkiem nieznacznie wyższej częstości duszności (3,2% vs 1,8%) i omdlenia wazowagalnego (2,8% vs 1,8%). Działania niepożądane klasyfikowano według układów narządowych i częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia immunologiczne (nadwrażliwość, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, utrata przytomności) oraz żołądkowo-jelitowe (dyspepsja, nudności).
badanie kliniczne, biegunka, bilobalid, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, duszność, dyspepsja, działanie niepożądane, egzema, ginkgolidy, glikozydy flawonowe, liść miłorzębu japońskiego, nadwrażliwość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie wazowagalne, pokrzywka, reakcja skórna, świąd, świąd uogólniony, utrata przytomności, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranigast Max 150 mg
Ranigast MAX, zawierający ranitydynę w dawce 150 mg (168 mg chlorowodorku ranitydyny) w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do objawowego leczenia dolegliwości żołądkowych niezwiązanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego. Preparat jest stosowany w leczeniu niestrawności (dyspepsji), zgagi, nadkwaśności oraz bólu w nadbrzuszu, które wynikają z nadmiernej produkcji kwasu solnego. Tabletki mają średnicę 9 mm i zawierają barwnik żółcień pomarańczową (E110), który może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Lek jest szczególnie zalecany pacjentom z okresowymi dolegliwościami dyspeptycznymi związanymi z błędami dietetycznymi, stresem oraz w krótkotrwałym leczeniu zgagi i nadkwaśności.
ból nadbrzusza, chlorowodorek ranitydyny, choroba organiczna przewodu pokarmowego, dolegliwość żołądkowa, dysfagia, dyskomfort nadbrzusza, dyspepsja, komórka okładzinowa żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadkwaśność, nadmierna produkcja kwasu żołądkowego, niedokrwistość, nudności, odbijanie, pieczenie zamostkowe, ranitydyna, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, uczucie pełności poposiłkowe, utrata masy ciała, wczesne uczucie sytości, wymioty, zespół objawów, zgaga, żółcień pomarańczowa