wzdęcia
Wzdęcia to objaw polegający na nadmiernym gromadzeniu się gazów w przewodzie pokarmowym, zwłaszcza w jelitach, co prowadzi do uczucia rozpierania, dyskomfortu, a nawet bólu brzucha. Jest to powszechny problem dotykający wielu pacjentów, niezależnie od wieku czy płci.
Główne przyczyny wzdęć obejmują nieprawidłowe nawyki żywieniowe (zbyt szybkie jedzenie, połykanie powietrza), nietolerancje pokarmowe (np. laktozy, fruktozy), zespół jelita drażliwego, zaburzenia trawienia, nadmierny rozrost bakteryjny jelita cienkiego (SIBO) oraz choroby zapalne jelit. Wzdęcia mogą być również efektem ubocznym stosowania niektórych leków, w tym inhibitorów pompy protonowej czy niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
W diagnostyce wzdęć istotne jest dokładne zebranie wywiadu żywieniowego, wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych oraz, w zależności od współistniejących objawów, przeprowadzenie badań obrazowych i czynnościowych przewodu pokarmowego. W przypadkach nawracających lub szczególnie nasilonych wzdęć, konieczne może być wykonanie testów oddechowych (np. test wodorowy), kolonoskopii czy badań immunologicznych.
Leczenie wzdęć powinno być ukierunkowane na przyczynę. Obejmuje modyfikację diety (eliminacja produktów wzdymających, dieta FODMAP), regularną aktywność fizyczną, zioła karminacyjne (np. kminek, koper, anyż), probiotyki oraz leki zmniejszające napięcie powierzchniowe pęcherzyków gazu (symethicon) lub absorbujące gazy (węgiel aktywowany). W przypadkach spowodowanych chorobami organicznymi, konieczne jest leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esputicon 50 mg
Esputicon, zawierający dimetykon w dawce 50 mg w kapsułkach miękkich, jest lekiem stosowanym w leczeniu czynnościowych zaburzeń jelit, szczególnie w objawach związanych z nadmiernym nagromadzeniem gazów w przewodzie pokarmowym. Dimetykon działa fizykochemicznie poprzez obniżenie napięcia powierzchniowego baniek gazowych, co prowadzi do ich rozdrobnienia na mniejsze pęcherzyki. Zwiększenie całkowitej powierzchni gazów ułatwia ich wchłanianie przez śluzówkę jelit, co skutkuje zmniejszeniem objętości gazów i łagodzeniem dolegliwości takich jak wzdęcia i uczucie pełności. Mechanizm działania dimetykonu jest ograniczony do przewodu pokarmowego, bez wchłaniania ogólnoustrojowego i wpływu na funkcje enzymatyczne czy metaboliczne organizmu, co zapewnia korzystny profil bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sewelameru węglan Synthon 800 mg
Przedawkowanie węglanu sewelameru, stosowanego głównie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (CKD), wiąże się przede wszystkim z objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak zaparcia, nudności, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia oraz dyspepsja. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 14 g/dobę chlorowodorku sewelameru u zdrowych ochotników oraz do 14,4 g/dobę węglanu sewelameru u pacjentów z CKD nie wywołują istotnych działań niepożądanych. Mimo to, przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń równowagi elektrolitowej, zwłaszcza w zakresie gospodarki wapniowo-fosforanowej, choć dokładne dawki progowe dla tych objawów nie zostały określone.
- Leksykon chorób i schorzeń
Lamblioza – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Giardiasis to globalna choroba pasożytnicza przewodu pokarmowego wywołana przez Giardia lamblia, charakteryzująca się wodnistą biegunką, wzdęciami, bólami brzucha, nudnościami oraz zespołem złego wchłaniania prowadzącym do utraty masy ciała i odwodnienia. Okres inkubacji wynosi od 1 do 45 dni, a diagnoza opiera się na wykryciu cyst lub trofozoitów w kale, często wymagając wielokrotnych badań. Leczenie farmakologiczne obejmuje metronidazol (250 mg trzy razy dziennie przez 5-7 dni), tinidazol (2 g jednorazowo u dorosłych) oraz nitazoksanid (500 mg dwa razy dziennie przez 3 dni), z uwzględnieniem specyficznych dawek dla dzieci. Kluczowe jest monitorowanie stanu nawodnienia, szczególnie u niemowląt i kobiet w ciąży, oraz stosowanie odpowiedniej diety lekkostrawnej i edukacja pacjenta w zakresie higieny i zapobiegania rozprzestrzenianiu się zakażenia.
albendazol, antygen Giardia, biegunka, biegunka wodnista, biopsja jelita cienkiego, ból brzucha, chinakryna, choroba pasożytnicza, diagnoza pielęgniarska, furazolidon, Giardia duodenalis, Giardia intestinalis, Giardia lamblia, giardiaza, infekcja oportunistyczna, lek moczopędny, lek przeciwpasożytniczy, mebendazol, metronidazol, nawodnienie, nietolerancja laktozy, nitazoksanid, odwodnienie, opieka pielęgniarska, paromomycyna, pierwotniak, przewód pokarmowy, równowaga elektrolitowa, stolec, terapia płynowa, tinidazol, układ odpornościowy, wzdęcia, zakażenie, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipancrea 16 000 16 000 j. Ph. Eur. lipazy
Lipancrea 16 000 zawiera pankreatynę wieprzową o aktywności enzymatycznej: lipazy 16 000 j. Ph. Eur., amylazy 11 500 j. Ph. Eur. oraz proteaz 900 j. Ph. Eur. Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w badaniach klinicznych na ponad 900 pacjentach, gdzie najczęściej obserwowano łagodne lub umiarkowane zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia i biegunka. Częstość występowania tych objawów była porównywalna lub niższa niż w grupie placebo, a wiele z nich wiązało się z chorobą podstawową. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłanie w postaci kolonopatii włókniejącej, prowadzącej do zwężenia odcinka krętniczo-kątniczego i jelita grubego, zwłaszcza u pacjentów z mukowiscydozą stosujących wysokie dawki pankreatyny.
Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie życia i manifestują się głównie objawami skórnymi (wysypka, świąd, pokrzywka), ale mogą również obejmować układ oddechowy i krążenia. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. U pacjentów pediatrycznych nie zaobserwowano specyficznych działań niepożądanych, a profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych. W celu optymalizacji bezpieczeństwa terapii zaleca się monitorowanie i zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego. Modyfikacje dawkowania i leczenie objawowe mogą być konieczne w przypadku utrzymujących się zaburzeń żołądkowo-jelitowych.
amylaza, biegunka, ból brzucha, jakość życia, kolonopatia włókniejąca, lipaza, mukowiscydoza, niedrożność jelit, nudności, pankreatyna, pokrzywka, proteaza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zwężenie krętniczo-kątnicze, zwłóknienie torbielowate trzustki - Leksykon substancji czynnych
Mniszek lekarski – Wskazania do stosowania
Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) jest stosowany w medycynie tradycyjnej głównie w leczeniu zaburzeń trawiennych, takich jak dyspepsja, uczucie pełności, wzdęcia oraz niedostateczne wydzielanie żółci i soku żołądkowego. Preparaty zawierające ziele i korzeń mniszka, np. Hepatosan fix (0,7 g w saszetce) oraz Cholitol (25 g soku na 100 g płynu doustnego), wykazują działanie żółciopędne i wspomagające procesy trawienne. Tabletki przeciw niestrawności Labofarm, zawierające 150 mg korzenia mniszka z owocem kminku, są tradycyjnie stosowane w podobnych wskazaniach. Kompleksowe preparaty, takie jak Imupret N i Limfodrenaż-Pascoe Basic, wykorzystują mniszek lekarski jako składnik wspierający układ odpornościowy i limfatyczny, szczególnie w profilaktyce i leczeniu przeziębień oraz infekcji górnych dróg oddechowych.
dysfunkcja układu pokarmowego, dyspepsja, infekcja górnych dróg oddechowych, krople doustne, mniszek lekarski, niedostateczne wydzielanie żółci, niestrawność, niewystarczające wydzielanie soku żołądkowego, niewystarczające wydzielanie żółci, objawy dyspeptyczne, płyn doustny, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, preparat złożony, sok z mniszka lekarskiego, środek żółciopędny, Taraxacum officinale, uczucie pełności w żołądku, układ limfatyczny, układ odpornościowy, wyciąg z mniszka lekarskiego, wyciąg złożony, wzdęcia, zaburzenia trawienne, ziele i korzeń mniszka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibupar forte 400 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej i podostrej ibuprofenu, substancji czynnej w Ibupar forte 400 mg, przeprowadzone na szczurach wykazały objawy toksyczności przy dawkach od 0,25 g/kg do 6,5 g/kg masy ciała, takie jak krwiomocz, krwawa biegunka, wzdęcia, obniżenie pragnienia i łaknienia. W dawkach terapeutycznych mieszczących się w zakresie 20-80 mg/kg masy ciała na dobę nie zaobserwowano tych działań niepożądanych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa leku w warunkach przedklinicznych.
dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, ibuprofen, krwawa biegunka, krwiomocz, model zwierzęcy, obniżenie łaknienia, obniżenie pragnienia, parametry hematologiczne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, toksyczność ostra i podostra, układ krwiotwórczy, układ moczowy, wzdęcia - Leksykon substancji czynnych
Kruszyna – Wskazania do stosowania
Kora kruszyny (Rhamnus frangula L.) zawiera związki antranoidowe o działaniu przeczyszczającym, stosowane głównie w krótkotrwałym leczeniu sporadycznych zaparć. Mechanizm działania opiera się na drażnieniu śluzówki jelita grubego i stymulacji perystaltyki. Preparaty takie jak Alax (42 mg wyciągu suchego kory kruszyny, 10-15 mg antranoidów/tabletkę), Normosan (16,4-23,6 g kory w 100 g mieszanki, 22,02-29,79 mg antrapochodnych/1,4 g), Normosan fix (0,230-0,330 g kory/saszetkę, 22,02-29,79 mg antrapochodnych) oraz Radirex PLUS (10 g ekstraktu płynnego w 100 g syropu, 12,7 mg antranoidów/15 ml) różnią się formą podania i składem, co pozwala na indywidualizację terapii. Preparat Tabletki przeciw niestrawności Labofarm (60 mg sproszkowanej kory, 3,8 mg glukofrangulin/tabletkę) wykazuje dodatkowo działanie wspomagające procesy trawienne, stosowany w dolegliwościach takich jak uczucie pełności, wzdęcia czy niewystarczające wydzielanie żółci i soku żołądkowego.
aloina, antrapochodne, działanie drażniące, działanie przeczyszczające, ekstrakt płynny, glukofrangulin A, kora kruszyny, liść aloesu, perystaltyka, preparat złożony, proces trawienny, śluzówka jelita grubego, sok żołądkowy, uczucie pełności w żołądku, wyciąg suchy, wydzielanie żółci, wzdęcia, zaburzenie procesu trawienia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaparcie, związki antranoidowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diosminum Aflofarm 500 mg
Lek Diosminum Aflofarm w dawce 500 mg w formie tabletek może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, głównie rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). W obrębie układu pokarmowego obserwowano biegunkę, niestrawność, nudności oraz wymioty, które zwykle nie wymagają przerwania terapii. W zakresie układu nerwowego rzadko występują zawroty głowy, ból głowy oraz złe samopoczucie, które mają charakter przemijający. Reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka, mogą pojawić się o różnym nasileniu i lokalizacji, jednak nie stanowią przeciwwskazania do kontynuacji leczenia.
biegunka, ból głowy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, diosminum, dyskomfort, działanie niepożądane, klasyfikacja układów i narządów, niestrawność, nudności, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Kwiat cynamonowca – Wskazania do stosowania
Kwiat cynamonowca (Cinnamomum cassia) w preparacie Melisana Klosterfrau Original występuje w ilości 36 mg na 100 ml produktu, rozpuszczony w 66,8% (V/V) etanolu. Preparat ten jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym, wykorzystywanym w leczeniu stanów psychosomatycznych, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na zmiany pogody, zaburzeń zasypiania o charakterze okresowym, a także w nerwowych zaburzeniach czynności przewodu pokarmowego, takich jak wzdęcia i bóle brzucha. Ponadto preparat wspomaga łagodzenie objawów przeziębienia i grypy oraz może być stosowany miejscowo na skórę w celu zmniejszenia mniej nasilonych nerwobólów i bólów mięśni po wysiłku fizycznym. Działanie kwiatów cynamonowca jest synergistyczne z innymi składnikami preparatu, co umożliwia wielokierunkowe oddziaływanie na dolegliwości psychosomatyczne, gastryczne oraz infekcyjne.
bezsenność, ból mięśni powysiłkowy, galanga, goryczka, imbir lekarski, infekcja górnych dróg oddechowych, kwiat cynamonowca, lek roślinny, melisa lekarska, meteoropatia, nerwoból, olejki lotne, płyn doustny, produkt leczniczy roślinny, przeziębienie, wzdęcia, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia psychosomatyczne, zaburzenia zasypiania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adeksa 50 mg
Lek Adeksa zawiera akarbozę w dawce 50 mg i jest stosowany w terapii cukrzycy typu 2, zawsze w połączeniu z dietą diabetyczną i aktywnością fizyczną. Dawkowanie jest indywidualizowane, rozpoczynając od 50 mg raz dziennie, stopniowo zwiększając do docelowej dawki 3 × 100 mg na dobę w ciągu około 3 miesięcy, co pozwala na lepszą tolerancję i minimalizację działań niepożądanych, zwłaszcza wzdęć. Zalecany schemat dawkowania obejmuje stopniowe zwiększanie liczby dawek przy posiłkach: od 1 × 50 mg na kolację przez 3 dni, do 3 × 100 mg na dobę od 4 do 8 tygodnia. Średnia dzienna dawka wynosi 300 mg, co odpowiada 3 tabletkam Adeksa 100 mg lub 6 tabletkom Adeksa 50 mg dziennie. Lek należy przyjmować bezpośrednio przed lub wraz z pierwszymi kęsami posiłku, aby zapewnić skuteczność działania.
Adeksa, akarbozy, charakterystyka produktu leczniczego, cukrzyca typu 2, dieta cukrzycowa, dieta diabetyczna, działanie niepożądane, intensyfikacja leczenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw niepożądany, pacjent w podeszłym wieku, przewód pokarmowy, środki ostrożności, substancja czynna, wzdęcia - Leksykon substancji czynnych
Laktuloza – Działania niepożądane
Laktuloza, stosowana w leczeniu zaparć oraz encefalopatii wątrobowej, wykazuje dobrze udokumentowany profil działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się biegunkę (≥1/10), wzdęcia, bóle brzucha, nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), które zwykle ustępują po kilku dniach terapii lub po zmniejszeniu dawki. W przypadku długotrwałego stosowania dużych dawek, szczególnie w encefalopatii wątrobowej, istnieje ryzyko zaburzeń równowagi elektrolitowej, takich jak hipokaliemia, hiponatremia lub hipernatremia, które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i neurologicznych. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości (≥1/10000 do <1/1000) oraz objawy dermatologiczne, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka (<1/10000). W preparatach różnych producentów odnotowano także pojedyncze przypadki odmy pęcherzykowej jelit przy dużych dawkach.
badanie kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, działania niepożądane przewodu pokarmowego, encefalopatia wątrobowa, hipernatremia, hipokaliemia, hiponatremia, laktuloza, nadwrażliwość, nudności i wymioty, odma pęcherzykowa jelit, reakcja anafilaktyczna, skurcz jelita, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowe - Leksykon substancji czynnych
Liść mięty – Właściwości farmakodynamiczne
Liść mięty pieprzowej (Menthae piperitae folium) jest kluczowym składnikiem nalewki ekstrahowanej 90% etanolem (V/V), stanowiącej 10% preparatu Gastrobonisol. Zawiera olejek eteryczny z mentolem, flawonoidy, fenolokwasy i garbniki, które synergistycznie pobudzają wydzielanie soków trawiennych, w tym kwasu solnego, pepsyny oraz śluzu żołądkowego. Mentol aktywuje receptory TRPM8, poprawiając ukrwienie błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz wykazuje działanie spazmolityczne, zmniejszając napięcie mięśni gładkich i łagodząc bóle skurczowe. Całkowita zawartość etanolu w produkcie wynosi 50-60% (V/V), co zwiększa biodostępność substancji czynnych.
biodostępność substancji czynnych, dyspepsja, działanie rozgrzewające, działanie spazmolityczne, działanie synergistyczne, ekstrakcja etanolem, fenolokwasy, flawonoidy, garbniki, kwas solny, liść mięty pieprzowej, mentol, nalewka z liścia mięty, napięcie mięśni gładkich, olejek eteryczny, pepsyna, receptory TRPM8, śluz żołądkowy, wydzielanie soków trawiennych, wzdęcia, zaburzenia trawienia - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy – Wskazania do stosowania
Owocnia pomarańczy (Citrus aurantium L. ssp. aurantium) jest jednym z 13 składników roślinnych preparatu Melisana Klosterfrau Original, występującym w ilości 714 mg na 100 ml produktu. Stanowi istotny komponent mieszaniny olejków lotnych, których łączna zawartość wynosi 65 mg na 100 ml, rozpuszczonych w 66,8% (V/V) etanolu. Preparat jest stosowany doustnie w leczeniu stanów psychosomatycznych, zaburzeń snu, dolegliwości żołądkowo-jelitowych o podłożu nerwowym oraz wspomagająco w infekcjach górnych dróg oddechowych. Owocnia pomarańczy działa synergistycznie z innymi składnikami, takimi jak liście melisy, kłącze omanu czy korzeń arcydzięgla, co podkreśla konieczność rozpatrywania efektu terapeutycznego w kontekście całej mieszaniny.
ból mięśniowy, Citrus aurantium, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, infekcja górnych dróg oddechowych, kłącze imbiru, kłącze omanu, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, liść melisy, meteoropatia, nerwoból, olejki lotne, owocnia pomarańczy, przeziębienie, tradycyjny produkt leczniczy, wskazanie kliniczne, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia snu, zaburzenie psychosomatyczne - Leksykon substancji czynnych
Akamprozat – Działania niepożądane
Akamprozat, stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu (produkt Campral, 333 mg tabletki powlekane dojelitowe), wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka (bardzo często, ≥1/10 pacjentów), ból brzucha, nudności, wymioty oraz wzdęcia (często, ≥1/100 do <1/10 pacjentów). Działania te mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub z chorobami współistniejącymi. Ponadto, często występują reakcje skórne, takie jak świąd i wysypka plamisto-grudkowa (często, ≥1/100 do <1/10), a także rzadziej wykwity pęcherzykowo-pęcherzowe o nieznanej częstości, które mogą wskazywać na poważniejsze powikłania dermatologiczne. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne, stanowiące zagrożenie życia i wymagające natychmiastowej interwencji.
adrenalina, akamprozat, biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, impotencja, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oziębłość płciowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świąd skóry, tabletki powlekane dojelitowe, toksyczna nekroliza naskórka, uzależnienie od alkoholu, wstrząs anafilaktyczny, wykwit pęcherzykowo-pęcherzowy, wymioty, wysypka plamisto-grudkowa, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszone libido, zwiększone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lutezin 100 mg
Analiza działań niepożądanych progesteronu dopochwowego w postaci tabletek Lutezin 100 mg wykazała, że najczęściej obserwowanymi efektami ubocznymi są bóle głowy oraz zaburzenia sromu i pochwy, występujące u 1,5% pacjentek, a także skurcze macicy u 1,4% pacjentek. Zaburzenia sromu i pochwy obejmują objawy takie jak dyskomfort, pieczenie, upławy, suchość i krwawienie. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, senność, zmęczenie), przewodu pokarmowego (wzdęcia, ból brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty) oraz skóry i tkanki podskórnej (pokrzywka, wysypka) klasyfikowane są jako niezbyt częste (częstość >1/1000 do <1/100). Zaburzenia sutka, takie jak ból, obrzęk i tkliwość, wystąpiły sporadycznie u 0,4% pacjentek.
ból głowy, grzybica pochwy, krwawienie z pochwy, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk, pieczenie pochwy, pokrzywka, progesteron dopochwowy, reakcja nadwrażliwości, skurcz macicy, tkliwość piersi, upławy, wzdęcia, zaburzenia sromu i pochwy, zaburzenia sutka, zaburzenia układu nerwowego, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Pantetonian wapnia – Działania niepożądane
Pantetonian wapnia, będący solą wapniową kwasu pantotenowego (witamina B5), jest składnikiem preparatów Sylimarol Vita 80 i Sylimarol Vita 150, które zawierają również wyciąg z ostropestu plamistego oraz inne witaminy z grupy B. Profil bezpieczeństwa pantetonianu wapnia jest korzystny, jednak może on wywoływać łagodne i przejściowe działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak łagodne działanie przeczyszczające (zwiększona perystaltyka jelit z częstszymi wypróżnieniami o miękkiej konsystencji) oraz inne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia i zaburzenia trawienia. Częstotliwość występowania tych objawów nie została precyzyjnie określona, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej podczas terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, dyskomfort jamy brzusznej, działania niepożądane, działanie przeczyszczające, farmakovigilance, kwas pantotenowy, nudności, ostropest plamisty, pantetonian wapnia, perystaltyka jelit, profil bezpieczeństwa, układ pokarmowy, witamina B5, witaminy z grupy B, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Zatoki Tabs 200 mg + 6,1 mg
Ibuprom Zatoki Tabs zawierający 200 mg ibuprofenu i 6,1 mg chlorowodorku fenylefryny wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są zależne od dawki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, bóle brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, zaparcia oraz niewielkie krwawienia, które mogą prowadzić do niedokrwistości. Poważniejsze powikłania, choć rzadsze, obejmują owrzodzenia, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej oraz zaostrzenie choroby Crohna i zapalenia okrężnicy. Dawkowanie do 1200 mg ibuprofenu na dobę w formie doustnej oraz do 1800 mg w formie czopków jest związane z tym profilem bezpieczeństwa. Ponadto, stosowanie ibuprofenu może prowadzić do obrzęków, nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz zwiększonego ryzyka incydentów zatorowo-zakrzepowych, zwłaszcza przy dawkach około 2400 mg/dobę.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek fenylefryny, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka uogólniona reakcja nadwrażliwości, depresja, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie, pancytopenia, perforacja, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stolec smolisty, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wymioty, wzdęcia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Węgiel aktywny – Dawkowanie i sposób podawania
Węgiel aktywny stosowany jest w leczeniu niestrawności, wzdęć, biegunek oraz zatruć lekami i substancjami chemicznymi, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała i nasilenia objawów. W niestrawności i wzdęciach u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zaleca się 4-6 kapsułek lub 3-4 tabletki preparatu Carbo Medicinalis VP kilka razy na dobę. W biegunce dawka waha się od 3-4 kapsułek jednorazowo do 15-30 kapsułek (3-6 g) podawanych co godzinę w postaci zawiesiny. W zatruciach lekami u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat stosuje się jednorazowo 10 kapsułek, powtarzając dawkę kilkakrotnie, a w cięższych przypadkach do 4-10 g (20-50 kapsułek) w postaci zawiesiny. Preparat Carbo Medicinalis MF podaje się w dawce 49-50 tabletek jednorazowo, a w ciężkich zatruć do 100 g. U dzieci poniżej 1. roku życia dawka wynosi 1 g/kg masy ciała, powtarzana co 4-6 godzin, podawana w formie zawiesiny.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bilobil 40 mg
Lek Bilobil 40 mg zawiera standaryzowany suchy wyciąg z liści miłorzębu japońskiego, dostarczający flawonoidów (8,8–10,8 mg), ginkgolidów A, B, C (1,12–1,36 mg) oraz bilobalidu (1,04–1,28 mg) na kapsułkę. Profil bezpieczeństwa preparatu jest korzystny, a działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000). Zidentyfikowano trzy główne kategorie działań niepożądanych: zaburzenia żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, nudności, biegunka, wzdęcia), bóle głowy o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu oraz reakcje alergiczne skórne (świąd, zaczerwienienie, obrzęk). Mechanizmy tych działań obejmują wpływ substancji czynnych na błonę śluzową przewodu pokarmowego, działanie wazoaktywne na naczynia mózgowe oraz nadwrażliwość na składniki wyciągu lub substancje pomocnicze.
biegunka, bilobalid, ból głowy, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, flawonoidy, ginkgolidy, interakcje lekowe, miłorząb japoński, naczynia mózgowe, nadwrażliwość, nietolerancja glukozy, nietolerancja laktozy, nudności, objawy neurologiczne, obrzęk skóry, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna skórna, reakcja dermatologiczna, rumień, suchy wyciąg z miłorzębu, świąd, świąd skóry, układ pokarmowy, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cortiment MMX 9 mg
Cortiment MMX zawiera 9 mg budezonidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, będącego glikokortykosteroidem o działaniu miejscowym w przewodzie pokarmowym. W badaniach klinicznych fazy II i III częstość działań niepożądanych przy dawce 9 mg/dobę była porównywalna do placebo, a większość objawów miała łagodne lub umiarkowane nasilenie. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o częstości „niezbyt często” (≥1/1000 do <1/100) obejmowały m.in. grypę, leukocytozę, bezsenność, bóle głowy, nudności, bóle brzucha, trądzik, bóle mięśni i pleców, zmęczenie oraz obrzęki obwodowe. Ponadto obserwowano zmniejszone stężenie kortyzolu we krwi, co wskazuje na możliwe działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidu mimo miejscowego podania.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból nadbrzusza, budezonid, ciężkie działanie niepożądane, depresja, drżenie, działanie miejscowe w przewodzie pokarmowym, glikokortykosteroid, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortyzol we krwi, leukocytoza, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, osutka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozdęcie brzucha, skurcz mięśni, suchość jamy ustnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trądzik, wybroczyny, wzdęcia, zaburzenie miesiączkowania, zaćma podtorebkowa, zawroty głowy, zespół Cushinga, zmiana nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omeprazole Noridem 40 mg
Omeprazole Noridem 40 mg, stosowany do infuzji, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące działania niepożądane (1-10% pacjentów) obejmują ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), DRESS oraz AGEP, które mogą stanowić zagrożenie życia. Rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenię, trombocytopenię, agranulocytozę i pancytopenię, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi u pacjentów długotrwale leczonych. Ponadto, rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie reakcje skórne, encefalopatia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omeprazol, osłabienie mięśniowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, polip żołądka, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wypadanie włosów, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rennie Fruit 680 mg + 80 mg
Rennie Fruit to lek zobojętniający kwas solny, zawierający 680 mg węglanu wapnia (272 mg wapnia) oraz 80 mg węglanu magnezu ciężkiego (20 mg magnezu) w jednej tabletce do ssania. Preparat jest wskazany do doraźnego leczenia objawów nadkwaśności soku żołądkowego, takich jak zgaga, niestrawność, wzdęcia, nudności, uczucie pełności w nadbrzuszu oraz odbijanie. Może być stosowany w krótkotrwałym łagodzeniu dyspepsji czynnościowej, objawów refluksu żołądkowo-przełykowego, a także jako uzupełnienie terapii przyczynowej w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Zawartość sodu w jednej tabletce jest niska (<1 mmol, tj. 23 mg), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dyspepsja czynnościowa, leczenie objawowe, nadkwaśność soku żołądkowego, niestrawność, nudności, objawy dyspeptyczne, odbijanie, opróżnianie żołądka, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, tabletka do ssania, uczucie pełności w nadbrzuszu, węglan magnezu ciężki, węglan wapnia, wzdęcia, zarzucanie treści żołądkowej, zgaga, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibupar 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ibuprofenu, substancji czynnej produktu Ibupar 200 mg, wykazały, że dawki ostre i podostre w zakresie 0,25-6,5 g/kg masy ciała u szczurów indukowały objawy takie jak krwiomocz, krwawa biegunka, wzdęcia oraz obniżenie pragnienia i łaknienia. Jednakże, przy dawkach terapeutycznych mieszczących się w zakresie 20-80 mg/kg masy ciała na dobę, nie zaobserwowano żadnych objawów toksyczności. Te wyniki wskazują na wyraźną granicę bezpieczeństwa między dawkami toksycznymi a terapeutycznymi, co jest istotne dla oceny ryzyka stosowania ibuprofenu u ludzi.
badanie kliniczne, badanie toksyczności, dawka letalna, ibuprofen, krwawa biegunka, krwiomocz, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie łaknienia, obniżenie pragnienia, parametry hematologiczne, przewód pokarmowy, tabletka drażowana, toksyczność ostra i podostra, toksyczność przedłużona, układ krwiotwórczy, wzdęcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stoperan 2 mg
Loperamidu chlorowodorek w dawce 2 mg, stosowany w preparacie Stoperan, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy rozpatrywać w kontekście leczenia zespołu biegunkowego. Do najczęściej zgłaszanych należą reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Bardzo rzadko obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, zmęczenie, senność), układu pokarmowego (zaparcia, nudności, wymioty, wzdęcia, ból brzucha, suchość w jamie ustnej), a także poważne powikłania, takie jak niedrożność jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy (megacolon toxicum) oraz ostre zapalenie trzustki o nieznanej częstości występowania, które może prowadzić do niewydolności wielonarządowej. Występują również rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy i toksyczna rozpływna martwica naskórka (zespół Lyella), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i hospitalizacji.
ból brzucha, loperamidu chlorowodorek, megacolon, megacolon toxicum, niedrożność jelit, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simet 80 mg
Lek Simet zawiera symetykon w dawce 80 mg na tabletkę do rozgryzania i żucia, będący mieszaniną dimetykonu i dwutlenku krzemu, klasyfikowany jako związek powierzchniowo czynny z grupy silikonów (kod ATC: A03AX13). Symetykon działa lokalnie w świetle przewodu pokarmowego, nie ulega wchłanianiu systemowemu i nie wykazuje działania drażniącego na błony śluzowe. Jego mechanizm polega na obniżeniu napięcia powierzchniowego na granicy faz między treścią pokarmową a pęcherzykami gazu, co prowadzi do łączenia się pęcherzyków w większe struktury ułatwiające ich eliminację.
absorpcja systemowa, czynnościowe zaburzenia przewodu pokarmowego, dimetykon, dwutlenek krzemu, działanie lokalne, enzymy trawienne, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, motoryka przewodu pokarmowego, napięcie powierzchniowe, pęcherzyki gazu, procesy trawienne, światło przewodu pokarmowego, symetykon, treść pokarmowa, wydalanie z organizmu, wzdęcia, związek powierzchniowo czynny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Furazek 100 mg
Furazek, zawierający furazydynę w dawce 100 mg, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się nudności (8%), bóle głowy (6%) oraz nadmierne oddawanie gazów (1,5%). Rzadziej (<1%) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak methemoglobinemia prowadząca do sinicy, niedokrwistość megaloblastyczna lub hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, a także neuropatia obwodowa, która może mieć ostry lub nieodwracalny przebieg, szczególnie u osób z niewydolnością nerek, cukrzycą, niedokrwistością, zaburzeniami elektrolitowymi lub niedoborem witaminy B. Ponadto, Furazek może wywoływać ostre i przewlekłe reakcje nadwrażliwości, w tym zwłóknienie płuc i śródmiąższowe zapalenie płuc, zwłaszcza u osób starszych stosujących lek powyżej 6 miesięcy.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, dyspepsja, furazydyna, łysienie, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra reakcja nadwrażliwości, pochodna nitrofuranu, pokrzywka, polekowe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, senność, sinica, skurcz mięśni, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, wymioty, wysięk opłucnowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenia widzenia, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urtix 330 mg
Lek Urtix, zawierający wyciąg z korzenia pokrzywy (Urtica dioica L., Urtica urens L. lub ich hybryd bądź mieszanin), charakteryzuje się stosunkowo dobrym profilem bezpieczeństwa. Niemniej jednak, stosowanie preparatu może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz skóry. Do najczęstszych objawów należą nudności, zgaga, uczucie pełności, wzdęcia oraz biegunka, które mają zazwyczaj łagodny przebieg. Reakcje skórne o charakterze uczuleniowym obejmują świąd, wysypkę oraz pokrzywkę. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana z powodu ograniczonych danych post-marketingowych.
bąble pokrzywkowe, biegunka, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyspepsja, działania niepożądane, korzeń pokrzywy, nudności, obrzęk skóry, pokrzywa zwyczajna, pokrzywka, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, uczucie pełności, wysypka, wzdęcia, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tribux Bio 100 mg
Tribux Bio, zawierający 100 mg trimebutyny maleinianu w jednej tabletce, jest wskazany do krótkotrwałego leczenia zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego, takich jak uczucie pełności, wzdęcia, nudności oraz bóle brzucha. Lek znajduje zastosowanie również w terapii zaburzeń czynnościowych układu pokarmowego wywołanych stresem, manifestujących się biegunką, zaparciami oraz bólami brzucha. Preparat działa objawowo, poprawiając komfort pacjenta poprzez regulację motoryki przewodu pokarmowego, jednak nie zastępuje diagnostyki i leczenia przyczynowego poważniejszych schorzeń.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibum Forte Pure 200 mg/5 ml
Ibum Forte Pure w postaci zawiesiny doustnej zawiera 200 mg ibuprofenu w 5 ml produktu. Ibuprofen, jak inne NLPZ, może wywoływać działania niepożądane, z których najczęstsze dotyczą układu żołądkowo-jelitowego, obejmując nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, bóle brzucha, a także poważniejsze powikłania jak choroba wrzodowa, perforacja czy krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Dodatkowo mogą wystąpić smoliste stolce i krwawe wymioty wskazujące na krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Ibuprofen może także zaostrzać zapalenie jelita grubego i chorobę Leśniowskiego-Crohna. Wysokie dawki (do 2400 mg/dobę) wiążą się z niewielkim wzrostem ryzyka tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawe wymioty, leukopenia, martwicze zapalenie powięzi, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, nudności i wymioty, objaw grypopodobny, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, smolisty stolec, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wzdęcia, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zaparcia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Dimetikon – Właściwości farmakodynamiczne
Dimetikon, należący do grupy leków stosowanych w czynnościowych zaburzeniach jelit (kod ATC: A03AX13), wykazuje unikatowe działanie farmakodynamiczne oparte na fizykochemicznej zdolności do zmiany napięcia powierzchniowego gazów w przewodzie pokarmowym. Jego mechanizm polega na rozdrabnianiu większych baniek gazów na mniejsze pęcherzyki, co ułatwia ich eliminację przez wchłanianie lub wydalanie, bez wchłaniania ogólnoustrojowego i wpływu na fizjologiczną florę jelitową. Preparaty zawierające dimetikon, takie jak Esputicon (dawki 50 mg, 200 mg w kapsułkach miękkich oraz 980 mg/g w kroplach doustnych), stosowane są w monoterapii w celu łagodzenia wzdęć i redukcji nadmiaru gazów, co przekłada się na zmniejszenie dyskomfortu i bólu w obrębie przewodu pokarmowego.
biegunka, dimetikon, dwutlenek krzemu, dyskomfort brzuszny, działanie przeciwpieniące, ekosystem jelitowy, flora bakteryjna, flora jelitowa, homeostaza mikrobiologiczna, loperamid, nagromadzenie gazów, oddawanie wiatrów, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż jelitowy, perystaltyka propulsywna, przewód pokarmowy, receptor opioidowy, skurcz brzucha, symetikon, wchłanianie elektrolitów, właściwość fizykochemiczna, wzdęcia, zaburzenie jelit, związek opioidowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Esputicon 200 mg
Esputicon w postaci kapsułek miękkich zawiera dimetikon w dawce 200 mg jako substancję czynną, stosowany jest w terapii dolegliwości wynikających z nadmiernego nagromadzenia gazów w przewodzie pokarmowym. Kapsułki mają okrągły kształt, słomkową barwę oraz gładką powierzchnię z widoczną spoiną, a ich zawartość jest bezbarwna, możliwie lekko mętna. Substancje pomocnicze to żelatyna (otoczka), glicerol (E422) nadający elastyczność, krzemionka koloidalna bezwodna jako środek przeciwzbrylający oraz woda oczyszczona. Postać farmaceutyczna umożliwia łatwe podanie oraz stopniowe uwalnianie dimetikonu w przewodzie pokarmowym.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan max 15 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów stosujących dawki 7,5 lub 15 mg doustnie do roku. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują zaburzenia takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz poważniejsze powikłania, w tym chorobę wrzodową, perforację i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne o ciężkim przebiegu, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Ponadto, stosowanie meloksykamu może wiązać się z ryzykiem wystąpienia obrzęków, nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu i wyższych dawkach.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, dyspepsja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, stolce smoliste, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wymioty, wzdęcia, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenia nastroju, zaburzenia widzenia, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mifoglame 50 mg
Mifoglame, zawierający sytagliptynę w dawce 50 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najpoważniejsze z nich to ostre i martwicze zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, które mogą stanowić zagrożenie życia. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%). Inne działania niepożądane obejmują trombocytopenię (rzadko), bóle głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), śródmiąższową chorobę płuc, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzenia nerek, w tym ostrą niewydolność nerek. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 2 jest porównywalny do dorosłych.
anafilaksja, artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból stawów, ciężka hipoglikemia, ciężkie działanie niepożądane, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina, krwotoczne zapalenie trzustki, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, sytagliptyna, trombocytopenia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon substancji czynnych
Loperamid – Wskazania do stosowania
Loperamid jest lekiem przeciwbiegunkowym stosowanym objawowo w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 lub 12 lat, w zależności od preparatu. Preparaty takie jak Aurostop, Lopacut, Loperamide Aurovitas i Loperamide Grindeks są wskazane u pacjentów powyżej 12 roku życia, natomiast Loperamid APTEO MED, Loperamid Dr. Max, Loperamid WZF, Stoperan, Stoperan FAST oraz Stoperan Junior (roztwór doustny) mogą być stosowane u dzieci od 6 lat. W leczeniu biegunki przewlekłej preparaty takie jak Dissenten, Imodium Instant, Laremid, Loper, Loperamid APTEO MED i inne mają wyraźne wskazania, przy czym Dissenten jest dedykowany zaostrzeniom biegunki przewlekłej. W przypadku biegunki związanej z zespołem jelita drażliwego (IBS) u dorosłych (≥18 lat) stosuje się preparaty Imodium Instant, Loperamid APTEO MED oraz Stoperan S, z tym że Stoperan S zawiera dodatkowo symetykon (125 mg dimetykonu), co jest korzystne przy towarzyszących wzdęciach i dyskomforcie gazowym.
- Leksykon substancji czynnych
Wapnia laktobionian – Przedawkowanie
Wapnia laktobionian, stosowany w preparatach takich jak Calcium Hasco (różne smaki) oraz Calcium Polfarmex o smaku bananowym, wykazuje relatywne bezpieczeństwo, jednak przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha i wzdęcia. Objawy te są główną manifestacją kliniczną nadmiernej ekspozycji na wapń. Hiperkalcemia (>2,6 mmol/l) jest rzadkim powikłaniem, występującym głównie u pacjentów przyjmujących duże dawki witaminy D, co zwiększa wchłanianie wapnia i ryzyko toksyczności. Warto podkreślić, że dawki wywołujące objawy nie zostały precyzyjnie określone w dostępnych charakterystykach produktów leczniczych.
ból brzucha, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyskomfort nadbrzusza, działanie przeczyszczające, fosforany doustne, hiperkalcemia, monitoring wapnia, objawy żołądkowo-jelitowe, odruch wymiotny, preparat wapniowy, siarczan magnezu, stężenie wapnia w surowicy, wapnia glukonolaktobionian bezwodny, wapnia laktobionian, wiązanie wapnia, wymioty, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Owoc anyżu – Wskazania do stosowania
Owoc anyżu (Pimpinella anisum L., fructus) jest substancją czynną tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, dostępnych w formie ziół sypkich (1 g/g) lub saszetek (2 g/saszetka). Wskazany jest do objawowego leczenia łagodnych, skurczowych dolegliwości żołądkowo-jelitowych, zwłaszcza w przypadku wzdęć i wzdęć z oddawaniem gazów. Mechanizm działania opiera się na rozkurczowym wpływie na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, co ułatwia usuwanie nagromadzonych gazów i łagodzi uczucie pełności oraz rozpierania w jamie brzusznej.
błona śluzowa dróg oddechowych, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie przeciwzapalne, działanie wiatropędne, gazy w przewodzie pokarmowym, gęsty śluz, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel mokry, kaszel produktywny, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, oddawanie wiatrów, odkrztuszanie wydzieliny, owoc anyżu, przeziębienie, środek wykrztuśny, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwości sekretolityczne, wzdęcia - Leksykon substancji czynnych
Bikalutamid – Działania niepożądane
Bikalutamid, niesteroidowy antyandrogen stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się niedokrwistość (≥1/10), zawroty głowy (≥1/10), uderzenia gorąca (≥1/10), bóle brzucha, zaparcia i nudności (≥1/10), krwiomocz (≥1/10), ginekomastię i tkliwość piersi (≥1/10), osłabienie i obrzęki (≥1/10). Często występują także zmniejszenie apetytu, depresja, zmniejszenie libido, senność, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, hepatotoksyczność, żółtaczka, hipertransaminazemia, łysienie, wysypka, suchość skóry, świąd oraz zaburzenia erekcji (≥1/100 do <1/10). Rzadziej notuje się reakcje nadwrażliwości, śródmiąższową chorobę płuc, niewydolność wątroby, nadwrażliwość na światło (≥1/10 000 do <1/1 000). Wydłużenie odstępu QT o nieznanej częstości stanowi istotne ryzyko arytmii. Działania te mogą znacząco wpływać na jakość życia pacjentów i wymagają szczegółowej oceny klinicznej oraz monitorowania.
agonista LHRH, bikalutamid, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, depresja, ginekomastia, hepatotoksyczność, hipertransaminazemia, impotencja, krwiomocz, łysienie, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy antyandrogen, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość skóry, świąd, tkliwość piersi, uderzenia gorąca, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ondansetron B. Braun 0,08 mg/ml
Przedawkowanie ondansetronu wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań, zwłaszcza kardiologicznych, takich jak wydłużenie odstępu QT zależne od dawki, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, w tym przejściowego bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia oraz epizodów naczynioruchowych związanych z czynnością nerwu błędnego. Objawy kliniczne obejmują również zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, zaburzenia akomodacji), ciężkie zaparcia oraz niedociśnienie tętnicze manifestujące się zawrotami głowy i omdleniami. W przypadku przedawkowania u dorosłych, objawy ustępują po wdrożeniu leczenia objawowego i podtrzymującego, które obejmuje monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego, tętna oraz częstości oddechów.
blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, diplopia, dysfunkcja nerwu błędnego, EKG, funkcje życiowe, gorączka, nadpobudliwość nerwowo-mięśniowa, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, niestabilność autonomiczna, niewyraźne widzenie, odstęp QT, omdlenie, ondansetron, wzdęcia, zaburzenia akomodacji oka, zaburzenia przewodnictwa serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zaparcia, zapis EKG, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
łuska cebuli – Działania niepożądane
Łuska cebuli (Alium cepa L., squama), będąca składnikiem preparatów złożonych takich jak Fitolizyna, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje alergiczne układu immunologicznego, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka oraz alergiczny nieżyt nosa, o częstości występowania nieznanej. Ze strony układu nerwowego mogą pojawić się zawroty głowy, a ze strony przewodu pokarmowego nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia, również o nieznanej częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na nadwrażliwość na promieniowanie UV, prowadzącą do reakcji fototoksycznych i fotoalergicznych, które mogą skutkować rumieniem, obrzękiem, pęcherzami i złuszczaniem skóry. Objawy te mogą mieć umiarkowany do ciężkiego stopień nasilenia i wymagają unikania ekspozycji na światło słoneczne lub sztuczne źródła UV.
alergiczny nieżyt nosa, biegunka, Fitolizyna, hiperpigmentacja, łuska cebuli, nadwrażliwość na promienie UV, nadwrażliwość typu I, nudności, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, rośliny czosnkowate, starzenie się skóry, świąd, terminologia MedDRA, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia równowagi, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Loperamid – Działania niepożądane
Loperamid jest szeroko stosowanym lekiem w terapii ostrej i przewlekłej biegunki, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaparcia (2,7% w ostrej biegunce, 2,2% w przewlekłej), wzdęcia (1,7% i 2,8%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1-1,2%). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, toksyczne rozszerzenie okrężnicy (megacolon toxicum), niedrożność jelita, ostre zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną nekrolizę naskórka, a także obrzęk naczynioruchowy i zatrzymanie moczu. Objawy tych powikłań mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. W populacji pediatrycznej (10 dni – 13 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, bez specyficznych działań niepożądanych.
ataksja, badanie kliniczne, ból głowy, duszność, hipotensja, kserostomia, loperamid, megacolon toxicum, mioza, niedrożność jelit, niedrożność porażenna jelit, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, perforacja jelita, pokrzywka, populacja pediatryczna, przerost prostaty, przewlekła biegunka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, utrata przytomności, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zapalenie otrzewnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loper 2 mg
Loper zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku i jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. Bezpieczeństwo leku oceniono w 31 badaniach klinicznych na 3076 pacjentach ≥12 lat, gdzie najczęstsze działania niepożądane (≥1%) to zatwardzenie (2,7% w ostrej, 2,2% w przewlekłej biegunce), wzdęcia (1,7% i 2%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1% i 1,2%). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%). Wśród poważnych działań wymienia się reakcje anafilaktyczne, niedrożność jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka) oraz ostre zapalenie trzustki. Profil bezpieczeństwa u dzieci (10 dni – 13 lat, N=607) jest zgodny z dorosłymi.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, glossodynia, hipertonia, leki przeciwbiegunkowe, loperamid, niedrożność jelita, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, otępienie, perforacja jelit, pokrzywka, przewlekła biegunka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zatrzymanie moczu, zatwardzenie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Liść Melisy 2,0 g/saszetkę
Liść melisy (Melissa officinalis L., folium) w formie ziół do zaparzania w saszetkach (2,0 g/saszetkę) jest stosowany w medycynie naturalnej głównie w łagodzeniu objawów stresu psychicznego, takich jak niepokój, napięcie nerwowe oraz łagodne stany lękowe. Preparat wykazuje działanie uspokajające i sedatywne, co sprzyja regulacji rytmu dobowego oraz ułatwia zasypianie bez wywoływania silnych efektów nasennych charakterystycznych dla syntetycznych leków. Melisa jest również wskazana w leczeniu trudności z inicjacją snu, niepokojów nocnych oraz płytkiego snu, przyczyniając się do przywrócenia równowagi psychicznej pacjenta.
bezsenność, dolegliwości układu pokarmowego, dyskomfort w jamie brzusznej, dyspepsja czynnościowa, działanie karminatywne, działanie sedatywne, flatulencja, gazy jelitowe, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, napięcie nerwowe, niepokój, niestrawność, rytm dobowy, skurcz jelit, stan lękowy, stres psychiczny, właściwości uspokajające, wzdęcia, ziołolecznictwo - Leksykon substancji czynnych
Rumianek – Wskazania do stosowania
Rumianek (Matricaria recutita L.) jest szeroko stosowanym surowcem roślinnym o udokumentowanych właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych, spazmolitycznych oraz łagodzących podrażnienia. W gastroenterologii znajduje zastosowanie w łagodnych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych, takich jak wzdęcia i skurcze o niewielkim nasileniu, m.in. w preparacie Gastrosan fix zawierającym 1,00 g kwiatu rumianku, 0,66 g korzenia prawoślazu oraz 0,34 g liścia mięty pieprzowej na saszetkę. W stomatologii rumianek jest wykorzystywany w leczeniu stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła, w tym zapalenia dziąseł i powierzchniowego zapalenia przyzębia, np. w preparacie Dentosept (wyciąg z koszyczka rumianku i innych ziół) oraz w Dentinox N (15% nalewka z rumianku, 0,34% lidokaina), stosowanym w łagodzeniu dolegliwości związanych z wyrzynaniem się zębów mlecznych.
bezsenność, czyrak, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie nasenne, działanie przeciwzapalne, działanie uspokajające, krwawienie dziąseł, menopauza, nadwrażliwość, nalewka rumiankowa, napięcie nerwowe, narządy płciowe żeńskie, oparzenie słoneczne, parodontoza, pobudliwość nerwowa, podrażnienie dziąseł, podrażnienie skóry, przeziębienie, rana powierzchniowa, skurcze przewodu pokarmowego, stan zapalny, wyrzynanie zębów mlecznych, wzdęcia, zaburzenia snu, zaburzenia trawienia, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej i gardła, zapalenie języka, zapalenie przewodu pokarmowego, zapalenie przyzębia, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nasiona Lnu –
Przedawkowanie nasion lnu może prowadzić do istotnych objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia oraz potencjalnie zagrażająca niedrożność jelit. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierne pęcznienie nasion w przewodzie pokarmowym oraz nasilona fermentacja bakteryjna wysokobłonnikowej masy, co skutkuje zwiększonym wytwarzaniem gazów i ryzykiem tworzenia zbitych złogów blokujących światło jelita. Klinicznie objawia się to uczuciem pełności, bólem brzucha, wymiotami oraz zatrzymaniem gazów i stolca, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza w przypadku pełnej niedrożności.
dolegliwości przewodu pokarmowego, dysfagia, dyskomfort jamy brzusznej, fermentacja bakteryjna, interwencja chirurgiczna, leczenie objawowe, lek przeciwwzdęciowy, lek rozkurczowy, macerat z nasion lnu, nawodnienie pacjenta, niedrożność jelit, odwodnienie, pasaż treści jelitowej, pęcznienie nasion, przewlekłe zaparcia, wzdęcia, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia połykania, zatrzymanie stolca, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Alona – Wskazania do stosowania
Alona, wyciąg z Aloe ferox Miller, jest substancją aktywną zawartą w preparacie Boldovera, charakteryzującą się zawartością hydroksyantrachinonów w przeliczeniu na aloinę w ilości 3,150-3,745 mg na tabletkę, co odpowiada 15 mg wyciągu suchego. Preparat jest tradycyjnie stosowany w leczeniu zaburzeń trawienia, takich jak wzdęcia, uczucie pełności i odbijanie, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją wydzielania żółci oraz po cholecystektomii. Ponadto, alona wykazuje działanie rozkurczowe na mięśniówkę gładką przewodu pokarmowego, co czyni ją użyteczną w łagodzeniu lekkich skurczowych dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Istotnym wskazaniem jest także regulacja częstości wypróżnień w przypadku sporadycznych zaparć, zwłaszcza adaptacyjnych, związanych ze zmianą diety lub miejsca pobytu, dzięki przeczyszczającemu działaniu hydroksyantrachinonów. Preparat Boldovera dostępny jest w formie tabletek doustnych o charakterystycznym szaro-zielonkawym kolorze, zawierających oprócz alony także 10 mg wyciągu z ziela dymnicy (Fumariae officinalis L. herbae) oraz 1 mg boldyny na tabletkę, co może wpływać na efekt terapeutyczny. Ważnym aspektem jest obecność sacharozy w ilości 110,15 mg na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów lub cukrzycą. Alona jest wskazana u pacjentów z zaburzeniami trawienia wynikającymi z nieprawidłowego wydzielania żółci, po cholecystektomii, z lekkimi skurczowymi dolegliwościami przewodu pokarmowego oraz z sporadycznymi zaparciami adaptacyjnymi, jednak nie jest zalecana w przewlekłych zaparciach.
alona, boldyna, cholecystektomia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dymnica lekarska, dyspepsja, działanie przeczyszczające, hydroksyantrachinony, nietolerancja cukrów, odbijanie, regulacja wypróżnień, uczucie pełności, wyciąg z dymnicy, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia wydzielania żółci, zaparcia sporadyczne - Leksykon substancji czynnych
Ziele nawłoci pospolitej – Działania niepożądane
Ziele nawłoci pospolitej (Solidago virgaurea L.), stosowane w preparatach takich jak Ziele Nawłoci czy Krople złożone Solidaginis, wykazuje ogólnie dobry profil bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą nudności, zgaga, uczucie pełności, wzdęcia oraz biegunka. Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona w dokumentacji medycznej. Ponadto, u pacjentów z predyspozycjami do alergii, zwłaszcza uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae) lub lateks, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, manifestujące się wysypką, świądem, pokrzywką, a w cięższych przypadkach obrzękiem naczynioruchowym lub reakcją anafilaktyczną.
astrowate, biegunka, farmakovigilance, Krople złożone Solidaginis, lateks, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, Solidago virgaurea, świąd, uczucie pełności, układ pokarmowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zarzucanie treści żołądkowej, zgaga, ziele nawłoci pospolitej