pimozyd
Pimozyd to lek przeciwpsychotyczny z grupy leków przeciwpsychotycznych pierwszej generacji (typowych), będący pochodną difenylbutylopiperydyny. Mechanizm jego działania polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminowych D2 w układzie mezolimbicznym i nigrostriatalnym.
Pimozyd jest stosowany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, zaburzeń psychotycznych oraz zespołu Tourette’a. Wykazuje silne działanie przeciwpsychotyczne przy stosunkowo niewielkim efekcie sedatywnym. Lek charakteryzuje się długim okresem półtrwania (około 55 godzin), co pozwala na dawkowanie raz na dobę.
Do najczęstszych działań niepożądanych pimozydu należą objawy pozapiramidowe (parkinsonizm polekowy, akatyzja, dystonia), wydłużenie odstępu QT w EKG oraz hiperprolaktynemia. Ze względu na ryzyko kardiotoksyczności (arytmie komorowe, torsade de pointes) przed włączeniem leku należy wykonać badanie EKG i monitorować pacjenta w trakcie terapii. Pimozyd wchodzi w liczne interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450, szczególnie CYP3A4.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Arketis tabletki 20 mg 20 mg
Paroksetyna w dawce 20 mg (lek Arketis) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko rozwoju zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Wyjątek stanowi linezolid, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, którego łączone stosowanie z paroksetyną wymaga ścisłej kontroli klinicznej i monitorowania ciśnienia tętniczego. Przy zmianie terapii z inhibitorów MAO na paroksetynę należy zachować okres karencji: minimum 2 tygodnie po nieodwracalnych inhibitorach MAO oraz co najmniej 24 godziny po odwracalnych inhibitorach MAO (moklobemid, linezolid, błękit metylenowy). Odstęp między odstawieniem paroksetyny a rozpoczęciem inhibitorów MAO powinien wynosić co najmniej 7 dni.
Arketis, błękit metylenowy, chlorek metylotioniny, CYP 2D6, inhibitor cytochromu P-450, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, nagła śmierć sercowa, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO, paroksetyna, pimozyd, tiorydazyna, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asentra 100 mg
Przy przepisywaniu sertraliny (Asentra) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sertralinę lub substancje pomocnicze, a także u osób stosujących nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy (MAO). W przypadku terapii inhibitorami MAO należy zachować odstęp co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem leczenia sertraliną oraz 7 dni po jej zakończeniu, aby uniknąć ryzyka zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią. Ponadto, sertralina jest przeciwwskazana w skojarzeniu z pimozydem ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii komorowych.
arytmia komorowa, Asentra, drżenie mięśniowe, farmakologia kliniczna, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, nadwrażliwość na sertralinę, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SSRI, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie dysmorfii ciała – Leczenie
Zaburzenie dysmorfii ciała (BDD) charakteryzuje się nadmiernym zaabsorbowaniem wyimaginowanymi lub minimalnymi defektami wyglądu, prowadzącym do znacznego dystresu i upośledzenia funkcjonowania. Leczenie BDD wymaga kompleksowego podejścia, łączącego terapię poznawczo-behawioralną (CBT) dostosowaną do specyfiki zaburzenia oraz farmakoterapię, głównie inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SRI/SSRI). Zalecane dawki SSRI obejmują m.in. fluwoksaminę 200-250 mg/d, fluoksetynę 40-80 mg/d, paroksetynę 40-60 mg/d oraz sertralinę 100-200 mg/d. Terapia farmakologiczna prowadzi do redukcji zaabsorbowania defektami wyglądu, skrócenia czasu kompulsji oraz poprawy kontroli nad objawami, z 66-75% pacjentów doświadczających ≥30% redukcji symptomów. W przypadku braku odpowiedzi po 12 tygodniach, rozważa się zmianę leku lub dodanie leków przeciwpsychotycznych (np. aripiprazol, olanzapina). CBT, obejmująca m.in. restrukturyzację poznawczą, ekspozycję z zapobieganiem reakcji (ERP) oraz trening percepcyjny, jest złotym standardem terapii i wykazuje skuteczność w eliminacji zaburzenia u około 80% pacjentów. Terapie internetowe i aplikacje wspierane przez terapeutów stanowią obiecującą alternatywę w obliczu niedoboru specjalistów.
aripiprazol, badanie z podwójnie ślepą próbą, citalopram, depresja, dystres, ekspozycja i zapobieganie reakcjom, escitalopram, farmakoterapia, fluoksetyna, fluwoksamina, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, klomipramina, lek przeciwpsychotyczny, myśli samobójcze, nawrót, neuroleptyk, niepełnosprawność funkcjonalna, olanzapina, paroksetyna, pimozyd, remisja, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, terapia akceptacji i zaangażowania, terapia dialektyczno-behawioralna, terapia poznawczo-behawioralna, terapia psychodynamiczna, terapia uważności, upośledzenie funkcjonowania, urojenia, wgląd kliniczny, wywiad motywujący, zaburzenie dysmorfii ciała, zaburzenie lękowe, zaburzenie obrazu ciała, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Interakcje leku – Amisan 50 mg
Amisulpryd wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii przeciwpsychotycznej. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lewodopą oraz innymi agonistami dopaminy (np. bromokryptyną, ropinirolem) ze względu na antagonizm receptorowy, prowadzący do obniżenia skuteczności obu leków. Spożywanie alkoholu etylowego podczas terapii amisulprydem jest niezalecane z powodu nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co zwiększa ryzyko sedacji, zaburzeń koordynacji i upadków. Ponadto, istotne jest monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie opioidy, benzodiazepiny, barbiturany czy leki przeciwhistaminowe H1 o działaniu sedatywnym, gdyż może dojść do addytywnego hamowania OUN i ryzyka depresji oddechowej. Leki przeciwnadciśnieniowe w połączeniu z amisulprydem mogą wywołać nasilone epizody hipotensji ortostatycznej.
agonista dopaminy, amiodaron, amisulpryd, antagonizm farmakodynamiczny, astemizol, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, chlorochina, choroba niedokrwienna, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, dizopyramid, działanie hepatotoksyczne, efekt sedatywny, haloperydol, hemodializa, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotensja, hydroksychlorochina, klozapina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, migotanie komór, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, ropinirol, sotalol, terfenadyna, torsade de pointes, zatrzymanie krążenia, zespół długiego QT - Leksykon substancji czynnych
Sertralina – Przeciwwskazania stosowania
Sertralina, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych, posiada bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Główne przeciwwskazania to nadwrażliwość na sertralinę lub substancje pomocnicze, jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz pimozydem. W przypadku inhibitorów MAO konieczne jest zachowanie odstępu co najmniej 14 dni po zakończeniu ich stosowania przed rozpoczęciem sertraliny oraz co najmniej 7 dni po zakończeniu terapii sertraliną przed wprowadzeniem inhibitora MAO, aby uniknąć ryzyka zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią. Połączenie sertraliny z pimozydem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca.
drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, farmakokinetyka sertraliny, hemostaza, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nieodwracalny inhibitor MAO, nietolerancja laktozy, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, sertralina, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie krwawienia, zaburzenie lękowe, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paxtin 20 20 mg
Lek Paxtin, zawierający paroksetynę chlorowodorek w dawkach 20 mg i 40 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na paroksetynę lub substancje pomocnicze. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w połączeniu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego oraz innych poważnych interakcji, z wyjątkiem linezolidu, który wymaga ścisłej kontroli pacjenta. Okres karencji pomiędzy terapią paroksetyną a nieodwracalnymi inhibitorami MAO wynosi 2 tygodnie, a w przypadku odwracalnych inhibitorów (moklobemid, linezolid, błękit metylenowy) co najmniej 24 godziny przed rozpoczęciem leczenia paroksetyną. Po zakończeniu terapii paroksetyną należy zachować przerwę co najmniej 1 tygodnia przed włączeniem inhibitora MAO.
bezpieczeństwo farmakoterapii, błękit metylenowy, chlorek metylotioninowy, ciśnienie tętnicze, CYP2D6, cytochrom P450, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, komorowe zaburzenia rytmu, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, obraz kliniczny, paroksetyna chlorowodorek, pimozyd, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, tiorydazyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon chorób i schorzeń
Tiki – Zapobieganie i profilaktyka
Tiki to mimowolne, powtarzające się ruchy lub wokalizacje o podłożu neurologicznym, które mogą występować u dzieci i dorosłych. Profilaktyka tików opiera się głównie na eliminacji czynników wyzwalających, takich jak stres, zmęczenie czy infekcje (np. borelioza), oraz na utrzymaniu zdrowego stylu życia, w tym odpowiedniej ilości snu i regularnej aktywności fizycznej. Wczesne rozpoznanie i interwencja są kluczowe dla zapobiegania progresji tików i powikłaniom psychospołecznym. Terapie behawioralne, zwłaszcza terapia odwracania nawyku (HRT) oraz kompleksowa interwencja behawioralna (CBiT), wykazują wysoką skuteczność, redukując nasilenie tików o 30-40%. W badaniach CBiT ponad 50% pacjentów doświadczyło znaczącej poprawy, utrzymującej się przez co najmniej 6 miesięcy. Metoda ERP (Exposure and Response Prevention) również wykazuje istotną statystycznie redukcję tików (p < 0,001) z efektem 0,96, obniżając średni wynik YGTSS z 18,8 (SD 7,0) do 12,2 (SD 6,8).
arypiprazol, baklofen, benzodiazepin, biofeedback, borelioza, CBIT, choroba z Lyme, DBS, ekspozycja i powstrzymanie reakcji, ERP, głęboka stymulacja mózgu, guanfacyna, haloperydol, hipnoterapia, HRT, infekcja paciorkowcowa, klonazepam, klonidyna, kompleksowa interwencja behawioralna, lek alfa-adrenergiczny, lek przeciwpadaczkowy, neuroleptyki, pimozyd, rysperydon, terapia odwracania nawyku, topiramat, zaburzenie tikowe, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sertagen 50 mg
Lek Sertagen (sertralina) w dawkach 50 mg i 100 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sertralinę lub substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią. Zaleca się zachowanie okresów odstawienia: minimum 14 dni po zakończeniu terapii inhibitorem MAO przed rozpoczęciem sertraliny oraz co najmniej 7 dni odstępu przed wprowadzeniem inhibitora MAO po zakończeniu stosowania sertraliny. Nieprzestrzeganie tych zaleceń może prowadzić do zagrażających życiu powikłań.
drżenie mięśniowe, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny, nadwrażliwość na sertralinę, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, powikłanie kardiologiczne, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SSRI, tabletka powlekana, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml
Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 oraz umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i CYP2C19, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych utrzymujących się przez 4-5 dni po odstawieniu leku, ze względu na jego długi okres półtrwania. Szczególnie istotne są przeciwwskazane jednoczesne podania z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak cyzapryd, terfenadyna (≥400 mg flukonazolu), astemizol, pimozyd, chinidyna, erytromycyna oraz halofantryna, ze względu na ryzyko torsade de pointes i nagłej śmierci sercowej. Flukonazol zwiększa stężenia leków metabolizowanych przez CYP3A4 i CYP2C9, m.in. alfentanylu (2-krotny wzrost AUC przy 400 mg), benzodiazepin krótkodziałających (midazolam AUC ↑3,7x, triazolam AUC ↑4,4x przy 200 mg), leków immunosupresyjnych (takrolimus – nawet 5-krotny wzrost stężenia), NLPZ (ibuprofen AUC ↑82%, flurbiprofen AUC ↑81%) oraz statyn (ryzyko miopatii i rabdomiolizy). W przypadku warfaryny obserwuje się dwukrotne wydłużenie czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania INR i dostosowania dawki.
alfentanyl, amfoterycyna B, amitryptylina, antagonista wapnia, Aspergillus fumigatus, astemizol, benzodiazepina, chinidyna, Cryptococcus neoformans, cyklosporyna, cyzapryd, czas protrombinowy, erytromycyna, ewerolimus, flukonazol, halofantryna, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, kinaza kreatynowa, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, midazolam, nagła śmierć sercowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, odstęp QTc, okres półtrwania, pimozyd, przeszczep szpiku kostnego, rabdomioliza, ryfampicyna, syrolimus, takrolimus, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, warfaryna, zaburzenia rytmu serca, zakażenie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Atazanavir Zentiva 300 mg
Atazanawir, metabolizowany przez enzym CYP3A4 i jednocześnie będący jego inhibitorem, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie ważne jest monitorowanie terapii skojarzonej z rytonawirem, który silniej hamuje CYP3A4, co może dominować w profilu interakcji. Atazanawir jest przeciwwskazany w połączeniu z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak kwetiapina, lurazydon, alfuzosyna, astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, beprydyl, triazolam, doustny midazolam oraz alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina). Ponadto, istotne interakcje występują z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HCV, w tym grazoprewirem (AUC ↑958%), elbaswirem (AUC ↑376%), woksylaprewirem (AUC ↑331%), sofosbuwirem (AUC ↑40%) oraz welpataswirem (AUC ↑93%), co wymaga przeciwwskazań lub monitorowania działań niepożądanych.
alfuzosyna, alkaloid ergotaminowy, alkaloid sporyszu, astemizol, atazanawir, benzodiazepina, beprydyl, chinidyna, cyzapryd, dihydroergotamina, dysfagia, działanie hepatotoksyczne, elbaswir, enzym CYP3A4, ergotamina, glekaprewir, grazoprewir, hamowanie CYP3A4, hepatotoksyczność, inhibitor enzymu, interakcja lekowa, koinfekcja HIV/HCV, kwetiapina, lek przeciw HCV, lek przeciwwirusowy, lurazydon, midazolam doustny, parametr farmakokinetyczny, pibrentaswir, pimozyd, rytonawir, sofosbuwir, substrat enzymu, terfenadyna, triazolam, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aprepitant Aurovitas 125 mg/80 mg
Lek Aprepitant Aurovitas, dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 125 mg i 80 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na aprepitant lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (125 mg w kapsułce 125 mg oraz 80 mg w kapsułce 80 mg) oraz śladowe ilości sodu (0,006 mg i 0,005 mg odpowiednio). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy.
aprepitant, Aprepitant Aurovitas, arytmia, astemizol, cyzapryd, kapsułka twarda, leczenie przeciwwymiotne, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, pimozyd, reakcja alergiczna, sacharoza, terfenadyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Aricept 10 mg
Donepezyl chlorowodorek, stosowany w terapii choroby Alzheimera, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy cytochromu P450 3A4 i 2D6. Inhibitory tych enzymów, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna (CYP3A4) oraz chinidyna i fluoksetyna (CYP2D6), mogą zwiększać stężenie donepezylu w osoczu nawet o około 30%, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i wymaga monitorowania oraz ewentualnej redukcji dawki. Z kolei induktory enzymów, takie jak ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina oraz alkohol, obniżają stężenie donepezylu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną. Warto podkreślić, że nie obserwuje się istotnych interakcji z teofiliną, warfaryną, cymetydyną i digoksyną, co ułatwia stosowanie wielolekowe bez konieczności modyfikacji dawkowania.
agonista cholinergiczny, amiodaron, amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, chinidyna, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, citalopram, cymetydyna, cytochrom P450, digoksyna, donepezyl chlorowodorek, działanie antycholinergiczne, erytromycyna, escitalopram, fenytoina, fluoksetyna, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym 2D6, izoenzym 3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, pochodna fenotiazyny, POChP, ryfampicyna, sertindol, sotalol, stabilizator nastroju, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, układ cholinergiczny, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zyprazydon - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Przeciwwskazania stosowania
Cytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (np. laktoza jednowodna w dawkach od 20 mg do 80 mg w zależności od preparatu), jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), w tym selegiliny w dawce >10 mg/dobę, a także okresy karencji po zakończeniu terapii IMAO (14 dni dla nieodwracalnych i czas określony w ChPL dla odwracalnych inhibitorów MAO). Przeciwwskazane jest również stosowanie cytalopramu u pacjentów z rozpoznanym wydłużeniem odstępu QT lub wrodzonym zespołem długiego QT oraz w skojarzeniu z lekami wydłużającymi QT, w tym pimozydem, ze względu na ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, stosowanie cytalopramu z linezolidem wymaga ścisłej obserwacji klinicznej i monitorowania ciśnienia tętniczego.
arytmia, badanie elektrokardiograficzne, bradykardia, działanie serotoninergiczne, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, nieodwracalny inhibitor MAO, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwracalny inhibitor MAO, oksazolidynon, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, wrodzony zespół długiego QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluconazole Aurobindo 100 mg
Fluconazole Aurobindo 100 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flukonazol, pokrewne azole oraz na substancje pomocnicze, w tym 101,12 mg laktozy zawartej w kapsułce, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania wynikające z interakcji farmakologicznych, zwłaszcza z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, które wydłużają odstęp QT w EKG. Do leków bezwzględnie przeciwwskazanych podczas terapii flukonazolem należą terfenadyna (szczególnie przy dawkach flukonazolu ≥400 mg/dobę), cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz erytromycyna, ze względu na ryzyko ciężkich arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, erytromycyna, flukonazol, interakcja farmakologiczna, izoenzym CYP3A4, lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli, nietolerancja laktozy, pimozyd, preparat przeciwgrzybiczy, reakcja alergiczna, substancja czynna, terfenadyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, związek azolowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asentra 50 mg
Lek Asentra, zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg (odpowiednio 55,95 mg i 111,90 mg chlorowodorku sertraliny), posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na sertralinę lub substancje pomocnicze, co wyklucza stosowanie leku ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Ponadto, absolutnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. Zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego okresu karencji po odstawieniu inhibitora MAO przed rozpoczęciem terapii sertraliną oraz co najmniej 7 dni odstępu po zakończeniu leczenia sertraliną przed włączeniem inhibitora MAO.
chlorowodorek sertraliny, drżenie mięśniowe, farmakoterapia, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, nadwrażliwość, okres karencji, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, sertralina, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fevarin 100 mg
Fevarin, zawierający 100 mg maleinianu fluwoksaminy, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakologicznych, nie należy stosować fluwoksaminy jednocześnie z tyzanidyną, inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), pimozydem oraz ramelteonem. Szczególnie istotne jest unikanie kojarzenia z IMAO, gdyż może to prowadzić do zespołu serotoninowego, zagrażającego życiu. W przypadku zmiany terapii między fluwoksaminą a IMAO, konieczne jest zachowanie odpowiednich okresów karencji: 2 tygodnie po odstawieniu nieodwracalnych IMAO przed rozpoczęciem Fevarinu, 1 dzień po odstawieniu odwracalnych IMAO (np. moklobemid, linezolid), oraz 1 tydzień po zakończeniu terapii Fevarinem przed rozpoczęciem IMAO.
bezsenność, cytochrom P450, działanie miorelaksacyjne, działanie niepożądane, farmakoterapia, Fevarin, fluwoksamina, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, linezolid, maleinian fluwoksaminy, moklobemid, nadwrażliwość, neuroleptyk, nieodwracalny IMAO, odwracalny IMAO, okres karencji, pimozyd, przeciwwskazanie, ramelteon, reakcja nadwrażliwości, receptor serotoninowy, stężenie w osoczu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tyzanidyna, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie kardiologiczne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paroxetine Aurovitas 20 mg
Paroxetine Aurovitas (20 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na paroksetynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (10 mg w tabletce), oraz u osób z historią reakcji alergicznych na leki z grupy SSRI. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego, który może objawiać się niepokojem, pobudzeniem, drgawkami, hipertermią, sztywnością mięśniową i zaburzeniami świadomości, a w skrajnych przypadkach prowadzić do zgonu. Po zakończeniu terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO należy zachować odstęp 2 tygodni przed rozpoczęciem leczenia paroksetyną, natomiast po stosowaniu odwracalnych inhibitorów MAO (moklobemid, linezolid, błękit metylenowy) odstęp ten wynosi co najmniej 24 godziny. Przechodząc z paroksetyny na inhibitor MAO, konieczne jest odczekanie minimum 7 dni.
błękit metylenowy, chlorek metylotioniny, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na paroksetynę, nieodwracalny inhibitor MAO, nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO, paroksetyna, Paroxetine Aurovitas, pimozyd, sztywność mięśniowa, tiorydazyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapis EKG, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Klarytromycyna – Interakcje
Klarytromycyna, jako silny inhibitor izoenzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z lekami metabolizowanymi przez ten enzym. Przeciwwskazane jest łączenie jej z lekami takimi jak cyzapryd, pimozyd, astemizol, terfenadyna, domperydon, alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina), midazolam doustny (500 mg dwa razy na dobę powoduje 7-krotne zwiększenie AUC midazolamu), statyny metabolizowane przez CYP3A4 (lowastatyna, symwastatyna – ryzyko rabdomiolizy), lomitapid, tikagrelol, iwabradyna i ranolazyna. Klarytromycyna zwiększa stężenia leków takich jak omeprazol (Cmax +30%, AUC0-24 +89%, t1/2 +34%), inhibitory PDE5 (syldenafil, tadalafil, wardenafil), digoksyna (wymaga monitorowania stężenia), kolchicyna (ryzyko toksyczności), a także leków przeciwarytmicznych (ryzyko torsade de pointes) i przeciwcukrzycowych (nateglinid, repaglinid – ryzyko hipoglikemii). Współpodawanie z lekami indukującymi CYP3A (np. ryfampicyna, fenytoina) może obniżać stężenie klarytromycyny, zmniejszając jej skuteczność. Wzajemne interakcje obserwuje się także z atazanawirem, antagonistami wapnia (werapamil, amlodypina, diltiazem) oraz itrakonazolem i sakwinawirem, co wymaga ostrożności i monitorowania działań niepożądanych.
alkaloid sporyszu, amlodypina, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, apiksaban, astemizol, atazanawir, bradyarytmia, chlorochina, cytochrom P450, częstoskurcz komorowy, dabigatran, digoksyna, diltiazem, domperydon, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, dyzopiramid, edoksaban, enzym CYP3A4, fenytoina, glikoproteina p, hipoglikemia, hydroksychlorochina, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, kolchicyna, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, midazolam, migotanie komór, miopatia, niedociśnienie, odstęp QT, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, rabdomioliza, rywaroksaban, sakwinawir, statyna, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolbenzodiazepina, walproinian, werapamil, zaburzenie świadomości, zatrucie alkaloidami, zatrucie digoksyną, zydowudyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ossmiq 100 mg
Pozakonazol w postaci tabletek dojelitowych Ossmiq 100 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Bezwzględnie nie należy stosować go jednocześnie z alkaloidami sporyszu (ergotaminą, dihydroergotaminą) ze względu na ryzyko ergotyzmu, objawiającego się skurczem naczyń obwodowych, niedokrwieniem i martwicą tkanek. Ponadto, pozakonazol jako silny inhibitor CYP3A4 jest przeciwwskazany w koadministracji z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna i chinidyna, ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Również stosowanie pozakonazolu z wybranymi statynami (symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka rabdomiolizy i powikłań nerkowych wynikających z podwyższenia stężenia tych leków w osoczu.
alkaloidy sporyszu, astemizol, atorwastatyna, chinidyna, cyklosporyna, cyzapryd, dihydroergotamina, ergotamina, ergotyzm, halofantryna, inhibitor CYP3A4, inhibitory reduktazy HMG-CoA, leki immunosupresyjne, lowastatyna, nadwrażliwość, odstęp QT, pimozyd, przewlekła białaczka limfocytowa, rabdomioliza, skurcz naczyń obwodowych, statyny, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, terfenadyna, torsade de pointes, wenetoklaks, zaburzenia czynności wątroby, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Interakcje leku – Eribulin EVER Pharma 0,44 mg/ml
Erybulina, substancja czynna preparatu Eribulin EVER Pharma, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym z główną eliminacją przez wydalanie żółciowe (do 70%), bez identyfikacji konkretnego białka transportowego. Nie jest substratem dla kluczowych transporterów takich jak BCRP, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, MRP2, MRP4 czy BSEP. W badaniach klinicznych wykazano brak istotnego wpływu inhibitorów (np. ketokonazol) i induktorów (np. ryfampicyna) CYP3A4 na parametry farmakokinetyczne erybuliny (AUC, Cmax), co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania w tych sytuacjach. Erybulina słabo hamuje CYP3A4 in vitro, jednak brak jest potwierdzenia klinicznego tego efektu, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A4, takich jak alfentanyl, cyklosporyna, ergotamina, fentanyl, pimozyd, chinidyna, syrolimus i takrolimus, ze względu na ryzyko zwiększenia ich stężeń i działań niepożądanych.
alfentanyl, BCRP, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, chinidyna, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2B6, CYP2C19, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, ergotamina, Eribulin, erybulina, fentanyl, interakcje lekowe, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, lek antyarytmiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwpsychotyczny, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, OCT1, OCT2, opioidowy lek przeciwbólowy, pimozyd, pompa eksportu soli kwasów żółciowych, ryfampicyna, syrolimus, takrolimus, transportery anionów organicznych, wąski indeks terapeutyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Orungal 100 mg
Produkt leczniczy Orungal 100 mg (itrakonazol) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę. Szczególną uwagę należy zwrócić na liczne interakcje lekowe związane z inhibitorem CYP3A4, które mogą prowadzić do znacznego wzrostu stężenia leków w osoczu i zwiększenia ryzyka poważnych działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT i arytmie komorowe (w tym torsade de pointes). Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie itrakonazolu z lekami z grup: alkaloidów sporyszu, izawukonazolu, halofantryny, astemizolu, mizolastyny, terfenadyny, irynotekanu, wenetoklaksu, dabigatranu, tikagreloru, ombitaswiru/paritaprewiru/rytonawiru, leków kardiologicznych (np. beprydyl, dronedaron, eplerenon), cyzaprydu, domperidonu, woklosporyny, lowastatyny, kwetiapiny, midazolamu doustnego, awanafila, kolchicyny (u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby) oraz innych wymienionych substancji. Orungal jest przeciwwskazany u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca (CHF) lub w wywiadzie, chyba że leczenie dotyczy zakażeń zagrażających życiu.
aliskiren, alkaloid sporyszu, astemizol, awanafil, beprydyl, chinidyna, cyzapryd, dabigatran, dapoksetyna, daryfenacyna, dazabuwir, dihydroergotamina, dofetylid, domperydon, dronedaron, dyzopiramid, eplerenon, ergometryna, ergotamina, fezoterodyna, finerenon, halofantryna, inhibitor CYP2D6, interakcja lekowa, irynotekan, itrakonazol, iwabradyna, izawukonazol, kolchicyna, kwetiapina, lerkanidypina, lomitapid, lowastatyna, lurazydon, metyloergometryna, midazolam, mizolastyna, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na substancję czynną, naloksegol, nizoldypina, ombitaswir, pimozyd, przewlekła białaczka limfocytowa, ranolazyna, rytonawir, sertindol, solifenacyna, syldenafil, symwastatyna, tachyarytmia komorowa, terfenadyna, tikagrelor, torsade de pointes, triazolam, wardenafil, woklosporyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności komór serca, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Anticol 500 mg
Disulfiram, substancja czynna leku Anticol, działa poprzez hamowanie dehydrogenazy aldehydowej, co prowadzi do kumulacji toksycznego aldehydu octowego i wywołania reakcji disulfiramowej po spożyciu alkoholu. Objawy tej reakcji obejmują zaczerwienienie twarzy, tachykardię, nudności, wymioty, spadek ciśnienia tętniczego oraz w ciężkich przypadkach zapaść krążeniową i arytmię. Reakcja może wystąpić nawet po 1-2 tygodniach od zakończenia terapii. Disulfiram hamuje również metabolizm wielu leków wątrobowych, co wymaga szczególnej ostrożności i często dostosowania dawek leków takich jak fenytoina, teofilina, warfaryna, benzodiazepiny (np. diazepam, chlordiazepoksyd), leki przeciwdepresyjne (amipryptylina), przeciwpsychotyczne (chloropromazyna, pimozyd) oraz opioidy (alfentanyl). Wysoki poziom istotności interakcji dotyczy zwłaszcza leków przeciwzakrzepowych i przeciwpadaczkowych, ze względu na ryzyko krwawień i toksyczności.
aldehyd octowy, alfentanyl, amfetamina, amitryptylina, arytmia, benzodiazepiny, chlordiazepoksyd, chloropromazyna, choreoatetoza, dehydrogenaza aldehydowa, diazepam, disulfiram, fenytoina, izoniazyd, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, metronidazol, morfina, oksazepam, organiczny zespół mózgowy, petydyna, pimozyd, reakcja disulfiramowa, ryfampicyna, tachykardia, teofilina, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flukonazol Actavis 200 mg
Flukonazol Actavis jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flukonazol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi odpowiednio 41 mg (50 mg dawka), 82 mg (100 mg), 123 mg (150 mg) oraz 164 mg (200 mg). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawkach ≥400 mg/dobę oraz w przypadku jednoczesnego stosowania terfenadyny, ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych.
astemizol, chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, erytromycyna, farmakoterapia przeciwgrzybicza, flukonazol, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nadwrażliwość na azole, nietolerancja laktozy, pimozyd, reakcja anafilaktyczna, terfenadyna, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Posaconazole Teva 100 mg
Przed zastosowaniem pozakonazolu w dawce 100 mg w postaci tabletek dojelitowych, konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu, które może prowadzić do toksyczności. Ponadto, pozakonazol nie powinien być łączony z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna i chinidyna, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QTc i torsade de pointes. Również statyny: symwastatyna, lowastatyna i atorwastatyna są przeciwwskazane, gdyż pozakonazol zwiększa ich stężenie, co może skutkować miopatią i rabdomiolizą. W przypadku leczenia wenetoklaksem u pacjentów z CLL, pozakonazol jest przeciwwskazany w fazie rozpoczęcia terapii i dostosowywania dawki, aby uniknąć zespołu rozpadu guza (TLS).
alkaloid sporyszu, astemizol, atorwastatyna, chinidyna, cyzapryd, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, halofantryna, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, lek antyarytmiczny, lek hipolipemizujący, lek prokinetyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lowastatyna, miopatia, nadwrażliwość, neuroleptyk, pimozyd, polipragmazja, pozakonazol, przewlekła białaczka limfocytowa, rabdomioliza, rosuwastatyna, statyna, symwastatyna, terfenadyna, wenetoklaks, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Posaconazole Teva 40 mg/ml
Posaconazole Teva jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pozakonazol lub substancje pomocnicze, w tym ciekłą glukozę (2,11 g/5 ml), sód (5,91 mg/5 ml) oraz benzoesan sodu E211 (10 mg/5 ml). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu ze względu na ryzyko nasilonej toksyczności. Ponadto, ze względu na silne hamowanie izoenzymów CYP3A4, lek nie powinien być stosowany równocześnie z terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem, pimozydem, halofantryną oraz chinidyną, co może prowadzić do wydłużenia odstępu QTc i groźnych arytmii, takich jak torsade de pointes. Również stosowanie statyn metabolizowanych przez CYP3A4 (symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek.
alkaloidy sporyszu, astemizol, atorwastatyna, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, dysfagia, halofantryna, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kardiomiopatia, leczenie przeciwgrzybicze, lek antyarytmiczny, lek prokinetyczny, lowastatyna, nadwrażliwość, neuroleptyk, odstęp QTc, ostra niewydolność nerek, pimozyd, pozakonazol, rabdomioliza, schizofrenia, sonda żołądkowa, symwastatyna, terapia przeciwgrzybicza, terfenadyna, torsade de pointes, zaburzenia funkcji wątroby, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Interakcje leku – Rolicyn 50 mg
Roksytromycyna, makrolidowy antybiotyk będący składnikiem preparatu Rolicyn, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie jej z alkaloidami sporyszu ze względu na ryzyko nasilenia działania naczynioskurczowego oraz z terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem i pimozydem, które mogą prowadzić do wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii. W trakcie terapii roksytromycyną należy szczególnie monitorować pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (antagoniści witaminy K) ze względu na ryzyko wydłużenia czasu protrombinowego i wzrostu INR, a także dyzopiramid (monitorowanie EKG i stężenia leku), glikozydy nasercowe (digoksyna) z uwagi na możliwość nasilenia działań niepożądanych i zaburzeń rytmu serca. Ponadto, roksytromycyna może zwiększać stężenia midazolamu, triazolamu, teofiliny, cyklosporyny oraz statyn, co wymaga odpowiedniego monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania.
alkaloid sporyszu, antagonista witaminy K, antybiotyk makrolidowy, arytmia, astemizol, cyklosporyna, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dyzopiramid, działanie naczynioskurczowe, glikozyd nasercowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym CYP3A, karbamazepina, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, midazolam, miopatia, pimozyd, rabdomioliza, ranitydyna, roksytromycyna, statyna, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wskaźnik INR, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mycosyst 200 mg
Przeciwwskazania do stosowania flukonazolu w preparacie Mycosyst (200 mg, kapsułki) obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na flukonazol, inne azole oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną (148,5 mg/kapsułka). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących terfenadynę w dawkach ≥400 mg/dobę ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakologicznych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT i metabolizowanych przez CYP3A4, takich jak cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz erytromycyna, gdyż flukonazol może zwiększać ich stężenia do toksycznych poziomów, co grozi arytmiami, w tym torsade de pointes.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, chinidyna, cytochrom P450 3A4, cyzapryd, erytromycyna, interakcja farmakologiczna, laktoza bezwodna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na flukonazol, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, odstęp QT, pimozyd, terfenadyna, torsade de pointes, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związek azolowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fromilid 125 mg/5 ml
Klarytromycyna, substancja czynna preparatu Fromilid, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na makrolidy lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji alergicznych na makrolidy ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Istotnym przeciwwskazaniem jest obecność wrodzonego lub nabytego wydłużenia odstępu QT, komorowych zaburzeń rytmu serca (w tym torsade de pointes) oraz zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii i hipomagnezemii, które zwiększają ryzyko arytmii. Ponadto, klarytromycyna nie powinna być stosowana u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby współistniejącą z niewydolnością nerek, gdyż upośledzony metabolizm i eliminacja leku prowadzą do jego kumulacji i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, cytochrom P450, cyzapryd, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, dihydroergotamina, dna moczanowa, domperydon, działanie niepożądane, działanie sedatywne, ergotamina, ergotyzm, hipercholesterolemia rodzinna, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, iwabradyna, klarytromycyna, kolchicyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lomitapid, midazolam, migotanie komór, miopatia, nadwrażliwość, neuroleptyk, niedokrwienie kończyn, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pimozyd, rabdomioliza, ranolazyna, reakcja alergiczna, skurcz naczyń obwodowych, statyna, terfenadyna, tikagrelor, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zatrucie sporyszem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rulid 50 mg
Roksytromycyna, substancja czynna leku Rulid 50 mg w formie tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jej zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na roksytromycynę, inne makrolidy lub substancje pomocnicze preparatu. Ponadto, niezalecane jest jednoczesne stosowanie roksytromycyny z alkaloidami sporyszu ze względu na ryzyko nasilonego skurczu naczyń krwionośnych i niedokrwienia tkanek. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak astemizol, cyzapryd, pimozyd i terfenadyna, gdyż ich stężenie w osoczu może się zwiększyć, co podnosi ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca.
alkaloidy sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, cyzapryd, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, makrolidy, nadwrażliwość na roksytromycynę, neuroleptyk, niedokrwienie tkanek, pacjent pediatryczny, pimozyd, reakcja alergiczna, roksytromycyna, skurcz naczyń, substancja pomocnicza, substrat CYP3A4, terfenadyna, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie rytmu serca, zawiesina doustna, zwężenie naczyń krwionośnych